Het Kasteel van Beauvoorde

Transcriptie

1 Het Kasteel van Beauvoorde Sint-Janscollege Poperinge Geschiedenis MTWE Chona Deback, Evy Deroo, Thibaut Leroy, Siebe Verghote en Emmelie Vermeersch Dhr. Brutsaert

2 I. Inhoudsopgave I. Inhoudsopgave... 1 II. Inleiding... 2 III. Middenstuk... 3 Hoofdstuk 1. De plaats... 3 a. Praktisch... 3 b. Naam... 5 c. Locatie... 5 d. Website... 6 Hoofdstuk 2. Het museum... 8 a. Opbouw... 8 b. Informatie & illustratie Hoofdstuk 3. Het historische onderwerp a. Voorgeschiedenis b. Arthur Merghelynck Hoofdstuk 4. Het oordeel a. Verwachting b. Historisch oordeel c. Algemeen oordeel IV. Besluit V. Bibliografie

3 II. Inleiding Musea is erg belangrijk omdat het ons een duidelijker beeld geeft over het verleden op vele verschillende vlakken. De hygiëne van vroeger, wat de mensen aten en welke activiteiten ze deden bijvoorbeeld. Om hierover meer informatie te verwerven, kregen we de opdracht om een museum naar keuze te bezoeken. Deze opdracht behoort tot het vak geschiedenis. Over dit museum moesten we een paper maken met de gegeven vraagstellingen die we trachtten te beantwoorden. Er werden ons ook een aantal tips meegegeven in verband met het opstellen van de paper, maar ook voor onze keuze van het museum. We hadden gekozen om het Kasteel van Beauvoorde te bezoeken. Onze eerste grootste motivatie was de dichte locatie, maar na wat opzoekwerk werd het verhaal achter het kasteel oprecht een volgende motivatie. Vooral deze profijten hadden ons geholpen om de knoop door te hakken en om dus over dit kasteel onze paper te maken. De organisatie liep vlot. Iedereen had al een voorkeur naar de verschillende taken, maar uiteindelijk heeft de eindredacteur Chona Deback de taken iedereen toebedeeld. Er was niemand die beklag had, de taken waren correct verdeeld. Evy Deroo en Siebe Verghote waren de reisleiders en verdiepten zich daarom in het eerste hoofdstuk. Chona had deze taak aan twee personen overgelaten omdat de verschillende onderdelen in dit hoofdstuk gemakkelijk te verdelen zijn. Emmelie Vermeersch was de museumexpert en zette haar zinnen op het tweede hoofdstuk. Emmelie moest dus vooral aandachtig zijn in het museum zelf en moest goed letten op de kleine details. Thibaut was de historicus en had waarschijnlijk het moeilijkste stuk, namelijk het derde hoofdstuk. Zijn informatie moest vooral gezocht worden in boeken en vele internetbronnen. Thibaut kreeg deze opdracht alleen voorgeschoteld omdat men veel beter alleen kan werken aan één grote opdracht met een eigen beeld op de zaak dan verschillende personen die proberen verscheidene niet-samenhangende stukjes informatie samen te voegen. Chona had de bouwgeschiedenis van het kasteel in het eerste hoofdstuk en de onderdelen van het museum in het tweede hoofdstuk besproken, de antwoorden van iedereens opvattingen over het historisch oordeel en het algemeen oordeel in het vierde hoofdstuk gegoten, de opgesteld, de inleiding en het besluit geschreven en de paper gecontroleerd en samengesteld met de nodige lay-out. Voornamelijk komt onze informatie van wat we gezien hebben in het museum en van wat we gevraagd hebben aan iemand van het personeel die ook als gids werkt. Daarnaast hebben we vooral onze informatie uit internetbronnen gehaald. De internetbronnen kan men terug vinden in onze bibliografie die Emmelie gemaakt heeft. In het groepswerk traden maar weinig problemen op, we hadden maar twee merkbare problemen. Een eerste probleem was dat onze groep vijf leden telt en voor vervoer met de auto was dit wat moeilijk, maar dit probleem werd al snel opgelost. Een tweede probleem was dat het kasteel een winsterstop had voor z n bezoekers en we konden dus pas iets later dan gepland het museum bezoeken. Het was geen gemakkelijke opdracht en het nam veel tijd in beslag. Ieder van ons heeft ook veel tijd in deze paper geïnvesteerd. Poperinge, 7 mei

4 III. Middenstuk Hoofdstuk 1. a. Praktisch De plaats Voorbereiding: De voorbereiding van ons bezoek aan het kasteel was simpel. We hadden al enkele zaken over het kasteel opgezocht zodat we eventueel konden verifiëren of het kasteel de juiste informatie gaf. Verder spraken we vroeg in de ochtend af met onze bundeltjes bij de hand. Daarna restte ons het bezoek aan het museum zelf. Inkomgeld: Het inkomgeld per persoon wordt opgedeeld in leden en niet-leden van Herita. Herita is een onafhankelijke leden- en netwerkvereniging die ijvert naar meer openstelling van monumenten. Ze gaan dus o.a. de prijs voor leden wat verlagen om het erfgoed aantrekkelijker te maken. Niet-leden betalen per persoon 8 euro, terwijl Herita-leden 6 euro betalen. Wij hebben van deze korting gebruik gemaakt door ons lid te maken van Herita. Hiervoor moesten wij gewoonweg een formulier met onze naam, e- mailadres, adres en geboortedatum invullen. Inschrijvingsformulier Op het ticketje staan volgende zaken: het logo van Herita en het Kasteel van Beauvoorde, het tijdstip van ons bezoek, het aantal personeel die er op dat moment was en de prijs natuurlijk. Ticketje Vestiaire, verwarming en toiletten: In het bezoekerscentrum is er geen vestiaire, er zijn echter wel lockers voorzien voor de rugzakken. Indien men dus rugzakken meeheeft, moet men die achterlaten in het bezoekerscentrum. Men mag ze niet dragen tijdens de rondleiding om diefstal van historische voorwerpen te verhinderen. In het kasteel zelf is er logischerwijs geen verwarming voorzien. Als men op een frisse dag komt, zal een extra laagje kledij dus van pas komen. Er bevinden zich toiletten in het bezoekerscentrum en er is ook een sanitaire ruimte voorzien om luiers te verversen. 3

5 Shop/bar, security en evacuatieplan: Er is een shop in het bezoekerscentrum waar men allerhande souvenirtjes en zelfs streekbieren kan kopen. Men kan er ook Beauvoordse wafels kopen, dit is waarschijnlijk de grootste troef in de shop van het kasteel. Streekbieren Beauvoordse wafels Er is geen resto/bar om iets te drinken. In de zomer is er echter wel een koffiebar. Dit is natuurlijk wel een bonus. Er is vrijwel geen security aanwezig. We hebben opgemerkt dat men zelfs het kasteel binnen kan gaan zonder te betalen, als men dat zou willen, aangezien het bezoekerscentrum wat ongelukkig gelegen is. Naast het feit dat men geen rugzakken mag meenemen, zou men nog steeds historische voorwerpen kunnen meenemen zonder dat iemand dit ziet. Op dit vlak komt het Kasteel van Beauvoorde dus wat tekort. Aan het begin van het kasteel is alsook een evacuatieplan voorzien. Evacuatieplan Toegang voor andersvaliden: Het Kasteel van Beauvoorde is niet toegankelijk voor andersvaliden omwille van de vele trappen. Dit merkten we zelfs al aan de weg naar de ingang van het kasteel. Deze was hobbelig, aangezien de oorspronkelijke kasseien bewaard zijn gebleven. Oorspronkelijke kasseien Extra informatie: De audiogidsen geven de nodige informatie over de verschillende delen van het kasteel. Ze geven ook een duidelijker beeld over hoe het er vroeger was. Men kan de taal van de audiogidsen instellen in vier talen: Nederlands, Frans, Duits en Engels. De brochures waren ook in deze vier talen opgesteld. De audiogidsen 4

6 Het personeel in het bezoekerscentrum was zeer vriendelijk en kon ons direct alle extra informatie verschaffen die wij nodig hadden. De personeelsleden zijn vrijwilligers, uit passie voor het erfgoed. Het personeel gaf ons de bezoekerscijfers van een aantal jaar. Vorig jaar waren er bezoekers, 2 jaar geleden waren het er slechts In een jaar tijd is er dus een verdubbeling van bezoekers, wat zeer indrukwekkend is. Ze verwachten dat deze stijging zich voortzet en het aantal bezoekers blijft stijgen. In het kasteel zijn geen rolstoelgebruikers toegelaten, alsook kinderwagens kunnen niet naar binnen. In het gebouw zijn camera s zonder flits toegestaan en in het kasteelpark mag men met honden wandelen, maar niet in het museum. Het personeel b. Naam De naam van het kasteel is in ons geval eenvoudig te verklaren. Beauvoorde is sinds 1968 een fusie van de dorpen Vinkem en Wulveringem. Omdat het ook vlak bij de parochiekerk van Beauvoorde ligt, noemt men het dan ook het Kasteel van Beauvoorde. c. Locatie Het Kasteel van Beauvoorde is gelegen in de Wulveringemstraat, nummer 10, in het dorpje Wulveringem nabij Veurne. Rondom het kasteel staan er veel bomen en er werd destijds ook een mooi kasteelpark aangelegd. Het kasteel wordt beschouwd als één van de betere bewaarde gebouwen in de Westhoek. De bouwgeschiedenis: In de 12 e eeuw werd de prachtige burcht gebouwd. In 1408 woonde Jan de Valuwe in het kasteel, hij werd erkend als de eerste beruchte inwoner. De Valuwe liet het domein omzetten in een leen, maar in 1584 werd de burcht van Beauvoorde in brand gestoken door de geuzen. In 1573 was het kasteel in bezit van het geslacht de Bryarde, dit bleef zo voor de volgende 250 jaar. Een turbulente start, want door de aanhoudende oorlogen en een pestepidemie moesten de Bryardes kort na hun aankoop vluchten naar veiligere oorden. Bij hun terugkomst vonden ze een verwoest kasteel, maar ze bouwden het weer op tot een lusthof waar het aangenaam vertoeven was. Van deze heropbouw blijven vandaag nog enkele zichtbare restanten Paneel met revolutie over. Het moet er in die tijd er ongeveer hebben uitgezien zoals op de eerste schets bovenaan het paneel, die men kan waarnemen in de eerste ruimte van de route door het kasteel. De tweede generatie Jacques de Bryarde had tien kinderen, vandaar wellicht dat hij de woontoren uitbreidde met drie vleugels. Dit 5

7 kan men zien op de tweede schets. Na de dood van Jacques oudste zoon in 1662 was niemand van zijn familie nog geïnteresseerd in het landgoed, ze verkozen het stadsleven in Gent. Het kasteel raakte dus, stilaan maar zeker, in verval. In 1875 kwam Merghelynck verschijnen die een vervallen kasteel aantrof zoals men kan zien op de derde schets. Hij startte een grondige restauratie en vermengde de oude restanten met zijn eigen behoeften. De onderste schets die men kan waarnemen, toont het kasteel na die restauratie in 1895 en zoals men het vandaag nog steeds kan bezoeken. Via verzamelaars kocht Merghelynck stukken uit de 17 de eeuw. Wat hij niet kon vinden, liet hij namaken. Want wat Merghelynck belangrijker vond dan de historische realiteit weerspiegelen, was de historische indruk die hij wou geven. Niet het authentieke, wel de geest en de romantiek wilde hij evoceren. Op het laatste paneel van de ruimte, kan men meer vernemen over de middelen waarmee Merghelynck dit realiseerde en over de erfenis die hij naliet. Erfenis van Merghelynck d. Website De website van het Kasteel van Beauvoorde is heel duidelijk en overzichtelijk opgebouwd. Het heeft heel wat verschillende onderdelen zoals: bezoek, nieuws, agenda, verhuur, over ons en het kasteel. Bij het onderdeel bezoek kan men kiezen tussen individueel, families, scholen, groepen, arrangementen en praktisch. Als men kiest om de burcht individueel te bezoeken, kan men ervoor kiezen om een viertalige audiogids te gebruiken. Dit is zeker aan te raden, want het vertelt heel wat boeiende informatie over de geschiedenis van het domein. Een groot voordeel is dat de audiogidsen volledig gratis te gebruiken zijn. Men kan het kasteel ook met de familie bezoeken. Speciaal voor families met kinderen tussen 6 en 12 jaar is er een fantastisch familieparcours Op ontdekking met Ridder Arthur voorzien. Arthur neemt de families mee in het kasteel en zorgt er ook voor dat de kinderen op een speelse wijze in contact komen met de geschiedenis van de burcht. Na het bezoek aan het kasteel is er een aanbieding om deel te nemen aan het familiespel en het is er voorzien om te kunnen picknicken in de prachtige tuin. Als men met scholen of groepen het domein gaat bezoeken, dan is het noodzakelijk om op voorhand te reserveren. De website is zeker en vast up-to-date. Alle recente informatie kan men hierop terugvinden. Ook vermeldt de site allerlei evenementen die te maken hebben met het Kasteel van Beauvoorde of met de geschiedenis ervan. Enkele leuke sfeerfoto s nodigen ook meer uit om het domein te gaan verkennen. 6

8 Alle praktische informatie zoals de toegangsprijzen, openingsuren, bereikbaarheid, het adres en contact staan ook heel duidelijk vermeldt op de website. Deze website is kort samengevat absoluut heel gebruiksvriendelijk en is zeer overzichtelijk opgebouwd. Ook is de site modern en alle nodige informatie staat erin vermeld. Hier nog enkele screenshots van de website: Screenshots website 7

9 Hoofdstuk 2. Het museum a. Opbouw Het Kasteel van Beauvoorde heeft het onderwerp chronologisch opgesteld. Bij het binnenkomen kregen we een toestel waarop we audiofragmenten konden beluisteren. De audiofragmenten maakten steeds duidelijk waar we naartoe moesten, dit in een logische volgorde van de verschillende onderdelen in het kasteel van de heer Merghelynck. We vonden dat deze route correct eindigde, vooral omdat de route niet meerdere malen de kamers kruiste. De verschillende onderdelen van het museum: De kasteelbrug Voor het bereiken van het kasteel, moet men eerst over de kasteelbrug. Wanneer men over de kasteelbrug stapt, wandelt men over de slotgracht. Wat Arthur Merghelynck talloze keren deed. Voor hem was het niet alleen een brugje naar zijn kasteel, maar ook een brugje om even van de 19 de eeuw naar de romantische 17 de eeuw terug te keren. Merghelynck vond het zijn plicht om, zelfs vandaag nog, te laten zien hoe stijlvol het verleden was. De kasteelbrug De binnenkoer Wanneer men de kasteelbrug heeft overgestoken, belandt men in de binnenkoer. De binnenkoer is een gekasseid rechthoekig pleintje omringt door stenen muren die de doorgang geeft tot het kasteel. In die muren zijn er een aantal deuren. De ene deur is de toegang tot het kasteel, achter twee andere deuren zijn er toiletten uit de 18 de eeuw en een laatste deur is de toelating tot het park. De mensen moesten vroeger op een soort houten verhoging zitten met een fors rond gat in om hun behoeften te doen, de ontlasting viel toen meteen in de slotgracht. Op de binnenkoer was ook hoog aan de muur een bel geplaatst die men kan laten klingelen door aan het touw die aan de klepel vasthing te trekken. De binnenkoer 8

10 De hal Wanneer men het kasteel betreedt, belandt men in de hal waar een kleine brede trap staat. In de 17de eeuw was dit een houten trap die de bezoekers meteen in een grote ontvangstruimte bracht. Later nam Merghelynck wat plaats af van deze grote ruimte en creëerde met een nieuwe tussenmuur een gang. Hij verving de houten trap door een stenen trap met romantische korfbogen. Het is een typische aanpassing aan de gebruiken van de 19de eeuw, waarin de gang z n intrede deed. In de hal pakt Merghelynck ook uit met wapenschilden die overal in het kasteel voorkomen. Het zijn symbolen die het roemrijke verleden kracht moeten bijzetten. De wapenschilden moeten voortdurend de indruk geven dat men zich in een belangrijke omgeving vertoeft. Tegelijk illustreren ze ook de historische interesse van Merghelynck en z n voorliefde voor de wapenschilden. De hal Daarnaast had de kasteelheer ook een merkwaardige fascinatie voor wijwatervaatjes, die ook in elke kamer te vinden zijn in het kasteel. De ridderzaal In deze ruimte ontving jonkheer Merghelinck met alle egards de belangrijke genodigden. Wat ons direct opviel in deze ruimte waren de harnassen. Er is nooit mee gevochten, het waren decoratiestukken die Merghelynck verzamelde om zijn gasten te imponeren. Vandaar dat hij deze zaal tot ridderzaal omdoopte. Hij pakte ook graag uit met zijn ridderzaal. Toen hij burgemeester was van het dorp, vonden hier de gemeenteraadszittingen plaats. Dat maakte vast wel indruk, wat een decor om de rekeningen van de gemeente goed te keuren. In de 17 de eeuw was het de leefkamer van de familie Bryarde. Het is één van de oudste en zonder twijfel de imposantste ruimte van het kasteel. Het chique goudleerbehang in de ruimte kleefde men niet zomaar tegen de muur. Het goudleder werd over houten lijsten gespannen en daarmee werden de wanden bekleed. Als men verhuisde, kon men dit gemakkelijk meenemen. Het goud is ook geen echt goud, het is zilver met vernis erop. Als men goed kijkt, merkt men twee kleuren op in het goud. De grijze partijen zijn origineel en de bruine zijn aanpassingen, die zijn zo vakkundig gedaan dat een niet-ingewijde enkel aan de kleuren het verschil kan merken. Ook de lambrisering bepaalt in grote mate mee de sfeer in deze ruimte. In de ruimte staat alsook een oud koorgestoelte uit een abdijkerk dat Wijwatervaatje De ridderzaal De harnassen 9

11 Merghelynck liet aanpassen. Heel waardevol zijn de stoelen rond de tafel. Merghelynck kreeg ze van de Sodaliteit van de Gekruisigde Zaligmaker uit Veurne die nu nog altijd de boetprocessie organiseert. Op de rugleuning van deze waardevolle stoelen kan men het wapenschild van de confrérie zien. Merghelynck schonk hen nieuwe stoelen in ruil voor deze. Ze hebben verschillende afmetingen, waarschijnlijk omdat ze op maat van de leden van de confrérie werden gemaakt. Spaanse stoelen, zoals deze, waren in de 17 de eeuw heel prestigieuze zitmeubelen. In de ridderzaal staat naast de schouw een koelvat die dateert uit de 17 de eeuw, hierdoor is dit enorm kostbaar. De kapel Deze kapel werd door Merghelynck aan het kasteel bijgebouwd. Het was heel prestigieus om een huiskapel te hebben. Merghelynck gebruikte ze om zijn liturgische voorwerpen uit de 17 de eeuw een gepaste plaats te geven. Als men door de tralies van de deur gluurt, merkt men zelfs een minisacristie. Deze kapel werd trouwens nooit gewijd, daardoor gingen de Merghelyncks naar de kerk tegenover het kasteel waar ze voorbehouden plaatsen hadden. Voor de bouw van de kapel koos de kasteelheer voor een neogotische stijl. Stukken De kapel waarmee hij de kapel aankleedde, haalde hij uit diverse kerken en kloosters. Zoals de opvallende grafsteen achter in de kapel of het drieluik ernaast. De rookkamer In de rookkamer werd er nagepraat over ernstige vergaderingen, gezelschapsspellen gespeeld en een pijp of vanaf de 19 de eeuw een sigaar gerookt. Het behangpapier in deze kamer is nog het authentieke. Op het behangpapier staan leeuwen die nadrukkelijk hun tong uitsteken. Deze leeuwen komen voor op vele wapenschilden, een befaamd voorbeeld is De Vlaamse Leeuw. De rookkamer staat in de oostelijke vleugel van het kasteel die Merghelynck liet heropbouwen. Hij verdeelde de oostelijke vleugel in twee kleinere kamers: de rookkamer en het boudoir. Het salon Dit boudoir was het salon voor de vrouwen. Wellicht rookten zij geen pijp of sigaar, maar snoven tabak. Het bed stond hier oorspronkelijk niet, het werd er pas na de Duitse bezetting geplaatst. Moest men in het bed liggen, merkt men dat dit wat krap is. Niet dat de mensen vroeger kleiner waren, maar omdat het vroeger de gewoonte was om halfzittend te slapen, aangeleund tegen grote kussens. Het is een waar bouwpakket samengesteld uit allerlei verzamelde materialen uit Het bed verschillende eeuwen, dat leidt men af uit de datum 1642 die men op het bed kan zien staan. Ook door elementen van vele eeuwen later, zoals het wapenschild en de lijfspreuk van Merghelynck: Heden ik, morgen (merghen) gij, de dood is nooit veraf. 10

12 Waarschijnlijk is dit een woordgrapje van Merghelynck (merghen Merghelynck). Alsof de dood voor hem nooit heden was. Als men de beelden in het wapenschild goed bekijkt, ziet men een doodshoofd en een zon die zijn spreuk goed illustreren. De slaapkamer van Julienne Flyps In deze kamer sliep mevrouw Merghelynck want in de 19 de eeuw sliep men nog niet samen. Sommigen beweren dat zoiets beter is voor de romantiek. Als men in deze ruimte naar buiten kijkt door het raam, heeft men zicht op de tuin, de kerk en het kerkhof waar Merghelynck begraven ligt. Deze kamer wordt ook wel de kamer van de verloochening door Petrus genoemd vanwege het schilderij tegenover de deur. Op het schilderij staat Apostel Petrus, rechts afgebeeld met een gele mantel, die tot drie maal toe ontkende dat hij Jezus kende. Pas als de haan drie maal had gekraaid herinnerde hij zich de woorden van Jezus die de verloochening had voorspelt. Kenmerkend zijn in deze kamer de twee andere werken links van dit schilderij en langs beide kanten van de kast. Ze zijn gemaakt van de zijpanelen van een drieluik, blijkbaar ontbrak het middenpaneel. Daarom liet Merghelynck neorenaissance stijlen maken om de zijpanelen te verenigen, zo ontstaat de indruk dat het om afgewerkte schilderijen gaat. De Bourgondische zaal De kamers van heer en mevrouw Merghelynck waren rond de Bourgondische zaal ingericht. De koorafsluiting vormde een soort gang tussen de slaapkamers en dit salon. De zaal werd ook wel gezien als een privésalon, alleen goede vrienden van de familie geraakten tot hier. Door het raam van deze ruimte heeft men een mooi zicht op het park rondom het kasteel. De schouw is van gepolierd arduin met details van wit marmer. In het voetstuk van de schouw staat het jaartal 1618 en op de schouwbalk kan men de wapenschilden zien van de hertogen De Bryarde en Van Den Bampoele. Dit herinnerde Merghelynck dagelijks aan de vorige adellijke geslachten die in dit kasteel voor hem hadden gewoond. Langs beide lange muren in de zaal staat telkens een kussenkast. De kasten worden zo genoemd omdat het beslag erop op grote kussens lijkt. Ze zijn heel anders van stijl dan de rest van het meubilair in het kasteel, ze komen eenvoudiger en strenger over. Dat komt omdat Merghelynck de kasten uit de Noordelijke Nederlanden haalde en daar hield men niet zo van de uitbundige versiering van de Vlaamse meubels. De status van de kast kan men afleiden uit de keuze van de houtsoort, in dit geval ebbenhout. Deze ruimte kreeg de naam Bourgondisch vanwege de gravures van Bourgondische hertogen aan de muur achter de koorafsluiting. De eerste gastenkamer Deze gastenkamer bevindt zich boven de rookkamer. Deze twee ruimtes zijn aanwezig in de, door Merghelynck, heropgebouwde vleugel van het kasteel. In deze kamer en in de tweede gastenkamer liet Merghelynck zijn gasten logeren. Wat speciaal is aan deze ruimte is dat in de plafondbalk het wapenschild van de Bryardes vanuit de 17 de eeuw is verwerkt. Een vreemd gegeven want deze vleugel van het kasteel is pas in de 19 de eeuw gebouwd. Dit is één van de vele aanwijzingen dat Merghelynck ervan hield om oude elementen in de nieuwe delen van het kasteel als versiering te hergebruiken. 11

13 De tweede gastenkamer Op de tafel in deze eenvoudige gastenkamer staat een pers, deze hebben we ook opgemerkt in een aantal andere kamers. Het is geen boekenpers, maar een linnenpers. Dit laatste is een vroege voorloper van het strijkijzer. Voor het gewassen linnen in de kast werden opgeborgen, werd het nog even in de plooi geperst. Dit werd uiteraard door de meid gedaan. De studeerkamer De studeerkamer van de jonkheer werd ook wel het Heilige der Heiligen genoemd. Bij het testament bepaalde Merghelynck dat deze kamer bewaard moest worden alsof hij er nog was. Alsof hij elk ogenblik kon binnenkomen, zich aan z n werktafel kon zetten en met sierlijke trekken z n vele bezittingen in het boek zou neerschrijven. Deze kamer wordt genomineerd door twee grote bibliotheekkasten. Ze werden gemaakt door een meubelmaker uit Gent en elk dragen ze bovenaan het wapenschild. De boeken in de linker kast zijn jaren verslagen van de academie die het kasteel erfde. In de rechter kast kan men een aantal boeken uit de persoonlijke verzameling van Boekenkasten Merghelynck vinden, maar het grootste deel hiervan werd opgenomen in de Koninklijke Bibliotheek in Brussel. Zijn verzameling bestond voornamelijk uit modelboeken voor meubels, geschiedkundige tijdschriften, boeken over stamboomkunde en wapenschilden en een behoorlijke verzameling toeristische gidsen. Merghelynck was ook erg trots op zijn diploma s en lidmaatschappen van verschillende geschiedkundige genootschappen, dat bewijzen de talrijke kaders aan de muur. Alleen het kleinste kadertje van deze kamer is een exceptie, dit is was Merghelyncks bidsprentje. De eetkamer De eetkamer van de familie Merghelynck was vermoedelijk ooit de slaapkamer van Jacques de Bryarde. Merghelynck koos deze kamer als eetkamer omdat ze vanuit de hier onderliggende keuken gemakkelijk bereikbaar was. In deze kamer werd er immers niet gekookt, dat was meidenwerk. Daarom gebeurde dit in de keuken. Bijzonder in deze kamer is de lambrisering, ze stamt uit de 16 de eeuw. Bovenaan deze kamer is er over de hele lengte een tekst te lezen. Het is een verzuchting, een gebed of stof tot gesprek tijdens de maaltijd. Deze tekst luidt als volgt: Oh God, dit eigendom is nu van mij, maar was vroeger van Het pronkmeubel iemand anders. Ik ben naakt ter wereld gekomen en als ik van het leven moet scheiden, dan hoop ik door mijn goede werken, het eeuwige rijk te verwerven. Amen. Het pronkmeubel met de vele schuifjes en spiegeltjes tussen de twee ramen is een kopie van een kantoor of een kabinet. Er staat een origineel exemplaar in de kleine verhoogde ruimte naast de schouw. Dit is het meest waardevolle stuk uit de hele kasteelcollectie. 12

14 De keuken De keuken bevindt zich volledig boven de waterspiegel van de slotgracht. Deze ruimte is de meest oorspronkelijke van het kasteel. De keuken was in het 17 de -eeuws kasteel een opslagruimte, vandaar de lange verluchtingsgleuven in de muren. Merghelynck veranderde weinig aan deze ruimte. Hij voegde enkel een gootsteen toe in de hoek en daarnaast een komfoor. Dit laatste was het kookfornuis uit die tijd. De hete kolen werden in de gaten gelegd zodanig dat de potten erbovenop warm werden. Achter de keuken zijn er nog een aantal opslagruimtes: een wijnkelder en een kolenkelder. In de schouw van de keuken kan men enkele leeuwentekens zien, De kolenkelder het zijn de meest authentieke van het kasteel. Ze werden in die tijd in de streek van Poperinge gemaakt. Alle leeuwen kijken in de richting van het vuur, op enkele na omdat ze enkele correcte tegeltjes tekort hadden. Deze tegeltjes werden onderaan geplaatst zodanig dat dit minder ging opvallen. De andere schouwen in het kasteel hebben gaandeweg een andere bekleding gekregen, wat deze schouw de meest originele Leeuwentekens maakt. De stoof is echter niet origineel, die hebben ze er later bijgeplaatst. Op de schouwbalk zijn er leeuwenkoppen met ringen aanwezig, daaraan kon men zich vasthouden terwijl men de natte laarzen boven het vuur warmde en droogde. De bunker Dit is een creatie van de Duitsers, die bezetten het kasteel tijdens de tweede wereldoorlog. Ze bouwden deze schuilplaats met bakstenen. Enkelen beweren dat dit niet meer dan een tijdverdrijf was. Een bewoonster van het dorp houdt dan weer staande dat de bunker dienst deed als dodenhuisje voor de officieren. In de wei achter het kasteel staat er nog een relict uit de eerste wereldoorlog, het is een Britse bunker. De oorlogsrelicten gingen een eigen leven leiden. De Britse bunker doet dienst als een stal voor de koeien en het Duitse bouwwerk is een schuilplaats voor vleermuizen. In en rond het kasteel leven heel wat dwergvleermuizen. De diertjes nestelen zich op de zolder van het kasteel, in boomholtes en dus ook in deze bunker. Wij hebben, misschien gelukkig, geen vleermuizen aangetroffen. De boomgaard Het lijkt alsof er een doorsnee smeedijzeren poort te midden van een weiland staat, maar het was tot de jaren 40 van de vorige eeuw de toegangspoort tot de boomgaard van het kasteel. Een boer gebruikte nadien dit weiland als grasland voor zijn koeien. Sinds november 2005 is de vroegere boomgaard in eer hersteld. Er werden 35 verschillende hoogstamfruitbomen aangeplant, één voor één zijn het oude fruitrassen. Naast 25 appelsoorten groeien in deze boomgaard ook een moerbeiboom, enkele perelaars, pruimenbomen, een notelaarboom, een kersenboom en een kriekenboom. De boomgaard wordt volledig biologisch beheerd. Dorpsbewoners hebben een deel van de bomen geadopteerd. De appeloogst wordt verwerkt tot Château de Beauvoorde. Twee maal per jaar wordt het gras gemaaid en weggenomen, zo kan de 13

15 kruidenrijke vegetatie opnieuw doorgroeien. De boomgaard is begrensd door oude olmen en wilgen, daartussen is een houtkant aangeplant. Die bestaat uit meidoorn en sleedoorn. De haag is een ideale biotoop voor bepaalde soorten vogels. De geometrische tuin Dit stukje tuin meet 15 meter op 15 meter en is dus eigenlijk niet zo groot. Het werd aangelegd door een Gentse architect. De tuin is een typisch voorbeeld van een Frans geometrisch plantsoen. De grootbladige linden zijn aangeplant in een vierkantsverband en het patroon wordt ingevuld met sneeuwbesstruiken. Sneeuwbesstruiken zijn planten die men bijna overal kan aantreffen in dit park van het kasteel. De sneeuwbes is als struik niet zo gedistingeerd als bijvoorbeeld de buxus. Het is echter een prima heester die goed gedijt op plaatsen waar weinig licht komt. De sneeuwbesstruik is afkomstig uit Noord-Amerika en werd in het begin van de 19 e eeuw in Europa ingevoerd als sierstruik. In de volksmond staat de heester ook bekend als de klapbes. De oorsprong van deze naam komt door kinderen die de witte parelvormige bessen plukten en erop trapten. Dit geeft een lichte explosie, een klap. Enkele foto s van in het kasteelpark: 14

16 b. Informatie & illustratie Het onderwerp wordt erg duidelijk geïllustreerd door de audiogids. Voorwerpen en kamers worden beschreven terwijl men er naar kan kijken. Hierbij wordt ook nog achtergrondinformatie gegeven, wat erg interessant is. De audiogids is zeker een super aanwinst voor het museum. Aan de inkom van het museum kan men erg veel brochures verkrijgen, voor de meeste brochures moet men wel betalen. De brochures zijn in vier talen uitgedrukt: Nederlands, Frans, Duits en Engels. Brochure In de eerste kamer zijn er panelen waar er veel tekst op staat, maar in het kasteel worden deze panelen tekst vervangen door de audiofragmenten. Iets wat wij een enorm pluspunt vinden. Het verhaal achter het kasteel wordt visueel enorm goed duidelijk gemaakt door de vele voorwerpen in het kasteel, bv. boeken. Men kan visueel geen video s bezichtigen, maar dit vonden wij geen enkel probleem. Dit was niet iets dat we misten in het museum. Boeken Voor kinderen is het zeker niet gemakkelijk om de geschiedenis aantrekkelijk of boeiend te maken, maar dit museum pakt dit probleem enorm goed aan. Een eerste voorbeeld is dat er in bijna iedere ruimte feit- of fabelborden aanwezig zijn. Hier staat een kort weetje op over de kamer waar men zich in bevindt. Men moet zelf bedenken of dit weetje een feit of een fabel is, daarna kan men dit controleren door het luikje van het bord naar boven te schuiven waar het antwoord op staat. Dit is een leerrijk en origineel gegeven in het museum en ook leuk voor kinderen. Feit- of fabelborden Andere voorbeelden zijn dat er een speelhoek is in het museum, een drietal verrekijkers geplaatst zijn in de hoogste toren, aanwezigheid van kledij van vroeger die men kan passen, scheppertjes in de koolstenen, verschillende parkspelen, een grote muur waar men post-its aan kan plakken nadat men deze heeft versierd, schmink om een snor zoals die van heer Merghelynck op elkaar te tekenen Een laatste voorbeeld is dat er op de binnenkoer enkele deuren gesloten worden gehouden met slotjes, via enkele sleuteltjes moet men proberen de deuren open te krijgen. 15

17 Op het einde van de route is een gastenboek geplaatst waarin we zelf ook een kort tekstje in hebben geschreven. Enkele foto s: 16

18 17

19 Hoofdstuk 3. Het historische onderwerp a. Voorgeschiedenis Kasteel Beauvoorde, een waterkasteel, is één van de best bewaarde geheimen in de Westhoek. Het kasteel ligt in het dorpje Wulveringem, nabij Veurne. De eerste bekende bewoner van de burcht was Jan de Valuwe, eigenaar in 1408, die het grondgebied in een leen omzette. Nadien woonde achtereenvolgens Johan de Crane en Pierre van den Bampoele in het slot. Het kasteel werd door de geuzen in 1584 in brand gestoken en in 1617 in renaissancestijl herbouwd. De toenmalige bewoner was Jacob de Bryarde. In 1573 was het kasteel in bezit van het geslacht De Bryarde, dit bleef zo gedurende 250 jaar. De start van de Bryardes was zeer woelig door aanhoudende oorlogen en een pestepidemie. De Bryardes moesten kort na hun aankoop vluchten naar veiligere oorden. Het Kasteel van Beauvoorde Bij hun thuiskomst vonden ze een verwoeste burcht, maar Jacques de Bryarde bouwde het van 1591 tot 1617 weer op tot een paradijs waar het aangenaam verblijven was. Van deze heropbouw blijven vandaag nog enkele zichtbare overblijfselen over. De tweede generatie Jacques de Bryarde had tien kinderen, vandaar wellicht dat hij de woontoren uitbreidde met drie vleugels. Na de dood van Jacques oudste zoon in 1662 was niemand van zijn familie nog geïnteresseerd in het landgoed, ze verkozen om te leven in de stadskern van Gent. Naarmate de tijd vorderde raakte het kasteel in verval. b. Arthur Merghelynck Eind 19de eeuw werd de 22-jarige excentrieke edelman Arthur Merghelynck eigenaar van het kasteel. Hij kon het kasteel nog net van de totale afbraak redden en liet het restaureren naar 17de-eeuwse normen, met een prachtig kasteelpark. Het kasteelpark was een Frans- Engelse tuin. Wat Merghelynck belangrijker vond dan de historische realiteit weerspiegelen, was de historische indruk die hij wou geven. Niet het authentieke, wel de geest en de romantiek wilde hij oproepen. Arthur Merghelynck 18

20 Besturen zat in het bloed Jonkheer Arthur zette zijn eerste stappen op de wereld op 9 maart 1853 te Ieper. Zijn moeder was Elise Carton, dochter van de burgmeester van Ieper Henri Carton. Zijn vader was Leopold Merghelynck en was de schepen van Ieper. Besturen zat in het bloed van de familie want zijn voorvaders waren toen al lange tijd actief in het stadsbestuur of in verwante instellingen. Vanaf de zeventiende eeuw waren de Merghelyncks raadsleden, schepen of schatbewaarders van de stad Ieper. Toen hij ongeveer de leeftijd had van achttien, stierf zowel zijn vader als zijn moeder en bevond hij zich aan het hoofd van een enorm kapitaal. Een rijk leven Op achttienjarige leeftijd kwam hij met de geslachtsrekenkunde in aanraking en dat groeide, net zoals de oudheidkunde, uit tot een grote passie. Hij had geen inkomsten nodig en kon zijn passie naar hartenlust uitoefenen. In 1875 kocht hij zo het vervallen kasteel Beauvoorde te Wulveringem, dat hij zoals eerder vernoemd restaureerde en uitbreidde. Hij verbleef er vooral in de zomer als een echte landjonker. Hij verwierf ook een hotel te Ieper en besloot het in te richten als een museum van achttiende-eeuwse architectuur en woninginrichting. Rond 1900 verschenen er bijzonder degelijke studies over beide woningen. Merghelyncks museum in Ieper De eerste publicaties dateerden uit 1873 en intussen verzamelde hij allerlei handschriften. Merghelynck was archivaris tot in In dit tijdperk vulde hij vooral zijn aantekeningen verder aan. In publiceerde hij een inventaris van zijn handschriften, die in de Eerste Wereldoorlog verloren zijn gegaan en eigenlijk tot op vandaag zeer belangrijk zijn. In 1879 kocht Arthur het Kasteel Beauvoorde. In hetzelfde jaar werd hij groepslid van het Armbestuur en voorzitter van de kerkfabriek. In 1881 werd hij gemeenteraadslid en werd enige tijd later zelf burgemeester van Wulveringem. Merghelynck bleef burgemeester tot in 1903 waarna hij, omwille van meningsverschillen en problemen met het zicht, niet meer deelnam aan de verkiezingen. Zijn opvolger was Pieter Huyghe. Men vermoedt dat er een woordenwisseling is geweest tussen Pieter en Arthur waardoor het enkele maanden heeft geduurd voor zijn opvolger effectief burgemeester werd. Arthur had ook met Ieper woorden gewisseld. Hij verweet bestuurders dat ze niet veel moeite deden voor hun nalatenschap. Merghelynck kon niet overweg met burgemeester Surmont de Volsberghe en ook niet met Vandenpeereboom. Beide personen zijn monumenten van de Ieperse geschiedenis. Hij vond dat ze met te grote oplagen werkten, wat hem tegen de borst stootte. Zelf werkte hij met oplagen van maximaal tweehonderd onderdelen. Arthur Merghelynck was religieus aangelegd, meer bepaald katholiek. Daardoor kwam Arthur waarschijnlijk in ruzie met het stadsbestuur van Ieper omdat in 1890 de liberalen de verkiezingen wonnen. Hij was dan wel katholiek gezind, zijn oudere broer Ferdinand koos voor de kant van de liberalen. Wellicht was dit de druppel die de emmer deed 19

21 overlopen voor Arthur, waardoor hij met zijn familie voorgoed gebroken heeft. Daardoor liet hij alle familieleden uit zijn testament schrappen. Ferdinand was een fervente jager en om zijn broer te boycotten, had Arthur ervoor gezorgd dat Ferdinand zeker niet het jachtrecht kon krijgen op zijn eigendommen. Hij wilde er echt zeker van zijn dat zijn familie op geen enkele manier zijn erfenis zou kunnen gebruiken. In de breuk met zijn familie speelde zijn huwelijk uit 1895 een belangrijke rol. Als hij een jaar of 40 was, huwde hij met Julienne Flyps, dochter van een landbouwer uit Langemark. Julienne was enkele jaren jonger dan Merghelynck. Hij huwde buiten stand wat hem niet in dank werd afgenomen. Arthur kreeg veel kritiek van zijn familie en de Ieperse upper class. Ondanks zijn huwelijk met Julienne, bleef het echtpaar kinderloos. Arthur Mergelynck overleed op 14 juli Voor zijn dood had hij gevraagd om begraven te worden in Wulveringem, dit werd dan ook gedaan. Juliennes neef Leon Flyps verbleef bij haar in het kasteel en werd in 1935 burgemeester. De echtgenote van Arthur bleef tot haar dood in 1941 in het Kasteel van Beauvoorde wonen. Het testament van Merghelynck Een zeldzaam exemplaar van het historische werk die Merghelynck over dit kasteel neerschreef, is het testament van Merghelynck. Dit tweedelig waardevol werk is tot op vandaag de belangrijkste bron van informatie over het kasteel, het is het verhaal van Arthurs levenswerk. Het testament wordt tentoongesteld in de eerste ruimte van onze route door het museum. In deze ruimte staat een vitrine en hierop ziet men het borstbeeld van de laatste adellijke bewoner van het kasteel en met een ietwat strenge blik kijkt hij recht in de ogen. Dit testament is opgesteld in het Frans en vermeld de schenking van het domein aan de Belgische staat. Zo werd het kasteel eigendom van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde die het liet openstellen voor publiek. Later in 1998 werd Merghelyncks domein door Erfgoed Vlaanderen beheert, waarin de vereniging Herita vzw een belangrijke rol speelt. Het was Merghelyncks uitdrukkelijke wil om het kasteel in de staat waarin hij het Borstbeeld eerste bewoner achterliet te bewaren. Koninklijke Academie Logo Herita vzw 20

22 Hoofdstuk 4. Het oordeel a. Verwachting Chona: Ik ga nooit naar musea, als ik ga dan is dit telkens met school. Indien er geen gids is, dan is het uitzonderlijk dat ik er tegenop zie om te gaan. Ik vind het dus helemaal niet erg om naar een museum te gaan. Mijn eerste keuze was het museum Dr. Guislain, maar een ander groepje had deze immers al gekozen. Toen het vast stond dat we naar het Kasteel van Beauvoorde gingen gaan, was ik niet zo enthousiast. Al zeker niet toen ik te horen kreeg dat ze een winterstop hadden en dat we dus nog lang mochten wachten tegen dat we het konden bezoeken. Eenmaal toegekomen was ik al direct verrast door het ontzettend vriendelijk personeel, dit was al direct een eerste goede indruk. Ik moet zeggen dat deze goede indruk over heel het traject in het museum zeker niet is afgezwakt. Het viel mij direct op hoe interactief en leerrijk tegelijkertijd deze uitstap was en al zeker voor kinderen! Het museum had ook iets moderns door de audiogids, maar toch voelde het alsof je in het verleden rondwandelde. Ik zou dit museum zeker aanraden voor gezinnen met kinderen. Evy: Doordat de site zo modern en overzichtelijk was, had ik zeer hoge verwachtingen van het kasteel. Op foto s zag het kasteel er werkelijk prachtig uit en de commentaar van de voorgaande bezoekers waren ook heel positief. Hierdoor had ik toch wel grote verwachtingen. Toen ik het kasteel dan in het echt zag, was ik aangenaam verrast en zeker niet teleurgesteld. Het was een prachtig domein. De binnenkant had ik persoonlijk wel wat groter verwacht. Sommige ruimtes waren aan de ietwat kleinere kant, maar ze waren wel stuk voor stuk prachtig. Dankzij de audiogidsen heb ik heel veel bijgeleerd over de geschiedenis van het kasteel. Dit was een heel moderne manier om het verhaal rond het kasteel aan de bezoekers mee te geven. Wat mij wel verbaasde, was dat er weinig volk aanwezig was. Wij waren de enige bezoekers in de burcht. Ook waren er maar 2 personeelsleden aanwezig, die dan nog vrijwilligers bleken te zijn. Over het algemeen was ik positief verrast door het kasteel en ik zou zeker iedereen aanraden om eens een bezoekje te gaan brengen naar het Kasteel van Beauvoorde. Thibaut: Voor we naar het museum zijn gegaan, had ik weinig verwachtingen. Ik had nog nooit van het Kasteel van Beauvoorde gehoord. Mijn beeld van het kasteel vooraf was dat je het kasteel via een brug kon bereiken en er rondom het kasteel een enorme tuin was gelegen. Mijn gedachten van het kasteel hadden erg veel gelijkenissen met de realiteit. Het bezoek aan het kasteel is zeker meegevallen. In het kasteel stonden ook heel wat zaken om uit te oefenen zoals een verkleedruimte, feit- of fabelbordjes. De allerkleinsten konden blaadjes inkleuren en zich uit leven in de speelhoek. De uitwerking van het onderwerp lijkt me historisch correct. Er zijn weinig tot geen zaken vertelt waarvan men zou kunnen zeggen dat ze verzonnen zijn. Ik denk dat we als groep zaken hebben bijgeleerd, althans ikzelf toch. 21

23 Siebe: Na het bekijken van enkele foto s van het Kasteel van Beauvoorde waren mijn verwachtingen eerder hoog. Ik verwachtte toen ook veel van het imposante kasteel. Mijn verwachtingen zijn dan ook uitgekomen, het was een positieve ervaring. Ik heb veel bijgeleerd over het kasteel door de gegevens die uithing en de audiogidsen. Ze gaven me uitgebreid informatie zonder het parcours langdradig te maken. De vormgeving was uiteraard ouderwets omdat het een oud kasteel is. Voor de kinderen is er hier en daar speelgoed voorzien dat gekoppeld is met de geschiedenis van het kasteel, wat ik een enorm sterk pluspunt vind. Het gebouw is oud, maar dit vind ik wel een mooi aspect van het kasteel. Het gebouw van het museum is het erfgoed zelf. Toen wij het bezochten, waren wij de enige in het hele kasteel. Ik vond het parcours vrij boeiend omdat we zelf mochten rondlopen in het kasteel. Er zijn in enkele kamers ook leuke feit- of fabelvragen, die voor klein en groot wel tof zijn. Emmelie: Ik had tamelijk hoge verwachtingen voor ik naar het museum ging. Ik had het kasteel meer afgelegen verwacht en in een groot domein, terwijl het kasteel in het centrum van een kleine gemeente was. Het kasteel is dan ook erg dicht gelegen van de kerk. Dit was niet meteen negatief want het had ook zijn charmes. Het kasteel zelf was kleiner dan ik verwacht had, maar de ruimtes binnenin waren spectaculairder dan ik dacht. Alles was nog intact van de 19de eeuw en het gaf een 17de -eeuwse indruk. Ik verwachtte wel meer bezoekers en meer personeel. Wij waren namelijk de enigen aanwezig in het museum, maar het was wel op een zondagvoormiddag en het was nog maar de eerste openingsdag na de winterstop. In het algemeen ben ik positief verrast door het Kasteel van Beauvoorde. b. Historisch oordeel Het verhaal van het kasteel is voortreffelijk goed uitgelegd, zeker via de audiogids. Het leven van Arthur Merhgelynck is uitgebreid en zeker ook historisch correct toegelicht. We hebben enorm veel bijgeleerd door dit museumbezoek. Vooral over hoe de mensen leefden vroeger, bijvoorbeeld over hoe ze sliepen. We leerden natuurlijk ook veel bij over het kasteel zelf, over haar geschiedenis en over het leven van de kasteelheer Merghelynck. Over De Bryardes en het verschillende meubilair die ze in de 18 de eeuw gebruikten weten we ook al ietwat meer. Inspiratie hebben we niet echt opgedaan, het is niet dat we het meubilair van ons droomhuis voor later gaan laten inspireren hierdoor. Wat vast staat is dat ieder van ons wel veel heeft bijgeleerd. Het kasteel kwam vooral erg klassiek en authentiek over. Door de audiogids was het dan terug wat trendy en hip. We ondervonden dat het ook zeer speels was door bijvoorbeeld de verschillende parkspelen, de vele betrekkingen tot de jeugd, de verkleedkleren We vinden allemaal dat het kasteel niet zou mogen gemoderniseerd worden om vernieuwender te zijn omdat de essentie van het verhaal achter het kasteel niet meer hetzelfde zou zijn. We vinden het kasteel prima zoals het nu is. Het onderwerp van het museum wordt niet gekoppeld aan de actualiteit of aan actuele thema s. We vinden dit ook helemaal niet erg, het verhaal erachter zou verzwakken. 22

24 c. Algemeen oordeel Het is een oud gebouw met moderne toetsen, dit zorgt voor de combinatie oud en nieuw. De moderne toetsen verwijzen vooral naar de audiogids. Dit zorgt ervoor dat het museum voor praktisch alle leeftijden toegankelijk is. Het museum trekt veel volk aan, vooral in de zomer. Het aantal bezoekers van vorig jaar zijn bezoekers, die van twee jaar geleden 6000 bezoekers. In één jaar tijd leverde het museum een verdubbeling van het aantal bezoekers. Het museumbezoek was helemaal niet saai of vervelend. Integendeel zelfs, het was erg boeiend en we hebben erg veel bijgeleerd. Het was een toffe ervaring. We vinden dat het museum een aantal sterke punten heeft die ons zeker opvielen: Het personeel is echt geweldig vriendelijk. Men kan zien dat zij twee met veel passie en liefde hun functie uitvoeren. Dat uiten ze ook maar al te graag met veelzeggende gesprekken. We hebben erg veel respect voor hen, zeker toen we te weten kwamen dat het al jaren vrijwilligerswerk is dat ze doen. Het zijn fantastische mensen. Het museum is enorm kindvriendelijk. In bijna iedere kamer van het kasteel kan men dit merken. Er zijn overal leerrijke spelletjes verborgen die de aandacht van de kinderen bijhouden. De audiogids is een enorm sterk punt van het museum. Alles is hierdoor erg duidelijk en de informatie die men krijgt correct. Het is niet te langdradig en toch krijgt men voldoende informatie. Het museum is opmerkelijk interactief, wat de route in het museum wat varieert. De parkspelen zijn ook erg aantrekkelijk voor de bezoekers. Natuurlijk zijn er ook een aantal zwakke punten van het museum. Zwakke punten is misschien niet echt de correcte naam, we geven dit het museum eerder mee als tips of opbouwende kritiek: We hebben weinig tot zelfs geen security waargenomen, hiermee bedoelen we ook camera s. Het domein wordt toegankelijk door een ijzeren poort. Als de poort open is, hebben we gemerkt dat men in theorie gewoon het domein zou kunnen oplopen, het kasteel kan bezoeken en weer weg zou kunnen gaan zonder te betalen. We weten natuurlijk niet of dit ook in praktijk kan. We denken ook dat men gemakkelijk iets zou kunnen stelen vanuit het kasteel zonder dat iemand dit ziet. Het kasteel zelf is niet geschikt voor andersvaliden of rolstoelgebruikers, het park natuurlijk wel. We weten dat dit erg moeilijk of zelfs onmogelijk is om dit probleem te vermijden in het kasteel door de vele trappen bijvoorbeeld, maar het blijft natuurlijk wel een minpunt. Er zijn enkele kleine details die wat zouden kunnen verbeteren. Bijvoorbeeld in de eetkamer is een verhoogde ruimte met een pronkmeubel en als men de deur van deze verhoogde ruimte opent dan is er een grote kans dat de deur openzwaait tegen het schilderij achter de deur. Misschien kan het museum hier iets aan doen om beschadigingen te vermijden. 23

25 Als laatste tip raden we aan om aan de inkom proevertjes te geven van de Beauvoordse wafels. Dit geeft al direct een warmhartig gevoel. Ondanks enkele minpunten, wegen de sterke punten veel zwaarder door en zouden we dit museum ten sterkste aanraden aan families met veel kinderen. Wij verzekeren een super daguitstap. 24

26 IV. Besluit Het Kasteel van Beauvoorde is over het algemeen zeker een leerrijk museum. Men leert veel bij over hoe de mensen leefden in de 17 de eeuw. In het museum leert men vooral veel bij over het leven van Arthur Merghelynck en zijn prachtige restauratie. In het eerste hoofdstuk van deze paper, vindt men informatie over de plaats van het kasteel. Men vindt hier praktische informatie over onze reisroute, het personeel, de bezoekerscijfers In dit hoofdstuk wordt eveneens de naamgeving en de locatie van het kasteel besproken. We hebben ook ons oordeel over de website van het museum hierin vermeld. In het tweede hoofdstuk kan men alle informatie vinden over het museum zelf. Beter gezegd over de opbouw of het verhaal doorheen het museum en over de materiële zaken die het museum gebruikt om haar verhaal te illustreren. In dit hoofdstuk vindt men hoe het museum het onderwerp uitwerkt en welk parcours we doorheen het kasteel hebben afgelegd. Vooral de onderdelen van het kasteel worden hier uitgebreid beschreven. De ridderzaal en het salon zijn voorbeelden van de vele componenten. We vermelden hoe het onderwerp wordt geïllustreerd met bijvoorbeeld de audiogids, de feit- of fabelborden, de brochures, panelen met tekst, boeken In het derde hoofdstuk hebben we een historisch onderwerp, in ons geval het leven van Arthur Merghelynck, uitgekozen die we uitvoerig hebben beschreven. We beschrijven hoe Merghelyncks leven werkelijk verlopen is. Het hoofdstuk begint met de voorgeschiedenis van het kasteel, kortom de kasteelbewoners voor Merghelyncks intrede. Daarna wordt Arthurs leven uitgebreid weergegeven. Merghelyncks carrière als bestuurder, zijn hotelmuseum in Ieper, zijn testament, zijn familie,dit zijn allemaal gegevens die men in dit hoofdstuk kan vinden. In het laatste hoofdstuk hebben we elk individueel ons oordeel met de enige verwachtingen geformuleerd. Hierin staat ook ons historisch oordeel over de uitwerking van het onderwerp. Dit historisch oordeel vertakt zich in onze meningen of het historisch correct is, of we inspiratie hebben opgedaan, de vormgeving van het museum Ons algemeen oordeel over het kasteel staat eveneens in het vierde hoofdstuk vermeld. We hebben ook enkele tips voor het museum geplaatst in dit deel. Daarnaast hebben we nog verscheidene zwakke punten en sterke punten vernoemd. Als we terugblikken op ons bezoek aan het museum, geeft het ons zeker een goed gevoel en hebben we zeker geen spijt van onze visite. Over het algemeen zijn we best opgetogen en trots op onze paper. We hebben ons best gedaan en we zijn blij met het resultaat. Om af te sluiten vermelden we wederom Merghelyncks citaat vol levenswijsheid: Heden ik, morgen gij, de dood is nooit veraf. 25

27 V. Bibliografie Het HERITA, Kasteel van Beauvoorde [online]. Beauvoorde. Beschikbaar op : [geraadpleegd op 3 april 2017]. WIKIPEDIA, 2016, Kasteel Beauvoorde [online]. Florida: Wikimedia Foundation. Beschikbaar op: [geraadpleegd op 3 april 2017]. DEWILDE, J. e.a., Arthur Mergelynck - Een romantische verzamelaar [online]. Beschikbaar op: [geraadpleegd op 18 april 2017]. WIKIPEDIA, 2017, Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal-en Letterkunde [online]. Florida: Wikimedia Foundation. Beschikbaar op: nl.wikipedia.org/w/index.php?title=koninklijke_academie_voor_nederlandse_taal- _en_letterkunde&oldid= [geraadpleegd op 18 april 2017]. WIKIPEDIA, 2016, Herita [online]. Florida: Wikimedia Foundation. Beschikbaar op: nl.wikipedia.org/w/index.php?title=herita&oldid= [geraadpleegd op 18 april 2017]. ONROEREND ERFGOED., 2017, Kasteel Beauvoorde (Wulveringem -WOI) [online]. Inventaris Onroerend Erfgoed. Beschikbaar op: [geraadpleegd op 19 april 2017]. WIKIPEDIA, 2017, Arthur Merghelynck [online]. Florida: Wikimedia Foundation. Beschikbaar op: [geraadpleegd op 17 april 2017]. FAMILIEKUNDE VLAANDEREN, 2006, Jonker Arthur Merghelynck: een biografie [online]. VVF-Westhoek. Beschikbaar op: ghelynck.htm [geraadpleegd op 15 april 2017]. TOERISME VEURNE, 2017, Themaroute Arthur Merghelynck: een edelman, zijn kasteel, zijn dorp [online]. Toerisme Veurne. Beschikbaar op: [geraadpleegd op 16 april 2017]. WIKIPEDIA, 2017, Geuzen (Tachtigjarige oorlog) [online]. Florida: Wikimedia Foundation. Beschikbaar op: [geraadpleegd op 17 april 2017]. 26

28