Rela%e drinkwaterkwaliteit en klan.evredenheid

Transcriptie

1 Rela%e drinkwaterkwaliteit en klan.evredenheid Mar$jn Tas, Marcel Lips (Vitens) Nederlands drinkwater is het beste drinkwater van de wereld. Een uitspraak die je regelma%g hoort als het gaat over de kwaliteit van ons drinkwater. Maar over welk water gaat het dan? Alleen al bij Vitens hebben we bijna honderd produc%eloca%es die allemaal hun eigen unieke watersamenstelling afleveren. Hoewel al deze loca%es stuk voor stuk een waterkwaliteit produceren die zonder meer als zeer goed kan worden omschreven, zijn er toch ook duidelijke verschillen. Wat is het beste? Wat vindt onze klant van deze waterkwaliteit? En wordt het water van de verschillende produc%ebedrijven ook anders gewaardeerd? Uiteraard is het Drinkwaterbesluit het uitgangspunt bij de produc7e van drinkwater. Aanvullend hanteert Vitens zijn eigen grens- en drempelwaarden. De drempelwaarden hebben een bedrijfstechnische basis en zijn gericht op een hoge productkwaliteit. Bij nieuwbouw en renova7e van een produc7eloca7e is dit de basis. De drempelwaarden ( op klant gerichte parameters ) zijn gebaseerd op ons idee van wat de klant vindt. Maar matcht dit met wat de klant daadwerkelijk vindt? Klan.evredenheidsonderzoek In eerste instan7e is geprobeerd om een rela7e te leggen tussen de waterkwaliteit en de informa7e uit de klachtenrapportage. Op basis van deze informa7e bleken er geen duidelijke verschillen te zijn tussen water van de ene produc7eloca7e of de andere. Blijkbaar is het aantal klachten geen goede maatstaf voor de tevredenheid over de waterkwaliteit. Om te na te gaan of het vermoeden klopt dat er wel degelijk een verband is tussen waterkwaliteit en klant- tevredenheid is er in 2013 een klanmevredenheidonderzoek uitgevoerd. Aan klanten in zeven gebieden met een verschillende waterkwaliteit is gevraagd om online een vragenlijst in te vullen. Deze zeven gebieden krijgen elk van een ander produc7ebedrijf water. De vragenlijst is door bijna 7000 klanten ingevuld. Duidelijke verschillen De enquete bevame onder andere vragen over kalkaanslag, helderheid, geur, smaak en gezond- heid. Het beeld dat er tussen de leveringsgebieden een verschil is in de tevredenheid over de waterkwaliteit, werd meteen bij de eerste vraag beves7gd. Inwoners uit Houten waarderen de kwaliteit van het water met een 6,8, terwijl klanten uit Leersum hiervoor een 8,7 geven. In aueelding 1 is ook voor de overige onderzochte loca7es te zien hoe de waterkwaliteit gewaardeerd wordt. In alle onderzochte regio s geev minimaal 94% van de ondervraagden een posi7ef antwoord op de vragen met betrekking tot gezondheid, helderheid, geur en kleur van het water. Als het op smaak aankomt beginnen de eerste duidelijke verschillen zichtbaar te worden. Zo vindt 99% van de ondervraagden in Leersum en Doorn het water lekker, terwijl zo n 15 km verderop in Houten slechts 84% het water lekker vindt. Saillant detail hierbij is dat de bewoners van Houten water krijgen uit een bron die qua samenstelling (en situering) nagenoeg iden7ek is aan één van de grotere waterleveranciers van verpakt mineraalwater van Nederland. De verklaring voor de minder gewaardeerde smaak heev zeer waarschijnlijk te maken met het, uit dit onderzoek naar voren komende, meest onderscheidende punt, namelijk de ervaringen rondom kalk en kalkafze_ng. H2O-Online / 19 november 2014

2 A"eelding 1. Klan.evredenheid over waterkwaliteit per regio Bij de stelling Het water bevat weinig kalk, geev weinig kalkaanslag zijn namelijk de grootste verschillen te zien. In Leersum is 88% het eens met deze stelling, in Houten slechts 9%. Wanneer voor de 7 loca7es het rapportcijfer voor de waterkwaliteit wordt uitgezet tegen percentage klanten dat aangeev last van kalkaanslag te hebben (aueelding 2), is te zien dat hier een duidelijk verband tussen is. A"eelding 2. Verband kalkafze<ng en tevredenheid over waterkwaliteit Blijkbaar en misschien niet geheel onverwacht speelt kalk(afze_ng) voor de consument een zeer belangrijke rol in de tevredenheid over de waterkwaliteit. H2O-Online / 19 november

3 Verklaring voor de verschillen in kalkafzemng De eerste gedachte die opkomt is dat het grote verschil in kalkaanslag wordt veroorzaakt door de hardheid van het water. Nadere analyse van de waterkwaliteit en de antwoorden van onze klanten laten zien dat dit slechts deels de verklaring is. Op basis van de hardheid van het water was de verwach7ng dat mensen in de omgeving van Dronten (waterhardheid 1,5 mmol/l) meer last hebben van kalk dan mensen in het westen van Friesland (waterhardheid 1,2 mmol/l). Dit blijkt echter niet zo te zijn. Hoewel het water in het westen van Friesland volgens de meest gangbare typering gekenmerkt kan worden als zacht water, geev 50% van de respondenten aan last te hebben van kalk- afze_ng. In Dronten, waar de mensen water met een gemiddelde hardheid krijgen, heev slechts een kwart van de mensen last van kalkafze_ng. Een verklaring voor dit verschil zit dus niet in de hardheid, maar kan beter worden voorspeld door een ander parameter, namelijk de TACC90. De TACC90 is in de jaren 90 ontwikkeld om kalkafze_ng beter te voorspellen en is gelijk aan de berekende hoeveelheid calciumcarbonaat die moet neerslaan om het water in evenwicht te brengen bij een temperatuur van 90 C [1]. Op basis van ons onderzoek lijkt deze parameter inderdaad een betere voorspeller dan de hardheidsgraad voor de mate van kalkafze_ng en daarmee van de tevredenheid over de waterkwaliteit. In tabel 1 wordt voor alle onderzochte loca7es ingegaan op de aspecten die betrekking hebben op kalkafze_ng en klanmevredenheid. Tabel 1. Parameters met betrekking tot kalkafze<ng en tevredenheid Regio klanten met last van kalkafze_ng 1 Hardheid Kalkafzetbaarheid (mmol/l) (mmol/l) 2 Rapportcijfer 3 waterkwaliteit SI 4 (- ) Rapportcijfer 3 algehele tevredenheid drinkt geen kraanwater 5 Leersum 12% 1,0 0,06 8,7 0,13 8,2 1% Doorn 14% 1,1 0,14 8,5-0,47 7,7 1% Dronten 25% 1,5 0,23 8,5 0,09 8,0 1% Dinxperlo 47% 1,4 0,30 8,0 0,08 7,9 2% Friesland (westkant) 50% 1,2 0,42 8,1 0,06 8,0 2% Culemborg 83% 2,1 0,90 7,2 0,64 7,6 5% Houten 91% 2,3 0,77 6,8 0,19 7,3 5% 1 Percentage (helemaal) oneens met stelling Het water bevat weinig kalk / geev weinig kalkaanslag. 2 Berekende TACC 90 in AquaCalc V Rapportcijfer gegeven door klanten. 4 SI= satura7e index, een maat voor de agressiviteit van het water ten opzichte van cementhoudend leidingmateriaal. Bij een hoge SI- waarde ( 0,3) kan ondanks een lage hardheid toch kalkafze_ng optreden. 5 Aantal klanten dat geen water uit de kraan drinkt. Dat de mate van kalkafze_ng een duidelijk verband heev met de mate van tevredenheid over de waterkwaliteit is misschien niet heel verrassend, maar dat deze, zoals te zien in de laatste kolom van tabel 1, ook een doorwerking heev op het wel of niet drinken van ons water is op zijn minst opvallend. De rol van mangaan Eén van de onderzochte gebieden is Doorn. Doorn krijgt water van het gelijknamige produc7ebedrijf. Het mangaangehalte van het door dit produc7ebedrijf geproduceerde water is hoog (tussen 0,07 en 0,1 mg/l; de wemelijke norm bedraagt <0,05 mg/l). Mangaan wordt in de WKI (waterkwaliteitsindex) meegenomen in de lijst van klantgerichte parameters. Binnen H2O-Online / 19 november

4 Vitens scoort produc7ebedrijf Doorn veruit het minst goed als het gaat om deze klantgerichte parameters. Op basis van deze score zou verwacht kunnen worden dat de klanmevredenheid vanwege het mangaangehalte in Doorn tegenvalt. Niets is echter minder waar, het water wordt beoordeeld met een 8,5 voor de drinkwaterkwaliteit. Het is niet dat de klant het mangaanprobleem niet herkent; op de punten het water is helder en het water is schoon scoort Doorn iets minder goed dan bijvoorbeeld Leersum. Ook uit de open antwoorden blijkt dat de klanten weten dat er iets in het water zit (genoemd wordt o.a. zwarte neerslag, rommel, zand). Uit het rapportcijfer lijkt naar voren te komen dat de geringe last van kalkafze_ng ruimschoots opweegt tegen de overlast van mangaan. KanMekening hierbij is wel dat mangaanproblemen zeer lokaal kunnen zijn, en dat het onderzoek onder de klanten hier niet voldoende representa7ef voor is. Overigens worden de hoge mangaangehaltes van produc7ebedrijf Doorn wel aangepakt. Door uitbreiding van de zuivering zal het mangaangehalte in de loop van 2015 onder de wemelijke norm komen. Wat betekent dit voor Vitens? Het leveren van goed en betrouwbaar water is natuurlijk de basis van een drinkwaterbedrijf. Dit komt in figuur 3 ook duidelijk naar voren, een klant die tevreden is over de waterkwaliteit is in 83% van de gevallen ook tevreden over Vitens in het geheel. Het tegenovergestelde is echter ook het geval, slechts 15 % van de klanten die aangeev ontevreden te zijn over de waterkwaliteit is wel tevreden over Vitens in zijn geheel. Uit dit onderzoek is naar voren gekomen dat de tevredenheid over de waterkwaliteit sterk gerelateerd is in de mate van kalkafze_ng bij de klanten thuis. A"eelding 3. RelaCe tevredenheid waterkwaliteit en algehele tevredenheid Zoals eerder genoemd vormen de Vitens grens- en drempelwaarden uitgangspunt bij nieuwbouw en renova7e van produc7ebedrijven. Tot voor dit onderzoek speelde de parameter TACC90 hierin een bescheiden rol. Op basis van de inzichten uit dit onderzoek is deze scherper gesteld en wordt er gestreefd naar een TACC90 < 0,4 mmol/l. De eisen aan de hardheid van het water zijn daarentegen iets versoepeld. Gestreefd wordt om bij loca7es waar onthard wordt, een hardheid tussen de 1,0 en 1,43 mmol/l te realiseren. Daarnaast zullen vaker klant- tevredenheidsonderzoeken worden uitgevoerd bij een project welke invloed kan hebben op de klanmevredenheid, zowel voor en na realisa7e van het project. Volgend jaar gaat Vitens het H2O-Online / 19 november

5 effect van een verwachte verbetering in de klanmevredenheid voor het eerst meten. De meest ontevreden groep uit dit onderzoek, de inwoners van Houten, krijgt namelijk vanaf begin volgend jaar onthard water. Misschien wel het beste drinkwater. Literatuur 1. Brink, H., Feij, L.A.C., Eekeren, M.W.M. van, Rosmalen, G. M. van (1997). TACC 90 en SI 90 nu_ge hulpmiddelen bij voorspellen kalkafze_ng en noodzaak ontharding. H2O (30) 1997, p H2O-Online / 19 november