Slaapeloze nachten heb ik nog niet. Het is wel zo dat ik s'nachts wakker wordt en me vanalles te binnen schiet over wat ik nog moet hebben of doen.

Maat: px
Weergave met pagina beginnen:

Download "Slaapeloze nachten heb ik nog niet. Het is wel zo dat ik s'nachts wakker wordt en me vanalles te binnen schiet over wat ik nog moet hebben of doen."

Transcriptie

1 1 weekje Nog maar 1 week. Nu wordt het serieus. Gister hebben we de auto "proef-gepakt". Alle spullen die we nu niet meer nodig hebben hier zijn al in de auto gebleven. We hebben gemerkt dat we erg veel eten bij ons hebben, dus omkomen van de honger zal waarschijnlijk niet gebeuren. Verder hebben we een dakkoffer via marktplaats kunnen krijgen. Deze is erg handig om de spullen afsluitbaar op het imperiaal te kunnen plaatsen. Deze week hebben we het vooral nog druk met lesstof schrijven en kijken of we nog dingen vergeten zijn. Zondag is het dan zover. We moeten om half 11 in Bakel aanwezig zijn. Tot 12 uur is er een heel programma met muziek en feest. Bij deze wil ik jullie hartelijk uitnodigen om daarbij te zijn. Mocht je willen komen en/of meer informatie willen kan je me altijd even een bericht achter laten of gewoon even mailen. Het is ook mogelijk om ons om +/- 2 uur in Maastricht uit te zwaaien. Interesse? laat maar even wat van je horen. Vandaag heb ik ook mijn laatste spuiten gehad. Mn armen zijn een beetje zwaar maar verder heb ik nergens last van. Slaapeloze nachten heb ik nog niet. Het is wel zo dat ik s'nachts wakker wordt en me vanalles te binnen schiet over wat ik nog moet hebben of doen. Dag 1 EINDELIJK HEBBEN WE INTERNET Vandaag was het dan eindelijk zover. 8 februari We vertrekken richting het zuiden. De dag begint voor me om 7 uur. Sous is blijven slapen nadat we gister in Smeets wat zijn gaan drinken met wat vrienden van me. Even afscheid nemen van iedereen. Om kwart over 8 begint het dan echt. We stappen in de auto om naar Buchten te rijden waar alle teams van het arcus bij elkaar komen. Met een kwartier vertraging (ja hoe kan het ook anders, het lerarenteam was te laat) verlaten we Limburg om in het Brabantse Bakel het afscheidsfeest bij te wonen en te worden uitgezwaaid door een grote menigte. Op het dorpsplein gearriveerd moeten we nog enkele stickers op de auto plakken en ervoor zorgen dat alle benodigdheden onderkomen vinden. Iets over 12 uur rijden we het podium op om even de beste wensen van de burgemeester te mogen ontvangen. Het emotionele afscheid met familie en vrienden blijft hier nog uit, omdat er afgesproken is om een korte tussenstop te maken in Maastricht om fatsoenlijk gedag te zeggen. Wij komen als laatste aan, omdat er even vol getankt moest worden. Er worden enkele groepsfoto s gemaakt waarna we worden gekust en geknuffeld. Afscheid nemen..ja het vat niet mee. Met een brok in de keel start de rit. De planning was om in een keer door te reiden naar Luxemburg waar de eerste stop gemaakt zou worden. De trip begint lekker, door Bassie in de Unimog worden de bergen in België bedwongen met een snelheid van ongeveer 50 km/h. Voor de rest zit het tempo er lekker in( +/-90 km/h). De 1e stop is vlak over de grens in Luxemburg. Tanken! Een halve tank moet worden bijgevuld, en een Jerrycan.. 95 cent per liter benzine.. dat is leuk tanken. De auto voelt prima en de aanhanger volgt gehoorzaam. Door na onze overnachtingplaats een stuk onder Nancy. (Tot hier schreef ik alles achter in de auto totdat de laptop- accu op was) Vijf minuten nadat ik was gestopt horden we opeens een harde klap. Ik zat achterin, Bart en Chris

2 draaiden zich na mij om omdat ze dachten dat ik ergens tegenaan sloeg. Ik daarentegen dacht dat iemand van hen het was. We keken weer de weg op en zagen een kleine 50 meter voor ons de Unimog slingerend de vluchtstrook op vliegen. Knipperlichten aan, zwaailichten aan, kortom: Problemen! Door onze portofoons werd geroepen dat iedereen moest stoppen. Nog geen halve minuut later stond de hele karavaan langs de snelweg met de zwaailichten op het dak. Het was inmiddels al goed donker buiten. Iedereen was meteen druk bezig met het zoeken van lampen en veiligheidsvesten. Onze auto stond ongeveer 30 meter voor de gestrande Unimog. We trekken onze vesten aan en lopen terug. Bas en Cliff zijn al druk bezig: Klapband, de linker achterband. Vandaar dat ons dus de rubberdelen om de oren waren gevlogen. Tien minuten, hooguit een kwartier werd erover gedaan om het wiel te verwisselen. Hadden ze al vaker gehad, zo leek het. Geluk bij ongeluk. Even later merken we dat het team The desert Barons niet tijdig is gestopt en we geen radio contact meer met ze hebben. Dmv een bakje weten we ze toch te bereiken. Ze hebben de eerstvolgende afslag gepakt en worden door ons weer opgepikt. Het communicatieprobleem lag daarin dat er door 3 portofoons tegelijk werd geroepen en er voor het voorop rijdende team niets te verstaan was. Nadat we de reis hebben voorgezet wordt er weer even gestopt. Bij team Rocky deed zich een technische storing voor, waardoor de motor was uitgevallen. Nog ongeveer anderhalf uur tot onze eindbestemming. Een klein dorpje vlak bij Jeuxville. De laatste kilometers trekken zich heel erg. We rijden door allemaal hetzelfde uitziende dorpjes zonder ook maar een teken van leven te zien. In een uur tijd zijn we twee auto s tegen gekomen. In the middel of nowhere dus! We rijden de parkeerplaats van de camping op en melden ons aan bij de receptie. Een Nederlands sprekende man wijst ons de huisjes waar we kunnen overnachten. Een stapelbed en een tweepersoons bed. Team Rocky vestigt zich in het stapelbed. Bart vindt de uitklapbare bank waarop hij de nacht wil gaan doorbrengen. Dus ik deel met Chris het tweepersoons bed. Spullen uitpakken en eten, is de planning. Bart warmt ons een soepje en een pasta op het fornuis. Chris sluit even de externe harde schrijf aan de laptop aan dmv een router. (ja ook dat hebben we bij ons) Ik bevestig de jerrycans boven op het dak opnieuw omdat we gemerkt hebben dat het te lang duurde om ze los te halen bij het tanken. Tegen negen uur zitten we aan tafel te eten. Bijna alle andere teams hadden ervoor gekozen om bij het reserveren eten mee te bestellen, dus die zaten in het restaurant te eten. Ons leek dit overbodig. Het bericht bereikte ons dat we op Hart van Nederland te zien waren geweest. Helaas hebben we dit niet gezien. Tot twaalf uur hebben we dan nog met t gehele team de route voor dag 2 voorbereid. Ook werd er afgesproken om in het vervolg bij pechgevallen, dat Oskar en Wim bij het pechgeval blijven en de rest een veilige parkeerplaats zoeken. Kwart over twaalf gaat bij het licht uit. Lekker warm in m n mummieslaapzak terwijl het in de kamer zelf stevig koud is. (Even een toevoeging: In onze auto hebben we problemen met het zien of we berg op of berg af rijden. De chauffeur merkt het wel maar het is moeilijk te zien. We denken dat het komt omdat de auto, door de nieuwe veren en schokdempers, achter iets hoger ligt dan voren.)

3 Dag 2 Kwart voor 7 gaat de wekker af. Opstaan in kou, alles inpakken, ontbijten en wegwezen. De plannen zijn het om richting het 900km verderop liggende Bayonne, in zuid-west FR aan de spaanse grens. Na 10 km stoppen we even bij een garagebedrijf die een mogelijk een nieuwe band voor Bas zou kunnen hebben. Helaas zijn ze dicht. Dus rijden we door, bergop, bergaf over de snelweg. Bas zijn snelheid ligt bij 60km/h bergaf en 30km/h beraf. Levensgevaarlijk. Er zijn dus duidelijk problemen. Zoals afgesproken stoppen Oskar en Wim met Bas langs de weg en de rest rijdt door naar de eerstvolgende parkeermogelijkheid.. De Unimog leek problemen te hebben met zijn ontsteking. Even alles afgesteld en nagekeken te hebben gingen we weer op weg. Kort later door de portofoon: Stoppen! Zelfde ritueel als voorheen. Deze keer wordt de rotor als veroorzaker verdacht. Bijwerken en doorrijden. Helaas is het rijden niet van lange duur. We staan weer langs de weg met problemen. Ossie en Wim hebben een mogelijke oorzaak bedacht. De carburateur bevriest door de (voor een Unimog) hoge snelheid en lage temperaturen. Oplossing: een kartonnen plaat voor het rooster en rijden maar. Bij ons team is een klein probleempje, de rechter ruitenwisser wist te ver naar onder doordat de spiebanen niet meer helemaal goed zijn. Even wat hoger zetten en rijden maar! Dachten we. Tien minuten gereden, in stromende regen, vallen onze ruitenwissers uit. Door het slechte zicht en het ontbreken van een vluchtstrook is het nog een probleem om de auto veilig langs de weg te parkeren. We halen de rechter ruitenwisser ervan af. Dus de bijrijder zal niet meer zo een goed zicht hebben vanaf hier. Zolang die van de chauffeur het nog goed is, is dit verder geen probleem. We zijn ondertussen 200km gereden in 4 tot 5 uur. Schiet dus niet op vandaag. We hebben de route aangepast en willen nu via Troyes naar Orleans en hopen dan gas te kunnen geven tot Toulouse. Tussendoor eten we nog even langs de snelweg bij een wegrestaurant. The desert barons en the daltons vertrekken vroegtijdig om naar een 50km verderop liggend dorpje te rijden waar ze weer kans maken op een extra reserveband voor Bassie. De rest van de teams vertrekken een half uur later. Lekker even tempo maken zonder de Unimog. Als de hele groep weer bij elkaar is wordt er besloten om nog een uur door te rijden en dan een slaapplek te gaan zoeken. Er bestond ook de keus om de nacht over te slaan en door te rijden. Hiervoor waren er minder voorstanders. Een uur later vonden we naast de snelweg een hotelletje waar we plaats vonden om te overnachten. (een verder probleem had zich voorgedaan, de sleutel van het slot in de aanhanger was afgebroken. Moesten het dus openbreken, ging gelukkig makkelijk) Eenmaal de kamer ingericht te hebben probeer ik mijn jarige vriendinnetje te bereiken via de telefoon. Dit lukt niet omdat mijn btg op is en de telefoons van het hotel niet werken zoals het zou moeten. Ik mag gelukkig even met de mobiele van Etienne bellen. Daarna drinken we nog gezellig een biertje aan de bar, waarna iedereen, bij flinke storm, in zijn bed in slaap valt. Dag 4 De dag heeft niet echt een duidelijk begin. We rijden de hele nacht door. Om de anderhalf uur stoppen we om even van chauffeur te wisselen en een bakje koffie te drinken. Tijdens het rijden wordt er veel geouwhoert via de portofoon. Veel geslapen heb ik zelf niet, 2x n uurtje. De rest van de tijd zit ik achter het stuur of zit wat anders te doen, zoals dagboek bijhouden of zo. Nadim en Bidal hebben problemen met hun dynamo. De accu laad niet meer bij waardoor ze na een tijdje zonder verlichting moeten rijden. Door onze vaste opstelling bij het rijden is het zo dat het Marokkaanse team achter ons rijdt en wij dus onze achter schijnwerper aan moeten zetten om de weg een beetje te verlichten voor deze heren. Na de mooie zonsopgang te hebben gezien besluiten we te gaan

4 ontbijten. De hele groep stopt bij een restaurant waar we een broodje met koffie kunnen eten. Hier wordt even gecheckt wat precies aan de hand is met de Patrol. Conclusie, dynamo kapot. We rijden naar een bandenzaak in de buurt om daar wederom voor een band voor Bassie te kijken. Vanaf 9 uur tot ongeveer half 1 zijn we bezig met wachten op Bas (op zoek naar een band) en Nadim en Bidal( opzoek naar een dynamo) Wij wachten voor het autobedrijf waar we aanvankelijk waren gestopt. Hier werd onder anderen nog een band van de leraren op een velg gelegd. Uit solidariteit en omdat we het leuk vinden bieden we aan nog wat stickers van dit bedrijf op onze auto s te plakken. Mochten jullie dus onbekende Michelin stickers zien dan weten jullie waar die vandaan komen. Een aantal stickers van onze aanhanger zijn door de vele regen, sneeuw en modder eraf gevallen. Ook hebben we een leuke sticker genaamd De poesjes op de auto van Etienne en Pascal geplakt. Etienne vond het wel een goeie toen hij erachter kwam maar Pascal was er helaas niet zo van gecharmeerd. Een band voor Bas kunnen ze helaas niet regelen. We staan wel nog ongeveer tot half 1 voor het bedrijf te wachten omdat Bas naar een ander bedrijf is gereden om weer voor een band te kijken en Nadim en Bidal zijn voor een dynamo kijken. Bas slaagt maar de twee andere niet. Vanaf half 1 ongeveer gaat de tocht verder.we rijden door een mooi heuvelachtig landschap totdat een uur of half 2 iets onverwachts gebeurd. Bas krijgt wederom een klapband. Dee keer rechts achter. Wim en Oskar blijven weer om te helpen. De rest moet weer doorrijden naar de volgende stopgelegenheid. Er kwam een tankstation waar we eraf moesten maar omdat Etienne voorop reedt en dacht dat het te ver van de route af lag reden we door. Het bleek echter gewoon direct aan de snelweg te liggen. Dus we moesten de volgende pakken. Daar bleek het tankstation echter wel een stuk van de route af te liggen waardoor we na 2 km weer omdraaiden en besloten om naast de oprit van de snelweg te wachten. Op een parallelweg van de snelweg, waarop we uitzicht hadden reden opeens de auto s van een ander GFA team. Het bleek het team van Piet Sanders te zijn. We stonden op een kleine 30 meter van elkaar af, ze waren namelijk op een parkeerplaats langs de weg gestopt. Piet maakte wat opnames van ons en vroeg of we naar de parkeerplaats konden komen. Hiervoor moesten we echter een stuk terug over de invoegstrook. Het was gelukkig geen drukke zodat we dat makkelijk even konden doen.. Na enkele minuten gepraat te hebben en piet uitgelegd te hebben waarom mn haren eraf waren zagen we onze teamcollega s op de snelweg langsrijden. Wij snel weer in de auto gesprongen en gas gegeven om ze bij te kunnen halen. Door al deze problemen kwamen we pas om 9 uur in het hotel aan. De tom tom gaf het hotel ook niet bepaald goed aan waardoor we eerst Jan even moesten bellen om het te kunnen vinden. Eenmaal in het hotel parkeerden we de auto s en gingen meteen eten nadat we een kaartje voor de boot hadden bemachtigd. Na lang wachten kregen we ons eten wat dan ook zo weer op was. We hadden allemaal flink honger. Daarna gingen we de auto uitladen en de kamers inrichten. Ik wilde ook graag nog op internet. Er was sprake van dat er draadloos internet zou zijn. Dit werd bij navraag ontkent. Er stond voor het hele hotel 1 computer met internet. Na een half uur in de rij wachten kon ik gelukkig even 5 minuten mijn mailtjes lezen en even een mailtje naar Sousje sturen. Toen was het alweer laat en tijd om te gaan slapen. Dag 5 De wekker ging om half 7. Douchen en inpakken. Ontbijten zat er helaas niet in want we moesten om half 8 met de hele gfa groep vertrekken. Alle teams zaten in hetzelfde hotel, We reden bij zonsopgang richting de boot van Algaciras naar Tanger. In de rij voor de boot werden al onze

5 papieren gecontroleerd. Om 9 uur vertrok de boot. We keken op de achterkant van het dek naar de uitgang van de krachtige motoren van het schip. Na ongeveer 45 minuten bereikten we weer het vaste land. We groepeerden ons weer en gingen toen tanken. 104 liter voor 67 euro. Dat was nog eens leuk! We gooiden alle jerrycans vol. Helaas bleek er een sluiting niet goed af te dichten waadoor we even later weer langs de weg moesten stoppen De benzine liep langs ons raam naar beneden. Het probleem was zo opgelost. Langs de kunst bij stralend weer stopten we om onze tijd te verdoen. We moesten wachten totdat we de Marokkaanse grens over konden.(een klein stukje op afrikaans Dus we bonden de jerrycans een op een wat gunstigere manier op het dak. We zetten ze meer rechtop. Even later konden we doorrijden naar de grensovergang. Hier was het heel erg druk. Veel mensen in Uniform met strenge blikken. We kregen een man toegewezen die ons hielp met de papieren in te vullen. Ik bleef in de auto zitten en Chris moest na een klein kantoor om daar de papierzaken af te handelen. Na ongeveer n half uur was alles voorbij. We moesten we nog even de aanhanger openen waarbij ze vluchtig even keken op we wapens bij ons hadden. Uiteraard was alles goed en mochten we erdoor. Voor de hulp van de meneer betaalden we 2 euro, wat snoepjes en 2 pennen. Even na de grens stopten we langs de weg om weer te formeren. Er kwamen drie kinderen naar onze auto en wilden iets hebben. We gaven ieder een stift waarna ze nog om meer vroegen. Dus nog een tweede. Toen wezen ze op een zakje wat in onze auto hing. Ons vuilniszakje. We zeiden dat het vuilnis was en ze er niets aan hadden maar ze bleven aandringen. We gaven het maar af en ze liepen er gelukkig me wel Achteraf bedachten we ons dat er gelukkig wel nog wat snoepjes tussen zaten. Maar het is een vreemd gevoel om andere blij te maken met je vuilnis. De Marokkanen reden vanaf nu voorop omdat ze de weg wisten. We reden even later een stadje binnen. Ik zat achter het stuur en moest wennen aan de verkeersregels. Ofja, wennen? Ze worden gewoon genegeerd als ze er zijn. Dus wie het eerst komt heeft voorrang. Dit leverde enkele spannende momenten op. In het centrum reden we door smalle, drukke straten. Je moest echt op alles letten wat bewoog en ook op alles wat niet bewoog. Vrij inspannend dus. Maar het is goed gegaan. Wederom hadden we van iemand een adres gekregen voor banden. Daar stopte het hele team. Maar ook hier konden ze ons niet helpen. Bas kreeg het volgende adres waar hij naar toe kon gaan en team Marokko ging mee om een dynamo te zoeken. The desert Barons en wij bleven achter om te wachten. We praatten met de jongens die in de garage werkten. We gaven ze ook wat chocolatjes en dropjes. Pennen wilden de jongens niet omdat ze er niets aan hebben. Ze zaten niet op school en konden niet schrijven. Etienne was binnen en werd uitgenodigd om mee te eten. Hij at wat en kwam naar buiten om te zeggen dat we ook mochten komen. Wij hadden echter geen trek en omdat we geen direct aanbod hoefden af te slaan (waardoor je mensen zou beledigen) konden we met een gerust hart nee zeggen. Bart ging toch naar binnen om een hapje mee te eten.. Na weer eens ongeveer anderhalf uur te wachten kwamen de anderen terug. Dynamo was geregeld maar banden nog niet. We gingen nog een keer met de mensen van deze garage praten. Omdat ze ons wel aardig vonden gingen ze opeens moeite doen om ons te helpen. Binnen een uur waren er twee banden geregeld. Dus we konden verder in richting van Chefchuan. Een stadje in de bergen waar nog familie van Bidal woont. We rijden bij heerlijk weer, 20 graden, door oogverblindend mooi landschap. Ik heb enorm veel foto s ervan gemaakt. Op onze bestemming aangekomen besloten we iets te gaan drinken in een cafeetje. Hier zou later ook de neef van Bidal langs komen. Aansluiten liepen we nog het winkelcentrum in voor sim kaarten en om geld te wisselen. Kleine straten, net 2 meter breed, met kleine winkeltjes. We wisselden allemaal wat euro s om in diram s. Ernaast lag een winkel waar ze een soort jassen of vesten verkochten. De meeste van de groep kochten zich zo een kledingstuk. Ik ook. Ik vond hem mooi en hij was lekker warm. Mensen spraken Bidal aan om hem te

6 vragen of we gek waren?! We liepen in T-shirts, het was ten slotte 20 graden. Maar de inwoners zelf liepen met jassen en mutsen rond. Vandaar dat ze ons voor gek verklaarden. Het is winter, ook hier. Aansluitend kopen we sim kaarten en gaan dan terug naar de auto s. We rijden naar de camping waar we onze tent kunnen opzetten. Het is ondertussen een uur of half 8. Na eten gekookt te hebben gingen Chris en ik even op zoek naar een internet cafe. Dit was echter niet zo een geslaagd idee. Ten eerste sloten deze om 9 uur en ten tweede was het donker. We hadden ons een beetje verreden waardoor we in donkere straatjes terecht kwamen. Kinderen kwamen naar ons toe en wilden iets hebben. We gaven ze wat snoepjes en wilden doorrijden. De kinderen sprongen achter op de auto. Ik stapte uit waarna ze snel weg renden en weer erop sprongen zodra ik weer ging zitten. Ik stapte nog een keer uit, ze renden weer weg en wij gaven ook meteen gas. Even later kwam nog een man na ons toe of we hasj wilden kopen. We zeiden nee dank je en reden door. We voelden ons totaal niet veilig in deze buurten. Dus ons plan om te internetten lieten we varen en zochten maar weer de weg naar de camping. Toen we waren aangekomen voelden we ons pas weer echt veilig. We dronken nog een pilsje bij pascal en Etienne voor de tent waarna nog een kampvuur werd gemaakt. Om half 12 ongeveer gingen we slapen. dag 6 tm 11, 19 februari 2009 Dag 6 Vandaag stond ik om half 6 op. De reis vandaag zou gaan via Fes en dan richting het atlas gebergte. Om kwart over 8 vertrokken we. De planning was acht uur maar deze keer waren wij het helaas die te laat waren. Voordat we echt op pad zouden gaan, gingen we nog even brood halen bij een bakker. 2 stokbroden, 6 pudding broodjes en 3 andere gebakjes, voor omgerekend 3 euro. Een stukje verderop gingen we voor het eerst de ton water vullen. Dit was de laatste mogelijkheid om lekker en zuiver water zonder toevoegingen te kunnen krijgen. We moesten onze volle ton 50 meter naar de auto slepen. Dat was vrij zwaar. De tocht begon toen echt. Maar eerst hadden de leraren even een probleem. De auto was uitgevallen. Oskar de topmonteur begon te meten en er stond geen stroom op het contactslot. Pascal zag bij het relais dat een draadje was los getrild. Probleem was dus binnen vijf minuten gevonden. De rest van de dag reden we door mooi landschap. Overal mensen die naar ons zwaaiden. Om 1 uur ongeveer werden we door de politie aangehouden. We moesten alle papieren laten zien en konden toen zonder problemen door rijden. In Fez zijn we bij de MC donalds gaan eten. Een drukke stad waar wederom het recht van de eerste in het verkeer werd toegepast. Chris reed. Aanvankelijk even wennen maar na een half uur pasten we ons gemakkelijk aan. Gewoon gas geven en toeteren. De rest van de dag zitten we in de auto om het atlas gebergte in te trekken. Een kleine plaspauze langs de kant. Meteen komen een hoop kinderen op ons af gerend. Overal waar we kijken staan nu kinderen die iets willen krijgen. We beloven ze iets te geven maar eerst naar de wc te willen gaan. Bidal praat op het Marokkaans met de kinderen en zegt dat ze achter een bepaalde lijn moeten blijven staan omdat ze anders niets krijgen. Het werd namelijk te druk om ons heen. We nemen wat foto s van ze en dan geven we iets. Ik sta voor de auto en geef ze wat chocolaatjes. Echter vliegen opeens 20 kinderen op me af en ik weet niet meer wat voren en achter is. Gelukkig ben ik groter en kan de helpende, uitgestrekte arm van Bidal bereiken om de chocolaatjes over te geven. Hij pakt het aan en de kinderen bestormen hem. Ik kan veilig in de auto gaan zitten waarna ik de snoepjes maar uit het raam gooi. Dit was een toch wel een aparte en heftige ervaring. Het is al donker als we daar aankomen. Op zoek naar een slaapplek, om 8 uur, bemerkten we dat we geen slaapplek konden krijgen de volgende 100 km. Dus we moesten nog even 3 uren doorrijden. Om half 9 zaten we op 1900 m in de bergen. Er was al een geruime tijd radiostilte. In de

7 auto begonnen we ons een beetje te vervelen. Ik pakte de walky-talky en vroeg om wat actie. Ik begon het begin van een liedje te zingen waarna iemand anders het door de portofoon afmaakte. Vanaf toen begon iedereen alle liedjes te zingen die in hem opkwamen. We hadden echt veel lol. Het was hartstikke donker om ons heen en de weg was slecht. Grote gaten midden op de weg. We moesten dus goed uitkijken. Een mooi moment om onze verlichting eens fatsoenlijk uit te proberen. 2 normale lichten (2x50W), 2 schijnwerpers van 100W daarnaast, 2 breedstralers (2x100W) op het dak plus 2 schijnwerpers van wederom 2x 100W. Dus we zetten de weg voor ons om in daglicht door de 700W aan verlichting. De dynamo moest overuren draaien om de accu te kunnen bijbenen. We maakten nog even een kleine pauze om te stoppen. Er was een heldere sterrenhemel. Tegen 10 uur kwamen we weer in de bewoonde wereld. Een klein dorpje gevestigd langs de straat. We vonden een hotel. Bidal vroeg na, het zou ons 50 diram (5 euro) kosten maar we zouden geen douche of water hebben. Een man vertelde ons dat 100 meter verderop, iets buiten het centrum, een hotel lag voor dezelfde prijs maar dan wel met water. We gingen daar kijken, prijs was inderdaad hetzelfde maar water was hier ook niet. We konden wel de auto s makkelijker parkeren en er werd bewaking geregeld. Na ons in onze kamer gevestigd te hebben liepen we met z n allen (behalve Bart, die ging naar bed) nog de stad in om te eten. We werden al vanaf de straat naar binnen geroepen bij alle restaurants. We kozen er een uit waarna we eten bestelden. We kregen soep met salade en toen van allerlei soorten vlees. Ik merkte dat dit vlees niet helemaal goed doorbakken was en at het niet op. Chris deed hetzelfde terwijl de rest van de groep het wel gewoon at. We moesten omgerekend 11 euro betalen. Dit was wel duur in verhouding maargoed. Terug in het hotel poetsten we onze tanden en legden ons in onze slaapzak te slapen. We hadden dekens en beddengoed maar de voorkeur ging uit naar onze slaapzak. (misschien is het opgevallen, mijn schrijfstijl is een beetje veranderd. De eerste 5 dagen is er zoveel gebeurd en ze waren echt heel vermoeiend waardoor ik het moeilijk vond om details goed te omschrijven. Nu zijn we weer wat uitgerust en een beetje gewend aan de situatie van vroeg opstaan en de hele dag rijden) Dag 7 Om kwart voor acht maakte mijn telefoon me wakker. De wekker ging af en ik sprong weer als eerste uit mijn slaapzak. Even later volgden ook de ander twee. We kleedden ons aan. Om acht uur kwam Bidal opeens aan te deur om te vragen waarom we nog niet onder waren, de rest stond te wachten op ons. Met ons was afgesproken om 9 uur te vertrekken omdat Bas eerst nog naar een garage zou gaan, waar ze een van zijn reservebanden op zijn reservevelg konden draaien. Maar ze hebben het s morgens een beetje aangepast, want als het niet zou lukken bij de garage zouden we meteen kunnen vertrekken. Zo was het ook, Bas kwam terug en om 20 over 8 zaten we allemaal weer in de auto. Voor vertrek hadden we nog 3 grote broden gekocht langs de weg voor nog geen euro. We moesten 30 kilometer rijden tot aan de volgende grote plaats te komen. Daar stoppen we en er vliegen meteen mensen op ons af om spullen te willen verkopen en pennen willen krijgen. We kopen niet meteen dingen en weggeven doen we dingen alleen vlak voordat we vertrekken. We hebben geleerd dat als je het meteen doet en je nog blijft de mensen/ kinderen door blijven vragen en steeds meer willen. Tactisch aanpakken dus. We gaan opzoek naar een internet café. Eindelijk weer internet gevonden, eindelijk eens verslagen erop kunnen zetten. We merken hoe ons leven tegenwoordig beheerst wordt door het internet maar ook door de computer. We hebben wel maar weer heel even de tijd, helaas sluit mijn Explorer zich vanzelf af toen ik bijna klaar was met m n mail naar mijn vriendinnetje. Dus moet ik hem opnieuw typen binnen 5

8 minuten. Ondertussen zijn Bas, Cliff en Oskar weer naar een garage gereden om de band op een velg te laten leggen. Bij de 1e konden ze dat niet maar bij de tweede is het wel gelukt. Blijkbaar een 14 jarig jongetje legde de band, alleen, met de hand op de velg. Dat wat Bas en Oskar op de camping in Chefchauen niet is gelukt. Chris heeft een hoofddoek voor 30 euro gekocht. Om ongeveer 11 uur gaat onze tocht verder. Nu rijden we echt door de hogen bergen van het Atlas gebergte. Super mooi uitzicht van bovenaf en van onderen is het prachtig om tegen die hoge bergen aan te kijken. Uiteraard maken we weer veel foto s en filmpjes. Om half 2 stoppen we in de volgende grote stad. (Rachibad?) Hier merk je meteen dat de mensen een stuk rijker zijn. Goede straten, mooie huizen en mensen die nette kleren aan hebben. We nuttigen een drankje langs de straat en zetten onze tocht na een half uur voort. We kunnen vanaf hier de verharde en snelle weg pakken langs het atlas gebergte richting Marrakech of de onverharde. We kiezen voor het tweede. Bij een plaspauze langs de weg komen er meteen weer een aantal verkopers op ons af. Ze willen ons hoofddoeken verkopen. De meeste van ons willen er ook ene. Ik koop er een witte met zwarte uiteindes voor 30 diram (3euro).Net iets goedkoper dat die van Chris. We komen voor een uitdaging te staan op het moment dat we de weg niet meer weten. Bidal vraagt het iemand en die stuurt ons in een richting. Even later vragen we weer, maar die meneer zegt weer heel wat anders. Zo gebeurt het dat we ons helemaal verrijden en daardoor een route rijden waar normaal geen vreemden komen. We rijden smalle, hobbelige wegen langs huisjes die binnen net zo vol zand liggen als buiten. De hele dorpen komen naar buiten gelopen als we er doorheen rijden. Wim is ondertussen op zijn fiets gestapt om een stuk te fietsen. De Marokkaanse vrouwen draaien zich allemaal weg als hij langs fiets in zijn korte broek. Hiermee kunnen ze anders problemen krijgen met hun mannen. We rijden ongeveer 5 kilometer totdat de weg midden in een dorpje niet meer verder gaat. We moeten dus keren en weer langs de dorpjes. Kinderen rennen al de hele weg met ons mee en willen pennen of andere dingen hebben. We geven zoveel mogelijk kinderen iets. Maar het is natuurlijk moeilijk om iedereen blij te kunnen maken. Tussen 7 en half 8 zien we een mooie zonsondergang waarna we door het donker verder rijden tot kwart over acht. We gaan tanken en ontmoeten een man die een hotel bezit. Hij wil ons graag onderdak bieden voor de komende nacht. We volgen hem naar zijn hotel ongeveer vijf kilometer verderop. In het niets staat een soort kasteelmuur met daarbinnen allemaal huisje, mooie tuinen en veel luxe. Voor 15 euro kunnen we hier overnachten inclusief avondeten. We richten onze kamer in, een kamer met bedden hebben we en een kamer met bankstel en tv. Hiervan kunnen we echter geen gebruik maken. Omdat het gister niet echt is gelukt om met het thuisfront te bellen probeer ik nog eens contact te krijgen. Dit keer lukt het gelukkig wel. We krijgen om 9 uur lekker eten op tafel. Vlees, met frieten en groentes. Op onze kamer val ik na foto s op mijn laptop gezet te hebben in een diepe slaap. Dag 8 Vandaag is onze rustdag. We staan om half 8 op zodat we om half 9 een lekker ontbijt kunnen nuttigen. Lekker Marokkaans brood met boter en Nederlandse smeerkaas, of jam. Zodra we klaar zijn pakken we weer de auto s. We hebben besloten de spatborden van de aanhanger af te gaan halen

9 omdat deze geraakt worden door de wielen bij gaten en hobbels. En op onze rustdag stond ons een tocht door het atlas gebergte te wachten. Letterlijk door, over en onder. De banden van de aanhanger vertonen slijtage op de plekken waar de band de aanhanger raakt. Dus voordat we de Sahara over een dikke week ingaan zijn we van plan de banden om te draaien. Gelukkig is dit mogelijk met deze velgen erop. De tocht begint tegen half 10, 10 uur. Na al 2 kilometer begint de onverharde weg. Wim heeft besloten deze weg te gaan fietsen. Onze snelheid zal niet hoger liggen dan 20 km/h waardoor dit geen probleem is. In de verte zie ik dat Bas op de Bassiemog (bijnaam voor Bas zijn Unimog) is geklommen tijdens het rijden om leuke foto s te kunnen maken. Bidal is uitgestapt en maakt foto s van een afstand waarna hij terugkomt en op de aanhanger gaat zitten tijdens het rijden. Flink hobbelen dus. Etienne klimt op het imperiaal en zoekt zich een plekje om lekker te zitten. Ook Chris klimt op onze auto om van de zon en het uitzicht te kunnen genieten. Bart zit bij Oskar in de auto om daar een stuk mee te rijden nu Wim toch aan het fietsen is. De weg is vele maal slechter dan bij ons de slechtste veldweg. We rijden bergen op en af, langs dorpjes waarvan de mensen weer allemaal aan straat komen staan om te zwaaien en om cadeautjes te willen ontvangen. Dat hier leven mogelijk is, is voor ons onvoorstelbaar. We vragen ons af hoe vaak hier zulke mensen, met auto s zoals wij (hebben) langs komen. Ondertussen heb ik met Chris gewisseld en zit ik nu op het imperiaal foto s te maken, van de zon te genieten en wat pennen enz. uit te delen aan kinderen langs de weg. De weg is de eerste 20 kilometer voor 2wd s nog wel te doen, maar vanaf dan begint het klimmen en dalen langs diepe afgronden en met diepe kuilen in de weg.we moeten de 4wd inschakelen. De auto trekt de aanhanger er moeiteloos doorheen. Helaas moeten we wel steeds iets langzamer rijden dan de rest omdat de aanhangwagen nogal heftig reageert op gaten en hobbels. Hij houdt zich echter goed. Het weer is nog stralend en warm maar we rijden donkere regenwolken tegemoet. En inderdaad, even later begint het te regenen. Gelukkig niet zo hard als we hadden verwacht. Na ongeveer 40 kilometer komen we boven op een berg waar we op een open ruimte de auto s parkeren. Het is flink afgekoeld maar regent niet meer. We zijn al ongeveer 4 a 5 uur onderweg. We pakken de tafel van de aanhanger af en koken een lekker soepje voor de hele groep. Onze bliksoep, het gasstel van Pascal en Etienne en de koffie en thee voorzien vanuit de Bassiemog. Enkele meters van ons vandaan staat een kudde schapen en de herder. Hij staat ons te bekijken vanuit de verte. Wij verbazen ons erover dat we hem hier tegenkomen, want mensen zijn we het laatste uur niet meer echt tegengekomen. Dat is ook iets opvallends aan Marokko. Waar je ook bent of stopt, binnen enkele mintuten zijn er mensen bij je. Je ziet ze niet, waar ze vandaan komen weet niemand. Na en uur gegeten en gedronken te hebben rijden we weer verder. Na enkele kilmeters dalen en klimmen komen we aan de schijnbaar wat welvarendere kant van de berg. Hier zijn de huisjes iets beter, de kleren wat mooier en schoner en er is iets van landbouw te zien. Na ongeveer kilometer komen we weer op een verharde weg. Eindelijk. Off-road rijden is super leuk, maar na 6 uur is het ook wel weer fijn om goede ondergrond onder de banden te hebben. Ongeveer een kilometer voordat we de verharde weg weer bereiken knalt Bassie weer een band kapot. Gelukkig geen probleem! Ze weten wat moet gebeuren en binnen 10 minuten kunnen we weer verder. Nu moeten we nog 120 kilometer over verharde weg tot onze overnachtingsplek in Ouazatar. Ik zit ondertussen achterin en kan eindelijk een beetje gaan slapen, want eerder met dat gehobbel was dat niet echt mogelijk. Tot aan het eindpunt heb ik gedut. We vonden weer een camping. 15 Diram per auto, 12 per

10 persoon, 10 per tent en 10 voor douchen. Per persoon komen we omgerekend op 2 euro uit, zonder douche. Dat is geen geld dus. Gelukkig lukt het vandaag eens eindelijk fatsoenlijk met het bellen met Sousje. We koken ons weer gezamenlijk wat te eten en drinken een pilsje waarna we moe maar voldaan in onze tent in slaap vallen Dag 9 Vandaag is het de bedoeling om even in de stad te gaan kijken waarna we nog een kleine 380 kilometer voor de boeg hebben tot Agadir. Een grote stad aan de kust waar we weer bijeen zullen komen met alle GFA- teams. Om 7 uur gaat de wekker. Ik ga me opfrissen en pak dan de spullen in de auto. Met een half uur vertraging rijden we de stad in. Een mooi stadje, met wat meer rijkdom dan in andere steden. Zoals overal ook hier mooie gebouwen. We lopen een uurtje rond in het centrum. We zien een winkeltje waar ze kippen verkopen. Om de hoek is een klein hok waar ze je de kippen vers afmaken. Een machine om de kippen kaal te plukken en een groot mes om het hoofd en de poten eraf te hakken.hebben we dat ook eens gezien. Als we weer vertrekken rijden we over een goed wegdek. Iets wat we in zulke staat al lang niet meer zijn tegengekomen. Een lange weg richting Agadir. Links en rechts van de weg stenige, zanderige ondergrond en een bergachtig landschap met maar weinig groen. Het is een vrij saai en gelijk landschap de hele weg dus vandaag worden er niet zoveel foto s gemaakt als de afgelopen dagen. Tegen de middag zet de regen weer in nadat de zon al een tijd haar werk heeft gedaan. Bart rijdt. Na ongeveer 5 minuten vallen om onbekende rede onze ruitenwissers uit. Het is anders dan de vorige keer. We stoppen even maar zien dat de regen even verderop weer stopt. Dus besluiten we maar even zo door te rijden. Dit is ook gewoon gelukt. In de late middag stoppen we langs de weg om wat te drinken. Er wordt ook eten besteld. Er was niet duidelijk afgesproken wat de bedoeling was, alleen drinken of ook eten?! Door deze miscommunicatie ontstaan er een aantal irritaties. Ook vonden een aantal mensen het niet nodig om hier een pauze te houden. Agadir was nog maar enkele kilometers van ons verwijderd. Er wordt besproken dit in het vervolg beter met elkaar af te spreken. Wim heeft ondertussen contact opgenomen met Jan, de Barrelleider. Deze geeft ons door op welke camping zij verblijven. De camping bevindt zich op 30 kilometer van Agadir. Dus toch nog even door rijden. Dit was ook een punt van irritatie omdat sommige de tank zo gevuld hadden om Agadir net te kunnen halen. Dus we moesten ook nog een tankstop inlassen. Na een driekwartier doorrijden komen we op de camping aan. We ontmoeten het andere team waarna we onze tenten opslaan en inrichten. We liggen 10 meter van het strand af. Het waait helaas wel heel hard dus we zetten de auto s in een vierkant en daarbinnen in de tenten. We maken ons iets te eten, Hachee met aardappelen en vooraf vis. Leuke combinatie toch. Na het eten probeer ik mijn luchtbed nog te plakken. Er is een gat ingekomen door een uitstekend deel in de aanhanger. Tegen 12 uur maken we een kampvuurtje op het strand met een aantal leden van het andere team. Gezellig worden er ervaringen uitgewisseld en een biertje gedronken. Tegen half 1 val ik lekker in slaap. Het luchtbed loopt tijdens de nacht helaas weer leeg. Desondanks heb ik goed geslapen. Dag 10

11 Ik word tegen 5 uur wakker door een geluid. Het harde geluid van een man op een brommer die zijn machine te lang in de versnelling doortrekt (zo klinkt het). Als ik eenmaal goed wakker ben merk ik dat het geen brommer is maar dat het de toeren is waar dat geluid vandaan komt. Het is dus tijd om te bidden voor de moslims. Om kwart over 6 gaat mijn wekker. Ik wilde nog even douchen voordat we vertrekken. De douches zouden lekker warm zijn hier op de camping. Iets wat we al een tijdje niet meer hebben gehad. Maar toevallig is mijn douche de enige die niet warm wordt blijkt later, want de rest had wel warm water gehad. Nuja, ik ben in dat opzicht wel geschikt voor de landmacht. Wederom met enige vertraging vertrekken we. We moeten een route afleggen van 700 km richting Dakhla. Een lange rechte weg met veel laserguns. In heel Marokko staan ongeveer om de 5 kilometer twee of drie agenten. Of ze controleren de snelheid of de papieren. We worden s ochtends één keer aangehouden. Een vriendelijke agent die even in de papier kijkt en verder niet serieus moeilijk doet. We rijden door een vlak landschap met inde verte hoge bergen. Alleen maar zand en stenen. Het is vrij lastig om niet verveeld te raken tijdens het rijden. Na enkele uren stoppen we boven op een berg om even de benen te streken. Een stop die alweer irritaties met zich meebrengt omdat de meerderheid liever 40 kilometer door wilde rijden tot aan het strand en dan wilde pauzeren. Dus wordt er besloten een kwartier te blijven staan en dan door te kachelen naar het water. We worden in de stad gestopt door een verkeersagent omdat we blijkbaar met de hele groep een stopteken hadden overreden. We zouden een boete moeten betalen van 400 diram per auto. (ongeveer 45euro) Na even met Bilal gepraat te hebben en met zijn collega overlegd te hebben laten ze ons gelukkig zonder bekeuring doorrijden. De snelheden vandaag zijn voor ons doen erg hoog. De hele tijd rond de km/h. Nadat we de bergen hebben gehad en het weer bergafwaarts gaat kunnen we in de verte al de zee zin. Dit doet ons goed. We worden nogmaals aangehouden door een politiecontrole. Weer papieren erbij halen. Deze agent had goede zin en maakte vrolijk grapjes met ons. Dit hadden we helemaal niet verwacht van de agenten in Marokko. Alles wat we tot nu toe gehoord hadden waren berichten over corruptie en dat ze over alles moeilijk doen. Nou, bij ons dus helemaal niet. De politiemensen die wij tot nu toe hebben ontmoet waren stuk voor stuk vriendelijker dan de Nederlandse collega s. We mogen 5 minuten later weer doorrijden.op naar het blauwe nat Aan het water komen we niet echt. Onze we loopt langs de kust, maar het water ligt een verdieping lager. We stoppen aan de rand van de kust waar we een mooi uitzicht over het water en de rotsen hebben. Hier eten we lekker wat, waarna we onze reis voortzetten. Een lange saaie weg altijd rechtdoor, langs de kust. Links niets anders dan zand. Geen huizen of niets. Rechts eerst 300 meter zand en stenen, dan een afgrond en de zee. Deze weg gaat ongeveer 250 kilometer zo verder. Nauwelijks bebouwing of enige vorm van menselijke vestigingen. Zo nu en dan komen we een auto tegen of haalt ons iemand in. De inhaalmanoeuvres die hier worden uitgevoerd door auto s, vrachtwagens en ook bussen zouden in Nederland elke dag weer het nieuws halen. Kort achter de voorganger, links kijken, rechts kijken en hop weer erlangs. En pas vlak voor de tegenligger terug je eigen weghelft op de weg afsnijden en ertussen duwen, hier heel normaal. De tegenligger remt zelfs noch of gaat vriendelijk aan de kant. Iets wat bij ons ondenkbaar is. Onderweg worden we weer gestopt door een politiecontrole. Papieren laten zien en we kunnen de reis weer vervolgen. Tegen negen uur arriveren we op de camping waar Jan en zijn mannen ook zou gaan overnachten. Wij zijn echter vroeger aangekomen dan Jan. We zetten onze tenten weer op en gaan gezamenlijk wat eten. Tijdens het eten worden een aantal zaken besproken zoals de bestaande miscommunicatie

12 over de pauzes. De spanningen binnen de groep beginnen zichtbaar te worden. Iedereen is uiteraard vermoeid, maar we moeten er toch gewoon samen mee door, zodat het voor iedereen leuk blijft. Daarna kruip ik lekker mijn tent in. Dag 11 Vandaag is de eerste morgen dat ik echt slecht mijn bed uit kom. Ik heb de wekker op half 7 omdat we om kwart voor 8 willen vertrekken. Om tien voor acht verlaten we de camping. De weg naar de camping tot aan de grote weg is 4,5km door zand en stenen. Er is eigenlijk helemaal geen weg. Je moet gewoon de sporen volgen in het zand. We moeten eerst naar Laâyoune waar Bilal en Najim een hotel hadden gepakt. Eenmaal met de hele groep bij elkaar gaan we brood kopen en geld wisselen in de stad waarna we op weg gaan weg richting Dakhla. Dit zouden ongeveer 500 kilometer langs de kust zijn. Na tien minuten worden we bij de eerste politiecontrole aangehouden en moesten de papieren laten zien. Dit was door normale verkeersagenten. Nog geen 20 meter verder stonden agenten van de ME. Deze hielden ons opnieuw aan en we moesten onze papieren wederom laten zien. We snappen de logica hiervan nog steeds niet. We vermoeden dat ze cadeautjes willen. We worden vandaag nog 7 keer aangehouden en moeten alles laten zien. Het hoort erbij. De hele dag is heel erg saai. We rijden nog steeds over dezelfde weg langs de kust. Links helemaal niets en rechts nog steeds 300 meter zand en dan de kustlijn. En dit echt de hele dag. Je kan kilometers voor je uit kijken waar de weg naartoe gaat. Voor de bestuurder is het hartstikke saai en voor de passagieren eveneens. We luisteren naar cabaret om ons een beetje wakker te houden. De spanningen in de groep zijn allemaal wat vermindert door het gesprek gister. Morgen in Dakhla is mijn verjaardag en ook onze eerste rustdag. Daar kijken we allemaal naar uit. Tot hier heb ik in de auto geschreven. Het was net mijn beurt geweest om te rijden dus nu kon ik even lekker wat anders doen. Ook heb ik daarna m n ogen dicht gedaan en lekker geslapen. Tegen 7 uur stoppen we bij twee tentjes die vlak langs de weg staan. We kregen te horen dat je daar lekker met thermaal water kon douchen. Het was echter al vrij koud en het water rook ook niet lekker. Oskar heeft voor iedereen pannenkoeken gebakken. Ze waren heel lekker. Tegen 8 uur vertrekken we weer. Ondertussen is het al donker en we moeten nog 35 kilometer tot Dakhla. Het mooie is weer die stralende sterrenhemel. Zoveel sterren heb ik nog nooit gezien. Wordt vervolgd. Groeten en dank Jesper vroeg mij iedereen de groeten te doen en te bedanken voor de berichtjes! Dag Dag 12 Er gaat eens een keer geen wekker. Toch wordt ik al om half 8 wakker en kan niet meer slapen. Ik zit dus goed in het ritme van het vroege opstaan. Als ik opsta is alleen Pascal al wakker. Ik ga me eerst even opfrissen. Als iedereen tegen 9 uur wakker is wordt ik gefeliciteerd en word er voor me gezongen. Om half tien spreken we af dat iedereen zijn gang moet gaan tot half 1 en we daarna de stad Dakhla zouden gaan. Ik ga voor het eerst de was doen. Oskar laat me zien hoe je was moet wassen op een wasbordje. Weer wat geleerd. Ook zijn er een aantal jongens die preparaties aan hun auto moeten

13 doen. Wij nemen de aanhanger even onder handen. We halen de wielen eraf en draaien ze in het geheel met velg om. Dit doen we zodat de wielen verder van de aanhanger afstaan en dus niet meer bij hobbels geraakt worden. De cameraman is erbij aanwezigen legt alles op film vast. We moeten een spoorverbreder,die we tussen naaf en aanhanger hebben zitten, een beetje uit-flexen zodat de ring fatsoenlijk past en het wiel niet gaat slingeren. Tegen 1 uur gaan we dan de stad in. Onze twee Marokkanen die weer in een hotel hebben overnacht zijn ondertussen ook gearriveerd en rijden met ons mee naar Dakhla. Eindelijk kunnen we weer eens op internet. Mailtjes lezen en site bijwerken. Helaas heb ik een probleem met mijn internetsite waardoor ik geen berichten erop kan zetten. Daarvoor stuur ik m n moeder een mail om dit aub voor me te kunnen doen. Nadat we op internet hebben gezeten gaan we op zoek naar iets om te eten. Ik wordt gebeld vanuit Nederland. Mam, Jona plus opa en oma krijg ik aan de lijn. Leuk weer te kunnen bellen. We vinden een restaurantje waar we heel goedkoop kunnen eten. Een bord shoarma en een salade plus een cola voor 3,90 euro. Dat is dus niet echt duur. De shoarma is echter wel anders dan wij hem kennen in Nederland. Als we klaar zijn met eten lopen we terug richting auto. We zijn met zijn allen met de Bassimog gegaan. Op zijn Marokkaans, twee mensen voren en 7 achter in de bak. We kopen nog water voor de komende paar dagen. Oskar koopt zich nog houtskolen om samen met het hout op het imperiaal van de Bassiemog een groot kampvuur te kunnen maken in de Sahara. Ik heb ondertussen een aantal keer van sim kaart verwisseld omdat ik met de ene niet kan smsen maar wel bellen en met de andere niet kan bellen maar wel smsen. Opeens krijg ik mijn telefoon niet meer aan. Hierdoor krijg ik echt slechte zin. Terug op de camping probeer ik nog te kijken of de batterij misschien te ver leeg was. Maar dit was niet het geval. Hij is dus kapot. Shit ben ik alle nummers kwijt. Ik krijg hierdoor echt enorm slechte zin. Gelukkig voor mij heeft Wim nog een reserve telefoon bij zich die ik mag gebruiken. Even later, net als we een naar het strand willen gaan belt Sousje me op. Gelukkig kunnen we deze keer wat langer bellen dan de vorige. Ik krijg van Chris nog een verjaardag cadeautje, een doosje met kleine plaatselijke gebakjes. Daarna is het wachten op het feest wat s avonds zou plaatsvinden op de camping. Het begint uiteindelijk om 9 uur. We zitten gewoon buiten aan wat tafels terwijl een Marokkaanse band voor ons begint te spelen. Wim is met Bas samen bier gaan halen in een hotel in Dakhla. Dit is verder nergens te krijgen dus moeten we dat er even voor over hebben. We krijgen als eten cous cous. Dit wordt op grote schalen op tafel gezet en iedereen moet met de handen eten. Niet helemaal zoals ik het gewend ben en graag heb. Dus echt genoeg te eten krijg ik die avond niet. We drinken gezellig met alle andere teams een pilsje bij het kampvuur en maken er een klein feestje van tot half 12. De muziek staat echt keihard waardoor de hele camping mee kan genieten. Tegen 12 uur val ik moe mijn tent in. Echt jarig heb ik me niet gevoeld vandaag maar het is wel een verjaardag om nooit te vergeten. Dag 13 Vandaag mochten we weer lekker vroeg opstaan. Om half 6 gaat de wekken. Bij het inpakken bemerk ik dat een stoeltje van ons is gepikt. Shit happens. Ik ga bij de campingwinkel brood halen voor onderweg. De hele GFA groep vertrekt om acht uur vanaf de camping richting de grens. We moeten

14 120 kilometer rijden voordat we goedkoop zouden kunnen tanken. Dit redden we helaas niet met onze tank, omdat er te weinig inzit. Dus moeten we stoppen en even wat jerrycans erbij gooien. 80 Kilometer voor de grens is dan het tankstation. Hier tanken we de auto helemaal vol, ook alle jerrycans. Alle auto s gooien hier alles. Nu moeten we nog op het laatste team wachten. Dit zijn Jan en zijn kompanen. Ongeveer 20 minuten duurt het voordat hij eindelijk aankomt. Doordat de broeders in hun ambulance meerijden kunnen ze ook niet harder dan 80. Ook zij moeten nog even voltanken, benzine voor 70 cent per liter. Vanaf hier vertrekken we weer in een colonne naar de Marokkaans Mauritanische grens. Het is de uitgang van Marokko maar niet de ingang van Mauritanië. Hier moeten we ongeveer een half uur tot driekwartier wachten totdat we door kunnen. Chris moet met onze papieren in een huisje naar binnen om alles in orde te krijgen. Daarna komen we in een Niemandsland. Dit is een stuk land tussen Marokko en Mauritanië wat van niemand is. Dit land wil niemand hebben omdat er ten eerste niets te halen valt en ten tweede landmijnen liggen. In dit stuk land lopen uiteraard ook geen wegen. We hebben een gids die precies weet waar het veilig is om te rijden. Je ziet langs onze route een hele boel autowrakken liggen. Allemaal uitgebrand, dus een sterk vermoeden dat deze een mijn hebben geraakt. Ook ligt er overal heel veel afval. Lijkt wel alsof dit een dumpplaats is. Na ongeveer 10 minuten rijden over een stenige, zanderige slechte weg komen we aan de ingang van Mauritanië. Een Volvo had zich al meteen vast gereden naar een paar meter maar kon vrij snel eruit geholpen worden. We mogen weer ongeveer een uur wachten. Papieren worden gecontroleerd. Doordat de minister van Onderwijs van Mauritanië aanwezig is bij onze aankomst hoeven we niet de auto s leeg te halen. Dit moest eerdere jaren wel, maar door de goeie connecties van Jan hoeft dit niet meer. Het duurt toch nog anderhalf uur voordat we in Mauritanië zijn. De zand waait ons om te oren. Het is geen zand zoals wij het kennen maar het lijkt meer op stof. Met het raam open waait zoveel zand naar binnen al snel de binnenkant van de auto helemaal onder zit. We verzamelen ons met ons team en rijden acht kilometer verderop naar de gezamenlijke verzamelplaats. Daar komt weer de hele GFA groep bij elkaar. Vanuit daar rijden we ongeveer 40 kilometer richting Nouabidou (of zoiets). We komen langs de huizen van de inwoners. Ze zijn ongeveer 16m2 groot en bestaan uit hout en een soort golfplaten. Echte armmoede heerst er hier. We vragen ons af hoe deze mensen aan eten en drinken komen. Maar een antwoord krijgen we niet echt. We komen aan in een door hekken omringd huis. Voor de hekken staan allemaal kinderen die om cadeautjes vragen. In dit land zijn de kinderen echt zwart. Anders dan in Marokko. Ook komen kinderen naar ons toe die gebaren maken dat ze ons de keel willen door snijden. We moeten de auto binnen de hekken parkeren. En al gauw wordt duidelijk dat het hier zwaar beveiligd is. De normale bevolking komt niet langs de hekken omdat alles hier wordt beveiligd door tientallen militairen. We komen in een soort hal met allemaal tapijten op de grond. De eerste deelnemers hebben hier al plaats genomen. De burgemeester is er ook en spreekt ons toe. Hij heet ons van harte welkom en garandeert ons 24 uur per dag bescherming en hulp als we iets nodig hebben. We worden behandelt als rijke missionarissen uit het Noorden. Als avondeten krijgen we cous cous. Op onze kamer zit ik met Chris en de twee Marokkanen. We plaatsen alle filmpjes van onze filmcamera op de externe harde schijf. Als ik even na de auto loop om wat te pakken staat achter het hek het jongetje wat naar ons gebaarde om ons te willen vermoorden. Hij staat heel lief om een cadeautje te vragen. Van mij krijgt hij niets. Voor het slapen gaan kijken we nog met z n vieren Najib Amhali. We vallen allemaal bijna in slaap waardoor we besluiten te gaan slapen.

15 Dag 14 Vandaag sta ik om acht uur op en pak weer een lekker koude douche. Tegen half 10 kunnen we ontbijten. Stokbrood met jam en koffie. Vandaag staat op de planning om naar een school te gaan kijken hier in de buurt. Om 11 uur vertrekken we daarheen. Weer stappen we met zn allen in de Bassiemog. We zitten nu met 11 man achter in de auto gepropt. Onderweg worden we een keer gestopt door een politiecontrole. We houden ons achterin heel stil en doen alle gordijnen dicht omdat we niet allemaal de kopietjes bij ons hebben die je zou moeten laten zien. Iedereen heeft wel het passpoort, maar zonder die kopietjes zou je een heleboel moeten invullen. Dat werk willen we ons besparen en het lukt gelukkig ook. Op de school aangekomen worden we hartelijk ontvagen door de directeur en de leerlingen. Ze laten ons trots hun leermiddelen zien die ze ter beschikking hebben. Het team uit Eindoven heeft voor deze school een aantal spullen meegebracht. Helaas is er geen tijd om deze apparatuur uit te leggen en te instrueren. Dit wordt in een vervolg project voor volgend jaar meegenomen. (wat ik trouwens ook nog even moet vermelden is voor andere teams in het vervolg, Auto s met benzine motoren dienen hun katalysator eronderuit te halen. In Marokko kun je bijna alleen benzine met lood kopen. Hierdoor gaat je kat. verstoppen. Dus kan je hem het beste al in Nederland eronder uit halen. We blijven ongeveer anderhalf uur op de school Daarna spreken we met de gids af dat hij ons naar de stad brengt zodat we nog wat inkopen kunnen doen. We stappen weer in de Bassiemog en beginnen te rijden. We moeten een spoorlijn oversteken waar net een trein passeert. Een goederentrein, van weet ik hoeveel 100 meter lang. We moeten bijna 5 minuten wachten totdat hij in zijn geheel langs is. Daarna rijden we de woestijn in. Volgens ons heeft de gids ons verkeerd begrepen. Na een kwartier door het zand rijden stoppen we maar even om na te vragen wat de bedoeling is. Hij brengt ons blijkbaar naar het strand. Na een half uur komen we aan de kust. We staan op een klif waar we mooie foto s kunnen maken. De oceaan is echter hier niet bepaald schoon zoals hij op een afstand wel leek. We blijven 20 minuten en rijden dan terug richting de stad. Ik heb ondertussen al flink honger gekregen. Gelukkig gaan we eten, in een restaurant krijgen we slappe frieten met kip. Als we klaar zijn met eten komt net de andere groep binnen. De groep die op de school was gebleven omdat ze daar de dingen gingen uitladen. Als iedereen klaar is rijden we naar een winkeltje om de nodige spullen te kopen voor de komende 3 dagen. Deze gaan namelijk dwars door de woestijn, en daar is natuurlijk niet echt veel te koop. Op de terugweg komen we langs drie politiecontroles. Achterin houden we ons weer muisstil. Bij een politiecontrole zijn er echter wat problemen omdat er vanuit onze auto een foto van de controle zou zijn gemaakt, wat echter niet waar is. Gelukkig zien ze ons niet achter in de laadbak dus we kunnen al gauw weer gewoon doorrijden. Tegen half 10, terug in onze verblijfsplaats, krijgen we rijst te eten met vis. Daarna verpak ik mijn camera zandvrij, werk mijn dagboek bij en dan wilden we film kijken met zijn vieren. Echter zijn hier een paar problemen mee omdat de film op een harde schijf staat en niet op mijn laptop kan worden afgespeeld en een andere laptop daar ook moeite mee heeft. Maar uiteindelijk lukt het toch om hem te kijken. Na vijf minuten ligt volgens mij alweer iedereen te slapen.

16 Dag 15 Op naar de Sahara. De dag begint om half 9. Het ontbijt is niet zeer bijzonder omdat we weer een beetje laat zijn waardoor de jam al op is en we dus droog brood mogen eten. Jammie. Gister hebben we nog de laatste aanpassingen aan de auto gedaan zodat we goed de woestijn in kunnen. Van 11 tot 12 staan we bij de auto s te wachten totdat iedereen zover is en we kunnen vertrekken. De oplader van mijn mobiele die ik heb gekregen van Wim doet het niet. Achteraf bleek ik de verkeerde oplader te hebben gehad. Hierdoor is echter een pinnetje in de telefoon afgebroken waardoor nu ook de juiste oplader niet meer erin gaat. Hij is helemaal leeg dus ik heb weer een probleem. Weer alle nummers kwijt. Gelukkig heeft Bilal een oplader waarmee je alle soorten accu s kan opladen. Ik laat hem even opladen en haal dan meteen even alle nummers ervan af en schrijf ze me op een blaadje. Hopelijk raak ik ze nu niet meer kwijt. Onze reis door de Sahara gaat nu echt beginnen. Bij het laatste tankstation voordat we de woestijn in gaan willen we graag nog even alles helemaal vol gooien. We moeten een kwart tank en 5 liter in een jerrycan vullen. Helaas is de benzinebij dit tankstation op. Ze willen wel kannen benzine voor ons gaan halen wat ongeveer 10 minuten zou duren. Uit ervaring weten we dat 10 minuten hier ongeveer een half uur duurt. Wij willen hier graag op wachten omdat we denken dat we anders in de problemen kunnen komen volgens onze berekeningen. De rest van de groep heeft echter geen geduld om te wachten en we vertrekken de Sahara in zonder de voorraad te hebben aangevuld. We slaan even verder van de weg af en bevinden ons vanaf hier in de grootste zandbak ter wereld. We zijn in 4 groepen ingedeeld en elk team heeft zijn eigen gids. Het begint al meteen goed, de Volvo rijdt zich na een krappe 200 meter al meteen zijn voorbumper ervan af en zit vast in het zand. Graven dus. Doordat team Marokko ons even later half de weg afsnijd en we geen snelheid kunnen houden in het losse zand komen ook wij vast te zitten. Wim en Oskar worden geroepen om ons eruit te trekken. Dat is gelukkig helemaal geen probleem en we zijn al snel weer onderweg. Er is zand dat is vrij hard, op deze stukken kan je veilig staan zonder in de problemen te komen bij het wegrijden. Ook moet je op deze plekken snelheid maken zodat je met vaart in de losse zand terecht komt omdat je hierin anders met geen mogelijkheid doorheen komt. We moeten de auto in de 4wd zetten en dan ook in de Low. Meer trekkracht bij lagere toerentallen. Je merkt aan de auto dat hij het zwaar heeft onder deze omstandigheden. De temperatuur ligt rond de 40 graden en er is veel bewolking. Als de zon doorkomt is hij echt brandend. Maar de warmte is uit te houden omdat het een andere soort warmte is dan wij die in Nederland kennen. Er staat ook een vrij koele wind. Aangenaam dus. Na een klein aantal uren ontstaat er bij een aantal mensen ergernissen omdat er te vaak wordt gestopt en te weinig kilometers worden gemaakt. Na de pauze is dit gelukkig beter. Even later merken we dat een van onze grote schijnwerpers eraf is gevallen. De ophanging is door het getril kapot gegaan en de lamp hang nu los aan de draadjes. We maken hem met wat touwtjes vast. Onze Bassimog heeft al de hele weg problemen om de snelheid van de jeeps bij te kunnen houden waardoor we de hele tijd moeten inhouden en/of wachten. Op de verharde stukken is het geen probleem maar in de losse zand schiet het niet op. Als Bas even later, just for fun, een duin oprijdt zonder te weten wat aan de andere kant is komt hij in de problemen. Hij vliegt eroverheen en merkt opeens dan de Unimog wel heel erg schuin staat. Hij kan uit zijn raam de zand aantikken. In onze buitenspiegel zien we hoe schuin Bassie met zijn auto staat. Gelukkig rijdt hij hem vrij gemakkelijk weer in veilige toestand. Geluk gehad dat de auto niet topzwaar is want anders was hij zeker op zijn zij gegaan. We rijden door en worden even later geroepen door de portofoon. Oskar vraagt of we even willen

17 stoppen, hij had iets vreemds aan de aanhanger gezien. We stoppen en kijken even na de aanhangwagen. En ja hoor, er is iets mis mee. Een gedeelte van de as begint over te breken waardoor het wagentje nog maar half achter ons aan hobbelt. We bedenken met z n allen een oplossing. Deze oplossing is dus: de assen,vering en banden van de aanhanger af halen en de aanhanger boven op onze imperiaal plaatsen. Zo gezegd zo gedaan. Binnen 30 minuten hebben we de aanhanger leeg gehaald, hem op zijn kop gelegd, alles eronderuit gesloopt, de kar op het dak, de spullen er weer in en onze dakkoffer daar weer boven op geplaatst. Teamwork. De belading van onze auto lijkt nu op de belading van de Marokkaanse vrachtwagens. In Nederland zouden we niet meer de weg op mogen op deze manier. Onze auto is nu net zo hoog als de Unimog met het verschil dat bij ons veel gewicht aan de bovenkant is en we dus problemen zullen krijgen met overhellen. Maar er is geen andere oplossing. Vanaf nu moeten we dus iets rustiger aan doen. Het gaat allemaal goed, alleen Wim rijdt zich nog twee keer vast in et zand maar heeft ervaring genoeg om zich er zelf weer uit te redden. In het donker komen we op onze overnachtingsplek. We zijn de laatste die aankomen en krijgen tenten aangewezen. Er staan op deze plek een aantal tenten waarin alle teams kunnen overnachten. Dit tenten behoren tot een kleine stam die aan de andere kant van de heuvel woont. We richten onze slaapplekken in en koken eten in de tenten samen met Pascal en Etienne. Door de geluiden merken we dat we aan het strand liggen. Doordat het donker is kon je dit niet zien. Daarna gaan we slapen. De volgende dag is het de bedoeling om 90 kilometer door duinen en overmorgen 60 kilometer langs het strand te rijden. Ik eb er zin in, maar een douche was nu niet verkeerd Dag 16 We worden wakker en we horen dat het vrij hard aan het stormen is. Het regent een beetje en er staat een flinke wind.we pakken onze auto in en vertrekken om kwart over negen, met een kwartier vertraging, uit ons kampement. Doordat we met de auto in de gister bijna de hele dag in de 4wd hebben moeten rijden verbruikte hij ongeveer 1:4. Hij zuipt dus flink. Ook ontdekken we bij het wegrijden dat onze ruitenwissers het niet meer doen. Gelukkig voor ons stopt het ook al bij het wegrijden met regenen en heeft dit dus verder geen gevolgen voor ons. Bij onze tocht door de woestijn vallen ons de banden op die overal rond liggen. De zijn de overblijfselen van de Dakar rally. Het is een mooi gebeuren op tv maar ze laten we enorm veel troep achter. Als de Dakar- auto s een band moeten vervangen laten ze de kapotte gewoon achter in de woestijn. We rijden over uitgestrekte zandvlaktes. Midden in het niets staat een paal met bordjes waarop de richting van de dorpjes of steden staan aangegeven. Op deze paal plakken we een sticker van Arcus en we schrijven allemaal onze namen erop. Leuke voor als er weer eens mensen langs komen. Even later rijden we langs het strand, een saaie weg zonder al te veel obstakels. Tegen half 3 komen we aan een soort grenspost. We moeten blijkbaar door een natuurgebied waarvoor je moet betalen. Wij willen dit niet betalen en doordat onze gidsen onderling contact hebben opgenomen weten we dat een achterliggend team de nodige papieren heeft. Hier moeten we dus op wachten. Later blijkt dat we het natuurgebied niet inrijden maar dat dit de uitgang is. Terwijl we op de andere staan te wachten staan er heel veel kinderen om ons heen die cadeautjes willen. Oskar tekent met een stift gezichtjes op schelpen die de kinderen hebben. Jan en zijn team hebben een boomstronk meegenomen om s avonds op het kampvuur te kunnen gooien. Hiervoor moeten ze aan deze grens ongeveer 65 euro boete betalen. De mensen in dit gebied zijn heel arm, maar we kijken raar op als een van de kinderen opeens een

18 mobieltje uit zijn broekzak haalt en begint te bellen?!?! Kort hierna rijden we weer het strand. Na ongeveer een uur op het strand te rijden stuurt de gids ons van het strand af de duinen in. Pascal en Etienne proberen erdoorheen te komen maar rijden hun auto onmiddellijk helemaal vast. Chris zet onze auto ook klem in het zand. Wij worden eruit getrokken maar de auto van de Poesjes staat nog steeds vast. Met zijn allen moeten we graven om de auto weer twee meter vooruit te kunnen krijgen. En dan weer graven voor de volgende twee meter. Doordat iedereen een mening heeft hoe het moet en beter kan ontstaan er de nodige irritaties. Na ongeveer een half uur hebben we de bus uit zijn lijden bevrijdt. Een ander team wat ons ondertussen als is gepasseerd wordt door de gidsen opgedragen om 100 meter verderop in de duinen hun overnachtingplaats in te richten. Zodra wij ook zover zijn doen wij dit ook. Opnieuw ontstaan de nodige irritaties omdat er onduidelijkheid is over hoe de auto s moeten komen te staan om de wind zo goed mogelijk te kunnen breken. Als dit eenmaal is gelukt graaf ik me een gat om mijn tent een beetje beschut neer te kunnen zetten. We hebben in Marokko aardappelen gekocht die nu in de Bassimog worden omgetoverd in frieten. Zelf maken we ons nog knakworsten met Saté sauce en ons avondeten is helemaal perfect. Na het eten zitten we nog lekker even aan het kampvuur. De boomstronk waarvoor er een boete is betaald blijkt echter helemaal niet te branden omdat er nog veel sappen inzitten. Vandaag is het weer de hele dag bewolkt geweest en niet echt warm waardoor het echte Saharagevoel wel een beetje ontbreekt. Tegen half 10 duik ik mijn tent in. Morgen kunnen we uitslapen omdat we pas na 1 uur kunnen vertrekken. Als het vloed is komt het water tot aan de duinen, waar wij niet overheen kunnen. Dus moeten we wachten op eb. Dan kunnen we gewoon over het strand rijden. Dag 17 Vandaag weet ik niet precies hoe laat ik ben opgestaan maar het zal ongeveer een uur of half 9 zijn geweest. Ik werd wakker doordat ik allemaal stemmen hoorde van mensen die aan het klagen waren over zand. Ik ga mijn tent uit en zie dat de auto s echt helemaal onder het zand zitten. Bij mensen die hun tent direct naast een auto hadden gezet, om bescherming tegen de harde wind en het zand te hebben, kijken raar op bij het wakker worden. Hun hele tent ligt vol met zand. Door de werveling die om de auto heen ontstaat wordt er zand in de tent gewaaid. Ik heb hier gelukkig geen last van. Even later hoor ik dat ik eens even bij het team van Jan een kijkje moet gaan nemen. De vier auto s die in een rij waren geparkeerd waren allemaal een halve meter in het zand gezakt. Ik ruim snel mijn spullen op omdat er donkere wolken hangen en het dreigt te gaan regenen. Zand alleen is erg, maar als er water bij komt is helemaal.piep. Als ik de auto inkijk lijkt ook deze problemen te hebben gehad om het stof/ zand buiten te houden. In de hele auto ligt een klein laagje. Gelukkig voor ons zet de regen niet door. De auto s die waren weggezakt worden door de lier van de ziekenwagen er met gemak uitgetrokken. Iedereen stond te kijken en stiekem hoopte iedereen op iets meer spektakel. Het verliep allemaal vrij soepeltjes. Dit was ongeveer om 10 uur. Vanaf toen was het wachten totdat we konden vertrekken. Het weer was niet echt geweldig dus zwemmen zat er niet echt in. Ik nam als ontbijt een paar krackers en ging toen met een stoeltje aan het water zitten, genieten van het zonnetje wat net een beetje door aan het komen was. Ongeveer om twee uur was het zover en konden we vertrekken. We waren voor een keuze gesteld wat we wilden gaan doen de komende twee dagen. Er was een optie waarbij je 40 km over het strand reedt en dan nog 120 km over verharde weg naar Nouakchott. De hoofdstad van Mauritanië. Optie twee: 40 km over het

19 strand dan een klein stuk verharde weg, dan opnieuw een stuk de Sahara in, overnachten, en de volgende dag via de verharde weg ook naar de hoofdstad. Na lang overwegen bleef voor ons niet veel over dan naar de hoofdstad te moeten rijden. Doordat we voor de Sahara niet alles hebben kunnen afvullen met Benzine hebben wij niet genoeg bij ons om nog een stuk door de woestijn aan te kunnen. Dat is dus balen. We rijden aanvankelijk met de groep die richting de hoofdstad gaat. Nadat zich al twee auto s hebben vast gereden op het strand, die wij eruit hebben getrokken, komen we bij een gedeelte waar er heel erg diepe zand is waar je niet doorheen komt doordat het water hier net nog is geweest. Vlak daarnaast begint de mulle zand van een duin. We hebben dus een probleem. Kort voor deze plek staan twee andere auto s. Fransen met een engels kenteken die al twee uur bezig zijn om een gedeelte van de zandduin af te graven en vlak te maken om daar doorheen te kunnen. Wij pakken ook allemaal de scheppen en werken daaraan verder. Ondertussen zijn alle auto s al gearriveerd en ontstaat er dus een grote groep. Enkele auto s uit onze groep, hebben zich vast gereden in het zand. Deze worden eerst met pijn en moeite eruit getrokken. De Unimog komt voor het eerst echt van pas en trekt een auto eruit. Hierna vliegt de een na de ander over het door ons nieuw aangelegde stukje weg. Er zijn ook nog rijplaten neergelegd zodat de ondergrond goed genoeg is. Hierna vervolgen we onze weg nog ongeveer 30 kilometer over het strand voordat we bij een dorpje komen van waaruit we de verharde weg kunnen oversteken. Hier worden nog een keer afspraken gemaakt over welke keuzes er worden gemaakt omdat er nog enige hoop op brandstof was in dit plaatsje. Dit is er dus niet. Mijn zin om nog eens verder door de Sahara te gaan is ook wel een beetje over. Het weer zit niet echt meer. Het is alsof we het Nederlandse weer mee hebben genomen. Dus ik besluit om naar de hoofdstad te rijden en in een hotel te gaan overnachten. Bart en Oskar waren dit ook van Plan. Doordat de gidsen tot nu toe bij Pascal en Etienne in de auto hebben gezeten, en deze het nu wel een beetje zat zijn, zit het eraan te komen dat de gids in de Unimog moet gaan zitten. Cliff heeft echter totaal geen zin om in het busje te gaan zitten omdat hij vind dat hij niet veel geld erin heeft gestoken om vervolgens niet in zijn eigen auto mee te kunnen rijden. Dus Bas en Cliff hebben er genoeg van en besluiten ook om door te rijden naar het hotel. Oskar komt bij ons in de auto zitten, omdat deze toch niet genoeg benzine heeft om door de Sahara te rijden en Chris pakt zijn spullen om deze bij Wim te leggen. Wij vervolgen onze weg richting hotel. Anderhalf uur later komen we aan. Onderweg zijn we enkele keren aangehouden. Oskar had echter zijn papieren niet in onze auto. Bij de vraag naar papieren geven we ieder zijn eigen kopie + een extra voor Oskar. Zolang ze niet op de papieren kijken is er niets aan de hand. Ons trucje lukt en we kunnen bij elke post gewoon doorrijden. Ons hotel lijkt goed verzorgt. Deze stad is rijker dan Nouabidou waar we een paar dagen terug zijn geweest. We richten onze kamer in en krijgen een lekker broodje te eten. Niet veel later komen ook de auto s aan die verder door de Sahara wilden rijden. Er was blijkbaar een miscommunicatie met de gidsen. Deze waren 50 meter van de verharde weg af gereden en begonnen daar hun kamp op te slaan. Ze zeiden dat er niet verder het land in gereden kon worden omdat iedereen zich zou vast rijden. Dus wilden ze daar overnachten. Daarin hebben de meesten echter geen trek en zijn dus doorgereden naar ons hotel. Enkele auto s hebben ervoor gekozen om toch op die plek te overnachten. S avonds gaan we met een aantal mensen in de stad wat eten. Bij de Libanees. Ik eet alleen een beetje salade omdat ik nog vol zit van het broodje wat we te eten gekregen hebben.. Daarna ga ik lekker douchen en werk mijn dagboek bij waarna ik lekker ga slapen.

20 Foto's bij bericht Dag Dag 18 De dag begon iets minder prettig dan gewend. Ik werd wakker en kon niet meer goed slapen. Gisteravond hebben we te horen gekregen dat je niets meer met je pasjes kan. Dus ook met je creditcard kun je niets meer beginnen. Bij de grensovergang naar Senegal zou je Euro s moeten hebben. Iets wat we niet meer veel hebben omdat ons verteld werd dat we noch wel met creditcard zouden kunnen betalen. Dus we moeten iets verzinnen om aan geld te komen. Meteen na het ontbijt pakken we ons een gids mee die ons naar de bank brengt. We kunnen geld afhalen van de bank, helaas wel met een limiet maar genoeg om ons de komende drie weken mee te redden. Zodra we geld af hebben gehaald, wat we moeten doen in een klein kantoortje naast de bank moeten we dit geld ook gewisseld hebben in Euro s. Bij het hotel bod met ons een wisselkoers van 370 aan. De normale wisselkoers is 340(ouglyias of zoiets) voor 1 euro. Dus dan leggen we flink bij. De bank kan ons een wisselkoers van 350 geven maar als we daar aankomen om te wisselen blijkt dat ze niet genoeg euro s ter beschikking hebben. De banken hebben in Mauritanië geen geld, dat zit namelijk bij de bedrijven. En nu? De gids weet nog wel een adres. We zijn met vijf man meegegaan, weer allemaal achter in de Unimog. Daarmee rijden we ook naar de bestemming. Als ik kort voor het bereiken uit het raam van de Unimog kijk wordt me al snel duidelijk dat we in een gedeelte van de

London. klas 2B kompas. Dagboek: Gemaakt door Stacey Wilbrink

London. klas 2B kompas. Dagboek: Gemaakt door Stacey Wilbrink London klas 2B kompas Dagboek: Gemaakt door Stacey Wilbrink Dag 1 Klas 2b van het kompas moesten allemaal verzamelen op het station Breda. Daar werden de kinderen uitgezwaaid door hun ouders. De kinderen

Nadere informatie

de aanbieding reclame, korting De appels zijn in de a Ze zijn vandaag extra goedkoop.

de aanbieding reclame, korting De appels zijn in de a Ze zijn vandaag extra goedkoop. Woordenlijst bij hoofdstuk 4 de aanbieding reclame, korting De appels zijn in de a Ze zijn vandaag extra goedkoop. alleen zonder andere mensen Hij is niet getrouwd. Hij woont helemaal a, zonder familie.

Nadere informatie

Iris marrink Klas 3A.

Iris marrink Klas 3A. Iris marrink Klas 3A. 1 Inhoud. 1- Voorpagina 2- Inhoud, inleiding & mijn mening 3- Dag 1 4- Dag 2 5- Dag 3 6- Dag 4 7- Dag 5 Inleiding. Ik kreeg als opdracht om een dagverslag te maken over Polen. 15

Nadere informatie

MEMORY WOORDEN 1.1. TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 1

MEMORY WOORDEN 1.1. TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 1 MEMORY WOORDEN 1.1 TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 1 ik jij hij zij wij jullie zij de baby het kind ja nee de naam TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 2 MEMORY WOORDEN 1.2 TaalCompleet A1 Memory Woorden

Nadere informatie

Het restaurant in Otterlo.

Het restaurant in Otterlo. Het verslag van mijn spontane actie/uitdaging handbikend van Enschede naar Scherpenzeel en terug. Een totale afstand van 259,92 km en heb hier zowel de zaterdag als de zondag 12 uur over gedaan (inclusief

Nadere informatie

Une Belle Histoire Nou, daar sta je dan. Met je goede gedrag, langs de snelweg in Belgie met een lekke achterband. Maar wacht, ik ga veel te snel. Vrijdagochtend zouden we met 14 Goodfellas vertrekken

Nadere informatie

Namibië. 25 augustus 2015

Namibië. 25 augustus 2015 Namibië 25 augustus 2015 Verslag Namibië 27-6 tm 9-7- 2015 27-6 Vertrek vanaf Frankfurt om 20.10 uur. 28-6 Na een vlucht van 10 uur zijn wij aangekomen op Windhoek. Wat was het koud s,morgens vroeg om

Nadere informatie

Bijzondere vakantie op Cyprus Ans van den Helm

Bijzondere vakantie op Cyprus Ans van den Helm Bijzondere vakantie op Cyprus Ans van den Helm In 2011 gingen mijn man en ik 10 dagen op vakantie naar Cyprus. Toen we geland waren, stond er een taxi klaar, om ons naar ons vakantieverblijf, te brengen.

Nadere informatie

Tik-tak Tik-tak tik-tak. Ik tik de tijd op mijn gemak. Ik haast me niet zoals je ziet. Tik-tak tik-tak, ik denk dat ik een slaapje pak.

Tik-tak Tik-tak tik-tak. Ik tik de tijd op mijn gemak. Ik haast me niet zoals je ziet. Tik-tak tik-tak, ik denk dat ik een slaapje pak. Tik-tak - Lees het gedicht tik-tak voor. Doe dit in het strakke ritme van een langzaam tikkende klok: Tik - tak - tik - tak Ik tik - de tijd - op mijn - gemak. Enzovoort. - Laat de kinderen vrij op het

Nadere informatie

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen 1. Print deze tekst 2. Download het geluidsbestand en luister Je gaat een toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen maken. Dit is een leestoets. De toets heeft vijf delen. Deel A, B, C, D en E. Deze toets

Nadere informatie

Opstartles 10. EXTRA Oefenen met woorden bij de lessen

Opstartles 10. EXTRA Oefenen met woorden bij de lessen www.edusom.nl Opstartles 10. EXTRA Oefenen met woorden bij de lessen Het is belangrijk om veel woorden te leren. In deze extra les vindt u extra woorden bij de Opstartlessen 1 t/m 5. Kijk ook eens naar

Nadere informatie

Elke miskraam is anders (deel 2)

Elke miskraam is anders (deel 2) Elke miskraam is anders (deel 2) Eindelijk zijn we twee weken verder en heb ik inmiddels de ingreep gehad waar ik op zat te wachten. In de tussen tijd dacht ik eerst dat ik nu wel schoon zou zijn, maar

Nadere informatie

Maar gelukkig is er nog de Zing-Piet. Die zorgt ervoor dat alle Pieten alle Sinterklaasliedjes goed kunnen zingen. Dus ook:

Maar gelukkig is er nog de Zing-Piet. Die zorgt ervoor dat alle Pieten alle Sinterklaasliedjes goed kunnen zingen. Dus ook: Weten jullie hoe Sinterklaas van Spanje naar Nederland komt? Ja? Met de fiets? Nee! Met de stoomboot, natuurlijk! Het is een heel gedoe voordat Sinterklaas en zijn Pieten kunnen vertrekken. Je wil niet

Nadere informatie

Veertien leesteksten. Leesvaardigheid A1. Te gebruiken bij : Basisexamen Inburgering Studieboek. Ad Appel

Veertien leesteksten. Leesvaardigheid A1. Te gebruiken bij : Basisexamen Inburgering Studieboek. Ad Appel Veertien leesteksten Leesvaardigheid A1 Te gebruiken bij : Basisexamen Inburgering Studieboek Ad Appel Uitgave: Appel, Aerdenhout 2011-2016 Verkoopprijs: 1,95 Ad Appel Te bestellen via www.adappelshop.nl

Nadere informatie

koploper Oktober/ November 2013

koploper Oktober/ November 2013 koploper NIEUWS Oktober/ November 2013 Kinderboekenweek De kinderboekenweek was erg leuk, het ging over sport. Wij moesten een sport bedenken voor meneer GertJan. Zijn knie deed zeer en toen moest hij

Nadere informatie

Scandinavië en Baltische staten

Scandinavië en Baltische staten Scandinavië en Baltische staten 1 / 19 2 / 19 3 / 19 4 / 19 5 / 19 6 / 19 7 / 19 8 / 19 9 / 19 10 / 19 11 / 19 12 / 19 13 / 19 14 / 19 15 / 19 16 / 19 Hele gezellig avond gehad en na nog een lekker ontbijtje

Nadere informatie

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen 1. Print deze tekst 2. Download het geluidsbestand en luister Je gaat een toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen maken. Dit is een leestoets. De toets heeft vijf delen. Deel A, B, C, D en E. Deze toets

Nadere informatie

Etappe 15 van Meyzieu naar Annonay met veel klimmen en klauteren. Totaal 145 kilometer. Vrijdag 13 mei 2016. Van Volendam naar Meyzieu.

Etappe 15 van Meyzieu naar Annonay met veel klimmen en klauteren. Totaal 145 kilometer. Vrijdag 13 mei 2016. Van Volendam naar Meyzieu. Etappe 15 van Meyzieu naar Annonay met veel klimmen en klauteren. Totaal 145 kilometer. Vrijdag 13 mei 2016. Van Volendam naar Meyzieu. Onze groep bestond oorspronkelijk uit zes man. Helaas moesten twee

Nadere informatie

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen 1. Print deze tekst 2. Download het geluidsbestand en luister Je gaat een toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen maken. Dit is een leestoets. De toets heeft vijf delen. Deel A, B, C, D en E. Deze toets

Nadere informatie

Tornado. Maartje gaat voor het eerst logeren. s Nachts belandt ze met haar vriendinnetje Eva in een tornado en beleven ze een heel spannend avontuur.

Tornado. Maartje gaat voor het eerst logeren. s Nachts belandt ze met haar vriendinnetje Eva in een tornado en beleven ze een heel spannend avontuur. Tornado Maartje gaat voor het eerst logeren. s Nachts belandt ze met haar vriendinnetje Eva in een tornado en beleven ze een heel spannend avontuur. Geschreven in januari 2012 (Geïllustreerd t.b.v. het

Nadere informatie

Inhoud. Een nacht 7. Voetstappen 27. Strijder in de schaduw 51

Inhoud. Een nacht 7. Voetstappen 27. Strijder in de schaduw 51 Inhoud Een nacht 7 Voetstappen 27 Strijder in de schaduw 51 5 Een nacht 6 Een plek om te slapen Ik ben gevlucht uit mijn land. Daardoor heb ik geen thuis meer. De wind neemt me mee. Soms hierheen, soms

Nadere informatie

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen 1. Print deze tekst 2. Download het geluidsbestand en luister Je gaat een toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen maken. Dit is een leestoets. De toets heeft vijf delen. Deel A, B, C, D en E. Deze toets

Nadere informatie

Schoolkamp 2015, Jacco

Schoolkamp 2015, Jacco Schoolkamp 2015, Jacco We gingen om 10:30 weg met de bus, eigenlijk moesten we met de fiets maar het stormde hard. Met de bus reden we naar Basal, daar werd verteld wat ze deden en we gingen stenen zoeken.

Nadere informatie

IK OVERLEEFDE AUSCHWITZ

IK OVERLEEFDE AUSCHWITZ Ferenc Göndör IK OVERLEEFDE AUSCHWITZ Uitgeverij Eenvoudig Communiceren 3 Mijn vader Lang geleden kwam een jonge, joodse man naar het land Hongarije. Mohr Goldklang was zijn naam. Dat was mijn opa. Mohr

Nadere informatie

O, antwoordde ik. Verder zei ik niets. Ik ging vlug de keuken weer uit en zonder eten naar school.

O, antwoordde ik. Verder zei ik niets. Ik ging vlug de keuken weer uit en zonder eten naar school. Voorwoord Susan schrijft elke dag in haar dagboek. Dat dagboek is geen echt boek. En ook geen schrift. Susans dagboek zit in haar tablet, een tablet van school. In een map die Moeilijke Vragen heet. Susan

Nadere informatie

Verhaal: Jozef en Maria

Verhaal: Jozef en Maria Verhaal: Jozef en Maria Er was eens een vrouw, Maria. Maria was een heel gewone jonge vrouw, net zo gewoon als jij en ik. Toch had God haar uitgekozen om iets heel belangrijks te doen. Iets wat de hele

Nadere informatie

veeg de tranen van me weg. Ik kijk nog eens rond en er valt een hoop spanning van me af. Er komt zelfs een kleine glimlach op me gezicht terug.

veeg de tranen van me weg. Ik kijk nog eens rond en er valt een hoop spanning van me af. Er komt zelfs een kleine glimlach op me gezicht terug. Het DOC Ik kruip in één van de buikpijn terwijl ik in bed lig. Mijn gedachten gaan uit naar de volgende dag. Ik weet wat er die dag staat te gebeuren, maar nog niet hoe dit zal uitpakken. Als ik hieraan

Nadere informatie

De meester is een Vampier

De meester is een Vampier De meester is een Vampier Door Wout Terpstra Het is maandag en Tom werd wakker. Hij vindt het altijd heel leuk op school. Maar vandaag weet hij het niet. Want ze krijgen een nieuwe meester. Tom!Tom! Ben

Nadere informatie

Heel veel plezier met het volgen van deze reis en ik hoop jullie over 10 weken weer te zien.

Heel veel plezier met het volgen van deze reis en ik hoop jullie over 10 weken weer te zien. Vertrek dag Vandaag 8 Februari is het dan zover! Na maanden van voorbereiding gaan we eindelijk vertrekken. Gister avond nog een feestje gehad, iedereen nog bedankt voor het komen! Wat een geluk dat ik

Nadere informatie

WEEKEND SPA/ARDENNEN/EIFFEL 21, 22 EN 23 SEPTEMBER 2007

WEEKEND SPA/ARDENNEN/EIFFEL 21, 22 EN 23 SEPTEMBER 2007 1 van 15 18-11-2012 20:40 WEEKEND SPA/ARDENNEN/EIFFEL 21, 22 EN 23 SEPTEMBER 2007 Door René van Maanen en Nol van Asseldonk Maandag begon de week met wat slechtere weersvoorspellingen voor het weekeinde.

Nadere informatie

Ik ben maar een eenvoudige ezel, maar ik wil je graag een mooi verhaal vertellen

Ik ben maar een eenvoudige ezel, maar ik wil je graag een mooi verhaal vertellen De ezel van Bethlehem Naar een verhaal van Jacques Elan Bewerkt door Koos Stenger Ik ben maar een eenvoudige ezel, maar ik wil je graag een mooi verhaal vertellen over iets wat er met me gebeurd is. Het

Nadere informatie

Vakantie Onur Frankrijk september 2010

Vakantie Onur Frankrijk september 2010 Vakantie Onur Frankrijk september 2010 Inleiding Midden juni begon ons als team op te vallen dat Onur zich erg begon terug te trekken. Hij wilde vaak alleen op zijn kamer blijven terwijl heel Nederland

Nadere informatie

Reisverslag van reis 4 Zeeland en België van 9 t/m 14 mei 2013

Reisverslag van reis 4 Zeeland en België van 9 t/m 14 mei 2013 Reisverslag van reis 4 Zeeland en België van 9 t/m 14 mei 2013 Vandaag 9 mei zijn we om 10.15 uur vertrokken vanaf de Handihome uit Nijverdal om naar Zeeland te gaan. Om 11.30 uur was het tijd voor een

Nadere informatie

Lieve vrienden van El Manguaré,

Lieve vrienden van El Manguaré, Lieve vrienden van El Manguaré, Vanuit een overstroomd Iquitos de tweede tamtam van 2012. Twee dagen geleden schreef ik onderstaand stukje: Manguaré kampt met wateroverlast! Zoals Yolanthe in de vorige

Nadere informatie

Een buik van wol. Tom! Tom! Cato kwam hard aan rennen. En zei: vandaag word mevr. Catharina. 90 jaar en ik wil haar een heel mooi cadeau

Een buik van wol. Tom! Tom! Cato kwam hard aan rennen. En zei: vandaag word mevr. Catharina. 90 jaar en ik wil haar een heel mooi cadeau Een buik van wol. Tom! Tom! Cato kwam hard aan rennen En zei: vandaag word mevr. Catharina 90 jaar en ik wil haar een heel mooi cadeau Geven. Ja maar wat zei Tom. Umm wacht ik Weet het zei Cato een herinnering.

Nadere informatie

1 Werkwoord. (wonen, werken, lopen,...) 8 Grammatica is niet moeilijk. wonen, werken, lopen,... noemen we werkwoorden.

1 Werkwoord. (wonen, werken, lopen,...) 8 Grammatica is niet moeilijk. wonen, werken, lopen,... noemen we werkwoorden. 1 Werkwoord (wonen, werken, lopen,...) wonen, werken, lopen,... noemen we werkwoorden. 8 Grammatica is niet moeilijk 1.1 woon, woont, wonen Ik woon nu in Nederland. Jij woont nu in Nederland. U woont nu

Nadere informatie

Vakantie in Weert. Vakantiepark Weerterbergen. 29 augustus tot en met 5 september 2014 M A I C K L E G O N N I E T H E O

Vakantie in Weert. Vakantiepark Weerterbergen. 29 augustus tot en met 5 september 2014 M A I C K L E G O N N I E T H E O Vakantie in Weert 29 augustus tot en met 5 september 2014 Vakantiepark Weerterbergen G O N N I E M A I C K L E T H E O Reisleider Theo haalt de bus bij het kantoor van Tendens op. Waar woont Gonnie nou

Nadere informatie

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen 1. Print deze tekst 2. Download het geluidsbestand en luister Je gaat een toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen maken. Dit is een leestoets. De toets heeft vijf delen. Deel A, B, C, D en E. Deze toets

Nadere informatie

NOORWEGEN. Vertrek: s ochtends moesten we gewoon naar school tot 12 uur. we werden 09-05-2012 13-05-2012

NOORWEGEN. Vertrek: s ochtends moesten we gewoon naar school tot 12 uur. we werden 09-05-2012 13-05-2012 NOORWEGEN 09-05-2012 13-05-2012 Vertrek: s ochtends moesten we gewoon naar school tot 12 uur. we werden door onze ouders naar Schiphol gebracht. Ik zat bij Ilonka in de auto. Op Schiphol gaf meester Hendrie

Nadere informatie

De beklimming van de Kilimanjaro

De beklimming van de Kilimanjaro De beklimming van de Kilimanjaro Jullie hebben mij gemist begin november tijdens de karatetraining om de reden dat ik helemaal in Tanzania was om de Kilimanjaro te beklimmen met 3 vrienden. Deze berg is

Nadere informatie

Gratis Rapport : Wat Te Doen Voor, Tijdens En Na Je Eerste Marathon. - Eelco de Boer -

Gratis Rapport : Wat Te Doen Voor, Tijdens En Na Je Eerste Marathon. - Eelco de Boer - Gratis Rapport : Wat Te Doen Voor, Tijdens En Na Je Eerste Marathon - Eelco de Boer - Gratis Rapport : Wat Te Doen Voor, Tijdens En Na Je Eerste Marathon Beste lezer, Ik hoop dat jouw doorzettingsvermogen

Nadere informatie

Deel 1: Trrrring! De wekker geeft met veel lawaai aan dat het tijd is om op te staan. Je hoort een langgerekte geeuw, het is pas 6 uur s ochtends. Maar Jordie moet er uit want hij moet zijn krantenwijk

Nadere informatie

Stufe 1. Kreuzen Sie die richtige(n) Lösung(en) an. 1. Waar kom je a) van. b) vandaan. c) vandaag. 2. u Duitse? a) Bent b) Ben c) Zijn

Stufe 1. Kreuzen Sie die richtige(n) Lösung(en) an. 1. Waar kom je a) van. b) vandaan. c) vandaag. 2. u Duitse? a) Bent b) Ben c) Zijn Stufe 1 i1 Kreuzen Sie die richtige(n) Lösung(en) an. 1. Waar kom je a) van. b) vandaan. c) vandaag. 2. u Duitse? a) Bent b) Ben c) Zijn 3. heet jij? a) Wie b) Wat c) Hoe 4. Hoe gaat het met? a) jou b)

Nadere informatie

MundoRado reis naar Maleme, Kreta.

MundoRado reis naar Maleme, Kreta. MundoRado reis naar Maleme, Kreta. Op maandag 9 juni was het zover. We gingen op vakantie naar het mooie eiland Kreta en om precies te zijn, naar Maleme. Om 12.00 uur moesten wij ons verzamelen op Schiphol

Nadere informatie

Vandaag gingen we naar PLOPSALAND! Hier keken we al een hele week naar uit! Verschillende attracties doen, bekende tv-sterren ontmoeten en een hele

Vandaag gingen we naar PLOPSALAND! Hier keken we al een hele week naar uit! Verschillende attracties doen, bekende tv-sterren ontmoeten en een hele Vroeg in de morgen kwamen we aan op school, als snel stond de hele gang vol met koffers. Iedereen was een beetje zenuwachtig om te vertrekken. Het wachten op de bus leek wel eindeloos Maar al snel konden

Nadere informatie

Verslag Roemenië reis 11 mei 2013 t/m 14 mei 2013 Gerjan Visscher, Wim de Jonge, Harma Koers, Gerrie Knol en Tiny Bergman

Verslag Roemenië reis 11 mei 2013 t/m 14 mei 2013 Gerjan Visscher, Wim de Jonge, Harma Koers, Gerrie Knol en Tiny Bergman Verslag Roemenië reis 11 mei 2013 t/m 14 mei 2013 Gerjan Visscher, Wim de Jonge, Harma Koers, Gerrie Knol en Tiny Bergman Het is zaterdag 11 mei 2013. De wekker loopt af om 03.00 uur. Oei, wat is het vroeg.

Nadere informatie

Wandelen voor Water. 6 Kilometer lopen met 6 liter water op je rug. Net als kinderen in derde wereld landen. Wandelen voor Water

Wandelen voor Water. 6 Kilometer lopen met 6 liter water op je rug. Net als kinderen in derde wereld landen. Wandelen voor Water 6 Kilometer lopen met 6 liter water op je rug. Net als kinderen in derde wereld landen Wandelen voor water 21 Maart 2014 gingen groep 8 en groep 7 van onze school wandelen voor water. Dat hield in dat

Nadere informatie

3 Bijna ruzie. Maar die Marokkanen en Turken horen hier niet. Ze moeten het land uit, vindt Jacco.

3 Bijna ruzie. Maar die Marokkanen en Turken horen hier niet. Ze moeten het land uit, vindt Jacco. 1 Het portiek Jacco ruikt het al. Zonder dat hij de voordeur opendoet, ruikt hij al dat er tegen de deur is gepist. Dat gebeurt nou altijd. Zijn buurjongen Junior staat elke avond in het portiek te plassen.

Nadere informatie

Noah(een kerstverhaal)

Noah(een kerstverhaal) Noah(een kerstverhaal) Josja loopt mopperend tussen de tafeltjes door. Hij heeft een hotelletje aan de rand van Bethlehem. Het is druk in zijn hotel en alles loopt in het honderd. Daarom is hij binnensmonds

Nadere informatie

Neus correctie 2012. Aanleiding. Intake gesprek. Stap 1: Wat gaan we doen

Neus correctie 2012. Aanleiding. Intake gesprek. Stap 1: Wat gaan we doen Neus correctie 2012 Aanleiding Al een tijdje heb ik last van mijn neus. Als kind van een jaar of 5 kreeg ik een schep tegen mijn neus, wat er waarschijnlijk voor heeft gezorgd dat mijn neus brak. Als kind

Nadere informatie

Take a look at my life week 5&6

Take a look at my life week 5&6 Take a look at my life week 5&6 Maandag 27 januari 2014 Zou vandaag gaan werken, maar heb op het laatste moment afgezegd omdat het nogal glad was op de weg. Dus ik durfde het niet aan om op de fiets naar

Nadere informatie

De Kilimanjaro, hoogste berg van Afrika. Reisverslag van Helmut Brockmeyer.

De Kilimanjaro, hoogste berg van Afrika. Reisverslag van Helmut Brockmeyer. De Kilimanjaro, hoogste berg van Afrika. Reisverslag van Helmut Brockmeyer. Al vanaf mijn schooltijd is de Afrikaanse berg Kilimanjaro bijgebleven. Afrika en een berg met sneeuw? De interesse werd verder

Nadere informatie

Een Berbers dorp. Mijn zussen en ik mochten van mijn vader naar school. Meestal mochten alleen jongens naar school.

Een Berbers dorp. Mijn zussen en ik mochten van mijn vader naar school. Meestal mochten alleen jongens naar school. Een Berbers dorp Ik ben geboren en opgegroeid in het noorden van Marokko. In een buitenwijk van de stad Nador. Iedereen kent elkaar en altijd kun je bij de mensen binnenlopen. Als er feest is, viert het

Nadere informatie

Bijbellezing: Johannes 2 vers 1-12. Bruiloftsfeest

Bijbellezing: Johannes 2 vers 1-12. Bruiloftsfeest Bijbellezing: Johannes 2 vers 1-12 Bruiloftsfeest Sara en Johannes hebben een kaart gekregen In een hele mooie enveloppe Met de post kregen ze die kaart Weet je wat op die kaart stond? Nou? Wij gaan trouwen!

Nadere informatie

Rivka voelt tranen in haar ogen. Vader aait over haar wang. Hij zegt: Veel plezier, prinsesje. Vergeet je nooit wie je bent? Dan draait vader zich

Rivka voelt tranen in haar ogen. Vader aait over haar wang. Hij zegt: Veel plezier, prinsesje. Vergeet je nooit wie je bent? Dan draait vader zich 1942-1943 1 Rivka! Het is tijd om te gaan!, roept vader. Rivka is blij. Ze gaat logeren. Ze weet niet bij wie. En ze weet ook niet hoe lang. Maar ze heeft er wel zin in. Vader heeft gezegd: Je gaat in

Nadere informatie

Matteüs 25:1-13 - Gezinsdienst: Wachten duurt lang!

Matteüs 25:1-13 - Gezinsdienst: Wachten duurt lang! Matteüs 25:1-13 - Gezinsdienst: Wachten duurt lang! Liturgie Zingen: -Opwekking 654 Dank U voor deze nieuwe dag -Zoek eerst het Koninkrijk van God -Weet je waar het hemels koninkrijk op lijkt (Elly en

Nadere informatie

Reisverslag van Barneveld naar Stockholm in Zweden

Reisverslag van Barneveld naar Stockholm in Zweden Reisverslag van Barneveld naar Stockholm in Zweden De combinatie is een DAF FTG 510 van Dedemdiensten (eigenaar Ed Jan de Hoop) en een oplegger van de Firma J.P. Vis waar Ed Jan voor rijdt, met een vracht

Nadere informatie

Spekkoek. Op de terugweg praat zijn oma de hele tijd. Ze is blij omdat Igor maandag mag komen werken.

Spekkoek. Op de terugweg praat zijn oma de hele tijd. Ze is blij omdat Igor maandag mag komen werken. Spekkoek Oma heeft de post gehaald. Er is een brief van de Sociale Werkplaats. Snel scheurt ze hem open. Haar ogen gaan over de regels. Ze kan het niet geloven, maar het staat er echt. Igor mag naar de

Nadere informatie

Beaugency, 18 mei 2007

Beaugency, 18 mei 2007 Beaugency, 18 mei 2007 30 kilometer, totaal 303 kilometer Negenentwintig kilometer vanaf de kathedraal, zegt mijn routebeschrijving. Daar zie ik wel tegenop, vooral omdat de route helemaal de GR3 volgt.

Nadere informatie

De muziekreis naar Valkenburg.

De muziekreis naar Valkenburg. De muziekreis naar Valkenburg. 24 maart 2014 Vandaag gaan we met het Buitenhof naar Valkenburg voor de muziekreis. De begeleiders Marij en Henk gaan al vroeg op pad om iedereen op te halen. Marij haalt

Nadere informatie

Ik moet Claire nu niet aankijken. Wij kennen elkaar te goed. Mijn ogen zouden me verraden.

Ik moet Claire nu niet aankijken. Wij kennen elkaar te goed. Mijn ogen zouden me verraden. 1. We gaan eten in een restaurant. Serge heeft gereserveerd; dat doet híj altijd. Het is zo n restaurant waar je drie maanden van tevoren moet bellen. Of nog langer. Serge belt nooit drie maanden van tevoren.

Nadere informatie

MARIAN HOEFNAGEL. De nieuwe buurt. Uitgeverij Eenvoudig Communiceren

MARIAN HOEFNAGEL. De nieuwe buurt. Uitgeverij Eenvoudig Communiceren MARIAN HOEFNAGEL De nieuwe buurt Uitgeverij Eenvoudig Communiceren 1 4 Een nieuw huis Dit is nu ons nieuwe huis. De auto stopt en Kika s vader wijst trots naar het huis rechts. Kika kijkt. Het is een rijtjeshuis

Nadere informatie

Bad Marienberg. 21 t/m 25 april 2011

Bad Marienberg. 21 t/m 25 april 2011 Bad Marienberg 21 t/m 25 april 2011 Donderdag 21 april Heel - Bad Marienberg 195 km Aankomend weekend is het Pasen en dat betekent dat Wim 4 dagen vrij is. We hebben besloten om richting het Westerwald

Nadere informatie

Water Egypte. In elk land hebben mensen hun eigen gewoontes. Dat merk je als je veel reist. Ik zal een voorbeeld geven.

Water Egypte. In elk land hebben mensen hun eigen gewoontes. Dat merk je als je veel reist. Ik zal een voorbeeld geven. Water Egypte In elk land hebben mensen hun eigen gewoontes. Dat merk je als je veel reist. Ik zal een voorbeeld geven. Ik ga naar een restaurant in Nederland. Daar bestel ik een glas water. De ober vraagt

Nadere informatie

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen 1. Print deze tekst 2. Download het geluidsbestand en luister Je gaat een toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen maken. Dit is een leestoets. De toets heeft vijf delen. Deel A, B, C, D en E. Deze toets

Nadere informatie

Take a look at my life 9

Take a look at my life 9 Take a look at my life 9 Verslaafd aan foto,s maken. Elke dag weer mijn mobiel uit me zak halen en foto,s maken van de dingen die ik mee maak of tegenkom. Er zijn al zoveel mensen die gebruik maken van

Nadere informatie

Vogezen 18 21 juni 2015

Vogezen 18 21 juni 2015 Vogezen 18 21 juni 2015 Deze dagen werden gekenmerkt door niet al te best weer; af en toe een bui en ongeveer 18 graden, maar de temperatuur steeg aanzienlijk door het prettige gezelschap, discussies,

Nadere informatie

Bijlage 1: Luchtpost voor de kerstman van Brigitte Weninger. Luchtpost voor de kerstman 1

Bijlage 1: Luchtpost voor de kerstman van Brigitte Weninger. Luchtpost voor de kerstman 1 Bijlage 1: Luchtpost voor de kerstman van Brigitte Weninger Luchtpost voor de kerstman 1 Martijn en zijn moeder woonden in een dorpje hoog in de bergen. Ze waren arm. Martijn had geen vader. Martijns moeder

Nadere informatie

1 Vinden de andere flamingo s mij een vreemde vogel? Dat moeten ze dan maar zelf weten. Misschien hebben ze wel gelijk. Het is ook raar, een flamingo die jaloers is op een mens. En ook nog op een paard.

Nadere informatie

KINDEREN VAN HET LICHT

KINDEREN VAN HET LICHT KINDEREN VAN HET LICHT Verteller: Het gebeurde in een donkere nacht, heel lang geleden, dat er herders in het veld waren, die de wacht hielden over hun schapen. Zij stonden net wat met elkaar te praten,

Nadere informatie

Papa en mama hebben ruzie. Ton en Toya vinden dat niet leuk. Papa wil graag dat Ton en Toya bij hem op bezoek komen, maar van mama mag dat niet.

Papa en mama hebben ruzie. Ton en Toya vinden dat niet leuk. Papa wil graag dat Ton en Toya bij hem op bezoek komen, maar van mama mag dat niet. Bezoek op kantoor Papa en mama hebben ruzie. Ton en Toya vinden dat niet leuk. Papa wil graag dat Ton en Toya bij hem op bezoek komen, maar van mama mag dat niet. Ton en Toya hebben wat problemen thuis.

Nadere informatie

SV Baarn D1 pakt eerste prijs in Parijs!

SV Baarn D1 pakt eerste prijs in Parijs! SV Baarn D1 pakt eerste prijs in Parijs! De D1 van SV Baarn is met Pinksteren vier dagen naar Parijs geweest. Dit was een onvergetelijke ervaring voor de spelers uit het team. De ploeg van Jacco Engelsman,

Nadere informatie

Mooie route door Friesland en veel gezien, maar weinig andere A112 onderweg

Mooie route door Friesland en veel gezien, maar weinig andere A112 onderweg De Elfstedentocht Nou daar gaan we dan, onze eerste automeeting met de A112. We hadden er veel zin in en natuurlijk veel te vroeg wakker. Dus door de polder scheuren in de vroegte met de net gepoetste

Nadere informatie

Fiets vakantie Gran Canaria oktober 2013.

Fiets vakantie Gran Canaria oktober 2013. Fiets vakantie Gran Canaria oktober 2013. In de zomer van 2013 is het plan geboren om met de racefiets een weekje te fietsen op Gran Canaria. 11 oktober is na wat voorbereiding de vertrek datum gevonden.

Nadere informatie

Groetjes Lisa. Groetjes Vicky

Groetjes Lisa. Groetjes Vicky Vandaag moesten we leraren tegen 8 spelen. Dat waren een heleboel opdrachten en die moesten binnen 2 uur uitvoeren. Maar het is ons gelukt en dat vond ik het leukste van de dag. Ik ben benieuwd wat we

Nadere informatie

Beste lezers van De Geldfabriek,

Beste lezers van De Geldfabriek, Beste lezers van De Geldfabriek, Ik hoop dat jullie veel plezier hebben gehad met het lezen van dit verhaal. Vonden jullie ook dat Pippa wel erg veel aan mooie spullen dacht? En dat sommige mensen onaardig

Nadere informatie

Reisverslag Wijnreis 2011

Reisverslag Wijnreis 2011 Woensdag 2 November: Een uitgestelde start in verband met een ISO audit.. Omniva le Ridderkerk om 16.45 uur. Tot onze verbazing geen files in ons land en België. Spreuk van de dag 1: Morgen zien we meer:

Nadere informatie

De jongen weet dat hij niet in slaap moet vallen. Want dan zullen dieven zijn spullen stelen. Ook al is het nog zo weinig wat hij heeft.

De jongen weet dat hij niet in slaap moet vallen. Want dan zullen dieven zijn spullen stelen. Ook al is het nog zo weinig wat hij heeft. In Kanton, China Op de hoek van twee nauwe straatjes zit een jongen. Het is een scheepsjongen, dat zie je aan zijn kleren. Hij heeft een halflange broek aan, een wijde bloes en blote voeten. Hij leunt

Nadere informatie

De Bloem (van plastic) is een meid van nu! Tikkeltje brutaal!

De Bloem (van plastic) is een meid van nu! Tikkeltje brutaal! De Bloem (van plastic) is een meid van nu! Tikkeltje brutaal! Hé hoi, hallo! Ik zal me even voorstellen. Ik ben Bloem. Bloem van Plastic. Maar je mag gewoon Bloem zeggen. Wow! Wat goed dat jullie even

Nadere informatie

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen 1. Print deze tekst 2. Download het geluidsbestand en luister Je gaat een toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen maken. Dit is een leestoets. De toets heeft vijf delen. Deel A, B, C, D en E. Deze toets

Nadere informatie

De Road Runners naar Luxemburg.

De Road Runners naar Luxemburg. De Road Runners naar Luxemburg. Donderdag 13 mei was het weer zo ver de Road Runners { zo noemen zich tegenwoordig } en aan hang { supporters } 11 personen, zijn we naar Luxemburg geweest, het is een combinatie

Nadere informatie

Batavia werf. We gingen naar Batavia werf.

Batavia werf. We gingen naar Batavia werf. Batavia werf We gingen naar Batavia werf. Met de klas. En we gingen ook met de auto. Ik zat met Yessir Thijs en Sebastiaan en de moeder van Sebastiaan.We hadden ook groepjes toen we in de Batavia werf

Nadere informatie

Rick de Leeuw. Hou me stevig vast

Rick de Leeuw. Hou me stevig vast Rick de Leeuw Hou me stevig vast Ik zit op de trap En luister naar de radio Er klinkt een mooi en triestig lied Ik neurie zachtjes mee Ik wil muziek als het sneeuwt Ook al sneeuwt het nu even niet Ik neem

Nadere informatie

Hij had dezelfde soort helm op als in het beeld vooraf...2 Mijn vader was verbaasd dat ik alles wist...3 Ik zat recht overeind in mijn bed te

Hij had dezelfde soort helm op als in het beeld vooraf...2 Mijn vader was verbaasd dat ik alles wist...3 Ik zat recht overeind in mijn bed te Hij had dezelfde soort helm op als in het beeld vooraf...2 Mijn vader was verbaasd dat ik alles wist...3 Ik zat recht overeind in mijn bed te kijken...4 De mensenmenigte opende zich in het midden...5 Toen

Nadere informatie

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen 1. Print deze tekst 2. Download het geluidsbestand en luister Je gaat een toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen maken. Dit is een leestoets. De toets heeft vijf delen. Deel A, B, C, D en E. Deze toets

Nadere informatie

Een baas voor Mallekat

Een baas voor Mallekat Een baas voor Mallekat Voor kinderen van 3 tot 8 jaar Geschreven door Elisabeth Roodenburg Er zijn nog veel meer verhalen van Elisabeth Roodenburg Copyright: Elisabeth Roodenburg Vermaat 2011 en digiboeken.org/paraplu

Nadere informatie

SPREEKBEURT POLITIE. Ga een dagje op stap met politieagent Arjan en leer meer over de politie

SPREEKBEURT POLITIE. Ga een dagje op stap met politieagent Arjan en leer meer over de politie SPREEKBEURT POLITIE Ga een dagje op stap met politieagent Arjan en leer meer over de politie Wat doet een politieagent? WELKOM DE POLITIEPRAKTIJK helpen bij een ongeluk pak de winkeldief! bekeuren en aanhouden

Nadere informatie

En? zegt mijn moeder, die haar nieuwe zomerjurkje laat zien: Wat vind je ervan? Mooi. Ik zeg niets meer dan dat, want ik weet dat ik er geen verstand

En? zegt mijn moeder, die haar nieuwe zomerjurkje laat zien: Wat vind je ervan? Mooi. Ik zeg niets meer dan dat, want ik weet dat ik er geen verstand En? zegt mijn moeder, die haar nieuwe zomerjurkje laat zien: Wat vind je ervan? Mooi. Ik zeg niets meer dan dat, want ik weet dat ik er geen verstand van heb. De vorige keer zei ik dat de nieuwe broek

Nadere informatie

7 e bericht van zeevarenden Vrijdag 2-6-2011. We spreken inmiddels al effe Zweeds.

7 e bericht van zeevarenden Vrijdag 2-6-2011. We spreken inmiddels al effe Zweeds. 7 e bericht van zeevarenden Vrijdag 2-6-2011 We spreken inmiddels al effe Zweeds. We zitten inmiddels boven de 55 e breedte graad. Donker wordt het niet meer en de langste dag moet nog komen. Het is een

Nadere informatie

Plaats: bij de oud papier doos in de dolfijnen groep. Nodig: oud papier doos.

Plaats: bij de oud papier doos in de dolfijnen groep. Nodig: oud papier doos. Opdracht 1 Plaats: bij de oud papier doos in de dolfijnen groep. Nodig: oud papier doos. Flip heeft gezien dat jullie na het werken papiersnippers in de oud papier doos gooien en niet in de prullenbak.

Nadere informatie

Voorjaar 2011. Midden-Frankrijk. 21 april t/m 7 mei

Voorjaar 2011. Midden-Frankrijk. 21 april t/m 7 mei Voorjaar 2011 Midden-Frankrijk 21 april t/m 7 mei Donderdag 21 april 2011 191 km Na het avondeten op weg. Even voorbij Vianen ontdekten we dat we de autopapieren vergeten waren. Teruggereden en weer opnieuw

Nadere informatie

Ze neemt nog een slok van haar rum-cola. Even lijkt het alsof de slok weer omhoogkomt.

Ze neemt nog een slok van haar rum-cola. Even lijkt het alsof de slok weer omhoogkomt. Manon De muziek dreunt in haar hoofd, haar maag, haar buik. Manon neemt nog een slok uit het glas dat voor haar staat. Wat was het ook alweer? O ja, rum-cola natuurlijk. Een bacootje noemen de jongens

Nadere informatie

Een dag naar school in de bergen van Nepal.

Een dag naar school in de bergen van Nepal. Zouden jullie willen weten hoe een schooldag van een kind in Nepal eruit ziet? Ja? Lees dan snel verder... Een dag naar school in de bergen van Nepal. Eerst even laten zien hoe Nepal er een beetje uit

Nadere informatie

Outback Australië. Je kunt een auto huren of kopen. Dat kan op veel plaatsen.

Outback Australië. Je kunt een auto huren of kopen. Dat kan op veel plaatsen. Outback Australië Voor mij is Australië een heel bijzondere plek. Waarom? Dat zal ik uitleggen. Het begon al toen ik voor het eerst in Australië kwam. Ik stapte uit het vliegtuig. Meteen merkte ik dat

Nadere informatie

Take a look at my life week 23

Take a look at my life week 23 Take a look at my life week 23 De dagen blijven voorlopig nog even in het teken staan van Daan, het is nog allemaal zo nieuw. Inmiddels heeft hij 3 weken in het ziekenhuis gelegen. En nu eindelijk lekker

Nadere informatie

Jeroen Driessen Maatschappelijke stage TG3C

Jeroen Driessen Maatschappelijke stage TG3C Pagina 3 Inleiding. Pagina 4-5-6 De voorbereiding. Pagina 7 De motorische demodagen. Pagina 8 na de demodagen. Pagina 9 Wat heb ik er van geleerd Pagina 10-11-12 logboekkaarten Voor school moeten we een

Nadere informatie

Schwäbische Alb. 24 oktober t/m 1 november 2009

Schwäbische Alb. 24 oktober t/m 1 november 2009 Schwäbische Alb 24 oktober t/m 1 november 2009 Zaterdag 24 oktober Heel - Tuttlingen 560 km Na het ontbijt vertrekken we richting de Schwäbische Alb, een gebied waar we nog nooit zijn geweest. Het is rustig

Nadere informatie

WEEKEND IN SYKE - DUITSLAND

WEEKEND IN SYKE - DUITSLAND 1 van 10 18-11-2012 20:41 WEEKEND IN SYKE - DUITSLAND CB four weekend in Syke - Duitsland Oke hier een klein verslag van het weekend: Het uiteindelijke vertrekpunt zou dus hier bij mij zijn in zwolle,

Nadere informatie

6x de berg op voor het KWF!

6x de berg op voor het KWF! 6x de berg op voor het KWF! Bonjour Ted et Felix Het is gelukt! 6x de Alpe d Huez op 1 dag!!! Samen met 65 andere renners, waarvan er maarliefst 62, zes keer de top hebben gehaald, hebben we al bijna 300.000

Nadere informatie