Veel belangstelling Nationale Texelaarkeuring

Transcriptie

1 Veel belangstelling Nationale Texelaarkeuring De ingrediënten om een succesvolle Nationale Texelaarkeuring af te werken waren vooraf volop aanwezig op de laatste zaterdag van september in Bunschoten. Een zeer ruime hal, die het bewegen van mens en dier eenvoudig maakte. De goede opstelling van de ringen met weliswaar iets te kleine tribune maakten dat de keuringen goed te volgen waren. Maar het belangrijkste, de groep kwalitatief beste dieren deed de rest.van te voren schat je in hoe e.e.a. gaat lopen. Je weet dat de bezoekersaantallen op diverse keuringen wat terug loopt, en dat regelgeving en de te maken kosten vooraf niet bijdragen aan een toename van het aantal fokdag-dieren. Wat betreft het aantal zou je ook hier kunnen zeggen dat het wel even iets meer hadden mogen zijn. De overigens fraaie catalogus meldt ruim 300 witte texelaars die door 70 eigenaren bijeen werden gebracht, een lichte stijging t.o.v Toch waren de inzendingen over de provincies niet gelijkelijk verdeelt. Vooral Gelderland leverde het grootste aandeel met 25 inzendingen, gevolgd door Limburg Brabant met 12. Helaas was er vanuit Zeeland geen enkele inzending te bewonderen. In vlot tempo werden de rubrieken in de ringen door de jury afgewerkt, steeds duidelijk aangevend waarom voor een bepaalde opstelling werd gekozen. De sceptici, en mogelijke een aantal wegblijvers die meenden dat de jury vooral op de groei zou zijn uitgekozen kregen het ongelijk aan hun kant. Uiteraard is maat een belangrijk onderdeel maar de kampioenen op deze dag bezaten stuk voor stuk ook veel ras. De kampioenen zijn allen gemeten, en een vergelijk met de vorige Nationale in 2005 leert dat de kampioensdieren nauwelijks aan hoogte hebben gewonnen, maar dat vooral in de lengte wel vooruitgang is geboekt. Uiteraard is dit slechts een klein deel van de dieren. Breed gezien kun je niet aan de indruk ontkomen dat we toch ruimer gaan. Als je je best doet om toppers te fokken, en het lukt dan ook nog, dan wil je dat graag met zoveel mogelijk mensen delen, en dat nu was deze dag een geweldige opsteker, want de publieke belangstelling was dit jaar bijzonder groot, ook vanuit de diverse omliggende landen. Zelfs een bus vol Deense fokkers deden Bunschoten aan.. Oude rammen. Dit was meteen ook de klapper van de dag. De vier rubrieken 2 jaar en ouder vertoonden heel veel kwaliteit. Dit kon ook niet anders want maar liefst vier A-rammen maakten hun opwachting. Ze stelden niet teleur en namen ook gelijk de kopposities in /64 F. A. Zee en Eig. Kasperink had op dat punt in zijn rubriek het nog redelijk gemakkelijk. De ram, geboren in 2003 staat er nog steeds puik voor, heeft weliswaar wat slijt in de benen, maar combineert nog steeds ras met macht. De jury meende zich bijna te moeten verontschuldigen waarom men geen kampioenstitel voor hem in petto had. Deze was wel weggelegd voor een stalgenoot, de door Kasperink zelf gefokte ram (72/37/81) In zijn strijd om een kampioenstitel moest hij wedijveren met de 3 jarige A-ram van Santema K (71/37/79) Deze laatste ram heeft wel eens een wegtrekkertje gehad, dan was het even wat minder, maar nu stond hij weer in volle glorie zich te tonen aan het talrijke publiek. Met name de inhoud in deze ram spreekt aan evenals het zijaanzicht. In haar overweging meende de driekoppige jury zich voor deze ram uit te moeten spreken vanwege de goede houdbaarheid, daar waar het om de titel ging. Een kwalitatief gelijkwaardige kandidaat beloont met de reservetitel was er dus voor Kasperink s eigen fokproduct, van zijaanzicht een geweldig mooi belijnde ram, fraai van type, en met beste lendenen. Daarnaast werd gelijkertijd de ram nog door twee inspecteurs aandachtig bekeken of er ook een A-status in zou zitten. Dat lukte. (zie elders verslag)

2 1 Jarige rammen Als er een het beste onderdeel van de fokdag is, dan is er ook altijd een minste. Dat was naar mijn oordeel de rubrieken 1 jarige rammen die wat wisselend waren. Meestal waren er wel goede kopnummers te bespeuren, maar soms ook had de jury toch ook wel moeite de goede lijn te behouden. Voor de eigen gefokte ram van Leo de Reus (70/34/79) was het een aangename verassing dat hij zich bij de vijf titelkandidaten mocht opstellen. Een ram met een enorme brede bovenbouw en perfecte vleesopdruk. Toen het op wikken en wegen aankwam bleek ineens dat zijn kansen stegen. En toen uiteindelijk het hoge woord van de jury eruit kwam bleek dat hij zelfs de kampioensbeker in ontvangst mocht nemen dit tot zeer veel vreugde van de Reus zelf maar ook van de nieuwe eigenaar van de ram Leo Eshuis. Daarvoor had hij vooral eerst strijd moeten leveren met de in de zelfde rubriek uitkomende ram van Brinke (71/34/83) Deze ram misschien nog iets evenrediger en met veel ribwelving moest toch genoegen nemen met de reservetitel doordat de vleeskwaliteiten van zijn opponent net even iets hoger werden ingeschat. Verwondering en bewondering was er voor de rubriek rammen van 1 jaar met een index van 115 en hoger. Qua exterieurcapaciteiten konden ze niet helemaal voldoen aan de exterieurnorm die je op zo n dag mag verwachten, maar deze rammen hebben andere capaciteiten. Of het dan zo verstandig is deze rammen te laten opboksen in een kampioenskeuring met de andere rammen is de vraag. De rubriek werd in ieder geval aangevoerd door de eigen gefokte ram van Hissink (120/41) Ramlammeren De ramlammeren waren onder verdeeld in kleine rubrieken, overzichtelijk voor publiek en jury met hier en daar wel bemerkingen op het beenwerk. Slechts 1 rubriek enkeltallen, deze werd aangevoerd door een gefokte ram van Kees Kikkert in eigendom van Wim Jansen. Een iets onuniform tweetal van de Reus mocht zich bij de tweetallen dank zij 1 best ramlam rubriekswinnaar noemen,maar voor hoofdprijzen kwam het duo bij de kampioenskeuring ramlammeren niet in aanmerking en moest voortijdig de ring verlaten. De drietallen mochten wat langer blijven staan, en het was uiteindelijk een uniform drietal met veel lengte en open kruizen van Herijgers die een serieuze gooi naar de titel deed. Helaas moesten ze toch genoegen nemen met het reservekampioenschap, dit ten koste van het viertal van Vellinga allen zonen van P. Een groep ramlammeren met veel typisch raffinement, zeer uniform een goede bevleesheid al zou een iets krachtiger beenwerk deze verdienstelijke kampioen niet hebben misstaan. Ooilammeren. De jongere vrouwelijke dieren waren overtuigend met een mooi uniform typisch niet al te groot tweetal van Nijland als koploper bij de tweetallen. Een drietal lammeren met best gevulde dijen van Helmes mocht eveneens meedingen voor de titel maar moest in het geweld van de viertallen vroegtijdig de strijd staken. De verdeling van de kampioenstitels was een aangelegenheid voor de viertallen. Deze werd in het voordeel van een kwartet van v.dorp beslecht. De lammeren bezitten aantrekkelijke maten en laten op het gebied van rasuitstraling consequent veel klasse zien. Het viertal van v Dommelen was mogelijk nog net even iets uniformer en bezitten mooie sprekende koppen maar ontbeerden in de achterstellen net even dat laatste spiertje, om de laatste stap naar de kampioenstitel te maken.

3 Gezoogde jaarlingen. De gezoogde jaarlingen maakten een goede beurt, met twee drietallen en 1 tweetal in de ring voor de kampioenskeuring. Het drietal van Vellinga was spekkoper en wist beslag te leggen op het kampioenschap. Mooie ruime goed evenredige dieren. Het tweetal van vd Broek was iets minder opvallend maar waren evengoed best ontwikkeld en bezitten functioneel beenwerk, hiermee het reservekampioenschap over de streep trekkend. Toch moesten de twee titels bij het individuele kampioenschap ergens anders vandaan komen. De hoogste eer viel te beurt aan eig Kraayevanger.Een mooie ooi met een geweldig exterieur gekoppeld aan ras. De maten 64/32/74 zijn voor een gezoogde ooi prima te noemen. Goede maten heeft zeker ook de reservekampioen eig Beijeman. 65/32/75. Deze ooi had samen met haar ooilam ook al staan te pronken in de rubriek ooi met lam en had ook daar de kampioenstitel opgeëist. Niet gezoogde jaarlingen. Hoewel het foktechnisch nog wel eens wordt beschouwd als een iets ondergeschikt onderdeel van de schapenfokkerij, is het als showelement vaak de topper op fokdagen. Ook op deze dag is dat het geval. Geweldig fraaie dieren, die inderdaad nog niets hebben geleden laten zich van hun beste kant zien. Doorgaans dieren met heel veel ruimte, vaak best in het vlees en als het kan ook nog best van type. Dit was in ieder geval wel zo bij een uniform drietal met zeer veel ras en met een sterke bovenbouw van de combinatie van Aken. Ook oogstrelend was het drietal van Santema, en meteen ook goed voor de reservetitel, beste evenredige groep ooien met een goede diepte en een mooie vulling in de achterhand. Een mooi tweetal van Zum Grotenhoff haalde net niet de finish met een kampioenstitel maar liet wel een combinatie van uniformiteit en ras zien. Uit de kampioensgroep van v Aken stapte ooi /32/75 vrij eenvoudig naar de kampioenstitel, een ooi met een beste ontwikkeling combinerend met een beste vleesopdruk. Vrij laat werd nog naar binnengehaald ooi /32/75 F. Oosten eig Altenburg- Schiffart. Terwijl ze zich toch al lang liet gelden als 1 van de kandidaten die wel eens een kampioenslint zou kunnen bemachtigen. Het uiteindelijke geduld werd ook beloond en kreeg zij dank zij haar zeer fraaie type en een mooie belijning het reservekampioenschap op haar naam te staan. Oudere ooien. De presentatie van de oudere ooien kende een voortreffelijke niveau. Een enkeltal van Logtenberg is een dame met allure, en stond er fraai bij met haar solide bouw en haar ruime fraai typische voorkomen. Er was ook nog een best tweetal van Fred Kemperman die door haar uniformiteit in de lengte en afgewerkt met beste koppen de jury wist te bekoren. Een zeer uniform drietal met veel ruimte en goede koppen ingestuurd door de oudste inzenders van deze Nationale, de gebroeders Lunsche, toonden zich sterk in de finale, maar moesten uiteindelijk toch alleen met hun 1a klassering genoegen nemen. Het vuurwerk voor de kampioenschappen werd een strijd tussen viertallen. Veelal dochters van K hielden zowel in de rubrieken alsook bij de kampioenskeuring de concurrentie van het lijf. Zeer fraaie ruime dieren met een diepe ribwelving, die ook nog eens best over de benen gingen. Eig Santema. De in dezelfde rubriek uitkomend viertal van Van Boekel was eerder na tussenkomst van de arbiter naar de 1b gedirigeerd. Ondanks de toch al wat hogere leeftijd stonden de ooien er best voor. Misschien niet helemaal uniform, maar individueel beste dieren met erg veel ruimte die het reserve Nationale kampioenschap bedongen.

4 Het individuele kampioenschap was een prachtig schouwspel met vijf sterke kampioenskandidates in de finale. Hieruit sprong er nog weer één extra uit. Het leek en bleek een makkie te worden voor ooi (68/34/77)F. v Boekel Eig Gerrit Colstee. Deze ooi geboren in 2004 bewaart zich heel best. Met veel ruimte sterke bovenbouw, en veel, heel veel ras. De reservetitel was voor van Aken met ( ) voortkomend uit een mooi uniform viertal, die vanwege één dief op het beenwerk niet verder dan een 1C klassering kwam. De reserve kampioensooi kon hier niet op bestraft worden met haar puike vleesaanzet en een hoge mate aan ras. Stelletjes Een hele fraaie moeder uit 2004 met een zeer uniform tweetal ramlammeren die ook nog eens best bespierd waren, van Blok voerde de rubriek ooi met twee lammeren aan. Ook de titel reservekampioenstel viel hun ten deel. Die zelfde eer was weggelegd voor een ooi met ooi- en ramlam. Van Braam/ van Bergen, maar dan nog eens gepromoveerd tot kampioen. Een zeer functioneel koppel met een best ramlam. Ook Geene uit Wanroij mocht zich met ooi met meer dan twee lammeren verheugen op rubriekswinst. Ruime dieren met veel vleesopdruk. Bij de jonge stelletjes was het reservekampioenschap voor een mooi rassige ooi met een best ramlam. Eig van Aken. De trots van Beijeman was een ooi met haar ooilam. Een mooi passend stel met heel veel ruimte maar vooral ook een fraai type. Kampioen met de moeder individueel, maar ook nog eens samen met haar lam, dan moet je toch wel met voldaan gevoel aan de terugreis naar Oosterwolde beginnen. Hans te Mebel

5 Rubrieksuitslagen (rubriekswinst) Diernr Fokker Eigenaar Woonplaats Oude rammen A.Zee E&R Kasperink Oldebroek K T Santema T. Santema Wytgaard J. Claus J. Claus Loppersum E&R Kasperink E&R Kasperink Oldebroek 1. Jarige rammen P J. Oosten Mts Vellinga Eenrum I. Voogd B. van Dorp Oosterwolde L.H. de Reus L.H. de Reus Didam H. Hissink H. Hissink Wijster Ramlammeren Enkeltal W. Jansen Duiven Ramlammeren Tweetal L. de Reus Didam Ramlammeren Drietallen H. Herijgers Rijsbergen P. vd Goor Evertsoord Ramlammeren viertallen M.T.S. Vellinga Eenrum H. Blok Zuidwolde Stelletjes Comb van Bergen/Braam Boekel J. Geene Wanroij MTS. van Aken Etten D. Beijeman Oosterwolde J.W. van Bergen Boekel Oude ooien E n ke l t a l H. Logtenberg Dalfsen Oude ooien tweetal F. Kemperman Wehl Oude ooien drietal Gebr Lunsche Peize Oude Ooien viertal T. Santema Wytgaard 1 jarige ooien niet gezoogd MTS Altenburg Easterwierrum Enkeltal G.F.M Zum Grotenhoff Saasveld Tweetal MTS van Aken Etten Drietal Fam Nijland Saasveld Drietal 1 jarige ooi Gezoogd. G, Kraaijevanger Wehl Enkeltal R van de Broek Boekel Tweetal MTS Vellinga Eenrum Drietal Ooilammeren Fa. Nijland Saasveld Tweetal G.Helmes Etten Drietal B. van Dorp Oosterwolde Viertal

6