Week mountainbiken in Gerlos te Oostenrijk.

Transcriptie

1 Week mountainbiken in Gerlos te Oostenrijk. Zaterdag morgen 15 juni 2013 om 5 uur gaat het trainings weekje mountainbiken in Oostenrijk beginnen. Onze verblijfplaats in Oostenrijk is het appartement van mijn fietsmaatje Henk in Gerlos. We zullen er een week doorbrengen we zijn met drie fietser en ook zijn de vrouwen meegegaan voor een weekje vakantie. Ik rij samen met mijn vrouw Tineke naar Oostenrijk de andere 4 komen wat later op de avond daar aan, die zijn eerst een weekje vakantie in Frankrijk geweest. Dus die zijn goed uitgerust. Zondag: Het weer lijkt perfect te worden eerst moest René nog even een fiets huren. Maar helaas de winkel gaat pas maandag open en dus nog een extra dag vakantie voor René. Henk en ik gaan wel en hebben het eerste uur veel moeten lopen en kleunen het rondje was gelijk zwaar. Eingelijk zijn we verkeerd begonnen later bleek dat het een rondje van vorigjaar was waar we toen ook niet uit kwamen. Maar een maal bij het restaurant De Rösslalm aangekomen, rest ons na de koffie nog het bekende stukje kluennen naar boven om op een mooi pad richting de 1840 hm uit te komen wat vandaag ons hoogste punt zal zijn. Een maal daar aangekomen eten en natuurlijk drinken veel drinken het is warm. De afdaling is een mooi breed grevelpad wat overgaat in asfald. Maar ook dit jaar konden we de route niet volledig rijden zoeken naar het goede pad wat we niet konden vinden wat we vonden liep dood tegen een waterval waarschijnlijk gemaakt door natuurgeweld afgelopen winter. Dan maar terug en na nog een stukje asvalt houd de weg op en komen we bij een mooie maar moeilijke singeltrack. Bij aanvang van het (wandel) pad is een restaurant wat ik het einde van de wereld noemde waar de serveerster het totaal niet mee eens was. Ze vertelde ons dat ondanks dat de weg hier wel ophoud het heerlijk wonen is hier lekker rustig met af en toe een wandelaar of mountainbiker die verdwaald is. Na de heerlijke koele grote cola gaan we het pad op.

2 Ik ken het pad nog van vorig jaar maar dit jaar wil proberen om meer te fietsen het is nu droger dus dat moet gaan. Maar de boomvortels zijn veradelijk en schuin dus uitkijken. Wel wat meer gefiets maar ook nog stukjes lopen. Eenmaal beneden is het nog een klimmetje naar de weg de B165 naar Gerlos. Na vier uurtjes zijn we weer thuis en een halve lieter bier smaakt na een heel warme dag voortreffelijk.

3 Maandag: Vandag om een fiets voor René en dan met de auto 30 km naar Neukirchen om dan de voor mij bekende ronde de Wildkogel via de achterkant op te klimmen. René is 300 meter op weg en de voorrem geeft problemen de remblokken zijn totaal versleten gelukkig kunnen we deze in de plaatselijke bike store koepen en na montage gaan we op weg. Het eerste stuk is asfald wat al snel overgaat in een mooi breed schotterpad waarlangs we langzaam omhoog gaan naar de klim van de Wildkogel. Onderaan de klim eerst maar weer eten en drinken en nog maar eens drinken het is vandaag weer heel warm, zeker 35 graden. Eenmaal aan de klim begonnen kon René ons tempo niet bij houden en moest zelf stukjes lopen maar voor mountainbikers geld nu eenmaal gezamelijk op pad is ook bij elkaar blijven, dus bleef Henk en dan ik weer bij René die langzaam zijn ritme gevonden had, en zo komen we na een drietal uurtjes boven. Ha een restaurant gelukkig! Als het maar open is? Jawel open en nu graag een zo grootmogelijke cola alstubliefd. Na de cola nog een stukje over een breed pad dalen om bij de singletrack naar beneden wat tot vlakbij Neukirchen loopt te komen. Enige uitleg is nodig ik ken het pad de jongens niet en we kunnen ook over de makkelijke weg terug. Maar we willen echt mountainbiken dus kiezen voor de syncle track. Na een stuk dalen over een prachtiche sycletrack is de vraag gaat het Ja best wel heftig maar gaan dus we gaan werder. Ik zie een bordje Neukirchen rechts af Hé hier is nieuw zeker ik ken dat niet maar ga er in het blijkt niet het verwolg van de sycletrack te zijn maar een wandelpad door het bos met veel boomwortels geen probleem iets meer lopen dan maar. Na een paar km komen we uit het bos op een brede schotterweg. We gaan weer sneller dalen en een prachtige afdaling brengd ons in Neukirchen einde van een geslaagde tocht. Inmiddels is het 6 uur en bellen met het thuisvrond dat we er nu wel aankomen nog een driekwart uur in de auto dus zet het bier maar koud.

4 Dinsdag: Vandaag gaan we met de dames mee naar het zwembad en doen niets aan fietsen het is ruim 35 graden en volop zon dus vakantie en rusten. Eerst nog even de fiets van René terugbrengen en de remblokken verrekenen. Maar hij heeft de fiets maar ingeleverd en ziet de eerste paar dagen van het fietsen af het is best zwaar hier dus hij gaat weer mee als hij is opgekanpt. Woensdag: Deze dag gaan we naar de De Krimmler Wasserfälle deze is met een totale hoogte van 380 meter de hoogste waterval van Europa. Naast deze waterval is een schotterpad omhoog naar het achtergelegen dal dit pad loopt wel 20 km het dal in. René gaat wandelen met de dames dus nog niet fietsen het is mijn vakantie en dat fietsen is me te veel werken zeker met deze hitte. Het eerste stuk is heel steil en de GPS geeft stukken van wel 28% stijging aan. Na een uurtje klimmen is er koffie en vragen aan de uitbater van het restaurant of het nog lang zo steil blijft. Hij kan ons vertellen dat het vanaf nu geleidelijk oploopt en het einde op 17 km licht. Dan is het nog mogelijk om 1 uur verder te klimmen naar een resaturant maar dat kan alleen te voet. Na een mooie enerverende tocht die op en af gaat komen we bij het einde voor de fietsers en eten en drinken het is weer erg warm vandaag dus veel drinken. We besluiten gezien de tijd om niet verder te wandelen en aan de afdaling te gaan beginnen. Een mooie brede schotterpad is dit en het gaat soms met 60 km peruur naar beneden. Hoe meer we beneden komen hoe meer wandelaars dus de snelheid zakt en is het een beetje laveren tussen de wandelaars. Eenmaal beneden hebben we 40km, 1500 hm en twee en een half uur gefietst. Mooi voor vandaag met de auto weer naar het appartement een biertje gaat er best weer wel in.

5 Donderdag: Met de auto naar Zell Am Ziller we willen vandaag de Zeilberg beklimmen en om dan eerst de Gerlos pas daar ook nog bij te doen lijkt ons met deze hitte te veel. Na enig zoek werk komen we op onze route maar het blijkt een drukke autoweg te zijn en vragen ons ag of we er mogen fietsen? Nee dus we staan te overleggen of we de voor ons ligende tunel ingaan toen er een auto stopten en de bestuurder ons afrade om er in te gaan hij is wel niet lang maar beter een andere weg zoeken. Ik wilde wel maar Henk was verstandiger en we kozen een andere pad. Na wat zoekwerk komen we op onze route en aan de voet van de Zeilberg eerst maar koffie drinken het zal nog zwaar genoeg worden vandaag. Drie uur klimmen van 600 hm naar 2100hm met een temperatuur van 38 graden en afen toe een stijgings percentage van 18 % is zwaar. Ik dacht dat er nog een stuk schotterweg zou zijn maar het was allemaal asfalt jammer maar het is wel een goede training. Eenmaal boven hebben we wel kopffie en cola verdient. Ook vragen we ons af deon we de groten ronde via Stumm of slaan we halfweg af naar beneden richting Zell? We besluiten gezien de tijd om af te slaan temeer omdat we niet weten wat er nog komt alleen dalen of toch nog een forse klim. Na een prachtige heerlijke afdaling over asfalt komen we na 4 uur en bijna 2000hm weer bij de auto aan. Fietsen inladen en op naar de dames en René die na forse wandeling op een terras op ons zitten te wachten. Tineke en René gaan het laaste stukje wel weer lopen de andere dames gaan met ons in de auto mee naar het appartement.

6 Vrijdag: In Mayrhofen met de gondel omhoog naar 2200 meter om dan via een single track af te dalen. Is het plan maar of dat kan? We gaan met de auto naar Zell Am Ziller net als gisteren van daar uit met de fiets naar Mayrhofen 8 km. afgesproken is dat we gezamelijk met de dames naar boven gaan zij gaan daar wandelen en wij gaan terug fietsen. René gaat vandaag weer mee met de fiets. Een maal aangekomen bij de gondels is het nog even uit zoeken of we wel mee kunnen en of er een pad is om te fietsen. Dit blijkt allemaal te kunnen en wachten nog even op de dames en gaan dan gezamelijk naar boven. Boven gezamelijk koffie met appelstubel en zoeken waar we moeten beginnen de dames hadden de wandel route snel gevonden maar voor de fietser was er niet veel aangegeven dus de GPS geraadpleegd. Niets en er moets volgens de beschrijving wel een route een singletrack naar beneden zijn. Henk zoek met GPS niets te vinden ik zelf kijk ook op die van mij ook niets. Nu had ik nog een andere kaart voor de GPS bij me de Open streed Map speciaal voor mountainbikers in Oostenrijk die er ingestop en hij geeft de gezochte route aan naar Hippach wel aan. Dit bleek een fantastiche singletrack te zijn. Maar helaas halverweg de aanduiding wegens natuurgeweld gesloten dus verder rijden is niet mogelijk. Na enig zoeken vonden we een andere weg naar beneden. Eerst een schotterpad om verwolgens tot onze verbazing op de asfald weg die we gisteren op gereden zijn uit te komen. Nu wilde ik gisteren al de afdaling al doen omdat hij mij zo mooi leek, maar Henk wilde verder door en een rondje maken. Nu krijg je toch nog je afdaling Johan riep Henk en hup naar beneden 60 km soms 70km per uur dan ben je snel beneden. Na één uurtje dalen komen we weer bij de auto het is nog vroeg. Dus Henk en René besluiten om de Gerlospas naar huis nog te doen. Ik ga met de auto terug naar huis anders moet ik die vanvond nog weer ophalen. Dus voor mij een rustige dag wel met een zeer mooie singletreack en een prachtige asfalt afdaling. We willen vroeg thuis zijn we hebben ons opgegeven voor tiroler avond hebben boven in het restaurant van de Isskogel. Om 6 uur met de gondel omhoog eten en om 10 uur terug. Het was een avondvullend programma met muziek en dans heerlijke avond gehad. Zaterdag: Even voor 9 uur smorgens gaan we op weg naar Nederland het zit er weer op. Nu kan ik nog een paar weken met de racefiets aan de snelhied werken bergen maken je wel sterker maar ook langzamer. Over drie weken vertrek ik weer naar Oostenrijk voor de Salzkammetgut Trophy de grootste en zwaarste mountainbike marathon van europa.