Boekverslag Nederlands Scheurbuik door Annette de Vries

Save this PDF as:
 WORD  PNG  TXT  JPG

Maat: px
Weergave met pagina beginnen:

Download "Boekverslag Nederlands Scheurbuik door Annette de Vries"

Transcriptie

1 Boekverslag Nederlands Scheurbuik door Annette de Vries Boekverslag door een scholier 2140 woorden 28 maart ,9 29 keer beoordeeld Auteur Genre Annette de Vries Roman Eerste uitgave 2002 Vak Nederlands 1. Samenvatting Lucia Mac Nack is een Surinaamse vrouw, die vanaf haar elfde jaar in Nederland woont. Ze is inmiddels 33 jaar oud en werkt als actrice. Op een gegeven moment ontvangt ze een brief van haar oude homoseksuele jeugdvriend en buurjongen Miquel del Prado. Deze verzoekt haar naar Suriname te komen, omdat hij ernstig ziek is en niet al te lang meer te leven heeft. Ze neemt afscheid van Nederland en besluit voor ongeveer drie maanden naar Suriname te gaan om Miquel bij te staan. Miquel heeft zelf ook in Nederland gewoond en gewerkt als danser. Als ze daar aangekomen is, wordt ze opgevangen door Pedro, de broer van Miquel. Lucia herinnert hem als een pesterige jongen. Hij is nu dokter en is net gescheiden en heeft twee kinderen. Pedro laat haar eerst even tot rust komen voordat ze naar de familie gaan. Nadat ze een beetje tot rust is gekomen ziet ze iedereen weer: Sophia en Hector, de ouders van Miquel, Carmen, de zus van Miquel, Ferdinand, de oom van Miquel, waar Miquel bij in huis woont en Miquel zelf. Aanvankelijk schrikt ze een beetje van Miquel. Lucia verblijft bij Carmen, een opzichzelfstaande vrouw wiens man verongelukt is. Lucia heeft moeite zich weer aan het land en cultuur aan te passen en ze komt als het ware in conflict met het kind in zichzelf. Het kind verwijt haar dat ze haar land zomaar is vergeten en zo wordt ze geconfronteerd met haar geschiedenis. Tijdens haar verblijf, brengt Lucia regelmatig een bezoek aan de boerderij van Oom Ferdinand, waar Miquel verblijft. Het verloopt echter een beetje stroef, Lucia kan Miquel niet precies geven wat hij ervan had verwacht. Ook gaat Lucia meer en meer om met de rokkenjager Pedro, tot wie zij zich eigenlijk onmiddellijk al aangetrokken voelde. In die tijd hoort ze ook verhalen over de zelfmoord van Tante Helen, de vrouw van Ferdinand en over de vermoorde buurman. Ter gelegenheid van de 75e verjaardag van Oom Ferdinand wordt er een feest georganiseerd. Tijdens dit feest bloeit de liefde echt op tussen Lucia en Pedro en iedereen is hier aanvankelijk niet zo gelukkig mee. Zijn vrouw, die inmiddels een relatie met een vrouw heeft, en de rest van de familie, inclusief Pedro zijn er eigenlijk op tegen, maar dat gevoel gaat al snel weer weg. Ook Carmen bedrijft al een tijdje de liefde met Pagina 1 van 5

2 haar tuinman Prem. Als het feest bijna ten einde is, gaat Ferdinand een stukje lopen en ziet dan een vrouw, een soort schim, die hij al vaker had gezien, die hem de duisternis inleidt. Hij krijgt een hartinfarct en sterft. De familie, maar vooral Miquel is erg ontdaan en trekt zich vanaf dan helemaal terug. Hij heeft uiteindelijk vrede met het idee dat hij doodgaat. Daarentegen is Lucia gelukkig met Prem. Ze voelt zich eindelijk weer thuis in het land en heeft het gevoel dat ze zich kan ontpoppen. Na de dood van Ferdinand gaat Lucia met Carmen en Miquel in de boerderij van Ferdinand wonen, omdat Ferdinand daar is opgegroeid en zich daar het prettigst voelt. Maar de tijd dat Lucia naar huis gaat nadert. Ze moet zich voorbereiden op haar terugkeer naar Nederland en dus is het tijd om afscheid te nemen van Miquel. Ze krijgt dan eindelijk het gevoel weer goed met Miquel te kunnen praten. Ook blijkt dat Carmen zwanger is van Prem, die inmiddels ontslag heeft genomen en weg is. Als ze weer thuis is, ontvangt ze na verloop van tijd een brief van Carmen, waarin zij vertelt dat het met Miquel snel bergafwaarts ging, nadat Lucia wegging. Hij is gestorven, maar in Carmen bloeit weer een nieuw leven op, omdat ze over drie maanden een kind verwacht. 2A Thema 1. Het thema van het verhaal is het leven tussen twee culturen zonder in een van beide echt thuis te zijn. 2. Opvallende motieven in het verhaal zijn: de dood, eenzaamheid, liefde, familiebanden, discriminatie. 2B Thema 1. Ja, ik vond het boeiend hierover een boek te lezen. Het verschil tussen culturen spreekt me wel aan. 2. Ja, ik ben meer te weten gekomen over de cultuur in Suriname en heb gemerkt dat het verschil tussen de Surinaamse en Nederlandse cultuur erg groot is, waardoor het voor Surinamers moeilijk is de stap van Suriname naar Nederland te maken. 3A Tijd 1. Het tijdsverloop is niet helemaal chronologisch. Soms maakt het verhaal sprongen in de tijd en wordt er teruggeblikt naar wat er de afgelopen tijd is gebeurd. Dan is er dus sprake van tijdsversnelling. Ook zijn er flashbacks naar het verleden, onder andere naar de kindertijd. 2. Het verhaal speelt zich in het heden af. Dit geeft een goed beeld van de cultuur die er nu in Nederland en de cultuur die er in Suriname bestaat. De flashbacks spelen zich af in de tijd dat Lucia, Pedro, Miquel en Carmen nog kinderen waren. 3B Tijd 1. Ik vond dat het tijdsverloop wel duidelijk aangegeven was, het bracht me niet in verwarring. De flashbacks waren wel leuk om te lezen. Het voegde wel iets toe. Zo kom je meer over de karakters van personen te weten. 2. Ik kan niet zo goed zeggen of het verhaal een betrouwbare indruk geeft, omdat ik het leven en de cultuur in Suriname niet ken. Het kleine stukje, dat zich in Nederland afspeelde, gaf wel een betrouwbare indruk, vanwege de openlijke discriminatie en de sfeer die wordt gecreëerd. Pagina 2 van 5

3 4A Perspectief 1. Het perspectief ligt bij de auteur. Personen worden met hij en zij aangesproken. 2. Het is het auctoriale perspectief, het is een alwetende verteller. Van bijna ieder personage worden de gedachtes en gevoelens verteld. 4B Perspectief 1. De verteller is alwetend. Zij kent de gedachten en gevoelens van bijna alle personen uit het boek en overziet alle gebeurtenissen. 2. Ja. Doordat de gedachten van alle (hoofd)personen worden verteld, leer je de karakters en gevoelens van die personen kennen. Zo heb je een goed overzicht van alles en iedereen. 3. Je bent minder betrokken bij één persoon. Doordat je je aandacht een beetje moet verdelen over de verschillende personen, leef je niet speciaal mee met iemand. De karakters konden naar mijn mening iets minder uitvoerig worden beschreven, maar ondanks dat bleef ik wel betrokken in het verhaal en bleef het me boeien. 5A Personages 1. De belangrijkste figuren in het verhaal zijn: Ø Lucia: Een 33-jarige zwarte vrouw, die toen ze elf was van Suriname naar Nederland verhuisde. Ze heeft heel kort haar. Ze is best wel onzeker. Ze heeft het gevoel zich een beetje te moeten bewijzen, vooral voor de blanke mensen in Nederland. Ze is actrice. Ø Miquel: Een homoseksuele man, even oud als Lucia. Hij is eenzaam, zeker nu hij ziek is trekt hij zich terug. Vroeger was hij ook al eenzaam, doordat hij anders was. Daarom ging hij naar Nederland om zich daar als danser te ontplooien. Hij voelt zich niet begrepen. Ø Pedro: Een dokter, iets ouder dan Lucia. Hij is een macho, gaat graag achter de vrouwen aan. Is pas gescheiden en heeft twee kinderen. Vroeger was hij een jongen die graag treiterde. Ziet er goed uit. Ø Carmen: een 40-jarige weduwe, die zich terugtrekt en erg op zichzelf is. Ze is erg lui en verleidt regelmatig haar tuinman, waarvan ze zwanger raakt. Ø Ferdinand: een 75-jarige oude man. Hij zorgt goed voor zijn neefje. Zijn vrouw heeft zelfmoord gepleegd en dat heeft hij nooit geheel verwerkt. Zijn leven bestaat daarnaast uit het contact met zijn honden en auto. 2. Ja. Als Lucia naar Suriname terugkeert, is het moeilijk voor haar zich aan te passen aan de cultuur en ze verwijt zichzelf dat ze zich, toen ze naar Nederland verhuisde, van haar land heeft afgekeerd. Naarmate ze langer in Suriname verblijft, gaat ze zich steeds meer thuis voelen, en mede door Pedro verenigt ze zich zelf weer met de Surinaamse cultuur. Het is voor haar dan ook moeilijk om weer naar Nederland terug te keren, maar uiteindelijk is dat toch het land waar zij wil wonen. Ook Miquel maakt een ontwikkeling door. Hij heeft het aanvankelijk moeilijk met zijn dood, hij hoort dan allemaal stemmen in zijn hoofd, maar na de dood van Ferdinand heeft hij er meer vrede mee dat hij doodgaat. Carmen is in het begin van het boek heel erg op zichzelf, wil niet zo heel veel met haar familie omgaan, mede doordat ze nog erg bezig is met de dood van haar man en Helen, waar ze zich schuldig over voelt. Op een gegeven moment zet ze dit van haar af en bemoeit ze zich meer met haar familie. Pagina 3 van 5

4 5B Personages 1. Lucia besluit naar Suriname te gaan om Miquel bij te staan. Daarnaast maakt ze ook de beslissing om weer naar huis te gaan in plaats van te blijven bij Pedro. Ze besluit dat het leven voor haar toch in Nederland ligt. 2. Ik voel me niet erg verwant met een van de hoofdpersonen, want de situaties waar zij in verkeren komen me niet bekend voor. 6A Ruimte 1. Het verhaal speelt zich af in Suriname. Door de ruimtes waarin de schrijfster het verhaal laat afspelen ga je een beeld van vormen van het leven in Suriname en de cultuur. De auteur beschrijft bijvoorbeeld het huis van Ferdinand en de tuin van Carmen. Zo laat ze bepaalde rituelen afspelen in een beek, waarin de mensen zich wassen. 6B Ruimte 1. De ruimte is wel bepalend voor het verhaal, want zo kom je veel te weten over Suriname en haar cultuur en dat is onder andere waar het verhaal om draait. 2. De sfeer spreekt me wel aan, want ik vind het heel interessant om te weten hoe mensen daar leven en zo duik je echt een beetje in de cultuur. 7A Spanning 1. Het verhaal ontleent zijn spanning aan de verrassende elementen die in het boek voorkwamen. Het feit dat Oom Ferdinand ineens doodging, was voor mij wel een verrassing en dan krijgt het verhaal weer een andere wending. Ook de relatie die Lucia en Pedro hebben maakt dat het verhaal blijft boeien. Daarnaast worden er allerlei flashbacks verteld die het verhaal iets aankleden, zoals de zelfmoord van Tante Helen en de moord op de buurman Ernst. 2. Het verhaal blijft eigenlijk constant wel boeien. Je vraagt je af wanneer Miquel zal sterven, niet wanneer Ferdinand zal sterven. 8A Stijl 1. Een passage die wat betreft schrijfstijl typerend is voor het boek: Miquel vroeg zich ongerust af of Pedro die middag gelijk had gehad, en Lucia zich werkelijk tot hem aangetrokken voelde. Ferdinand kwam het huis uit, met Pedro in zijn kielzog en een dienblad met een kan orgeade, vijf glazen en een schoteltje biscuitjes in zijn handen. Pedro had zijn overhemd uitgetrokken en zijn hoofd onder de kraan gehouden. Waterdruppels liepen over zijn gezicht en blote borst. Zo, kinderen, kondigde Ferdinand aan. Een verversing en een versnapering! Lucia proestte. Zo nu en dan spreekt u wel erg ouderwets Nederlands, oom Ferdinand! Zoals het vogeltje gebekt is, zingt het! antwoordde Ferdinand laconiek. 2. De stijl wordt getypeerd door vrij korte, niet al te moeilijke, zinnen. Er zijn afwisselend monologen en dialogen. De monologen staan in de verleden tijd en de dialogen in de tegenwoordige tijd. De bedrijvende vorm wordt gebruikt. Veel gebruik van leestekens en uitvoerige omschrijving van details. Pagina 4 van 5

5 8B Stijl 1. Ik vond deze stijl prettig lezen. Niet al te moeilijke woorden en niet al te lange zinnen. De dialogen maken het verhaal levendig. 2. De stijl ligt vrij dicht bij mijn eigen taalgebruik, al komen er soms zinnen of woorden in voor die je mij niet zal horen zeggen, maar dat is, denk ik in de meeste literaire boeken wel zo. 9A Genre 1. Dit boek is een psychologische roman. 2. Een psychologische roman geeft de uitbeelding van het geestesleven weer en beschrijft uitvoerig de relaties tussen mensen en de gedachten van mensen. 10 Eindwaardering Het boek, had naar mijn mening een goede opbouw. Je komt naarmate het verhaal verloopt, steeds meer te weten over de personages en hun gedachten. De personages leren elkaar (opnieuw) beter kennen en zo ontstaan er nieuwe relaties en gebeurtenissen. Door dat ik de relaties en gedachtes van de personen in het verhaal steeds meer leerde kennen, kon ik me beter inleven in de personages. Hierdoor raakte het boek me ook. Zeker aan het eind, als Lucia besluit naar huis te gaan en dan een paar maanden de brief van Carmen ontvangt, waarin zij vertelt dat Miquel is overleden, maar er tegelijkertijd een nieuw leven op komst is. Ook de worsteling van Lucia met haar verleden is wel mooi beschreven. Daarnaast vond ik het thema van het boek wel interessant; het leven tussen twee culturen. De schrijfster heeft in het boek, waarschijnlijk met eigen ervaring, een goede schets gegeven van het leven en de cultuur in Suriname en deze vergeleken met het leven in Nederland. Het verhaal kwam op mij erg realistisch over. Het leven in Suriname is voor mij onbekend, maar leek toch wel realistisch. Alleen de gedachten van bijvoorbeeld Ferdinand waren soms een beetje vreemd. Bovendien vond ik het verhaal redelijk origineel. Er waren veel personages en veel (onverwachte) gebeurtenissen, die allemaal in verhouding stonden met elkaar. Naast het feit dat het boek vermakelijk is, is het ook nog eens informatief. Je komt immers veel te weten over Suriname. Kortom; een aan te raden boek. Pagina 5 van 5