Stichting Ilula Orphan Program Een sponsoring programma om (wees)kinderen in Ilula-Tanzania onderwijs en zorg te bieden. STICHTING IOP-Nederland Nieuwsbrief Gebed van de kalmte: God, schenk mij de kalmte om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen, de moed om te veranderen wat ik kan veranderen en de wijsheid om het verschil te zien. Om één dag tegelijk te leven, om van één moment tegelijk te genieten. Om moeilijke tijden te accepteren als het pad naar de vrede. Om de zondige wereld te nemen zoals hij is, niet zoals ik hem zou willen. Vertrouwen dat U alle dingen goedmaakt als ik me aan uw wil overgeef. Om in dit leven gelukkig genoeg te zijn en met U overgelukkig te zijn, in de eeuwigheid. Amen. Dit mooie stukje wil ik, u en jou voor de komende tijd meegeven. Vaak willen wij veel dingen veranderen in dingen, zoals wij het zien. Er zijn dingen, waar het bij voorbaat echt niet zal lukken. Het gedicht laat duidelijk zien, dat er ruimte is om dingen te veranderen als we naar de ander kijken en proberen ons in te leven in de ander of om even van een afstand naar de omstandigheden te kijken. Vertrouwen hebben in het goede of God kan ons helpen in lastige situaties. Vanuit dit vertrouwen werken we aan een goede toekomst voor de kinderen en volwassenen in Ilula Tanzania. Een goede tijd toegewenst en een hartelijke groet van de voorzitter Truus Storm 8 e jaargang nr 3
De volgende nieuwsbrief Het is toch nog gelukt een 3 e nieuwsbrief uit te brengen met dank aan twee vrijwilligers die verslagen ingeleverd hebben. Vlak voor kerst hopen we de 4 e een laatste nieuwsbrief van 2014 uit te brengen met daarin een verslag van Annelies haar trip. Sponsoring (herhaalde oproep) M.i.v. dit jaar (2014) gaan nieuwe sponsors een vast jaarlijks bedrag betalen. Dit om alle kinderen evenveel kansen te geven. Vaak werden alleen de kleintjes gekozen en bleven de kinderen die naar de middelbare school wilden op de wachtlijst(en) staan. Voor de continuïteit van het sponsorprogramma leek het ons beter voor ieder kind, ongeacht waar hij of zij een opleiding volgt (m.u.v. een universitaire opleiding), hetzelfde sponsorbedrag te vragen. Dit bedrag is uitgekomen op 240 per jaar (dat komt neer op 20 per maand). Voor onze huidige sponsors verandert er niets, zij blijven gewoon het afgesproken bedrag betalen. Maar mocht u voor ons nieuwe sponsors rekruteren dan verzoeken wij u ons nieuwe tarief te hanteren. Sponsoren kan ook met een door de sponsor zelf bepaald bedrag aan het IOP-NL schoolfonds. In dat geval wordt men niet gekoppeld aan een kind. Ook zoeken we voor de meisjes in het weeshuis nog life sponsors voor de huisvesting en medische kosten. Deze sponsoring bedraagt 300 per jaar. Ook hier krijgt men dan een eigen kind. Uiteraard mag men hier ook een eigen bijdrage doen zonder koppeling aan een kind. Ten slotte hebben we nog de mogelijkheid om donateur van het IOP-NL te worden. Dit kost 20 per jaar en hiervoor krijgt men de nieuwsbrieven. Voor elk wat wils dus. Probeert u eens in uw familie en/of kennissenkring nieuwe sponsoren te vinden! Asante sana. Rommelverkopen 2014 We hebben onze eerste verkoop na de zomerstop er al weer op zitten. De opbrengst was 666,85 Onze volgende verkopen zijn: Zaterdag 4 oktober Zaterdag 1 november Zaterdag 6 december Om een goede omzet te kunnen draaien hebben we wel voldoende aanvoer nodig. Vertel iedereen in uw omgeving dat men zijn bruikbare tweedehands spullen bij ons kan inleveren (geen meubelen). Dit kan op werkdagen tussen 7.00 en 17.00 uur in de blauwe container aan de Boonsweg 65 te Heinenoord. Op zaterdagen, zon- en feestdagen is het niet altijd mogelijk. Als BUKO niet werkt is de poort namelijk dicht. Vrijwillig Wereld Wijd (VWW) De aanmeldingen stagneren momenteel. Dat komt waarschijnlijk door de ebola uitbraak in West-Afrikaanse landen. Ondanks dat deze ziekte (nog) niet in het oosten en zuiden van Afrika voorkomt kiezen vrijwilligers momenteel in het geheel niet voor Afrika. Dat is heel jammer. Heeft u ook zin om eens in Ilula de handen uit de mouwen te steken? Kijkt u dan eens op de website van VWW: www.vrijwilligwereldwijd.nl wat de mogelijkheden zijn.
Bezoek aan Tanzania door Annelies Als deze nieuwsbrief uitkomt ben ik al bijna vertrokken voor 5 weken Tanzania. In de vorige nieuwsbrief heeft een oproep gestaan brieven mee te sturen voor uw sponsorkinderen. Helaas heb ik hier (nog) niet veel reacties op gehad. Maar het kan nog net. Alle brieven die t/m vrijdag 19 september bij mij binnen zijn (Schaduwrijk 97 3297 SC Puttershoek) kunnen nog mee. Prijsjes en koffers Op zaterdag 8 november staan we weer op de ponymarkt in Puttershoek. Op deze markt willen we weer een altijd prijs verloting houden. Die lopen daar altijd erg goed. Maar daar hebben we dan wel voldoende prijzen en prijsjes voor nodig. Dus heeft u nog nieuwe spulletjes staan die u zelf niet gaat/wilt gebruiken? Doneer ze dan aan het IOP. U mag ze afgeven bij één van de bestuursleden of gewoon in de container zetten. We kijken de container altijd zeer zorgvuldig na en leggen alle nieuwe spullen meteen apart. Rabobank fietsdag 30 augustus Sponsorkliks en Terracycle. Op onze website www.iopnederland.nl staat nog steeds de sponsorkliks link. Hij is overigens wel vernieuwd; u kunt nu zien hoeveel het ons al opgeleverd heeft. Als u toch uw boodschappen online doet, doe dit dan via deze link. In dat geval krijgen wij een kleine commissie. De terracycle pennen-inzameling gaat ook nog steeds door. Er staan intussen weer twee dozen met cartridges en mobieltjes klaar voor verzending. In de nieuwsbrief van december zullen we de resultaten van al deze acties vermelden. Blijft u allen a.u.b. flink mee sparen en flink internetshoppen. Wij zijn er blij mee. De regen kwam met bakken uit de hemel maar toch hebben nog 11 mensen voor ons gefietst. Wat een die-hards! Er zijn ook lieve mensen geweest die zich wel aangemeld hadden maar het niet zagen zitten. Zij hebben de bijdrage spontaan zelf gedoneerd. In totaal heeft deze dag ons 140,- opgeleverd. En daar zijn we HEEEEEL blij mee.
boekhouden en wat marketing. De wil en de spirit is er, alleen hebben ze nog leiding en coaching nodig. Vandaar dat ik, terug in België, begonnen ben een sponsorprogramma op te zetten voor een docent voor de komende twee jaren, waardoor deze meisjes goed genoeg in hun vak kunnen worden om echt op eigen benen te kunnen staan. Stella heeft als droom docent in het naaivak te worden. Dat wordt hierdoor ook mogelijk. En daardoor kan zij in de toekomst weer nieuwe meisjes van het weeshuis opleiden. Ik kan nog lang vertellen over mijn ervaringen in Ilula. Wat mij heel veel geraakt heeft is de verbondenheid, die ik gevoeld heb met de Afrikaanse mensen. Zoveel aardige, lieve en open mensen, die iedere dag weer de moed hebben om door te gaan, gesteund door hun geloof en bereid om elkaar te helpen, ondanks eigen armoede en struggle. Dat is wat ik hier vertel. Dat is wat we het meeste kwijt zijn geraakt in onze welvaart. Dank je wel lieve mensen uit Tanzania! Asante sane! De kanjers van het naaiatelier!!! Tineke te Water Mulder Lemina-Stella-Edda-Oselina-Ahnet Vijf weken ben ik in Ilula geweest, bij het IOP. Mijn voornaamste werkzaamheden waren in het naaiatelier! Ik heb kennisgemaakt met vijf lieve, hardwerkende meiden. Ieder met hun eigen speciale levensverhaal, waar ik stil van word, omdat het ongelofelijk was, hoe ze iedere dag met zoveel inzet en positiviteit aan het werk gingen. Ik heb nog niet vaak zulke leergierige studenten meegemaakt. Deze meisjes zijn allemaal afkomstig uit het weeshuis of hebben gesponsord hun school gevolgd. Nu zijn ze hard aan het werk om hun eigen geld te verdienen met het werken in het naaiatelier. De afgelopen vijf weken heb ik ze geleerd met grondpatronen te werken, afwerkingen te verfijnen, wat beginselen van het
Tanzania Na een half jaar bezig te zijn geweest met allerlei voorbereidingen, was het 7 maart zover. Ik ging eindelijk iets doen dat ik al van kleins af aan wilde doen. Vrijwilligerswerk in een arm land. Waarom? Omdat ik denk dat het nodig is en ik zelf wil ervaren hoe het is om te leven in een arm land. Na lang uitzoeken besloot ik om naar Tanzania te gaan via Vrijwillig Wereldwijd. Na een reis van meer dan 36 uur kwam ik eindelijk aan in Ilula waar de vrolijke Tamari me opwachtte. Ik kreeg een korte rondleiding en de regels werden uitgelegd. Eindelijk kon ik even slapen, want ik was kapot van die lange reis. s Avonds na het eten kwamen de meisjes van het weeshuis naar de eetzaal om te zingen. Dat doen ze altijd als er een vrijwilliger komt of weer weggaat. Wat kunnen ze mooi zingen en dansen zeg! Ook waren er nog andere vrijwilligers uit Noorwegen, Amerika, Zweden en Nederland. computers of elektronica, iets wat je je hier niet meer voor kan stellen. De mensen werkten ontzettend hard, zowel fysiek als mentaal. Dinsdag ging ik samen met Tamari naar Iringa, dat is de grote stad in de buurt. Ik moest namelijk een werkvisum regelen en in Iringa kon ik boodschapjes doen. Met de Dala Dala, een soort busje dat daar het openbaar vervoer is, gingen we er erheen. Dat is al een hele ervaring op zich. De busjes zijn namelijk oud, versleten en als het regent lekt het, dus word je als nog nat. Lekke banden zijn daar ook heel normaal. De Dala Dala s volgepropt met mensen, dieren en spullen. En als je denkt dat er echt niets meer bij kan, vinden ze altijd nog wel een plekje voor een geit of kippen. Levende! Woensdag was het eindelijk zo ver. Mijn eerste werkdag. Die ochtend gaf ik les aan de Pre-School, de kinderen leerden Engelse woorden. Erg leuk om te doen want de kinderen waren zo schattig. Doordat je tussen de lokale bevolking leeft merk je pas hoe arm het allemaal is. De kleine dingen die in Nederland zo vanzelfsprekend lijken, miste ik de eerste week. Zoals een warme douche, schoon water, een normaal toilet en een normale winkel. Echter, alles went behalve een koude douche! Het leven daar is simpel, mensen hebben niet veel omdat er gewoon geen geld voor is. Maar tegelijkertijd is het leven ook heel rustgevend. Geen tijdsdruk, geen stress. In Afrika gaat de tijd minder snel dan in Europa. Ik bracht veel tijd door met de kinderen van het weeshuis en met de vrijwilligers. Iedereen kwam voor hetzelfde, namelijk helpen, en dat schept toch een band. Maandag kreeg ik een rondleiding langs alle projecten van het IOP. Het was erg indrukwekkend en schokkend tegelijk. De mensen werkten namelijk zonder De derde weekend dat ik er was, ging ik samen met twee andere vrijwilligers op safari. We gingen naar National Park Ruaha. Dit park staat vooral bekend om de olifanten en giraffen. Onderweg er naar toe kwamen we een auto tegen met autopech. Onze chauffeur stopte om deze mensen te helpen. In Tanzania helpt iedereen elkaar. Ze zijn ontzettend behulpzaam! Achteraf gezien was het ontzettend goed dat hij ze geholpen had, want ook wij kregen autopech! Toen hielpen zij ons Drie uur later dan gepland kwamen we aan in Ruaha. Na drie weken alleen maar armoede om me heen te hebben gezien was dit een mooie
afwisseling. Alles was zo luxe in vergelijking met het weeshuis. We hadden geen elektriciteit, dus ook geen telefoon of iets. Maar we hadden een warme douche, lekker eten en een heerlijk bed! Ook hebben we heel veel dieren gezien. Olifanten, herten, apen, zebra s en noem maar op. We stonden zelfs op drie meter afstand van een leeuw. En tijdens de lunch zagen we dat we bezoek van een nijlpaard hadden bij onze hut. De safari duurde drie dagen en het was heerlijk om er even tussenuit te zijn. Ook was er een Dutch Day georganiseerd met allerlei typisch Nederlandse spelletjes, een quiz over Nederland en een zoektocht naar de schat, gevuld met lollies. Het was leuk om te zien hoe geïnteresseerd de meiden waren in Nederland en hoeveel ze wisten tijdens de quiz. Toen we terug in het weeshuis waren hadden we het alle drie even moeilijk om te accepteren dat er zo n verschil is in dit land. Aan de ene kant zijn er mensen die nauwelijks geld hebben om eten te kopen en daardoor alleen maar Ugali eten. Aan de andere kant zijn er mensen, vooral toeristen, die genieten van alle luxe tijdens safari s en geen benul hebben hoe mensen hier leven en dat de mensen letterlijk werken om te kunnen overleven. Tijdens mijn verblijf was er voor de meiden van het weeshuis een Ladies Night georganiseerd waarbij de oudere meiden hun nagels konden lakken, op de foto konden en daarna een film kijken. Wat voor ons zo gewoon lijkt is voor hen heel speciaal
Het laatste weekend heb ik samen met de andere vrijwilligers een Masai dorp bezocht. Een dag hebben we met een Masai familie doorgebracht en we zijn blijven slapen. De Masai is een van de bekendste stammen van Afrika. We mochten het opperhoofd van de stam vragen stellen over het leven daar. Hij was getrouwd met zes vrouwen, één was al overleden, die was namelijk opgegeten door een krokodil in de rivier waar men zich waste. Daarbij had hij ongeveer 60 kinderen. Hij had ze nooit geteld want volgens de Masai brengt dat ongeluk. Zijn oudste zoon, daarvan wist hij de leeftijd niet zeker, maar was in ieder geval ouder dan 35 jaar. Zijn jongste zoon was nog geen jaar oud. Ik had eigenlijk helemaal geen vriendelijke mensen verwacht, maar wilde graag zien hoe zij leven. Maar de Masai waren echt ontzettend vriendelijk en gastvrij. Toen we aankwamen hadden ze een lunch voor ons gemaakt, we kregen op alle vragen antwoord, ze dansten voor ons en s avonds na het avondeten was er een kampvuur. We mochten zelfs in een huisje van hen slapen. Met zeven vrijwilligers sliepen we op een harde grond in hun mini-huisje, precies zoals zij ook slapen, zonder matras of kussen. Ook was er geen elektriciteit. De vrouwen van de Masai namen ons mee naar de rivier om water te halen. Dat is namelijk echt een vrouwending. Het was ongeveer een uur lopen naar de rivier en het was de rivier waar een vrouw van het opperhoofd was opgegeten. De Masai vrouwen wilden zwemmen, maar net toen we aankwamen begon het heel hard te regenen. Eenmaal terug bij de Masai waren we helemaal doorweekt. Ik wist dat Tanzania arm is. Dat was ook de reden dat ik erheen wilde. Echter had ik niet verwacht dat het zo arm was en dus schok ik toch van de omstandigheden daar. Als je er bent is er maar één ding wat je kan doen. Gewoon de knop omzetten en accepteren dat het zo is, waar mogelijk je steentje bijdragen om de mensen daar te helpen en vooral genieten van de mooie momenten. Dat heb ik ook zeker gedaan. Het is zo mooi om te zien dat je zonder materiaal en elektriciteit zo kan leven. Toch lijken de mensen daar veel gelukkiger te zijn dan wij Europeanen. Ik zie deze reis als een ontzettend mooie ervaring en ik hoop dat ik ooit een keer terug kan naar het mooie Tanzania. Op bezoek bij fosterfamilies.
Ik heb in Tanzania gezien dat onderwijs daar echt een verschil maakt. Het is zo belangrijk dat kinderen daar naar school kunnen. Hierdoor heb ik besloten een Ladies Night te organiseren waarbij de opbrengst geschonken wordt aan het IOP voor onderwijs. Alle dames zijn welkom. De flyer vindt u ook in deze nieuwsbrief. Angelique de Mooij Angelique en Helena.
Buko Verhuur regio Rijnmond Boonsweg 63a 3274 LH Heinenoord Tel: 010-501 17 55 Fax: 010-501 06 73 Mail: info@buko.nl HIER KAN UW ADVERTENTIE STAAN Verhuur van tijdelijke accommodaties. Hele pagina 20 per jaar Halve pagina 10 per jaar info@iopnederland.nl
JMS Jense Machine Service b.v. Machinereparatie Draaierij Draaidiameter tot 11 00 mm Postbus 5040 3274 ZJ Nijverheidsweg 12 3274 KJ Heinenoord Tel. 0186-603119 Fax 0186-603081 Email: jms@jensebv/demon.nl
Contactgegevens Stichting IOP-NL Schaduwrijk 97 3297 SC Puttershoek 06 33 31 84 96 info@iopnederland.nl www.iopnederland.nl k.v.k nr: 24432681 Regio banknummer: NL15RBRB0827956843 t.n.v. Stichting Ilula Orphan Program Nederland