Feest van het Koninkrijk

Transcriptie

1 Feest van het Koninkrijk H and -out 1 e t h ema - a v o n d IN GODS AANWEZIGHEID Tijd voor gebed Neem de tijd om stil te worden door een moment van stilte te nemen voor je het gebed als opening van de avond uitspreekt. Zo word je je er samen van bewust dat we niet bij elkaar zijn om (alleen) over God te spreken, maar (vooral) met Hem. Het aansteken van een kaars (o.i.d.) kan dit moment onderstrepen. Een moment van stilte is misschien even wennen, maar bedenk dat er niets hoeft in die stilte. In dit moment wachten we op Gods aanwezigheid. Hij is er, maar wij moeten op Hem afgestemd raken. Ook als wij die stilte lastig vinden, komt Hij. Als woorden van ge-bed kun je zelf een gebed formuleren of een van de gebeden uit het boek kiezen (p.15,20). Het is goed om daarna ruimte te maken voor woorden van God zelf. Een lezing die prachtig past bij het thema en ook in dit hoofdstuk genoemd wordt, is Psalm 27:4-8: Ik vraag aan de HEER één ding, het enige wat ik verlang: wonen in het huis van de HEER alle dagen van mijn leven, om de liefde van de HEER te aanschouwen, hem te ontmoeten in zijn tempel. Hij laat mij schuilen onder zijn dak op de dag van het kwaad, hij verbergt mij veilig in zijn tent, hij tilt mij hoog op een rots. Daarom heft zich mijn hoofd fier boven de vijanden rondom mij, ik wil offers brengen in zijn tent, hem juichend offers brengen, ik wil zingen en spelen voor de HEER. Hoor mij, HEER, als ik tot u roep, wees genadig en antwoord mij. Mijn hart zegt u na: Zoek mijn nabijheid! Uw nabijheid, HEER, wil ik zoeken! 1

2 IN GESPREK MET ELKAAR Kennismaking Als nieuw gevormde groeigroep is het belangrijk om de tijd te nemen om kennis te makend door je even kort (i.v.m. de tijd) voor te stellen en aan te geven wat je verwacht van het deelnemen aan het gemeenteproject Feest van het Koninkrijk. Maar ook voor kringen die elkaar al langer kennen is het belangrijk om dit te doen. Bidden is: verlangen naar de nabijheid van de Vader [p.18-21] Waarom bidden we eigenlijk? Vaak is het zo dat we bidden vanwege de dingen die we zelf nodig hebben of denken te hebben. Voordat Jezus zijn leerlingen het Onze Vader geeft als gebed, leert Hij ons dat onze hemelse Vader weet wat we nodig hebben voor we Hem bidden (Mat.6:7-8). Bidden is dus meer dan ons verlanglijstje bij Hem indienen. Wie de Psalmen leest, Psalm 27 bijvoorbeeld, ontdekt dat het om iets anders gaat: de vertrouwelijke omgang met God, dat je dichtbij God mag zijn, Zijn nabijheid (intimiteit) zoekt. Die nabijheid van Jezus met Zijn Vader hebben de leerlingen geproefd toen ze vroegen of Hij hen wilde leren bidden. Opvallend genoeg zegt Jezus niet: zo bidden kan Ik alleen. Nee, Hij geeft Zijn leerlingen en dus ook ons het Onze Vader. Wij mogen net zo met God omgaan als Hij. Leven in Zijn nabijheid. Dichtbij komen aan het hart van de Vader. Bidden is: spreken met je Vader, verlangen om dicht bij Hem te zijn. Bidden is: spreken met je Vader, verlangen om dicht bij Hem te zijn. Dat klinkt mooi. Maar misschien staat het ook wel ver van de manier waarop je zelf bidden ervaart. - Herken je dit verlangen om dicht bij God te zijn in je eigen gebedsleven? - Zou je daarin willen groeien, misschien wel tijdens de weken van het gemeenteproject? - Is het trouwens erg als je daar niet naar verlangt of er misschien huiver voor hebt? Bidden is: delen in het hart van God [p.21-25] Als je van Jezus leert zeggen Onze Vader geeft Hij je het voorrecht om op dezelfde manier met God om te gaan als Hij deed. In alles wat Hij zei en deed, proefde je Zijn liefde voor Zijn Vader. Maar ook omgekeerd: dat Hij zelf mocht 2

3 delen in de liefde van de Vader voor Hem. Een onverbrekelijke liefdesband, van eeuwigheid af. Daarmee krijgen we een inkijkje in de band die er is in God zelf. God is één, zo belijden we. Maar Hij is ook Vader, Zoon en Heilige Geest. Een Drie-eenheid. Het is een band van intense en eeuwige liefde. In de christelijke traditie is wel het beeld van de dans gebruikt. Een goddelijke choreografie van liefde, volmaakte overgave en onuitputtelijke liefde. In die dans van liefde worden wij uitgenodigd als Jezus ons het Onze Vader leert bidden. Dat is waar God ons voor geschapen heeft. Liefde is het hart van de schepping. God heeft ons niet geschapen omdat Hij ons nodig had. Maar omdat Hij ons wilde laten delen in en genieten van Zijn liefde, in Zijn hart. Dat is de bedoeling van jouw en mijn leven. Spreekt het beeld van de dans dat in dit hoofdstuk gebruikt wordt (dans) je aan? Kun je uitleggen waarom wel of niet? Bidden is: weer leren zeggen Abba,Vader [p.25-28] Dat is een geweldig perspectief op bidden. Toch is deze manier van omgaan met God helemaal niet zo vanzelfsprekend en voelt dat misschien ook niet zo. Waarom niet? Omdat zoals de Bijbel ons laat zien (Gen.3) wij mensen te vaak op onszelf gericht zijn en niet op God en Zijn liefde. Daarom is de dans ontspoord en zijn we gevallen. Het verhaal van de Bijbel stopt daarmee gelukkig niet. Je kunt dat verhaal heel goed samenvatten in het beeld dat God naar ons toekomt om ons op te rapen en ons weer uit te nodigen voor die dans van liefde. God komt naar ons toe, in Jezus. Maar ook in de Heilige Geest. Hij wil de liefde voor Hem zelf van binnen uit aansteken. Juist daarom is het Onze Vader zo n geweldig mooi gebed. Want dat mogen wij weer leren zeggen: Abba, Vader (Rom.8:15). Het is eigenlijk te groot voor ons. Maar juist door het te zeggen, wordt het waar. Wordt het echt waar: je bent Zijn kind. Hoe erg je het ook verkeerd hebt gedaan in je relatie met God of anderen. Op welke manier spreek je God meestal aan in het gebed? Is het woord Vader voor jou een positief woord of staat het je eerder in de weg? Zo ja, is er dan een ander woord dat voor jou een soortgelijke lading heeft? 3

4 Bidden is: delen in Jezus weg van verlossing [p.28-33] Het Onze Vader is dus een bijzonder gebed. Het bevestigt je in Gods liefde voor jou. Maar het is ook een gebed dat je laat delen in de missie van Jezus. In het Oude Testament was de Naam Vader voor God zeldzaam. Hij is de Vader van Zijn volk Israël, dat Hij verloste uit Egypte. De hoop komt terug in de ballingschap: een schreeuw tot de Vader (Jes.63:16). God aanroepen als Vader betekent dus tegelijk ook roepen om verlossing. Als Jezus deze woorden zegt, doet Hij dat vanuit de liefde tot Zijn Vader. Maar tegelijk gaat Hij daarmee ook aan onze kant staan, door die roep om verlossing over te nemen. En Hij doet dat met alle consequenties van dien: Hij zal sterven aan het kruis. Maar ook dan houdt Hij vol aan Zijn Vader: Vader, als het mogelijk is, laat deze beker dan aan mij voorbijgaan! Maar laat het niet gebeuren zoals ik het wil, maar zoals u het wilt. Als wij het Onze Vader bidden, bidden we dus als het ware met Jezus mee die dit bleef zeggen, tot in de dood: Vader! God zij dank, want daarom is er verlossing! In het boek staat de volgende opdracht (p.27): Loop eens naar een spiegel. Kijk jezelf een tijdje aan en zeg hardop tegen jezelf: Jij bent een geliefde dochter/zoon van God. Je Vader in de hemel houdt intens veel van je. Zou je deze opdracht durven doen? Waarom wel of niet? Bidden is: delen in het werk van de Vader [p.33-37] In Israël deden zonen het werk van hun vaders. Zo ging dat gewoon. Ook dat klinkt mee in Jezus gebed. Hij verbindt zich aan het werk van Zijn Vader op deze aarde. God wil Zijn schepping terugwinnen voor de Naam van God: Laat Uw Naam geheiligd worden. Dat is het werk dat Jezus op zich nam. Onze Vader zeggen betekent dat ook wij ons beschikbaar stellen om daaraan mee te werken. Het is een gebed met consequenties. Maar als we bidden dat Gods Naam geheiligd zal worden, kunnen we zelf niet buitenspel blijven. We stellen onszelf beschikbaar als zoon, als dochter van deze Vader. Het geheim van dit gebed is niet wat doen of presteren. Het geheim wordt gevormd door de liefde. Blijf in Mij, zegt Jezus. Dat is wat je doet, als je het Onze Vader bidt. Je spreekt uit dat je bij Hem wilt blijven. In Zijn nabijheid. Dat is de uitnodiging die klinkt in het Onze Vader. God wil niets liever dan dat wij rust vinden bij Hem en in Zijn liefde. 4

5 Blijf in Mij, zegt Jezus. Wissel met elkaar uit hoe je dat concreet en praktisch zou kunnen invullen tijdens de projectweken. En hoe je elkaar als groep daarbij zou kunnen helpen op een positieve manier? AFSLUITING: DELEN EN BIDDEN Delen en bidden Neem ook voor de afsluiting de tijd. Het is een tijd om dingen te delen. Bijvoorbeeld door samen na te denken over een doeactiviteit in de zogenaamde doeweken (19 februari-11 maart [incl. 1 week voorjaarsvakantie]). Het is geen must, maar misschien juist een manier om als groep/kring elkaar op een andere manier te leren kennen. Wellicht is het een mooie gedachte om met elkaar gedurende de projectweken geld in te zamelen voor een samen gekozen goed doel. Ook dat is een manier van delen. Bedenk dat het bij dit soort ideeën geen must is. Het mag, is misschien mooi, maar het moet niet. Laat ieder zich vrij voelen om er wel of niet mee in te stemmen. Ook met het oog op het gebed is het mooi als er dingen met elkaar gedeeld kunnen worden. Zo zijn de groepen en kringen ook bedoeld: als een plek waar in veiligheid en vertrouwen (!) je vreugde en verdriet, zegen en zorg kunt delen. Mooi als dat ook in het gebed een plaats kan krijgen. Als afsluiting is een kringgebed een mooie vorm, waarbij iedereen de kans krijgt om iets te zeggen of in stilte mee te bidden. Gun elkaar de vrijheid om wel of niet hardop mee te bidden. En probeer de stilte niet als beklemmend te zien, maar juist als uitnodigend om zelf tijd met God door te brengen. In Zijn nabijheid! 5