Griep (influenza) Baarmoederhalskanker

Transcriptie

1 Diverse ziekten Er zijn vele verschillende soorten ziektes. Sommige ziektes genezen vanzelf door rust, voor andere ziektes zijn medicijnen gewenst. Sommige ziektes zijn nog veel voorkomend en andere ziektes komen nog amper voor (in Nederland) na de komst van antibiotica. Ziekten kunnen het gevolg zijn van een virus, een bacterie of een schimmel. Uiteraard zijn er nog andere redenen waardoor ziekte kan ontstaan. Enerzijds moet hier erfelijke belasting genoemd worden maar ook, anderzijds, auto immuunziekten (waarbij het lichaam in gevecht gaat met lichaams eigen cellen) en natuurlijk het ontregeld raken van cellen (doorgaans resulterend in vormen van kanker). Kinderziekten heten dan wel kinderziekten maar dat betekend niet dat een volwassene deze ziektes niet kan krijgen. Sterker nog: er zijn een aantal ziekten die wel als kinderziekte omschreven worden (omdat ze daar doorgaans voorkomen) maar die op elke leeftijd voor kunnen komen (denk aan tetanus, difterie, hepatitis, enzovoort). Vaccinatie tegen/voor kinderziekten houdt NIET in dat een kind (of volwassene) deze ziekte niet meer kan krijgen! Besmetting kan ALTIJD (en dus ook weer anderen besmetten) en soms wordt de ziekte in mildere of ernstiger vorm doorlopen. Bij het doorlopen van mildere vormen, ontbreken soms de kenmerkende verkleuringen/verschijnselen en is daardoor nauwelijks vast te stellen om WELKE ziekte het gaat. Bedenk ook, dat vaccinatie NOOIT voor levenslange immuniteit zorgt! Alleen het doormaken van de ziekte kan voor levenslange immuniteit zorgen. Echter: sommige ziekten kun je meermaals krijgen en andere ziekten muteren waarna je de gemuteerde vorm opnieuw kunt krijgen (denk bijvoorbeeld aan griep).

2 Griep (influenza) Griep is een virusinfectie welke zich bevindt in de bovenste luchtwegen. Griep is zeer besmettelijk en komt met name in de winter veelvuldig voor. De symptomen van griep doen zich meestal binnen 1 a 2 dagen na de besmetting voor en kunnen zijn: Koude rilling Spierpijn Moe gevoel Verkoudheid Koorts Hoofdpijn Veel drinken, goede rust en in overleg met de arts een paracetamol doen vaak wonderen en uw kind binnen een aantal dagen opknappen. Laat uw huisarts een diagnose stellen. Wanneer u het niet vertrouwd of de koorts meer dan twee dagen aanhoudt waarschuw uw huisarts. Baarmoederhalskanker Een uitstrijkje is de meest effectieve manier om afwijkende cellen in de baarmoederhals al in een vroegtijdig stadium op te sporen. Bij het uitstrijkje worden cellen uit het slijmvlies van de baarmoederhals weggehaald. Herhaling van het maken van een uitstrijkje zou minimaal jaarlijks moeten plaats vinden en zo nodig bij elke verdenking van baarmoederhals problemen. Het is mogelijk om je Op 12 jarige leeftijd, alleen voor meisjes) te laten vaccineren (HPVvaccin) tegen twee voorkomende virustypen die baarmoederhalskanker kunnen veroorzaken. De kans op het krijgen van een van de honderd andere virustypen, blijkt echter met het gebruik van het HPV vaccin met 60 tot 80% toe te nemen! Ontstaan baarmoederhalskanker Baarmoederhalskanker ontstaat meestal uit cellen in het slijmvlies op de grens van baarmoederhals en baarmoedermond. In het overgangsgebied van de slijmvliezen kunnen afwijkende cellen ontstaan door langdurige infectie van die cellen met een virus: het humaan papillomavirus (HPV). Er is dan nog geen sprake van kanker. Gewoonlijk ruimt het lichaam die afwijkende cellen op. Bij een klein aantal vrouwen gebeurt dit niet. Als deze veranderingen onbehandeld blijven, dan ontaarden deze cellen doorgaans heel langzaam in kankercellen. Dit kan ongeveer vijf tot vijftien jaar duren.

3 Als het aantal afwijkende cellen toeneemt, ontstaat na verloop van tijd een voorstadium van baarmoederhalskanker. De aandoening is in dit stadium nog heel beperkt en kan met een eenvoudige behandeling worden verholpen. Als dit voorstadium niet wordt behandeld, ontstaat uiteindelijk baarmoederhalskanker. Aanvankelijk is dit kanker in een beginstadium. De aandoening is dan over het algemeen goed te behandelen. Ook als baarmoederhalskanker zich verder heeft ontwikkeld, kan behandeling in veel gevallen succesvol zijn. Maar de kans daarop wordt wel kleiner naarmate de ziekte zich verder uitbreidt. Groeiwijze en uitzaaiingen Baarmoederhalskanker kan doorgroeien in de onderliggende spierlaag, naar de vagina, naar de baarmoeder of naar de steunweefsels rond de baarmoederhals. Op den duur kan uitbreiding plaatsvinden naar omringende organen, zoals de blaas of de endeldarm (het laatste deel van de dikke darm). Als de tumor doorgroeit, neemt de kans toe dat er kankercellen losraken en via de lymfe en/of het bloed worden verspreid. Op deze manier ontstaan uitzaaiingen: Bij baarmoederhalskanker vindt de verspreiding van kankercellen vooral plaats via het lymfestelsel. Deze uitzaaiingen komen als eerste terecht in de lymfeklieren in de buik. Verspreiding van kankercellen via het bloed treedt bij baarmoederhalskanker minder vaak op en meestal in een later stadium van het ziekteproces. Er kunnen dan uitzaaiingen ontstaan in bijvoorbeeld de longen, de botten of de lever. Bevolkingsonderzoek Om de kans op vroege ontdekking van baarmoederhalskanker te vergroten, krijgen vrouwen tussen de 30 en 60 jaar in Nederland elke vijf jaar een uitnodiging voor het bevolkingsonderzoek baarmoederhalskanker (screening). Bij dit bevolkingsonderzoek wordt een uitstrijkje gemaakt. Difterie Difterie, vroeger ook bekend als kroep, is een infectieziekte die wordt veroorzaakt door een bacterie (Corynebacterium diphtheriae). Besmettelijkheid De bacterie wordt via hoesten van mens op mens overgebracht. Difterie was voordat vaccinatie algemeen gebruikelijk werd een van de meest voorkomende doodsoorzaken bij kinderen[1] maar er zijn in Nederland sinds 1990 geen gevallen meer geregistreerd. Een mildere vorm van difterie beperkt zich tot de huid.[2] De incubatietijd van difterie is 1 tot 4 dagen

4 De eerste symptomen bestaan vaak uit moeilijk slikken en een zere keel. Misselijkheid, braken, lichte koorts, snelle hartslag en hoofdpijn treden veel op. Ook een loopneus waarbij slechts één neusgat aangedaan is, komt regelmatig voor. Als de infectie zich uitbreidt naar de larynx zwelt de keel vaak op en dit bemoeilijkt de ademhaling zeer. Op de slijmvliezen van de keel kunnen typerende taaie vliezen (pseudomembranen) ontstaan, waardoor het ademen moeilijk wordt en kinderen zelfs kunnen stikken, onder meer doordat een loslatend membraan de luchtweg kan versperren. De difteriebacterie maakt Toxinen (gifstoffen) die de hartspier (myocarditis) en het zenuwstelsel kunnen beschadigen. Onbehandeld is de ziekte vaak dodelijk. Als difterie wordt vermoed, is behandeling van een patiënt op een intensive care afdeling noodzakelijk vanwege het risico op verstikking en de reacties op toxinen. De bacterie is gevoelig voor erythromycine en penicilline. Naast antibiotica wordt na een allergietest een antitoxine toegediend om de gevolgen van het difterietoxine te verminderen. Hib ziekten Hib ziekten zijn ernstige ziekten die na besmetting vaak mild beginnen, maar binnen enkele uren kunnen uitmonden in bijvoorbeeld hersenvliesontsteking, bloedvergiftiging of strotteklep ontsteking. De term Hib ziekte omvat een aantal aandoeningen die alle worden veroorzaakt door Haemophilus influenzae type b. Hib meningitis (hersenvliesontsteking) begint vaak met een lichte luchtweginfectie. Plotseling wordt het kind echter ernstig ziek met nekstijfheid, hoofdpijn, lichtovergevoeligheid, koorts, gewrichtspijn, overgeven, onrust en verwardheid. Zelfs als de diagnose direct gesteld wordt en de behandeling onmiddellijk wordt gestart heeft het bij 5% een dodelijke afloop. Bovendien heeft 50% van de overlevenden permanente restverschijnselen zoals gehoorverlies, verminderd gezichtsvermogen en mentale retardatie (achteruitgang van het geestelijk vermogen). Sinds de invoering van een vaccin tegen Hib komt het niet meer vaak voor in Nederland. Hib epiglottitis (ontsteking van de strottenklep) begint plotseling, met keelpijn en koorts die snel in ernst toenemen. De strottenklep wordt helderrood en pijnlijk, en zwelt zodanig op dat de luchtweg vernauwd wordt en de ademhaling ernstig wordt bemoeilijkt. Als de behandeling niet direct wordt gestart of als die niet aanslaat, gaat het kind snel achteruit en kan in een paar uur overlijden aan afsluiten van de luchtweg of aan bloedvergiftiging

5 Hib pneumonie (longontsteking) De symptomen zijn dezelfde als bij andere bacteriële longontstekingen, namelijk koorts, rillingen, snelle oppervlakkige ademhaling, hoesten en pijn in de borst. Besmetting Besmetting vindt vaak plaats bij jonge zuigelingen en peuters. Kinderen raken besmet door hoesten of niezen van anderen. Die anderen hoeven niet ziek te zijn: bij 5% van de mensen bevolkt de bacterie de neuskeelholte, zonder symptomen. De tijd tussen besmetting en uitbreken van de ziekte is niet bekend. Hepatitis B Hepatitis B is een leverontsteking die wordt veroorzaakt door het hepatitis B virus. Besmetting Het hepatitis B virus kan worden overgedragen: door onveilig seksueel contact; via bloed bloedcontact; van moeder op kind tijdens de geboorte, als de moeder drager is van het hepatitis B virus; door het gebruik van niet steriele naalden, bij piercings, tatoeages en acupunctuur; door gezamenlijk gebruik van tandenborstels en scheermesjes. U kunt zich erg ziek voelen door een infectie met het hepatitis B virus, maar vaak geeft de infectie geen klachten. De tijd tussen besmetting en het uitbreken van de ziekte (incubatietijd) is ongeveer 2 tot 6 maanden. Bij hepatitis B kunt u last hebben van moeheid, gebrekkige eetlust, spierpijn en gewrichtspijn, koorts, geelzucht en soms jeuk. Bent u besmet met het hepatitis B virus, dan wordt uw bloed 6 maanden later weer gecontroleerd. Als het virus uit uw bloed verdwenen is, bent u genezen. U bent dan niet meer besmettelijk en u kunt niet opnieuw hepatitis B krijgen. Soms blijft het hepatitis B virus langer dan 6 maanden in het bloed. Dit wordt chronische hepatitis B genoemd. Uw bloed wordt dan regelmatig gecontroleerd om te kijken of de ontsteking actief is. Als de ontsteking actief is kan uw lever blijvend beschadigd raken (levercirrose). Als de leverontsteking niet weggaat, wordt u naar een specialist doorverwezen. Deze beoordeelt of behandeling met medicijnen nodig en mogelijk is. Overige informatie Met een bloedonderzoek kan een arts vaststellen of u besmet bent met het hepatitis B virus. De meeste hepatitis B patiënten genezen binnen een half jaar.

6 Meningokokken C Veroorzaker van de meningokokkenziekte is de bacterie Neisseria meningitidis die zich gewoonlijk in de neusholte bevindt (ICD 10 codes zie tabel 1). Daar kan de bacterie oppervlakkige infecties geven, die vaak zonder verschijnselen blijven. Er zijn dertien verschillende serotypen, waarvan C er één is. Besmetting Besmetting gebeurt door het inademen van microdruppeltjes of via direct contact zoals zoenen. De bacteriën kunnen zich weken tot maanden in de neus en keelholte handhaven zonder dat de drager ziek wordt. Ook zonder ziekteverschijnselen geldt dat degene die de bacterie heeft, immuniteit opbouwt en een besmettingsbron kan zijn voor anderen. De tijd tussen besmetting en uitbreken van de ziekte ligt meestal tussen één en drie dagen, maar kan soms tot tien dagen oplopen. De eerste verschijnselen zijn vaak verkoudheid, hangerigheid en een grieperig gevoel. Na het opkomen van de eerste verschijnselen verergert de ziekte snel, met hoge koorts. Een signaal dat duidelijk op ernstige ziekte wijst is nekstijfheid, dit is een symptoom van hersenvliesontsteking. Heel jonge kinderen kunnen luierpijn krijgen. Ze huilen dan heftig bij het verschonen. Een ander alarmsignaal zijn huidbloedinkjes die niet wegdrukbaar zijn. Dit kan duiden op bloedvergiftiging (sepsis). Daarnaast kunnen stollingen in de bloedsomloop optreden, met als gevolg shock en bijnierbloedingen. Dit staat bekend als het syndroom van Waterhouse Friderichsen en kan in zes tot twaalf uur dodelijk zijn. Van alle meningokokkeninfecties heeft 10 tot 20% een dodelijke afloop. Overige informatie De Meningokokken C bacteriën kunnen zich nestelen in de bloedbaan en in de hersenvliezen, huid, gewrichten en longen. De ziekte leidt in 20 tot 30% van de gevallen tot complicaties met ernstige blijvende verschijnselen, zoals doofheid, motorische problemen en leer en gedragsproblemen. Deze verschijnselen komen soms pas op de lange duur aan het licht. Meningokokken zijn gevoelig voor antibiotica, maar de ziekte verergert zo snel dat een antibioticumkuur vrijwel altijd achter de feiten aanloopt. Meningokokken infectie is een verraderlijke ziekte door het snelle verloop ervan. Pneumokokken De pneumokok (Streptococcus pneumoniae) of vroeger ook wel pneumococ is een bacterie, die bij veel mensen als commensaal aanwezig is en bij de meeste mensen geen ziekte tot gevolg heeft. Als dit wel gebeurt, kan een dergelijke ziekte echter soms zeer ernstig zijn en snel verlopen. De ziektebeelden die Streptococcus pneumoniae kan veroorzaken, zijn onder andere: longontsteking, bijholteontsteking, artritis, nekkramp (meningitis), oorontsteking, sepsis, en buikvliesontsteking. Deze aandoeningen kunnen voorkomen bij mensen met een

7 verminderde weerstand, maar meestal is hiervoor geen duidelijke aanleiding aanwijsbaar. Ook kinderen en ouderen hebben een groter risico ziek te worden. Vooral longontsteking, sepsis en meningitis door de pneumokok eisen ieder jaar ook in Nederland nog meer dan duizend doden. Mensen zonder een functionerende milt vormen een risicogroep, omdat bij een aantal van hen een pneumokokkeninfectie snel en zeer ernstig kan verlopen. is goed mogelijk met antibiotica, mits er vroeg genoeg aan de diagnose wordt gedacht. Tetanus Tetanus, ook wel kaakklem genoemd, wordt veroorzaakt door de bacterie Clostridium tetani, die algemeen in aarde en straatvuil (vroeger speelde paardenmest hierin een belangrijke rol) voorkomt. De spore van de bacterie kan bij een verwonding in het lichaam komen en zich daar gaan vermenigvuldigen. Dat gebeurt vooral in kleine, diepe wonden, (trappen in een roestige spijker) ook bij beten door dieren kan men tetanus krijgen, omdat de tetanusbacterie het best groeit in een zuurstofarme omgeving. Ook brandwonden zijn vooral in ontwikkelingslanden berucht. De bacterie produceert een zeer krachtige gifstof, het tetanustoxine, die pijnlijke spierkrampen veroorzaakt en snel ook de ademhalingsspieren kan aantasten. De ziekte begint met spierstijfheid, meestal in de kaken. Langzaam breidt deze zich uit naar onder andere de nek, armen etc., die stuk voor stuk stijf worden en verkrampen. De getroffene krijgt hevige onophoudelijke spierkrampen, ook van de kaken en de mimiekspieren en het gelaat vertoont hierdoor een pijnlijke grimas, de risus sardonicus, terwijl het lichaam door de rugspieren in een achterover gestrekte boog wordt getrokken, de zgn. opisthotonus. bestaat voornamelijk uit verlamming met aan curare verwante spierverslappers en beademing. Bij alle ziekten geldt: Geef de patiënt rust Houdt de patiënt warm (ondanks verhoging/koorts) Bij (te) hoge koorts liever eerst koele douches toepassen dan koortsremmende/ werende middelen Geef hoge doseringen vitamine C (bij voorkeur gecombineerd met een Multi vitamine) Zorg dat de patiënt blijft drinken (eten is veel minder belangrijk)

8 Colloïdaal Zilver toedienen kan in de meeste gevallen grote positieve invloed hebben op de ziekte, het ziekteverloop en hoe de patiënt zich voelt. Waarschuw, als de koorts te hoog wordt, de patiënt stuipen krijgt of vermindert aanspreekbaar is, niet meer wil drinken, constant ijlt, spasmen ontstaan of elke andere reactie die u zorgen baart, direct een arts.