Voer voor carnivoren Naar alle waarschijnlijkheid is de wilde voorouder van onze huishond de wolf. Veel honden zoals wij hier kennen zullen weinig of geen gelijkenissen vertonen met de wilde voorvader. Echter, al zijn de uiterlijke verschillen groot, het spijsverteringskanaal van de hond is vrijwel gelijk aan dat van de wolf. De essentiële vraag is dan ook: Waarom voeren wij onze honden voedsel wat dwars tegen de natuur ingaat? Ik denk dat hier enerzijds een enorm commercieel belang een rol in speelt. Immers, welke dierenwinkel; heeft geen brokjes in haar assortiment? Klop ook eens bij een willekeurige dierenarts aan voor voedingsadvies; tien tegen één dat je een bepaald soort brokjes op je bordje krijgt. En door de verzekeringsmaatschappijen wordt hier handig op ingespeeld door (ziektekosten-) polissen voor huisdieren in veel soorten en variaties op de markt te brengen. Pas las ik zelfs dat er al honden met beugels rondlopen. Anderzijds zal er ook grote onwetendheid heersen onder onze hondenbezitters. Want het voeren van vers vlees is niet een algemeen voorkomend verschijnsel De negatieve effecten van brok en positieve effecten van vlees voor uw hond ziijn beschreven in het door Tannetje Koning geschreven boek Voer voor carnivoren.
Voeding van de wolf Eet een wolf iedere dag e e n complete maaaaaaaaaltijd?
Allereerst de algemene geschiedenis van de hond. Uit onderzoek is gebleken dat het qua gedrag het waarschijnlijkst is dat de verre voorouder van de hond de wolf moet zijn. Hoewel er eerder ook sprake van was dat de voorouders marterachtigen, fretachtigen of jakhalzen zouden zijn. Het algemene hondenwerk Wanneer de mens precies gebruik is gaan maken van de hulp van honden is niet bekend. Wel weten we dat we heel nuttig gebruik kunnen maken van deze inteligente honden. Bij het werk van honden is vaak onze eerste gedachte aan jachthonden, waakhonden en reddingshonden. Maar het werk waarvoor we honden kunnen inzetten is veel breder! Recent zijn zelfs seizure respons dogs, ofterwijl epilepsiehonden, opgeleid. Enkele werkterreinen van honden zal ik beschrijven. Jachthonden Vanwege zijn grote reukvermogen is de jachthond onmisbaal je in Nederr bij het opsporen van wild, hiernaast verleent hij tijdens de jacht ook zijn dienst bij het opdrijven en het apporteren van geschoten wild. vrijwel vanaf dat er menselijk leven op de aardbodem is, word er gejaagd. En bij de jacht worden honden gebruikt. Door de verschillen in land en cultuur hebben zich verschillemnde jachttechnieken ontwikkeld. De koninklijke Nederlandse Jagers Vereniging die zich bezig houdt met de jacht met het geweer heeft de hierbij gebruikte honden verdeeld in groepen: staande honden, spaniels, retrievers, lopende honden, zweethonden, dashonden en terriërs. Reddingshonden Bijna met zekerheid durf ik te zeggen dat men bij reddingshonden direct denkt aan de grote, moedige Sint Bernard met het kruikje warme vloeistof om zijn hals. Maar zo iets zul je in Nederland niet snel tegenkomen. Nee, in Nederland zijn honden getraind in vlakte-, puin- en waterzoeken. Bij het vlaktezoeken gaat het om in bos of heide vaak oudere mensen op te sporen die in verwarde toestand hun woning hebben verlaten. ppuinzoeken is het zoeken in puin van ingestorte of geexplodeerde woningen naar slachtoffers en bij het waterzoeken wordt het fijne reukvermogen gebruikt dat drenkelingen op grote diepte kan lokaliseren. Drugshonden Drugshonden worden getraind op het herkennen van verschillende verdovende middelen en moeten bij het herkennen blaffen of krabben. Actieve drugshonden worden vaak ingezet bij het zoeken naar verdovende middelen in containers, woningen of auto s. Passieve drugshonden worden vaak ingezet in vertrek- en aankomsthallen op Schiphol en bij grote evenementen waar handel in drugs wordt verwacht. Passieve drugshonden gaan naast de
verdachte zitten als ze verdovende middelen hebben geroken. Het aanleren van deze passieve melding vereist een langere training. Sledehonden Sledehonden zijn erg sterke honden die vooral veel in Alaska voor de sleden werden gespannen. Ik zeg werden omdat nu in plaats van sleden vaak sneeuwscooters worden gebruikt. De hedendaagse sledehonden worden vaak gehouden voor sportwedstrijden in Polen of Oostenrijk. De sledehonden, die vaak voor de helft wolf waren, konden goed tegen de ontberingen van de vrieskou. Honden zijn voor vele doeleinden nuttig. Vaak zijn er dan ook speciaal gefokte honden voor een taak, deze honden hebben de voor hun taak benodigde eeigenschappen. Bij het schapendrijven wordt ondermeer de Border collie gebruikt. De Border collie De naam Border collie is gemakkelijk te verklaren: deze hond is een collie-achtige die zijn herkomst vind in de grensgebieden van Engeland & Schotland (Borders). Oorspronkelijk werd deze collie als herdershond en veedrijver tewerkgesteld maar in een kennel kan hij ook prima worden gehouden mits hij zijn normale bezigheden houdt en genoeg contact heeft met zijn baas. De Border collie komt in vrijwel alle kleurvariaties voor, het meest in zwart-wit waarbij het wit niet mag overheersen, zijn vacht is halflang en glanzend met een dikke ondervacht. De Border collie aan het werk Deze veedrijvershond moet uiterst zelfstandig, gehoorzaam en actief zijn. Leergierigheid is natuurlijk ook nodig want de hond moet feilloos alle bevelen van zijn baas kennen en kunnen opvolgen. Zelfstandigheid is ook gewenst zodat de baas zijn hond met de schapen rustig alleen kan laten. Vanzelfsprekend behoort deze collie de schapen op te drijven om ze bv. in de veewagen te leiden. Maar ook moet hij als bv. zijn baas 1 schaap scheert weten hoe hij met de overige schapen in bedwang moet houden Honden zijn voor vele doeleinden nuttig. Vaak zijn er dan ook speciaal gefokte honden voor een taak, deze honden hebben de voor hun taak benodigde eigenschappen. Bij het trekken van sleden wordt ondermeer de Alaska Malamute gebruikt.
De Alaska Malamute De Alaska malamute is een eeuwenoud honderas dat qua uiterlijk wel wat op de husky lijkt. Deze sledehond wordt al generaties langl gebruikt om sleden met zware vrachten beladen te trekken. Deze hond is vernoemd naar een eskimogroep uit Alaska: de Malamuten. Dit hondenras valt onder de groep keeshonden en oertypen en is weer onderverdeeld in de sectie sledehonden. De malamute is zachtaardig, intellegent en hecht zich aan zijn baas. Karakter Het karakter van de malamute geeft de hoogste prioriteit aan de overlevingsdrang. Door de sterke wil te overleven is de malamute een eigenzinnige hond die hierdoor moeilijk af te richten valt. Ook is het jachtinstinct sterk; zou een andere jagende hond hooguit achter een vogeltje of kat aangaan, de Alaska malumte moet mooite doen om het niet op te jagen zij het niet te verschalken! Als we naar dit aspect kijken, begint de malamute ietswat op de wolf te lijken. Qua instinct staat de malamute ook niet ver van dit dier af en wat ook nog het geval is: de malamutes die voor de eskimo's de sleden trokken waren vaak gekruist met wolven! Oorspronkelijke leefomgeving De naam van deze hond verklapt eigelijk zijn oorspronkelijke leefgebied al. Dit is namelijk alaska, hier werd hij door de eskimo's vooral gebruikt om zware sleden te trekken en kariboes te verslepen. De huidige vorm van de malamute is bewerkstelligt door de strenge en onontbeerbare selectie van de ijzige temperaturen van het hoge noorden. Door de warme, dikke vacht kon de malamute zich oprollen om fijn te slapen in de sneeuw. Hoewel de malamute snel is, is ij bij lange na niet zo snel als de andere sledehonden. Hierom wordt hij weleens sneeuwlocomotief genoemd want zijn werklust is ongeëvennaard!! Honden maken zich nuttig voor een keur aan taken. Vele hondensoorten zijn gefokt met de speciale eigenschappen die zij voor hun taak extra goed kunnen gebruiken. Vaak is de hond nog een intellegent en leergierig wezen ook, alleen dit hangt van het ras af. Tegenwoordig komen er ook nog terreinen bij waarop de hond inzetbaar is. Tegenwoordig worden zelfs epilepsiehonden getraind! Speurhonden Men moet het grote reukvermogen van elke hond ( hetzij ras of rasloos ) niet onderschatten. Toch zijn er rassen die geschikter of minder geschikt zijn voor het speurwerk. De verschillende rassen vertonen soms specifieke verbeterpuntjes waardoor ze voor 1 bepaald onderdeel van het speurwerk beter geschikt zijn. Bij het speuren naar voorwerpen of mensen
worden verschillende hondenrassen ingezet. Dit artikel wil ik wijden aan een erg goed speurdersras: de bloedhond. Geschiedenis Hier volgt een korte geschiedenis van de uit België afkomstig bloedhond ook wel St. Huburtushond. De Bloedhond is een afstammeling van de honden die in de elfde eeuw door Willem de Veroveraar in Engeland werden ingevoerd. De Bloedhond zoals wij die kennen stamt ook af van de Sint Hubertushonden, die in het Sint Hubertusklooster in St. Hubert in de Belgische Ardennen werden gefokt. Toen de Bloedhonden in Engeland werden geïntroduceerd, werden ze voornamelijk gebruikt voor hertenjacht, maar vanwege hun voortreffelijke neus werden ze al snel nuttig voor het opsporen van misdadigers, veedieven en stropers. De naam Bloedhond wijst niet op het feit dat het ras bloeddorstig zou zijn. Het betekent eerder dat het hier om een volbloed onder de honden gaat. Het is een erg goede spoorzoeker en een aangename gezelschapshond. Rasbeschrijving De Bloedhond is met zijn speciale uiterlijk een indrukwekkende hond. Deze slimme hond gaat met zijn gemakkelijk en soepele gang edel en waardig door het leven. Het hoofd is smal in verhouding tot zijn lengte en lang in verhouding tot zijn lichaam. Deze hond heeft een zeer goed zichtbare achterhoofdsknobbel, een grote hoeveelhuid losse huid op het hoofd, uitgesproken wangen met een lange, diepe en overal even brede voorsnuit. Hij heeft diepliggende, hoekige oogopeningen met een zichtbaar bindvlies als gevolg van de overtollige huid. De kleur is diep hazelnootbruin tot lichtbruin, in samenhang met de kleur van de vacht. Zijn oren zijn dun, zacht, laag aangezet en zeer lang. Ze moeten in sierlijke plooien neervallen waarbij het onderste gedeelte binnenwaarts naar achteren is gedraaid. Windhonden, de naam zegt het al, ze zijn zo snel als de wind. Vroeger werden deze windhonden ingezet voor de jacht waarbij ze voortreffelijke snelheden konden behalen, de mens van vandaag de dag is gek op wedstrijden en dus worden er wedstrijden met deze honden gehouden. Soorten Er zijn vier soorten windhonden: 1. De Afghaanse windhond 2. De Barzoi 3. De Greyhound/Saluki
4. De Whippet Deze vier soorten hebben allemaal hetzelfde atletische uiterlijk, de vacht verschilt wel sterk. Van de eerste drie soorten is uitdrukkelijk bekend dat zij voor de jacht werden ingezet, van de Whippet is dit onduidelijker. Uiterlijk De 4 genoemde windhonden zijn alle zonder uitzondering sierlijk te noemen. Alle vier de soorten staan hoog op de poten en zijn gespierd. Bij de diverse hondenrassen verschilt de schedelvorm sterk, uit deze diversiteit onderscheiden we 3 basisvormen: het Brachycefaal, het Mesocefaal en het Dolichocefaal. Deze laatste basisvorm, een langwerpige kop met plat lang s de kop hangende oren, komt bij de windhonden voor. Vaderland & Eigenaardigheden De Afghaanse windhond werd van oudsher ingezet voor de jacht waarbij zijn lange, warme vacht hem perfect beschermde tegen de bittere koude in de hooggebergten van zijn vaderland Afghanistan. Vroeger was de Barzoi de wolfsjager van de Russische tsaren en aristocraten. De Saluki en de Greyhound werden altijd al ingezet voor de jacht, hun thuisbasis is het Nabije Oosten. De kleine Whippet werd in Noord Engeland ingezet voor wedstrijden en de jacht op konijnen, het iseen afstammeling van de Greyhound.