Oefeningen Analyse II

Vergelijkbare documenten
Reeksen. Convergente reeksen

Fourierreeksen. Calculus II voor S, F, MNW. 14 november 2005

Convergentie, divergentie en limieten van rijen

PARADOXEN 9 Dr. Luc Gheysens

2.6 De Fourierintegraal

Hoofdstuk 1 Rijen en webgrafieken

Samenvatting. Fouriertheorie en distributies. Fourier en Schwartz. De warmtevergelijking. De exacte benadering

Elementaire speciale functies

Wiskundige Technieken

2. Limiet van een rij : convergentie of divergentie

Functies, Rijen, Continuïteit en Limieten

WPP 5.2: Analyse. Oplossing onderzoeksopdrachten

Praktische opdracht: Complexe getallen en de Julia-verzameling

Opgeloste Oefeningen Hoofdstuk 5: Wet van de grote aantallen en Centrale limietstelling

Hoofdstuk 4: Aanvullende Begrippen (Extra Oefeningen)

4 Differentierekening en reeksen

NETWERK B2 UITWERKINGEN VOOR HET VWO. HOOFDSTUK 10 CONVERGENTIE Kern 1 LIMIETEN. u 2 u 1. u 3. u 4. u 5. u 7

Tussentijdse evaluatie Analyse I

B C D E Welke rij is noch een Rekenkundige. noch een Meetkundige Rij? A B C D E

Analyse I. 2. Formuleer en bewijs de formule van Taylor voor een functie f : R R. Stel de formules op voor de resttermen van Lagrange en Liouville.

G0N34a Statistiek: Examen 7 juni 2010 (review)

Correctievoorschrift VWO. Wiskunde B1,2 (nieuwe stijl)

Uitwerkingen bij 1_0 Voorkennis: Rijen

Eindexamen wiskunde B vwo II

7.1 Recursieve formules [1]

Formularium Wiskunde

Tussentijdse evaluatie Analyse I

Tussentijdse evaluatie Analyse I

Opgaven OPGAVE OPGAVE 2. = x ( 5 stappen ). a. Itereer met F( x ) = en als startwaarden 1 en

Eindexamen wiskunde B vwo II

Tussentijdse evaluatie Analyse I

Artikel. Regenboog. Uitgave Auteur.

Les 1 De formule van Euler

1. Symmetrische Functies

Analyse I. 1ste Bachelor Ingenieurswetenschappen Academiejaar ste semester 10 januari 2008

Analyse I. 1ste Bachelor Ingenieurswetenschappen Academiejaar ste semester 12 januari 2010

Ongelijkheden. IMO trainingsweekend 2013

2de bach TEW. Statistiek 2. Van Driessen. uickprinter Koningstraat Antwerpen ,00

1. Recursievergelijkingen van de 1 e orde

1. Weten dat in het geval van compressoren rekening moet gehouden worden met thermische effecten

Correctievoorschrift VWO

Hoofdstuk 9 : Steekproefstatistieken. Marnix Van Daele. Vakgroep Toegepaste Wiskunde en Informatica Universiteit Gent.

Aanvullingen van de Wiskunde / Partiële Differentiaalvergelijkingen

Eindexamen wiskunde A1-2 vwo 2008-II

Examen HAVO. wiskunde A. tijdvak 2 woensdag 19 juni uur. Bij dit examen hoort een uitwerkbijlage.

Opgave 1 Zij θ R, n 1 en X 1, X 2,..., X n onafhankelijk, identiek verdeelde stochasten met kansdichtheidsfunctie. f θ (x) =

TOELATINGSEXAMEN ANALYSE BURGERLIJK INGENIEUR EN BURGERLIJK INGENIEUR ARCHTECT - 3 JULI 2003 BLZ 1/8

Examen VWO. wiskunde B1. tijdvak 1 woensdag 16 mei uur. Bij dit examen hoort een uitwerkbijlage.

Vectoranalyse voor TG

Analyse I. f(x)dx + f(x)dx =

Oplossingen extra oefeningen: rijen (leerstof RR, leerstof MR)

WI1708TH Analyse 3. College 5 23 februari Challenge the future

wiskunde A pilot vwo 2016-I

Stochastische processen

Rijen. 6N5p

VOOR HET SECUNDAIR ONDERWIJS. Verklarende statistiek. 6. Proporties. Werktekst voor de leerling. Prof. dr. Herman Callaert

Klassieke en Kwantummechanica (EE1P11)

Wiskunde: Voortgezette Analyse

Aanvullingen van de Wiskunde

Rijen met de TI-nspire vii

Appendix A: De rij van Fibonacci

Periodiciteit bij breuken

Technische Universiteit Delft. ANTWOORDEN van Tentamen Gewone differentiaalvergelijkingen, TW2030 Vrijdag 30 januari 2015,

De standaardafwijking die deze verdeling bepaalt is gegeven door

Oefenzitting 2: Parametrisaties.

Transcriptie:

ste Bachelor Igeieursweteschappe ste Bachelor Natuurkude/Wiskude Academiejaar 27-28 9 jui 28 Oefeige Aalyse II. Ee lichaam bove het xy-vlak met willekeurige hoogte wordt lags oder begresd door de cirkel x 2 + y 2 = op hoogte z =. Het volume va dit lichaam is 5π. Beschouw het vectorveld F = grad(φ) + µ rot( G), waar φ = x 2 y 2 + z 2, G = 3 ( y3, x 3, z 3 ) e µ ee willekeurige costate. Bepaal de totale flux va het vectorveld F doorhee het geslote lichaam (va bie aar buite). Zie figuur op de achterkat ter illustratie. (Hit: oor de flux doorhee S maak je best gebruik va ee itegraalstellig!) 2. Itegreer de volgede differetiaalvergelijkig: y 2y + y = ex x. 3. Itegreer de volgede differetiaalvergelijkig: y 2 2xy + y =. 4. Oderzoek de covergetie va volgede reeks: +,9 l 5. Is de volgede altererede reeks diverget, absoluut of relatief coverget? + ( ) l 6. De fuctie f heeft periode 2π e wordt gegeve door de formule f(x) = x 2, x [, π[. (a) Bepaal de Fourierreeks va f. (b) Gebruik u deze Fourierreeks om de volgede reekssom te bepale. Motiveer je atwoord! ( ) +. 2 Tijd: 4 uur; vrage 2, 3, 5: 7 pute, vrage, 4, 6: 8 pute. Totaal: 45 pute. Het formularium horede bij de cursus Aalyse mag gebruikt worde. Theorie-cursus, rekemachie, oefeigeboek e opgeloste oefeige moge iet gebruikt worde. Gelieve elke vraag op ee apart blad te beatwoorde. ergeet je aam e groep iet op elk blad te vermelde!

Oplossige. De flux Φ door het geslote lichaam wordt gegeve door Φ = Φ S + Φ D, waar Φ S de flux door S is e Φ D de flux door de cirkelschijf D. oor de flux door S gebruike we de stellig va Ostrogradski: Φ S = F do = div( F )dv S Aagezie div(rot( v)) =, voor elk vectorveld vide we dat div( F ) = div(2x, 2y, 2z) = 2 2 + 2 = 2. Dus Φ S = 2dv = 2 dv = π De flux door de cirkelschijf bepale we door de oppervlakte itegraal. parametrisatie va D wordt gegeve door r : [, 2π] [, ] R 3 : (θ, ρ) (ρ cos(θ), ρ si(θ), ) De ormaal wordt da gegeve door ɛ (,, ρ) met ɛ =, wat aar buite gericht. (,, ρ) Ee mogelijke erder is rot( G) = (,, (x 2 + y 2 ), zodat F = (2x, 2y, 2z + µ(x 2 + y 2 )). We bekome Φ D = D F do = De totale flux is dus π 3π 2 µ. ˆ 2π ˆ F ( r) dρdθ = ˆ 2π ˆ 2. Dit is ee differetiaalvergelijkig met costate coëfficiëte. µρ 3 dρdθ = π 2 µ y h : De karakteristieke vergelijkig is λ 2 2λ + =. Deze heeft λ = als oplossig met multipliciteit 2. Dus y h = c e x + c 2 xe x. y p : Beschouw het stelsel: { c e x + c 2e x x =. c e x + c 2e x x + c 2e x = ex x Als oplossige vide we c = e c 2 = /x. Na itegratie vide we c = x e c 2 = l x. Dus y p = xe x + xe x l x. De oplossig is y = c e x + c 2 xe x + xe x l x. 3. Dit is ee differetiaalvergelijkig va Lagrage. We stelle p = y e leide af aar x: y = 2xy y 2 y = 2xp p 2 p = 2p + 2xp 2pp We kere de rolle va x e p om (p = /x ). Merk op dat als p =, da p =, dit geeft de siguliere oplossig y =. p + 2x 2p = x x px + 2x = 2p

x h : x h = 2x h p x h = c p 2 x p : Stel x p = c(p). Dit ivulle i de vergelijkig geeft: c (p) = 2p 2, e dus c(p) = p 2 2p 2 dp = 2p3. Dus x 3 p = 2p. 3 Als oplossig vide we u { x = c p 2 + 2p 3 y = 2c + p2 p 3 met als siguliere oplossig y =. 4. We herschrijve de reeksterm als l. We wete dat de reeks met algemee term covergeert als α > e divergeert aders. We vermoede bijgevolg dat de reeks covergeert,9 α aagezie l asymptotisch i het iet valt te opzicht va,9. We kue echter iet de afschattig l < make, omdat we da de afschattig l < vide, wat os,9,9 iets zegt. Bijgevolg moete we l afschatte door ee kleiere macht va, bijvoorbeeld,5 =. Deze afschattig is geldig vaaf > e 2 aagezie > l e > e t > t 2, t =, e deze laatste is geldig voor t > e, aagezie e > 2. Bijgevolg is l < voor > e 2 e deze laatste covergeert. Door het vergelijkigskemerk wete we dat da ook de origiele,9,4 covergeert. 5. De term ka herschreve worde als ( ) aagezie > l voor alle. De term l i absolute waarde is groter da e bijgevolg covergeert hij iet absoluut. We passe het kemerk va Leibiz toe om te zie dat deze reeks wel relatief coverget is. De limiet aar oeidig is duidelijk : [ lim l = lim ( l ) = ervolges berekee we de afgeleide va de term aar : ( l ( ) ] =. ) = < zodra >. ( l ) 2 Bijgevolg is de rij va terme iet-stijged vaaf 2. We besluite dat de reeks relatief coverget is. 6. (a) De Fourierreeks is Hierbij is e voor is a 2 + a cos x + b si x. a = π b = π a = π x 2 dx = 2 3 π2 x 2 cos xdx = 4 2 ( ), x 2 si xdx =. 2

De Fourierreeks va f is dus π 2 3 + 4 2 ( ) cos x. (b) Stel u x =. Met behulp va de stellig va Dirichlet vide we dat 2 = π2 3 + 4 2 ( ) zodat ( ) + 2 = π2 2. 3