Zaaknummer : 2013/020 en 020.1

Transcriptie

1 Zaaknummer : 2013/020 en Rechter(s) : mr. Troostwijk Datum uitspraak : 23 april 2013 Partijen : Verzoekster tegen Vrije Universiteit Amsterdam Trefwoorden : Bijzondere omstandigheden, [instellings]collegegeld, finale geschillenbeslechting, gelijkheidsbeginsel, handicap, inschrijving[per jaar], kortsluiting, multiple sclerose, tweede opleiding, voorlopige voorziening Artikelen : WHW artikel 7.32 lid 4, 7.45a, 7.46 lid 1 en 5; Awb artikel 8:81, 8:86; Regeling Aanmelding en inschrijving VU artikel 10 lid 5 Uitspraak : Ongegrond; verzoek afgewezen Hoofdoverwegingen : Vast staat dat verzoekster niet voldoet aan de voorwaarden, bedoeld in artikel 7.45a van de WHW, zodat zij het instellingscollegegeld is verschuldigd. Het college van bestuur heeft in hetgeen zij heeft aangevoerd terecht geen aanleiding gezien daar in dit geval een uitzondering op te maken. Dat verzoekster bij de start van de studie in 2010 er niet van op de hoogte is gesteld dat zij verschuldigd zou zijn voor de masteropleiding biedt voor een ander oordeel geen grond. Daartoe is van belang dat het starten van een opleiding tegen een vastgesteld collegegeld geen recht inhoudt dat de hoogte ervan gedurende de hele looptijd van de studie onveranderd blijft. Op grond van artikel 7.32, vierde lid, van de WHW geschiedt de inschrijving voor een opleiding uitsluitend voor het gehele studiejaar. Voorts is aan de wijzigingen in de wetgeving over de verhoging van het collegegeld door de landelijke media veel aandacht besteed en heeft het college van bestuur aannemelijk gemaakt dat dit tevens gedaan is op de website van de universiteit. Gelet daarop mocht verzoekster er niet op vertrouwen dat de hoogte van het collegegeld de gehele duur van haar studie steeds van gelijk niveau zou blijven. Bovendien is zij tijdig voor het inschrijven van het collegejaar bij de beslissing van 7 augustus 2012 ervan op de hoogte gesteld dat zij voor dat jaar het instellingscollegegeld ter hoogte van verschuldigd zou zijn en was zij voor het collegejaar ook al het instellingscollegegeld verschuldigd, maar was dat in verband met een procedurele fout niet in rekening gebracht en is van een naheffing afgezien. Nu de inschrijving voor een opleiding ingevolge artikel 7.32, vierde lid, van de WHW uitsluitend voor een collegejaar plaatsvindt, voert verzoekster reeds daarom tevergeefs aan dat de bachelor- en masteropleiding als één opleiding dienen te worden aangemerkt waarvoor hetzelfde collegegeld in rekening dient te worden gebracht. Verzoekster kan evenmin worden gevolgd in haar standpunt dat de beslissing van 10 december 2012 in strijd met het gelijkheidsbeginsel is genomen. Dat bij een andere student van de Vrije Universiteit Amsterdam, naar aanleiding van een tegen het heffen van het instellingscollegegeld ingesteld beroep, alsnog het wettelijk collegegeldtarief in rekening is gebracht is geen gelijk geval. In dat geval diende de student twee volledige studies te doen voordat kon worden gestart met de specialisatie kaakchirurgie. Dat is niet op één lijn te stellen met de omstandigheid dat verzoekster na de bacheloropleiding Geneeskunde de masteropleiding Geneeskunde dient af te ronden om als arts aan de slag te kunnen gaan. Tenslotte is de omstandigheid dat verzoekster langer over de studie zal doen in

2 Uitspraak in de zaak tussen: verband met de ziekte multiple sclerose niet een zodanige bijzondere omstandigheid dat het college van bestuur de beslissing van 10 december 2012 niet in redelijkheid heeft kunnen nemen. Daarbij is van belang dat het college van bestuur verzoekster in zoverre tegemoet is gekomen dat zij in aanmerking komt voor gedeeltelijke restitutie van het collegegeld op voorwaarde dat zij aantoont dat zij, omdat zij een aangepast programma moet volgen, studievertraging heeft opgelopen door de organisatie van het onderwijs. [naam], wonend te [woonplaats], verzoekster, en het college van bestuur van de Vrije Universiteit Amsterdam, verweerder. 1. Procesverloop Bij beslissing van 7 augustus 2012 heeft het hoofd van de Studentenadministratie en Studentenbalie van de Vrije Universiteit Amsterdam aan verzoekster meegedeeld dat zij bij inschrijving voor het collegejaar voor de studie Geneeskunde een instellingscollegegeld van ,00 is verschuldigd. Bij beslissing van 10 december 2012 heeft het college van bestuur het daartegen door verzoekster gemaakte bezwaar ongegrond verklaard en daarnaast bepaald dat verzoekster na afloop van het collegejaar in aanmerking komt voor gedeeltelijke restitutie van het collegegeld op voorwaarde dat zij aantoont dat zij, omdat zij een aangepast programma moet volgen, studievertraging heeft opgelopen door de organisatie van het onderwijs. Het te restitueren bedrag bedraagt maximaal 20 procent van het instellingscollegegeld en wordt gerelateerd aan het behaalde aantal studiepunten. Tegen die beslissing heeft verzoekster bij brief, bij het College ingekomen op 19 januari 2013, beroep ingesteld. Verzoekster heeft haar gronden van beroep aangevuld bij brief van 7 februari Bij brief van 20 maart 2012 heeft zij de Voorzitter verzocht een voorlopige voorziening te treffen. Het college van bestuur heeft een verweerschrift ingediend. Verzoekster heeft een nader stuk ingediend. De Voorzitter heeft de zaak ter zitting behandeld op 12 april 2013, waar verzoekster, bijgestaan door mr. M.R.A. Dekker, advocaat te Den Haag, en het college van bestuur, vertegenwoordigd door A.M. van Donk, zijn verschenen. 2. Overwegingen 2.1 Ingevolge het bepaalde in artikel 7.66, tweede lid, van de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek (hierna:whw), gelezen in verbinding met artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) kan op verzoek een voorlopige voorziening worden getroffen, indien onverwijlde spoed, gelet op de betrokken belangen, dat vereist. Ingevolge artikel 7.66, tweede lid, van de WHW, gelezen in verbinding met artikel 8:86, eerste lid, van de Awb, kan de voorzitter na behandeling ter zitting van het verzoek om een voorlopige voorziening, indien hij van oordeel is dat nader onderzoek

3 redelijkerwijs niet kan bijdragen aan de beoordeling van de zaak, onmiddellijk uitspraak doen in de hoofdzaak. 2.2 In dit geval kan nader onderzoek redelijkerwijs niet bijdragen aan de beoordeling van de zaak en bestaat ook overigens geen beletsel om met toepassing van artikel 8:86, eerste lid, van de Awb onmiddellijk uitspraak te doen in de hoofdzaak. 2.3 Ingevolge artikel 7.45a van de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek (hierna: de WHW) is een student het wettelijk collegegeld verschuldigd voor één bachelor- of één masteropleiding, indien hij of zij niet eerder een bachelor- of mastergraad heeft behaald. Dit geldt niet voor een student die voor de eerste maal een opleiding op het gebied van onderwijs of gezondheidszorg volgt. Ingevolge artikel 7.46, eerste lid, van de WHW is een student die niet voldoet aan de voorwaarden, als bedoeld in artikel 7.45a, het instellingscollegegeld verschuldigd. Ingevolge artikel 7.46, vijfde lid, stelt het instellingsbestuur regels vast met betrekking tot de toepassing van dit artikel. Mede op grond van artikel 7.46, vijfde lid, van de WHW heeft het college van bestuur de Regeling Aanmelding en Inschrijving (hierna: de Regeling) vastgesteld. Ingevolge artikel 10, vijfde lid, van de Regeling is voor het collegejaar voor de bachelor- en masteropleiding Geneeskunde het instellingscollegegeld vastgesteld op Verzoekster heeft in 1999 de studie Diergeneeskunde afgerond. Daarna is zij als dierenarts aan de slag gegaan. In 2009 is bij haar multiple sclerose vastgesteld. Omdat zij daardoor niet langer in staat is als dierenarts te werken, is zij in september 2010 begonnen met de studie Geneeskunde. In oktober 2011 heeft zij de bachelor afgerond. In maart 2012 is zij begonnen met de masteropleiding. 2.5 Verzoekster betoogt dat het college van bestuur haar ten onrechte geen instellingscollegegeldtarief ter hoogte van het wettelijk collegegeld in rekening heeft gebracht. Hiertoe voert zij allereerst aan dat zij op het moment dat zij startte met de studie in 2010 er niet van op de hoogte is gesteld dat zij voor de masteropleiding verschuldigd zou zijn. Op de website stond dat het collegejaar een overgangsjaar was. Daarom mocht zij ervan uitgaan dat zij, omdat zij met de opleiding is gestart in dat collegejaar, niet het instellingscollegegeld verschuldigd zou zijn. In dit verband stelt zij dat de bachelor- en masteropleiding niet als twee verschillende opleidingen kunnen worden gezien, omdat de masteropleiding afgerond dient te worden om het beroep van arts uit te kunnen oefenen. Daarom zou zij voor zowel de bachelorals de masteropleiding hetzelfde collegegeld verschuldigd moeten zijn. Verzoekster stelt voorts dat het beslissing van 10 december 2012 in strijd met het gelijkheidsbeginsel is genomen. Hiertoe voert zij aan dat het college van bestuur van de Vrije Universiteit Amsterdam een andere student, naar aanleiding van een tegen het heffen van het instellingscollegegeld ingediend beroep, alsnog in aanmerking heeft laten komen voor het wettelijk collegegeld, omdat voor de specialisatie kaakchirurgie zowel de volledige opleiding tandheelkunde als de opleiding geneeskunde moet worden afgerond. Nu verzoekster de masteropleiding moet afronden om als arts aan de slag te kunnen gaan dient haar ook het wettelijk collegegeld in rekening te worden gebracht, zo stelt zij. Voorts betoogt zij dat het college van bestuur heeft miskend dat het heffen van het instellingscollegegeldtarief in dit geval leidt tot een onbillijkheid van overwegende aard, omdat zij in verband met multiple sclerose noodgedwongen een aangepast studieprogramma volgt en daardoor langer over de studie zal doen. Dat heeft grote nadelige financiële consequenties, mede gelet op het feit dat de aanschaf van hulpmiddelen en medicijnen in verband met de ziekte multiple sclerose veel geld kost, aldus verzoekster.

4 2.5.1 Uit de tekst van artikel 7.45a, gelezen in samenhang met de daarop betrekking hebbende memorie van toelichting, blijkt dat de wetgever uitdrukkelijk heeft bepaald dat voor één bachelor- en één masteropleiding het wettelijk collegegeld verschuldigd is. De wetgever heeft voorzien dat deze regeling in een bepaald aantal gevallen tot ongewenste uitkomsten kan leiden en heeft ter voorkoming hiervan een nadere regeling getroffen voor de student die voor de eerste maal een opleiding op het gebied van onderwijs of gezondheidszorg volgt. Andere uitzonderingen heeft de wetgever uitdrukkelijk niet in de wet willen opnemen Vast staat dat verzoekster niet voldoet aan de voorwaarden, bedoeld in artikel 7.45a van de WHW, zodat zij het instellingscollegegeld is verschuldigd. Het college van bestuur heeft in hetgeen zij heeft aangevoerd terecht geen aanleiding gezien daar in dit geval een uitzondering op te maken. Dat verzoekster bij de start van de studie in 2010 er niet van op de hoogte is gesteld dat zij verschuldigd zou zijn voor de masteropleiding biedt voor een ander oordeel geen grond. Daartoe is van belang dat het starten van een opleiding tegen een vastgesteld collegegeld geen recht inhoudt dat de hoogte ervan gedurende de hele looptijd van de studie onveranderd blijft. Op grond van artikel 7.32, vierde lid, van de WHW geschiedt de inschrijving voor een opleiding uitsluitend voor het gehele studiejaar. Voorts is aan de wijzigingen in de wetgeving over de verhoging van het collegegeld door de landelijke media veel aandacht besteed en heeft het college van bestuur aannemelijk gemaakt dat dit tevens gedaan is op de website van de universiteit. Gelet daarop mocht verzoekster er niet op vertrouwen dat de hoogte van het collegegeld de gehele duur van haar studie steeds van gelijk niveau zou blijven. Bovendien is zij tijdig voor het inschrijven van het collegejaar bij de beslissing van 7 augustus 2012 ervan op de hoogte gesteld dat zij voor dat jaar het instellingscollegegeld ter hoogte van verschuldigd zou zijn en was zij voor het collegejaar ook al het instellingscollegegeld verschuldigd, maar was dat in verband met een procedurele fout niet in rekening gebracht en is van een naheffing afgezien. Nu de inschrijving voor een opleiding ingevolge artikel 7.32, vierde lid, van de WHW uitsluitend voor een collegejaar plaatsvindt, voert verzoekster reeds daarom tevergeefs aan dat de bachelor- en masteropleiding als één opleiding dienen te worden aangemerkt waarvoor hetzelfde collegegeld in rekening dient te worden gebracht. Verzoekster kan evenmin worden gevolgd in haar standpunt dat de beslissing van 10 december 2012 in strijd met het gelijkheidsbeginsel is genomen. Dat bij een andere student van de Vrije Universiteit Amsterdam, naar aanleiding van een tegen het heffen van het instellingscollegegeld ingesteld beroep, alsnog het wettelijk collegegeldtarief in rekening is gebracht is geen gelijk geval. In dat geval diende de student twee volledige studies te doen voordat kon worden gestart met de specialisatie kaakchirurgie. Dat is niet op één lijn te stellen met de omstandigheid dat verzoekster na de bacheloropleiding Geneeskunde de masteropleiding Geneeskunde dient af te ronden om als arts aan de slag te kunnen gaan. Tenslotte is de omstandigheid dat verzoekster langer over de studie zal doen in verband met de ziekte multiple sclerose niet een zodanige bijzondere omstandigheid dat het college van bestuur de beslissing van 10 december 2012 niet in redelijkheid heeft kunnen nemen. Daarbij is van belang dat het college van bestuur verzoekster in zoverre tegemoet is gekomen dat zij in aanmerking komt voor gedeeltelijke restitutie van het collegegeld op voorwaarde dat zij aantoont dat zij, omdat zij een aangepast programma moet volgen, studievertraging heeft opgelopen door de organisatie van het onderwijs. Het betoog faalt. 2.6 Het beroep is ongegrond. Gelet daarop ziet de voorzitter aanleiding het verzoek tot het treffen van een voorlopige voorziening af te wijzen. 3. Beslissing De Voorzitter van het College,

5 rechtdoende: I. verklaart het beroep ongegrond; II. wijst het verzoek af.