Ervaringen vanuit onze Koala



Vergelijkbare documenten
Lesmodule 4 fasen van. dementie. VOORBEELD LESMODULE: 4 fasen van dementie

Psychologische ondersteuning van patiënt, familie en hulpverlener. Inge Bossuyt, verpleegkundige palliatief support team UZ Leuven

De kortste lijn naar herstel

Virbo 19/03/2014 Mensen en Cultuur - Weerstand

Bethaniënhuis Psychiatrisch Ziekenhuis. Persoonlijkheidsproblematiek: waar zwart-wit niet bestaat. Tinne Meeusen, Lisa Peeters & Ilse Van den Bulck

vzw beschut wonen DE OVERWEG ONZEOPDRACHT

Mini symposium 5 leefstijlen bij sterven

Handleiding zelfzorgplan

Herstelgericht werken. Crisisunit Cura

in alle kleuren Margreet Jansen Met illustraties van Angelique Bosman

De oncocoach. Marrigje Tielens Digestieve en respiratoire oncocoach ZOL Genk

Heb ik een persoonlijkheidsstoornis?

Elke dag zo goed mogelijk.

Help, mijn man heeft een dwangstoornis

HERSTELLEN KAN JE ZELF Hoopvol leven met een psychische kwetsbaarheid

Langdurige zorg volwassenen in Wolfheze

Januari. Ik accepteer en waardeer mijn ( hoog) gevoeligheid.

Suïcidepreventie. Marian de Groot Directeur handicap + studie Mede namens 113-Online

Openingsgebeden INHOUD

Ik heb een postnatale/postpartum depressie

Negatieve factoren bij het ontstaan van onveilige hechting en faalangst

Persoonlijk Leiderschap in veranderen Sturen op Boven en Onderstroom! Drs. Maaike Arends

! Laat u inspireren en ga de uitdaging aan! ! Stel uzelf de vraag wat het kan opleveren en waar mogelijkheden liggen!

DE KRACHT VAN VERBINDING. Terugkoppeling Ideeën om het natuurlijk netwerk te versterken. Workshop 3

Heeft u één of meerdere langdurige of chronische ziektes (bijvoorbeeld suikerziekte, hoge bloeddruk, reuma, longziekte of kanker)?

1. Kijk en luister naar de bewoner/gast 2. Zorg voor de bewoner/gast en diens omgeving 3. Verkoop geen 'nee', zoek naar alternatieven 4.

Herstel bij ouderen. Tienen 19 oktober 2018 Ann Callebert

Niet reanimeren en andere behandelbeperkingen

ALGEMEEN VISIE, MISSIE EN HERSTEL SPEERPUNTEN. Voor een leven in balans

Soep van overdrachten

Separeren: voltooid verleden tijd?

4/04/2019. Hoe werken aan een succesvol team? Een (h)echt team? Een (h)echt team? Hoe bouwen aan een (h)echt team?

Je wordt gewaardeerd en je voelt jezelf minder nutteloos.

Traject Welzijn; Communicatie MZ. Inhoudsopgave (concept)

Herstel en de psychiater

Maison BILOBA Huis. Basisideeën

Verdwaald ben ik als mens! Wie zorgt er nu voor mij? t Was niet mijn eigen wens, maar mag ik er nog bij?

Verkennen van de vele kanten van een mens met een psychiatrische aandoening. Birgit Bongaerts

Communicatie in de zorg Niveau 3 + 4

Jongeren in therapie

De grijze zone. Suïcide versus automutilatie. Door Miek en Steffi (PC Bethanië, IBE)

Zelfdoding in de psychiatrische kliniek: over het omgaan met de (on)draaglijkheid van het leven.

Chronisch Suïcidaal Gedrag vraagt om specifieke zorg

De huisarts. De psycholoog. Published on 113Online zelfmoordpreventie (

Begeleiding van kind en ouders op de SEH. Leerdoelen. ontwikkeling. 20% van de patienten die een SEH bezoeken is jonger dan 16 jaar.

Eerste sessie. Time Management. Quick Win: multitasken Structureel: direct beslissen Toepassingen: Concreet beslissen

Visie. Wat is dementie?

DE VALKHORST. Intensieve verpleegkundige zorg, logeerzorg en revalidatie voor kinderen en jongeren tot 20 jaar

Zelfzorg bij hulpverleners. CGG Largo Nike Baeten, Charlotte Lanneau CGG suïcidepreventiewerking West-Vlaanderen

OMGAAN MET GRENSOVERSCHRIJDEND GEDRAG

Bemoeizorg. De Musketon 26 mei 2011

Ont - moeten.

Vier kernvragen in de palliatieve zorg:

Welkom op de palliatieve eenheid

Probleemgedrag begrijpen en preventief aanpakken

Tanja Gouverneur 21 maart 2012

Of je hart nu breekt of scheurt, kapot is kapot.

Module Outreachend Werken programma dag 3. Kenniscentrum Maatschappij en Recht Hogeschool van Amsterdam

Vroegdetectie ADHD en Autisme : Levensloop poli voor ouders en (hun)kinderen

Drijfveren van ervaringsdeskundigen in de geestelijke gezondheidszorg "

Visie. Wat is dementie?

Project Versterking van Palliatieve Zorg in Suriname

Ik heb een ziekte, maar ik ben die ziekte niet!

8 JAAR ERVARING IN THUISBEHANDELING VANUIT EEN MBE. Sonja Van Kerckhove - Sjoukje Lahousse

[Checklist] voor activiteiten die zich richten op eenzaamheid

OMGAAN MET DE DIAGNOSE EN DE BEHANDELING HOE MOET HET NU VERDER?

tractor 30 maart 2011 ACT Assertive Community Treatment

DIPJE OF DEPRESSIE ONZEKER OF ANGSTSTOORNIS. Maaike Nauta Leonieke Vet. Klinische Psychologie RuG. Accare UC Groningen

Centrum voor Psychotherapie

Academie voor Integratieve en Humanistische Psychologie en Psychotherapie vzw. Zelfdoding: Signalen, mythen en aanpak

De suicidale patiënt op de SEH Opleiding SEH verpleegkundige

Samen bouwen aan vertrouwen tussen patiënt, naasten en hulpverleners

Als duwen en trekken niet helpt: impasses doorbreken met een complexe doelgroep

INHOUD. Disclaimer 7 Voorwoord 9 Dankbetuiging 13 Inleiding 14. Tot slot 208 Over de auteur Handige tips 204

Motiveren kun je leren- zinvol in iedere levensfase Wanda de Kanter motiveren 1

Grenzen in de relatie zorgvrager-zorggever

MHFA Nederland

HOE JE IN 5 STAPPEN ECHT ZELFVERTROUWEN OPBOUWT

GROEIEN IN GROEP. Aanbod groepstherapie: Koningin Astridlaan Kessel-Lo.

Assertiviteit. Diana van der Sanden Anahid Kirakosian

Patiënteninformatie. Wachten en waken

Take a look at my life week 13

Sociaal centrum De Wilg

Aardbevingen en psychische klachten

Transcriptie:

Ervaringen vanuit onze Koala Birgit Devaere: Verantwoordelijke zorgeenheid Terp Liesbeth Dockx: Verpleegkundig specialist cluster langdurige zorg

Inhoud 1. Voorstelling zorgeenheid 2. Visie seclusion area 3. Enkele cijfers 4. Ervaring patiënten 5. Getuigenissen collega s 6. Uitdagingen toekomst

1. Voorstelling zorgeenheid Terp = gesloten opname-eenheid binnen de langdurige zorg, waar we een aanbod organiseren voor mensen die omwille van een stijgende zorgnood of veranderingen in de zorgomgeving waarin ze leven, opvang en begeleiding nodig hebben om hun leven binnen de maatschappij opnieuw haalbaar te maken. De vermindering/stabilisering van symptomen en het situeren van de huidige crisis binnen de ziekte- en levensgeschiedenis van de patiënt staan centraal. De aandacht gaat uit naar het terug voeling krijgen met de eigen mogelijkheden, het stimuleren van contacten met anderen en het exploreren van zorgmogelijkheden, zodat de patiënt opnieuw zijn rol kan opnemen in de hem bekende (zorg-)omgeving. We werken intensief samen met de mensen die de patiënt omringden voor de (her)opname met het oog op een snelle herinschakeling als dat mogelijk is.

1. Voorstelling zorgeenheid Voor volwassenen die langduriger kampen met een psychiatrische problematiek. Vaak hebben ze al vele behandelingen achter de rug. Het lukte hen echter niet of onvoldoende om te herstellen en opnieuw hun plaats te heroveren in de context die voor hen zo betekenisvol is. Binnen een omgeving die veiligheid en voorspelbaarheid biedt, staat het ontmoeten centraal. We gaan op zoek naar het unieke in de ander en proberen in onze visie op zorg zo maximaal mogelijk met de wensen en ideeën van de patiënt rekening te houden. We helpen de patiënt op zijn manier opnieuw aansluiting te vinden zodat hij er in lukt een rol op te nemen binnen een voor hem zinvolle context. Al gebeurt dat soms op andere manieren dan verwacht werd en al verloopt dat soms aarzelend, twijfelend en moeizaam.

2. Visie Seclusion area Algemeen Afzonderen/fixeren wordt wereldwijd in vraag gesteld trauma geen therapeutische waarde Nood aan ALTERNATIEVEN

2. Visie seclusion area Warme huiselijke, aangepaste prikkels VS koude prikkelarme kamers Nabijheid en therapeutisch klimaat VS eenzame afzondering en controle overnemen minder afzonderingen meer humane zorg kwaliteit van onze zorg vergroten

Seclusion area Beveiligde kamer Standaard kamer Gang + gemeenschappelijke voorzieningen Tuin AK Open AK Leefruimte + voorzieningen Sas + douche Verpleegpost

2. Visie seclusion area Patiënt mag nooit alleen gelaten worden Er moet extra voor gezorgd worden Mini intensieve -afdeling Een milieu creëren waarin patiënten zich ondersteund en begrepen voelen

Holding environment Veiligheid Structuur Ondersteuning Betrokkenheid Erkenning 2. Visie seclusion area

3. Enkele Cijfers afzonderingen afdeling Terp 80 70 60 50 40 30 totaal <24uur >24uur 20 10 0 2012* 2013 2014 2015

3.Enkele cijfers 180 aantal dagen 160 140 120 100 80 aantal dagen 60 40 20 0 2012 2013 2014 2015

3. Enkele cijfers Seclusion area totaal aantal dagen N=31 <1=12 >1=19 indien >1 gem 9,736842 max 30 min 2 med 6

4. Ervaringen patiënten Patiënten worden bevraagd naar hun ervaringen in vergelijking met afzonderen separeren fixeren

4. Ervaringen Patiënten Vernedering Geen vergeetput Comfort (ruimte, tv, ) Tuin Roken 1 vpk (minder invasief) Bezoek Privacy Rust Zinvol invullen (schilderen) Nood aan eenzaamheid Vbm - Te weinig aanwezigheid Meer nood aan transparantie Meer empowered worden

4. Ervaringen patiënten Wat niet expliciet verteld wordt - Minder weerstand van groep wanneer iemand op seclusion zit - Meer betrokkenheid - Vragen er zelf naar - Mond aan mond reclame - Opgenomen willen worden omdat er een seclusion area is

5. Getuigenissen collega s Een ervaring Het is daar aarts- maar dan ook aartsmoeilijk om overeind te blijven. Je kunt sommige frustraties, irritaties, angsten bezorgdheden niet wegmoffelen in de afwasmachine of achter de linnenkar. Je moet daar zijn, en kunnen verdragen dat jouw aanwezigheden allerlei ongemakkelijkheden oproept bij jezelf. Wat moet ik doen, ik ben verpleegster, ik heb altijd wel een excuus om superdruk door de gang te draven met 2 plateaus en mijn dect tussen mijn tanden. Daar niet, daar heb ik niets, alleen mezelf. Met al mijn onzekerheden, gebrek aan kennis en onbegrip, mijn angst, mijn tekortkomingen. Maar ook mijn empathie, mijn ogen, mijn warmte. En dat hebben we allemaal. Dat kunnen we allemaal aanwenden. Het gaat daar moeilijk blijven, maar hoe moeilijk met het voor de getroffene wel niet zijn. Moeten we altijd zoveel van onszelf verwachten, als wij daar naar binnen gaan? In het begin dat ik, oh, ik ga daar uren zitten, luisteren. Ik ga die persoon redden. Na anderhalf uur was ik leeggezogen. Ik dacht voortdurend oh nee, hij mag niet alleen zijn. Waarschijnlijk hoeft dat niet. Waarschijnlijk was mijn patient op het eind van mijn bezoek net zo moe. Maar hoe ga je om met de leegte, hoe ga je gewoon ergens zitten, zonder écht iets te doen? Het contact is zo intens, dat je na een tijdje de mens volledig in beeld hebt, je kent zijn nies, hoe hij zijn sokken aandoet, soms erg intieme dingen, een beetje ongemakkelijk eigenlijk. Nog dichterbij, wanneer de persoon een erg subtiel trekje van de hulpverlener benoemt hier, grijze blaadjes, ik weet dat jij niet graag die dikke hebt. (Clemence Lebbe, verpleegkundige, afdeling terp).

5. Getuigenissen collega s - Gevoel te weinig personeel om aanwezigheid te garanderen - Infrastructuur nog niet helemaal zoals gewenst - Angst om jezelf kwetsbaar op te stellen, persoonlijke ruimte wordt betreden - Leegte van patiënt komt dichtbij, wat moet ik daar doen? afhankelijk van de casus - Moeilijk om nabijheid te bieden wanneer patiënt ervoor kiest om op zichzelf te zijn - Psychisch zeer vermoeiend wegens groot apèl van patiënt

5. Getuigenissen collega s - Laat ons nadenken omdat er verschillende mogelijkheden zijn - Meer aandacht voor het menselijk aspect - Communiceren is een groot leerproces - Angst om collega s op de zorgeenheid alleen te laten - Te voorzichtig (veiligheid primeert), durven proberen - Eigen grenzen kunnen worden aangegeven, intervisie - Mooi alternatief voor zeer kwetsbare mensen

6. Uitdagingen toekomst - Huiselijkheid - Warme zorg - Onderzoek naar effectiviteit - Dalende trend afzonderingen verderzetten - Communiceren