SLUITING DOORLAATCAISSONS VEERSEGAT

Transcriptie

1 9.7 SLUITING DOORLAATCAISSONS VEERSEGAT RAPPORT MODELONDERZOEK D*st Weg- en \\'terbojv'kunde Postbus GA DELFT WATERLOOPKUNDIG LABORATORIUM DELFT M 738

2 : - Bijvoesel bij rapport: Sluiting doorlaatcaissons Veerse Gat. W.L. - M 738 In dit verslag worden een serie proeven beschreven, welke in de eerste maanden van 1961 zijn verricht ten behoeve van de sluiting van het Veerse Gat. Deze proeven hadden betrekking op: de stabiliteit van de aanstortingen ter weerszijden van de caissons bij stroming over de gesloten onderschuiven. trillingen in de gesloten onderschuiven van de caissons bij maximum verval, zowel in het model als in het prototype. De proeven ad a gaven als resultaat, dat de stabiliteit van het voor de aanstortingen gebruikte materiaal (basalt-stortsteen 10/300 kg) verzekerd bleef zolang bij maximum vloedstroom geen duikende straal over de gesloten onderschuiven optrad. Dit is weergegeven op de figuren 7, 8 en 9. Uit de proeven ad b bleek, dat de trillingen van de schuiven ruim binnen aanvaardbare grenzen bleven. Hoewel het, door tijdgebrek, niet mogelijk was een zo goed mogelijk elastisch schaalmodel van de schuif te bouwen, waren de verschillen tussen model en prototypemetingen in vergelijkbare stromingstoestanden zeer gering. Uit de modelproeven bleek verder, dat bij een niet volkomen waterdichte onderaanslag hef tige trillingen in vertikale richting van de gehele schuif mogelijk zijn (blz.7). 's-g-ravenhage, 9 juli Ir. W.A. Venis)

3 WATERLOOpKTj1rDI G LABOI?ATORITJ1I SLUITING DOORLAATCAISSONS VEERSE GAT Rapport hiodelonderzoek. ' - " en 544, 2'O (/\ :r:lft 191 M 738 april 1964.

4 INHOUD bi z 1 INLEIDING 1 Opdracht en omschrijving van het onderzoek 1 Gegevens 1 3, Conclusies 1 II BESCHEIJVING VAlT HET LIODEL 2 Algemene opzet 2 Schaalregels elastisch geiijkvormig model 2 Elastisch gelijkvormige schuif 4 Meetapparatuur 5 III TING\T IN HET MODEL 5 Stroombeeld en stabiliteit steenbestorting 5 Krachten op de schuif, trillingen 7 IV BTJITHIETIi'IGEiT TIJD'TS DE SLUITING VAN HET VEERSE GAT 8 lieetopstelling 8 Verrichte metingen 23 en 24 april Ivletingen tijdens de sluitingsmanoeuvre 9

5 F I G U R E N Overzicht situati sluitgat Veerse Gat0 Doorsnede sluitgat met doorlaatcaisson. Doorlaatcaisson. Onderschuif met details aanslagen. Opstelling model in de stroomgoot. De schuif van het model. Stroombeelci tijdens instromen. Stroombeelden tijdens uitstromen. 9, Modelresultaten: Volkomen en onvolkomen overlaat, StaMliteit steenbestorting. Duikende straal. Getijbeweging 23 en 24 april Getijbeweging tijdens de sluiting, 26 en 27 april 1961.

6 F 0 T O'S 19 2 Birûnstromend water, onerschuiven gesloten Zee NAP m, Mnnen NAP m Onvolkomen overlaat 3, 49 5 Uitstromend water, onderschuiven gesloten Zee NAP - 1,0 m, binnen NAP + 0,8 m Onvolkomen overlaat 6 Aanbrengen van rekstrookjes op de onderschuif.

7 Lijst van gebruikte sym1dolen A doorsnede in m 2 E elasticiteitsmodulus in N/m 2 g versnelling van de zwaartekracht (9,81 m/sec 2 ) h2 benedenstroomse waterstand teovo bovenzijde schuif in m H energtehoogte tov bovenzijde schuif in m 1 buigingstraagheidsmoment in 1 polair traagheidsmoment in Tingingstraagheidsmoment in m ±.o.v. de x as x 1 y 1 t.o0v0 de y as 1 lengte in m m afvoercoëfficint n natuurlijk getal nd dikteschaal n schaal van de elasticiteitsmoduli e n 1 lengteschaal n massaschaal m n± tijdschaal n dichtheidschaal p schaal van de hoekfrequen±ies debiet per eenheid van breed±e in m 2 /sec p. contractje coffjcjnt p dichtheid in kg/m 3 i hoek frequentie in rd/sec

8 SLUITING DOORLAATCAISSONS VTSERSE GAT 1 INLEIDING Opdracht en omschrijving van het onderzoek In een nota van cle Waterloopkundige Afdeling van de Deltadienst van de Rijkswaterstaat van 9 september 1960 werd aan het Naterloopkundig Laboratorium te Delft een nader onderzoek opgedragen naar een aantal problemen verband houdencie met de sluitmethode van de doorlaatcaissons in het Veerse Gat. Enkele van deze iroblemen werden in clriedimensionale modellen in het laboratorium de Voorst onderzocht. Daarvoor wordt verwezen naar de modelverslagen II 586 en M 588. In het laboratorium te Delft werd een tweedimensionaal model gebouwd waarin de krachten op de schuiven van de caissons en de stabiliteit van de steenbestorting zijn onderzocht. In verband met de korte tijd tussen het begin van het modelonderzoek en de sluiting van het Veerse Gat zijn tijdens het onderzoek de verkregen resultaten zo snel mogelijk doorgegeven aan de faterloopkundige Afdeling van de Deltadienst. Deze zijn in dit verslag samengevat. Bovendien besloot de Waterloopkimdige Afdeling tot het verrichten van een buitenmeting naar de trillingen in 64n van de onderschuiven. Een aantal metingen zijn door het Waterloopkundig Laboratorium uitgevoerd op 23 en 24 april en tijdens de sluitingsmanoeuv-res op 26 en 27 april De resultaten daarvan zijn eveneens in dit verslag opgenomen. Gegevens. Uitgangspunt van het onderzoek is geweest de doorlaatcaisson 9 zoals deze op fig. 3 is afgebeeld. De waterstanden waren gekozen op het tijdstip van het maximale berekende vervaig bij naar binnen stromend water een waterstand buiten van NAP + 1,23 m en binnen van ITAP - 0,06 m, Bij naar buiten stromend water een binnenvïaterstand van IJAP + 0,30 m en een buitenwaterstand van N - 1,43 m. De totale massa van een schuif bedroeg ca kg, De steenbestorting was van basalt met een dichtheid van 3000 kg/m3 en een steengewicht van 10 tot 300 kg. Eet gemiddelde gewicht bedroeg ca. 150 kg. Oenciusies. 1, Bij cle in fig. 9 gegeven combinaties van waterstanden loopt cle steenbestorting geen gevaar. De stroombeelden zijn geschetst in fig. 7 en

9 Bij metingen aan een elastisch gelijkvormig model van een onderschuif werden geen ernstige trillingsverschijnselen in deze schuif waargenomen. Hoewel de resultaten van een dergelijk modelonderzoek met enige voorzichtigheid dienen te worden beschouwd, kan toch voor het prototype hetzelfde worden verwacht. In het prototype zijn tijdens de sluiting geen ernstige trillingsverschijnselen waargenomen in de bovenrand van de onderschuif die voor deze buitenmeting was gekozen. Dit was de 4e onderschuif van de 2e caisson vanaf Walcheren. II BESCHRIJVING VAN HET liodel Algemene opzet Van de doorlaatcaisson was op schaal 120 een moot ter Breedte van ongeveer 11 m (prototype) aangebracht in een stroomgoot. In het midden Bevond zich een hele schuif en aan weerszijden twee halve schuiven zoals aangegeven in fig. 5. De trillingsmetingen werden verricht aan de hele schuif. Begonnen werd met een in slappe veren opgehangen model van de onderschuif, daarna werd een elastische gelijkvorrnige schuif gebniikt die aan weerszijden in de aanslagen rustte. De in fig. 2 en 5 aangegeven steenbestorting aan de voet van de doorlaatcaisson bestond in het prototype uit basalt ran 10 tot 300 kg met een dichtheid van ca kg/m 3. In het model werd porfier gebruikt met een dichtheid van 2750 kg/m 3 en een gewicht van 25 let 10 gram (20 tot 30 kg prototype). Hierdoor trad een eventuele aantasting van de bestorting eerder op in het model dan in het prototype. In verband met de beperkte tijd werd in het laboratorium een elroongoot gebruikt die voor dit onderzoek eigenlijk iets te kort was De goot eindigde namelijk met een overstortrand op een punt ca. 7 m achter de caisson waar de bodemneer nog aanwezig was. De daardoor veroorzaakte vcr-- storing van het stroombeeld bij de caisson en ter plaatse van de 1estorting zal echter niet groot zijn geweest. Schaalregels elastisch gelijkvormig model Bij een elastisch geiijkvormig model kunnen Je cciaalrege1s als voljt worden afgeleid Voor het water is een longteschaal n 1 gekozen en geldt volgens Froude n 1 = n 1 rnr Je ti;heal (î) en voor de massaschaal n = n m Een model reproduceert alle trillingsverschijnselen als ook door de eigen ti'illingstijden aan verg, (1) wordt voldaan voor zowel langs-, buigings- en torsietrillingen. Dit kan bereikt worden door geschikte keuze van een modelmateriaal, aanilling van de massa met kleine stukjes lood, en door (2)

10 een dikteschaal n. te kiezen die ongelijk is aan de lengteschaal. Dit -3- laatste brengt geen verandering in de hoofdafmetingen van de constructie en beïnvloedt het stroombeeld dus nauwelijks. Uit (2) volgt meteen 2 = rd fl 1 fl fl1 3 ri Voor langstrillingen in een staaf geldt: Yi7 ipl 2 door de materiaalkeuze wordt n vastgelegd; L n volgens (1) moet n = fl ] zijn, dus n0 = ( 5) nl fll 2 Uit (3) volgt nu meteen nd = - = p - ( 6) E Voor buigingstrillingen van een ligger met een doorsnede A geldt: 2 2»EI n 7 pal 1 n weer is n = n 1 volgens (1), dus - = n 1 en 5 A 1 omdat n = n.n is n = (8) A dl 1 n Tenslotte geldt voor torsietrillingen: (7) = EIw 2(1+ )pi 2 1 (9) ni Daaruit volgt W = fl(1 ) ids weinig verschilt in model en prototype is fl( 1 1 en omdat n1 = n1 = - (8) is n 1 = n1 en moet x y E p dus gelden: nu = (io)

11 3. Elastisch gelijkvormige schuif -4- Als modelmateriaal was gekozen trovidur, een polyvinylchloride met E N/m 2. Het prototype materiaal was staal, waarvoor E N/m 2. Hieruit volgt nesz 70, dus volgens (5) is n3,5 en volgens (6) is nd = Volgens (8) en (10) is dus n 1 = n Omdat de elasticiteitsmodulus van trovidur niet nauwkeurig bekend was, is de nauwkeurigheid van deze getallen niet groot. Bovendien moest in het model van handelsafmetingen gebruik worden gemaakt, zodat niet alle maten nauwkeurig op schaal waren. De beplating was in het prototype 6 mm dik. In het model was de plaat- dikte 1 mm. In het prototype was het lijf van de liggers op de beplating gelast. Dit lijf had een dikte van 6 mm en een breedte van 290 mm. De flens had een dikte van 10 min en een breedte van 115 mm. In het prototype was het traagheidsmoment 1 bij een meewerkende plaatbreedte van 180 resp. 400 mm gelijk aan 6,2 resp. 9,2 x 10 7 min4. In het model was het lijf 1 mm dik en 13,5 mm breed. De flens was mm dik en 6 mm breed. Gerekend met een mee- werkende plaatbreedte van 9 resp. 20 mm was 1 = 1,2 resp. 1,6 x 10 3 mm4. Hieruit volgt n De liggers waren in het model dus iets te slap. Dit werd verbeterd doordat bij het lassen van trovidur in de lasnaden tamelijk veel materiaal werd toegevoegd. n 1 werd zo ongeveer De verticale randbalken waren in het prototype.np 30 - balken met 1 = 8,o.io 7 mm4. In het model was een [- profiel samengesteld uit 2,5 mm dik trovidur. De hoogte van het profiel was 15 mm en de breedte 7 mm. 1 was dus 1,5.10 mm4 en n1. 5,2.10, Alle buigstijfheden in het model waren dus ongeveer op de juiste schaal gebracht. De massa moest gecorrigeerd worden om aan vergelijking (2) te voldoen. Het totale volume aan constructiemateriaal was in het prototype 388. l0 m 3 met een massa van 3040 kg. De totale massa van 6n schuif bedroeg 3600 kg. Bij de oplegpunten bevond zich dus ca 560 kg. In het model was het totale volume aan constructiemateriaal mm 3 met een massa van kg. De massaschaal was Er moest dus (3040/ ) kg = kg gel±j1atig verdeeld worden over de constructie. Bij de oplegpunten moest 560/8000 kg = kg worden aangebracht. Deze massacorrectie geschiedde met behulp van kleine plaatjes lood. De buigingstrillingen van de hele plaat werden hiermee in het model ongeveer juist weergegeven. Trillingen van de bovenrand zouden in het model alleen juist worden weergegeven als de buigstijfheid van de beplating en de torsiestijfheid van de randbalk voldeden aan (8) en(lo). Deze waren in het model echter ongeveer een factor ()2 te groot. De eigen frequentie van deze trillingen was daardoor in het model te hoog.

12 -5- Dit werd geaccepteerd omdat de tijd van voorbereiding beperkt was en omdat verwacht werd dat, indien een excitatie-verschijnsel aanwezig was, dit zich over een vrij groot frequentie gebied zou uitstrekken. Hierdoor was het mogelijk met dit eenvoudige model op vrij kleine schaal binnen korte tijd een tamelijk betrouwbare uitspraak te doen over het al of niet optreden van ernstige trillingsverschijnselen in de schuiven van de d.00rlaatcaissons tijdens de sluitingsmanoeuvre. A. Meetapparatuur De stroomsnelheden werden in het model gemeten met een micromolen. Door een heel profiel op te meten werd in enkele gevallen het debiet bepaald. Omdat de aans -troming niet gelijkmatig was, werd op een afstand van ca 4 m voor de caisson een muurtje van gaatjes-stenen geplaatst waarvan een aantal openingen was afgesloten, zodanig dat de stroomsnelheden gelijkmatig over de breedte waren verdeeld. Trillingen en krachten werden gemeten met behulp van rekstrookjes. Bij de eerste proeven was de schuif opgehangen in bladveren en waren op deze bladveren rekstrookjes geplakt. Bij de latere proeven waren rekstrookjes op boven- en onderrand van de schuif geplakt. Tijdens de buitenmetingen waren op de bovenrand van de prototype-schuif rekstrookjes aangebracht door Iweco-TNO. In alle gevallen was gezorgd voor een temperatuurcompensatie. Waterstanden werden gemeten op punten ca 3 m bovenstrooms en 6 m benedenstroorns van de caisson. (resp. 60 en 120 m in prototypematen). Daar in het prototype op grotere afstand vanaf de caisson werd gemeten, kan de benedenstroomse waterstand in dit verslag tot ca 0,10 m te laag zijn opgegeven. III METINGEN IN HET MODEL 1. Stroombeeld en stabiliteit steenbestorting Bij een aantal debieten werd uitgaande van een bepaalde toestand de benedenwaterstand langzaam verlaagd en werd steeds enige tijd gewacht totdat zich een permanente toestand had ingesteld.. De daarbij behorende waterstanden werden opgemeten en het stroombeeld en de stabiliteit van de steenbestorting werden gecontroleerd. De resultaten hiervan zijn aangegeven in fig.9. De gestippelde lijnen in deze figiur geven aan dat de betreffende meetpunten bij een zelfde debiet zijn gemeten. Indien de waterstaridsveraclaillen tijdens instromen veel groter zouden worden ontstaat een volkomen overlaat die ernstige aantasting van de bodembestorting zou veroorzaken. Deze treedt dan op waar de duikende schaal de bodem treft. In het model spoelden de stenen weg tot op de vaste bodem.

13 -6- Dit is aangegeven in fig. D. Bij de in 1-2 opgegeven waterstanden van hap m en hap m zijn langs de bestorting geen hogere gemiddelde snelheden dan ca 1 m/sec gemeten0 Tijdens uitstromen kan ook een volkomen overlaat onstaan. De duikende straal treft dan echter de betonnen Bodem van de caisson en achter de caisson treedt geen aantasting van de bestorting op. Dit gebeurde in het model ook niet tijdens de overgang van onvolkomen naar volkomen overlaat, noch Bij de overgang van volkomen naar onvolkomen overlaat. Bij deze toestanden zijn geen snelheden groter dan 2 m/sec langs de Bodem gemeten. Voor enkele stromingstoestanden is de afvoer-coëfficint van dit tweeclimensionale model van de caisson bepaald. Uitgaande van de formule voor de (lange) volkomen overlaat q = m \ - g H 3 Bedroeg deze: No Toestand q h2 H m 1 instromen onvolkomen overlaat ,12 4,28 0,69 2 instromen onvolkomen overlaat 10,8 2, instromen onvolkomen overlaat 10,8 2,52 4, instromen onvolkomen overlaat 10,8 1,98 3,81 0,85 5 instromen onvolkomen overlaat 10,8 1, instromen volkomen overlaat 10,8 0,91 3,63 0,92 7 uitstromen onvolkomen overlaat 9,7 1,58 3,58 0,84 2, m/sec m m Omdat het mogelijk was dat bij binnenstromend water de schuif bij de onderaanslag van de caisson iets werd opengedrukt en omdat het denkbaar was dat een schuif niet tot op de onderaanslagen zakte is gekeken naar de bodemaantasting die optreedt Bij verschillende openingen. Deze Bleek echter gering te zijn Bij de opgegeven waterstanden van hap + 1,23 m en hap - 0,06 m. Bij een epleet van verticaal 0,3 m onts±ond in de Bodem een kuil die niet dieper dan 0,5 m werd. Bij waterstanden van hap + 1,4 m en hap - 0,8 m en een spieet van verticaal 0,1 m werd deze kuil 0,5 tot 1 m diep. Na volledige afsluiting en een verval van 315 m (zee hap + 1,75 m, Binnen NAP - 1,75 m) spoelden wel wat stenen weg als de rubber aanslagrand van de onderschuif werd weggelaten. Er ontstond dan direct tegen cle caissonwand een kuil van ca 1 m diep. Dit was niet ernstig, omdat na de afsluiting geen grote vervallen meer werden verwacht.

14 -7-2. Krachten op de schuif 9 trillingen De proeven werden begonnen met een model van de onderschuif met slechts een massa van 1,8 ton opgehangen in bladveren waardoor de schuif verticaal en horizontaal (in de stroomrichting van het water) kon bewegen, waarbij de bewegingen en de krachten op de schuif konden worden geregistreerd met behulp van er de bladveren aangebrachte rekstrookjes. De eigen frequenties waren verticaal en horizontaal respectievelijk hertz en 38 hertz, onder water 6 7 en 7 hertz en tijdens het stromen en 9 hertz0 Pij een binnenwaterstand. van HAP m en een waterstand aan de zeezijde van HAP - 1,4 m bedroeg de totale kracht door het water op de schuif uitgeoefend ton horizontaal en ton verticaal naar boven0 Bij lek aan de ond.erzijcle lag deze 1aatse kracht dichter bij de 315 ton0 Bij een waterstand aan de zeezijde van HAP + 1,3 m en een binnenwaterstand van PAP was de totale horizontale kracht ca 40 ton0 De verticale kracht was kleiner dan 0,5 ton0 Bij uitstromend water geraakte de schuif dikwijls in heftige verticale trilling van ca 7 hertz. Het bleek niet mogelijk deze te onderdrukken door het aanbrengen van stoorelementen op de boven- en onderrand van de schuif (zie fig. 6). Kunstmatig vergroten van de turbulentie van het water bovenstrooms had hierop geen invloed0 Een dun plastic vlies (zie fig. 6) dat aan de ond.erzijde werd bevestigd dernpte de trilling niet, maar toen dit vlies zodanig werd aangebracht dat geen water meer onder de schuif door kon stromen verdween de trilling geheel. Hierna werd de massa gecorrigeerd en de nu elastisch gelijkvormige schuif vrij opgelegd tegen de aanslagen0 De eigen frequentie van cle buigingstrillingen van de gehele schuif waren in droge toestand 110 hertz (berekend: 130 hertz) en onder water ca 40 hertz. Deze trillingen werden gemeten met behulp van op ie schuif aangebrachte rekstrookjes (zie fig. 6). Tijdens uitstromend zowel als bij instromend water traden in de schuif slechts geringe en meestal onregelmatige trillingen op met af en toe enkele trillingen in de eigen frequentie. De amplituden van de rekken die hierdoor optraden bleven kleiner dan 40.10_6, Ook bij grotere dan de opgegeven vervallen traden geen grotere trillingen op. Dit is bijvoorbeeld gemeten bij een waterstand aan de zeezijde van I'TAP m en aan de binnenzijde van HAP - 0,6 m. 7el was tijdens de metingen dikwijls een bromtoon van ca 410 hertz op de schuif te horen (prototype 92 hertz). Sluiten van de - in het model halve- bovenschujven naast de meetschuif had op alle trillingen weinig invloed.

15 - (_) - Bij lekkende onierranci werden ook de trillingen in ie onderrand gemeten0 Deze vertoonden hetzelfde beeld als de bovenrand, maar de amplituden waren ca 3 maal zo klein. Deze metingen werden uitgevoerd met en zonder het (in prototype rubber) afdichtingsprofiel (zie fig. 4 en 6) Hierbij werd de spieet gevariëerd van 0 tot 5 cm in horizontale en 0 tot 15 cm in verticale richting. Op grond van de verrichte proeven werden voor het prototype geen emstige trillingsverschijnselen verwacht. IV EUITENMETING TIJDNNS DE SLUITING VAN HET VEERSE GAT Jieetopstelling De bedoeling van ie onder 1-1 genoemde buitenmeting was o.a. om de modelresultaten te controleren. Omdat de tijd voor het aanbrengen van rekstrookjes beperkt was en alleen de bovenrand vrij gemakkelijk bereikbaar was, rterd besloten op de bovenrand een stel rekstrookjes aan te brengen. Dit werd verricht door het Instituut voor Werktuigkundige Constructies TNO (zie foto 6). In totaal werden op zondag 23 april 1961 tussen uur en 16,00 uur 4 actieve en 2 passieve rekotrookjes aangebracht0 De actieve bevonden zich op 15 cm aan weerszijden van het midden van de schuif op 6 cm vanaf de bovenrand op de buitenzijden van de randbalk (zie fig. 4). De elektrische kabels werden bevestigd aan Je staalkabel waaraan de schuif werd neergelaten en liepen boven naar de meetwagen die op de caisson was opgesteld. In verband met de werkzaamheden die op de caissons aan de andere zijde van het sluitgat werden verricht, was voor deze metingen de tweede caisson vanaf 7,7alcheren gekozen. Van deze caisson werd de vierde onderschuif ge- bruikt. Verrichte metingen 23 en 24 april De 3e, 4e en 5e onderschuif van de tweede caisson werden zondag 23 april 1961 om uur neergelaten. Om was de gehele meetopstelling gereed en in de nacht van zondag 23 op maandag 24 april werden tussen uur en 1.08 uur waarnemingen gedaan tijdens ebstroom bij een verval van ca 0,1 m. Deze werden voortgezet gedurende de vloedstroom tussen 7.14 uur en 7.55 uur bij een verval van ca m. In de daarop volgende kentering werden de schuiven weer geheven. De tijdens deze metingen voorgekomen getijbeweging is weergegeven in fig. 11. Gedurende deze metingen werden zeer onregelmatige trillingen geregistreerd met amplituden van de rek in het midden van de bovenrand kleirer dan 5, 10 6 overeenkomend met 10 kg1cm 2. De amplitude was aan de liggerzijde iets groter dan aan de plaatzijde.

16 -9- Deze trillingen bezaten frequenties variërend van 0,6 tot 25 hertz. Een frequentie van 7 hertz kwam vrij dikwdjls voor. De rek tengevolge van de statische belasting van cle schuif werd niet gemeten. In verband, met ernstige storingen in het meetsigaal van 50 hertz - waarschijnlijk veroorzaakt door de grote lengte van de kabels tussen rekstrookjes en meetwagen - moesten meetsigalen met een frequentie groter dan 30 hertz worden weggefilterd. 3. Metingen tijdens de sluitingsmanoeuvre Tijdens de sluitingsmanoeuvre op woensdag 26 en donderdag 27 april 1961 werden continue registraties van de optredende trillingen gemaakt van uur tot 0.35 uur(vloed)en van 3.10 uur tot 6.00 uur(e1j.gedurende de eerste periode waren alle beneclenschuiven neergelaten en gedurende de tweede meetperiocle 'bovendien een aantal 'bovenschuiven, o. a. én naast de meetschuif. De opgetreden getijbeweging is weergegeven in fig. 12. Iliencit blijkt dat de optredende vervallen oplopen tot 1 b 1,5 m. De gemeten trillingen waren echter nauwelijks heviger clan 'bij de metingen op 23 en 24 april. De amplituden van de rek in het midden van de bovenrand bereikten weliswaar dikvjls waarden van ca 5.10_6 maar werden ook hij deze meting niet veel groter. Frequenties van 2 tot 7 hrtz kwamen dikwijls voor, al bleef het hele trillingsbeeld erg onregelmatig. De trillingen waren dus steeds zeer gering en niet groter dan uit de modelresultaten werd afgeleid.

17 PEILSCHAAL ZEEZIJDE ZEEZIJDE -1~1500 1Soo / 6 QQQ WALCHEREN LANDZIJDE / PEILSCHAAL LANDZIJDE 6 / OVERZICHT SITUATIE SLUITGAT VEERSE GAT SCHAAL lw WATERLOOPKUNDIG LABORATORIUM M. 738 FIG. 1