Gezinshuis Vreugdevol Jan, Liezeth, Jesse, Ruben, Anne-Ruth, Timo en Jessey Een gewoon gezin met 5 kinderen, waarvan 2 kinderen met een verstandelijke beperking en autisme. De kinderen wonen permanent bij ons en maken deel uit van ons leven. Sinds 1998 bieden wij logeeropvang en crisisopvang voor s Heeren Loo. 5 Jaar geleden hebben we de stap gezet om een gezinshuis te worden in samenwerking met s Heeren Loo, regio Kind en Gezin. In ons gezin is, naast de 2 jongens, ook ruimte voor een crisisplaatsing. Op dit moment vangen we een jongetje van 3 met autisme op, 3 keer per week na school. Wij bieden hem rust en structuur in de uurtjes na de opvang. Als gezinshuisouder ben je een aantal uren per kind in dienst en zorg je voor de dagelijkse gang van zaken rondom het kind. Je deelt de zorg waar mogelijk met de biologische ouders, als het gaat om gesprekken en contacten met andere disciplines en/of school. De ouders komen op bezoek of halen het kind op voor een bezoekje. Bij ons gaan de kinderen niet naar hun ouders om te slapen. Wel logeren de kinderen 1 weekend per maand binnen de deeltijdzorg van s Heeren Loo. Dit is belangrijk om vitaal te blijven als gezinshuisouders. Daarnaast hebben wij vakantiedagen, de kinderen gaan dan logeren. Dit houdt in dat wij in de zomer 3 weken op vakantie gaan met onze biologische kinderen. Daarnaast gaan we 1 keer per jaar op vakantie met z n allen en gaan we zomers 1 week op kamp vanuit de club van de kerk, de gezinshuiskinderen gaan ook mee. Zij bezoeken wekelijks de club en hebben contacten binnen het netwerk van het gezinshuis. We vieren verjaardagen en feestjes, we genieten van uitstapjes en zon, zee en strand. We fietsen en wandelen, kortom altijd tijd om iets te doen. Daarin zie wij ook de meerwaarde van het wonen in een gezinshuis. Leven en wonen in een gewone omgeving binnen het netwerk van het gezinshuis. Er is stabiliteit omdat je te maken hebt met vader en moeder en niet met veel wisselende begeleiders. Ze leren de dingen van het dagelijks leven uit de gewone setting. Zij leven het leven als ieder ander kind, zo gewoon mogelijk en aangepast waar nodig. Voor de toekomst is het plan, dat de jongens blijven wonen tot volwassenheid en vervolgens kijken we naar een passende woonplek. We genieten van de eigenheid van de kinderen, die binnen het gezin een eigen plek hebben en meerwaarde geven aan ons leven. Gezinshuisouder zijn is een 24/7 baan, die je niet op die manier ervaart. Het is een manier van leven waarbij je de ruimte in je huis en je hart deelt met kinderen die een plek zoeken om te wonen.
Gezinshuis van Gils Wij zijn Jan en Nathasja van Gils, 32 en 36 jaar oud. Nathasja is haar hele werkzame leven werkzaam in de zorg, waarvan ruim 10 jaar binnen de deeltijdzorg voor thuiswonende kinderen. Jan is monteur en heeft, naast zijn baan, een eigen audioverhuur bedrijf. Samen hebben wij 2 kinderen, een dochter van 8 jaar en een zoon van 6 jaar. In 2007 zijn wij gestart als logeergezin, 1 keer per maand kwam een kind met een verstandelijke beperking bij ons logeren. Toen ons gezin compleet was, waren wij ervan overtuigd dat wij ons huis wilden open stellen voor kinderen die een thuis nodig hebben. Gewone pleegzorg trok ons niet voldoende, daarom zijn we de mogelijkheid gaan onderzoeken of een gezinshuis van s Heeren Loo iets voor ons zou kunnen zijn. Uit gesprekken is gebleken dat dit een ideale baan zou zijn om werk en thuis te combineren. Eind mei 2015 is er een kind met een licht verstandelijke beperking en ASS bij ons komen wonen. Hij is inmiddels 8 jaar en heeft een enorme positieve ontwikkeling doorgemaakt sinds hij bij ons is komen wonen. Hij heeft geleerd om weer te leven, in plaats van te overleven. Hij noemt ons bij de voornaam en heeft het over ons als pleegouders en pleegbroer/zus. Wat is de meerwaarde van een gezinshuis ten opzichte van een woongroep voor mensen met een verstandelijke beperking? Elk kind heeft het recht om in een gezin op te groeien. Als dat niet lukt bij de biologische ouders om welke reden dan ook, waarom dan niet in een ander gezin met de juiste expertise in huis. Het kind heeft met 2 vaste verzorgers te maken i.p.v. steeds wisselende begeleiders. De pleegouders zorgen 24/7 voor het kind waardoor zij beter kunnen observeren en signaleren, maar ook op een stabiele manier kunnen werken aan de ontwikkeling van het kind. Het voordeel is als een kind opgroeit met een pleegbroertje en zusje, dat het kind ook leert omgaan met meerdere gezinsleden en ziet ook wat andere kinderen doen in het dagelijks leven, daardoor wordt ook zijn wereld vergroot. De zorg rondom ons pleegkind gaat in goed overleg met de biologische ouders. Ouders zijn ook zeer betrokken bij de zorg en opvoeding rondom het kind.
Regelmatig wordt aan ons de vraag gesteld hoe het gezinshuis is voor onze eigen kinderen. Wij denken dat het hebben van zo n bijzondere pleegbroer voor hen een enorme verrijking is in hun leven. Zij leren dat kinderen anders kunnen zijn, maar wel een liefdevolle thuis nodig hebben. Onze eigen kinderen kunnen hun eigen leven ook gewoon leven, zonder dat het altijd in het teken staat van onze pleegzoon. Zij leren wel dat rekening houden met, en omzien naar elkaar een onderdeel van het leven is. Wanneer onze pleegzoon een tijdje afwezig is vragen onze eigen kinderen vrijwel altijd wanneer hij weer komt, want ze missen hem. Dat zegt genoeg lijkt ons. Gezinshuis de Regenboog Ik ben Sjoukje Klinkenberg en in september 2016 ben ik gestart met gezinshuis de Regenboog in de Schoolstraat in Katwijk. Samen met twee meisjes vormen wij een heus meidengezin. Voor deze meiden is vooral de rust, tijd en aandacht die je in een gezin kunt bieden een extra meerwaarde. Je ziet dat deze aspecten hun goed doen en dat ze daardoor sneller tot ontwikkeling komen. Regelmatig wordt mij de vraag gesteld hoe het is om altijd aan het werk te zijn. Gelukkig zie ik het zelf niet zo. Eigenlijk ben ik altijd thuis en mag ik voor twee prachtige meiden zorgen. Wij zijn een gewoon gezin. De kinderen gaan overdag naar school of dagbesteding. Dan heb ik mooi de tijd om het huishouden te regelen of om overleg te hebben met betrokkenen rondom de kinderen. Ook een stukje administratie hoort er bij. Denk hierbij aan plannen maken in Caress of het afsluiten van het web kas bankboek. Na schooltijd heerlijk op de bank met een kopje thee, huiswerk maken, knutselen, samen eten, eigenlijk de gewone gezinsdingen die iedereen thuis heeft. Daar genieten wij met zijn drieën heel erg van. Gezinshuis Jopie. Als mijn man en ik vertellen dat er 3 pubers vanuit 's Heeren Loo bij ons wonen, beginnen de meeste mensen al te zuchten. "Dat is dan vast gezellig bij jullie " is de meest gehoorde reactie. Ze bedoelen het sarcastisch, maar ze hebben helemaal gelijk. Want gezellig is het zeker samen met de 17-jarige Martien, 15-jarige Jelmer en 15-jarige Merjam. Natuurlijk, af en toe vliegt het gezucht, gesteun en gezeur je om de oren, maar over het algemeen is het echt genieten. Deze kinderen komen uit situaties, waarin ze nooit helemaal zichzelf hebben kunnen zijn. Ze groeiden op bij een ouder/ouders die het beste met hen voor had, maar door welke reden dan ook niet voldoende in machte waren de kinderen te geven wat ze nodig hebben. Autisme, taal ontwikkelingsstoornis en verwaarlozing zijn de redenen dat ze bij ons geplaatst zijn. Binnen een gezinshuis geven we hen de begeleiding die ze nodig hebben, maar dan in een huiselijke sfeer. Wat ons anders maakt dan een woongroep voor cliënten met een verstandelijke beperking is dat de situatie voorspelbaar en veilig is. Elke dag worden ze wakker met dezelfde begeleiders in huis. Als ze een goed gesprek met je hebben gehad, kun je ook de dag erna zien welk effect dat heeft. Je bent de stabiele factor in hun leven en doordat je ze dagelijks ziet, kun je beter observeren wat bepaalde situaties met hen doet. Bovendien leren ze door ons wat 'normaal' is. Dat je als partners soms ruzie hebt, maar dit op een normale manier kunt uitpraten. Dat je soms een baaldag hebt, maar dat je dat gewoon mag zeggen, zodat je jouw grenzen kunt aangeven. We leren hen koken, schoonmaken en onderwerpen als relaties, seksualiteit en vriendschappen komen ook regelmatig aan bod. Hoe kun je een kind beter voorbereiden op het 'echte' leven door ze een zoveel mogelijk natuurlijke woonsituatie te geven?
Gezinshuis de Hoekjes Wij zijn Rein en Aria Hoek, 60 en 56 jaar oud. We werken ons hele werkbare leven al in de zorg. Toen de mogelijkheid er was om een gezinshuis te starten, zagen we dat als een nieuwe manier van werken, heel dicht bij het kind en in ons eigen huis. Wij zijn in juni 2012 gestart met 3 kinderen wat uitgegroeid is tot 4 kinderen. Van kinderen is inmiddels geen sprake meer, het zijn inmiddels jong volwassenen van 18,19 en 20 jaar oud. Toen we begonnen was het aftasten van elkaar, aan elkaar wennen en elkaar begrijpen. Hoe noem je elkaar? De kinderen noemen ons bij onze voornaam, als ze over elkaar praten dan hebben ze het over mijn pleegouders, pleegbroer, pleegzus. Wat is het verschil en de meerwaarde met het wonen op een groep voor cliënten met een verstandelijke beperking? Natuurlijk zou het mooi zijn als ieder kind bij hun natuurlijke ouder zou kunnen wonen, maar dit is helaas voor ouders en kind niet altijd mogelijk. Als je dan kan kiezen voor een vervanging in de vorm van een gezinshuis, dan is dat waarschijnlijk wel de meest natuurlijke vorm. Als pleeghuisouders maak je 24 uur per dag alles van het kind mee, waardoor je sneller ziet wanneer het minder goed gaat, er problemen zijn en waar het kind tegen aan loopt. Het kind heeft te maken met 2 gezinshuisouders en niet met meerdere begeleiders, waardoor ze zich veilig kunnen gaan voelen en wat het belangrijkst is: zich thuis voelen.
Gezinshuis van der Plas Ik ben Ida van der Plas en sinds 1 mei 2012 run ik een gezinshuis vanuit s Heeren Loo. Dit werk doe ik met veel plezier en ik geniet er elke dag van. Samen met mijn nog 2 thuiswonende kinderen probeer ik het gezinshuis in goede banen te leiden. Het is niet iets wat je alleen kunt doen, je hebt je hele gezin erbij nodig. Op dit moment wonen er 3 kinderen bij ons. Ieder met zijn of haar eigen beperking en verleden. Zo wonen er 2 jongens met autisme en een verstandelijke beperking. Deze jongens hebben duidelijkheid en structuur nodig, daar voelen zij zich namelijk het veiligst bij. Ook hebben we sinds een jaar een meisje van 6 bij ons wonen, door haar verleden heeft zij een behoorlijke rugzak. Doordat de kinderen altijd door dezelfde mensen begeleid worden, is er veel structuur en duidelijkheid. De kinderen weten wat er van hun begeleiding valt te verwachten. Maar ook wij, als begeleiding, leren de kinderen zo goed kennen, dat we al vaak op hun niet uitgesproken vraag kunnen inspelen. Daarnaast geven de kinderen ook zoveel liefde en gezelligheid, dit zorgt ervoor dat deze 24/7 baan niet als werk gezien wordt door ons, maar als een gezin waarin we lief en leed met elkaar delen.