DOOP EN DISCIPELSCHAP

DOOP EN DISCIPELSCHAP Een discipel van Jezus zijn en je laten dopen, ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Dopen volgt én vormt het discipelschap. De doop is het startpunt én een steunpunt van de gelovige in zijn levenswandel als discipel van Jezus Christus. Voor gelovigen die nog worstelen met de keuze om zich wel of niet te laten dopen, volgen hier enkele aanmoedigingen. Om aan het begin van deze overdenking heel duidelijk te zijn: de CAMA beweging, in navolging van de oprichter A.B. Simpson, beschouwt de doop der gelovigen door onderdompeling als de enige christelijke doop die door de Bijbel wordt bedoeld. Het is stevig geworteld in de Joodse traditie, de woorden en daden van Jezus zelf, de preken en praktijk van de 12 discipelen en de gewoonte van de vroege kerk. Maar ik ga nu niet allerlei argumenten aanvoeren m.b.t. de strijd tussen volwassendoop en kinderdoop. Ik wil hier wel ingaan op de diepere achtergronden van het dopen, vanuit het kader van discipelschap, om zo de inhoud en het belang daarvan wat duidelijker te maken. Het zendingsbevel (Mattheüs 28:19-20 en de aanvullende woorden van Marcus 16:16) wil ik hierbij als basisuitgangspunt nemen. Jezus kwam op hen toe en zie: Mij is alle macht gegeven in de hemel en op de aarde. Ga dus op weg en maak alle volken tot mijn leerlingen (discipelen), door hen te dopen in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest, en hen te leren dat ze zich moeten houden aan alles wat ik jullie opgedragen heb. En Hij zei tegen hen: Trek heel de wereld rond en maak aan ieder schepsel het goede nieuws bekend. Wie gelooft en gedoopt is, zal worden gered, maar wie niet gelooft zal worden veroordeeld. CAMA staat voor Christian And Missionary Alliance. De CAMA is een groep gelovigen die zich met elkaar verbonden weten om het evangelie van Jezus Christus te verkondigen aan alle bevolkingsgroepen op de aarde en hen tot discipelen van Jezus te maken. Ja zeker, daar gaat het om. Het kan niet blijven bij het vertellen over Jezus en tot ziens maar weer. De kernopdracht die Jezus ons meegaf is maak discipelen. En Hij gaf ook aan hoe. De volgende 3 dingen moeten wij daarvoor doen: 1. De wereld ingaan en iedereen vertellen over Jezus: Wie Hij is en wat Hij heeft gedaan. 2. De mensen die daarop reageren met geloof, de bekeerlingen, dopen. 3. Die mensen stimuleren en helpen om volgens Jezus onderwijs en principes te gaan leven. En dit moeten wij doen vanuit de kracht en autoriteit van Jezus, in het volle besef dat Hij overal zal zijn waar wij naar toe gaan. Discipelschap. Dopen is dus een onderdeel van het proces van discipelschap. Dat is duidelijk. Maar om te begrijpen waarom dit zo n belangrijk onderdeel daarvan is, moeten we eerst begrijpen wat een discipel is. Een discipel is iemand die zich verbonden heeft aan een meester (leraar), zijn onderwijs (leer) accepteert en volgens zijn principes leeft. Een discipel volgt dus een zelfgekozen meester, luistert aandachtig naar hem en doet wat hij zegt. CAMA studies ~ www.teacheronthetower.com ~ 2013 1

Jezus zei zelf: Wie achter Mij aan wil komen, moet zichzelf verloochenen, zijn kruis op zich nemen en Mij volgen. Want ieder die zijn leven wil behouden, zal het verliezen, maar wie zijn leven verliest omwille van Mij, zal het behouden. (Mattheüs 16:24-25) Jezus vraagt van zijn discipelen niets minder dan een radicale en totale toewijding aan Hem persoonlijk. Discipelschap Jesus style is sterven aan je eigen ik. Een discipel is bereid om, uit liefde en toewijding aan die Jezus, zijn eigen leven als voorbij te beschouwen, als dood. Want dat was voor iedereen die deze woorden van Jezus hoorde meteen duidelijk. Je kruis opnemen betekende sterven, doodgaan. Einde verhaal! Einde verhaal? Nee, juist niet. Niet bij Jezus. Het betekende juist het begin van een nieuw verhaal, een nieuw leven. Met nieuwe leefregels, nieuwe principes (zie bv. Matt 5-7). Want dat was juist waar Jezus voor gekomen was. Hij was geboren om te sterven en op te staan. Hij is de eerstgeborene van de schepping én uit de doden (Kol 1:15,18). Jezus volgen betekent dus een loslaten van het oude, zondige leven en het aannemen van een nieuw, geheiligd leven. De diepte van de doop. Het is Paulus die dit concept van de oude en nieuwe mens verder verdiept en verduidelijkt (Ef 4:22-24; Kol 3:9-10). En hij verbindt daar ook direct de doop aan. Weet u niet dat wij die gedoopt zijn in Christus Jezus, zijn gedoopt in Zijn dood? We zijn door de doop in Zijn dood met Hem begraven om, zoals Christus door de macht van de Vader uit de dood is opgewekt, een nieuw leven te leiden. Als wij delen in zijn dood, zullen wij ook delen in Zijn opstanding. (Rom 6:3-5) De doop, de onderdompeling in water, staat symbolisch voor het sterven van de oude mens en het opstaan van de nieuwe mens. Het Griekse woord voor dopen is {baptizo} en betekent zich laten onderdompelen (voor een rituele reiniging). Door een bepaald voorwerp te dopen in een substantie, nam dat voorwerp de eigenschappen aan van die substantie. Zo spreekt Paulus er ook over. Wat hem betreft staat de doop voor de vereniging van de gelovige met Jezus: wat er met Jezus gebeurde (zijn dood en opstanding), gebeurt ook met de gelovige. Zoals gezegd, Jezus vraagt aan zijn discipelen om hun aardse manier van leven volledig los te laten (sterven) en te leven naar Gods wil (opstaan). Dit wordt symbolisch zichtbaar in de doop door onderdompeling (zie Kol 2:6-13). De doop door onderdompeling is dus een stap van gehoorzaamheid en toewijding. Dat een nieuwe discipel zich laat dopen moet, vanuit dit kader, dus eigenlijk een vanzelfsprekend verlangen voor hem zijn. CAMA studies ~ www.teacheronthetower.com ~ 2013 2

Tradities van dopen. Het was ook een vanzelfsprekendheid voor heidenen die zich wilden aansluiten bij het Verbondsvolk van God, Israël. Zij wilden deel gaan uitmaken van de Joodse geloofsgemeenschap en lieten zich daartoe ritueel onderdompelen in water, ter reiniging van hun zonden. Die doop was dus de voorwaarde voor toegang daarin. Johannes de Doper doopte een doop der bekering. Hij riep de mensen, die biologisch wel bij dat verbondsvolk hoorden, om zich te bekeren en ook geestelijk bij God te horen. Hij proclameerde een nieuwe exodus en een nieuwe intocht, uít het vleselijke Israël en ín het ware, geestelijke Israël. Zijn doop was dus ook een initiatieritueel. Vanuit dit bestaande en welbekende concept van dopen gaf Jezus zijn 11 discipelen de opdracht om dit ook te gaan doen met nieuwe bekeerlingen / discipelen. En dat hebben ze gedaan ook. Steeds weer lezen we in het Nieuwe Testament dat ze vertellen over wie Jezus is, de mensen oproepen zich te bekeren en tot geloof te komen en dat ze hen dopen. Ook vanuit de praktijk van Jezus eerste volgelingen zien we dus de nauwe samenhang tussen bekeren, discipel worden, en dopen. En vaak zat er slechts een zeer korte periode tussen (zie Hand 2:41, 8:12, 34-38, 9:18, 10:47-48, 16:30-33). Door mensen te dopen tot eenheid met Jezus, werden ze lid van de nieuwe Messiaanse {ecclesia}, de Gemeente van Christus. Consequenties. Welke consequenties heeft dit alles nu voor een discipel van Jezus? En welke consequenties heeft dit voor de CAMA Gemeente in Nederland? Voor hen die zich bekeren en de stap maken uit het rijk der duisternis en in het koninkrijk van het Licht, lijkt me dit duidelijk. Zij moeten de woorden van Petrus (Handelingen 2:38) aanvaarden en navolgen: Keer u af van uw huidige leven en laat u dopen onder aanroeping van Jezus Christus om vergeving te krijgen voor uw zonden. Maar hoe zit het dan met gelovigen uit traditionele kerken die zich willen aansluiten bij een CAMA gemeente? Zij komen ongetwijfeld voor een dilemma te staan wat betreft hun kinderdoop. Moeten zij nu alsnog de doop door onderdompeling ondergaan? Ook de leiders van een willekeurige CAMA Gemeente komen dan voor een keuze te staan: kan zo iemand worden aangenomen als lid? Kan een plaatselijke gemeente iemand als lid weigeren die, door geloof en bevestigd door zijn getuigenis, reeds deel uitmaakt van de Gemeente van Christus? Deze vragen hoop ik te beantwoorden in deel 2 van deze studie: Doop en besnijdenis. CAMA studies ~ www.teacheronthetower.com ~ 2013 3

DOOP EN BESNIJDENIS Gedoopt worden en besneden zijn, ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Dopen volgt op het besneden zijn. De besnijdenis is de basis waarop de gelovige zijn levenswandel als discipel ven Jezus begint. De besnijdenis, ja, maar niet de Joodse, naar het vlees. Het gaat hier om de besnijdenis van het hart. En die is bedoeld voor Jood én heiden. In het vorige artikel heb ik uitgelegd hoe doop en discipelschap niet los verkrijgbaar zijn. Maar een dilemma bleef openstaan: moeten gelovigen die als kind gedoopt zijn, alsnog de volwassen / geloofsdoop ondergaan? Nu zijn daar al talloze woorden over geschreven en vuil gemaakt. Dat zal ik hier dus niet herhalen. Ik wil er echter vanuit een andere optiek naar kijken door enkele thema s vanuit het Oude Testament te volgen naar het Nieuwe: de besnijdenis & het verbond. Daarna wil ik de toepassing maken op baby- en geloofsdoop. Besnijdenis van vlees en hart De Joodse besnijdenis van de voorhuid is een ritueel dat wordt uitgevoerd bij mannelijke baby s van 8 dagen oud. Het is het teken van een verbond dat God met Abraham gesloten heeft (Gen 17:1-14). Dat verbond hield in dat, aan de ene kant, God Abraham zou stellen tot het hoofd (de vader) van zeer veel nakomelingen. Hiervan zou Hij Zelf de voorzienende en beschermende God zijn. Ook zou Hij hen het land Kanaän (= Israël) voor eeuwig in bezit geven. Aan de andere kant verwachtte God complete toewijding van Abraham en zijn nageslacht aan Hem. Dit verbond werd gesymboliseerd én vastgelegd door het teken van de besnijdenis. Het be-teken-t voor al Abrahams nakomelingen dus een verantwoordelijkheid om te leven zoals hun vader, in geloof en gehoorzaamheid aan zijn en hun God. Dit geloof en vertrouwen had God reeds gezien en erkend bij Abraham zelf en Hij rekende het hem toe als gerechtigheid. (Gen 15:6). Maar dit gebrek aan geloof en vertrouwen was nu juist hetgeen wat steeds het probleem vormde bij het nageslacht van Abraham! Opnieuw en opnieuw roepen de leiders en profeten van Israël het volk op om de Here trouw te blijven en naar Hem te luisteren. Diverse keren gebruiken ze daarbij het beeld van besneden zijn van hart! De HEER ( ) heeft toch alleen voor úw voorouders liefde opgevat en uit alle volken juist u, hun nazaten, uitgekozen! Besnijd daarom uw hart en wees niet langer halsstarrig. (Deut 10:14-16, zie ook Deut 30:6; Lev 26:41 en Ez 44:7) De vleselijke besnijdenis was dus een oproep tot, maar geen garantie voor een besneden leven. Steeds weer kregen ze dit van hun profeten te horen, vergezeld van de oproep tot bekering. Zo niet, dan zou het oordeel volgen (Jer 4:1-4 en 9:23-26). Maar het volk had ook haar oren niet besneden (Jer 6:10) en wilde dus niet luisteren. Met als gevolg: de ballingschap. Nieuwe verbond God echter hield zich wel aan Zijn deel van het verbond. Sterker nog, Hij kondigde een Nieuw Verbond aan, een beter verbond: CAMA studies ~ www.teacheronthetower.com ~ 2013 4

Maar dit is het verbond dat Ik in de toekomst met Israël zal sluiten spreekt de HEER: Ik zal mijn wet in hun binnenste leggen en hem in hun hart schrijven. Dan zal Ik hun God zijn en zij mijn volk. ( ) Ik zal hun zonden vergeven en nooit meer denken aan wat ze hebben misdaan. (Jer 31:31-34) God doet dus een onvoorwaardelijke belofte aan Zijn volk: reiniging (vergeving) van zonde en herstel van de relatie. Hij zal ze een besneden hart geven, opdat ze een besneden leven zullen leiden (zie Ez 36:25-27). Hoe? Door de dood aan het kruis van Jezus en de doop in de Heilige Geest. Door Jezus bloed is er vergeving, door de kracht en leiding van de Heilige Geest is een leven naar Gods wet mogelijk (Rom 8:4). Het is exact deze belofte waarover Petrus spreekt tot zijn volksgenoten na de uitstorting van de Heilige Geest op de Pinksterdag in Jeruzalem. En Petrus zegt (in Hand 2:38) tot deze in hun hart geraakte mannen, die als baby reeds besneden waren: Bekeer u en laat u dopen op de naam van Jezus Christus, tot vergeving van uw zonden. Dan zal de Heilige Geest u geschonken worden. De toetreding tot het Nieuwe Verbond is dus: bekering (inclusief geloof) en dopen. En bekering betekent dus: een waarlijk besneden leven (willen) leiden, in navolging van het ultieme voorbeeld van Jezus. Voor de duidelijkheid: de vleselijke besnijdenis is dus NIET genoeg om toegang tot het Nieuwe Verbond te krijgen. Hiervoor zijn bekering / geloof en dopen nodig. Op diverse plaatsen in het NT is te lezen van besneden Joden die tot geloof komen en zich laten dopen (bv. Matt 3:5, 13-16 [=Jezus zelf], Hand 2:41, 6:7 en 9:17-18). De heidenen hebben überhaupt genoeg aan geloof en dopen om er ook te mogen bijbehoren. Zij hoeven zich ook NIET naar het vlees te laten besnijden om er deel van te krijgen (Hand 11:1-18, 20-21; 13:48). Dit was een belangrijk onderdeel van Paulus boodschap aan de heidenen en dit heeft hij ook succesvol verdedigd tijdens de grote vergadering daarover in Jeruzalem (Hand 15:1-11, Rom 4:9-12; Gal 5:1-6). Hij is ook heel stellig dat het vooral gaat om de hartsbesnijdenis, die naar de geest, en (dus) om het geloof (o.a. Rom 2:25-29, 3:22) Toepassing De babydoop is onderdeel van de gedachte dat kinderen deel uitmaken van het verbond van God met Zijn Gemeente van Gelovigen. De directe verbinding wordt gemaakt met de Joodse besnijdenis van baby s. Oftewel: besnijdenis = doop. Wanneer iemand zich dan later op persoonlijk geloof wil laten dopen, wordt dit door velen gezien als een overbodige overdoop en regelmatig ervaren als verraad aan of minachting van de kinderdoop. CAMA studies ~ www.teacheronthetower.com ~ 2013 5

Met voorgaande studie heb ik een poging gedaan om duidelijk te maken dat dit niet het geval is. Het gaat immers primair om geloof (innerlijke waarheid), gevolgd door de doop (uiterlijke bevestiging). Dat zijn de noodzakelijke stappen tot vergeving van zonden en de ontvangst van de Heilige Geest. Indien dat niet overtuigde, dan hoop ik op z n minst de gedachte te hebben neergezet dat overdoop heel Bijbels is. Immers, wanneer een Joodse besneden baby gelijk te trekken is met een gedoopte christenbaby, dan is ook de besneden Jood die zich als volwassene laat dopen te vergelijken met iemand die reeds gedoopt als baby op volwassen leeftijd tot geloof komt en zich laat dopen. De Joodse baby besnijdenis staat dan dus gelijk aan de baby besprenkeling (in een traditionele kerk), en de geestelijke besnijdenis plus doop van een volwassen Jood (zoals bv. Paulus: Hand 9:17-18) staat dan dus gelijk aan de bekering plus doop van een volwassen heiden (= niet-jood). Gedoopte leden Tot slot nog enkele woorden over lidmaatschap en wel / niet gedoopt zijn. Het is de visie van de CAMA om de grote zendingsopdracht te vervullen. De missie bestaat o.a. uit het vormen van mensen tot discipelen. Wanneer beide zo sterk verbonden zijn met geloven en dopen, zoals ik met deze studies heb aangegeven, dan is het ook redelijk essentieel en logisch als de leden daar volledig achter staan, in woord én daad. Mensen die daar, om wat voor reden dan ook, moeite mee hebben, moeten daarom duidelijk onderwezen worden wat de CAMA-visie op dopen is. Daarna moeten zij de ruimte krijgen om daar zelf een bewuste keuze in te maken. Natuurlijk kunnen zij op diverse fronten meedraaien in de gemeente, maar niet als lid. Ter wille van de identiteit van de gemeente en het moeten vasthouden van de principes vanuit Gods Woord, zie ik persoonlijk weinig ruimte om hier een fundamenteel andere keuze in te maken. Ik wens en bid elke worstelaar met deze materie dat hij zich zal laten leiden door Gods Woord en Geest, en niets anders. CAMA studies ~ www.teacheronthetower.com ~ 2013 6