PANNENKOEKENNAMIDDAGEN VOORWOORD. zondag 26 november 2006 in zaal De Krekel, Mechelsesteenweg, Bonheiden van 14u tot 19u

Maat: px
Weergave met pagina beginnen:

Download "PANNENKOEKENNAMIDDAGEN VOORWOORD. zondag 26 november 2006 in zaal De Krekel, Mechelsesteenweg, Bonheiden van 14u tot 19u"

Transcriptie

1 TIJDSCHRIFT 2006 Verschijnt jaarlijks Verantwoordelijke Uitgever: Gaston Dillen Alice Nahonstraat PUTTE BELGIE - BELGIQUE 2580 PB Putte 8/6224 PAMUNUGAMAwat vele VOORWOORD Hierbij willen we nogmaals onze dank uitdrukken aan al onze sympathisanten, aan al onze sponsors, al onze medewerkers, die in het voorbije jaar aan onze zijde stonden. Wanneer we de resultaten in dit blad lezen en bekijken mogen we allen tevreden zijn, vrienden van onze groep ertoe aanzetten om deze kinderen op de klimrekken, schommels, draaimolens e.d. waar nodig bij te staan, hetgeen de kleuters zich met genoegen lieten welgevallen. Na deze bezigheden kregen wij als dorstigen het sap uit een king kokosnoot te drinken. Met een welgemeende ayubowan, een goed gevoel en veel waardering voor de familie Van Dijck welke dit project ten gunste van deze arme gemeenschap mede mogelijk heeft gemaakt, rijden wij verder naar onze volgende bestemming in dit mooie Sri Lanka. 5 mei 2006 Dankzij het Solidariteitsfonds Sylvain de Baere uit Oosterzele kreeg onze kleuterschool in Pamunugama een schat aan didactisch materiaal. Meer dan 50 stuks! Dank aan de milde schenkers. Maar de nood is nog groot. Er blijven nog de gevolgen van de tsunami, de onlusten in het noorden van Sri Lanka kosten enorm veel geld. Er komen weinig toeristen. De werkloosheid is groot. Toch gaat de levensstandaard zeer langzaam vooruit. Wij doen verder met helpen! Kijk naar onze realisaties en dan kunnen we met een glimlach achter ons kijken en hoopvol naar de toekomst. Er is één voorwaarde: Help ons helpen. Gaston Dillen Na een mooie rit langs het Hollandkanaal kwamen wij in Pamunugama bij een mooi modern gebouw wat het gemeenschapscentrum JOHN VAN DIJCK BUILDING bleek te zijn. Het gebouw met in de voortuin een goed uitgeruste speeltuin is drie verdiepingen hoog. Op het gelijkvloers vonden wij een klas met vrolijke kleuters. De leraressen in hun mooie traditionele gewaden en de kinderen in hun, de een al meer dan de ander versleten, kleurige schooluniformpjes gaven ons een warme ontvangst. Gezien het komend volle maan feest was een deel van de kinderen niet aanwezig. Na een eerste ontvangst met de toch aanwezige kinderen, werd er zowel door deze kinderen als door onze groep vrienden van Sri Lanka over en weer liedjes gezongen. Tijdens de rondgang van het gebouw kwamen wij naast andere leslokalen in een vergaderzaal, een goed uitgerust computerlokaal en een nog verdere in te richten bibliotheek, hier is nog heel veel werk te doen. Zowel de sanitaire lokalen op de verdieping als op het gelijkvloers zijn naar de normen van dit land goed uitgerust en behoorlijk onderhouden, wat zoals later op de reis zal blijken een uitzondering is in dit land. Zowel de aanwezige leraressen als elk van de kleuters kregen van de Dillen groep een pluizen beestje en een snoepje. Na deze verrijking mochten de kleuters in de speeltuin spelen, PANNENKOEKENNAMIDDAGEN Mensen die graag een gezellige namiddag willen doorbrengen met vrienden en/of familie en daarbij willen genieten van lekkere pannenkoeken met een tas koffie of thee noteren alvast de volgende data in hun agenda: zondag 22 oktober 2006 in zaal Pronkenborg, Pronkenbergstraat, Kontich van 14u tot 18u zondag 26 november 2006 in zaal De Krekel, Mechelsesteenweg, Bonheiden van 14u tot 19u zondag 18 maart 2007 in zaal Wilgenhof, Bruul, Duffel van 14u tot 19u Tijdens deze namiddagen kan men ook de foto's van de laatste gerealiseerde projecten bekijken en de nodige info verkrijgen voor de financiële adoptie van een arm kind in Sri Lanka. De opbrengsten van deze pannenkoekennamiddagen zullen worden gebruikt voor de aanleg van waterleiding in Sembuwatte. VAN HARTE WELKOM EN ALVAST BEDANKT VOOR JULLIE STEUN! Linda Stabel In de computerklas in Pamunugama is het een en al aandacht. 1

2 BEZOEK AAN PAMUNUGAMA WE BEZOEKEN HET MEISJESWEES- HUIS IN MATTEGODA. door Christien Moesen. Tijdens de rondreis van john en Line kregen onze weesmeisjes een nieuwe fiets Eind juni bezocht ik Pamunugama, een dorpje in de buurt van Negombo waar vele van onze adoptiekinderen wonen. De meeste mensen leven in erbarmelijke omstandigheden, in houten huisjes zonder comfort. De mannen verdienen meestal de kost als visser, de vrouwen zorgen voor het huishouden en de kinderen. Onze contactpersoon ter plaatse Mr. Cyril Nanyakkara verwelkomde ons zeer hartelijk. Hij bereidde een 30-tal nieuwe adoptiedossiers voor en gaf ons een rondleiding in het communicatiecentrum naast zijn deur. Dit prachtige gebouw geeft onderdak aan een pre-school voor een 75 kinderen die ondergebracht zijn in 5 klasjes. Tijdens de maand juli bracht John Van Dijck, afgevaardigd-bestuurder van Adoptie Sri Lanka, hier een bezoek samen met zijn vrouw Line Houben, zijn schoonbroer en schoonzus van Line. Ze openden een wachtzaal naast het gebouw waar de ouders die hun kinderen komen afhalen kunnen wachten en waar ze in afwachting van het einde van de school kranten kunnen lezen, nieuwtjes kunnen uitwisselen of gewoon maar wat kunnen rusten. Tijdens hun bezoek werd er ook prachtig didactisch materiaal geschonken waar vele scholen alleen maar van kunnen dromen. Veel houten constructiemateriaal, speelgoed, inlegpuzzels, materiaal om rekenbegrippen aan te brengen of om taalbevordering te stimuleren vullen nu de kasten op het gelijkvloers van de school. De leerkrachten en de kinderen genieten van dit prachtige geschenk. Op de eerste verdieping van het gebouw bevindt zich een klaslokaal waar s namiddags en s avonds lessen Engels worden gegeven. Er is ook ruimte voorzien waar de bibliotheek kan worden ondergebracht. Verder is er nog een bureel. Op de tweede verdieping is er een computerlokaal ondergebracht waar 2 medewerkers de lessen voor die avond aan het voorbereiden waren. Voor het communicatiecentrum bevindt er zich een mooie speeltuin waar de kinderen zich naar hartelust kunnen uitleven. Na ons bezoek aan John Van Dijcks building vergezelde Mr. Nanyakkara ons naar de Gonsalves Maha Viduhala school waar vele adoptiekinderen les volgen. We maakten er kennis met de directeur en kregen een rondleiding in verschillende klaslokalen waar de jongens aan de ene kant en de meisjes aan de andere kant van hetzelfde klaslokaal de lessen volgden. In de bibliotheek waren er vele naslagwerken opgestapeld maar bij gebrek aan kasten was dit nogal vrij onoverzichtelijk. De onderdirecteur wees ons ook op de totaal versleten wereldkaart en andere didactische platen. Bij het verlaten van de school werd door de directeur onze hulp gevraagd voor de aanschaf van sportmateriaal voor de school. Ze willen hier namelijk een cricketploeg samenstellen maar het ontbreekt hen hiervoor aan materiaal. We gingen hierna op bezoek bij een aantal adoptiekinderen. De gezinnen verwelkomden ons hartelijk. Na het afgeven van de meegebrachte brieven en het nemen van foto s voor de adoptie-ouders in België werd er afscheid genomen. Linda Stabel Op de 25ste maart van dit jaar stopte onze autobus voor het meisjesweeshuis Sal Sevana in Mattegoda. Dit tehuis werd 10 jaar geleden door twee families via Adoptie Sri Lanka vzw gebouwd en op dit ogenblik verblijven er een twintigtal meisjes, ooit slachtoffertjes van de oorlog in het noorden van dit land. Dankzij enkele sponsors zorgt de vzw voor het onderhoud van het gebouw, voor voedsel, kleding en dus al wat de kinderen nodig hebben. Ook voor het personeel. Het tehuis is gelegen in een idyllische omgeving. Een heuvellandschap bezaaid met hoge zwierige palmbomen op minder dan één uur rijden van Mount Lavinia. We zijn aangekondigd. Onder de eerder monumentale poort wachten de meisjes ons op. Ayubowan! klinkt het uit de kindermonden. Kindermonden? Ja, zo echt kinderen zijn ze niet allen. De kleinsten doen me denken aan 7 of 8 jaar, de grootsten aan 18 of 19. De oudste studeert voor verpleegster. Hun gezichtjes staan een beetje op onverschillig met een beetje weemoed. Zo zei Alice Nahon het in haar Avondliedeken. Gaston is benieuwd om de pasbenoemde directrice te zien. Met een glimlach staat ze, samen met de poetsvrouw en de kokkin achter de meisjes. Elk van de weesjes krijgt van ons een grote kleurrijke plastieken bloem met een lachende bloemknop. Maar de kinderhartjes zijn daarmee nog niet ontdooid. Dat gebeurt wel, even later in de eetzaal. Hier, aan de grote tafel, zet Jenny hen met professionele vaardigheid op een lange rij en tovert een reeks cadeautjes te voorschijn. Voor elk kind een armbandje, een fotoalbum met eigen foto s genomen bij een vorig bezoek. Je moet er maar aan denken! Hun ogen beginnen te stralen. Iedereen krijgt een notaboekje, een fantasiepotlood, een bic, een ballon, een portemonneetje, een paar poppetjes, een puzzel, haarrekjes en andere hebbedingetjes waaraan meisjes van die leeftijd plezier beleven. Samen met hen, met de nadruk op samen, genieten we van meegebrachte koekjes, een frisdrank en een ijsje. Op de tafel worden een reeks boeken uitgestald voor kinderen en opgroeiende meisjes. Deze zijn aangekocht met het geld van een gezamenlijke kas en van een weldoener. Dus hun bibliotheek groeit aan met nieuwe exemplaren. Tijdens de rondleiding beseffen we pas wat voor prachtig weeshuis dit is. We zien de slaapzalen, de keuken en vooral een nieuwgebouwd paviljoen, goed voor nog eens twintig meisjes. Buiten zingen de kinderen voor ons in het Singhalees en in het Engels. Zij luisteren ook met belangstelling naar de prachtige stem van Doortje één van onze medereizigers. Het afscheid verloopt hartelijk en warm. Ze mogen mee in de bus. Dat is een feest! Nu wordt er gezongen, gelachen, geplaagd. De stemming is uitbundig, zoals het kinderen past. We zijn er nu van overtuigd dat we vreugde hebben gebracht in de harten van hen die het niet altijd gemakkelijk hebben. En dat maakt ons blij. Om te sluiten heb ik een haikoe geschreven. Dit is een drieledig Japans gedichtje (met een diepere betekenis), dat niet rijmt en uit ongeveer 17 lettergrepen bestaat. Een kunstje apart. Donkere ogen kijken ons weemoedig aan. Wij lachen hen toe. Speelgoed voor Sri Lanka De kinderen van het personeel IBM Belgium verzamelden oud en nieuw speelgoed voor Sri Lanka. We konden zo ongeveer 1000 stuks, zijnde 600 kg speelgoed, per container naar ginder sturen en verdelen over 6 van onze instellingen. Hierbij zien we hoe een pas aangekomen weesmeisje in ons tehuis " Sal Sevana uit de handen van Line Van Dijck een prachtige pop in ontvangst neemt en in haar armen sluit, terwijl de andere kinderen goedkeurend en vol verwachting toekijken. De Raad van Bestuur van vzw Adoptie Sri Lanka Voorzitter: Gaston Dillen. Ondervoorzitter: Linda Stabel Secretaris: Roger Van Den Bossche Penningmeester: Philippe Hendrick Afgevaardigd-bestuurder: John Van Dijck Ere Penningmeester: Mia Wuyts Met speciale dank aan Guido Tuerlinckx en alle medewerkers van de drukkerij. Lay-out en druk GRAFISCHE GROEP TUERLINCKX Ambachtenlaan Molenstede (Diest) Tel. 013/ Fax 013/

3 DE ARME WEDUWE IN SIGIRIYA IS VOOR VELEN EEN BEGRIP GEWORDEN. Het moet zowat tien jaar geleden zijn dat we tijdens een wandeling in de jungle van Sigiriya niet zo ver van hotel Sigiriya Village, uitliepen op een bijzonder schamele hut, helemaal verscholen in het groen. De muren waren opgebouwd met gevlochten takken opgevuld met klei. Een versleten dak van palmblaren, hersteld met een paar golfplaten, waarop dan weer enkele dikke takken lagen opdat alles niet zou wegwaaien. Als deuropening was er niet meer of niet minder dan een gat in de muur. Op twee meter vandaar, in het gras lag er een stuk van een golfplaat. Hiertegen was een stok vast geslagen om daaraan vast te pakken. Dát wás de voordeur! s Avonds werd de opening op die manier afgesloten! Ook de kleine vensteropeningen kenden geen raam. Bij ons eerste bezoek kwam de gastvrouw buiten. Ze hoorde ons spreken en was benieuwd om ons te zien. Ze was gekleed in wat bij ons een slaapkleed zou zijn. Wit met een klein bloempje. Vooraan was dit kleed dichtgemaakt met een veiligheidsspeld. Er lag een droevige glimlach op haar mond en haar onveranderlijke zachte vochtige ogen straalden een rust uit en tevens een aanduiding dat we welkom waren. We probeerden enkele woorden Engels, maar zij verstond er niets van. Met een klein handgebaar nodigde ze ons uit om binnen te komen. Hier was het heel donker. Ik liep met mijn knie tegen een kapotte stoel aan en gaf mijn ogen de tijd om zich aan te passen. Er hing een doordringende geur van verbrand hout en kruiden. Een scheefgezakte keukentafel en een houten rekje uit ruwe planken vulden de kapotte stoel aan voor wat de meubels betreft. Op de tafel stonden een paar oude vergeelde foto s uit betere jaren. Aan de wanden hingen er enkele reusachtige jarenoude kalenders met grote foto s. Ik herkende de Eifeltoren, een berglandschap ergens in de Alpen, een zittende Boeddha, een dikbuikige Ganesha. Er was ook nog een kalender met publiciteit voor melkpoeder voor de kinderen. Sommige kalenders bedekten delen van brede barsten en gaten in de muur. Oh, ja, er lag ook nog een geweven mat opgerold en enkele grote lappen stof. Samen betekende dit: een bed om op te slapen. Vermits er nauwelijks plaats was voor een drietal mensen, begaven we ons met zeer kleine pasjes om niet te strompelen naar het tweede vertrekje. Hier was het nog even donker, maar we onderscheidden een typisch bed op vier poten, met daarop een soort van matrasje. Daarnaast lag een voorraad gesprokkeld hout, een doos met melkpoeder, een paar plastieken flessen om vloeistoffen in te bewaren, enkele verse rode pepers. In de hoek leunde een stuk boomstam schuin tegen de wand en daarop zo netjes als dat kon, twee of drie kledingstukken. Op de grond, naast elkaar: een paar versleten sportschoenen. Toen onze ogen voorgoed gewend waren aan de duisternis zagen we aan een nagel tegen de andere muur, boven het bed een Door Gaston Dillen. uitgerafelde broek waarschijnlijk van een tienerjongen en een verschenen T-shirt. Ten slotte belandden we in de keuken. Onze ogen werden hier nog meer geprikkeld door de scherpe rook. In een totaal zwartverbrande omgeving onderscheidden we enkele halfopgebrande takken. Twee schoongeschuurde kookpotten, een stuk boomstam om kruiden op te snijden en een ronde steen om ze te pletten en te malen. Wat ons opviel, er waren direct geen eetwaren te zien. De hoeveelheden waarover zij beschikte waren waarschijnlijk uiterst beperkt. Eens buiten snakten we naar frisse lucht. Velen hadden tranen in de ogen en dit was niet alleen van de rook. Maar we vonden dit een gemakkelijke reden om een zakdoek boven te halen. We stonden een beetje onwennig bij elkaar en wilden danken en afscheid nemen. Eigenlijk kon niemand een woord over de lippen krijgen en verstomde alles in onze gezwollen kelen. De één na de ander greep naar zijn geld. Iedereen drukte de hand van de bewoonster zonder iets te zeggen en stak haar wat toe. Zijzelf keek altijd met diezelfde zachte blik, met diezelfde vochtige ogen vol dankbaarheid. Het was alsof wij elkaar op dat ogenblik niet durfden aankijken. Toen we echter die metalen golfplaat voor onze voeten zagen liggen, die moest dienen als voordeur, toen begon een van onze dames te snikken. Zij was niet alleen, iedereen stond met de tranen in de ogen. Bij het weggaan keken we herhaaldelijk om naar de arme vrouw. Zij stond daar, pal voor het huis. In de ene hand ondersteunde zij haar andere hand met het gekregen geld. Zo zouden we haar de volgende jaren herhaaldelijk terugzien. Steeds met datzelfde kleed, met die zelfde veiligheidsspeld... Toen we later vernamen dat zij een weduwe was met een zoon, noemden we haar altijd de arme weduwe. Tientallen en tientallen medereizigers hebben haar met mij bezocht. Steeds kreeg ze wat toegestoken. Een beetje geld of een voedselpakket. Nooit heeft ze iets gevraagd. Van het beetje geld dat ze bekwam wist zij haar huisje een minimum van onderhoud te geven om het niet te laten instorten. Het bleef altijd een hut, een voordeur heeft ze nooit gekend. De vrouw werd voor een mythe, een menselijk symbool van armoede. En dan kwam februari Weer bezochten we met onze groep de arme weduwe in diezelfde hut. Toen we die keer afscheid namen waren onze medereizigers Jos en Gilberte met elkaar gaan fezelen. Nadat we ons allen nog eens hadden omgekeerd om haar een laatste keer toe te wuiven kwam Jos naar mij: Gaston, Gilberte en ik willen voor die vrouw een nieuw huisje bouwen. Kan dat? Ik kon niet nalaten om ook nog eens om te kijken, om nog eens mijn hand op te steken. Maar toen wist ik dat voor die arme vrouw een nieuwe tijd zou aanbreken. Mijn hart popelde van blijdschap. We zouden hier weer iemand heel gelukkig maken. En zo gebeurde het... Er werden inlichtingen genomen. Er werd gepland. We wilden het huisje inhuldigen in maart Wij willen het huisje ook bemeubelen, vulde Jos aan. Maar Gillertje ging verder: Op de dag van die inhuldiging mag ze dat kleed met die veiligheidsspeld niet meer dragen. Zijzelf en haar zoon gaan vooraf nieuwe kleren kopen. Het wordt een groot feest. Ik meende een traantje te zien blinken... Een jaar verliep. En op de 1ste maart 2006 maakte heel de omgeving zich gereed De kleuterschool trad aan met felkleurige uniformen, met trommeltjes, zangertjes en dansertjes. Heel de buurt wilde er bij zijn. Het moest een traditionele ceremonie worden. Een aarden pot vol melk moest op een houtvuurtje worden aan het overkoken gebracht, als teken van overvloed en voorspoed. We zouden deze keer drie nieuwe huisjes openen in dezelfde omgeving. De buurtbewoners keken ons vol respect en vol dankbaarheid aan. De monniken in hun gele pij lazen luid en onverschillig hun gebeden. De melk kookte over onder handgeklap. Er werden korte toespraken gehouden. De bewoners van de nieuwe huizen konden hun geluk niet verbergen. Ze kwamen knielen voor hun weldoeners. Ze waren ontroerd tot wenens toe en probeerden ook in woorden hun dank uit te drukken. Als laatst kwamen we bij de arme weduwe. Ook hier was alles versierd met bloemen en gekleurd papier. De gastvrouw droeg een prachtige nieuwe sarie. Zij was nu een dame geworden. Ze straalde eenvoud,waardigheid en dankbaarheid uit. En wij allen stonden er bij en we wisten niet wie het gelukkigste was, zijzelf of wij... 3

4 HET NIEUWE GEMEENSCHAPS- CENTRUM IN MIRISSA. kaart. Nadien, wanneer het leven zich min of meer herpakt had, kregen de kinderen hun lessen buiten onder de bomen. De tsunami was een ware ramp voor Sri Lanka. Heel de wereld snelde ter hulp en er is ondertussen heel wat gebeurd. Maar er moet nog veel gebeuren. Dankzij onze sponsors konden wij in 2005 en 2006 drie scholen en vijftig huisje aanbieden aan de geteisterde bevolking. Eén van die scholen bevindt zich in Mirissa, een plaatsje in het zuiden van het land niet ver van Matara, waar ook onze Belgische soldaten destijds heel hard hebben gewerkt. In die omgeving was de aangerichte schade enorm. Talrijke huizen waren totaal verwoest en het aantal doden was schrikwekkend. Ook het schooltje verdween volledig van de Eén van de oudste vrouwenbewegingen in Sri Lanka heet Lanka Mahila Samithi. Zij ijvert vooral om de rol van de vrouw in de maatschappij en de levensomstandigheden van de armsten te verbeteren. Voor deze vereniging financierden we een nieuwbouw met een multifunctionele bestemming. Bovendien ook het meubilair en het didactisch materiaal. Het gemeenschapscentrum wordt in de voormiddag gebruikt als kleuterschool voor 30 á 50 kinderen, in de namiddag en tijdens het weekeinde voor volwassenenonderwijs voor 100 tot 150 personen. Hier leren zij talen, werken met de computer, naaien, weven, borduren, kantklossen en allerlei handwerkjes maken die in de handel verkocht worden aan de toeristen. Ook wordt het centrum gebruikt voor de maandelijkse vergaderingen van de Lanka Mahila Samithi die ook het gemeenschapscentrum zullen beheren. Kortom, het is een cultureel centrum met een brede waaier van activiteiten. Op 17 juli 2006 werd het gebouw plechtig geopend door Line en John Van Dijck in aanwezigheid van de plaatselijke overheid, de bestuursleden van de vrouwenvereniging en heel wat kinderen en hun ouders. Natuurlijk was het voor heel de dorpsgemeenschap een onvergetelijke dag die besloten werd met de uitdeling van speelgoed. JEEPSAFARI IN HET YALA NATUURPARK Hotel Rosen Renaissance gelegen in de mooie groene omgeving van Katagarama ligt er nog rustig bij. Het merendeel van de gasten vertoeft nog in dromenland... Doch wij worden al heel vroeg in de ochtend van dag 10 rond vier uur gewekt. Het wordt een dag voor een onvergetelijk belevenis: met een jeep op safari door het natuurpark van Yala. Met de slaap nog in de ogen haasten we ons naar de hal waar we een tas koffie of thee drinken met een stukje cake. Met de picknick in de rugzak en een warme puil op onze schouders stappen we op de open jeeps van de parkwachters die ons komen ophalen en ons in de nog donkere morgen over stofferige wegen naar het park brengen. Als onze ogen al een beetje verder open gaan komt ook het eerste licht in de lucht voor een alweer zonnige dag. We snuiven de frisse geur van de ontwakende natuur en het alom aanwezige groen op en luisteren naar de eerste vogeltjes die ons met hun zangerig gefluit verwelkomen in hun tuintje en ons ayubowan toeroepen. Wat moeten we de horizon toch afspeuren en snel links en rechts tussen de bomen kijken want we willen toch geen enkel dier missen. Gelukkig wijst de chauffeur af en toe tussen de struiken want hij kent de typische plekjes waar ze zich schuil houden. We zien de fiere pauw die zijn prachtige staart ten toon spreidt; de herten en reetjes die dartel rondhuppelen, krokodillen die lui naast een waterplas liggen, de waterbuffels die hun ochtenddouche nemen en jakhalzen die als een bliksemschicht voorbij onze jeep scheren en verder achter elkaar aanhollen. En iedereen maar uitkijken naar die grote grijze dikhuiden, maar tot op heden zonder resultaat. Door al die drukte van kijken en genieten van de pracht van dit wondermooi stuk natuur vergeet je soms je vast te houden in de jeep en val je bijna van de bank als de chauffeur plots uitwijkt voor een diepe put in de zanderige weg. En plots staat hij daar voor ons als we een zijweg inrijden... een pracht van een olifant die wat takken van een boom heeft getrokken. Met zijn slurf ritst hij rustig de bladeren af want hij heeft meer trek in de jonge twijgen. Het kan hem echt niet storen als we hem van op een paar meter gade slaan, elke beweging kunnen we volgen en tientallen kiekjes nemen. Iedereen wil wel aan zijn vrienden vertellen dat we er zo kort bij waren. Je zou er zo willen naar toe stappen en hem strelen, zo rustig lijkt hij wel. Binnen de kortste tijd staan we daar met vijf zes jeeps en elke chauffeur tracht een goed plaatsje te bemachtigen om zijn passagiers het mooiste zicht te bezorgen. Na enige tijd is de olifant voldaan en stapt hij rustig tussen de struiken verder het bos in. Wij kunnen onze weg vervolgen op zoek naar andere medebewoners van het bos. Wat is dat toch fantastisch zo van op enkele meter afstand die echte wilde dieren te observeren. Intussen hebben we al heel veel gezien en met volle teugen genoten van wat voor velen onder ons een eerste kennismaking is van echt tussen de dieren te staan in hun eigen leefomgeving. Alle dieren hebben intussen hun dagelijks ritueel hernomen en voor ons is het tijd om ons etenszakje te openen. Alle parkwachters komen omstreeks 9u samen met hun passagiers op een open plaats in het park, waar we van aan het strand het zachte ruisen van de golven van de Indische Oceaan kunnen horen. Ieder zoekt een plaatsje waar het leuk is om te zitten en om te genieten van de meegekregen boterhammen met kaas, de hard gekookte eitjes en het lekkere fruit waarvoor Sri Lanka zo gekend is. Het wordt wel even wat stiller in de groep en we zien bij enkele zelfs wat waterige oogjes... als het eigenlijk tot ons doordringt wat we op de herdenkingssteen naast ons lezen. Dan beseffen we pas ten volle dat op 26 december 2004 te 9u20 zevenenveertig Duitse, Japanse en lokale toeristen door de tsunami mee in zee werden gesleurd en er nooit meer levend zijn uitgekomen. Ook zij waren toen, net als wij nu, aan het genieten van deze mooie rustige natuur..., een natuur die plots woest en wild werd en alles langsheen de kust vernielde en vermoordde. Ontnuchterd en geschokt knabbelen we verder aan onze boterhammetjes. Na een half uurtje stappen we weer in onze jeep om het vervolg van onze tocht te starten. Tijdens onze kris krasse tocht door het reuze-grote natuurpark horen we het mooie gezang van voor ons veelal ongekende vogels die soms verschrikt wegvliegen om te vluchten tussen het dichte struikgewas. Tussen die mooie groene natuur zien we geregeld verschrikte dieren weglopen maar andere blijven rustig staan of liggen omdat ze al een beetje moe zijn van de drukkende warmte die stilaan komt opzetten. Ook wij zouden het fijn vinden om even luilekker te genieten van een korte siësta onder een schaduwrijke boom, maar daar is nu geen tijd voor. We willen kijken en genieten van wat Yala ons te bieden heeft. Enkele aapjes komen ons uitwuiven en de reetjes doen nog een laatste dartel dansje voor ons terwijl de fiere pauw het hemelsblauw van zijn staart nog even ten toon spreidt. Dan is het tijd om terug naar het hotel te rijden waar onze vrienden intussen ook zijn ontwaakt en ons opwachten om te horen wat we hebben beleefd, meegemaakt en gezien. Met een frisse verkwikkende douche spoelen we het stof weg en wrijven we de vaak uit onze ogen en staan alweer klaar om een uitstap te maken naar Hambantota, een typisch vissersdorpje dat zwaar is getroffen door de tsunami, en om er de inhuldiging mee te maken van vijfentwintig huisjes die door Belgische milde schenkers en gemeentebesturen werden betaald. Het was vandaag al heel mooi, maar het wordt verder nog een formidabele en onvergetelijke dag. Theo Broeckhoven 4

5 KERSTMARKT IN DUFFEL BETEKENT... STEUN VOOR HET NALANDA ZIEKENHUIS IN SRI LANKA. PRIYANKA BADUWALAGE. Door Jenny De Bodt. Voor een eerste maal bezochten Theo en ik Sri Lanka. Na vele verhalen van vrienden die er reeds geweest waren, geraakten we vol verwachtingen van dat mooie land.. Een andere grote reden was toch ook wel een bezoek brengen aan ons project in het ziekenhuis van Nalanda. je knop om te draaien: enerzijds om te genieten van de luxe van de mooie hotels, de pracht van de natuur en de toffe mentaliteit van de groep medereizigers, anderzijds wordt je geconfronteerd met de grote armoede en ellende van de lokale bevolking. Een bevolking van lieve, vriendelijke en vooral dankbare mensen. Een verhaal, uit het leven gegrepen van één van onze eerste adoptiekinderen. Dit is het vervolg op het verhaal in Ayubowan Hoe het leven van een arm Srilankaans gezin kan evolueren tot een menswaardig bestaan... Zo begon mijn verhaal in Nu zijn we twee jaar later. Het klinkt als een Sri Lanka te vermoeiend zijn... Na lang beraad besluit Julienne in maart 2006 voor de negende keer met onze groep mee te gaan en ter plaatse een bezoek te brengen aan Priyanka en Hananda. Van uit Sigiriya werd het voor haar en voor mezelf een tocht van twee uur naar Polonnaruwa. Een collega en ik, en met de hulp van nog vele anderen verkochten we kerststukken en allerlei andere zaken op de kerstmarkt De Kleiput te Duffel. In overleg met Gaston Dillen zouden we met de opbrengst de keuken van het ziekenhuis renoveren. De erbarmelijke toestand van dit ziekenhuis is bij vele lezers van Ayubowan zeker gekend. DAG ZES in ons programma: voor ons een speciale dag. We verlaten die dag de droge zone van het eiland en zien hoe de streek beetje bij beetje vruchtbaarder wordt. Volop genietend van al dat moois komen we in het Nalandahospitaal aan. We konden ons daar niets bij voorstellen, maar zeker niet die grote armoede en primitiviteit. De eerste kennismaking in de open consultruimte met veel wachtende patiënten, allen even geduldig en verpleegkundigen met hagelwitte schorten, viel nog best mee. We deelden alvast knuffeldiertjes uit aan groot en klein, aan lieve dankbare mensen. We hadden ook bruikbare materialen mee, die kreeg ik in het ziekenhuis waar ik werkte; zoals sondes, handschoenen en windels, ook die waren zeker zeer welkom. De hoofdgeneesheer leidde ons naar de gerenoveerde keuken. Binnen het kader van hun mogelijkheden en behoeften, en dan gezien door de ogen van de mensen daar, waren wij blij verrast met wat ze hadden gerealiseerd. Een keukentje van vijf op drie meter was netjes betegeld met witte tegeltjes en de grijze bevloering was mooi uitgevoerd. Ze hadden er een heuse rode houten kast bijgeplaatst. (zie foto) De kokkin was alleszins zeer fier met haar keukentje en wij ook wel een beetje. De riolering was ook vernieuwd en de buitenmuren geschilderd. Tot daar, want daar stopte ook onze sponsering van dit klein project, dat we project Lut en Mia noemden. Het was geen grootse opening, maar we hadden er een goed gevoel bij. Een gevoel van DAAR MOETEN WE MEE DOORGAAN. Bij ons verder bezoek waren we verwonderd en aangegrepen door de verschrikkelijke situaties. Zo zagen we het sanitair van de vrouwen- en mannenafdeling, de douches en wc s waar we zeker iets willen aan doen. We zullen met de winst die we op de kerstmarkt van dit jaar realiseren dit project verder ondersteunen. Vergeet niet dat de kerstmarkt dit jaar door gaat op 18 en 19 november in de Kleiput op het domein van Covabe (klooster) Stationsstraat 22 in Duffel. We zijn weeral een ervaring rijker. Armoede en rijkdom liggen zo dicht bij elkaar. Het was vooral niet eenvoudig om steeds Bij het verlaten van het ziekenhuis kregen we stiekem nog een paar adressen toegestoken van verpleegkundigen, misschien met de hoop ooit in ons welstellend België te kunnen komen werken. Het klein beetje hulp dat we hen konden bieden heeft ons allen veel deugd gedaan. We zijn blij dat we Gaston Dillen zijn project hebben leren kennen. Sri Lanka heeft een plaatsje gekregen in ons leven en zeker in ons hart. Allen zeer hartelijk welkom op onze kerstmarkt en misschien tot dan. Mia Aerts Doodziek zijn en gebruik moeten maken van dit bed en van dit toilet.... Wat denk je? Nog even een foto met de dokters en de verpleegsters van het hospitaal. 5 soap, maar dat is het helemaal niet. Tijdens mijn bezoek in januari 2004 vernamen Julienne en Mareel ( Priyanka s Belgische pleegouders) dat Priyanka een werkaanbod had gekregen in het gerechtshof van Polonnaruwa. Haar lerares Engels vertelde ons dat het jonge meisje dit onmogelijk kon aannemen. De afstand Koslanda- Polonnaruwa, 250 km, was niet te overbruggen. En ter plaatse wonen? Een meisje van 22 kan in Sri Lanka niet alleen wonen. Julienne en Marcel waren erg teleurgesteld. Dit was nu eens een unieke kans. Kwam er nog wel zo n tweede, dichter bij huis? Hierover werd er uitvoerig gepraat met Priyanka, haar moeder en haar lerares Engels. Enkele maanden later kwam er nieuws. Priyanka had dan toch het kantoorwerk aan het gerechtshof van Polonnaruwa aanvaard. De lerares had mee gezocht naar een min of meer beschermd wonen, zo ver van huis. Het meisje logeert nu in een boarding home (pension). Ze heeft daar een kamer en beschermend toezicht. Om de twee maanden kan ze naar huis gaan, wat telkens een hele onderneming is. Ze moet dan drie verschillende lijnbussen nemen en dat duurt van 6 u s morgens tot 6 u s avonds. Ze heeft dan twee dagen vrij om met haar moeder en broers door te brengen. Priyanka is gelukkig. Ze doet haar job graag en haar oversten zijn tevreden. Een jaartje later. Begin Julienne en Marcel krijgen een heuglijke brief. Priyanka heeft op haar werk een jonge man ontmoet, Hananda. Ze zijn verliefd en willen trouwen. Er wordt een astroloog geraadpleegd om de datum te bepalen. Acht september 2005 wordt hun huwelijksdag. Julienne schrijft een brief waarin ze speciaal de jonge man aanspreekt en hem vraagt om respect en geborgenheid te bieden aan Priyanka. Als pleegouders zijn ze blij, maar ze kunnen Priyanka niet helemaal loslaten. Graag zouden ze de huidige situatie persoonlijk gaan bekijken. Maar voor Marcel zal een reis naar Er was afgesproken aan de poort van het gerechtshof, dat gelegen is buiten de stadskern.de plaats heet New Town of Polonnaruwa en is eerder een administratief centrum. Wanneer we daar aankomen zijn we te laat op onze afspraak. We hebben de tijd verkeerd ingeschat. Geen Priyanka te bespeuren. Even spanning. Gaan we haar nu wel vinden? We hebben immers alleen het adres van het gerechtshof. Maar onze trouwe chauffeur lost dat wel op. Hij neemt contact op met de portier en deze belt Priyanka op. Weldra verschijnt er een jonge man op een motorfiets. Het is Hananda. Hij begroet ons schuchter en zal ons de weg wijzen. Na tien minuten stoffige wegen komen we bij een eenvoudig net huisje. Ze wonen in de site die bij het gerechtshof hoort. De huisjes staan telkens met twee tegen elkaar. Priyanka komt ons lachend tegemoet. Ze reageert heel emotioneel bij het weerzien van Julienne en wil haar in de armen nemen. Ze kijkt in de auto en mist Marcel, die er voordien altijd bij was. Ze begint hartverscheurend te huilen: Waar is vader? Waar is vader? Julienne probeert haar gerust te stellen. Ze vertelt dat er niets ernstig is gebeurd maar dat hij in België gebleven is omdat hij de reis naar Sri Lanka stilaan te vermoeiend vindt. Priyanka blijft snikken en het duurt een hele tijd eer ze zichzelf terug in de hand heeft. Haar man kijkt onwennig toe. Het gesprek verloopt in het Engels, zelden moet de driver helpen. Hananda heeft meer moeite met de taal. Hij is een bescheiden lieve man, zeer innemend en attentievol naar Priyanka toe. We worden ontvangen in een smal vertrekje, precies een gang met stoelen op een rij. We krijgen king coconut te drinken. Ondertussen bereiden ze samen een lunch voor ons. Even komen de buren ons groeten. Een echtpaar met kinderen van 9 en 12 jaar. Zij hebben enkele jaren in het Midden-Oosten gewerkt en spreken behoorlijk Engels. De lunch is klaar. Priyanka en Hananda bieden ons een glas water aan om te laten

6 weten dat we kunnen aan tafel gaan. Dit is de traditie. De genodigden, dus wij, mogen dit glas enkel aanraken en niet uitdrinken. Aanraken betekent dat je de uitnodiging aanvaardt. De woonkamer is gemeubeld met een tafel en vier stoelen, een huistempeltje en een ventilator. Zoals het in dit land past, eten wij alleen en de twee gastheren bedienen ons en slaan ons gade van op een afstand. Ze zorgen er voor dat we niets te kort komen. Zij zullen later eten wanneer wij weg zijn. We zien nadien nog hun slaapkamer, de keuken, het toilet en een tuintje. Ze huren dit huisje van de staat voor 1000 Roepies per maand (ongeveer 8 euro). Er komt wel evenveel bij voor elektriciteit en water. Priyanka meldt ons nog een droevig en een prettig nieuws. Het droevige is dat de lerares op 68-jarige leeftijd is overleden aan een hartaanval. Het prettige: Priyanka is vier maanden zwanger en in augustus zal ze bevallen van haar eerste baby. Daarvoor zal ze weer een tijd bij haar moeder wonen in Koslanda. Terug in Polonnaruwa krijgt ze als staatsbediende tien maanden moederschapverlof. De eerste drie maanden bekomt zij haar loon volledig, de volgende zeven maanden wordt dit de helft. Wie voor de baby zal zorgen als zij haar werk hervat is nog een vraag. Misschien is dit de stof voor een volgend verhaal. Tijd om afscheid te nemen. Emoties. Julienne is heel tevreden, te weten dat haar pleegdochter een nieuw en gelukkig leven is begonnen met haar man Hananda. Eens terug in ons hotel moet ze onmiddellijk vader Marcel in België opbellen om het relaas van dit bezoek te vertellen. WE BEZOEKEN DRIE KLEUTERSCHOOLTJES! door Miep De Vry, erekleuterleidster. In maart 2006 staan we aan de poort van de kleuterschool van Pamunugama (nabij Negombo. Deze werd gebouwd door de vzw Adoptie Sri Lanka met de giften van een milde sponsor. De Belgische driekleur heet ons van ver welkom en de kleuters in de speeltuin voor het moderne gebouw begroeten ons spontaan en luidruchtig wuivend. Na een welkomstwoordje van Mr Nanayakkara begint de rondleiding. Op de verdiepingen vinden we een archiefruimte, een klas voor Engelse les voor volwassenen en een computerklas. De kleuters hebben de benedenverdieping ter beschikking. In hun geelgroene uniformen kijken deze prachtige kinderen ons aan met grote verwonderde ogen en toveren hun parelwitte tanden bloot in een warme glimlach. De juf, heel bescheiden en bedeesd, heeft geen moeite om de tucht er in te houden. De kindjes zitten bijna onbeweeglijk en zwijgend zoals heel vroeger in onze streken. Er komt een elektrisch klavier te voorschijn. Ze brengen voor ons hun repertorium. Het wordt een feest, wanneer ook wij wat zingen voor hen. Hun mond valt open en hun ogen worden nog groter. We hebben knuffeldiertjes en een snoepje meegebracht. Buiten in de tuin worden de kinderen netjes op een rij gezet en het uitdelen begint. Wij genieten van hun dankbare glimlach. We drinken van een verse kokosnoot en dan... de autobus in en verder. Doortje één van onze medereizigers was enorm getroffen door dit alles. Deze kinderen zijn nog heel gewoon, heel gelukkig en vrolijk. Het zijn geen bleke kinderen die steeds binnenzitten en die van kleins af met de computer of een GSM bezig zijn. Dit zijn geen kinderen die een boterham met choco of kaas eisen. Geen kinderen die zeggen: "Mama morgen wil ik mijn rode kousen en overmorgen mijn gele. " Dat alles kán hier ook niet zegt Doortje. Er is geen keuze." Laat ze kind zijn, gewoon schattig en lief en niet veeleisend. Toevallig belanden we enkele dagen later nog in een ander schooltje. Dit ligt in de volle natuur, in de jungle in Sigiriya. De kinderen waren voordien aanwezig bij de openingsplechtigheid van een huisje. Hun optreden daar deed enkele traantjes blinken in de ogen van onze Belgische bezoekers. De kleuterleidster is in haar klasje heel gedreven en heel de muur hangt vol met kinderwerkjes. De middelen zijn heel beperkt. De resultaten ogen prachtig. Nu we in hun schooltje zijn hebben we gelukkig nog heel wat knuffeldiertjes. Het uitdelen kan beginnen. En er is nog een derde kleuterschooltje. Dit van Galagoda, gebouwd door vzw Adoptie Sri Lanka met gelden van het reisleidercentrum van Gent. Het prachtig gebouw past helemaal in het landschap en biedt aan de kinderen een paar ruime en lichte klaslokalen. Het is echt een voorrecht om hier de kleutertijd door te brengen. De meubeltjes zijn in pastelkleuren. Geen uniformen voor de kinderen, wel voor iedereen een leuk rugzakje. We vallen hier onverwacht binnen. Er wordt voor ons weer gezongen en toneel gespeeld en ook wij doen ons best op het podium. De aankomende moeders die hun spruit komen afhalen kijken toe met sympathie. Onze kleine cadeautjes toveren weer diezelfde verrukkelijke glimlach op elke kindermond. BEZOEK MET ONS HET PARADIJSELIJKE SRI LANKA. Het wordt een exotische ontdekking, een blij weerzien, een ontroerende ontmoeting met uw pleegkind. In 2007 telkens voor 16 dagen: lste reis van 23 februari tot 9 maart. 2de reis vertrek rond kerstmis. Inlichtingen bij Gaston Dillen. (VTB-reisleider) Inschrijvingen en inlichtingen in elk kantoor van Jetair. 6

7 BEZOEK AAN DE KROTTENWIJK Sandra Aerts Na een 14 -daagse rondreis door het mooie Sri Lanka waren er enkele dagen voorzien in het koloniale Mount Lavinia Hotel. Een bezoek aan de krottenwijk nabij Mount Lavinia strand stond nog op het programma. Omstreeks 17 u verzamelden we aan de receptie van ons hotel. De meeste waren op post, behalve ik. Die middag had ik samen met mijn moeder een bezoekje gebracht aan een Singhalese vriend en we arriveerden pas terug in ons hotel als de groep net vertrokken was. Op goed geluk trok ik op mijn eentje richting krottenwijk. Gaston had enkele dagen voordien gezegd welke richting we uit moesten en dat het ongeveer 1 km stappen was. Dus, dacht ik bij mezelf: Ver kan ik niet verkeerd wandelen als ik de kustlijn volg. Gepakt en gezakt met spulletjes voor de mensen uit de krottenwijk vertrok ik. Tijdens mijn wandeling had ik al vlug heel wat stylo s, zeepjes, petjes en dergelijke uitgedeeld aan de arme mensen. Algauw sprak een jonge visser mij aan. Na een babbel over het vissersleed vroeg hij me of ik bij de Belgian Group behoorde. Hij wist me te vertellen dat deze mensen in het huis van Lalith waren. Lalith, dat was een naam die bekend in mijn oren klonk. Met deze tip en wat hulp van de visserjongen trok ik verder en kwam ten slotte bij de groep terecht. Eens aangekomen bij de groep en tevens het huis van Lalith stonden vrouwen en kinderen in rij aan te schuiven om een kledingstuk en bonbon te krijgen. Mia en Doortje zorgden ervoor dat elk kindje een kledingstuk op maat kreeg. Alles verliep zeer vlot. Er werd ons ook een kopje thee aangeboden. Zij tevreden met hun gekregen cadeautjes, wij tevreden over hun gastvrijheid en hun glimlach. Tijdens onze strandwandeling terug naar het hotel, kwam ik weer de visserjongen tegen die me op weg had geholpen. Hij wandelde een eindje met ons mee tot op een bepaald punt. Daar vertelde hij ons dat hij niet meer verder mocht. Hier begon het privé-strand van het hotel. Op korte tijd en afstand werden we weer maar eens geconfronteerd met de kloof tussen armoede en rijkdom! Het was niet mijn eerste bezoek aan Sri Lanka, maar wel de eerste keer dat het zo n indruk op mij heeft gemaakt. EEN REISVERSLAG: OPENING WATERLEIDING GOURADIE Vandaag, 21 juli, nationale feestdag van België, hebben we hoog in de bergen de Belgische vlag gehesen naast de Srilankaanse. We vertrokken uit Elkaduwa, de bergen in, langs smalle paden, soms op stukken asfalt, over slechte verharde grond of rotsblokken die te groot waren om erover te rijden; dan maar te voet. Zo kwamen we na twee en half uur aan in Guradie, een godvergeten dorp, hoog in de bergen, tussen theeplantages. We waren bij de Tamils of theeplukkers. De natuur is hier prachtig, maar vochtig. Een enorme rijkdom aan bloemen en bomen, maar het dorpje is zo arm dat ik een gevoel van machteloosheid kreeg, bij zoveel tegenstellingen tussen rijk en arm. De mensen zijn straatarm. De weg eindigt in het dorp. Bijna niemand aan de voet van de berg kent dit dorpje Gouradie. De weg heeft geen verbinding met een ander dorp, geen winkels, geen bus, geen nutsvoorzieningen, niets. Tweemaal per week rijdt M. Jayawardane naar het dorp met eten en het noodzakelijke, zodat de mensen kunnen overleven. Overleven is hier een werkwoord geworden. De verwelkoming was heel hartelijk en plechtig. De inwoners stonden ons op te wachten in hun beste kleren. Ze hadden een enorme boog gemaakt met daarop, in grote letters, WELCOME en dat was het woord dat ik de hele dag kon voelen. Met bloemen, betelbladeren, wierook en jasmijnwater werden we getooid en gereinigd. Na dit ritueel mochten Linda, Upali, Bruno, de familie van Jayawardane, enkele genodigden en ik via die boog naar de opening van het waterleidings- en zuiveringsstation. Voorop liep een groepje muzikanten en iedereen in stoet, heupwiegend, erachteraan. Onderweg, in de verte, zagen we de waterpompen en -putten waaruit het water meters diep opgepompt werd. Na een klim van honderden meters kwamen we aan het waterreservoir met filter, waar het opgepompte water gezuiverd werd en door de leidingen naar het dorpje beneden geleid werd. Deze filter kunnen de mensen zelf gemakkelijk reinigen. Enkele mensen zijn ervoor verantwoordelijk. Na nog een Hindoeceremonie met wierook, vuur en gebeden, mocht Linda Stabel het lint doorknippen en de gedenksteen onthullen. We kregen nog een fles buffelmelk. Na hiervan een slokje te hebben gedronken, moesten we een geutje in het waterreservoir gieten. Onder veel applaus en met muziek vertrokken we terug naar beneden om het eerste kraantje te openen en de tweede gedenksteen te onthullen, met dank aan Adoptie Sri Lanka. Daar werden die twee vlaggen gehesen, de Belgische broederlijk naast de Srilankaanse. Na een dik uur verscheidene speeches, kregen we thee met lekkere hapjes. Linda heeft die dag heel wat werk geleverd, maar het loonde de moeite, de vreugde van de mensen was enorm. Ik werd er echt verlegen van. Elke twee huisjes hebben nu een waterkraan met wasbakje. Nu hoeven de mensen geen twee kilometer meer te lopen om een beetje water te halen. De huisjes zijn echt heel klein en donker, met hier en daar een bed of iets dat ervoor moet doorgaan. Verder een rokerig keukentje met enkele potten. Dat zijn hun bezittingen. Geen tafel, noch stoelen, wel hier en daar een plankje met enkele spulletjes, en dat was het dan. De allerarmsten zaten nog in hun huisje en liepen dan met ons mee naar een pleintje bij een kleuterschooltje en een soort peu- tertuin of crèche. De mensen waren echt blij met ons bezoek. Elk gezin kreeg nog een voedselpakketje en een stapeltje kleren. Enkele slechtziende mensen mochten een bril passen uit de verzameling die Linda had meegebracht uit België. Die blikken zal ik nooit vergeten. De vreugde om terug te kunnen lezen of ver te zien was enorm. Ik denk dat we niet kunnen inschatten wat die mensen die dag meegemaakt hebben. Dit is voor hen niet alleen een fysieke verbetering, ook godsdienstig betekent het veel. In de Hindoegodsdienst is elke materiële verbetering in dit leven een stap hoger als ze na de dood reïncarneren naar een volgend leven. Dus, moreel is dit een hele stap en krijgen ze zo veel moed om het in dit leven beter te doen en later een beter mens te worden. Wat ze nu nog beter kunnen doen weet ik niet, want zij werken nu al als slaven, voor een hongerloon. Alleen al de aandacht voor hun problemen is een hele stap in de goede richting. Het dorp dat vergeten is zou ongelooflijk veranderen met 2 km meer weg, een weg die over de bergkam loopt, naar een ander dorp met een kliniek en een winkel. Nu moeten ze met de auto - als er een is, wel te verstaan - twee en half uur rijden naar de voet van de berg om medische behandelingen. Met die 2 km. weg meer is het maar 15 minuten naar het andere dorp, een tijdsbesparing die mensenlevens kan redden. Misschien is dit een project om over na te denken, of kunnen we de regering bewegen om dit probleem aan te pakken? Wie kan het weten. Goedkoop zal deze weg niet zijn. Na een lange dag, met gemengde gevoelens, zijn we stil maar tevreden terug gereden naar Matale om onze toer verder te zetten, naar andere projecten en gezinnen. Wat we zeker weten is dat Adoptie Sri Lanka heel veel goed werk verricht met onze giften. Doe zo voort, mensen, het is echt de moeite waard, al dat vrijwilligerswerk en dankjewel dat ik dit heb kunnen meemaken. Een vermoeide, maar tevreden reisgenote, Greet. 7

8 OPENING VAN 25 TSUNAMI - HUISJES IN SIRIBOPURA, HAMBANTOTA, SRI LANKA 26 december 2004: de tsunami raast over de streek van Hambantota. Een vloedgolf verwoest het leven van vele Srilankanen. Zovelen blijven achter zonder woonst of enige bezitting. Onnoemelijk menselijk leed om nog maar te zwijgen van de vele dorpjes die gewoon van de kaart zijn geveegd. Maar zoals de feniks uit zijn as is verrezen, staan de overlevende Srilankanen nu voor de grote uitdaging om hun leven terug in handen te nemen. Met buitenlandse hulp worden projecten opgezet om hen een nieuwe kans te geven. 20 maart 2006: vandaag gebeurt de officiële opening van een 25-tal huisjes in Siribopura, Hambantota. Deze huisjes zijn er gekomen door sponsoring van Belgische donoren. Voorlopig zijn er 12 naamplaten aan de huisjes vastgehecht. Bij aankomst worden wij opgewacht door een muziek- en dansgroep voorafgegaan door een majorette. In stoet gaat het dan naar het eerste huisje, waar het lint wordt doorgeknipt door de heer Gaston Dillen voor Adoptie Sri Lanka. Zoals de traditie het wil worden door de genodigden de kaarsjes onder de haan aangestoken. Nadien prevelen twee Boeddhistische monniken hun gebeden. Na het overhandigen van de traditionele geschenken aan de monniken en een gedenktrofee aan Gaston Dillen, overhandigd door Mahen Kariyawasan, is een typische buffet voorbereid met traditionele hapjes en drank. Doortje van onze groep met de prachtige stem zingt een ontroerend Ave Maria. Nadien wordt de bouwwerf bezocht. In sommige huisjes is men nog bezig met het schilderen van de vloeren, het inzetten van ramen en deuren en het plaatsen van de toiletten. De gelig bepleisterde huisjes hebben een overdekte inkom, een woonkamer, twee slaapkamers, een keuken, een toilet en een rood pannendak. Door de toekomstige bewoners is alleen nog te voorzien in de aansluiting aan de hoofdleiding van het water om de installatie mogelijk te maken van een aftapkraan voor water buiten de woning evenals een doucheplaats. Wanneer hier binnen onafzienbare tijd een deel groenbeplanting zal bijkomen en er weer kindergelach zal gehoord worden, zal het leven weer een nieuwe start kunnen nemen voor vele gezinnen. Wij zijn er zeer dankbaar voor dat wij dit mee hebben kunnen verwezenlijken. Het verleden is een bittere herinnering, de toekomst moet weer leefbaar worden. De nieuwe huisjes moeten de overwinning op de natuur uitbeelden, een nieuwe leefgemeenschap, een nieuwe hoop voor een geteisterd volk. Wij gunnen het de gezinnen die deze huisjes zullen betrekken van harte! Christiane Hellemans Hierbij een beeld van onze huisjes in Sirobopura, een nieuwe stad nabij Hambantota. Dankzij onze sponsors konden we na de tsunami 50 huisjes en 3 scholen bouwen. Bijna alle huisjes zijn bewoond. In ons volgend nummer volgt een artikel over de tsunami-slachtoffers die hier een nieuwe woonst vonden. VASTE MEDEWERKERS KOMEN EN GAAN, OOK BIJ ONS IS DAT ZO. Tijdens de eerste jaren van het bestaan van onze vereniging nam de stichter, Gaston Dillen zowat alle taken waar. Hij stond er alleen voor. Maar toen reeds kon hij rekenen op fantastische medehelpers. Nadien, in 1989 verzorgde Eddy Liekenszaliger uit Putte de boekhouding. En het was 1994 toen dit werk werd overgenomen door Mia Wuyts, zij was eveneens uit Putte. Jarenlang, tot in 2006 heeft zij de taak van penningmeester met een bewonderenswaardige inzet uitgevoerd. Sommigen zien haar nog achter haar computer zitten op onze Srilankadagen in Putte in de gemeentelijke feesthallen. Dit is meer dan tien jaar geleden. Op alle vragen in verband met in- en uitgaven wist ze onmiddellijk te antwoorden. Zelden moest ze het scherm raadplegen. Ook de dossiers van de financiële adopties volgde ze op, dag na dag. Het versturen van de fiscale attesten betekende voor haar jaarlijks een zeer drukke periode. Op Mia konden we steeds rekenen. Niets was haar te veel. Een paar maanden geleden vroeg ze ons om de fakkel door te geven. Voor ons was dat een probleem. Een moeilijke opgave. Iemand vinden die dat werk aankan en die bereid is om zoveel vrije tijd op te offeren voor de goede zaak is in onze tijd niet gemakkelijk. Gelukkig konden we Philippe Hendrick uit Kontich op de kop tikken. Hij was eigenlijk op zoek om zich belangeloos in te zetten voor een goed werk. Hij is een man met uitzonderlijke kwaliteiten. We hadden niet beter kunnen dromen. Tijdens de daaropvolgende vergadering van de Raad van Bestuur werd Mia in de bloempjes gezet en werd zij ere penningmeester. Hierbij nog eens onze welgemeende dank en een proficiat voor al wat zij jarenlang heeft gedaan. En Philippe begroeten we met een hartelijk welkom. Onmiddellijk heeft hij ons volledig vertrouwen gewonnen. Onze ploeg is weer compleet. Er is nog een andere vaste medewerker van het toneel verdwenen. Zijn verdiensten zijn eveneens onschatbaar. Joop De Booij uit Antwerpen heeft jarenlang onze adressenbestanden bijgehouden op de computer. Ook hij heeft zijn taak al die tijd onbaatzuchtig en met de grootste precisie verricht. Om gemakkelijk te werken hebben we het werk gecentraliseerd. We hebben de adressenbestanden vanaf nu gekoppeld aan de taak van de penningmeester. Hierbij onze hartelijke dank aan Joop en we hopen hem terug te zien op onze pannenkoekendagen. Wie we zullen missen op de pannenkoekendagen is Louis Adriaenssens. Jarenlang zat hij aan de kassa terwijl zijn echtgenote Leni bij de loterij stond. Louis ontviel ons op 3 augustus. Aan Leni onze oprechte deelneming en dank voor alles. We sincerely thank the personalities responsible for our projects in Sri Lanka : Mr. Lasantha De Fonseka of the Lions' Club of Kandy, Mr. Amaradasa Gunawardana, president of Sri Lanka-Belgium Association, Mr. Mahen Kariyawasan, faunder trustee of Sinha Sal Sevana Children's Home, Mrs. Geethanee Korakahagoda, chairperson of Matale Elders Benevolent Society, Mr. Cyril Nanayakkara, Administrator of Susith Sarana Foundation, Mrs Ranee Herath, chairperson of Lanka Mahila Samithi, Mr. Sunil Samaraweera, Commissioner of Probation and Child Care Services. Mr. Marius, G.M., Sigiriya Village Hotel. We also appreciate the moral support of : His Excellency the Hon. C.R. Jayasinghe, Ambassador of Sri Lanka in Brussels, The Hon. P.D. Fernando, Consul general of Sri Lanka in the United Arabic Emirates. 8

9 HELLO Jarenlang heeft Mia WUYTS de taak van penningmeester nauwgezet uitgevoerd. Om familiale redenen heeft zij begin van dit jaar aangekondigd dat zij dit niet langer kon doen. Het is dan ook met spijt en dankbaarheid dat onze vereniging haar ontslag heeft aanvaard. Uit erkenning voor de trouwe inzet werd Mia tot erepenningmeester aangesteld. Vanaf april wordt haar taak nu waargenomen door ondergetekende, Philippe HEN- DRICK. Dank zij de ruggesteun van Mia, die nog enige tijd achter de schermen actief blijft, zal ik mij voortaan inzetten om dat zo goed mogelijk te doen. Onze nieuwe penningmeester woont in Kontich en is bereikbaar op het telefoonnummer 03/ of via mail voor praktische en administratieve vragen rond adopties en schenkingen. Wij willen van deze gelegenheid gebruik maken om jullie enkele praktische puntjes in herinnering te brengen. 1. gelieve bij wijziging van adres of gezinssamenstelling dit zodra mogelijk door te geven (zie hierboven), 2. indien u (twee of meer) zendingen voor hetzelfde gezin heeft ontvangen,dan kan u ons dit ook laten weten. Zo kunnen we in de toekomst overbodige kosten vermijden en deze efficiënter besteden. 3 vanaf dit jaar hebben wij ook het beheer van de verzending overgenomen van Joop DE BOOIJ die dit jarenlang trouw heeft gedaan, Om dit optimaal te blijven opvolgen, verzoeken wij u het adresetiket goed na te zien en ons eventuele fouten of onvolledigheden in de naam te melden a.u.b. 4, een ander aandachtspunt is ons rekeningnummer. Om kosten te besparen en om reden van vereenvoudiging zouden we graag in een nabije toekomst nog slechts met één enkele bankrekening willen werken, te weten de rekening nr, , die veruit het meest wordt gebruikt. In de mate van het mogelijke willen we u vragen om de eventuele doorlopende orders/bestendige opdrachten bij uw bank in die zin te laten aanpassen waarvoor onze welgemeende dank, Wij blijven alles in het werk stellen om uw giften zo goed mogelijk aan te wenden en u zo correct mogelijk op de hoogte te brengen en/of te houden. Met oprechte groeten Philippe Hendrick. KERSTMARKT IN DUFFEL. 18 en 19 november van 11 tot 18 uur in de kleiput klooster in Duffel Stationsstraat 22. BLOEMSTUKKEN DANK AAN DE VELE VRIJWILLIGE MEDEWERKERS! van Mia en Lut worden verkocht. De opbrengst gaat naar nieuwe toiletten in het hospitaaltje van Nalanda. Om fondsen in te zamelen voor de realisatie van waterprojecten in arme tamildorpen in het bergachtige gebied van Elkaduwa, organiseren we jaarlijks 3 pannenkoekendagen. Weken op voorhand worden er allerlei prijzen ingezameld voor de tombola. We hebben er een heleboel nodig want wie een lotje koopt, heeft altijd prijs. Er worden omslagen met nummertjes en dankbriefjes gemaakt en er worden nummers op de prijzen geplakt. Alles wordt netjes in dozen geschikt om het uitstallen te vergemakkelijken. Er zijn ook steeds een vijfentwintigtal vrijwilligers nodig om te helpen op de pannenkoekendagen zelf. Zij worden een maand op voorhand opgebeld om te zien of ze zich die dag kunnen vrijmaken om te komen bakken, te bedienen, af te wassen, de toog en de kassa te bevolken, koffie en thee te maken, lotjes te verkopen en de prijzen uit te delen. Eén week voor de pannenkoekendag worden er inkopen gedaan: bloem, eieren, suiker, siroop, servetten, tafelpapier. Er worden bloemen en melk besteld. Enkele dagen voordien wordt het tafelpapier geknipt, het bestek ingerold en de suikerpotjes gevuld. Het deeg wordt een dag op voorhand klaargemaakt. Op de pannenkoekendag zelf is er van s morgens al grote bedrijvigheid in de zaal. Enkele vrijwilligers komen een handje toesteken om de zaal klaar te zetten: tafels te versieren, tombola uit te stallen, de bediening voor te bereiden enz. Wanneer om 14u de deuren opengaan moet de zaal er piekfijn uitzien. De bezoekers komen uit alle delen van het land: van aan zee tot in Limburg, van de Nederlandse grens tot in de Ardennen. Dankzij de inzet van vele vrijwilligers konden wij in het verleden al verschillende projecten financieren: o.a. waterleiding in Ratwatte en in Guradie, watertoren in school voor mentaal gehandicapten in Thanamalwila en aankoop van allerlei materiaal voor verschillende ziekenhuizen en scholen in Sri Lanka. Zonder de hulp van de vrijwilligers zou het niet mogelijk zijn een pannenkoekendag te realiseren en zouden er geen fondsen voor de verschillende projecten kunnen verworven worden. Een gemeend dank je wel aan alle bereidwillige medewerkers en de bezoekers. Op donderdag, 3 augustus 2006 overleed één van onze trouwe medewerkers: Louis Adriaenssens. Samen met zijn echtgenote kwam hij gedurende vele jaren uit Brasschaat om zich onbaatzuchtig in te zetten. Hij zat aan de kassa om de verkoop van de betaalbonnetjes vlot te laten verlopen terwijl zijn echtgenote de prijzen bedeelde. Wij zijn hem dankbaar en we zullen nog vaak aan hem denken. Linda Stabel 9

10 FINANCIËLE ADOPTIE U betaalt voor een arm kind zoals hiernaast is aangegeven. U wordt meteen zijn Belgische vader en moeder. U bekomt zijn adres en kunt alzo vaststellen of hij alles ontvangt. U bekomt nadien een fiscaal attest voor belastingvermindering. Wat kan een arm kind doen met die kleine som geld? Héél veel! Alles is daar veel goedkoper. U moet weten dat die kinderen uit heel arme gezinnen komen. Vaak is de moeder weduwe en uitkeringen zoals bij ons kent men niet in Sri Lanka. Veel kinderen doen hun lagere school niet uit. Officieel is onderwijs gratis maar er blijven enkele tientallen EURO S te betalen per jaar. Er is ook een boekentas nodig en dit is voor velen reeds onbetaalbaar. En wie zal de arts betalen als het kind ziek is? Wat wanneer het water door het dak sijpelt? U bekomt een dossier met daarin: { Wat wanneer vader in het hospitaal ligt of wanneer broertje zijn been breekt? Er zijn zovele momenten dat uw financiële hulp redding brengt! - de naam van het kind : - een foto, - het volledig adres, - de geboortedatum, - het adres van de school, - het adres van de adoptie-organisatie, - de samenstelling van het gezin, - het beroep van vader, - de inkomsten van het gezin. U kan met het kind corresponderen. U, uw familie of uw vrienden kunnen bij een eventueel bezoek aan Sri Lanka het kind en zijn ouders leren kennen. Dit wordt dan hét mooiste moment van die reis. De adoptie gebeurt over een periode van 5 jaar en u betaalt ofwel per jaar ofwel betaalt u voor 5 jaar ineens. Enkele antwoorden op veel voorkomende vragen van onze adoptie-ouders. 1. Ons kind schrijft ons niet. Ik wil toch graag nieuws, wat moet ik doen? 1ste stap: het kind nogmaals een brief schrijven en enkele weken wachten. 2de stap: schrijf naar de school van het kind. 3de stap: in uw dossier vindt u de naam en het adres van de adoptievereniging in Sri Lanka. Schrijf naar dat adres. 4de stap: verwittig ons. In de mate van het mogelijke, helpen we u. Een gouden raad: misschien is het moeilijk voor uw kind om aan enveloppes voor luchtpost en postzegels te geraken. Interessant is zelf een paar omslagen met uw adres erop en, indien mogelijk, Srilankaanse postzegels naar uw kind te sturen. Voor zover wij postzegels en roepies hebben, zullen we u daaraan helpen. Daarvoor contacteert u Linda Stabel, Leopoldstraat 83, 2570 Duffel. Tel. 015/ Ik wil graag ons kind bezoeken. Hoe kan dat? Indien u met ons meereist doen wij beslist al het nodige. Honderden adoptie-ouders bezochten hun kind en velen gaan één of meer keren terug. Reist u zonder ons, dan helpen we u eveneens. Hiervoor contacteert u Jenny De Bodt, De Berlaimontstraat 32, 2100 Deurne. Tel. 03/ Mijn kind schrijft me en vraagt geld. Wat moet ik doen? Er zijn zovele redenen om geld te vragen. Zij zijn arm en de nood is groot. Het kind vraagt misschien een boekentas, een fiets, een blokfluit voor de school, geld voor Engelse lessen, voor dokterskosten, voor een huisje... Denk eraan dat alle buitenlanders voor hen "schatrijk" zijn en als een sinterklaas worden aanzien. Laat nooit blijken dat u rijk bent of dat u zich veel kunt veroorloven. Schrijf het kind dat u hard moet werken en sparen om het te helpen. Laat u niet direct beïnvloeden door wat het kind vraagt. Soms wordt die vraag ingefluisterd door anderen. En eens dat u zomaar geeft, blijft het kind vragen... Natuurlijk, geld voor Engelse lessen is heel belangrijk. Geld voor dokterskosten is erg nodig. Helpen is natuurlijk altijd mooi! 4. Stuur nooit veel geld of nooit dure geschenken op! Zovele enveloppen en pakjes gaan verloren. Indien u geld opstuurt, verberg het dan in zilverpapier. Pakjes opsturen is duur. Koop hier geen nieuwe kleren om die te verzenden, kleren zijn ter plaatse veel goedkoper. Natuurlijk kunt u het kind heel blij maken met een briefje en enkele euro's, met Srilankaanse roepies of met een pakje ter gelegenheid van zijn verjaardag. Maar overdrijf nooit! 5. Mijn kind wil naar België komen, of zijn vader vraagt werk bij ons. Denk er nooit aan om uw adoptiekind naar België in vakantie te laten komen. Het kind zou hier al de luxe zien en er misschien vlug aan wennen. Dan terug gaan naar de armoede zou extra zwaar zijn. Bovendien, met het geld dat dit zou kosten, kunt u het kind veel beter helpen op een andere manier. Wanneer vader, moeder of een huisgenoot werk vraagt in België, geef dan geen valse hoop. Beloof niets! Het is zo goed als onmogelijk! Begin er niet aan!! 6. Ik wil mijn kind extra geld sturen, maar niet in een enveloppe. Dat doet u best met een internationaal postmandaat. Sommige kinderen sturen regelmatig een brief, anderen zelden. Dat hangt af van de aard maar veel meer nog van de mogelijkheden van het kind. Voor verder inlichtingen aangaande een financiële adoptie, neemt u contact op met Philippe Hendrick, 03/ Pour les francophones : Annette Colet, tél. 064/ ONTVANGT U BRIEVEN IN SINGHALEES? VERTALEN KAN BIJ DHARMA DHARMASENA INSCHRIJVINGSFORMULIER FINANCIËLE ADOPTIE te sturen naar Gaston DILLEN, Alice Nahonstraat 27, 2580 Putte voor IK ZORG FINANCIEEL VOOR EEN ARM KIND! { 47 per jaar (gedurende 5 jaar) 235 voor 5 jaar IK STEUN OP EEN ANDERE MANIER! NAAM:... ADRES:... GEMEENTE:... GEBOORTEDATUM: (voor fiscaal attest).../.../... NAAM:... ADRES:... GEMEENTE:... GEBOORTEDATUM: (voor fiscaal attest).../.../... TELEFOON NR:... TELEFOON NR:... ADRES:... Ik stortte reeds... euro op rek.nr Schrijf hier waarvoor uw gestorte geld moet dienen:... ADRES:... Ik stortte reeds... euro op rek.nr Omkader in de twee vakjes wat voor u past: ik heb liefst een meisje ik heb liefst een jongen ik heb liefst een kind uit de doven- en blindenschool ik heb liefst een mentaal gehandicapt kind uit Thanamalwila Zo bekomt u zo snel mogelijk een dossier met: de naam en het adres van het kind een foto van het kind de samenstelling van het gezin het beroep van vader (of moeder) het adres van zijn school het inkomen van het gezin !! VOER UW BESLISSING VANDAAG NOG UIT, MORGEN ZULT U HET MISSCHIEN VERGETEN.!!! 10

MEMORY WOORDEN 1.1. TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 1

MEMORY WOORDEN 1.1. TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 1 MEMORY WOORDEN 1.1 TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 1 ik jij hij zij wij jullie zij de baby het kind ja nee de naam TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 2 MEMORY WOORDEN 1.2 TaalCompleet A1 Memory Woorden

Nadere informatie

Geelzucht. Toen pakte een vrouw mijn arm. Ze nam me mee naar de binnenplaats van het huis. Naast de deur van de binnenplaats was een kraan.

Geelzucht. Toen pakte een vrouw mijn arm. Ze nam me mee naar de binnenplaats van het huis. Naast de deur van de binnenplaats was een kraan. Geelzucht Toen ik 15 was, kreeg ik geelzucht. De ziekte begon in de herfst en duurde tot het voorjaar. Ik voelde me eerst steeds ellendiger worden. Maar in januari ging het beter. Mijn moeder zette een

Nadere informatie

Een terugblik op (bijna) twee jaar Barbara Foundation The Gambia.

Een terugblik op (bijna) twee jaar Barbara Foundation The Gambia. Speciale editie December 2015 Nummer: 005 Barbara Foundation The Gambia Een beter leven voor de kinderen in Gambia Een terugblik op (bijna) twee jaar Barbara Foundation The Gambia. Het is alweer jaren

Nadere informatie

Beste vrienden, ik mag jullie vandaag vertellen over de laatste week van het leven van Jezus.

Beste vrienden, ik mag jullie vandaag vertellen over de laatste week van het leven van Jezus. 1 Beste vrienden, ik mag jullie vandaag vertellen over de laatste week van het leven van Jezus. 2 Het verhaal De Goede Week Trouw, Hoop en Spijt Ik wil jullie vandaag vertellen over de Goede Week. Dat

Nadere informatie

Inhoud. Een nacht 7. Voetstappen 27. Strijder in de schaduw 51

Inhoud. Een nacht 7. Voetstappen 27. Strijder in de schaduw 51 Inhoud Een nacht 7 Voetstappen 27 Strijder in de schaduw 51 5 Een nacht 6 Een plek om te slapen Ik ben gevlucht uit mijn land. Daardoor heb ik geen thuis meer. De wind neemt me mee. Soms hierheen, soms

Nadere informatie

Beste vrienden en sympathisanten van ons project Hope For The Children in Cambodja,

Beste vrienden en sympathisanten van ons project Hope For The Children in Cambodja, Beste vrienden en sympathisanten van ons project Hope For The Children in Cambodja, We vonden dat het tijd werd dat we jullie, sponsors van ons project, op de hoogte houden van wat er allemaal gebeurt

Nadere informatie

O, antwoordde ik. Verder zei ik niets. Ik ging vlug de keuken weer uit en zonder eten naar school.

O, antwoordde ik. Verder zei ik niets. Ik ging vlug de keuken weer uit en zonder eten naar school. Voorwoord Susan schrijft elke dag in haar dagboek. Dat dagboek is geen echt boek. En ook geen schrift. Susans dagboek zit in haar tablet, een tablet van school. In een map die Moeilijke Vragen heet. Susan

Nadere informatie

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen 1. Print deze tekst 2. Download het geluidsbestand en luister Je gaat een toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen maken. Dit is een leestoets. De toets heeft vijf delen. Deel A, B, C, D en E. Deze toets

Nadere informatie

Rivka voelt tranen in haar ogen. Vader aait over haar wang. Hij zegt: Veel plezier, prinsesje. Vergeet je nooit wie je bent? Dan draait vader zich

Rivka voelt tranen in haar ogen. Vader aait over haar wang. Hij zegt: Veel plezier, prinsesje. Vergeet je nooit wie je bent? Dan draait vader zich 1942-1943 1 Rivka! Het is tijd om te gaan!, roept vader. Rivka is blij. Ze gaat logeren. Ze weet niet bij wie. En ze weet ook niet hoe lang. Maar ze heeft er wel zin in. Vader heeft gezegd: Je gaat in

Nadere informatie

Tsunami project Kirinda Sri Lanka oktober 2006

Tsunami project Kirinda Sri Lanka oktober 2006 Tsunami project Kirinda Sri Lanka oktober 2006 29-09-2006 Na een wat stroeve start is het Tsunami project voor mij dan gestart. In Londen mistte ik bijna het vliegtuig naar Qatar door een te krappe verbinding.

Nadere informatie

Veel mooie herinneringen verzachten onze smart. Voorgoed uit ons midden, voor altijd in ons hart. Iedere moeder is uniek: Zij was dat heel speciaal

Veel mooie herinneringen verzachten onze smart. Voorgoed uit ons midden, voor altijd in ons hart. Iedere moeder is uniek: Zij was dat heel speciaal Veel mooie herinneringen verzachten onze smart. Voorgoed uit ons midden, voor altijd in ons hart. Iedere moeder is uniek: Zij was dat heel speciaal De mensen van voorbij Zij worden niet vergeten De mensen

Nadere informatie

Iris marrink Klas 3A.

Iris marrink Klas 3A. Iris marrink Klas 3A. 1 Inhoud. 1- Voorpagina 2- Inhoud, inleiding & mijn mening 3- Dag 1 4- Dag 2 5- Dag 3 6- Dag 4 7- Dag 5 Inleiding. Ik kreeg als opdracht om een dagverslag te maken over Polen. 15

Nadere informatie

René op vakantie. 10-17 mei 2013 P U T T E N

René op vakantie. 10-17 mei 2013 P U T T E N René op vakantie 10-17 mei 2013 P U T T E N Begeleider Theo Vrijdag 10 mei Vertrek naar Landal Tegen 12 uur rijdt de Tendens bus de Ranonkelweg in en René straalt als hij mij ziet. Na de lunch nemen we

Nadere informatie

Verteld door Schulp en Tuffer

Verteld door Schulp en Tuffer Verteld door Schulp en Tuffer Het allereerste kerstfeest Het allereerste kerstfeest Verteld door Schulp en Tuffer Vertaald en bewerkt door Maria en Koos Stenger Getekend door Etienne Morel en Doug Calder

Nadere informatie

Sri Lanka Stichting Santosa Februari 2010

Sri Lanka Stichting Santosa Februari 2010 Sri Lanka Stichting Santosa Februari 2010 Het Geheim van Santosa, een verkenning Midden op een smalle landtong tussen Negombo en Ja-Ela ligt Pamunugama, ingeklemd tussen de Indische Oceaan en de lagune

Nadere informatie

VERSLAG: ZES MAANDEN IN ETHIOPIE VOOR TREES FOR FARMERS Door Line Kelders

VERSLAG: ZES MAANDEN IN ETHIOPIE VOOR TREES FOR FARMERS Door Line Kelders VERSLAG: ZES MAANDEN IN ETHIOPIE VOOR TREES FOR FARMERS Door Line Kelders Als net afgestudeerde bio-ingenieur trok ik dit jaar voor zes maanden naar Ethiopië, land van bergen en koffie, en van prachtige

Nadere informatie

Te huur HOOFDSTUK 4 WOORDEN. Kies het goede woord. 1 Ik woon in een flat op de vierde... a verdieping b appartement

Te huur HOOFDSTUK 4 WOORDEN. Kies het goede woord. 1 Ik woon in een flat op de vierde... a verdieping b appartement 51 51 HOOFDSTUK 4 Te huur WOORDEN 1 1 Ik woon in een flat op de vierde.... a verdieping b appartement 2 Het is een rijtjeshuis met een grote woonkamer en drie.... a tuinen b slaapkamers 3 Mijn woonkamer

Nadere informatie

Bert staat op een ladder. En trekt aan de planten die groeien in de dakgoot. Hij verstopt de luidspreker en het stopcontact achter de planten.

Bert staat op een ladder. En trekt aan de planten die groeien in de dakgoot. Hij verstopt de luidspreker en het stopcontact achter de planten. Helaas Wanneer besloot Bert om Lizzy te vermoorden? Vreemd. Hij herinnert zich het niet precies. Het was in ieder geval toen Lizzy dat wijf leerde kennen. Dat idiote wijf met haar rare verhalen. Bert staat

Nadere informatie

www.queridokinderboeken.nl

www.queridokinderboeken.nl www.queridokinderboeken.nl Copyright 2013 Joke van Leeuwen Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt, in enige vorm of op welke wijze ook, zonder voorafgaande schriftelijke

Nadere informatie

Voorzichtig schuift hij het zware gordijn weg. Voor alle kamers hangt zo n goudkleurig gordijn. Om de warmte buiten te houden. Want het is erg warm,

Voorzichtig schuift hij het zware gordijn weg. Voor alle kamers hangt zo n goudkleurig gordijn. Om de warmte buiten te houden. Want het is erg warm, Prins Floris In de tuin van het paleis loopt een jongen. Een bruine jongen met zwarte krullen. Floris heet hij, en hij is een prins. De vader van Floris is de koning van Spanje. Rijk is hij, heel rijk.

Nadere informatie

SALUUT! LESMAP. Droomedaris-Rex Mellaertsstraat 16 2140 Borgerhout

SALUUT! LESMAP. Droomedaris-Rex Mellaertsstraat 16 2140 Borgerhout SALUUT! LESMAP Droomedaris-Rex Mellaertsstraat 16 2140 Borgerhout 1 SALUUT! is een voorstelling met Sophie Derijcke, Saskia Thijs en Trijn Janssens tekst: regie: spel: poppen: muziek: kostuums: decorontwerp:

Nadere informatie

Zeesteen. Janneke Holwarda. roman

Zeesteen. Janneke Holwarda. roman Zeesteen Janneke Holwarda roman De wereld verzaakt; in het dorp van mijn ouders zijn de bladeren rood. Buson 1980 Ze is de jongste. En de vreemdste. Moeder had het zelf gezegd toen de tantes op bezoek

Nadere informatie

veeg de tranen van me weg. Ik kijk nog eens rond en er valt een hoop spanning van me af. Er komt zelfs een kleine glimlach op me gezicht terug.

veeg de tranen van me weg. Ik kijk nog eens rond en er valt een hoop spanning van me af. Er komt zelfs een kleine glimlach op me gezicht terug. Het DOC Ik kruip in één van de buikpijn terwijl ik in bed lig. Mijn gedachten gaan uit naar de volgende dag. Ik weet wat er die dag staat te gebeuren, maar nog niet hoe dit zal uitpakken. Als ik hieraan

Nadere informatie

Nieuwsflits juli 2014

Nieuwsflits juli 2014 Nieuwsflits juli 2014 Samen bouwen in Vertrouwen Nog maar een kleine 2 weken en dan is het vakantie wat is het weer enorm snel gegaan. En wat hebben we allemaal weer ontzettend veel geleerd! Vanaf deze

Nadere informatie

Voor Maresa Jacobse: bedankt voor al je hulp Proloog: 7 januari Chantal dekte de tafel en keek op de klok. Nog even en dan was Menno er ook. Vanavond aten ze weer met zijn drieën. Soms vond ze dat nog

Nadere informatie

Art for All in Zuid- Afrika, in Graaff Reinet. Een kleine stad, ongeveer 650 km landinwaarts vanaf Port Elisabeth. 5-23 december 2013

Art for All in Zuid- Afrika, in Graaff Reinet. Een kleine stad, ongeveer 650 km landinwaarts vanaf Port Elisabeth. 5-23 december 2013 Art for All in Zuid- Afrika, in Graaff Reinet. Een kleine stad, ongeveer 650 km landinwaarts vanaf Port Elisabeth. 5-23 december 2013 Op uitnodiging van Tanja en Hugo Vosloo, gingen wij met een zeskoppig

Nadere informatie

KINDEREN VAN HET LICHT

KINDEREN VAN HET LICHT KINDEREN VAN HET LICHT Verteller: Het gebeurde in een donkere nacht, heel lang geleden, dat er herders in het veld waren, die de wacht hielden over hun schapen. Zij stonden net wat met elkaar te praten,

Nadere informatie

Goedendag! Ik, ik ben. Ben jij? En jij? Jij bent! nee. één. twee. drie. vier. vijf. zes. zeven. acht. negen. tien. Gaat het? Het gaat goed.

Goedendag! Ik, ik ben. Ben jij? En jij? Jij bent! nee. één. twee. drie. vier. vijf. zes. zeven. acht. negen. tien. Gaat het? Het gaat goed. Vocabulaire En Action 5 : Nederlans naar Frans Unité 1 Goedendag! Ik ben Ik, ik ben ja Ben jij? En jij? Jij bent! nee één twee drie vier vijf zes zeven acht negen tien Unité 2 Gaat het? Het gaat goed.

Nadere informatie

Op reis naar Bethlehem

Op reis naar Bethlehem Op reis naar Bethlehem Rollen: Verteller Jozef Maria Engel Twee omroepers Kind 1 Kind 2 Kind 3 Receptionist 1 Receptionist 2 Receptionist 3 Kind 4 Kind 5 Herder 1 Herder 2 Herder 3 Herder 4 Drie wijzen

Nadere informatie

SAMEN VOOR HET EERST NAAR SCHOOL!

SAMEN VOOR HET EERST NAAR SCHOOL! SAMEN VOOR HET EERST NAAR SCHOOL! Kind geborgen en gekoesterd thuis bij mama en papa Groeiend elke dag een beetje groter elke dag een beetje sterker je wil horen je wil zien jouw wereld Ontdekkend stap

Nadere informatie

Mijn laatste nieuwsbrief

Mijn laatste nieuwsbrief Mijn laatste nieuwsbrief Lieve familie, vrienden en sponsors! Mijn laatste nieuwsbrief schrijf ik vanuit het prachtige en kleurrijke Sri Lanka! Hier vierde ik Kerst en Oud en Nieuw met de bemanning van

Nadere informatie

Het tweede avontuur van Broer Vos en Broer Konijn

Het tweede avontuur van Broer Vos en Broer Konijn Het tweede avontuur van Broer Vos en Broer Konijn Oom Remus bron. Z.n., z.p. ca. 1950 Zie voor verantwoording: http://www.dbnl.org/tekst/remu001twee01_01/colofon.php 2010 dbnl / erven J.C. Harries 2 [Het

Nadere informatie

Nieuwsbrief Hart voor Hongarije Nummer 7 november 2011

Nieuwsbrief Hart voor Hongarije Nummer 7 november 2011 Bij deze de nieuwsbrief vanuit Hongarije Elke maand willen wij u d.m.v. een nieuwsbrief op de hoogte houden van alle ontwikkelingen in Hongarije en Nederland m.b.t. de stichting De brief sluiten we af

Nadere informatie

Outback Australië. Je kunt een auto huren of kopen. Dat kan op veel plaatsen.

Outback Australië. Je kunt een auto huren of kopen. Dat kan op veel plaatsen. Outback Australië Voor mij is Australië een heel bijzondere plek. Waarom? Dat zal ik uitleggen. Het begon al toen ik voor het eerst in Australië kwam. Ik stapte uit het vliegtuig. Meteen merkte ik dat

Nadere informatie

Jij bent nog onbeschreven en nog geen groot verhaal jij blaakt alleen van leven dat in jou ademhaalt.

Jij bent nog onbeschreven en nog geen groot verhaal jij blaakt alleen van leven dat in jou ademhaalt. Jij bent nog onbeschreven en nog geen groot verhaal jij blaakt alleen van leven dat in jou ademhaalt. Jij kunt geen mensen haten en doet geen ander zeer misschien ben jij het wapen waarmee ik liefde leer.

Nadere informatie

Uitzicht op de heuvels 10 km van Kabaya Uitzicht op de heuvels ten noorden van Kabaya. Ongeveer 7 km van het dorp.

Uitzicht op de heuvels 10 km van Kabaya Uitzicht op de heuvels ten noorden van Kabaya. Ongeveer 7 km van het dorp. Verblijf van Tautvydas Rindzevicius in Kabaya/RWANDA in het kader van het bezoek aan wezen en kwetsbare kinderen gesponsord door de Jyambere stichting. Inleiding Tijdens de periode van juli-augustus 2015,

Nadere informatie

N I E U W S B R I E F

N I E U W S B R I E F N I E U W S B R I E F IJsseldijk 59 8196 KB Welsum Telefoon: 0570-561821 Website: www.obsdijkzicht.nl E-mail: obsdijkzicht@de-mare-scholen.nl DIJKoverZICHT 2015/2016 Nummer 01: 01 september 2015 Wat staat

Nadere informatie

Kom erbij Tekst: Ron Schröder & Marianne Busser Muziek: Marcel & Lydia Zimmer 2013 Celmar Music / Schröder & Busser

Kom erbij Tekst: Ron Schröder & Marianne Busser Muziek: Marcel & Lydia Zimmer 2013 Celmar Music / Schröder & Busser Kom erbij Kom erbij, want ik wil je iets vertellen, het is heel bijzonder, dus luister allemaal. Ik ken honderdduizend prachtige verhalen, maar dit is echt het mooiste van allemaal. Het gaat over twee

Nadere informatie

Veertien leesteksten. Leesvaardigheid A1. Te gebruiken bij : Basisexamen Inburgering Studieboek. Ad Appel

Veertien leesteksten. Leesvaardigheid A1. Te gebruiken bij : Basisexamen Inburgering Studieboek. Ad Appel Veertien leesteksten Leesvaardigheid A1 Te gebruiken bij : Basisexamen Inburgering Studieboek Ad Appel Uitgave: Appel, Aerdenhout 2011-2016 Verkoopprijs: 1,95 Ad Appel Te bestellen via www.adappelshop.nl

Nadere informatie

Eerste week vd advent

Eerste week vd advent Advent vieren en beleven derde graad Eerste week vd advent De adventskrans staat centraal. Er speelt zachte muziek. De kinderen nemen bij het binnenkomen een sparrentakje uit de mand en leggen dit rond

Nadere informatie

Nieuwsbrief 2: Stichting Esperanza Bolivia:

Nieuwsbrief 2: Stichting Esperanza Bolivia: Nieuwsbrief 2: Stichting Esperanza Bolivia: Nummer 2 Maart 2008 Inhoud: - Voorwoord. - Het doel. - Woord van Eefje en Elske vanuit Bolivia. - Financieel overzicht. - Mooie momenten in Uypaca. - Woord van

Nadere informatie

Een greep uit een presentatieviering met als thema: Licht zijn voor anderen

Een greep uit een presentatieviering met als thema: Licht zijn voor anderen Een greep uit een presentatieviering met als thema: Licht zijn voor anderen Openingstekst: (Door een ouder en kind) A. Zeg zou jij het licht aandoen? Je moet opschieten, want het is bijna tijd. Dadelijk

Nadere informatie

Vertel de kinderen, of praat met hen over het verschil tussen film, tv kijken of naar het theater gaan.

Vertel de kinderen, of praat met hen over het verschil tussen film, tv kijken of naar het theater gaan. LESBRIEF Binnenkort gaan jullie met jullie groep naar de voorstelling Biggels en Tuiten Hieronder een aantal tips over hoe je de groep goed kan voorbereiden op de voorstelling. VOOR DE VOORSTELLING Vertel

Nadere informatie

Er was eens een heel groot bos. Met bomen en bloemen. En heel veel verschillende dieren. Aan de rand van dat bos woonde, in een grot, een draakje. Dat draakje had de mooiste grot van iedereen. Lekker vochtig

Nadere informatie

Je mag stralen je mag huilen je mag dwalen je mag schuilen je mag vragen je mag dromen je mag klagen je mag komen Hij wacht op jou

Je mag stralen je mag huilen je mag dwalen je mag schuilen je mag vragen je mag dromen je mag klagen je mag komen Hij wacht op jou Je mag stralen je mag huilen je mag dwalen je mag schuilen je mag vragen je mag dromen je mag klagen je mag komen Hij wacht op jou Heb je naar aanleiding van dit dagboek vragen of opmerkingen? Mail me

Nadere informatie

Verslag van onze reis naar Sri Lanka in maart 2012

Verslag van onze reis naar Sri Lanka in maart 2012 Verslag van onze reis naar Sri Lanka in maart 2012 Woensdag 14 maart zijn we, Marlis en ik, om 20.45 uur vertrokken vanaf vliegveld Düsseldorf naar Colombo met een tussenstop in Dubai. De vlucht verliep

Nadere informatie

Dag 3: We hebben even geen tijd om verslag te doen - we schamen ons

Dag 3: We hebben even geen tijd om verslag te doen - we schamen ons Dag 3: We hebben even geen tijd om verslag te doen - we schamen ons Dag allemaal, Helaas moeten wij even afwijken van het schema. Vanavond hebben wij de bbq bij Light into Europe en kunnen dan geen verslag

Nadere informatie

China. - Tibet Cultuur- les 2.

China. - Tibet Cultuur- les 2. China Pagina 1 - Tibet Cultuur- les 2. Colofon Les voor groep 7/8 50 minuten Aardrijkskunde Leerkracht - handreiking Inleiding In deze les willen we ons verdiepen in de situatie van Tibet. Wat speelt daar

Nadere informatie

Door het raam ziet ze Bea, de benedenbuurvrouw. Ze veegt de sneeuw weg van het pad voor de flat. Uitslover, denkt Alice.

Door het raam ziet ze Bea, de benedenbuurvrouw. Ze veegt de sneeuw weg van het pad voor de flat. Uitslover, denkt Alice. Alice ligt in bed. Heel langzaam wordt ze wakker. Haar lichaam ontspannen, haar hoofd leeg. De vertrouwde geur van haar man Jules hangt in de slaapkamer. Een geur van alcohol, nootmuskaat en oude man.

Nadere informatie

De jongen weet dat hij niet in slaap moet vallen. Want dan zullen dieven zijn spullen stelen. Ook al is het nog zo weinig wat hij heeft.

De jongen weet dat hij niet in slaap moet vallen. Want dan zullen dieven zijn spullen stelen. Ook al is het nog zo weinig wat hij heeft. In Kanton, China Op de hoek van twee nauwe straatjes zit een jongen. Het is een scheepsjongen, dat zie je aan zijn kleren. Hij heeft een halflange broek aan, een wijde bloes en blote voeten. Hij leunt

Nadere informatie

Nieuwsbrief Stichting Dierensteun La Vida

Nieuwsbrief Stichting Dierensteun La Vida Verslag werkbezoek aan Chiripaina in Guareña oktober 2014 Vorig jaar zijn we voor het eerst naar het asiel in Guareña geweest. Wij zijn Joséphine, Joke, Linda en Jet van Dierensteun La Vida. Het is fantastisch

Nadere informatie

Hij had dezelfde soort helm op als in het beeld vooraf...2 Mijn vader was verbaasd dat ik alles wist...3 Ik zat recht overeind in mijn bed te

Hij had dezelfde soort helm op als in het beeld vooraf...2 Mijn vader was verbaasd dat ik alles wist...3 Ik zat recht overeind in mijn bed te Hij had dezelfde soort helm op als in het beeld vooraf...2 Mijn vader was verbaasd dat ik alles wist...3 Ik zat recht overeind in mijn bed te kijken...4 De mensenmenigte opende zich in het midden...5 Toen

Nadere informatie

Klein Kontakt. Jarigen. in april zijn:

Klein Kontakt. Jarigen. in april zijn: A Klein Kontakt Het is alweer eind maart wanneer dit Kontakt uitkomt, het voorjaar lijkt begonnen, veel kinderen hebben kweekbakjes met groentes in de vensterbank staan, die straks de tuin in gaan. Over

Nadere informatie

21 JULI : NU WAS DE BEVER, NET ALS DE MIER, EEN IJVERIG EN VLIJTIG DIER! 22 JULI: EEN RAT, NET ALS DE BEVER GEDULDIG EN KLEIN, MOEST DE LEEUW ZIJN

21 JULI : NU WAS DE BEVER, NET ALS DE MIER, EEN IJVERIG EN VLIJTIG DIER! 22 JULI: EEN RAT, NET ALS DE BEVER GEDULDIG EN KLEIN, MOEST DE LEEUW ZIJN 21 JULI : NU WAS DE BEVER, NET ALS DE MIER, EEN IJVERIG EN VLIJTIG DIER! We waren die ochtend al vroeg uit de veren en wachtten vol spanning op het grote vertrek. Eerst verzamelen rond de kerk, alle vriendjes

Nadere informatie

De muziekreis naar Valkenburg.

De muziekreis naar Valkenburg. De muziekreis naar Valkenburg. 24 maart 2014 Vandaag gaan we met het Buitenhof naar Valkenburg voor de muziekreis. De begeleiders Marij en Henk gaan al vroeg op pad om iedereen op te halen. Marij haalt

Nadere informatie

w w w. k i n d e r e n i n n o o d. n l

w w w. k i n d e r e n i n n o o d. n l S t i c h t i n g K i n d e r e n i n N o o d w w w. k i n d e r e n i n n o o d. n l Transport naar Hongarije Wij hadden een transport gepland naar de Roemeense plaats Buzău en hoorden een week van tevoren,

Nadere informatie

Joweria staat hier voor een muurschildering die de kinderen van KAYDA samen gemaakt hebben op een van de muren.

Joweria staat hier voor een muurschildering die de kinderen van KAYDA samen gemaakt hebben op een van de muren. Joweria Shadia, 11 jaar oud Ik ontmoette Joweria in augustus 2010 bij de organisatie Katwe Youth Development Association of te wel KAYDA, een partner organisatie van het programma Kinderen in de Knel van

Nadere informatie

worden. Het gaat immers in dit leven niet om wat je hebt, het gaat om wat je doet.

worden. Het gaat immers in dit leven niet om wat je hebt, het gaat om wat je doet. Voor oma. Het gaat in dit leven niet om wat je hebt. Het gaat in dit leven om wat je doet. Het gaat om de keuzes die je maakt. Open je hart voor de ander, want je bent, omdat wij samen zijn. In de winter

Nadere informatie

Brandweerman. 1 Brandweerman, brandweerman. Red die kat, als je kan. Zet je ladder neer en draag snel die kat omlaag.

Brandweerman. 1 Brandweerman, brandweerman. Red die kat, als je kan. Zet je ladder neer en draag snel die kat omlaag. vanaf 4 jaar tekst: Marian van Gog muziek: Ton Kerkhof ouplet Brandweerman Intro D7 G man, Refrein brand -weer - man. Red die kat, Brand-weer Œ Œ Œ G Œ Ó als je kan. Zet je lad - der neer en draag snel

Nadere informatie

Maar gelukkig is er nog de Zing-Piet. Die zorgt ervoor dat alle Pieten alle Sinterklaasliedjes goed kunnen zingen. Dus ook:

Maar gelukkig is er nog de Zing-Piet. Die zorgt ervoor dat alle Pieten alle Sinterklaasliedjes goed kunnen zingen. Dus ook: Weten jullie hoe Sinterklaas van Spanje naar Nederland komt? Ja? Met de fiets? Nee! Met de stoomboot, natuurlijk! Het is een heel gedoe voordat Sinterklaas en zijn Pieten kunnen vertrekken. Je wil niet

Nadere informatie

Nieuwsbrief 6 - Februari: schooljaar 2012-2013. Beste ouders,

Nieuwsbrief 6 - Februari: schooljaar 2012-2013. Beste ouders, Nieuwsbrief 6 - Februari: schooljaar 2012-2013 Beste ouders, De eerste maand van het jaar 2013 zit er al weer op. Aan onze agenda te zien, hebben we ook in februari heel wat leuke en spannende activiteiten.

Nadere informatie

Orde van dienst voor de gemeentezondag. Thema: (Toekomst)-dromen. zondag 3 april 2016 om 9.30 uur. Gereformeerde Kerk Nieuwe Pekela

Orde van dienst voor de gemeentezondag. Thema: (Toekomst)-dromen. zondag 3 april 2016 om 9.30 uur. Gereformeerde Kerk Nieuwe Pekela Orde van dienst voor de gemeentezondag Thema: (Toekomst)-dromen -2- welkom en mededelingen intocht: lied 81 : 1, 2 en 4 zondag 3 april 2016 om 9.30 uur Laat de harpen slaan, klinken de trompetten. Vier

Nadere informatie

Chitimba. Foundation. Nieuwsbrief

Chitimba. Foundation. Nieuwsbrief Chitimba Foundation Nieuwsbrief No: 9 September 2014 Van een bestuurslid: Hier onze negende nieuwsbrief alweer van de Chitimba Foundation. Het gaat goed met de Chitimba Foundation. Ook dit keer hebben

Nadere informatie

Luciano en Hans. Christiaan en Richard. Jena en Arianne. Bianca en Gerrit. Danielle en Jan. Jules en Martin

Luciano en Hans. Christiaan en Richard. Jena en Arianne. Bianca en Gerrit. Danielle en Jan. Jules en Martin Luciano en Hans Christiaan en Richard Jena en Arianne Bianca en Gerrit Danielle en Jan Jules en Martin Het was vroeg.6 uur verzamelen op station Utrecht Centraal. Vandaar gingen we via Rotterdam naar Brussel.

Nadere informatie

Saam bou aan die toekoms

Saam bou aan die toekoms Nieuws over Stichting Table Mountain en onze jubileum reis naar Zuid-Afrika. View this email in your browser Saam bou aan die toekoms Lieve mensen, Over één dag is het zover: op 12 december vliegen we

Nadere informatie

Vandaag gingen we naar PLOPSALAND! Hier keken we al een hele week naar uit! Verschillende attracties doen, bekende tv-sterren ontmoeten en een hele

Vandaag gingen we naar PLOPSALAND! Hier keken we al een hele week naar uit! Verschillende attracties doen, bekende tv-sterren ontmoeten en een hele Vroeg in de morgen kwamen we aan op school, als snel stond de hele gang vol met koffers. Iedereen was een beetje zenuwachtig om te vertrekken. Het wachten op de bus leek wel eindeloos Maar al snel konden

Nadere informatie

DE REALISATIES VAN RAINBOW4KIDS SINDS DE START IN DECEMBER 2006

DE REALISATIES VAN RAINBOW4KIDS SINDS DE START IN DECEMBER 2006 HOE HET GROEIDE DE REALISATIES VAN RAINBOW4KIDS SINDS DE START IN DECEMBER 2006 Sinds de start van het project Rainbow4kids in december 2006 werd er al heel wat gerealiseerd. Dankzij de steun van talloze

Nadere informatie

IK OVERLEEFDE AUSCHWITZ

IK OVERLEEFDE AUSCHWITZ Ferenc Göndör IK OVERLEEFDE AUSCHWITZ Uitgeverij Eenvoudig Communiceren 3 Mijn vader Lang geleden kwam een jonge, joodse man naar het land Hongarije. Mohr Goldklang was zijn naam. Dat was mijn opa. Mohr

Nadere informatie

R O S A D E D I E F. Arco Struik. Rosa de dief Arco Struik 1 www.gratiskinderboek.nl

R O S A D E D I E F. Arco Struik. Rosa de dief Arco Struik 1 www.gratiskinderboek.nl R O S A D E D I E F Arco Struik Rosa de dief Arco Struik 1 www.gratiskinderboek.nl In de winkel 3 Bart 5 Een lieve dief 7 De telefoon 9 Bij de dokter 11 De blinde vrouw 13 Een baantje 15 Bijna betrapt

Nadere informatie

sarie, mijn vriend kaspar en ik

sarie, mijn vriend kaspar en ik sarie, mijn vriend kaspar en ik Leen Verheyen sarie, mijn vriend kaspar en ik is een theatertekst voor kinderen vanaf 4 jaar en ging in première op 12 september 2009 bij HETPALEIS in Antwerpen 1 ik: het

Nadere informatie

De tijd die ik nooit meer

De tijd die ik nooit meer De tijd die ik nooit meer vergeet Jan Smit uit eigen pen deel 3 De Stiep Educatief De tijd die ik nooit meer vergeet De schrijver die blij is dat hij iets kan lezen en schrijven, vertelt over zijn jeugd.

Nadere informatie

Verhaal: Jozef en Maria

Verhaal: Jozef en Maria Verhaal: Jozef en Maria Er was eens een vrouw, Maria. Maria was een heel gewone jonge vrouw, net zo gewoon als jij en ik. Toch had God haar uitgekozen om iets heel belangrijks te doen. Iets wat de hele

Nadere informatie

Het paaltje van Oosterlittens Er stond weer een pot met bonen! Elke avond kreeg de schoenmaker van Oosterlittens bonen te eten. Maar de schoenmaker

Het paaltje van Oosterlittens Er stond weer een pot met bonen! Elke avond kreeg de schoenmaker van Oosterlittens bonen te eten. Maar de schoenmaker Het paaltje van Oosterlittens Er stond weer een pot met bonen! Elke avond kreeg de schoenmaker van Oosterlittens bonen te eten. Maar de schoenmaker klaagde nooit. Hij was te arm om vlees te kopen. Elke

Nadere informatie

De Geschiedenis van de Witte Slagerij

De Geschiedenis van de Witte Slagerij De Geschiedenis van de Witte Slagerij Rotterdam-winter 1887 In een gezellige straat in Rotterdam Crooswijk woont Marie (geb. Maria Johanna Storm- 12-03-1868) met haar ouders en haar 4 jaar oudere broer

Nadere informatie

REGELS. Onderstreep de pluralisvorm in de zin.

REGELS. Onderstreep de pluralisvorm in de zin. 61 61 REGELS 1 Onderstreep de pluralisvorm in de zin. 1 Ik woon met mijn gezin in een rijtjeshuis met vier slaapkamers. 2 De vijf appartementen in deze flat zijn heel klein. 3 Hij heeft een groot huis

Nadere informatie

Jules is een lief kereltje dat graag speelt, ook alleen, maar eigenlijk nog veel liever met vriendjes en vriendinnetjes. We volgen kleine Jules op zijn ontdekkingstocht in basisschool Het Klavertje Vier

Nadere informatie

Sterdienst 8 februari 2015 Oosterkerk: Thema: Mag ik mij even voorstellen, n.a.v. Lukas 19, 1 10 Jezus en Zacheus. Ds.

Sterdienst 8 februari 2015 Oosterkerk: Thema: Mag ik mij even voorstellen, n.a.v. Lukas 19, 1 10 Jezus en Zacheus. Ds. Sterdienst 8 februari 2015 Oosterkerk: Thema: Mag ik mij even voorstellen, n.a.v. Lukas 19, 1 10 Jezus en Zacheus. Ds. Evert Jan Hefting Mag ik me even voorstellen? Mijn naam is Zacheüs, oppertollenaar

Nadere informatie

ONZE HEMELSE VADER ZORGT VOOR ALLE DINGEN

ONZE HEMELSE VADER ZORGT VOOR ALLE DINGEN Zondag 10 / gehouden op 21-06-2009 / p.1 ONZE HEMELSE VADER ZORGT VOOR ALLE DINGEN Liturgie Votum en groet Zi: Psalm 118:1.5 Gebed Schriftlezing: Gen. 22:1-19 Zi: Psalm 33:2 Schriftlezing:Gen: 50:17-21:

Nadere informatie

Ik ben maar een eenvoudige ezel, maar ik wil je graag een mooi verhaal vertellen

Ik ben maar een eenvoudige ezel, maar ik wil je graag een mooi verhaal vertellen De ezel van Bethlehem Naar een verhaal van Jacques Elan Bewerkt door Koos Stenger Ik ben maar een eenvoudige ezel, maar ik wil je graag een mooi verhaal vertellen over iets wat er met me gebeurd is. Het

Nadere informatie

Teksten van Wereldlichtjesdag 12 december 2015. Gedicht: Kaarsenlicht

Teksten van Wereldlichtjesdag 12 december 2015. Gedicht: Kaarsenlicht Teksten van Wereldlichtjesdag 12 december 2015 Gedicht: Kaarsenlicht Omdat ieder lichtje een verhaal is groter dan alle woorden van missen en dood van liefde levensgroot die we ooit spraken en hoorden

Nadere informatie

Bijbellezing: Johannes 2 vers 1-12. Bruiloftsfeest

Bijbellezing: Johannes 2 vers 1-12. Bruiloftsfeest Bijbellezing: Johannes 2 vers 1-12 Bruiloftsfeest Sara en Johannes hebben een kaart gekregen In een hele mooie enveloppe Met de post kregen ze die kaart Weet je wat op die kaart stond? Nou? Wij gaan trouwen!

Nadere informatie

HET HEIKE Editie 21 Mei Juni 2013

HET HEIKE Editie 21 Mei Juni 2013 HET HEIKE Bezigheidstehuis De Hei Kruisberg 16 2480 Dessel Editie 21 Mei Juni 2013 KARAOKE IN DE SWING Het feest kan beginnen, Want wij zijn binnen. Iedereen zong zijn eigen ding, Tijdens de karaoke in

Nadere informatie

BIJLAGEN LESPAKKET 1.2

BIJLAGEN LESPAKKET 1.2 BIJLAGEN LESPAKKET 1.2 BIJLAGE 1 A4 BLADEN THEMA S BIJLAGE 2 DOMINO EMOTIES BIJLAGE 3 MATCHING OEFENING GEVOELENS BIJLAGE 4 VRAGENLIJST FILM BIJLAGE 5 VRAGENSTROOKJES HOEKENWERK BIJLAGE 6 ANTWOORDENBLAD

Nadere informatie

Ik hoop dat U veel plezier beleeft in het samen praten met uw kind.

Ik hoop dat U veel plezier beleeft in het samen praten met uw kind. Beste Ouders In dit boekje staan allerlei foto's over dagelijkse dingen: opstaan, zich wassen,... Ik geef u hierbij enkele tips rond hoe u met uw kind kan praten tijdens bijvoorbeeld "het wakker worden".

Nadere informatie

en de geheime tuin illustraties

en de geheime tuin illustraties CMYK 146 mm 8 mm 11,9 mm 8 mm 146 mm illustraties Harmen van Straaten J 236 mm Er komt een buurtfeest voor alle bewoners van Pleintje Zeven. Jasper en Julia zijn er heel druk mee. Hun groene pleintuin

Nadere informatie

Eerste druk, september 2009 2009 Tiny Rutten

Eerste druk, september 2009 2009 Tiny Rutten Doortje Eerste druk, september 2009 2009 Tiny Rutten isbn: 978-90-484-0769-9 nur: 344 Uitgever: Free Musketeers, Zoetermeer www.freemusketeers.nl Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgenomen

Nadere informatie

Ik ben terecht zeer dankbaar en ook fier. Dit is misschien wel een unicum in België, echt iets voor burgemeester Denerdt!

Ik ben terecht zeer dankbaar en ook fier. Dit is misschien wel een unicum in België, echt iets voor burgemeester Denerdt! Wanneer je nu langs de Annekensstraat komt dan zie je twee merkwaardige borden. Ja, dhr. Denerdt, zo lang burgemeester van Kruibeke, heeft het toegelaten. Op een mooie dag belde een man in werkkledij met

Nadere informatie

Luisteren: muziek (A2 nr. 7)

Luisteren: muziek (A2 nr. 7) OPDRACHTEN LUISTEREN: MUZIEK www.nt2taalmenu.nl nt2taalmenu is een website voor mensen die Nederlands willen leren én voor docenten NT2. Iedereen die Nederlands wil leren, kan gratis online oefenen. Kijk

Nadere informatie

STADEN TIJDENS DE EERSTE WERELDOORLOG

STADEN TIJDENS DE EERSTE WERELDOORLOG STADEN TIJDENS DE EERSTE WERELDOORLOG Staden voor de oorlog STA_07 De Speyhoek in Staden, voor de oorlog. Iedereen komt naar buiten voor de fotograaf. Moeders met lange rokken en grote schorten, vaders

Nadere informatie

MARIAN HOEFNAGEL. De nieuwe buurt. Uitgeverij Eenvoudig Communiceren

MARIAN HOEFNAGEL. De nieuwe buurt. Uitgeverij Eenvoudig Communiceren MARIAN HOEFNAGEL De nieuwe buurt Uitgeverij Eenvoudig Communiceren 1 4 Een nieuw huis Dit is nu ons nieuwe huis. De auto stopt en Kika s vader wijst trots naar het huis rechts. Kika kijkt. Het is een rijtjeshuis

Nadere informatie

WAT EEN AFSCHEID! Toen weer allemaal op de fiets, mijn vrouw Hannie en ik op een heuse versierde tandem en zo richhng school!

WAT EEN AFSCHEID! Toen weer allemaal op de fiets, mijn vrouw Hannie en ik op een heuse versierde tandem en zo richhng school! WAT EEN AFSCHEID! Er kan in de jaarplanning dan wel staan, dat er afscheid van meester Verduin wordt genomen, op de 2 e en 3 e juli, maar dan er ook nog voor zorgen dat dit perfect geregeld is, is andere

Nadere informatie

Pasen met peuters en kleuters. Jojo is weg

Pasen met peuters en kleuters. Jojo is weg Pasen met peuters en kleuters Beertje Jojo is weg Thema Maria is verdrietig, haar beste Vriend is er niet meer. Wat is Maria blij als ze Jezus weer ziet. Hij is opgestaan uit de dood! Wat heb je nodig?

Nadere informatie

Ik moet Claire nu niet aankijken. Wij kennen elkaar te goed. Mijn ogen zouden me verraden.

Ik moet Claire nu niet aankijken. Wij kennen elkaar te goed. Mijn ogen zouden me verraden. 1. We gaan eten in een restaurant. Serge heeft gereserveerd; dat doet híj altijd. Het is zo n restaurant waar je drie maanden van tevoren moet bellen. Of nog langer. Serge belt nooit drie maanden van tevoren.

Nadere informatie

't gummybeertje le journal D' Hoge School redactie: Tom & Senne 24-10-08 jaargang 3 nr. 7 http://zevensprong.org frankieweyns@hotmail.

't gummybeertje le journal D' Hoge School redactie: Tom & Senne 24-10-08 jaargang 3 nr. 7 http://zevensprong.org frankieweyns@hotmail. 't gummybeertje le journal D' Hoge School redactie: Tom & Senne 24-10-08 jaargang 3 nr. 7 http://zevensprong.org frankieweyns@hotmail.com Het aapje en de sleutels Er was eens een man en die had de sleutels

Nadere informatie

LES 4. Handelingen 12:1-19; Van Jeruzalem tot Rome: Verlost uit de gevangenis blz.109-116

LES 4. Handelingen 12:1-19; Van Jeruzalem tot Rome: Verlost uit de gevangenis blz.109-116 LES 4 Handelingen 12:1-19; Van Jeruzalem tot Rome: Verlost uit de gevangenis blz.109-116 De boodschap God hoort en verhoort onze gebeden voor elkaar. Leertekst: Terwijl Petrus onder zware bewaking zat

Nadere informatie

14 God ging steeds voor hen uit, overdag in een wolk, s nachts in licht en vuur.

14 God ging steeds voor hen uit, overdag in een wolk, s nachts in licht en vuur. Psalmen Psalm 78 1 Een lied van Asaf. De lessen van het verleden Luister allemaal naar mijn woorden. Luister goed, want ik wil jullie iets leren. 2 Wijze woorden wil ik spreken, wijze woorden over het

Nadere informatie

Los profesores de cepillarse De tandenpoetsleraren

Los profesores de cepillarse De tandenpoetsleraren Hola amigos de los dientes! Nu we alweer vijf weken in het prachtige Cusco (Peru) zijn leek het ons wel eens tijd worden voor een nieuwsbrief, aangezien jullie ons en de kindertjes van Peru zo geweldig

Nadere informatie

De PAAZ, wat is dat? Informatie voor kinderen van 8 tot 12 jaar

De PAAZ, wat is dat? Informatie voor kinderen van 8 tot 12 jaar De PAAZ, wat is dat? Informatie voor kinderen van 8 tot 12 jaar De afgelopen weken was het niet zo leuk bij Pim thuis. Zijn moeder lag de hele dag in bed. Ze stond niet meer op, deed geen boodschappen

Nadere informatie

Lieve vrienden van El Manguaré,

Lieve vrienden van El Manguaré, Lieve vrienden van El Manguaré, Vanuit een overstroomd Iquitos de tweede tamtam van 2012. Twee dagen geleden schreef ik onderstaand stukje: Manguaré kampt met wateroverlast! Zoals Yolanthe in de vorige

Nadere informatie