Nieuwsbrief 2-2017 juni JNC-web JNC-facebook JNC seizoen 2016/2017 Een fijn seizoen! Eén van de vossen vroeg bij de seizoensafsluiting aan de kinderen welke activiteit het leukst was en welke niet leuk was. Daar konden ze moeilijk een antwoord op geven, want soms verschilden ze van mening. Een niet-leuke activiteit was er niet en eigenlijk was alles leuk geweest. Dat zegt iets over het programma, maar volgens ons vooral ook iets ook over het enthousiasme van de clubleden en de sfeer in de groepen het afgelopen seizoen. We zouden het leuk vinden om alle kinderen en begeleiders na de zomervakantie weer terug te zien! Jeugdnatuurclub De Wieden is een samenwerking in de regio tussen: Ondertussen wordt achter de schermen nagedacht over het nieuwe programma voor de 8 clubmiddagen in het volgende seizoen. Elk jaar wordt er een nieuw programma gemaakt, zodat het ook voor kinderen die vanaf hun 8 e jaar lid zijn steeds leuk blijft. Sommige programma s komen na 4 jaar wegens succes weer in het programma, maar dan zijn er ondertussen allemaal nieuwe kinderen. Een enkel programma komt wat vaker aan bod, maar toch anders omdat het kind ondertussen ouder is geworden en er dan een ander accent wordt gegeven in het programma. Seizoenafsluiting 17 mei: Afgelopen seizoen hebben we met drie groepen gedraaid: Oranjetipjes, Kiekendieven en Zeearenden. Dat hopen we volgend seizoen ook weer te kunnen realiseren. Wat we daarvoor nodig hebben is: voldoende kinderen en voldoende begeleiders. Dus hebt u interesse of kent u iemand die mee wil doen: laat het ons weten. En zoals één van de kinderen op 17 mei al zei: Ik weet wel een vriendje die ik volgend seizoen mee ga vragen! DOEN!! Janny met haar lintje
Activiteit 7: Paddentrek Zaterdag ochtend 1 april 2017 oranjetipjes en kiekendieven Op deze eerste aprildag moesten de jeugdnatuurclubleden vroeg uit de veren. Dat komt niet zo vaak voor, maar om te helpen bij de padden trek was dit toch echt noodzakelijk. Jan Gerbens, de padden/kikker overzet-man van het Waterloopbos vertelde met enthousiast wat de bedoeling was van deze ochtend. De jongens (waar waren jullie meisjes?) vormden 2 of 3 tallen. Ze kregen allemaal een veiligheidshesje aan en per groepje een emmer en kaartjes mee. Langs de weg was een scherm neergezet met aan één kant emmers die in de grond waren gegraven. Jan Gerbens stopte bij de eerste emmer en keek wat erin zat: kikkers, padden en ook een salamander. Overzicht padden, kikkers en salamanders 2017 datum padden kikkers salamanders totaal 4-mrt 3 3 1 7 5-mrt 372 924 23 1319 6-mrt 50 123 5 178 7-mrt 45 112 4 161 8-mrt 21 23 0 44 9-mrt 5 24 0 29 10-mrt 2 15 6 23 11-mrt 2 1 2 5 12-mrt 10 4 8 22 13-mrt 0 0 0 0 14-mrt 0 0 5 5 15-mrt 111 27 30 168 16-mrt 2 0 2 4 17-mrt 58 24 17 99 18-mrt 678 1271 28 1977 19-mrt 403 748 8 1159 20-mrt 408 730 24 1162 21-mrt 387 697 3 1087 22-mrt 6 13 0 19 23-mrt 1 10 0 11 24-mrt 13 159 1 173 25-mrt 5 7 1 13 26-mrt 2 4 4 10 27-mrt 15 12 0 27 28-mrt 2 34 0 36 29-mrt 23 77 5 105 30-mrt 67 807 12 886 31-mrt 28 271 9 308 1-apr 13 149 6 168 Met de blote hand pakte hij die eruit en liet de kinderen zien hoe je het verschil ertussen kan zien. Je moest ook onder de emmer kijken, want daar zitten ze soms ook. Alle ingegraven emmers langs het scherm hadden een nummer en de kinderen moesten de 3-apr 4-apr Totaal 2732 6269 204 9205 emmers waar ze een briefje van hadden leeghalen. Voor sommigen was dat best wel eng, maar bijna iedereen durfde het uiteindelijk. Halverwege werd de vangst aan de overkant van de weg weer vrijgelaten. 2-apr
De tweede keer werden de emmers geleegd in een poeltje, waar je lekker door het water kon soppen. Het was wel een beetje raar dat er ook kikkers aan de verkeerde kant van het raster zaten! Ook die werden gevangen en in de sloot weer vrijgelaten. Toen alle ingegraven emmers geleegd waren en de telbriefjes ingeleverd, gingen we nog door het bos. Daar is nog even gespeeld bij een waterpartij en bleek dat sommige JNC leden het heel goed doen als boomkikker.
artikel uit de stentor: 'Slechts' 21.000 padden en kikkers overgezet bij het Voorsterbos Vrijwilligers van Natuurmonumenten, omwonenden van de Voorsterweg en de JeugdNatuurClub De Wieden hebben de afgelopen vijf weken ruim 21.000 amfibieën overgezet bij het paddenraster bij het Voorsterbos in de Noordoostpolder. Na 5 weken is de paddentrek weer voorbij. De rasters langs de wegen zijn opgeruimd. Elke dag, vijf weken lang, werden de rasters door de vrijwilligers, de omwonenden of de jeugdclub gecontroleerd. De amfibieën werden allemaal één voor één geteld voordat ze aan de overkant hun weg konden vervolgen. Bruine kikkers en gewone padden Van de 21.229 getelde amfibieën is het overgrote deel bruine kikkers en gewone padden. Daarnaast zijn er 222 kleine watersalamanders naar de overkant van de weg gezet. Ondanks de grote aantallen zijn er fors minder amfibieën dan vorig jaar. In 2016 kwam de teller op een totaal van bijna 50.000. Lager Ook in omliggende gebieden is het aantal overgezette amfibieën lager. Een mogelijke oorzaak kan de strengere winter zijn. In 2015 en 2016 was er een enorme stijging in het aantal amfibieën. De winter was in die jaren zachter dan dit jaar. Andere oorzaken kunnen een ziekte of roofdieren zijn. Natuurmonumenten zet zich in voor een permanente oplossing door te pleiten voor de aanleg van amfibieëntunnels onder de drukste wegen door. Zo is een veilige oversteek voor veel dieren gegarandeerd. Vrijwilligers bij het overzetten van de padden. Eigen foto
Activiteit 7: De Zeearenden in de Otterskooi, woensdagmiddag 19 april De Rondvaartboot Aalscholver ligt al klaar en de schipper is Rob Pieters. De welkomvlag van Jeugdnatuurclub hangt tussen twee bomen en de leiding is aanwezig. Op Gijs na is iedereen in de boot. Nog vijf minuten wachten We varen naar de Otterskooi om daar snoeiwerk te verrichten, eendenkorven op te hangen en om te horen hoe het er in een eendenkooi aan toegaat. De boot wordt elektrische aangedreven en we glijden over het water. In het midden van de kooi staat het kooihuisje met daarbij een overzichtsbord van de kooi. Rob vertelt over het werk van de kooiker met zijn hondje. De tamme eenden van de kooi gaan in de omgeving op zoek naar voedsel en als ze terug gaan naar de kooi nemen ze de wilde eenden mee. Het kooikershondje helpt mee met het lokken van de eenden in één van de vangpijpen. Dan laat de kooiker zich zien en de wilde eenden vluchten uit angst naar het einde van de vangpijp en daar komen ze terecht in een vanghokje. Vroeger werden de eenden gedood, nu worden ze vrijgelaten na te zijn geringd. Rob Pieters vertelt over het werk in de Otterskooi
Bjardney en Gijs controleren of hun korf wel goed ligt Met kleine scherpe zagen verwijderen we de takken die over de rietschermen hangen. Vijf eendenbroedkorven hangen we op door ze in een vork van een boom te klemmen en ze vast te zetten met een stokje. Als we zo bezig zijn en door deze geheimzinnige wereld lopen, vertellen de begeleiders Rob, Riek en Hans over de werking en geschiedenis van de kooi, de bomen die er staan en de ouderdom die af te lezen is aan de groeiringen. Rachella en Lisa proberen de korf in de vork van de boom te leggen
We zien de zeggesoorten en hun kermerkende driehoekige steel, het speenkruid en waar de naam vandaan komt en onder de bast van een omgezaagde boom zien we de gangetjes van larven. In het kooihuisje staat gereedschap, er is een grote stenen bak voor het eendenvoer en pomp die in een vorstperiode grondwater omhoog pompt. Dat water stroomt naar de kooiplas en zorgt ervoor dat de plas niet bevriest. Op zo n manier worden de ijsvogel en de otter geholpen de winter door te komen, want als er ijs ligt is het lastig visjes vangen. Dit is nou zegge benadrukt Jolijn Tegen vier uur drinken en eten we wat en we varen terug naar de opstapplek waar onze ouders al op ons staan te wachten. Het was een leuke middag. Jorik en Rob bestuderen de larvengangetjes onder de bast
Activiteit 8: Seizoensafsluiting 17 mei Op deze laatste clubmiddag gingen we een keer niet de natuur in, maar was het prachtige dorp Belt-Schutsloot de bestemming. Voor een vossenjacht is het leuk om tussen de mensen te zitten. De kinderen mochten zelf groepjes maken en gingen op zoek naar de vossen. Dat was soms best lastig, want ook het bestuur van de JNC deed mee als vos en de kinderen kennen hen natuurlijk niet zo goed. Elke vos had iets te maken met één van de clubmiddagen van het afgelopen seizoen. Was er een vos gevonden, dan mochten de kinderen vertellen wat ze nog wisten van die middag en of ze het een leuk programma vonden. Als de vos vond dat ze het nog goed wisten, kregen ze een letter. In totaal waren er 8 vossen en met de 8 letters moest aan het eind een woord worden gemaakt. Dat lukte: EGELHUIS. -------- Per activiteit was er een vos: ------- september = buttons maken (welke rol) oktober = grote otterskooi + sterren kijken
november = egels januari = botten februari = Staphorsterbos & heide april = padden + Otterskooi (ZA) maart = laarzenpad Veldschuur
Bij het restaurant mochten de kinderen een ijsje halen en na afloop was er weer limonade. Anja had ondertussen heerlijke fruit-sjasliek gemaakt. Die waren zo op. Op het eind werd iedereen bedankt: de vaste begeleiders van de groepen, het bestuur en de coördinator. Een speciaal bedankje was er voor Janny Nijmeijer, die al heel lang bij de jnc is en voor al haar vrijwilligerswerk een lintje heeft gekregen. Maar vooral heel veel dank aan de clubleden, die er met elkaar zo n fijn seizoen van hebben gemaakt! Alleen de twee die naar de middelbare school gaan zien we niet terug, maar alle anderen komen na de vakantie graag weer! Naar de middelbare school gaan Iljan Westhuis en Johan Bakker