Nieuwsbrief 1-2017 maart JNC-web JNC-facebook JNC seizoen 2016/2017 Nog twee maanden te gaan en JNC De Wieden seizoen 2016-2017 ligt achter ons. De begeleiders hebben het nu al over een top seizoen, want iedereen is heel erg te spreken over de sfeer in de groepen. De JNC leden zijn zo enthousiast, komen trouw en daaruit mogen we toch afleiden dat ook zij het erg geslaagd vinden! Ook de reacties en likes op onze facebook berichten geven dat aan (onze pagina is Jeugdnatuurclub De Wieden). Wie dat volgt hoeft niet te wachten op de verslagen in eerstvolgende nieuwsbrief. In het nieuwe kalenderjaar hebben we twee nieuwelingen mogen verwelkomen. Dat zijn Brent Jonkman en Margot Hofstee. Brent zit bij de Oranjetipjes en Margot is daar de nieuwe begeleider. Niet nieuw, maar terug van weggeweest is begeleidster Maartje Wessels-Wouda die vanaf januari weer meedoet. Begeleidester Mieke Bos doet het wat rustiger aan nu haar zwangerschap vordert. Rest ons nog twee laatste activiteiten. Vanwege de schoolvoetbal toernooien in april, hebben we voor de Oranjetipjes en Kiekendieven dit keer een activiteit op zaterdagochtend. De Zeearenden gaan op woensdagmiddag 19 april naar de Grote Otterskooi. Dan sluiten we op 17 mei met z n allen het clubseizoen af. We wensen iedereen heel veel plezier met de laatste clubmiddagen van dit seizoen! De gagel die in maart geproefd werd. Jeugdnatuurclub De Wieden is een samenwerking in de regio tussen:
Activiteit 4: Alle botten verzamelen! januari 2017 De eerste clubmiddag van 2017 zullen de kinderen zich vast nog goed herinneren. Dit keer waren we te gast bij Schoonewelle in Zwartsluis. Jan Wermink kwam deze middag op bezoek. Jan verzamelt al zijn hele leven schedels van dieren. Hij is een echt schedelspecialist. Hij had heel veel materiaal mee genomen, zoals schedels van vogels en vossen. Maar ook een heel geraamte van een ree. De kinderen hadden zelf ook wat botten en schedels meegenomen in de hoop dat Jan er iets meer over kon vertellen. Van de Oranjetipjes hadden Storm en Fay allebei een deel van een onderkaak van een hert meegenomen. Deze waren veel groter dat de kaak van de ree. Leuk om te vergelijken. Roy had een schedel van een kat en van een mannetjes ree mee. Ook Rick van de Kiekendieven had een schedel van een ree meegenomen. Deze had hij vorig jaar bij de JNC middag gevonden toen we gingen spoorzoeken! Jan kon hier veel over vertellen, bijvoorbeeld dat het een oudere reebok was en niet zo heel gezond meer. Aan het einde van de middag mocht Jan de schedel van Rick meenemen. Jan was er heel erg blij mee en gaat het mooi schoonmaken en krijgt een plekje in zijn collectie! Bij de Zeearenden had Iljan wel een hele bijzondere vondst mee: de kop van een bruinvis! En zo waren er nog veel meer botten te bekijken. KD-waar in het geraamte zouden de elandbotten horen Als klapstuk had Jan de botten van een eland meegebracht en die waren in het museum verstopt: 44 hele grote botten om precies te zijn. Jan vertelde dat hij dit eland geraamte zelf in Zweden gevonden heeft. De verstopte botten gingen de kinderen bij elkaar zoeken. Daarna mochten ze proberen het eland geraamte weer in elkaar te puzzelen, met het geraamte van de kleine ree als voorbeeld. Wat waren deze botten groot zeg! Bij de Zeearenden waren de botten niet in het museum verstopt, maar werd deze opdracht buiten gedaan. Als er nog tijd over was, had Jan een kwis: welke schedel hoort bij welk dier? Dat was soms nog best lastig Jan Wermink vertelde ook hoe je botten die je vind kan schoonmaken. Pak een oude pan en vul deze met water dat net niet kookt. Doe er een stukje van een vaatwastablet in en doe de botjes erin. Grote botten moeten er langer in dan kleine botjes. Laat de botten langzaam weer opdrogen dan blijven ze het mooiste. Het was een gezellige, leerzame en geslaagde middag in Zwartsluis. Dankjewel schedelspecialist Jan!
KD-welke schedel hoort bij welke marterachtige OT Tristan
ZA Eva zet de onderkaak op z n plaats ZA Bjardney, Jorik en Gijs bestuderen de kop van een ree ZA Lisa en Rachella puzzelen met de elandbotten ZA Jan Wermink vertelt dat de door Iljan gevonden kop van een bruinvis is. ZA De verstopte botten zijn bijna allemaal weer gevonden ZA Veel vragen aan Jan Wermink als hij een skelet beschrijft.
Activiteit 5: Staphorsterbos en heide februari 2017 Op woensdag 1 februari gingen de jongens en meisjes van de Oranjetipjes naar het Staphorsterbos. De jongens van de Kiekendieven gingen de week daarop. Met de sneeuw die net gevallen was, zag het bos er heel anders uit. Bij de Zeearenden was het de eerste lentedag: door het harde werken en het lekkere temperatuurtje gingen bij sommigen de jassen uit. De boswachter van Staatsbosbeheer en zijn mannen waren heel blij met de JNC hulp. Er moest namelijk een flink stuk van bomen en struiken ontdaan worden, zodat de heide weer zon en ruimte krijgt om terug te groeien. Gewapend met grote snoeischaren en zagen namen ze het stuk bos grondig onder handen. De bomen vielen met bosjes. Het was even lastig om de juiste techniek onder de knie te krijgen. Sommige jongens gingen vol enthousiasme met een grote boom van start, om halverwege in te zien dat een dunner exemplaar sneller neergaat. Het viel ook niet mee om de bomen zo dicht bij de grond af te zagen maar het lukte alle kinderen uiteindelijk heel goed. Er werd goed samengewerkt en bij de Zeearenden ontstond uit zichzelf een werkverdeling tussen de jongens en de meisjes. Lucas en Jorik waren onvermoeibaar aan het zagen en slepen. Met de snoeischaren werden de zijtakken afgeknipt zodat er mooie stammen overbleven. Hiervan hebben de kinderen, met hulp van de boswachters/vrijwilligers mooie hutten gemaakt. Zeearenden: een klein boompje gaat sneller ZA: Jorik heeft deze boom om gezaagd met een beetje hulp Terwijl de ene helft met de bomen en takken sleepten, bouwden de anderen een mooie hut. Hier ontstond soms ook weer een specifieke verdeling van taken: de meisjes helpen mee de takken aan te slepen, de jongens zetten die als wand neer en gaan verder met de afwerking buiten, terwijl de meisjes zich met het interieur bemoeien. Zij knippen de binnenstekende takjes weg en vegen de vloer aan met een geïmproviseerde bezem en geven hun verdere wensen aan: misschien nog een raam erin en een deur. De jongens lachen hierom. Als afsluiting iedereen in de hut om het gedane werk te bewonderen. Toen het tijd was om terug te gaan naar het verzamelpunt was nog niemand er echt aan toe. Iedereen was nog druk aan het slepen en bouwen. Eenmaal terug snel een glas ranja en een koekje, want de ouders kwamen de kinderen al weer ophalen. Oranjetipjes: samenwerken Kiekendieven
Zeearenden Kiekendieven Oranjetipjes: Collin en Victoria Ook de dames lieten zich niet kennen OT trots op het eindresultaat De hut is klaar: Passen we er ALLEMAAL in?
KD: de hut is klaar ZA: zeven prachtige natuurschilderijtjes
Activiteit 6: Natuurbeleving op het laarzenpad bij de Veldschuur maart Maart roert z n staart zegt het spreekwoord. De Oranjetipjes werden na een regenachtige woensdagochtend verrast met prachtig weer, veel wind en zowaar een zonnetje! De Kiekendieven gingen terwijl iedereen dacht: Ik blijf binnen - gewoon op stap, ondanks het sombere en regenachtige weer. En de Zeearenden maakten zich nergens zorgen over, want er was geen wolkje aan de lucht. Nadat iedereen er was, gingen we op pad. Naast de vertrouwde begeleiders van de JNC, werd de activiteit ook bijgestaan door begeleiding van de Veldschuur die de weg wees over de heerlijk drassige veengronden, door modder en water.. ZA: Boswachter Johan Dammers vertelt over de rietteelt De kinderen hadden als opdracht om alles wat ze zagen op te schrijven en leuke dingetjes uit de natuur te verzamelen voor een klein natuurschilderijtje, wat ook goed gelukt is. Aan het begin van het laarzenpad werden de Oranjetipjes welkom geheten door een roodborstje, die daar al heel wat jaartjes zit. Ondanks het prille voorjaar is er veel gezien; veel molshopen, riet, oversteekplaatsen en sporen van reeën. Poep van een vos -keurig bovenop een molshoopen restanten van een kraai waar je aan kon zien dat er een vos aan te pas was geweest, had er lekker aan zitten te scheuren. De Kiekendieven hebben vooral ook genoten van de plassen, waar je heerlijk door kon banjeren. De dieren lieten zich op hun deze middag wat minder zien, maar de beleving wat er niet minder om. De verrekijkers gebruikt en Jorik en Lucas van de Zeearenden zagen een hele groep reeën in de verte. Het pad ging over bruggetjes, soms met de voeten door het water ook nog langs veel struiken. De gagel werd geproefd: beetje kruidige smaak, wat niet door iedereen lekker werd gevonden. De plant werd vroeger veel gebruikt in bier, maar ook als pitten in kussens voor de geur. Ook nog aandacht voor pitrus, dat je kan gebruiken als lontje dat brandt in lampenolie. Kennisgemaakt met het aspirientje in de natuur, de wilgenbast, vanwege zijn salicylzuur, een natuurlijke aspirine. ZA: Jolijn, Eva, Lisa en Riek balanceren over de brugplank De kinderen hebben veel lol gehad onderweg, maar ook de begeleiders hebben het erg naar de zin gehad en weer veel geleerd na 1,5 uur door dit prachtige gebied. ZA: Riek wijst naar de gagel aan de overkant: zie voorpagina
Oranjetipjes ZA: Rachella en Lisa plukken bloempjes om op hun schilderijtje te plakken Jorik en Lucas spotten de zeven reeën in de verte zoeken naar pitrus vlakbij de werkschuur voorzichtig wordt de pitrus uit elkaar gepeuterd
Oranjetipjes Kiekendieven
OT en KD