Een geschiedenis van DADA Bij den 100sten verjaardag Parijs: van dada tot surrealisme
In Parijs, waar Dada het luidst klonk en tot een dramatisch einde kwam, sloot de cirkel zich. Met veel bombarie, met gedichten, met voordrachten en met manifesten was Dada in 1916 in Cabaret Voltaire begonnen, en met bombarie, gedichten, voordrachten en manifesten ging het in Parijs ten onder Hans Richter, DADA - Kunst und Antikunst (1963)
André Breton (1896 1966) Tristan Tzara (1896 1963) Francis Picabia (1879 1953)
Erik Satie (1866 1925)
Francis Picabia, Natures Mortes; Portrait de Cézanne, Portrait de Renoir, Portrait de Rembrandt (1920)
Ik heb een krankzinnig groot vertrouwen in u, omdat u me doet denken aan een vriend, mijn beste vriend, Jacques Vaché, die enkele maanden geleden stierf André Breton in een brief aan Tristan Tzara, voorjaar 1919
Louis Aragon, André Breton en Philippe Soupault Mei 1919
Automatisch schrift : mee begonnen in 1919, in 1920 gepubliceerd
17 januari 1920: Tristan Tzara arriveert in Parijs en neemt zijn intrek bij Francis Picabia en Gabrielle Buffet
1920: Paul Chadourne, T. Tzara, Philippe Soupault, Serge Charchoune, Man Ray (foto) Paul Eluard, Jacques Rigaut, Mick Soupault, Georges Ribemond-Dessaignes
1920: Louis Aragon, Théodore Fraenkel, Paul Eluard, Clément Pansaers, Emmanuel Fay; Paul Dermée, Philippe Soupault, Georges Ribemont-Dessaignes; Tzara, Céline Arnaud, Picabia, Breton
Dadafestival, Salle Gaveau 1920. You will forget me, toneelstuk geschreven door André Breton en Philippe Soupault Op de foto linksboven, Paul Eluard, rechts Théodore Fraenkel, onder links, Philippe Soupault en rechts André Breton
Opening van de tentoonstelling van Max Ernst in de galerie / boekhandel Au Sans Pareil in Paris, 2 mei 1921; v.l.n.r. René Hilsum, Benjamin Péret, Serge Charchoune, Philippe Soupault (op de ladder), Jacques Rigaut (ondersteboven), en André Breton
26 mei 1920
26 mei 1920 George Ribemont-Dessaignes: De enorme bezoekersschare (de zaal barste bijna uit haar voegen) was buiten zinnen. Het publiek was, afgaande op het weinige dat het van dada wist, tuk op het vooruitzicht van een schandaal, en het werd op haar wenken bediend. In één doorlopende reeks van provocaties werden de bezoekers geconfronteerd met hun eigen rotsvaste kunstzinnige en intellectuele opvattingen. De niet-aflatende bespotting van de kunst, de filosofie, esthetiek, moraal, de gevestigde orde, de ingesleten dogma s al die dingen die het individu en de maatschappij houvast verschaffen zette alle vanzelfsprekendheden op losse schroeven ( ) Het was de verdienste van dada dat het de vertrouwde kaders, waarin alle heilige principes vervat waren, in haar voegen deed kraken. Daardoor voelde het publiek zich gerechtigd brullend, schreeuwend en op de vingers fluitend de tegenaanval in te zetten. Tegelijkertijd was het uiterst tevreden te krijgen waarvoor het was gekomen ( ) Maar ook dada had bereikt wat ze wilde bereiken: het had een storm van burgerlijke verontwaardiging ontketend. Het verleende dada een nieuwe begeestering en kracht, waarmee ze zich naar onze overtuiging nieuwe munitie verschafte.
INTERMEZZOErik Satie
VAN SOIREES NAAR INTERVENTIES
15 januari 1921: dada-sabotage bij lezing van Marinetti in Maison de l Oeuvre
14 april 1921: dada-excursie naar de église Saint-Julien-le-Pauvre
13 mei 1921: het Barrès-tribunaal Rechter: Breton Aanklager: Ribemont-Dessaignes Advocaten: Aragon en Soupault Getuigen: Tzara e.a. Tzara: Ik heb geen vertouwen in het recht, zelfs niet als dada rechtspreekt. U zult het met me eens zijn, meneer de rechter, dat we allemaal zeikerds zijn, en dat daarom kleine verschillen, grotere zeikerds of kleinere zeikerds, niet belangrijk zijn Maurice Barrès
Bedoeling Breton: formuleren van artistieke en morele richtlijnen voor de avant-garde Maurice Barrès
George Ribemont-Dessaignes: nov. 1921 Dada kon een misdadiger of een lafaard zijn, een vernieler of een zakkenroller, maar nooit een voltrekker van het recht. Na dit proces bleven we achter met een droge mond en een slecht humeur
Februari 1922: plannen voor een Congrès de Paris samenkomst van vertegenwoordigers van het modernisme voor een bepaling van de richtlijnen en de verdediging van de moderne geest Picabia: Dada was een storm, en de verschillende aanhangers wilden er een klimaat van maken
Automatisch schrift (1919 / 1920) Epoque de sommeils (sept. 1922 feb. 1923) Aanslag op de elementaire mentale hygiëne Robert Desnos
6 en 7 juli 1923: laatste dada-soirée
In Parijs, waar Dada het luidst klonk en tot een dramatisch einde kwam, sloot de cirkel zich. Met veel bombarie, met gedichten, met voordrachten en met manifesten was Dada in 1916 in Cabaret Voltaire begonnen, en met bombarie, gedichten, voordrachten en manifesten ging het in Parijs ten onder Hans Richter, DADA - Kunst und Antikunst (1963)