Andy McDermott. De jacht op Atlantis

Maat: px
Weergave met pagina beginnen:

Download "Andy McDermott. De jacht op Atlantis"

Transcriptie

1 Andy McDermott De jacht op Atlantis

2 Proloog Tibet De zon was nog niet opgekomen boven de toppen van de Himalaya, maar Henry Wilde was al wakker. Hij was al meer dan twee uur wakker en wachtte op het moment dat het licht van de vroege morgen de bergen in een gloed zou hullen. Meer dan twee uur, bedacht hij. Het leken wel jaren, het grootste deel van zijn leven. Wat begonnen was als jongensachtige nieuwsgierigheid was gaandeweg een hij aarzelde om het woord obsessie te gebruiken, maar dat was het wel. Een obsessie die hem spot en hoon van de academische wereld had opgeleverd; een obsessie die hem het grootste deel van het geld had gekost dat hij in zijn loopbaan verdiend had. Maar, bedacht hij, het was ook een obsessie die hem in contact had gebracht met een van de twee uitzonderlijkste vrouwen die hij ooit gekend had. Hoe lang nog voor de zon opkomt? vroeg Laura Wilde, met wie hij al bijna twintig jaar getrouwd was en die in haar dikke parka ineen - gedoken zat. Ze hadden elkaar ontmoet toen ze aan de Columbia-universiteit in New York studeerden. Al hadden ze elkaar al wel in het oog gehad Henry was platinablond, één meter negentig lang, en Laura had zulk felrood haar dat het bijna onnatuurlijk leek, zodat ze wel moesten opvallen ze spraken elkaar pas nadat Henry een verhandeling had gehouden over het onderwerp dat hem fascineerde, maar waarmee hij door de hoogleraar tegenover al zijn medestudenten belachelijk was gemaakt. Bij de eerste woorden van Laura was Henry ogenblikkelijk verliefd geworden. Ik geloof je, had ze gezegd. Het kan nu elk moment gebeuren, zei Henry met een blik op zijn horloge, en hij sloeg liefdevol een arm om haar heen. Ik wilde alleen dat Nina erbij was om het ook te zien. Nina, hun dochtertje, was de andere uitzonderlijke vrouw in zijn leven. 7

3 Dat krijg je ervan als je in haar examentijd op expeditie gaat, zei Laura op licht verwijtende toon. Je moet mij de schuld niet geven, maar de Chinese regering! Ik wilde volgende maand gaan, maar ze gaven geen krimp, ze zeiden: nu of nooit. Liefste? Ja? Ik maak maar een grapje. Ik neem het jou niet kwalijk. Ik wilde deze kans ook niet missen. Maar ja, ik zou ook willen dat Nina erbij was. Een briefkaart uit Xulaodang maakt niet veel goed, hè? zuchtte Henry. We slepen haar de hele wereld over, van de ene misser naar de andere, en als we eindelijk een echt aanknopingspunt hebben, kan ze niet mee! We dénken dat we een echt aanknopingspunt hebben, verbeterde Laura hem. Daar zullen we vlug achter komen, hè? Hij wees op het uitzicht vóór hen. Drie besneeuwde toppen, ongeveer even groot, verhieven zich boven de ruige vlakte waar ze hun kamp hadden opgeslagen. Op dit moment lagen die in de schaduw van de hogere keten in het oosten, maar als de zon daarbovenuit zou komen, werd dat anders. En als de verhalen die ze vergaard hadden op waarheid berustten, kon dat wel eens spectaculaire gevolgen hebben Henry stond op en stak zijn hand uit om Laura overeind te trekken. Toen ze opstond, blies ze een wolkje damp uit; de rotsvlakte was meer dan drieduizend meter boven de zeespiegel en de lucht was zo ijl en koud als ze geen van beiden ooit hadden meegemaakt. Maar hij was ook zuiver en helder. Henry wíst gewoon dat ze zouden vinden waar ze naar zochten. Het eerste ochtendlicht viel op de toppen. Of eigenlijk op één ervan: een schitterend gouden licht ontbrandde op de smetteloos witte sneeuw boven op de middelste spits. Het zonlicht droop bijna als vloeistof traag neer van de top. De twee bergen aan weerskanten bleven in de schemering, de hogere keten schermde het ochtendgloren af. Het is waar, zei Henry zachtjes, zijn stem vol ontzag. Laura was wat prozaïscher. Dat ziet er echt wel uit als een gouden spits. Hij glimlachte naar haar voor hij zijn blik weer richtte op het uitzicht. De berg gloeide bijna in het morgenlicht. Ze hadden het bij het rechte eind. Ze hadden gelijk, godverdomme. Het is eigenlijk best wel pijnlijk, zei Laura, dat een troep nazi s er meer dan vijftig jaar geleden van hoorde en het bijna gevonden had. 8

4 Maar ze hébben het niet gevonden. Henry liet zich niet kennen. Wíj gaan het vinden. De Gouden Spits tot op de dag van vandaag niet meer dan een mythe, een stuk oeroude folklore was het laatste stukje van de puzzel waar Henry heel zijn leven aan had gewerkt. Wat hij daar precies zou vinden, wist hij niet. Maar wel wist hij dat dit hem alles zou brengen wat hij nodig had om zijn uiteindelijke doel te bereiken. De moeder van alle mythen: Atlantis. Het schitterende lichtspel op de Gouden Spits duurde nauwelijks een minuut voor de zon zo hoog stond dat zij ook de twee andere toppen bescheen. Toen de groep de oostelijke helling van de bergtop ging bestijgen, stond de zon al hoog aan de hemel. Nu de andere bergen uit de schaduw waren, was deze in het felle daglicht niet van de omliggende te onderscheiden. De expeditie bestond uit zeven man, drie Amerikanen en vier Tibetanen. De laatsten waren ingehuurd als dragers en gidsen; al kenden ze de omgeving, ze waren even verbaasd geweest als hun buitenlandse bezoekers dat het volksverhaal op waarheid berustte. Zelfs naar Tibetaanse normen was de streek somber en eenzaam en Henry besefte dat zij misschien de enige westerlingen waren die getuige waren geweest van wat zij deze morgen gezien hadden. Afgezien dan van de mensen die hun de weg hierheen hadden gewezen. Henry liet de groep halt houden. Terwijl de anderen dankbaar sneeuw van de rotsen veegden en gingen zitten, deed hij zijn rugzak af en haalde voorzichtig een documentenmap uit een van zijn zakken. Laura kwam naar hem toe nu hij de bladzijden tussen de plastic schutbladen doorbladerde. Nog weer eens controleren? vroeg ze plagerig. Ik dacht dat je ze zo langzamerhand wel vanbuiten kende. Duits is niet mijn sterkste punt, zei hij maar dat wist ze al en hij vond de bladzijde die hij zocht. Het papier was verkleurd, vlekkerig door het vocht en de tijd. De geheime documenten van het Ahnenerbe het Duitse Voorouderlijke Erfgoedgenootschap, een onderdeel van Hitlers SS onder rechtstreeks gezag van Heinrich Himmler waren gevonden achter bakstenen in een kelder van het slot Wewelsberg in Noord-Duitsland. Wewelsberg was het hoofdkwartier van de SS geweest en het centrum van de nazistische bezetenheid voor mythologie en occulte zaken. Aan het eind van de oorlog was bevel gegeven het kasteel en de daarin bij- 9

5 eengebrachte kennis te vernietigen. Iemand had er de voorkeur aan gegeven dat bevel te negeren en de documenten juist te verbergen. En nu hadden Wilde en zijn vrouw ze. Het jaar tevoren had Bernd Rust, een oude vriend en collega van Henry, hem van die ontdekking op de hoogte gesteld. De meeste herontdekte SS-documenten waren overgedragen aan de Duitse regering, maar in het besef van belangstelling van de Wildes had Rust die daarmee een groot beroepsrisico liep een aantal bijzondere pagina s heimelijk achtergehouden: die waar Atlantis in vermeld stond. Zelfs van zijn vriend had Henry ze niet cadeau gekregen, maar hij wist dat ze het geld dubbel en dwars waard waren. Al voelde hij zich niet lekker bij het gebruik van nazimateriaal voor zijn zoektocht zozeer dat hij er zijn dochter niets over had gezegd en het alleen aan Laura en de andere Amerikaan van hun groep had laten weten hij wist ook dat hij zonder die documenten Atlantis nooit zou vinden. De nazi s hadden een halve eeuw tevoren op een of andere manier iets ontdekt, waarmee ze ineens bijna het doel bereikt hadden. Het Ahnenerbe had in de jaren dertig, en zelfs tot in de jaren veertig, toen in Europa de oorlog woedde, expedities naar Tibet georganiseerd. In opdracht van vooraanstaande nazi s, leden van het ongure Thule-genootschap, onder wie Himmler, waren drie expedities naar Azië uitgezonden. Het Thule-genootschap geloofde dat onder de Himalaya ondergrondse steden lagen, gebouwd door de legendarische nakomelingen van de Atlantiërs, die hun afstamming gemeen hadden met het Arische Herren-ras. Al deden de onderzoekers heel wat ontdekkingen over de geschiedenis van Tibet, over de Atlantiërs vonden ze niets en ze kwamen onverrichter zake terug. Maar uit de papieren die Henry nu in zijn bezit had, bleek dat er een vierde expeditie geweest was, die zelfs voor Hitler geheim was gehouden. De Führer was minder geneigd om in mythen te geloven dan zijn volgelingen. Toen de oorlog escaleerde, besloot hij praktisch als hij was dat de middelen van de staat beter besteed konden worden aan de oorlogsinzet van de nazi s dan aan het sturen van expedities naar de andere kant van de aardbol om een mythe na te jagen. Maar Himmler geloofde er heilig in. En de ontdekkingen van het Ahnenerbe hadden hem ervan overtuigd dat de mythe binnen zijn bereik lag. Tot Henry s ontsteltenis merkte hij dat Laura en hij op dezelfde weg waren maar een halve eeuw te laat. Ze hadden uit tientallen, honderden historische bronnen aanwijzingen bijeengezocht, stukjes bewijs- 10

6 materiaal die gaandeweg een beeld vormden als van een legpuzzel. Tien jaar tevoren waren ze met Nina naar een plek gegaan aan de kust van Marokko. Tot Henry s verrukking hadden ze sporen gevonden van een oeroude nederzetting, verborgen onder het Afrikaanse zand maar de vreugde sloeg om in wanhoop toen ze ontdekten dat iemand ze voor was geweest. Afgezien van een paar waardeloze resten was de vindplaats totaal geplunderd. Nu wist Henry door wie. De nazi s hadden dezelfde puzzelstukjes in elkaar gepast en een expeditie naar Marokko gestuurd. Het handjevol Ahnenerbe-documenten dat hij nu had, gaf enkel vage aanwijzingen over wat ze gevonden hadden, maar op grond van die ontdekkingen was er een expeditie naar Zuid-Amerika gestuurd. Wat ze daar hadden aangetroffen, bleek niet uit de documenten maar wel wat het eindresultaat van dit onderzoek was geweest. Dit had de nazi s de weg gewezen naar Tibet, naar de Gouden Spits. Naar híér. Ik wou dat we meer gegevens hadden, klaagde Henry. Ik zou graag willen weten wat ze in Zuid-Amerika hebben gevonden. Laura sloeg een bepaalde bladzijde op. We weten genoeg. Ze hebben ons tot hier gebracht. Ze las één zin op van het verweerde, vlekkerige papier. De Gouden Spits, waarvan wordt gezegd dat hij bij de dageraad opgloeit tussen twee donkere bergen. Ik zou zeggen ze keek op naar de omhoog torenende berg dit klopt precies. Tot dusver. Henry bekeek de tekst aandachtig. Ook al had hij hem honderd, duizend keer gelezen, hij controleerde hem nog eens om zichzelf ervan te overtuigen dat hij geen vertaalfout had gemaakt. Dat was niet het geval. Dít was de plek. De toegang moet dus aan het eind van het Pad van de Maan zijn wat dat ook betekent. Hij bekeek het landschap dat voor hem oprees door zijn verrekijker, maar zag alleen rotsen en sneeuw. Waarom gebruiken ze in mythen altijd zulke cryptische namen? Lijkt het naar de maan te leiden, volgt het de baan van de maan, of wat? Ik denk dat het eruitziet als de maan, zei Laura gewichtig. In de vorm van een sikkel. Waarom denk je dat? Er was, nu hij de berg nauwlettend bekeek, nog steeds niets in zicht wat ook maar in de verste verte aan de maan deed denken. Omdat, antwoordde ze, terwijl ze een hand op de verrekijker legde en die rustig van zijn gezicht wegtrok, ik het recht voor mijn neus zie. Henry keek verbaasd en vroeg zich af waar ze het over had tot hij het zelf zag. 11

7 Het was er de hele tijd geweest, maar hij had zo gezocht naar een klein, specifiek detail dat hij het grote geheel uit het oog had verloren. Voor hen uit lag een lang kronkelpad dat afsloeg naar links, omhoog liep naar de flank van de top voor het weer naar rechts liep, en eindigde bij een brede richel een eind daarboven. In tegenstelling tot de mengeling van donkere rotsen met plekken sneeuw eromheen was het pad een bijna ononderbroken halvemaan van zuiver wit, wat wees op een vlakkere, gelijkere bodem. Hij kon niet geloven dat hij het niet eerder gezien had. Laura? Ja? Dit is weer een van die momenten dat ik dolblij ben jou als vrouw te hebben. Ja. Weet ik. Ze glimlachten allebei en kusten elkaar. Nou, zei ze toen ze elkaar weer loslieten, hoe ver denk je dat het is? Anderhalve kilometer misschien zo n honderdvijftig meter omhoog. Behoorlijk steil. Als die oude Atlantiërs op sandalen boven konden komen, lijkt me dat het ons op bergschoenen ook moet lukken. Dat denk ik ook. Henry stopte de map weer in zijn rugzak en zwaaide naar de rest van de expeditie. Goed! Hier is het! We vertrekken! Het pad bleek lastiger te beklimmen dan ze hadden verwacht. De sneeuw camoufleerde een oppervlak dat bezaaid was met los puin van grondverschuivingen, waardoor elke stap verraderlijk was. Toen ze bij de richel aankwamen, stond de zon al aan de andere kant van de bergtop, zodat de hele oostkant in de schaduw lag. Henry keerde zich om en tuurde naar de horizon terwijl hij Laura de laatste meters van het pad omhoog hielp. Uit het noorden kwamen dikke wolken aandrijven. Tijdens de moeizame beklimming had hij het niet gemerkt, maar de temperatuur was duidelijk gedaald. Slecht weer? vroeg Laura, die zijn blik had gevolgd. Het lijkt wel of er een sneeuwstorm op komst is. Geweldig. Het is maar goed dat we al hier zijn voor die begint. Ze keek weer naar de richel, die zelfs op het smalste deel zeker tien meter breed was. Het zal weinig moeite kosten hier ons kamp op te slaan. Laat de gidsen de tenten opzetten voor het weer omslaat, zei Henry. Hier hield het pad op; boven de richel was de rotswand zo steil dat er goede klimspullen nodig waren. Dat was geen probleem, want ze hadden de vereiste uitrusting. Maar als de Ahnenerbe-documenten klopten, zou dat niet nodig zijn 12

8 Laura gaf Henry s aanwijzingen door aan de Tibetanen en kwam weer naar hem toe. Wat ga jij doen? Ik ga eens rondkijken. Als er openingen zijn waardoor je in een grot zou kunnen komen, moeten die gemakkelijk te vinden zijn. Laura keek bedenkelijk, met iets van vermaak in haar helgroene ogen. Zolang je maar geen tent hoeft op te zetten, hè? Nou, daar betalen we ze toch voor! Hij keek naar de man die in z n eentje vlakbij op een rotsblok zat. En jij, Jack? Ga je mee? Het derde Amerikaanse lid van de groep keek naar hem op vanuit de capuchon van zijn parka. Laat me even op adem komen, Henry! Ik blijf liever hier wachten om koffie te zetten. Je blijft verslaafd aan koffie, zelfs hier in Tibet, hè? Man en vrouw rolden spottend met hun ogen naar elkaar terwijl ze de helling op liepen en Jack alleen achterlieten. Al die jaren blijft hij maar zeggen dat we gek zijn om naar Atlantis te zoeken. Dan komen we eindelijk aan met sterke aanwijzingen en hij sméékt praktisch om mee te mogen en als we er dan bijna zijn, besluit hij koffiepauze te nemen! zei Henry. Rare vogel. Zeg dat wel. En zijn wij geen rare vogels, dat we al twintig jaar van hot naar her rennen op jacht naar sagen? Nou, als we Atlantis eenmaal vinden, houden we daar wel mee op. Wij worden de beroemdste archeologen sinds Indiana Jones? Henry grijnsde. Ik wilde zeggen Heinrich Schliemann, maar Indiana is ook goed. Denk je dat een gleufhoed mij staat? Laura bekeek hem zogenaamd van top tot teen. Ik denk dat praktisch alles jou staat. Of juist helemaal niks. Gedraag je, brutaaltje. Wacht maar tot we ergens komen waar centrale verwarming is. Of minstens een loeiend houtvuur. Daar hou ik je aan. En een houtvuur klinkt veel romantischer. Ze gingen verder de richel op; de sneeuw knerpte onder hun schoenen. Na een paar minuten bleef Henry staan en tuurde naar de rotswand. Is er iets? vroeg Laura. Die lagen daar zei hij en wees. Eeuwen en eeuwen geleden hadden de onmetelijke krachten, die de Himalaya dwongen op te rijzen op de plek waar de aardschollen van India en Azië op elkaar stootten, ook de rotsen zelf scheefgedrukt en de aardlagen zo verwrongen dat ze eerder verticaal dan horizontaal liepen. Wat is daarmee? Als je die stenen hier zou weghalen, zei Henry en hij liep naar een hoop bergpuin, denk ik dat je een ingang zou vinden. 13

9 Laura keek over zijn schouder en zag in de geplooide aardlagen een geheel donkere strook. Groot genoeg om binnen te kunnen? Daar komen we wel achter! Hij trok aan de bovenste rots. Sneeuw en los gesteente viel neer toen hij hem opzij duwde. De donkere holte erachter werd dieper. Help eens even. O, dus je betaalt de plaatselijke bevolking om tenten op te zetten, maar voor het zware werk roep je je vrouw erbij Er moet een grondverschuiving geweest zijn. Dit is nog maar de bovenkant van de ingang. Hij trok met hulp van Laura meer stenen weg. Pak je lamp eens, kijk of je kunt zien hoe diep het is. Laura deed haar rugzak af, haalde er een Maglite uit en scheen in het gat. Ik zie geen achterwand. Ze wachtte even en riep toen: Echo! Vanuit de donkere holte klonk een vage weergalm van haar stem. Henry keek verrast. Eh, sorry Hij is in elk geval groot. Bijna zo groot als jouw mond. Laura gaf een zacht klapje tegen zijn achterhoofd. Als we dit blok hier weghalen, kunnen we ons misschien naar binnen wringen. Je bedoelt dat ík me misschien naar binnen kan wringen. Ja, natuurlijk! Dames gaan voor. Ja, je bent een heer, spotte Laura. Met z n tweeën pakten ze het obstakel vast, ze zetten zich schrap en trokken. Even gebeurde er niets; toen schoot de rots met schrapend geknars los. De opening was nu zo n meter hoog en iets meer dan dertig centimeter breed, naar boven toe werd de opening steeds smaller. Zou je erdoor kunnen? vroeg Henry. Laura stak haar arm in het gat en tastte binnen rond. Het wordt breder. Als ik er eenmaal door ben, moet het gaan. Ze tastte nog dieper en richtte de lamp naar beneden. Je had gelijk met die grondverschuiving. Het is heel steil. Ik zeker je, zei Henry en hij deed zijn eigen rugzak af. Krijg je problemen, dan kan ik je er weer uit trekken. Toen het touw aan Laura s klimgordel bevestigd was, bond ze haar haar in een paardenstaart en wrong ze zich door de opening, met haar voeten naar voren. Eenmaal binnen ging ze behoedzaam rechtop staan en voelde ze de losse bodem onder haar voeten verschuiven. Wat zie je? vroeg Henry. Tot nog toe alleen rotsen. Nu haar ogen aan het donker gewend waren, deed Laura de zaklamp weer aan. Beneden is de bodem vlakker. Lijkt het wel Ze richtte de lamp weer hoger. De lichtstraal viel op rotswanden en daarachter was het stikdonker. Er is hier een doorgang, behoorlijk breed, en ik heb geen idee hoe diep het is. Een heel 14

10 eind. Haar stem klonk opgewonden. Volgens mij is het mensenwerk! Kun je naar beneden? Ik zal eens proberen. Ze deed een voorzichtige stap, haar armen gestrekt voor het evenwicht. Kleine puindeeltjes rolden de hoop af. Het is wel wat los, ik moet misschien Knarsend brak onder haar rechtervoet een grote steen los. Van schrik viel ze op haar rug en gleed ze hulpeloos de helling af. De lamp kletterde voor haar uit. Laura! Laura! Niks aan de hand! Ik gleed alleen maar uit. Ze kwam overeind. Door haar dikke kleren was er niets gekneusd. Zal ik je weer optrekken? Nee, ik red het wel. Nu ik hierbeneden ben, kan ik net zo goed even rondkijken. Ze bukte zich om de sterke metalen lamp op te rapen En het drong tot haar door dat ze niet alleen was. Even verstarde ze, meer verschrikt dan angstig. Toen won de nieuwsgierigheid het en behoedzaam liet ze de lichtstraal rondzwaaien. Liefste? riep ze. Ja? Weet je nog, die geheime nazi-expeditie naar Tibet, en dat niemand meer van ze gehoord heeft? Tjonge, weet je, daar heb ik helemaal niet meer aan gedacht, riep hij terug met onverbloemde spot. Hoezo? Laura s stem klonk triomfantelijk. Ik geloof dat ik ze net gevonden heb. Er lagen vijf lijken in de grot. Het werd al vlug duidelijk dat ze niet omgekomen waren door het vallend gesteente dat de toegang had geblokkeerd. Aan het bijna gemummificeerde uiterlijk van de lijken te zien, waren ze vermoedelijk bezweken aan onderkoeling en had de kou van de Himalaya de slachtoffers geconserveerd en uitgedroogd. Terwijl andere expeditieleden de rest van de grot onderzochten, richtten Henry en Laura hun aandacht op de doden. Het weer moet zijn omgeslagen, opperde Henry die neerhurkte om de lijken bij het licht van de lamp te bekijken, dus zochten ze hierbinnen beschutting en zijn ze er nooit meer uit gekomen. Doodgevroren, zo ga ik liever niet dood. Laura trok een gezicht. Sonam, een van de Tibetaanse gidsen, riep naar hen van dieper in de doorgang. Professor Wilde! Er is hier iets! Henry en Laura lieten de lijken achter en gingen dieper de grot in. Zoals Laura al gedacht had, was de doorgang kennelijk kunstmatig, uit 15

11 de rotsen gehakt. Bijna honderd meter verderop verlichtten de lampen van de andere expeditieleden wat er aan het eind te zien was. Het was een tempel of een graf. Jack was al iets aan het bekijken wat op een altaar leek, midden in een rechthoekige kamer. Dit is niet Tibetaans, kondigde hij aan toen Henry en Laura binnenkwamen. Deze inscripties dat is Glozel, of een variant ervan. Glozel? zei Henry met verbazing en blijdschap in zijn stem. Ik heb altijd al gezegd dat dat een sterke kandidaat was voor de Atlantische taal. Wel een heel eind van huis, merkte Laura op. Ze scheen met haar lamp langs de wanden. Van de grond tot het plafond stonden gebeeldhouwde zuilen, in hoekige stijl, bijna agressief van pure functionaliteit. De nazi s zouden zich hier wel thuis gevoeld hebben, dacht ze. Albert Speer had de architect kunnen zijn. Tussen de zuilen zaten bas-reliëfs, afbeeldingen van menselijke gestalten. Henry ging dichter naar de grootste toe. Hoewel de vormgeving van het reliëf ongewoon was, even sterk gestileerd als de rest van de kamer, wist hij meteen wie hier uitgebeeld werd. Poseidon, fluisterde hij. Laura kwam bij hem staan. Mijn god, het ís Poseidon. De afbeelding van de god week af van de traditionele Griekse opvatting, maar de drietand die hij in zijn hand had, liet aan duidelijkheid niets te wensen over. Nou, zei Jack, meneer Frost zal zeker in zijn nopjes zijn dat de expeditie een succes was Frost kan de pest krijgen, snoof Laura, dit is ónze ontdekking. Hij heeft alleen maar geholpen bij de financiering. Nou nou, zei Henry en klopte haar plagend op haar schouder. Dankzij hem hebben we niet hoeven kiezen tussen de studiebeurs van onze dochter opsouperen en onze auto verkopen! Hij keek om zich heen. Sonam, is hier verder nog iets? Andere kamers of gangen? Nee, antwoordde Sonam. Hier loopt het dood. Ach, zei Laura teleurgesteld, is dat alles? Ik bedoel, het is een fantastische vondst, maar ik was ervan overtuigd dat er meer zou zijn Er ís misschien toch wel meer, verzekerde Henry haar. Er kunnen andere graven langs de richel liggen. We blijven zoeken. Hij ging terug door de gang, naar de doden, en Laura en Jack gingen mee. De lijken waren gehuld in ouderwetse koude-werende kleding. Lege oogkassen staarden hen aan, omringd door donker gekleurde, per - ka ment achtige huid. 16

12 Ik vraag me af of Kraus hierbij is. Jazeker. Laura wees een van de gestalten aan. Dat is onze expeditieleider. Hoe weet je dat nou? Ze ging met haar gehandschoende vinger naar het lijk en raakte de borst bijna aan. Henry kwam met de lamp dichterbij en zag een metalen plaatje dat aan de jas bevestigd was, een insigne Een kortstondige kilte die niets met de kou te maken had, beving hem. Het was de gestileerde doodskop van de Schutzstaffel de SS. Meer dan een halve eeuw geleden was die organisatie te gronde gegaan, maar toch boezemde die nog steeds angst in. Er zat een zekere poëtische ironie in het feit dat de leider van de nazi-expeditie nu leek op de schedel van zijn SS-insigne. Ik had nooit gedacht je nog eens te zien. Wat kwam je hier doen? Dat kunnen we uitzoeken, zei Laura. Hij heeft zijn rugzak nog om, daar zullen al zijn notitieboekjes wel in zitten. Kijk je even? Moet ík dat doen? Ja natuurlijk! Een dooie nazi raak ik niet aan. Jakkes! Jack? Jack schudde zijn hoofd. Deze lijken zijn heel wat jonger dan die waar ik mee werk. Watje, zei Henry met een grijns. Hij tastte rond het lijk en probeerde zo weinig mogelijk te verstoren nu hij de rugzak openmaakte. De inhoud was eerst weinig opzienbarend: een zaklamp met bobbeltjes corrosie van de lang vergane batterijen, die aan het omhulsel vraten, verfrommelde stukken vetvrij papier met daarin de laatste restjes voedsel van de expeditie. Maar onder die zielige resten werd het interessanter. Opgevouwen kaarten, in leer gebonden notitieboeken, stukken papier waarop weer Glozel-letters afgewreven waren, een gepolijste plaat koper met iets als een kaart in het oppervlak gekrast en iets wat zorgvuldig gewikkeld was in lagen donker fluweel, zoals hij tot zijn verbazing ontdekte. Laura pakte het stuk koper aan. Zandslijtage denk je dat ze dit in Marokko gevonden hebben? Zou kunnen. De notitieboekjes zou Henry eigenlijk het eerst moeten bekijken, maar hij was zo geïntrigeerd door het mysterieuze voorwerp plat, nog geen dertig centimeter lang en verbazend zwaar dat hij het voorzichtig bij de lamp op de grond legde en de stof eraf trok. Wat is dat? Geen idee. Maar ik denk iets van metaal. Het fluweel, stijf geworden door de tijd en de kou, gaf onwillig zijn inhoud prijs nu Henry de laatste laag eraf trok. 17

13 Hè? Laura s adem stokte. Jacks ogen werden groot van verbazing. In de fluwelen wikkels lag een metalen staaf, vijf centimeter breed, met één afgerond uiteinde en voorzien van een pijlpunt die in het oppervlak geperst was. Zelfs in het koude blauwe licht van de lamp leek het voorwerp te stralen, fonkelde het met een roodachtige gouden gloed die nergens anders in de natuur voorkwam. Henry, als aan de grond genageld, boog zich om het beter te zien. In tegenstelling tot het stuk dat Laura in haar handen had, toonde de staaf geen tekens van ouderdom of verwering en leek hij pas gepoetst. Het metaal was geen goud of brons, maar Ook Laura boog zich erover; haar adem sloeg even neer op het koude oppervlak. Is dat wat ik denk dat het is? Het lijkt van wel. Mijn god, niet te geloven! De nazi s hebben echt een voorwerp gevonden van orichalcum zoals Plato het beschreven heeft. Een echt oprecht Atlantisch artefact! En zij hadden het vijftig jaar geleden al! Je mag Nina wel je excuses maken als we terug zijn, snibde Laura. Ze heeft altijd al gedacht dat dat stuk dat ze in Marokko vond, orichalcum was. Daar heb je gelijk in, zei Henry, die de staaf voorzichtig oppakte. Dit kan onmogelijk gewoon brons van een andere tint zijn. Hij zag dat de onderkant niet vlak was: er zat een rond uitsteeksel aan het afgeplatte uiteinde. Op dezelfde hoogte aan het boveneind zat in een hoek van vijfenveertig graden een holletje. Mij lijkt dat dit een onderdeel was van iets groters, merkte hij op. Alsof het bedoeld was om ergens aan te hangen. Of te draaien, opperde Laura. Zoals de arm van een slinger. Henry ging met zijn vinger langs de ingeperste pijl. Een wijzer? Wat zijn dat voor tekens? vroeg Jack. In de lengte van het voorwerp liep een dunne lijn waarlangs aan beide kanten al even vage symbolen gekrast waren. Een reeks puntjes, gerangschikt in groepjes van acht of minder. Ook zichtbaar waren Alweer Glozel-lettertekens, zei Henry. Maar niet echt dezelfde als die in de graftombe. Kijk, sommige lijken meer op hiërogliefen. Hij vergeleek ze met die van de afwrijfsels. Ze waren van hetzelfde type. Het wordt vreemder en vreemder. Jack keek eens wat beter. Het lijkt wel sterk op Olmec, of iets daaraan verwant. Merkwaardige mengeling Wat staat er? vroeg Laura. Geen idee. Het is niet direct een taal die ik vloeiend spreek. Nog niet tenminste. Een bescheiden kuchje. 18

14 Ze zien eruit alsof ze erop zijn gezet nádat het ding gemaakt was, merkte Henry op. De inscriptie is veel ruwer dan de pijlpunt. Hij legde het mysterieuze voorwerp terug in het fluweel. Alleen hierom al is onze reis de moeite waard! Hij sprong overeind en uitte een triomfantelijke kreet; toen omhelsde hij Laura. We hebben het geflikt! We hebben echt bewijs gevonden dat Atlantis niet alleen maar een mythe was. Ze kuste hem. Nu hoeven we alleen nog maar Atlantis zelf te vinden, hè? Nou stap voor stap. Geroep van dieper in de grot trok hun aandacht. Professor, er is hier iets! riep Sonam. Henry en Laura lieten de staaf op de grond achter en gingen gehaast naar de Tibetaan. Kijk hier eens, zei Sonam, terwijl hij met zijn licht de wand van de tombe bescheen. Ik dacht dat het gewoon een scheur in het gesteente was, maar toen viel me iets op. Hij trok één handschoen uit, stak het topje van zijn pink in de verticale spleet en ging er langzaam mee naar boven. Hij is over de hele lengte even breed. En hier zit nog net zo n zelfde kier. Hij wees naar een plek op de wand, nog geen drie meter daarvandaan. Een deur? vroeg Laura. Henry volgde met zijn zaklamp de breuklijn naar boven en vond een nauwelijks zichtbare lijn die bijna tweeënhalve meter boven de bodem horizontaal liep. Een gróte deur. Dit moet Jack zien. Hij riep hard: Jack? Jack! Er kwamen alleen echo s terug. Waar is hij? Laura schudde haar hoofd. Wel een stom moment om een plas te gaan doen. De belangrijkste archeologische vondst van de eeuw en Professor Wilde! Een van de andere Tibetanen. Daar is iets! Buiten! Hoor dan! De groep werd stil, ademde nauwelijks. Er werd een zwaar geklapper hoorbaar, snelle slagen, versterkt door een heftig gieren. Een helikopter? riep Laura ongelovig. Hier? Kom mee, zei Henry kortaf en holde naar de ingang. Buiten was de lucht veel donkerder geworden. Aan het touw trok hij zich tegen de hoop rotspuin omhoog; Laura kwam achter hem aan. Chinese militairen? vroeg Laura. Hoe wisten die waar wij waren? Zelfs wíj wisten, voor we in Xulao - dang kwamen, niet eens waar we naartoe gingen. Henry wrong zich door de ingang en stapte de brede richel op. Het weer werd beslist slechter, de wind was aangewakkerd. Maar dat was op dit moment niet zijn grootste zorg. Hij zocht naar de helikopter. Het geluid werd sterker, maar hij was nergens te zien. 19

15 En Jack ook niet. Laura kwam achter hem staan. Waar is-ie? Dat ontdekten ze een paar seconden later, toen de helikopter in zicht kwam. Geen Chinese, zag Henry meteen. Geen rode ster erop. Helemaal geen kentekens, zelfs geen staartnummer. Gewoon een dreigende donkergrijze beschildering die hem meteen deed denken aan commando s. Maar van welk land? Hij wist niet genoeg van toestellen om het type te herkennen, maar het was groot genoeg om in de passagierscabine een stel mannen mee te voeren. Achter de cockpitruiten zag hij de piloten, die hun hoofd heen en weer draaiden alsof ze ergens naar zochten. Of naar íémand. Naar hen. Terug de grot in! schreeuwde hij Laura toe. Met een ongerust gezicht verdween ze in het donker. De helikopter kwam dichterbij. Een sneeuwstorm vloog op van de grond, sneeuw gevangen in zijn zog. Henry liep achteruit naar de ingang van de grot. Een van de piloten wees naar de grond. Naar hém. Het toestel draaide rond als een reusachtig buitenaards insect, de cockpitramen enorme ogen die hem eens beter opnamen; toen keerde het weer om. Aan de zijkant schoof een deur open. Even later vielen er twee opgerolde touwen naar buiten, ze zwiepten als slangen naar de grond. Een tweetal donkere gestalten zakte uit de deinende helikopter en daalde af. Henry zag onmiddellijk dat ze gewapend waren: ze hadden een machinepistool over hun rug hangen. Het enige wapen waar de expeditie over beschikte was een eenvoudig jachtgeweer, dat meer gebruikt werd om wilde dieren af te schrikken dan om gericht mee te schieten. Ze hadden het nu niet eens bij zich. Het was in het kamp achtergebleven. Nauwelijks een seconde nadat de eerste twee mannen op de grond waren, begonnen er weer twee af te dalen. Ook die waren bewapend. Henry sprong achterwaarts door de spleet en gleed de steenhoop af, waarbij hij hard de grotvloer raakte. Henry! riep Laura. Wat is er aan de hand? Ze hebben niet veel goeds in de zin, zei hij met een somber gezicht. Minstens vier man en ze zijn gewapend. O mijn god. En Jack? Ik weet het niet, ik heb hem niet gezien. We moeten die deur open 20

Het paaltje van Oosterlittens Er stond weer een pot met bonen! Elke avond kreeg de schoenmaker van Oosterlittens bonen te eten. Maar de schoenmaker

Het paaltje van Oosterlittens Er stond weer een pot met bonen! Elke avond kreeg de schoenmaker van Oosterlittens bonen te eten. Maar de schoenmaker Het paaltje van Oosterlittens Er stond weer een pot met bonen! Elke avond kreeg de schoenmaker van Oosterlittens bonen te eten. Maar de schoenmaker klaagde nooit. Hij was te arm om vlees te kopen. Elke

Nadere informatie

Verhaal: Jozef en Maria

Verhaal: Jozef en Maria Verhaal: Jozef en Maria Er was eens een vrouw, Maria. Maria was een heel gewone jonge vrouw, net zo gewoon als jij en ik. Toch had God haar uitgekozen om iets heel belangrijks te doen. Iets wat de hele

Nadere informatie

Er was eens een heel groot bos. Met bomen en bloemen. En heel veel verschillende dieren. Aan de rand van dat bos woonde, in een grot, een draakje. Dat draakje had de mooiste grot van iedereen. Lekker vochtig

Nadere informatie

Inhoud. Een nacht 7. Voetstappen 27. Strijder in de schaduw 51

Inhoud. Een nacht 7. Voetstappen 27. Strijder in de schaduw 51 Inhoud Een nacht 7 Voetstappen 27 Strijder in de schaduw 51 5 Een nacht 6 Een plek om te slapen Ik ben gevlucht uit mijn land. Daardoor heb ik geen thuis meer. De wind neemt me mee. Soms hierheen, soms

Nadere informatie

Het lam. Arna van Deelen

Het lam. Arna van Deelen Het lam Arna van Deelen Hij leunde vermoeid op zijn staf, starend over de eindeloze velden. De kudde lag verspreid onder de bomen, die op deze tijd van de dag voor wat schaduw zorgden. Hij legde zijn hand

Nadere informatie

www.queridokinderboeken.nl

www.queridokinderboeken.nl www.queridokinderboeken.nl Copyright 2013 Joke van Leeuwen Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt, in enige vorm of op welke wijze ook, zonder voorafgaande schriftelijke

Nadere informatie

LES 2. De reus en de steen. Sabbat

LES 2. De reus en de steen. Sabbat Sabbat Doe Leer de powertext. De reus en de steen Denk aan een keer toen je gestuurd werd voor een speciale booodschap. Was het iets dat graag wilde doen of had je er geen zin in? Liep het heel anders

Nadere informatie

Vlinder en Neushoorn

Vlinder en Neushoorn Vlinder en Neushoorn Hoi, zei Vlinder. Hoi, zei Neushoorn, hoewel hij meestal niets zei. Maar hij was in een goede bui. Vlinder streek neer op de hoorn van Neushoorn en leek erg zenuwachtig. Hoi! zei Vlinder

Nadere informatie

Spreekbeurt Dag. Oglaya Doua

Spreekbeurt Dag. Oglaya Doua Spreekbeurt Dag Oglaya Doua Ik werd wakker voordat m n wekker afging. Het was de dag van mijn spreekbeurt. Met m n ogen wijd open lag ik in bed, mezelf afvragend waarom ik in hemelsnaam bananen als onderwerp

Nadere informatie

Het verhaal van. de bomen

Het verhaal van. de bomen Het verhaal van de bomen 24 Mr finney liep fluitend het bos in. Hij snoof een paar keer heel diep. Niets ruikt lekkerder dan een bos waar het net geregend heeft! Pinky Pepper zou het hier vast mooi vinden.

Nadere informatie

-23- Geen medelijden

-23- Geen medelijden -22- Graniet Hoeveel keer was de vrachtwagen al gestopt? Innocent was de tel kwijtgeraakt. Telkens als de truck halt hield, werden er een paar jongens naar binnen geduwd. Maar nu bleef de deur van de laadruimte

Nadere informatie

TONEELSTUK Hoe Zebra aan zijn strepen komt. Een Afrikaanse fabel over een onverstoorbare grazende zebra.

TONEELSTUK Hoe Zebra aan zijn strepen komt. Een Afrikaanse fabel over een onverstoorbare grazende zebra. TONEELSTUK Hoe Zebra aan zijn strepen komt. Een Afrikaanse fabel over een onverstoorbare grazende zebra. AKTE I Scène 1 Op een open grasvlakte in Afrika zijn dieren aan het grazen. Een zebra, twee antilopen,

Nadere informatie

Het tweede avontuur van Broer Vos en Broer Konijn

Het tweede avontuur van Broer Vos en Broer Konijn Het tweede avontuur van Broer Vos en Broer Konijn Oom Remus bron. Z.n., z.p. ca. 1950 Zie voor verantwoording: http://www.dbnl.org/tekst/remu001twee01_01/colofon.php 2010 dbnl / erven J.C. Harries 2 [Het

Nadere informatie

Geelzucht. Toen pakte een vrouw mijn arm. Ze nam me mee naar de binnenplaats van het huis. Naast de deur van de binnenplaats was een kraan.

Geelzucht. Toen pakte een vrouw mijn arm. Ze nam me mee naar de binnenplaats van het huis. Naast de deur van de binnenplaats was een kraan. Geelzucht Toen ik 15 was, kreeg ik geelzucht. De ziekte begon in de herfst en duurde tot het voorjaar. Ik voelde me eerst steeds ellendiger worden. Maar in januari ging het beter. Mijn moeder zette een

Nadere informatie

LES 10. Sluipaanval. Doe Lees 1 Samuël 24.

LES 10. Sluipaanval. Doe Lees 1 Samuël 24. LES Sluipaanval Ben je wel eens gepest? Is er iemand die altijd vervelend tegen jou doet? Heb je ooit geprobeerd om die persoon terug te pakken? (Zie 1 Samuël 24; Patriarchen en Profeten, blz. 603-615)

Nadere informatie

Een nieuwe vriendin, een nieuw tijdperk

Een nieuwe vriendin, een nieuw tijdperk Een nieuwe vriendin, een nieuw tijdperk Ruud Macco De kieren van de deur lichtten oogverblindend op. De radio viel uit. De klap kwam zo n halve minuut later. Toen ik wakker werd, was het stil en donker.

Nadere informatie

rijm By fightgirl91 Submitted: October 17, 2005 Updated: October 17, 2005

rijm By fightgirl91 Submitted: October 17, 2005 Updated: October 17, 2005 rijm By fightgirl91 Submitted: October 17, 2005 Updated: October 17, 2005 Provided by Fanart Central. http://www.fanart-central.net/stories/user/fightgirl91/21803/rijm Chapter 1 - rijm 2 1 - rijm Gepaard

Nadere informatie

Op een avond besloot Dolfje naar de dierentuin te gaan. Er stond een mooie volle maan aan de hemel, dus Dolfje was geen gewone jongen.

Op een avond besloot Dolfje naar de dierentuin te gaan. Er stond een mooie volle maan aan de hemel, dus Dolfje was geen gewone jongen. 6-9 jaar Dolfje Weerwolfje en de verdwenen dierentuindieren Op een avond besloot Dolfje naar de dierentuin te gaan. Er stond een mooie volle maan aan de hemel, dus Dolfje was geen gewone jongen. Hij had

Nadere informatie

De kerker met de vijf sloten. Crista Hendriks

De kerker met de vijf sloten. Crista Hendriks De kerker met de vijf sloten Crista Hendriks Schrijver: Crista Hendriks Coverontwerp: Pluis Tekst & Ontwerp ISBN: 9789402126112 Crista Hendriks 2014-2 - Voor Oscar... zonder jou zou dit verhaal er nooit

Nadere informatie

OP BEZOEK BIJ BARON GEENWEGGE VAN TERUG

OP BEZOEK BIJ BARON GEENWEGGE VAN TERUG ar pla xce m Gr ati se OP BEZOEK BIJ BARON GEENWEGGE VAN TERUG OP BEZOEK BIJ BARON GEENWEGGE VAN TERUG WIL JIJ HET HELE (VOORLEES) VERHAAL GRAAG LEZEN? Je krijgt Op bezoek bij baron Geenwegge van Terug

Nadere informatie

LES 4. Handelingen 12:1-19; Van Jeruzalem tot Rome: Verlost uit de gevangenis blz.109-116

LES 4. Handelingen 12:1-19; Van Jeruzalem tot Rome: Verlost uit de gevangenis blz.109-116 LES 4 Handelingen 12:1-19; Van Jeruzalem tot Rome: Verlost uit de gevangenis blz.109-116 De boodschap God hoort en verhoort onze gebeden voor elkaar. Leertekst: Terwijl Petrus onder zware bewaking zat

Nadere informatie

Kikker in de kou. geschreven door Max Velthuijs

Kikker in de kou. geschreven door Max Velthuijs Kikker in de kou geschreven door Max Velthuijs Op een ochtend, toen Kikker wakker werd, merkte hij meteen dat er iets veranderd was in de wereld. Hij sprong uit bed en liep naar het raam. Tot zijn verwondering

Nadere informatie

Een gesprekje met God De kleine ziel en de zon

Een gesprekje met God De kleine ziel en de zon Een gesprekje met God De kleine ziel en de zon Parabel geschreven door Neale Donald Walsch Ergens in de tijd was er een Zieltje, dat tegen God zei: Ik weet wie ik ben! God zei: Dat is heel mooi. Wie ben

Nadere informatie

Hij had dezelfde soort helm op als in het beeld vooraf...2 Mijn vader was verbaasd dat ik alles wist...3 Ik zat recht overeind in mijn bed te

Hij had dezelfde soort helm op als in het beeld vooraf...2 Mijn vader was verbaasd dat ik alles wist...3 Ik zat recht overeind in mijn bed te Hij had dezelfde soort helm op als in het beeld vooraf...2 Mijn vader was verbaasd dat ik alles wist...3 Ik zat recht overeind in mijn bed te kijken...4 De mensenmenigte opende zich in het midden...5 Toen

Nadere informatie

H E T R I J M T TED VAN LIESHOUT V E E L V E R S J E S & L I E D J E S 1 9 8 4 2 0 1 4 LEOPOLD / AMSTERDAM

H E T R I J M T TED VAN LIESHOUT V E E L V E R S J E S & L I E D J E S 1 9 8 4 2 0 1 4 LEOPOLD / AMSTERDAM H E T R I J M T TED VAN LIESHOUT V E E L V E R S J E S & L I E D J E S 1 9 8 4 2 0 1 4 V E R B E E L D D O O R T E D V A N L I E S H O U T LEOPOLD / AMSTERDAM KAATJE KOE 1 Ik ben het zat! Wat doe ik hier!

Nadere informatie

Wie maalt om de molens?

Wie maalt om de molens? deel 1 Dag 1 Er is een ongeluk gebeurd vandaag, met meneer Swarteschaep. Eind van de middag was ik zakken graan naar binnen aan het sjouwen. De baas was op de stelling aan het werk. Ineens hoorde ik een

Nadere informatie

TONEELSTUK Marama en de krokodillenrivier.

TONEELSTUK Marama en de krokodillenrivier. TONEELSTUK Marama en de krokodillenrivier. AKTE I Scène 1 In een Afrikaans dorpje staan wat hutjes en zijn de mensen bezig met alledaagse dingen: er wordt water gehaald, eten gemaakt, kinderen spelen buiten...

Nadere informatie

Charles den Tex VERDWIJNING

Charles den Tex VERDWIJNING Charles den Tex VERDWIJNING 3 Klikketik-tik-tik Het is halftwaalf s ochtends. Marja vouwt een hemd. En kijkt om zich heen. Even staat ze op haar tenen. Zo kan ze over de kledingrekken kijken. Die rekken

Nadere informatie

14 God ging steeds voor hen uit, overdag in een wolk, s nachts in licht en vuur.

14 God ging steeds voor hen uit, overdag in een wolk, s nachts in licht en vuur. Psalmen Psalm 78 1 Een lied van Asaf. De lessen van het verleden Luister allemaal naar mijn woorden. Luister goed, want ik wil jullie iets leren. 2 Wijze woorden wil ik spreken, wijze woorden over het

Nadere informatie

Soms ben ik eens boos, en soms wel eens verdrietig, af en toe eens bang, en heel vaak ook wel blij.

Soms ben ik eens boos, en soms wel eens verdrietig, af en toe eens bang, en heel vaak ook wel blij. Lied: Ik ben ik (bij thema 1: ik ben mezelf) (nr. 1 en 2 op de CD) : Weet ik wie ik ben? Ja, ik weet wie ik ben. Weet ik wie ik ben? Ja, ik weet wie ik ben. Ik heb een mooie naam, van achter en vooraan.

Nadere informatie

Er was eens een Kleine Ziel die tegen God zei: Ik weet wie ik ben, ik ben het licht net als alle andere zielen.

Er was eens een Kleine Ziel die tegen God zei: Ik weet wie ik ben, ik ben het licht net als alle andere zielen. Een klein gesprekje met God Er was eens een Kleine Ziel die tegen God zei: Ik weet wie ik ben, ik ben het licht net als alle andere zielen. God lachte breed. Dat is waar!, zei God. Jij bent ook het licht.

Nadere informatie

tje was saai. Haar ouders hadden een caravan, waarmee ze ieder jaar in de zomer naar Frankrijk gingen. Ook voor deze zomer was de camping al

tje was saai. Haar ouders hadden een caravan, waarmee ze ieder jaar in de zomer naar Frankrijk gingen. Ook voor deze zomer was de camping al Hoofdstuk 1 Echt? Saartjes mond viel open van verbazing. Maar dat is supergoed nieuws! Ze sloeg haar armen om haar vriendin heen. Waaah, helemaal te gek. We gaan naar Frankrijk. Zon, zee, strand, leuke

Nadere informatie

EEN PRINS WORDT EEN HERDER

EEN PRINS WORDT EEN HERDER Bijbel voor Kinderen presenteert EEN PRINS WORDT EEN HERDER Geschreven door: Edward Hughes Illustraties door: M. Maillot en Lazarus Aangepast door: E. Frischbutter en Sarah S. Vertaald door: Erna van Barneveld

Nadere informatie

Er zijn mensen nodig met nieuwe fantasie

Er zijn mensen nodig met nieuwe fantasie Er zijn mensen nodig met nieuwe fantasie Ervaringen, belevenissen, vragen in woorden gevangen om die woorden weer vrij te laten in nieuwe ervaringen, belevenissen, vragen. Marcel Zagers www.meerstemmig.nl

Nadere informatie

Een dag uit het leven van een au pair Doëlla Kroll

Een dag uit het leven van een au pair Doëlla Kroll Een dag uit het leven van een au pair Doëlla Kroll Weer een dag dat ik vroeg moet op staan, de ellende weer begint. De dagen worden steeds langer en vermoeiender. De dingen waaraan ik gedacht heb om het

Nadere informatie

't gummybeertje le journal D' Hoge School redactie: Tom & Senne 24-10-08 jaargang 3 nr. 7 http://zevensprong.org frankieweyns@hotmail.

't gummybeertje le journal D' Hoge School redactie: Tom & Senne 24-10-08 jaargang 3 nr. 7 http://zevensprong.org frankieweyns@hotmail. 't gummybeertje le journal D' Hoge School redactie: Tom & Senne 24-10-08 jaargang 3 nr. 7 http://zevensprong.org frankieweyns@hotmail.com Het aapje en de sleutels Er was eens een man en die had de sleutels

Nadere informatie

Een mysterieuze uitnodiging

Een mysterieuze uitnodiging Een mysterieuze uitnodiging Het begon allemaal op een avond in september. Ik had net een nieuw artikel ingeleverd bij De Wakkere Muis, de krant van mijn broer, Geronimo Stilton. Het was een nogal eenvoudig

Nadere informatie

Een greep uit een presentatieviering met als thema: Licht zijn voor anderen

Een greep uit een presentatieviering met als thema: Licht zijn voor anderen Een greep uit een presentatieviering met als thema: Licht zijn voor anderen Openingstekst: (Door een ouder en kind) A. Zeg zou jij het licht aandoen? Je moet opschieten, want het is bijna tijd. Dadelijk

Nadere informatie

De twee zaken waarover je in dit boek kunt lezen, zijn de meest vreemde zaken die Sherlock Holmes ooit heeft opgelost.

De twee zaken waarover je in dit boek kunt lezen, zijn de meest vreemde zaken die Sherlock Holmes ooit heeft opgelost. Sherlock Holmes was een beroemde Engelse privédetective. Hij heeft niet echt bestaan. Maar de schrijver Arthur Conan Doyle kon zo goed schrijven, dat veel mensen dachten dat hij wél echt bestond. Sherlock

Nadere informatie

Sterdienst 8 februari 2015 Oosterkerk: Thema: Mag ik mij even voorstellen, n.a.v. Lukas 19, 1 10 Jezus en Zacheus. Ds.

Sterdienst 8 februari 2015 Oosterkerk: Thema: Mag ik mij even voorstellen, n.a.v. Lukas 19, 1 10 Jezus en Zacheus. Ds. Sterdienst 8 februari 2015 Oosterkerk: Thema: Mag ik mij even voorstellen, n.a.v. Lukas 19, 1 10 Jezus en Zacheus. Ds. Evert Jan Hefting Mag ik me even voorstellen? Mijn naam is Zacheüs, oppertollenaar

Nadere informatie

Dit verhaal gaat over een schat, die je overal kunt vinden : zowel hier als daar, zowel vroeger als nu. Een schat zo rijk als het leven zelf, die

Dit verhaal gaat over een schat, die je overal kunt vinden : zowel hier als daar, zowel vroeger als nu. Een schat zo rijk als het leven zelf, die Er zit een schat verborgen in jezelf Dit verhaal gaat over een schat, die je overal kunt vinden : zowel hier als daar, zowel vroeger als nu. Een schat zo rijk als het leven zelf, die toont hoe het zijn

Nadere informatie

Johannes 6,1-15 - We danken God, want Jezus zorgt voor ons

Johannes 6,1-15 - We danken God, want Jezus zorgt voor ons Johannes 6,1-15 - We danken God, want Jezus zorgt voor ons Dankdag voor gewas en arbeid Liturgie Voorzang LB 448,1.3.4 Stil gebed Votum Groet Zingen: Gez 146,1.2 Gebed Lezen: Johannes 6,1-15 Zingen: Ps

Nadere informatie

Voor Maresa Jacobse: bedankt voor al je hulp Proloog: 7 januari Chantal dekte de tafel en keek op de klok. Nog even en dan was Menno er ook. Vanavond aten ze weer met zijn drieën. Soms vond ze dat nog

Nadere informatie

Hoe de Koning een kater kreeg van D. blom

Hoe de Koning een kater kreeg van D. blom Hoe de Koning een kater kreeg van D. blom Na het ontbijt liepen zoals iedere morgen de koning en de koningin hun vaste rondje door de tuin. Genietend van het zonnetje en hun prachtig aangelegde tuin met

Nadere informatie

De bouw van het Misjkan

De bouw van het Misjkan De bouw van het Misjkan Laten wij nu eens een kijkje nemen op de plaats waar Betsalel en Oholiav en de overige mensen die hen helpen, bezig zijn met de bouw van het Misjkan, terwijl heel het volk hen steunt.

Nadere informatie

Suzanne Peters. Blijf bij me! liefdesroman

Suzanne Peters. Blijf bij me! liefdesroman Suzanne Peters Blijf bij me! liefdesroman Hoofdstuk 1 Katja belde aan bij het huis. Ze vond het toch wel erg spannend. Het was de tweede keer dat ze op visite ging bij de hondenfokker en deze keer zou

Nadere informatie

GAAT ER OP UIT. Balder

GAAT ER OP UIT. Balder Balder GAAT ER OP UIT H et was die ene nacht van het jaar dat de tijd stil lijkt te staan voor het merendeel van de mensen, maar voor EEN persoon ging die nog altijd veel te snel. Er was nooit genoeg tijd

Nadere informatie

HETTY LUITEN. Voorbij de einder. GROTE LETTER BIBLIOTHEEK deventer

HETTY LUITEN. Voorbij de einder. GROTE LETTER BIBLIOTHEEK deventer HETTY LUITEN Voorbij de einder GROTE LETTER BIBLIOTHEEK deventer 1 Ja, dit is m! dacht Ankie. Dit is de pagina die ik zocht. Ze wipte van enthousiasme met haar stoel op en neer en keek vol belangstelling

Nadere informatie

Spreekbeurt en werkstuk over. Ridders. Door: Oscar Zuethoff

Spreekbeurt en werkstuk over. Ridders. Door: Oscar Zuethoff Spreekbeurt en werkstuk over Ridders Door: Oscar Zuethoff Mei 2007 Inleiding Waarom houd ik een spreekbeurt over de ridders en de riddertijd? Toen ik klein was wilde ik altijd al een ridder zijn. Ik vind

Nadere informatie

Nooit had zijn moeder over haar vader gesproken en nu hij dood was, moest ze de hele dag huilen.

Nooit had zijn moeder over haar vader gesproken en nu hij dood was, moest ze de hele dag huilen. 9-12 jaar De villa van Spoek De villa van Spoek was een grote villa aan de Tapijtweg nummer elf in het stadje Sonsbeek. Het huis stond aan een brede rivier en had een lange oprijlaan van glimmende witte

Nadere informatie

Sander Kloet. Elisha Mercelina. Het zwarte meer

Sander Kloet. Elisha Mercelina. Het zwarte meer Sander Kloet koud zo voelt het hier. kil ik weet niet waar het vandaan komt het is geen kou. het is angst. angst voor de wereld angst voor de dag van morgen bang dat we dingen vergeten bang dat we dingen

Nadere informatie

Het Verloren Ei. Geschreven door. Judie McEwen www.rogueartistsspeak.blogspot.com. Illustraties van. Dick Rink www.blog.dickrink.

Het Verloren Ei. Geschreven door. Judie McEwen www.rogueartistsspeak.blogspot.com. Illustraties van. Dick Rink www.blog.dickrink. Het Verloren Ei Geschreven door Judie McEwen www.rogueartistsspeak.blogspot.com Illustraties van Dick Rink www.blog.dickrink.nl Copyright 2011 Uil was net wakker geworden uit zijn dagelijkse middag dutje,

Nadere informatie

IK BEN TROTS OP MIJN SNOR!

IK BEN TROTS OP MIJN SNOR! IK BEN TROTS OP MIJN SNOR! Op een ochtend was ik heerlijk op mijn gemak aan het werk op mijn kantoor... Ja, mijn kantoor. Jullie weten toch waar dat is, of niet? Wat? Dat weten jullie niet? Echt niet?

Nadere informatie

Ahlberg en Tellegen 13-12-11 14:29 Pagina 1. Brieven aan bijna niemand anders

Ahlberg en Tellegen 13-12-11 14:29 Pagina 1. Brieven aan bijna niemand anders Ahlberg en Tellegen 13-12-11 14:29 Pagina 1 Brieven aan bijna niemand anders Ahlberg en Tellegen 13-12-11 14:29 Pagina 2 ander werk van toon tellegen Theo Thijssenprijs 1997 Hendrik de Vriesprijs 2006

Nadere informatie

l Wouter mag Floor niet slaan. l Wouter mag geen alcohol drinken (geen druppel!).

l Wouter mag Floor niet slaan. l Wouter mag geen alcohol drinken (geen druppel!). 3. Net keek mama heel beteuterd toen ze me een nachtzoen kwam geven. Vind je het echt erg dat ik zoveel moet werken? vroeg ze. Wat moest ik daarop zeggen? Ze keek zo droevig! Valt wel mee, hoor, zei ik.

Nadere informatie

Verhalen uit een ander rijk

Verhalen uit een ander rijk Verhalen uit een ander rijk Ana-Magdalena Zainea www.anderssamen.nl www.ana-magdalena.nl Titel: Verhalen uit een ander rijk Auteur: Ana-Magdalena Zainea Correctie: Bart Renaer en Dorien Ruben Illustraties

Nadere informatie

Gijsje zonder staart geschreven door Henk de Vos (in iets gewijzigde vorm) Er was eens een klein lief konijntje, dat Gijs heette. Althans, zo noemden

Gijsje zonder staart geschreven door Henk de Vos (in iets gewijzigde vorm) Er was eens een klein lief konijntje, dat Gijs heette. Althans, zo noemden Gijsje zonder staart geschreven door Henk de Vos (in iets gewijzigde vorm) Er was eens een klein lief konijntje, dat Gijs heette. Althans, zo noemden zijn ouders hem, maar alle andere konijntjes noemden

Nadere informatie

Naam: NEDERLAND IN OORLOG Begin WO2 (1932 tot 1940)

Naam: NEDERLAND IN OORLOG Begin WO2 (1932 tot 1940) Naam: NEDERLAND IN OORLOG Begin WO2 (1932 tot 1940) Adolf Hitler In 1933 kwam Adolf Hitler in Duitsland aan de macht. Hij was de leider van de nazi-partij. Hij zei tegen de mensen: `Ik maak van Duitsland

Nadere informatie

Ik moet Claire nu niet aankijken. Wij kennen elkaar te goed. Mijn ogen zouden me verraden.

Ik moet Claire nu niet aankijken. Wij kennen elkaar te goed. Mijn ogen zouden me verraden. 1. We gaan eten in een restaurant. Serge heeft gereserveerd; dat doet híj altijd. Het is zo n restaurant waar je drie maanden van tevoren moet bellen. Of nog langer. Serge belt nooit drie maanden van tevoren.

Nadere informatie

Ankie. het meisje uit de bossen van Karoetsja. Antoon Kersten ooit geschreven voor zijn kleindochter Karin. blad 1

Ankie. het meisje uit de bossen van Karoetsja. Antoon Kersten ooit geschreven voor zijn kleindochter Karin. blad 1 Ankie het meisje uit de bossen van Karoetsja Antoon Kersten ooit geschreven voor zijn kleindochter Karin blad 1 In een ver land, wel duizend kilometer hier vandaan, woonde Angelina. Haar moeder noemde

Nadere informatie

Cursus Rust. Het Slotervaart, een ziekenhuis met ambitie KINDERGENEESKUNDE TELEFOONNUMMER 020-512 45 42

Cursus Rust. Het Slotervaart, een ziekenhuis met ambitie KINDERGENEESKUNDE TELEFOONNUMMER 020-512 45 42 Het Slotervaart, een ziekenhuis met ambitie Het Slotervaartziekenhuis, een opmerkelijk en ambitieus ziekenhuis in Amsterdam. In een informele en vertrouwde omgeving werken wij aan innovatieve medische

Nadere informatie

Bijlage 1: Luchtpost voor de kerstman van Brigitte Weninger. Luchtpost voor de kerstman 1

Bijlage 1: Luchtpost voor de kerstman van Brigitte Weninger. Luchtpost voor de kerstman 1 Bijlage 1: Luchtpost voor de kerstman van Brigitte Weninger Luchtpost voor de kerstman 1 Martijn en zijn moeder woonden in een dorpje hoog in de bergen. Ze waren arm. Martijn had geen vader. Martijns moeder

Nadere informatie

wat is dat eigenlijk? Denk mee over acht grote vragen

wat is dat eigenlijk? Denk mee over acht grote vragen Geloven, wat is dat eigenlijk? Denk mee over acht grote vragen pagina 10 Hoe is de wereld ontstaan? pagina 26 Waarom bestaat de mens? pagina 42 Wat is geloven? pagina 58 Wie is God? pagina 74 Waarom heeft

Nadere informatie

Voor Cootje. de vuurtoren

Voor Cootje. de vuurtoren Voor Cootje de vuurtoren De Koos Meinderts vuurtoren Lemniscaat & Annette Fienieg Nederlandse rechten Lemniscaat b.v. Rotterdam 2007 isbn 978 90 5637 909 4 Tekst: Koos Meinderts, 2007 Illustraties: Annette

Nadere informatie

1 Vinden de andere flamingo s mij een vreemde vogel? Dat moeten ze dan maar zelf weten. Misschien hebben ze wel gelijk. Het is ook raar, een flamingo die jaloers is op een mens. En ook nog op een paard.

Nadere informatie

Franka Rolvink Couzy GELDFABRIEK. Tekeningen Joost Hölscher

Franka Rolvink Couzy GELDFABRIEK. Tekeningen Joost Hölscher DE GELDFABRIEK Franka Rolvink Couzy DE GELDFABRIEK Tekeningen Joost Hölscher Eerste druk november 2015 Tekst: Franka Rolvink Couzy Illustraties: Joost Hölscher Vormgeving: Joost Hölscher Eindredactie:

Nadere informatie

e klok had twaalf geslagen in de metropool

e klok had twaalf geslagen in de metropool D e klok had twaalf geslagen in de metropool Ratstad. De zon scheen stralend op de duizenden wolkenkrabbers, spitsen en torens van het financiële hart van de stad. Aan de voet van deze grote gevaartes

Nadere informatie

Kom jij ook uit een ei?

Kom jij ook uit een ei? Kom jij ook uit een ei? Er was eens een prachtig bos. Er groeiden de hoogste bomen en allerlei prachtige bloemen. Er was een vijver en een groot grasveld, waar je lekker kon spelen. Maar om het bos stond

Nadere informatie

Kemal volgde zijn blik. Zijn adem stokte. Ook Wahib en Irfan vielen abrupt stil. Bij de mannen stond een zwarte minibus. Nestroys ogen gleden door de

Kemal volgde zijn blik. Zijn adem stokte. Ook Wahib en Irfan vielen abrupt stil. Bij de mannen stond een zwarte minibus. Nestroys ogen gleden door de Rebellen Bij het kruispunt stond een groep mannen. Het waren er een stuk of vijftien. De meesten droegen camouflagepakken. Anderen hadden T-shirts of tanktops aan. Ze deden geen enkele moeite om hun wapens

Nadere informatie

Voor Olaf Bremer: bedankt voor de gezellige en leuke dagen in Spanje!

Voor Olaf Bremer: bedankt voor de gezellige en leuke dagen in Spanje! Voor Olaf Bremer: bedankt voor de gezellige en leuke dagen in Spanje! Proloog: 7 januari Van harte gefeliciteerd! Lindy sloeg haar armen om Mariëlle heen. Zestien! Nu mag je eindelijk op een scooter rijden.

Nadere informatie

We hebben verleden week nog gewinkeld. Toen wisten we het nog niet. De kinderbijslag was binnen en ik mocht voor honderd euro kleren uitkiezen.

We hebben verleden week nog gewinkeld. Toen wisten we het nog niet. De kinderbijslag was binnen en ik mocht voor honderd euro kleren uitkiezen. Woensdag Ik denk dat ik gek word! Dat moet wel, want ik heb net gehoord dat mijn moeder kanker heeft. Niet zomaar een kankertje dat met een chemo of bestraling overgaat. Nee. Het zit door haar hele lijf.

Nadere informatie

Waarom de slak zijn huisje altijd met zich meedraagt

Waarom de slak zijn huisje altijd met zich meedraagt Waarom de slak zijn huisje altijd met zich meedraagt Ies Spreekmeester bron. Van Holkema & Warendorf, Amsterdam 1946 Zie voor verantwoording: http://www.dbnl.org/tekst/spre012waar01_01/colofon.php 2010

Nadere informatie

Een van de agenten komt naar hem toe. Nou, het is me het dagje wel, zegt hij. Nu zijn er toch rellen in de stad.

Een van de agenten komt naar hem toe. Nou, het is me het dagje wel, zegt hij. Nu zijn er toch rellen in de stad. Een dode De voetbalwedstrijd is afgelopen. Het stadion is bijna leeg. Het is koud, de zon schijnt bleek. Munck staat op de tribune van vak H en staart naar de dode man op de bank. Wat vreselijk, denkt

Nadere informatie

MIJNHEER STILTON, IK MOET U IETS VERTELLEN!

MIJNHEER STILTON, IK MOET U IETS VERTELLEN! MIJNHEER STILTON, IK MOET U IETS VERTELLEN! Die bewuste ochtend stapte ik met een uitzonderlijk goed humeur het kantoor binnen Hoepla, piepte ik, en probeerde mijn hoed in één worp op de kapstok te gooien.

Nadere informatie

Sinterklaas. en de dieven. Maarten Stevens www.cts-producties.nl www.cts-producties.be

Sinterklaas. en de dieven. Maarten Stevens www.cts-producties.nl www.cts-producties.be Sinterklaas en de dieven Maarten Stevens www.cts-producties.nl www.cts-producties.be Rollen: Sinterklaas Hoofdpiet Agent Dief 2.013 Dief 2.012 Die hoeven we niet uit te leggen! Hoofdpiet staat er helemaal

Nadere informatie

Een buik van wol. Tom! Tom! Cato kwam hard aan rennen. En zei: vandaag word mevr. Catharina. 90 jaar en ik wil haar een heel mooi cadeau

Een buik van wol. Tom! Tom! Cato kwam hard aan rennen. En zei: vandaag word mevr. Catharina. 90 jaar en ik wil haar een heel mooi cadeau Een buik van wol. Tom! Tom! Cato kwam hard aan rennen En zei: vandaag word mevr. Catharina 90 jaar en ik wil haar een heel mooi cadeau Geven. Ja maar wat zei Tom. Umm wacht ik Weet het zei Cato een herinnering.

Nadere informatie

3e Statie: Jezus valt voor de 1e maal onder het kruis.

3e Statie: Jezus valt voor de 1e maal onder het kruis. 1e Statie: Jezus wordt ter dood veroordeeld. De eerste plaats waar Jezus stil stond op de kruisweg, was het paleis van de Romeinse landvoogd Pontius Pilatus. De joodse leiders wilden Jezus uit de weg ruimen.

Nadere informatie

HANDIG ALS EEN HOND DREIGT

HANDIG ALS EEN HOND DREIGT l a n d e l i j k i n f o r m a t i e c e n t r u m g e z e l s c h a p s d i e r e n HANDIG ALS EEN HOND DREIGT OVER HOUDEN VAN HUISDIEREN HIER LEES JE HANDIGE INFORMATIE OVER HONDEN DIE DREIGEN. JE KUNT

Nadere informatie

Het afscheid_125x200 20140811 10:28 Pagina 3. Jenna Blum & Sarah McCoy. Het afscheid

Het afscheid_125x200 20140811 10:28 Pagina 3. Jenna Blum & Sarah McCoy. Het afscheid Het afscheid_125x200 20140811 10:28 Pagina 3 Jenna Blum & Sarah McCoy Het afscheid Het afscheid_125x200 20140811 10:28 Pagina 6 Voor mijn vader Het afscheid_125x200 20140811 10:28 Pagina 9 1 Het was eind

Nadere informatie

O, antwoordde ik. Verder zei ik niets. Ik ging vlug de keuken weer uit en zonder eten naar school.

O, antwoordde ik. Verder zei ik niets. Ik ging vlug de keuken weer uit en zonder eten naar school. Voorwoord Susan schrijft elke dag in haar dagboek. Dat dagboek is geen echt boek. En ook geen schrift. Susans dagboek zit in haar tablet, een tablet van school. In een map die Moeilijke Vragen heet. Susan

Nadere informatie

De platanen in Aix. Joost Bruins

De platanen in Aix. Joost Bruins De platanen in Aix De platanen in Aix Joost Bruins COLOFON ISBN 9789051798845 1e druk, 2014 2014 Joost Bruins Dit boek is een uitgave van Gopher B.V. Keizersgracht 75-II 1015 CE Amsterdam Exemplaren zijn

Nadere informatie

Bert staat op een ladder. En trekt aan de planten die groeien in de dakgoot. Hij verstopt de luidspreker en het stopcontact achter de planten.

Bert staat op een ladder. En trekt aan de planten die groeien in de dakgoot. Hij verstopt de luidspreker en het stopcontact achter de planten. Helaas Wanneer besloot Bert om Lizzy te vermoorden? Vreemd. Hij herinnert zich het niet precies. Het was in ieder geval toen Lizzy dat wijf leerde kennen. Dat idiote wijf met haar rare verhalen. Bert staat

Nadere informatie

De bijen. De bijen prikken de leeuwen. De leeuwen gaan in een rondje rondom Izzi zitten. Bzzz Bzzz Bzzz BZZZ

De bijen. De bijen prikken de leeuwen. De leeuwen gaan in een rondje rondom Izzi zitten. Bzzz Bzzz Bzzz BZZZ De bijen Bzzz Bzzz Bzzz BZZZ En kom je redden Vertrouw op ons We gaan je beschermen Van dit bos Bzzz Bzzz Bzzz BZZZ Bijen marcheren Bijen springen Bijen dansen Bijen zoemen Bzzz Bzzz Bzzz BZZZ We gaan

Nadere informatie

eerste communieproject H. Theobaldusparochie, Overloon Hoofdstuk 4 Jezus maakt mensen beter

eerste communieproject H. Theobaldusparochie, Overloon Hoofdstuk 4 Jezus maakt mensen beter Op weg met Jezus eerste communieproject H. Theobaldusparochie, Overloon Hoofdstuk 4 Jezus maakt mensen beter Eerste communieproject "Op weg met Jezus" hoofdstuk 4 blz. 1 Mijn oma kan niet meer lopen. Ze

Nadere informatie

Het huis Anubis - Hoofdstuk 1

Het huis Anubis - Hoofdstuk 1 Het huis Anubis - Hoofdstuk 1 Het is 7 uur in de ochtend. Het is een dag nadat Nienke de traan van Isis aan Anchesenamon had gegeven. Nienke was al vroeg wakker, want ze kon niet meer slapen. Ze had weer

Nadere informatie

2

2 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Wij gaan voor even uit elkaar 1. Wij gaan voor e-ven uit el-kaar en de-len nu het licht. Dat.. Licht ver telt ons iets van God op hem zijn wij ge - richt. Straks zoeken

Nadere informatie

Krabbie Krab wordt Kapper

Krabbie Krab wordt Kapper E-boek Geschreven en Vormgeving Esther van Duin Copyright Esthers Atelier www.esthersatelier.nl email info@esthersatelier.nl Krabbie Krab wordt Kapper Krabbie krab was een kunstenaar. Hij maakte beelden

Nadere informatie

Een gelukkige huisvrouw

Een gelukkige huisvrouw Een gelukkige huisvrouw Voordat ik zwanger was, was ik een gelukkige huisvrouw, ik had alles wat ik wilde. En daarvoor hoefde ik geen dag te werken. Want werken, dat deed mijn man Harry al. Harry zat in

Nadere informatie

Kastelen in Nederland

Kastelen in Nederland Kastelen in Nederland J In ons land staan veel kastelen. Meer dan honderd. De meeste van die kastelen staan in het water. Bijvoorbeeld midden in een meer of een heel grote vijver. Als er geen water was,

Nadere informatie

Mamma vliegt steeds hoger.

Mamma vliegt steeds hoger. MEEUWTJE Meeuwtje is het verhaal van een jonge meeuw die zijn leefwereld verkent. Zijn moeder helpt hem daarbij, vooral door aan het eind van de dag nog eens na te gaan wat er allemaal voor dieren, kleuren

Nadere informatie

OPDRACHT 1 : SCRIPT EN INTERACTIEVE VERSIE VAK : SCHRIJVEN --LOIS VEHOF--

OPDRACHT 1 : SCRIPT EN INTERACTIEVE VERSIE VAK : SCHRIJVEN --LOIS VEHOF-- OPDRACHT 1 : SCRIPT EN INTERACTIEVE VERSIE VAK : SCHRIJVEN --LOIS VEHOF-- Confrontatie scene Written by Loïs Vehof Genre: Avontuur Locatie: De oude tempel Protagonist: Wachter Antagonist: Dief Conflict:

Nadere informatie

Help me, Zoey, zeg ik. Zoey kijkt verbaasd. Waarmee?, vraagt ze.

Help me, Zoey, zeg ik. Zoey kijkt verbaasd. Waarmee?, vraagt ze. 1 Ik wou dat ik een vriendje had. Ik wou dat hij in mijn kast zat. Dan kon ik hem tevoorschijn halen wanneer ik maar wilde. Hij zou naar me kijken alsof ik mooi ben. Zwijgend. Hij zou zijn leren jack uittrekken

Nadere informatie

September 2008 Door: Charlotte Storm van s Gravesande. Bijbehorende foto's: zie onderaan de tekst. Hallo mede dierenvrienden,

September 2008 Door: Charlotte Storm van s Gravesande. Bijbehorende foto's: zie onderaan de tekst. Hallo mede dierenvrienden, September 2008 Door: Charlotte Storm van s Gravesande Bijbehorende foto's: zie onderaan de tekst Hallo mede dierenvrienden, Na mijn indrukwekkende reis naar India, is mij gevraagd om een kort verhaaltje

Nadere informatie

Tuin van Heden.nu 1 Mag ik zijn wie ik ben? Van In 5

Tuin van Heden.nu 1 Mag ik zijn wie ik ben? Van In 5 Tuin van Heden.nu 1 Mag ik zijn wie ik ben? Van In 5 5 Tuin van Heden.nu 1 Mag ik zijn wie ik ben? Van In 6 Zacheüs (1) Het is erg druk in de stad vandaag. Iedereen loopt op straat. Zacheüs wurmt zich

Nadere informatie

KINDEREN VAN HET LICHT

KINDEREN VAN HET LICHT KINDEREN VAN HET LICHT Verteller: Het gebeurde in een donkere nacht, heel lang geleden, dat er herders in het veld waren, die de wacht hielden over hun schapen. Zij stonden net wat met elkaar te praten,

Nadere informatie

De zon klom alsmaar hoger en hoger. Een merel stak zijn snavel in de lucht, toen een straal zonlicht in zijn nest scheen. Het beest schudde de slaap

De zon klom alsmaar hoger en hoger. Een merel stak zijn snavel in de lucht, toen een straal zonlicht in zijn nest scheen. Het beest schudde de slaap De zon klom alsmaar hoger en hoger. Een merel stak zijn snavel in de lucht, toen een straal zonlicht in zijn nest scheen. Het beest schudde de slaap uit zijn veren, kwetterde een goedemorgen naar een soortgenoot

Nadere informatie

Alleen een plastic tasje

Alleen een plastic tasje Alleen een plastic tasje Gaat u zitten, fijn dat u er bent. Wilt u thee? Met suiker? Zal ik beginnen bij het begin? Ik woon hier sinds 1970. Toen ik hier aankwam, had ik alleen een klein plastic tasje

Nadere informatie

De bij die niet kon vliegen

De bij die niet kon vliegen De bij die niet kon vliegen De kleine bij zat in het gras en keek treurig om zich heen. Daar vlogen alle andere bijen af en aan. Hun kleine pootjes vol met stuifmeel, de mond vol met de nectar van de mooie

Nadere informatie

NOACH EN DE ZONDVLOED

NOACH EN DE ZONDVLOED Bijbel voor Kinderen presenteert NOACH EN DE ZONDVLOED Geschreven door: E. Duncan Hughes Illustraties door: Byron Unger en Lazarus Aangepast door: M. Maillot en Tammy S. Vertaald door: Arnold Krul Geproduceerd

Nadere informatie