Erik Annema. A n n e m a r i e s. Dág-boek

Maat: px
Weergave met pagina beginnen:

Download "Erik Annema. A n n e m a r i e s. Dág-boek"

Transcriptie

1 Erik Annema A n n e m a r i e s Dág-boek 2004

2 2

3 Voorwoord Dit boek vermeldt Erik Annema als auteur. Dat is geen toeval. Erik Annema zag een kleine halve eeuw geleden het licht als de politie-inspecteur over wie ik korte verhalen schreef voor de krant. Later werd het mijn pseudoniem toen ik veel over huiselijke dingen schreef en wilde voorkomen dat Annemarie en de kinderen erop werden aangesproken. Voor dit dág-boek haal ik Erik graag weer onder het stof vandaan. Omdat ik de naam destijds knutselde uit de letters van A-n-n-e-m-a-r-i-e en de k van mijn achternaam, wil ik benadrukken dat de bijdragen aan dit boek net zo verdeeld zijn als de letters in de naam van de auteur. Oftewel: negentig procent is afkomstig van Annemarie, tien procent is van mij. Zonder haar verstandige analyses, haar verbluffende zelfvertrouwen en haar pure moed zou ik wat volgt nooit hebben kunnen opschrijven. Boet Kokke 3

4 4

5 Zaterdag 10 juli 2004 Dit dagboek begint twee maanden en negen dagen te laat. De eerste datum hierboven had moeten luiden, jawel, 1 april. We waren de dag tevoren teruggekomen uit Loosdrecht, waar we twee nachten hadden gelogeerd aan de rand van de plassen. Voornamelijk om, op 29 maart, de verjaardag te vieren van Mark. Hij trakteerde ons op een etentje bij het fameuze Tante Koosje in Loenen, waar we met z n vieren - Maarten was er ook bij - een mooie avond doorbrachten. We reden er rond langs t Gein, de Vecht, de Angstel, - en constateerden voor de zoveelste keer dat je niet ver hoeft te reizen om prachtige dingen te zien. Internetters van Tokio tot Los Angeles bevestigen dat, als ze later reageren op de fotoserie op Webshots die het resultaat van het tripje was. 1 april dus, de morgen na de eerste nacht dat we weer thuis waren. Annemarie werd wakker met pijn in haar rechteroor, op het kussen zat een bruine vlek. Nou ja, kan voorkomen. Ik geloof niet dat ze er iets van gezegd heeft. Pas twee weken later kondigde ze aan dat ze een afspraak ging maken met de huisarts, omdat dat oor in toenemende mate opspeelde. Ik was verrast - meestal heeft ze iets van gaatvanzelf-wel-over. Maar het schokte me niet. Ze had wel vaker last van haar oor gehad en met druppelen en uitspuiten was dat altijd verholpen. In de agenda op het tafeltje tussen de twee 5

6 banken begint de naam Bles met regelmaat op te duiken, Carla Bles is de jonge vrouwelijke arts die met Haye van Helvoort de praktijk runt waar we ons na de verhuizing naar Huissen, 17 jaar geleden, meteen hebben gemeld. Om, herinneren we ons allebei, al bij het eerste gesprek te informeren hoe Hayetoen nog dokter van Helvoort - tegenover euthanasie stond. Positief, zei Haye. Als het echt nodig is. We gaven hem een kopie van de door ons ondertekende verklaringen. Carla Bles schrijft een kuurtje voor, dat niet echt helpt. Evenmin als het uitspuiten van het oor als de vermeende ontsteking uit begint te stralen - denken we - naar de keel. Er is met haar al eens gepraat over het inschakelen van een KNO-arts ( uw kromme gehoorgang belemmert me een goed zicht ), maar tenslotte nemen we zelf het initiatief. Annemarie krijgt tot haar verbazing op korte termijn een afspraak met dokter van Leeuwen in het ziekenhuis in Velp. Achteraf zegt ze: ik wist toen al dat het niet goed zat. Ik heb mijn twijfels - want ik herinner me duidelijk dat ze, toen we over de top van de kromming van de Sacharovbrug reden, zei: ik denk dat we ons straks op de terugweg een stuk prettiger zullen voelen. Niet dus. Van Leeuwen dook in haar oor en keel met instrumenten - tot kotsens toe - en zei: er zit iets op uw stembanden, maar ik kan het niet goed zien, omdat alles eromheen opgezet is. We moeten een scan laten maken. En na een pauze: U hoeft zich niet meteen ongerust te maken. Annemarie, op de terugweg: als-ie gezegd had dat ik me niet meteen ongerust hoef te maken, dan had het heel anders geklonken. Maar nou weet ik zeker dat het mis is. We hebben intussen een afspraak gemaakt voor de scan van de keel. Tien dagen later. Kan dat niet eerder? Nee, dat kan niet eerder, we boffen zelfs dat we maar tien dagen hoeven te wachten. We hebben er sindsdien met elkaar en met anderen vaak over gepraat. Over onze merkwaardige samenleving, waarin niemand het zou pikken dat je pas over tien dagen kunt laten kijken naar je auto die ernstig naar rechts trekt - maar waarin 6

7 De laatste familiefoto. Annemarie s verjaardag, 27 april 2004 je van geluk mag spreken als je na tien dagen een scan kunt laten maken. Helemaal afgezien van de medische nadelen - groeit iets fataal door in tien dagen of maakt dat niets uit, we weten het niet - maar bij de psychologische ellende staan we met z n allen niet eens stil. We verwijten niemand iets - we hebben zelf ook nooit met spanborden rondgelopen om de absolute prioriteit van de zorg over asfalt, defensie en weet ik al wat niet meer, te eisen. Het wordt erger. Op 21 juni zitten we in een kale keldergang in Velp te wachten op het maken van de scan. Tien minuten na het tijdstip van de afspraak komt een vrouw met een nerveuze trek op haar gezicht uit de scanruimte. We staan op. Nee, blijft u maar even zitten. Dan legt ze, 7

8 aarzelend, uit dat die hals-scan in Velp niet kan worden gemaakt. Dat kan alleen in Arnhem, met nieuwe apparatuur. Maar weet dokter van Leeuwen dat dan niet? Ja, dat weet dokter van Leeuwen heel goed, maar hij heeft er kennelijk niet aan gedacht. Ik heb de neiging om de omgeving drastisch te verbouwen - maar het arme mens kan er ook niks aan doen en veel te verbouwen valt er aan die naargeestige gang toch niet. We blijven vriendelijk - en dat heeft in elk geval als resultaat dat ze zich uitslooft aan de telefoon en een afspraak regelt voor het einde van diezelfde week. Op de terugweg zeggen we niet veel. Weer vier dagen wachten. Dan, na die scan op de 25 e juni, gaat het snel. De dinsdag erna krijgen we een telefoontje. Of we ons donderdag willen melden bij dokter Bouman, die met ons de scan wil bespreken. En, by the way, de kijkoperatie die voor eind volgende week was gepland, kan een week naar voren worden gehaald omdat er een operatie is uitgevallen. Ja, zegt Annemarie, dat zal wel. Aan het kleine halve uur dat we in de wachtkamer zitten voor we bij dokter Bouman aan de beurt zijn, hebben we geen geweldige herinneringen. We weten allebei wat we te horen zullen krijgen, maar we hebben het nog niet gehoord. Elke minuut duurt een uur en de beduimelde Story s en Weekends op de wachtkamertafel helpen ook al niet. Sympathieke man van een jaar of vijf en veertig, grijzend haar, randloze bril. Vriendelijke begroeting. Ja, mevrouw Kokke, we hebben de scan bekeken, en het ziet er niet goed uit. Het is een schok - en toch ook niet, want we wisten het. Annemarie zegt, duidelijk articulerend, want hard praten doet teveel pijn: wilt u alstublieft het woord kanker gebruiken, dokter, dat praat makkelijker. Hij is duidelijk opgelucht, praat over een lastig gezwel, zo groot als een pingpongbal. Maar er zijn natuurlijk nog allerlei mogelijkheden. Hij begint energiek formulieren in te vullen en loopt mee naar 8

9 Bij de voordeur. Mei de balie voor een reeks afspraken. Bloed afnemen, de internist-oncoloog, de kaakchirurg, de radioloog. Allemaal binnen een paar dagen. En de dagopname voor de kijkoperatie die Bouman zelf zal doen. De volgende morgen laat ik haar, om half acht, achter onder de hoede van een energieke verpleegkundige, die zegt dat het wel 9

10 niet de hele dag zal duren, want dat dokter Bouman misschien pas aan het eind van de dag langs zal komen om te kijken of ze naar huis kan, dat pikt ze gewoon niet. Maar als het telefoontje komt is het om me mee te delen dat ze toch een nacht moet blijven omdat de bloeddruk door de narcose te ver is gezakt. Een uur later sta ik aan haar bed, met een bloemstukje van Ellen en Aad Nuis in mijn handen - ik had Ellen net aan de telefoon na het ziekenhuis. Ze is wat suf, maar opgewekt. En enthousiast over de service. Geen vergelijking met het oude Elisabeth, waar ze tien jaar geleden zelfs geen extra kussen kon krijgen omdat er niet één te vinden was. De jongen in het bed naast haar zorgt ervoor dat de bestelde tv-aansluiting die op zich liet wachten, alsnog tot stand komt. Annemarie geniet van Discovery. Het blijft natuurlijk wel een ziekenhuis - twee minuten nadat een verpleegster haar heeft uitgelegd dat ze alleen moet proberen voorzichtig wat ijswater te drinken staat een collega aan haar bed met een groot bord vol vlees, groenten en aardappelen. Op zaterdag kan ik haar halen. Thuis, tussen de andere bloemen, staat nog altijd het felblauwe flesje met korenbloemen in precies dezelfde tint. Annemarie s zus Monique, die het al jaren moeilijk heeft, is na de eerste onheilsberichten in Groesbeek in de auto gestapt om naar Huissen te rijden - voor haar een onderneming van forse afmetingen. Ze brengt behalve de bloemen zelfgemaakte kippensoep en andere delicatessen mee. Maar vooral zichzelf - Annemarie is er diep gelukkig mee. (drie weken later staan de korenbloemen, nog altijd niet helemaal verlept, er nog steeds, een plantkundig wondertje.) We bereiden ons voor op een week vol afspraken. De eerste, bij de internist-oncoloog, is routineus. Onderzoekje hier, onderzoekje daar, gericht op het geschikt bevinden van Annemarie voor de komende therapie. Bij de radioloog verwachten we niet veel anders. Dokter Verhoef blijkt een aardige vrouw, maar als we haar vragen open kaart te spelen is haar boodschap minder vriendelijk. 10

11 Ze is een kwartier aan het surfen op haar computer - er is net een crash geweest - voor ze de scan kan laten zien. En ook volslagen leken als wij kunnen zien hoe het gezwel begint te drukken tegen allerlei vitale lichaamsdelen. Verhoef is duidelijk. Als u niets doet hebt u nog een paar maanden. Eerst kunt u niet meer eten, dan niet meer drinken, tenslotte niet meer ademen. Dat komt aan, al onze voorkennis ten spijt. Over de therapie is ze even duidelijk. Erg belastend, met veel bijverschijnselen, zoals een soort zonnebrand van binnen. U moet gedurende vijf weken twee keer per dag worden bestraald, s morgens vroeg en in de avond. Voedsel via een ingang in de maag, bestralen onder een masker - u bent toch niet claustrofobisch? Het zal na die vijf weken nog twee maanden duren voor kan worden gezegd of het allemaal iets doet. Wat zijn de kansen? Er zijn kansen. We hebben mensen er doorheen gesleept. We rijden naar huis. Voor het stoplicht bij het Gelredome stelt Annemarie de vraag waar ik op heb zitten wachten. Wat zou jij doen? We hebben het er vaak over gehad. Dat je meer dan een halve eeuw lief en leed kunt delen, maar dat je voor die laatste vraag onvermijdelijk alleen staat. En dat de vraag wat jij zou doen onzinnig is. Maar onvermijdelijk. Ik denk, zeg ik, dat ik eraan zou beginnen. Maar onmiddellijk zou stoppen als ik merkte dat het de rest van mijn leven aan het verpesten was. O, zegt Annemarie. Thuis zitten we zwijgend, hand in hand, op de bank. Als ik later op de avond terugkom van de computer in de open werkruimte die we destijds direct de den hebben genoemd, kijk ik haar verbaasd aan. Ze is veranderd. Sterk veranderd - maar hoe, wie, wat waar? 11

12 Annemarie op 8 april 1953, de dag waarop het aan kwam. En op het uur nauwkeurig vijftig jaar later. Ik heb mijn besluit genomen, zegt ze, ik doe het NIET. Ik heb nog maar kort te leven, en daar wil ik het beste van maken. En wat belangrijker is: toen ik tegen mezelf NEE zei, kwam er een diepe rust over me. Ik word niet meer van het kastje naar de muur gestuurd, niemand kan me nog nieuwe jobstijdingen bezorgen. Ik neem de regie over en ik geef die niet meer uit handen. Pijnbestrijding, palliatieve bestraling misschien, maar alleen als dat verzachtend werkt. En that s it. Als ik zou doen waar jij straks voor koos, dan zou ik niet kunnen stoppen, dan zou mijn plichtsgevoel zeggen: doorgaan, stoppen is laf. En dus begin ik er niet aan. Ik zeg uit de grond van mijn hart: je hebt gelijk. En ik voel plotseling dezelfde rust die zij uitstraalt. Geen speelbal meer zijn maar de zaak in eigen hand nemen. Niemand heeft iets over jouw leven te vertellen - behalve jezelf. En we denken allebei aan onze vriendin Hetty, die kort na de plotselinge dood van Frans zelf kanker kreeg, en tot het laatst bleef vechten. We bezochten haar een paar jaar minstens wekelijks. De ene keer straalde ze omdat haar hemoglobine een paar punten omhoog (of omlaag) was, of omdat ze een 12

13 paar ons was aangekomen. Om de volgende keer weer in zak en as te zitten omdat er van alles misgegaan was. Nee, zegt Annemarie, dat wil ik niet. Ik wil genieten van de tijd die ik nog heb, ik wil niet heen en weer geslingerd worden tussen hoop en vrees. Ik ga dood binnenkort, wie kan me nog bang maken? Die nacht, als ik wakker lig, dramt er een zinnetje door mijn hoofd, telkens weer. Een sterke vrouw, wie zal haar vinden? En trots geef ik het antwoord: ik. Zondag 11 juli Op woensdagavond nam Annemarie haar besluit. En als Annemarie iets besluit, dan moet er veel gebeuren om het ongedaan te maken. Ik denk ineens aan die scène op het strand van Albenga, waar we met onze drie jongens kampeerden in de zomer van Het liep allemaal niet zo lekker, de kinderen lagen dwars, en op een gegeven moment riep ik in drift: nou heb ik er genoeg van, we gaan terug. Zonder dat ook maar een seconde van plan te zijn, machteloos, loos ouderlijk dreigement. Maar Annemarie begon onmiddellijk te pakken - en ik heb haar praktisch op de knieën moeten smeken om te blijven. Als je iets zegt, dan moet je het doen ook. De volgende morgen is er dan ook niets veranderd. Behalve dat we, pratend in bed, merken dat we elkaar beter begrijpen dan we ooit in de twee en vijftig voorafgaande jaren gedaan hebben. We hebben allebei de pest aan halfzachte therapeuten-taal, maar we hebben geen andere woorden. Er is een intimiteit die ons allebei verbijstert. Kleinigheden ook. Sinds jaar en dag moet ik elke dag twee keer een zakje vezels oplossen in vruchtensap en dat opdrinken tot heil van mijn darmen. Annemarie zegt ineens: Je knoeit elke keer met die vezels, en elke keer denk ik: gadverdamme, waarom kijkt-ie niet uit? En net merkte ik dat 13

14 ik de troep wegveegde en alleen maar dacht: vezels. Ik merk de dagen erna dat ik mijn best doe geen vezel te knoeien. Die dag bellen we de jongens en delen mee wat er gaat gebeuren. Of liever: wat er niet gaat gebeuren. Er wordt maar een klein beetje tegengesputterd - ze zeggen alle drie: we staan achter je. Al beseffen we precies wat het voor hen betekent. Ze hebben onze overtuiging dat het mis was niet willen delen, niet kunnen delen. En dan moeten ze zich ineens toch gewonnen geven. Ze doen het met gratie en liefde. Dat geldt ook voor Haye, de huisarts, die spreekt van een indrukwekkende beslissing. Dat hoeft nou ook weer niet, zegt Annemarie als ik het haar vertel. We voelen ons nog steeds rustig. We praten erover. Hoe kan dat? Moet er niet voortdurende wanhoop zijn, moeten de tranen niet ononderbroken stromen? Doen we soms net of er niks aan de hand is? Nee, concluderen we, dat doen we niet. We weten dat we het nog heel moeilijk gaan krijgen, maar op dit moment zeggen we: het is goed zo, de juiste beslissing is genomen. Ik zeg: misschien is het wel fatalisme. Annemarie: nee, dat is me te negatief. Aanvaarding dan? Annemarie: nee, dat is me te christelijk. Een paar dagen later heb ik het er beneden over met Bas en Astrid. Bas denkt lang na en zegt: wat denk je van acceptatie? Dat is het woord, dank je Bas. Op vrijdag hebben we wat het afsluitende gesprek moet worden met dokter Bouman. Aardige man dus - maar we kennen artsen en we weten hoe ze er op gebrand zijn alles uit de kast te halen. Hij wil net beginnen aan het uiteenzetten van het behandelingsplan, het resultaat van de vergadering die de betrokken artsen de vorige dag gehouden hebben, als ik onderbreek: voor u daaraan begint, Annemarie heeft u iets te 14

15 zeggen. Ja, zegt Annemarie, en dat is dat ik er NIET aan begin. Ik heb nog maar even en daar wil ik het beste van maken. Hij haalt diep adem. Zegt dan: de arts in mij komt tegen die beslissing in opstand, maar de mens in me zegt: het is een besluit dat ik respecteer. We blazen een echo die nog op het programma stond af, zeggen alleen nog te willen praten over pijnbestrijding en palliatieve bestraling. Ik moet u wel waarschuwen, zegt hij, dokter Verhoef is meer arts dan ik, die zal het niet gemakkelijk opgeven. Laat dat, zeg ik, maar aan Annemarie over. Zaterdag 10 juli wordt een dag met een gouden rand. Mark zal komen en Michiel en Nelleke met de kinderen, die ze kort tevoren hebben ingelicht. Annemarie voelt zich redelijk, de pijn is te harden. Vroeg in de middag, als ik de check, vind ik dit item: Mark Kokke. Voor Mama. Ik durf de fotoserie die eraan hangt nauwelijks te openen. Schiet vol bij het eerste beeld. Een strakblauwe lucht met linksboven een schitterende meeuw met een scherp afgetekende bruine kop, in volle vlucht. En daaronder, in grote witte letters: Voor mijn lieve mama. Mark, onze jongste zoon, die net als de andere twee niet met zijn gevoelens te koop loopt. En ineens voluit gaat. De eerste keer dat ik de serie doordraai heb ik moeite de beelden goed te zien. Annemarie slaapt, ik start opnieuw. Neil Diamond begeleidt met het intrigerende Be de schitterende foto s, die Mark met zijn talent en zijn Fuji gemaakt heeft en met zijn hart heeft aaneengeregen. Dat moet, weet ik meteen, de eerste serie worden die we op de crematie zullen laten zien. Ik besluit meteen om Annemarie pas na de bezoeken voor de computer te zetten, om het emotioneel niet helemaal uit de hand te laten lopen. Die meeuwen. Annemarie heeft er een levenslange passie voor - ze symboliseren voor haar schoonheid, gratie en vrijheid. Als we 15

16 Annemarie voert de meeuwen op Clover Point, Victoria. logeerden in het motel in Victoria, aan de rand van de oceaan, op het zuidelijke puntje van Vancouver Island, kon ze eindeloos vanaf het balkonnetje het ballet van de vogels gadeslaan. Hoog in de lucht zwierend, dan weer vlak over de golven scherend, en in het water duikend vlak bij de vloedlijn. En s avonds, rond zonsondergang, stond ze zielsgelukkig op 16

17 Clover Point, een piertje in de oceaan, en voerde de meeuwen, die praktisch uit haar hand aten. Ik herinner me wat er gebeurde toen Miel, de man van mijn zus Loes, het had over die rotmeeuwen die de heleboel onderpoepten. De ratten van de oceaan, zei Miel. Annemarie werd woedend en verdedigde haar troeteldieren met de felheid van een leeuwin wier welpen worden aangevallen. Ik had, tien jaar geleden, op haar verzoek een speciaal filmpje gemaakt met alleen maar meeuwen. Ze heeft het talloze keren gedraaid, als een soort meditatie. Dat wilde ze ook op de crematie vertonen. Maar na het zien van Marks schitterende serie besluit ik zonder een greintje spijt om die film in de kast te laten staan. En ik weet bij voorbaat dat Annemarie er net zo over zal denken. Een paar uur later staat Mark voor onze neus. Zwijgende omhelzingen. Ik knijp hem in zijn hand en zeg dat ik het niet droog kon houden. Ik moet m voorlopig niet meer zien, zegt Mark en ik kan het brok in zijn keel voelen waarmee hij uren achtereen achter de computer heeft zitten monteren. Even later komen Michiel, Nelleke, Daniel en Linda. En Anne? Ze heeft tijd nodig, zegt Nelleke, ze kon het nog even niet aan. Ach god. Linda ziet er prachtig uit. Twaalf is ze pas, maar met haar ranke meisjesfiguur, de sprekende ogen en het zwierige haar zou ze ook vijftien of zestien kunnen zijn. Behalve vanmiddag. Het koppie boven het uitdagend-groene Cookie Monster-tshirt is bleek weggetrokken. Verlegen geeft ze Annemarie een bosje rozen. Heel veel liefs, Linda, staat er op het kaartje. Pas s avonds zie ik dat de rode inkt van haar naam is uitgelopen. Een traan? Ik neem haar, als ze daar zo intens eenzaam in het gezelschap zit, mee naar de den, maar ditmaal niet voor een computerspelletje. Ik probeer haar te vertellen dat de dood voor oudere mensen, die alles hebben meegemaakt, iets anders is dan voor een twaalfjarige, voor wie het allemaal nog moet beginnen. En hoor, terwijl ik het vertel, dat ze er niets van zal begrijpen. Ik weet niet eens of ik het zelf begrijp. 17

18 Ze kruipt in mijn armen en snikt. Zo n mooi, droevig, vol moment. Het wordt een schitterende middag vol harmonie en warmte - daar heb je die rotwoorden weer, maar vind maar eens betere. Als iedereen vertrokken is laat ik Annemarie plaatsnemen voor het 19-inch-scherm van de computer en start Mark s serie. Bij de titel beginnen de tranen te stromen - ze zal het nog tien keer zeggen die avond: dat lieve mama, in die grote letters, wit op blauw. Je zou er het doodgaan bijna voor over hebben. Het is, zegt ze, alsof ik weer in dat rotan stoeltje bij de haard zit, met Mark op schoot, toen hij net een jaar was. En dan keek-ie omhoog en zei: mama lief. Uren later, in bed, komen we tot de slotsom dat tijd een betrekkelijk gegeven is. Die ene dag, zegt Annemarie, is meer waard dan drie schitterende vakantieweken in een zonnig land. En levert, terwijl buiten de ene bui na de andere tegen de ruiten slaat, meer warmte op dan welk strand van de Middellandse Zee ook. Maandag 12 juli De zondag brengt de onvermijdelijke anticlimax. Annemarie voelt zich een stuk beroerder en dat werkt door. Op haar stemming en de mijne. Er blijven mooie momenten. Als Niels, de zoon van Bas en Astrid, net als zaterdag stralend op de stoep staat met een professioneel gekookt maaltje voor mij - Annemarie leeft al een paar weken op astronautenvoedsel. Maar ons zelfvertrouwen begint deuken te vertonen. En vooral en gevaarlijk: af en toe krijgen we iets van: dit kan niet waar zijn, het is alleen maar een boze droom. Bij de les blijven dus. Een week geleden, toen ik druk bezig was met het maken van een fotoserie over Annemarie s leven, praatten we uitvoerig over de crematie straks - maar het was toen toch net iets minder echt dan nu. 18

19 We kunnen gelukkig ook blijven lachen - of tenminste glimlachen. Een paar dagen geleden vroeg ik wat voor een kist ze in gedachten had. Heel gedecideerd: niks glimmends, niks met ronde vormen, niks mahonie-achtigs. Haar blik dwaalde naar het blankgrenen Lundia-kastje dat we vorig jaar hebben aangeschaft. Zoiets. En doe die twee laden er ook maar in. Voor de oorbellen. Vandaag is het lachen ons een beetje vergaan. In de avond zitten we te praten over doodgaan. Het gaat snel, zegt Annemarie, ik ben nou echt snel dood. Tien seconden later pakt ze de twee boekjes met vijf stippen-cryptogrammen (we hebben ons destijds dubbele abonnementen aangeschaft ter voorkoming van nekklachten) en vraagt opgewekt: puzzeltje? Het is alsof ik een klap op mijn hoofd krijg. Dit is Harold Pinter, een fragment uit een van zijn absurdistische stukken. Dit kan niet spontaan gebeuren in een keurige burgerkamer in een keurige burgergemeente tussen Arnhem en Nijmegen. Maar het gebeurt - en Pinter hoeft er niet voor achter zijn machine te gaan zitten. Al meer dan een week - sinds de kijkoperatie, al dan niet toevallig - kan Annemarie het ondergebit niet in omdat het gemeen tegen een wondje in het tandvlees drukt. Kaakchirurg Brauns heeft zitten slijpen - dacht dat het gewoon een drukplek was. Dokter Bouman heeft zich er ook op geworpen - hij achtte het niet uitgesloten dat het ging om een nieuw kankerplekje. Annemarie klaagt niet over het astronautenvoedsel - ze heeft nooit veel om eten gegeven - maar het verwerken van een enkel speculaasje zou haar toch wel lijken. Maandagmorgen meteen Rompen bellen, zegt ze op zondag, misschien heeft hij een gaatje. Om zeven voor half negen - ik loop rond in pyjama, Annemarie ligt nog in bed - krijg ik de uitbundige blonde receptioniste Rick aan de lijn. Leg haar uit dat Annemarie 19

20 terminaal ziek is en wat er aan de hand is. Ze rent naar Joep. Zou u om negen uur hier kunnen zijn? Dat gaat niet lukken, zeg ik, maar we doen ons best. Binnen vijf minuten zijn we aangekleed en zitten we in de auto. De file op de Waalbrug valt mee - om klokslag negen uur staan we bij de balie. Gut, zegt Rick verbluft, per raket gekomen? Even later zit Annemarie in de stoel bij Joep. Joep, die we als kleine Joepie in zijn luier door de gang zagen kruipen, toen zijn vader nog praktijk had aan huis. Er was toen al een bijzondere band. Vader Rompen was de eerste tandarts die ik zag. Ik kwam er terecht, kort na ons trouwen in 1956, met forse kiespijn. Of meneer Rompen maar kon trekken. Oppp eeheen vvoorwaarde, zei hij met zijn charmante stotter, ddat je de hheele bbboel laat ssaneren. Ik informeerde bedeesd wat dat zou gaan kosten. Een vvverdomde hhoop, zei meneer Rompen. We spaarden als gekken van ons beider salaris - zo n driehonderd gulden per maand. Hadden bijna vierhonderd gulden bij elkaar toen ik naar de elfde en laatste afspraak ging. Ik vreesde dat het niet genoeg zou zijn. Hoeveel krijgt u van me? Ggggeef mmaar een ttientje, zei meneer Rompen, en toen hij mijn verbijsterde gezicht zag: ikkk hheb je met a-a-angstzweet laten bbbetalen. Sjonge, wat hebben wij leuke dingen gedaan met het godsvermogen dat we vrij te besteden hadden. Bijna een halve eeuw later zit Annemarie in de stoel en begint Joep, in alle rust, zoals altijd, met het uitslijpen van de prothese - hij is niet tevreden voor de pijn tot vrijwel nul is gereduceerd. Nee, zegt hij, helemaal geen moeite. En elk moment dat het nodig is, staat hij klaar, hij kan altijd tijd maken. Annemarie neemt stuk voor stuk afscheid van de geweldige meiden die er in de praktijk rondlopen. Een van de assistentes heeft kennelijk een vliegje in haar oog, ze staat verwoed te wrijven. Als ik me in de deuropening omkeer staat grote 20

21 bruinverbrande Joep in zijn blauwwitte outfit, met zijn armen om Annemarie geslagen. Een emotioneel afscheid. Bij de tandarts, nota bene. s Middags komen Ab en Addie, bijna-buren uit de Hindestraat. We zien elkaar niet zoveel, maar we hebben iets. Wat merkwaardig is, want eigenlijk is er weinig gemeenschappelijks. Zij, wat jaren jonger dan wij, met een gereformeerde Zeeuwse achtergrond, gelovig, georganiseerd. Wij, ex-roomse heidenen met veel lossere opvattingen. Ze zijn betrokken, diep geïnteresseerd en brengen een ontroerend cadeau mee: de laatste bundel van de dichteres M. Vasalis. Waarvoor ze vergeefs naar de stad zijn geweest, toen teruggekeerd naar huis om hun eigen exemplaar, voorzien van een opdracht, naar Huissen te brengen. Op pagina 23: Ik geloof dat dat het enige is wat ik ooit leerde: Dat ik proberen moet en weten dat het overgaat. Maar het was gemakkelijker toen je er nog was En ik je zien kon en je stem kon horen. Jaren geleden, toen de cd uitkwam waarop Lenny Kuhr schitterend door Herman Pieter de Boer vertaalde Schubertliederen zingt, hoorde ik een strofe, waarvan ik meteen dacht: als een van ons sterft, moet die boven de aankondiging: Je bent niet meer en toch en toch Ik ben nog altijd niet alleen Bijna nabij voel ik je nog Je adem en gedachten om me heen. Misschien geeft Vasalis toch meer hoop. Ik zal het er met Annemarie over hebben. Ze wil dit dagboek trouwens lezen - vanavond, toen ik, uitgeput, vroeg naar bed was gegaan, heeft ze het tot en met de tandarts doorgenomen. Als ze naar bed 21

22 komt word ik wakker. Mooi, zegt ze en knijpt in mijn hand. Tien seconden later slaap ik weer. Dinsdag 13 juli Om half negen, als ze wakker wordt: Ik heb vannacht een paniekaanval gehad. Volslagen, totale paniek. Ik ben opgestaan, in de kamer gaan zitten, glas port gedronken, sigaret gerookt - toen zakte het weg. Ik ben er eigenlijk blij mee. Want af en toe had ik het vervelende gevoel dat ik me niet ECHT realiseerde wat er aan de hand is. Als het licht is ziet alles er anders uit. Annemarie zegt dat ze, tijdens die paniekaanval, bang was zich vanmiddag - de afspraak is gisteren door het ziekenhuis gemaakt - te zullen laten overdonderen door de radiologe, dat ze zich toch weer een ellende laat aanpraten die ze niet wil. Nu, terwijl buiten de lucht grauw is en de regen neerplenst, zegt ze: no way. Michiel, die, zoals zo vaak, belt vanuit de file voor de Waalbrug, neemt deel aan de conversatie. We zijn het er helemaal over eens. Alleen ja tegen bestraling als het pijnverlichting oplevert, hooguit een keer in de week, geen bijverschijnselen. En anders: dank u dokter en niet tot ziens. Zoals je, zegt Michiel, nee zegt bij de autodealer, als het door jou gekozen model niet van airconditioning kan worden voorzien. Om half elf komt Wil, ons beider beste vriend. Toen we in 1974 voor het eerst naar Canada gingen, kwam hij met El bij ons in huis om een maand lang op de jongens te passen - ze hebben er mooie herinneringen aan. We gingen met z n allen naar Zweden, een jaar later. Ze kregen twee kinderen. En toen kreeg El kanker, vocht als een tijgerin voor elke maand, om toch maar zo lang mogelijk bij die ukken te zijn. Drie jaar lang. En moest het toen opgeven. Wil, kortom, is ingevoerd in de materie. 22

23 El, Mark en Annemarie. Zweden Hij geeft Annemarie een onooglijk, tussen twee glaasjes geklemd alpenbloemetje, dat El in het heetst van haar strijd van haar gynaecoloog heeft gekregen. En een keer, in woede en frustratie, tegen de muur heeft gesmeten: er loopt een lange breuk door het glas. Misschien gooi ik het ook nog wel een keer tegen de muur, zegt Annemarie. Dan krijg ik het terug met twéé barsten, zegt Wil. Ze hangen tegen elkaar in de keuken. Een paar maanden geleden zou ik gezegd hebben: kom jongens, schei uit met dat kleffe gedoe. Yessss! De vuisten gebald op schouderhoogte, dan met een ruk naar beneden. Ze staat midden in de kamer - we zijn net terug uit Rijnstate. We hadden uitvoerig gerepeteerd. Alleen als de radiologe een vorm van bestraling in de aanbieding heeft die a) geen pijn 23

24 veroorzaakt maar bestrijdt, b) een wezenlijke verlichting inhoudt en c) in een frequentie van een, hooguit twee keer per week kan plaatsvinden, zegt Annemarie ja. Als we tegenover haar zitten leg ik voor de zoveelste keer uit dat ik alleen maar het woord voer omdat het Annemarie te veel pijn doet om veel te praten. Probeer zo helder mogelijk onze voorwaarden te formuleren. En daaraan valt in geen enkel opzicht te voldoen. Tóch bijverschijnselen, géén garantie dat het echt helpt, een keer of drie per week. Annemarie hoeft over het antwoord niet na te denken. Nee. En nog eens nee. Niet dat het er iets toe doet - maar de dokter met het hoofd vol zwarte krullen lijkt te denken: groot gelijk. Wenst ons het allerbeste en zegt dat we altijd kunnen blijven aankloppen. Ik hoopte dat het zo zou gaan, zegt Annemarie, als we, net uit het ziekenhuis, langs die schitterende zomerse heuvel met grazende paarden tegenover Sonsbeek rijden. Ik ook, zeg ik, maar ik wilde je niet beïnvloeden. Yessss! Maarten komt na vieren. In zijn grote Amerikaanse slee, waarmee hij in Amsterdam nauwelijks uit de voeten kan maar waaraan hij om onnaspeurlijke redenen toch de voorkeur geeft boven een normale auto. Als hij, met zijn bijna twee meter, Annemarie tegen zich aandrukt, lijkt ze in niets meer op het voor die tijd lange meisje dat ik twee en vijftig jaar geleden leerde kennen. Hij heeft, zoals beloofd, een plastic zakje mee gebracht met onbestemd bruingroen spul. Even later belt Michiel. Wat mama aan het doen is, vraagt hij. Mama, zeg ik, krijgt nou les van Maarten in het draaien van stickies. Kijk mam, je moet dit oprollen en er een mondstuk van maken voor extra lucht. Ik zou vanavond maar niet bellen, zeg ik tegen Michiel, we zitten waarschijnlijk in de disco. Kees belt uit Canada. Zegt dat hij wil komen. Ik raad het hem 24

MEMORY WOORDEN 1.1. TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 1

MEMORY WOORDEN 1.1. TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 1 MEMORY WOORDEN 1.1 TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 1 ik jij hij zij wij jullie zij de baby het kind ja nee de naam TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 2 MEMORY WOORDEN 1.2 TaalCompleet A1 Memory Woorden

Nadere informatie

veeg de tranen van me weg. Ik kijk nog eens rond en er valt een hoop spanning van me af. Er komt zelfs een kleine glimlach op me gezicht terug.

veeg de tranen van me weg. Ik kijk nog eens rond en er valt een hoop spanning van me af. Er komt zelfs een kleine glimlach op me gezicht terug. Het DOC Ik kruip in één van de buikpijn terwijl ik in bed lig. Mijn gedachten gaan uit naar de volgende dag. Ik weet wat er die dag staat te gebeuren, maar nog niet hoe dit zal uitpakken. Als ik hieraan

Nadere informatie

O, antwoordde ik. Verder zei ik niets. Ik ging vlug de keuken weer uit en zonder eten naar school.

O, antwoordde ik. Verder zei ik niets. Ik ging vlug de keuken weer uit en zonder eten naar school. Voorwoord Susan schrijft elke dag in haar dagboek. Dat dagboek is geen echt boek. En ook geen schrift. Susans dagboek zit in haar tablet, een tablet van school. In een map die Moeilijke Vragen heet. Susan

Nadere informatie

Papa en mama hebben ruzie. Ton en Toya vinden dat niet leuk. Papa wil graag dat Ton en Toya bij hem op bezoek komen, maar van mama mag dat niet.

Papa en mama hebben ruzie. Ton en Toya vinden dat niet leuk. Papa wil graag dat Ton en Toya bij hem op bezoek komen, maar van mama mag dat niet. Bezoek op kantoor Papa en mama hebben ruzie. Ton en Toya vinden dat niet leuk. Papa wil graag dat Ton en Toya bij hem op bezoek komen, maar van mama mag dat niet. Ton en Toya hebben wat problemen thuis.

Nadere informatie

We hebben verleden week nog gewinkeld. Toen wisten we het nog niet. De kinderbijslag was binnen en ik mocht voor honderd euro kleren uitkiezen.

We hebben verleden week nog gewinkeld. Toen wisten we het nog niet. De kinderbijslag was binnen en ik mocht voor honderd euro kleren uitkiezen. Woensdag Ik denk dat ik gek word! Dat moet wel, want ik heb net gehoord dat mijn moeder kanker heeft. Niet zomaar een kankertje dat met een chemo of bestraling overgaat. Nee. Het zit door haar hele lijf.

Nadere informatie

Die nacht draait Cees zich naar me toe. In het donker voel ik heel zachtjes zijn lippen op mijn wang.

Die nacht draait Cees zich naar me toe. In het donker voel ik heel zachtjes zijn lippen op mijn wang. Vanavond ga ik mijn man vertellen dat ik bij hem wegga. Na het eten vertel ik het hem. Ik heb veel tijd besteed aan het maken van deze laatste maaltijd. Met vlaflip toe. Ik hoop dat de klap niet te hard

Nadere informatie

De twee zaken waarover je in dit boek kunt lezen, zijn de meest vreemde zaken die Sherlock Holmes ooit heeft opgelost.

De twee zaken waarover je in dit boek kunt lezen, zijn de meest vreemde zaken die Sherlock Holmes ooit heeft opgelost. Sherlock Holmes was een beroemde Engelse privédetective. Hij heeft niet echt bestaan. Maar de schrijver Arthur Conan Doyle kon zo goed schrijven, dat veel mensen dachten dat hij wél echt bestond. Sherlock

Nadere informatie

De PAAZ, wat is dat? Informatie voor kinderen van 8 tot 12 jaar

De PAAZ, wat is dat? Informatie voor kinderen van 8 tot 12 jaar De PAAZ, wat is dat? Informatie voor kinderen van 8 tot 12 jaar De afgelopen weken was het niet zo leuk bij Pim thuis. Zijn moeder lag de hele dag in bed. Ze stond niet meer op, deed geen boodschappen

Nadere informatie

de aanbieding reclame, korting De appels zijn in de a Ze zijn vandaag extra goedkoop.

de aanbieding reclame, korting De appels zijn in de a Ze zijn vandaag extra goedkoop. Woordenlijst bij hoofdstuk 4 de aanbieding reclame, korting De appels zijn in de a Ze zijn vandaag extra goedkoop. alleen zonder andere mensen Hij is niet getrouwd. Hij woont helemaal a, zonder familie.

Nadere informatie

Theorieboek. leeftijd, dezelfde hobby, of ze houden van hetzelfde. Een vriend heeft iets voor je over,

Theorieboek. leeftijd, dezelfde hobby, of ze houden van hetzelfde. Een vriend heeft iets voor je over, 3F Wat is vriendschap? 1 Iedereen heeft vrienden, iedereen vindt het hebben van vrienden van groot belang. Maar als we proberen uit te leggen wat vriendschap precies is staan we al snel met de mond vol

Nadere informatie

Inhoud. Een nacht 7. Voetstappen 27. Strijder in de schaduw 51

Inhoud. Een nacht 7. Voetstappen 27. Strijder in de schaduw 51 Inhoud Een nacht 7 Voetstappen 27 Strijder in de schaduw 51 5 Een nacht 6 Een plek om te slapen Ik ben gevlucht uit mijn land. Daardoor heb ik geen thuis meer. De wind neemt me mee. Soms hierheen, soms

Nadere informatie

Rianne haalt haar hand door Jochems haar terwijl ze naar de kamer loopt. Kijk eens wie we daar hebben? roept ze als ze uit het raam kijkt.

Rianne haalt haar hand door Jochems haar terwijl ze naar de kamer loopt. Kijk eens wie we daar hebben? roept ze als ze uit het raam kijkt. Hoofdstuk 1 Zullen we deze ballonnen nog aan de lamp hangen? Vragend kijkt Rianne Jochem aan. Is goed, mompelt haar stiefbroertje zacht. Hé, wat is er? vraagt Rianne verbaasd. Vind je de slingers niet

Nadere informatie

Als je ergens heel erg bang voor bent, dan heb je angst. Je hebt bijvoorbeeld angst voor de tandarts.

Als je ergens heel erg bang voor bent, dan heb je angst. Je hebt bijvoorbeeld angst voor de tandarts. Thema 5 Les 1: De angst: Als je ergens heel erg bang voor bent, dan heb je angst. Je hebt bijvoorbeeld angst voor de tandarts. De schrik: Als iemand ineens achter je staat, dan schrik je. Je bent dan ineens

Nadere informatie

Op weg met Jezus. eerste communieproject. Hoofdstuk 5 Bidden. H. Theobaldusparochie, Overloon

Op weg met Jezus. eerste communieproject. Hoofdstuk 5 Bidden. H. Theobaldusparochie, Overloon Op weg met Jezus eerste communieproject H. Theobaldusparochie, Overloon Hoofdstuk 5 Bidden Eerste communieproject "Op weg met Jezus" hoofdstuk 5 blz. 1 Joris is vader aan het helpen in de tuin. Ze zijn

Nadere informatie

Elke miskraam is anders (deel 2)

Elke miskraam is anders (deel 2) Elke miskraam is anders (deel 2) Eindelijk zijn we twee weken verder en heb ik inmiddels de ingreep gehad waar ik op zat te wachten. In de tussen tijd dacht ik eerst dat ik nu wel schoon zou zijn, maar

Nadere informatie

1. Joris. Voor haar huis remt Roos. Ik ben er. De gordijnen beneden zijn weer dicht.

1. Joris. Voor haar huis remt Roos. Ik ben er. De gordijnen beneden zijn weer dicht. 1. Joris Hé Roos, fiets eens niet zo hard. Roos schrikt op en kijkt naast zich. Recht in het vrolijke gezicht van Joris. Joris zit in haar klas. Ben je voor mij op de vlucht?, vraagt hij. Wat een onzin.

Nadere informatie

Opstartles 10. EXTRA Oefenen met woorden bij de lessen

Opstartles 10. EXTRA Oefenen met woorden bij de lessen www.edusom.nl Opstartles 10. EXTRA Oefenen met woorden bij de lessen Het is belangrijk om veel woorden te leren. In deze extra les vindt u extra woorden bij de Opstartlessen 1 t/m 5. Kijk ook eens naar

Nadere informatie

Er zijn mensen nodig met nieuwe fantasie

Er zijn mensen nodig met nieuwe fantasie Er zijn mensen nodig met nieuwe fantasie Ervaringen, belevenissen, vragen in woorden gevangen om die woorden weer vrij te laten in nieuwe ervaringen, belevenissen, vragen. Marcel Zagers www.meerstemmig.nl

Nadere informatie

Stop met vergelijken. Je bent uniek

Stop met vergelijken. Je bent uniek Stop met vergelijken. Je bent uniek Deze week schrijft Tineke Franssen, een van de wandelcoaches van Het Coach Bureau, het artikel. Vlak voor de zomer rondt zij het wandelcoachtraject af met Hanneke (43).

Nadere informatie

Help me, Zoey, zeg ik. Zoey kijkt verbaasd. Waarmee?, vraagt ze.

Help me, Zoey, zeg ik. Zoey kijkt verbaasd. Waarmee?, vraagt ze. 1 Ik wou dat ik een vriendje had. Ik wou dat hij in mijn kast zat. Dan kon ik hem tevoorschijn halen wanneer ik maar wilde. Hij zou naar me kijken alsof ik mooi ben. Zwijgend. Hij zou zijn leren jack uittrekken

Nadere informatie

Hé, man Goedemorgen. Ja, goedemorgen. Ik hoorde jullie praten, met al dat broeder en zuster gedoe. Hou op,

Hé, man Goedemorgen. Ja, goedemorgen. Ik hoorde jullie praten, met al dat broeder en zuster gedoe. Hou op, Het team Hé, broeder, Kan ik je even spreken? Ja, wacht even, oké, oké, ja, zeg het maar. Nou, ja, het zit eigenlijk zo: je hebt mij heel erg pijn gedaan. O? Ja. Ik heb één van je oude toespraken beluisterd.

Nadere informatie

HANDIG EEN BIJTEND KONIJN

HANDIG EEN BIJTEND KONIJN l a n d e l i j k i n f o r m a t i e c e n t r u m g e z e l s c h a p s d i e r e n HANDIG EEN BIJTEND KONIJN OVER HOUDEN VAN HUISDIEREN HIER LEES JE HANDIGE INFORMATIE OVER BIJTENDE KONIJNEN. JE KUNT

Nadere informatie

Help, mijn papa en mama gaan scheiden!

Help, mijn papa en mama gaan scheiden! Help, mijn papa en mama gaan scheiden! Joep ligt in bed. Hij houdt zijn handen tegen zijn oren. Beneden hoort hij harde boze stemmen. Papa en mama hebben ruzie. Papa en mama hebben vaak ruzie. Ze denken

Nadere informatie

Er was eens een heel groot bos. Met bomen en bloemen. En heel veel verschillende dieren. Aan de rand van dat bos woonde, in een grot, een draakje. Dat draakje had de mooiste grot van iedereen. Lekker vochtig

Nadere informatie

Vrijdag 7 mei. Axel kijkt naar het aanrecht. Dat is blinkend schoon. Er is geen vlekje te zien.

Vrijdag 7 mei. Axel kijkt naar het aanrecht. Dat is blinkend schoon. Er is geen vlekje te zien. Vrijdag 7 mei Hanna kijkt tevreden rond in huis. Ze heeft hard gewerkt vandaag. Alles ziet er netjes uit. De was is gedaan. De overhemden van haar man Axel hangen gestreken in de kast. En zijn T-shirts

Nadere informatie

Hij had dezelfde soort helm op als in het beeld vooraf...2 Mijn vader was verbaasd dat ik alles wist...3 Ik zat recht overeind in mijn bed te

Hij had dezelfde soort helm op als in het beeld vooraf...2 Mijn vader was verbaasd dat ik alles wist...3 Ik zat recht overeind in mijn bed te Hij had dezelfde soort helm op als in het beeld vooraf...2 Mijn vader was verbaasd dat ik alles wist...3 Ik zat recht overeind in mijn bed te kijken...4 De mensenmenigte opende zich in het midden...5 Toen

Nadere informatie

Ze moet wel twee keer zo veel eten als Anne, en altijd weer die pillen vooraf.

Ze moet wel twee keer zo veel eten als Anne, en altijd weer die pillen vooraf. 1. Susan Susan ligt op een bed in haar tuinhuisje. De twee deuren van het huisje staan wijd open, zodat er frisse lucht naar binnen komt. Vanuit haar bed kan Susan precies tussen de struiken door de achterdeur

Nadere informatie

Mijn loverboy Verloren onschuld

Mijn loverboy Verloren onschuld Mijn loverboy Verloren onschuld in makkelijke taal simone schoemaker 8 Het verhaal van Lisa De dag begint goed. Ik word wakker met een blij gevoel. Yes, ik ben jarig! Ik ben zestien! Mijn moeder feliciteert

Nadere informatie

Pannenkoeken met stroop

Pannenkoeken met stroop Pannenkoeken met stroop Al een maand lang zegt Yvonne alleen maar nee. Heb je je best gedaan op school? Nee. Was het leuk? Nee. Heb je nog met iemand gespeeld? Nee. Heb je lekker gegeten? Nee. Heb je goed

Nadere informatie

Het is de familieblues. Je kent dat gevoel vast wel. Je zit aan je familie vast. Voor altijd ben je verbonden met je ouders, je broers, je zussen.

Het is de familieblues. Je kent dat gevoel vast wel. Je zit aan je familie vast. Voor altijd ben je verbonden met je ouders, je broers, je zussen. De familieblues Tot mijn 15e noemde ik mijn ouders papa en mama. Daarna niet meer. Toen noemde ik mijn vader meester. Zo noemde hij zich ook als hij lesgaf. Hij was leraar Engels op een middelbare school.

Nadere informatie

GAVE Kerk: werkblad Bijbelklassen en Spoorzoekers

GAVE Kerk: werkblad Bijbelklassen en Spoorzoekers Onze gemeentevisie GAVE Kerk: werkblad Bijbelklassen en Spoorzoekers Wij zijn gemeente van Jezus Christus die hem leren kennen, volgen en verkondigen. G K V - V Thematekst met gebaren: Sleutelvers: God

Nadere informatie

Wanneer vertel je het de kinderen? Kies een moment uit waarop je zelf en de kinderen niet gestoord kunnen worden.

Wanneer vertel je het de kinderen? Kies een moment uit waarop je zelf en de kinderen niet gestoord kunnen worden. Hoe vertel je het de kinderen? Op een gegeven moment moet je de kinderen vertellen dat jullie gaan scheiden. Belangrijk is hoe en wat je hen vertelt. Houd rekening daarbij rekening met de leeftijd van

Nadere informatie

tje was saai. Haar ouders hadden een caravan, waarmee ze ieder jaar in de zomer naar Frankrijk gingen. Ook voor deze zomer was de camping al

tje was saai. Haar ouders hadden een caravan, waarmee ze ieder jaar in de zomer naar Frankrijk gingen. Ook voor deze zomer was de camping al Hoofdstuk 1 Echt? Saartjes mond viel open van verbazing. Maar dat is supergoed nieuws! Ze sloeg haar armen om haar vriendin heen. Waaah, helemaal te gek. We gaan naar Frankrijk. Zon, zee, strand, leuke

Nadere informatie

De woonkamer. Er staan veel dozen in de woonkamer, er staat een bank en een kast die half in elkaar gezet is.

De woonkamer. Er staan veel dozen in de woonkamer, er staat een bank en een kast die half in elkaar gezet is. SAMENWONEN 1. EXT. ROND HET HUIS - DAG Rond het huis. Judith en Peter zijn aan het verhuizen, er staat een verhuiswagen voor het huis. Judith en Peter lopen vaak heen en weer met dozen. Ze lachen naar

Nadere informatie

Suzanne Peters. Blijf bij me! liefdesroman

Suzanne Peters. Blijf bij me! liefdesroman Suzanne Peters Blijf bij me! liefdesroman Hoofdstuk 1 Katja belde aan bij het huis. Ze vond het toch wel erg spannend. Het was de tweede keer dat ze op visite ging bij de hondenfokker en deze keer zou

Nadere informatie

Door het raam ziet ze Bea, de benedenbuurvrouw. Ze veegt de sneeuw weg van het pad voor de flat. Uitslover, denkt Alice.

Door het raam ziet ze Bea, de benedenbuurvrouw. Ze veegt de sneeuw weg van het pad voor de flat. Uitslover, denkt Alice. Alice ligt in bed. Heel langzaam wordt ze wakker. Haar lichaam ontspannen, haar hoofd leeg. De vertrouwde geur van haar man Jules hangt in de slaapkamer. Een geur van alcohol, nootmuskaat en oude man.

Nadere informatie

Weer loop ik door de draaideur van het Lucasziekenhuis.

Weer loop ik door de draaideur van het Lucasziekenhuis. 1 Weer loop ik door de draaideur van het Lucasziekenhuis. Dat is nu al de derde keer in een paar dagen. We moeten vandaag op de eerste verdieping zijn, kamer 105. Mevrouw dr. W.H.F. Scheltema, internist,

Nadere informatie

Rivka voelt tranen in haar ogen. Vader aait over haar wang. Hij zegt: Veel plezier, prinsesje. Vergeet je nooit wie je bent? Dan draait vader zich

Rivka voelt tranen in haar ogen. Vader aait over haar wang. Hij zegt: Veel plezier, prinsesje. Vergeet je nooit wie je bent? Dan draait vader zich 1942-1943 1 Rivka! Het is tijd om te gaan!, roept vader. Rivka is blij. Ze gaat logeren. Ze weet niet bij wie. En ze weet ook niet hoe lang. Maar ze heeft er wel zin in. Vader heeft gezegd: Je gaat in

Nadere informatie

Zondag 6 maart 2016, 10.00 uur Jeugddienst. Voorganger: ds. Bert de Wit

Zondag 6 maart 2016, 10.00 uur Jeugddienst. Voorganger: ds. Bert de Wit Preek Zondag 6 maart 2016, 10.00 uur Jeugddienst Thema: @Home Voorganger: ds. Bert de Wit Schriftlezing: Lucas 15:11-32 Een vader had twee zonen zo begint het verhaal. Met de beschrijving van een gezin.

Nadere informatie

3 Bijna ruzie. Maar die Marokkanen en Turken horen hier niet. Ze moeten het land uit, vindt Jacco.

3 Bijna ruzie. Maar die Marokkanen en Turken horen hier niet. Ze moeten het land uit, vindt Jacco. 1 Het portiek Jacco ruikt het al. Zonder dat hij de voordeur opendoet, ruikt hij al dat er tegen de deur is gepist. Dat gebeurt nou altijd. Zijn buurjongen Junior staat elke avond in het portiek te plassen.

Nadere informatie

De MS van Tess Als elke dag onzeker is

De MS van Tess Als elke dag onzeker is Morgen gaan we naar de huisarts, zegt haar moeder s middags. Ik weet niet wat er met je is. Je bent zo moe de laatste tijd. En nu heb je ook nog last van je oog. De juf zegt dat ik misschien een bril moet,

Nadere informatie

Soms ben ik eens boos, en soms wel eens verdrietig, af en toe eens bang, en heel vaak ook wel blij.

Soms ben ik eens boos, en soms wel eens verdrietig, af en toe eens bang, en heel vaak ook wel blij. Lied: Ik ben ik (bij thema 1: ik ben mezelf) (nr. 1 en 2 op de CD) : Weet ik wie ik ben? Ja, ik weet wie ik ben. Weet ik wie ik ben? Ja, ik weet wie ik ben. Ik heb een mooie naam, van achter en vooraan.

Nadere informatie

Laura zelf heeft bijna nooit ruzie met haar moeder. De moeder van Laura komt uit Peru. Yasmina vindt haar lief, zacht en zorgzaam.

Laura zelf heeft bijna nooit ruzie met haar moeder. De moeder van Laura komt uit Peru. Yasmina vindt haar lief, zacht en zorgzaam. 1. Yasmina doet het tuinhekje achter zich dicht. Hoe kan ze zo stom zijn niet aan de verjaardag van haar moeder te denken? Haar moeder blijft woedend achter. Yasmina voelt zich even rot, maar na drie stappen

Nadere informatie

Op bezoek. bij Sam op de Intensive Care

Op bezoek. bij Sam op de Intensive Care Op bezoek S bij Sam op de Intensive Care Hoi, ik ben Sam en ik lig op de Intensive Care S Ik heb een fotoboekje gemaakt. Zo kun je alvast zien waar ik ben en wat iedereen op de afdeling doet. Natuurlijk

Nadere informatie

Brandweerman. 1 Brandweerman, brandweerman. Red die kat, als je kan. Zet je ladder neer en draag snel die kat omlaag.

Brandweerman. 1 Brandweerman, brandweerman. Red die kat, als je kan. Zet je ladder neer en draag snel die kat omlaag. vanaf 4 jaar tekst: Marian van Gog muziek: Ton Kerkhof ouplet Brandweerman Intro D7 G man, Refrein brand -weer - man. Red die kat, Brand-weer Œ Œ Œ G Œ Ó als je kan. Zet je lad - der neer en draag snel

Nadere informatie

Plakzijde Schutblad links Schutblad rechts Ziek Eerder verscheen: Niks zeggen! Bekroond met een Vlag en Wimpel 2008 www.gideonsamson.nl www.leopold.nl Gideon Samson Ziek Leopold / Amsterdam Voor Jolijn,

Nadere informatie

De boekenbeer Module dans groep 1-2

De boekenbeer Module dans groep 1-2 De boekenbeer Module dans groep 1-2 Teksten: Stella van Lieshout Illustraties: Tjarko van der Pol In samenwerking met Centrum voor de Kunsten Beverwijk en ABC Cultuur Contact: DeboraVollebregt@centrumvoordekunstenbeverwijk.nl

Nadere informatie

Beste vrienden, ik mag jullie vandaag vertellen over de laatste week van het leven van Jezus.

Beste vrienden, ik mag jullie vandaag vertellen over de laatste week van het leven van Jezus. 1 Beste vrienden, ik mag jullie vandaag vertellen over de laatste week van het leven van Jezus. 2 Het verhaal De Goede Week Trouw, Hoop en Spijt Ik wil jullie vandaag vertellen over de Goede Week. Dat

Nadere informatie

Noach bouwt een ark Genesis 6-8

Noach bouwt een ark Genesis 6-8 2 Noach bouwt een ark Genesis 6-8 Het is niet fijn meer op de aarde. De mensen maken ruzie, ze vechten en ze zijn God vergeten. Maar er is één man die anders is. Dat is Noach. Op een dag praat God met

Nadere informatie

R O S A D E D I E F. Arco Struik. Rosa de dief Arco Struik 1 www.gratiskinderboek.nl

R O S A D E D I E F. Arco Struik. Rosa de dief Arco Struik 1 www.gratiskinderboek.nl R O S A D E D I E F Arco Struik Rosa de dief Arco Struik 1 www.gratiskinderboek.nl In de winkel 3 Bart 5 Een lieve dief 7 De telefoon 9 Bij de dokter 11 De blinde vrouw 13 Een baantje 15 Bijna betrapt

Nadere informatie

De droom. De sneeuw dwarrelt in de ruimte.

De droom. De sneeuw dwarrelt in de ruimte. De droom Hassan droomt dat het sneeuwt. De sneeuw dwarrelt in het donker. Hij valt niet naar beneden, want er is geen beneden. En er is geen boven. Hij valt niet van de hemel naar de aarde, want er is

Nadere informatie

Refrein: Als het regent in jouw hart en je kunt alleen maar huilen, kom dan bij me, hou me vast, in mijn armen mag je schuilen.

Refrein: Als het regent in jouw hart en je kunt alleen maar huilen, kom dan bij me, hou me vast, in mijn armen mag je schuilen. Ellen en Patrick Nooit meer je stem, nooit meer je lach, Alles gaat terug, naar die éne dag. De pijn vanbinnen, het doet zo n zeer, Ze zeggen dat het mindert, maar wanneer... Intredelied: M n oma is gestorven

Nadere informatie

Niet eerlijk. Kyara Blaak

Niet eerlijk. Kyara Blaak Kyara Blaak Niet eerlijk Kyara Blaak Kyara Blaak 248media uitgeverij, Steenwijk Grafische realisatie: MDS Grafische Vormgeving Illustraties binnenwerk: Kyara Blaak Alle rechten voorbehouden. Niets uit

Nadere informatie

JUST BE YOU.NL. Het mooiste wat je kunt worden is jezelf! 23 tips voor direct meer zelfvertrouwen. Marian Palsgraaf - www.justbeyou.

JUST BE YOU.NL. Het mooiste wat je kunt worden is jezelf! 23 tips voor direct meer zelfvertrouwen. Marian Palsgraaf - www.justbeyou. JUST BE YOU.NL Het mooiste wat je kunt worden is jezelf! 23 tips voor direct meer zelfvertrouwen Marian Palsgraaf - www.justbeyou.nl Het mooiste wat je kunt worden is jezelf. Mijn passie is mensen te helpen

Nadere informatie

Alleen is maar alleen

Alleen is maar alleen 177 177 HOOFDSTUK 11 Alleen is maar alleen WOORDEN 1 1 Heb jij het ook zo...? a los b druk 2 Aan welke... van de stad woon jij? a kant b plek 3 O, daar? Daar woont ook een... van me! a omgeving b kennis

Nadere informatie

Inhoud. Woord vooraf 9. 1. Ik haat de dood 11 Overdenking bij 1 Korintiërs 15: 1-7 42

Inhoud. Woord vooraf 9. 1. Ik haat de dood 11 Overdenking bij 1 Korintiërs 15: 1-7 42 Inhoud Woord vooraf 9 1. Ik haat de dood 11 Overdenking bij 1 Korintiërs 15: 1-7 42 2. Papa, ik ben bang dat jij ook dood gaat 44 Overdenking over 1 Korintiërs 15: 35-49 78 3. Ik ben mijzelf niet meer

Nadere informatie

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen 1. Print deze tekst 2. Download het geluidsbestand en luister Je gaat een toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen maken. Dit is een leestoets. De toets heeft vijf delen. Deel A, B, C, D en E. Deze toets

Nadere informatie

Een meneer heeft veel ballonnen. Hij roept: Kinderen, kom erbij! Mijn ballonnen die zijn gratis. Wie wil een ballon van mij?

Een meneer heeft veel ballonnen. Hij roept: Kinderen, kom erbij! Mijn ballonnen die zijn gratis. Wie wil een ballon van mij? Een meneer heeft veel ballonnen. Hij roept: Kinderen, kom erbij! Mijn ballonnen die zijn gratis. Wie wil een ballon van mij? Wat een mooie luchtballonnen! Geel, oranje, groen en blauw. Kies maar uit Daan,

Nadere informatie

Wat mevrouw verteld zal ik in schuin gedrukte tekst zetten. Ik zal letterlijk weergeven wat mevrouw verteld. Mevrouw is van Turkse afkomst.

Wat mevrouw verteld zal ik in schuin gedrukte tekst zetten. Ik zal letterlijk weergeven wat mevrouw verteld. Mevrouw is van Turkse afkomst. Interview op zaterdag 16 mei, om 12.00 uur. Betreft een alleenstaande mevrouw met vier kinderen. Een zoontje van 5 jaar, een dochter van 7 jaar, een dochter van 9 jaar en een dochter van 12 jaar. Allen

Nadere informatie

Heleen slaat het boek dicht. Vanavond komt er niets van lezen, haar gedachten dwalen steeds af.

Heleen slaat het boek dicht. Vanavond komt er niets van lezen, haar gedachten dwalen steeds af. 1 Heleen van Rijnsburg zet de wekker op halfacht. Als ze nu nog een halfuurtje leest in bed, dan krijgt ze zeven uur slaap. Dat is precies genoeg. Zes uur is te kort en acht uur is te lang. Op het nachtkastje

Nadere informatie

HANDIG ALS EEN HOND DREIGT

HANDIG ALS EEN HOND DREIGT l a n d e l i j k i n f o r m a t i e c e n t r u m g e z e l s c h a p s d i e r e n HANDIG ALS EEN HOND DREIGT OVER HOUDEN VAN HUISDIEREN HIER LEES JE HANDIGE INFORMATIE OVER HONDEN DIE DREIGEN. JE KUNT

Nadere informatie

- Waarschuwing- dit is een pittige les!

- Waarschuwing- dit is een pittige les! - Waarschuwing- dit is een pittige les! Herken je de volgende situatie: Je vraagt aan je partner (heb je deze niet denk dan even terug aan de tijd dat je deze wel had) of hij de vuilniszak wilt buiten

Nadere informatie

Het is woensdagmiddag. Hij heeft alle tijd. Wat zal hij

Het is woensdagmiddag. Hij heeft alle tijd. Wat zal hij DUBBEL Eerst merkt TimTom niets bijzonders. Hij zit gewoon op zijn plaats in de klas. Iedereen weet nu dat hij Daan heet. Juf noemt hem niet Daan. Ze zegt ook niet TimTom. Ze is aardig tegen hem. Dat wel.

Nadere informatie

Neus correctie 2012. Aanleiding. Intake gesprek. Stap 1: Wat gaan we doen

Neus correctie 2012. Aanleiding. Intake gesprek. Stap 1: Wat gaan we doen Neus correctie 2012 Aanleiding Al een tijdje heb ik last van mijn neus. Als kind van een jaar of 5 kreeg ik een schep tegen mijn neus, wat er waarschijnlijk voor heeft gezorgd dat mijn neus brak. Als kind

Nadere informatie

Een land waar. mensen goed geïnformeerd zijn over handicaps

Een land waar. mensen goed geïnformeerd zijn over handicaps Een land waar mensen goed geïnformeerd zijn over handicaps Lilian (48) vraagt haar zoontje om even een handje te komen geven. Dat doet hij en dan gaat hij weer lekker verder spelen. Wij nemen plaats aan

Nadere informatie

Vertel de kinderen, of praat met hen over het verschil tussen film, tv kijken of naar het theater gaan.

Vertel de kinderen, of praat met hen over het verschil tussen film, tv kijken of naar het theater gaan. LESBRIEF Binnenkort gaan jullie met jullie groep naar de voorstelling Biggels en Tuiten Hieronder een aantal tips over hoe je de groep goed kan voorbereiden op de voorstelling. VOOR DE VOORSTELLING Vertel

Nadere informatie

Take a look at my life week 5&6

Take a look at my life week 5&6 Take a look at my life week 5&6 Maandag 27 januari 2014 Zou vandaag gaan werken, maar heb op het laatste moment afgezegd omdat het nogal glad was op de weg. Dus ik durfde het niet aan om op de fiets naar

Nadere informatie

Vanjezelfhouden.nl 1

Vanjezelfhouden.nl 1 1 Kan jij van jezelf houden? Dit ontwerp komt eigenlijk altijd weer ter sprake. Ik verbaas mij erover hoeveel mensen er zijn die dit lastig vinden om te implementeren in hun leven. Veel mensen willen graag

Nadere informatie

Johannes 6,1-15 - We danken God, want Jezus zorgt voor ons

Johannes 6,1-15 - We danken God, want Jezus zorgt voor ons Johannes 6,1-15 - We danken God, want Jezus zorgt voor ons Dankdag voor gewas en arbeid Liturgie Voorzang LB 448,1.3.4 Stil gebed Votum Groet Zingen: Gez 146,1.2 Gebed Lezen: Johannes 6,1-15 Zingen: Ps

Nadere informatie

Voorwoord. Veel leesplezier! Liefs, Rhijja

Voorwoord. Veel leesplezier! Liefs, Rhijja Voorwoord Verliefd zijn is super, maar ook doodeng. Want het kan je heel onzeker maken. En als het uiteindelijk uitgaat, voel je je intens verdrietig. In dit boek lees je over mijn liefdesleven, de mooie,

Nadere informatie

Nooit had zijn moeder over haar vader gesproken en nu hij dood was, moest ze de hele dag huilen.

Nooit had zijn moeder over haar vader gesproken en nu hij dood was, moest ze de hele dag huilen. 9-12 jaar De villa van Spoek De villa van Spoek was een grote villa aan de Tapijtweg nummer elf in het stadje Sonsbeek. Het huis stond aan een brede rivier en had een lange oprijlaan van glimmende witte

Nadere informatie

Groep 5 A. De kinderen uit de klas hebben verhalen geschreven over Sinterklaas en zwarte piet. Zwartepiet in Spanje doet alles andersom.

Groep 5 A. De kinderen uit de klas hebben verhalen geschreven over Sinterklaas en zwarte piet. Zwartepiet in Spanje doet alles andersom. Groep 5 A Juffrouw Helma & Juffrouw Monique De kinderen uit de klas hebben verhalen geschreven over Sinterklaas en zwarte piet. Zwarte piet zat pakjes in te pakken. Zwartepiet in Spanje doet alles andersom.

Nadere informatie

Jouw reis door de Bijbel. Uitgeverij Jes! Zoetermeer

Jouw reis door de Bijbel. Uitgeverij Jes! Zoetermeer Nieske Selles-ten Brinke Jouw reis door de Bijbel Dagboek voor kinderen Uitgeverij Jes! Zoetermeer Onder de naam Jes! Junior verschijnen boeken voor kinderen tot twaalf jaar. Jes! Junior is een imprint

Nadere informatie

www.queridokinderboeken.nl

www.queridokinderboeken.nl www.queridokinderboeken.nl Copyright 2013 Joke van Leeuwen Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt, in enige vorm of op welke wijze ook, zonder voorafgaande schriftelijke

Nadere informatie

Arnold & Naomi Kristian van Essen

Arnold & Naomi Kristian van Essen Arnold & Naomi Kristian van Essen Ik wil dat je gaat. Naomi haar stem snijdt door t hart van Arnold. Maar waarom dan? Arnold zijn stem hapert. Naomi zucht en staat op. Langzaam beweegt ze naar het raam

Nadere informatie

NASCHOOLSE DAGBEHANDELING. Figaro. Welkom! Waarom kom jij naar de groep? Informatieboekje voor kinderen die komen kennismaken. Dit boekje is van:

NASCHOOLSE DAGBEHANDELING. Figaro. Welkom! Waarom kom jij naar de groep? Informatieboekje voor kinderen die komen kennismaken. Dit boekje is van: NASCHOOLSE DAGBEHANDELING Figaro Welkom! Binnenkort kom je kennismaken op Figaro. In dit boekje leggen we je alvast wat dingen uit. Het boekje is gemaakt voor kinderen die hier voor de eerste keer komen,

Nadere informatie

Thema: Aanvaard elkaar Tekst: Romeinen 15: 7. Liturgie: Paulus, wat doe je nou? Ik kan je nu even niet meer volgen. Je spreekt jezelf gewoon tegen.

Thema: Aanvaard elkaar Tekst: Romeinen 15: 7. Liturgie: Paulus, wat doe je nou? Ik kan je nu even niet meer volgen. Je spreekt jezelf gewoon tegen. Thema: Tekst: Romeinen 15: 7 Liturgie: Lied voor de dienst: EL 212: 1,2: Heer, wat een voorrecht Welkom Lied 971: 1,2,3: Zing een nieuw lied Stilte en begroeting Klein gloria Gebed Kinderkerk Zingen: Samen

Nadere informatie

Jij bent nog onbeschreven en nog geen groot verhaal jij blaakt alleen van leven dat in jou ademhaalt.

Jij bent nog onbeschreven en nog geen groot verhaal jij blaakt alleen van leven dat in jou ademhaalt. Jij bent nog onbeschreven en nog geen groot verhaal jij blaakt alleen van leven dat in jou ademhaalt. Jij kunt geen mensen haten en doet geen ander zeer misschien ben jij het wapen waarmee ik liefde leer.

Nadere informatie

Spreekopdrachten thema 4 Wonen

Spreekopdrachten thema 4 Wonen Spreekopdrachten thema 4 Wonen Opdracht 1 bij 4.1 ** Uitleg voor de docent: Op de volgende pagina vind je een blad met plaatjes. Knip de plaatjes uit en doe ze in een envelop. Geef elk tweetal een envelop.

Nadere informatie

Take a look at my life week 23

Take a look at my life week 23 Take a look at my life week 23 De dagen blijven voorlopig nog even in het teken staan van Daan, het is nog allemaal zo nieuw. Inmiddels heeft hij 3 weken in het ziekenhuis gelegen. En nu eindelijk lekker

Nadere informatie

Ik ben maar een eenvoudige ezel, maar ik wil je graag een mooi verhaal vertellen

Ik ben maar een eenvoudige ezel, maar ik wil je graag een mooi verhaal vertellen De ezel van Bethlehem Naar een verhaal van Jacques Elan Bewerkt door Koos Stenger Ik ben maar een eenvoudige ezel, maar ik wil je graag een mooi verhaal vertellen over iets wat er met me gebeurd is. Het

Nadere informatie

SALUUT! LESMAP. Droomedaris-Rex Mellaertsstraat 16 2140 Borgerhout

SALUUT! LESMAP. Droomedaris-Rex Mellaertsstraat 16 2140 Borgerhout SALUUT! LESMAP Droomedaris-Rex Mellaertsstraat 16 2140 Borgerhout 1 SALUUT! is een voorstelling met Sophie Derijcke, Saskia Thijs en Trijn Janssens tekst: regie: spel: poppen: muziek: kostuums: decorontwerp:

Nadere informatie

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen 1. Print deze tekst 2. Download het geluidsbestand en luister Je gaat een toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen maken. Dit is een leestoets. De toets heeft vijf delen. Deel A, B, C, D en E. Deze toets

Nadere informatie

Thema: In kruiken en kannen (2 Koningen 4:1-7)

Thema: In kruiken en kannen (2 Koningen 4:1-7) Liturgie aangepaste dienst Baflo, 28-09-14 om 14.30 uur Thema: In kruiken en kannen (2 Koningen 4:1-7) Welkom en mededelingen a. Opw. 334 Heer, uw licht en uw liefde schijnen b. Opw. 88 Een rivier vol

Nadere informatie

De beslissing. Aan mij zal het niet liggen, antwoordde Jens. Maar jij

De beslissing. Aan mij zal het niet liggen, antwoordde Jens. Maar jij De beslissing De winter daarvoor was de beslissing gevallen. We zaten met een glas wijn bij mijn ouders in de woonkamer en vertelden over Kreta, en ook dat we van plan waren naar Zuid- Duitsland te verhuizen.

Nadere informatie

De kerker met de vijf sloten. Crista Hendriks

De kerker met de vijf sloten. Crista Hendriks De kerker met de vijf sloten Crista Hendriks Schrijver: Crista Hendriks Coverontwerp: Pluis Tekst & Ontwerp ISBN: 9789402126112 Crista Hendriks 2014-2 - Voor Oscar... zonder jou zou dit verhaal er nooit

Nadere informatie

0-3 maanden zwanger. Zwanger. Deel 1

0-3 maanden zwanger. Zwanger. Deel 1 Zwanger Ik was voor het eerst zwanger. Ik voelde het meteen. Het kon gewoon niet anders. Het waren nog maar een paar cellen in mijn buik. Toch voelde ik het. Deel 1 0-3 maanden zwanger Veel te vroeg kocht

Nadere informatie

De Yes Set. Dé manier om eenvoudig te beïnvloeden. Auteur: Edwin Selij

De Yes Set. Dé manier om eenvoudig te beïnvloeden. Auteur: Edwin Selij Ok, het volgende wat we gaan doen. We gaan beginnen. Misschien voor de meesten van jullie de eerste inductie, bewust dan. Ik denk dat jullie in je leven wel vaker mensen gehypnotiseerd hebben. Wie heeft

Nadere informatie

En? zegt mijn moeder, die haar nieuwe zomerjurkje laat zien: Wat vind je ervan? Mooi. Ik zeg niets meer dan dat, want ik weet dat ik er geen verstand

En? zegt mijn moeder, die haar nieuwe zomerjurkje laat zien: Wat vind je ervan? Mooi. Ik zeg niets meer dan dat, want ik weet dat ik er geen verstand En? zegt mijn moeder, die haar nieuwe zomerjurkje laat zien: Wat vind je ervan? Mooi. Ik zeg niets meer dan dat, want ik weet dat ik er geen verstand van heb. De vorige keer zei ik dat de nieuwe broek

Nadere informatie

Eerste druk, september 2009 2009 Tiny Rutten

Eerste druk, september 2009 2009 Tiny Rutten Doortje Eerste druk, september 2009 2009 Tiny Rutten isbn: 978-90-484-0769-9 nur: 344 Uitgever: Free Musketeers, Zoetermeer www.freemusketeers.nl Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgenomen

Nadere informatie

!!!!! !!!!!!!!!!!! Uit: Glazen Speelgoed (Tennesse Williams)! (zacht) Hallo. (Ze schraapt haar keel)! Hoe voel je je nu? Beter?!

!!!!! !!!!!!!!!!!! Uit: Glazen Speelgoed (Tennesse Williams)! (zacht) Hallo. (Ze schraapt haar keel)! Hoe voel je je nu? Beter?! Uit: Glazen Speelgoed (Tennesse Williams) Jim Laura Jim Laura Jim wijn aan) Laura Hallo Laura (zacht) Hallo. (Ze schraapt haar keel) Hoe voel je je nu? Beter? Ja. Ja, dankje. Dit is voor jou. Een beetje

Nadere informatie

De dageraad. Fragment. Frank Norbert Rieter

De dageraad. Fragment. Frank Norbert Rieter De dageraad Fragment Frank Norbert Rieter Copyright Frank Norbert Rieter Alle rechten voorbehouden. Correspondentieadres: St Geertruidestraat 27 6521 KG Nijmegen toneelteksten@ijlbode.nl De dageraad Personages

Nadere informatie

Sander Kloet. Elisha Mercelina. Het zwarte meer

Sander Kloet. Elisha Mercelina. Het zwarte meer Sander Kloet koud zo voelt het hier. kil ik weet niet waar het vandaan komt het is geen kou. het is angst. angst voor de wereld angst voor de dag van morgen bang dat we dingen vergeten bang dat we dingen

Nadere informatie

Week 1: Neem 100% verantwoordelijkheid voor je eigen leven

Week 1: Neem 100% verantwoordelijkheid voor je eigen leven Week 1: Neem 100% verantwoordelijkheid voor je eigen leven Gefeliciteerd, vandaag neem jij de eerste stap richting een Proud to be Stout leven. Ik ben trots op jou! De aankomende 8 weken neem ik jou mee

Nadere informatie

Hoe lang duurt geluk?

Hoe lang duurt geluk? Hoe lang duurt geluk? Op dit moment ben ik gelukkig. Na veel pech ben ik dan eindelijk een vrolijke schrijver. Mijn roman is goed gelukt. En ik verdien er veel geld mee. En ik heb ook nog eens een mooie,

Nadere informatie

Vlucht AVI AVI. Ineke Kraijo Veerle Hildebrandt. Kraijo - Hildebrandt Vlucht De Vier Windstreken. De Vier Windstreken AVI

Vlucht AVI AVI. Ineke Kraijo Veerle Hildebrandt. Kraijo - Hildebrandt Vlucht De Vier Windstreken. De Vier Windstreken AVI AVI E4* Alcoholisme, ruzie, bang zijn Midden in de nacht rinkelt de telefoon. Anna weet wat dat betekent. Ze moet vluchten, alweer. Ze rent de donkere nacht in. De volgende dag valt Anna in de klas in

Nadere informatie

Vraag aan de zee. Vraag aan de tijd. wk 3. wk 2

Vraag aan de zee. Vraag aan de tijd. wk 3. wk 2 Bladzijde negen, Bladzijde tien, Krijg ik het wel ooit te zien? Ander hoofdstuk, Nieuw begin.. Maar niets, Weer dicht, Het heeft geen zin. Dan probeer ik achterin dat dikke boek. Dat ik daar niet vaker

Nadere informatie

Preek over de opdracht: Laat de Geest u vervullen (Efeziërs 5:18b) Van drs Ton de Ruiter. Lees vooraf eerst: Efeziërs 5:1,2 en 5:15-33 en 6:1-10

Preek over de opdracht: Laat de Geest u vervullen (Efeziërs 5:18b) Van drs Ton de Ruiter. Lees vooraf eerst: Efeziërs 5:1,2 en 5:15-33 en 6:1-10 Preek over de opdracht: Laat de Geest u vervullen (Efeziërs 5:18b) Van drs Ton de Ruiter. Lees vooraf eerst: Efeziërs 5:1,2 en 5:15-33 en 6:1-10 Bedrinkt u niet (5:18a) is duidelijk een opdracht waar we

Nadere informatie

Micha kijkt Ruben aan. Hij trekt een gek gezicht. Micha houdt niet van puzzelen, want de puzzels die oma maakt, zijn altijd heel erg moeilijk.

Micha kijkt Ruben aan. Hij trekt een gek gezicht. Micha houdt niet van puzzelen, want de puzzels die oma maakt, zijn altijd heel erg moeilijk. 1. Puzzelen Wie er het eerst is! Micha staat bij het schoolhek. Hij krijgt een harde klap op zijn schouder van Ruben, zijn grote broer. Oké. Micha is wel in voor een wedstrijdje. Hij begint meteen te rennen,

Nadere informatie