De Bijbel Open (09-03)

Transcriptie

1 1 De Bijbel Open (09-03) Vanmorgen openen we de bijbel bij een gedeelte waarin het gaat over de zonde van de lastering van de Heilige Geest. Daarover lezen we in Lukas 12. Daar staat van die lastering geschreven dat die zonde niet vergeven wordt. We lezen er ook over in Matth. 12 en op andere plaatsen in het NT. Hierover kreeg ik een vraag die denk ik wel bij meer mensen leeft. Daarom willen we er samen over nadenken. Het kan zelfs zo zijn dat er iemand meeluistert die wel eens denkt: ik zal de zonde tegen de Heilige Geest toch niet gedaan hebben? Ik kan me nog herinneren dat ik ooit iemand ontmoette die in de oorlog fout geweest was. Die zat daar erg mee en die dacht ook: als dat de zonde tegen de Heilige Geest maar niet is, want dan is er geen vergeving voor mij. En die man worstelde er heel erg mee. Dat is dan ook meteen een voorbeeld dat je de zonde tegen de Heilige Geest niet bedreven hebt, want dan zit je er namelijk niet mee, integendeel, het laat je volkomen koud. We willen nu eerst eens letten op het verband van Lukas 12. Daarna proberen we scherp te krijgen wat de zonde van de lastering precies is en daarna willen we nog enkele pastorale lijnen trekken naar ons zelf. In Lukas 12 wordt ons verteld dat Jezus tussen een grote menigte van mensen in staat om hen over zijn persoon en zijn komst in deze wereld te onderwijzen. Dat doet hij tegen een dreigende achtergrond, namelijk het optreden van de farizeeën. Hij waarschuwt de mensen voor hun optreden, vooral voor hun huichelarij. Ze menen niet wat ze zeggen. Ze doen zich vroom voor, maar ze zijn het niet. Ze leggen mensen wetten op die ze zelf niet houden. Dat zie je vaak nog niet, zegt Jezus, maar eenmaal zal het allemaal aan het licht komen. Vervolgens gaat Hij spreken over de keus die ieder mens moet maken. De keus voor of tegen Jezus. Jezus roept de mensen op om Hem niet te verloochenen, maar om Hem te belijden voor de mensen. Dat kan heel gevaarlijk zijn. Je zult maar voor de leiders van synagogen en daarmee voor een rechtbank staan en de Naam van Jezus belijden. Dat kan je de doodstraf opleveren. Toch zegt Jezus, wees niet bevreesd, want de mensen kunnen je lichaam wel doden, maar niet je ziel en de Heilige Geest zal je bij staan als je Mijn naam belijdt voor de mensen.

2 2 Goed, het is in dit verband dat Jezus de woorden spreekt over de zonde van de lastering van de Heilige Geest in vers 10. Eerst zegt Hij: Ieder die enig woord zal spreken tegen de Zoon des mensen, het zal Hem vergeven worden. En dan zegt Hij: Maar wie tegen de Heilige Geest gelasterd zal hebben, het zal hem niet vergeven worden. Eerst eens de zonde tegen Jezus zelf als de Zoon des mensen. Als je niet in Hem gelooft, maar je hebt daar berouw van en je vraagt Hem om vergeving, dan zal het je vergeven worden. Dat is natuurlijk een groot wonder, want het is een grote zonde die je wordt vergeven. Maar de Bijbel geeft duidelijke voorbeelden dat dit wonder plaats vindt. Een van de meest indrukwekkende voorbeelden is Paulus, die tot inkeer kwam en om vergeving bad en die ook daadwerkelijk ontving. Maar dan gaat Jezus verder met de lastering van God de Heilige Geest. Dat is een zonde, die niet vergeven wordt, zegt Hij. En zo komen we bij de vraag, waar het dan precies om gaat bij die zonde. Ja, dat is nog niet zo eenvoudig en bovendien komt het heel precies hoe en wat we zeggen. Het is een teer onderwerp. Eerst maar eens de vraag: wat is de lastering van de Heilige Geest niet? Het is niet dat je in het algemeen gezondigd hebt, zoals die man die fout geweest was in de oorlog. Of omdat je gestolen hebt, overspel gepleegd hebt, iemand vermoord hebt. Dan gaat het wel om grote zonden, die het recht en de liefde van God diep aantasten. Maar als we daar berouw over hebben, al is de zonde nog zo groot en zwaar, dan wil God je die zonde vergeven. Johannes zegt dat zo treffend in zijn eerste brief: Als wij onze zonden belijden, Hij is getrouw en rechtvaardig om ons de zonden te vergeven. En elders: het bloed van Jezus Christus reinigt ons van alle zonden. Maar wat is dan wel de lastering van de Heilige Geest? Hier moeten we goed op het verband van de woorden van Jezus letten. Het gaat hier om de houding van de farizeeën die Jezus ontmaskert. De farizeeën zijn hier de grote tegenstanders van Jezus, die het aandurven om te zeggen dat Jezus de duivel heeft, ja de duivel zelf is in eigen persoon, ze noemen hem Beëlzebul. Terwijl de Heilige Geest overtuigend laat zien dat Jezus de Zoon van God is. De farizeeën hier gaan dus staan aan de kant van de duivel en ze verwerpen met afschuw dat Jezus de Zoon van

3 3 God zou zijn. Ze verwerpen met afschuw de gedachte dat Jezus hun zonden zou vergeven. Daarom komt het niet in hen op om vergeven te vragen. Ze vinden dat Jezus dat zelf moet doen, als Hij er nog voor in aanmerking komt. Ja, dat is nu de Heilige Geest lasteren. Dan draai je voor honderd procent om wat de Heilige Geest wil doen. Dan is er geen vergeving, niet omdat je er te slecht voor bent, maar omdat je helemaal geen vergeving wilt en er daarom ook niet om vraagt. Alles in je verzet zich tegen de gedachte dat Jezus in de wereld gekomen is als de Zoon des mensen om voor de zonden te lijden en te sterven. Terwijl de Heilige Geest dat nou juist wil. Vergeving vragen? Dat nooit. Jezus erkennen? Dat nooit. Het bewuste, structurele, vooropgezette je verzetten tegen Jezus als de weg naar God, dat is het lasteren van de Heilige Geest. Dan tast je Hem aan in zijn diepste wezen. Dan is er geen vergeving. Niet omdat je dan door God wordt afgewezen, maar omdat jij zelf Jezus en zijn vergeving afwijst. Dit is toch wel heel spannend, vindt u niet. Ik hoor hier in een oproep, een klemmende oproep van Jezus om Hem niet te verwerpen, maar om in Hem te geloven als de Zoon van God, die de zonden van de wereld wegneemt. Jezus zet het licht op rood. Wie daar bewust, let wel bewust, met opzet door heen gaat, omdat hij dat per se zo wil, verongelukt door eigen schuld. De zonde tegen de Heilige Geest doe je dus nooit per ongeluk, omdat je de ernst ervan niet zag. Nee, je doet het altijd bewust, vooropgezet en je hebt er ook geen berouw over. Het is hetzelfde wat in Hebr. 6 staat: je hebt de gaven van de Heilige Geest gesmaakt, maar precies daarom verwerp je ze en valt af van het geloof. Omdat je er een diepe afkeer van hebt gekregen. En wij? Ik kom weer even terug op het begin van de uitzending. Het komt regelmatig voor dat mensen bang zijn dat zij de zonde van de lastering van de Heilige Geest hebben bedreven. Die daarom vastlopen en denken: voor mij is er vast geen vergeving. Vooral mensen die een hang tot depressie hebben, kunnen daar enorm mee zitten. Het kan hen soms aan de rand van de wanhoop brengen. Laten we hen vooral serieus nemen en hun probleem niet bagatelliseren. Maar dan moet ik met nadruk zeggen: allen die er mee zitten of ze de zonde tegen de Heilige Geest hebben gedaan, bij die is het niet aan de orde. Iemand die de zonde tegen de Heilige Geest bedreven heeft of bedrijft, zit er helemaal

4 4 niet over in. Integendeel, die zoekt het juist, die heeft een structurele en levenslange hartstocht om alles wat met Jezus te maken heeft te lasteren. Het woord berouw komt in zijn woordenboek niet voor. Daarom heb ik voor allen die hier over in zitten twee adviezen. Ten eerste buig uw knieen voor God en belijdt uw zonden voor Hem. De Heere zal ze u vergeven, zo zeker Hij dat belooft in zijn Woord. En het tweede advies is dat u uw gekwelde geweten uitspreekt aan iemand die u vertrouwt en waar uw woorden diep uit uw hart gesproken, veilig zijn. Die u mag wijzen op de vergeving van zonden als het wonder van Gods genade. Dan word je bevrijd van die wanhopige gedachte, waar je zelf niet van los kunt komen. Maar dan is er nog een ander punt. We kijken nog eens goed naar het verband van de tekst om de bedoeling ervan des te beter te begrijpen. Jezus zegt tegen zijn volgelingen: wees niet bang als je voor je rechters staat en je voor Mijn Naam uit komt. Wees niet bang voor die duivelse machten, die Mij en de Heilige Geest belasteren. Die denken dat ze het recht aan hun zijde hebben. Dat is dus niet zo. Eenmaal zal dat aan het licht komen. Maar dan zal het te laat zijn. Want ze hebben hun zonden nooit beleden en nooit om vergeving gevraagd. Ze denken nu nog de winnaar te zijn en ze kunnen veel, zelfs het lichaam doden, maar ze zijn in wezen de verliezer. Ten diepste gaat het hier om de duivel zelf. Die zal nooit en te nimmer om vergeving vragen en die daarom ook niet krijgen. Vergeving en de duivel die sluiten elkaar uit. Wees niet bang voor die duivelse macht, zegt Jezus. De duivel zwaait wel met zijn zwaard, maar eenmaal zal hij er zelf in vallen. Kijk, als we de woorden van Jezus over het lasteren van de Heilige Geest zo in zijn verband bezien, dan licht er een heel nieuw aspect op. En dat is dat Jezus zijn volgelingen er door bemoedigt. Het lasteren slaat niet op hen zelf, maar op de duivelse macht die hen haat, maar eenmaal te gronde gaat. En die dat in diepste wezen ook weet en niet anders heeft gewild. De woorden van Jezus over de lastering van de Heilige Geest zijn dus niet bedoeld om ons de moed te ontnemen, maar om ons juist te bemoedigen. Jezus heeft het laatste woord en niet de duivel, die nooit iets anders heeft gedaan dan de Heilige Geest lasteren. Als we het zo bezien schittert hier de grootheid van Gods genade en zijn vergevende liefde en de kracht die daaruit voortvloeit. Dan mogen we eindigen met de woorden

5 uit Psalm 103: Looft Hem die u al wat gij hebt misdreven, hoeveel het zij, genadig wil vergeven. 5