Juli Zomer op het dak Dit is een daktuin die we in 2007 hebben aangelegd. Er lag een rechthoekige vlonder van hardhout op het dak, waar we een stuk van hebben afgezaagd om een flink terras over te houden. Langs de randen van het dak is de draagkracht het grootst, daar konden we bakken met struiken en kleine boompjes plaatsen voor de privacy. We kozen voor bamboe, in de wetenschap dat die minder hoog zou worden dan in de volle grond maar ook in de hoop dat die in ieder geval hoog genoeg zou worden. Verder werd het dak bedekt met een laag sedumsubstraat (waar sedum in geplant is) en kwamen er drie eilanden omgeven door lavastenen, waarin vaste planten en kleine struikjes werden gezet in tuingrond. De bakken zijn gemaakt van steigerhout, drie keer gebeitst, laagje bubbeltjesfolie erin (tegen barsten bij vorst), onderin kleikorrels, daarover anti-worteldoek, en verder potgrond. In de onderste laag van de potgrond mengden we geleikorrels om het vocht beter vast te houden. De bakken hebben onderin gaten en staan op planken om het water goed te laten afvloeien. Er is een beregeningssysteem aangelegd
voor de bakken en voor de eilanden. Vanaf de eronder gelegen etage op twee hoog leidt een stalen trap naar de tuin. Die trap is grotendeels begroeid door een bruidsluier die vanaf de begane grond omhoog komt. de ingang van de tuin In de loop van de jaren is er veel veranderd aan de beplanting. De bamboe in de bakken was geen goed idee, het groeide niet hoog genoeg. Twee jaar geleden is de bamboe vervangen door struiken als olijfwilg, krentenboompje, duindoorn en hulst. Die gaven al snel de gewenste privacy. En de tuingrond in de eilanden is vervangen door een dikke laag sedumsubstraat; daar doen de vaste planten het veel beter in. De grootste verandering is wel het sedum dat tussen de eilanden geplant was; er is niet veel van over. Het bleek dat het dak door een knik in het midden te weinig afwatert om de gewenste droge omstandigheden voor sedum te geven. Op het dak groeien nu gras en vaste planten en zelfs mos. Beregening van de eilanden blijkt eigenlijk nooit nodig.
mei, de eilanden staan al zo mooi vol dat ze vrijwel aan elkaar gegroeid lijken. juni, het voorste eiland in bloei.
Eerder deze maand. Geranium Rozanne naast een laatste roze bloem van het cistusroosje, dat de eigenaar liefkozend zijn griek noemt. Geranium macrorrhizum doet het ook heel goed op het dak, zowel in de bak waar het aangeplant is als in het sedum waar het zichzelf naartoe verplaatst heeft. De grote liguster rechts in het midden heb ik niet aangeplant, die is er vanzelf gekomen. Hij staat met zijn wortels in een dun laagje sedumsubstraat en doet het daar geweldig, eigenlijk beter dan de ligusters die in de bakken staan. Een gevlekte orchis, ook vanzelf aan komen waaien. Hij staat er zeker al voor het vierde jaar. Dit jaar heeft een overvloed aan vrouwenmantel laten zien, waarvan we de meeste bloemen na de bloei meteen hebben afgeknipt om te voorkomen dat hij zich nog meer uitzaait.
De tuin maakt voor de beschutting dankbaar gebruik van een paar bomen die in tuinen op de begane grond bij aangrenzende panden staan. En achter de bank, over de pergola, groeien een blauwe regen en clematis die ook vanaf de begane grond omhoog gegroeid zijn. Hoogte: 4 etages. de tuin in juni