In! - ^ ^^R. 1^- / ^3' -mei. .hef- w^1^..^^ /.^!..^1 - R! SFe_-r

Maat: px
Weergave met pagina beginnen:

Download "In! - ^ ^^R. 1^- / ^3' -mei. .hef- w^1^..^^ /.^!..^1 - R! SFe_-r"

Transcriptie

1 Ti In! - ^ ^^R. 1^- / ^3' -mei.hef- w^1^..^^ /.^!..^1 - R! SFe_-r

2 9ijne van ft te

3 *fl"w ^ne van 2tteije Rotterdam MCMXXVlll JVygh &van Ditmars Uitgevers Mg

4 Aan Annie van Ees

5 In haar lust om gauw weg te komen, stapte Tijnevan-Hilletje vlug over de hooge heet-gegloeide drempel naar buiten. Maar de stem-uit-het-huis hield haar vast op het gloeiende stoepje, en in de prikkende witte warmte bleef ze toen maar weer geduldig staan luisteren, met haar gezicht naar het schel-glimmende portaal gekeerd, en haar handen op haar heupen. De zon bestak haar ronde blonde lokken, het witte kapje en de paars-blauwe bloemetjes op haar rijlef 1 ) met helle tintelingen. Als afwerend streek ze over haar wijd-uit hangende rokken. Het was of ze veel te dicht voor een hel van een kachel-vuur" stond. Jao Mem 2)," viel ze dan toch maar in, ophetpraten uit de kamer, 'k zei 't doen, Mem. En en nou moe-'k weg, aors wordt me weschwaoter koud." Maar daarom hield Mem nog niet op... In het gedwongen talmen drukte Tijne even haar wang tegen een van de deurposten aan, en ze schrok er van zoo kokend-heet die aanvoelde, het stoepje leek ook al-gloeiender te worden. Toen zocht ze met haar kousevoeten op de tast af, haar klompen. En Mem die dat hoorde, zei nog inderhaast: Nou weut je 't allemaol, hee?, veurzichtig met 't gnappe goed, en den eerst de wesk spoele, en -- en den 't straotje... ken je altijd nog zien of je nao' de haove, nao' je Tao 3)..." Haar hoest onderbrak het, en het 1) rijglijf. 2) Moeder. 3) Vader.

6 was of binnen in die hoest een watertje klokte en ritselde, dat was een akelig geluid. Daor nou," zuchtte Tijne in een kribbig-bang beklag, as ik 't niet 'edocht heb..." En ze zei wel luid er doorheen: Jao Mem, 't komt veur mekaor...." Maar het prikte meteen als wat scherps in haar op: Onder 't theedrinke was 't niet aors 'eweust... dan van de wesk en 't straotje..." Een beetje kregel -onthutst hield ze het in. Och maad, 't leit toch an haor kwaol? En ze hèt nou ienmaol veul hart veur de huis -houwing." Ze wou al weggaan. Maar Mem kwam ook nog aan het venster. Haar mager-geel gezicht in de heldere muts werd door de kleine raam-ruitjes in vieren gedeeld. Ze praatte altijd maar door... Toen hoestte ze weer, en haar lange gele handen bewogen als in pijn over haar keel en borst. Met al die warmte droeg ze nog een doek, een grauwe geruite sjaal, die was van voren, op het midden van haar borst, toegebonden met een dikke knoop, vlak onder die knoop zat de pijn. Watte nou...?", Tijne had haar niet verstaan, ze drukte haar neus plat tegen het vensterglas, wàtte?" Mem herhaalde het... En Tijne meende het op te vangen. Houtjes-hakke?, jao..." Toen maakte ze toch dat ze wegkwam. Aors kreeg je nog meer..." Haar voeten maar half in de klompen, liep ze met kleine vlugge pasjes het onbeholpen klinkerpaadje af, naar de kleerenroop') om de hoek. ') gemeenschappelijk bleekveld. 6

7 Raore-Lijsie was daar al aan de gang. Lang, spits en hoekig stond ze over een teil met goed gebogen, de rug naar Tijne toe. Uit de grijs-wegkrullende wasem van een pas-uitgewasschen deken sloeg een scherpe reuk van loog en zeep, en als een slappe vlag hing er een ruigiel) over de lijn. Tijne gaf er maar terloops acht op. Zoo gauw als ze de handen in het grijze lauwe sop van de tobbe stak, voelde ze weer de weeë pijn, beneden in haar rug. Net," zuchtte ze bij zichzelf, of daor 'n paor botten los -luid zei ze: Raor..." Haar bleek-raokte." En half rond gezicht verkommerde er van, over haar grijsblauwe oogen trok wat donkers en haar witte wimpers moesten al-maar pinken. Maad," wou ze nog opbeuren, 't gaot wel betere venaovend as je uitruste. Er niks van zegge maor... 't helpt toch niks." Even bleef ze rechtop staan. 't Komt van 't bukke." IJle werk-geluiden schoven, uit de verte, over de bonte Eilandsche huisjes heen. En de hitte leek op een stank van beursche ansjovis, van de haven naar het Kerkepad te kruipen. Tijne's adem gleed pieperig door haar kleine korte neus. Jao, daomee nog doppee)..." Haar oogen werden natte spleetjes toen ze opzag naar de blauwe zomerlucht. Daar in de hoogte sprongen vonken heen en weer en kapotte sterretjes, ze keek gauw weer voor zich uit. Maar de oker-gele brug op het Kerkepad gloeide ook als een boog van brandende turven en het blinkende kerke-dak leek vochtig van zweet... Het gras vlakbij schitterde of er groen licht stak in elke halm en de 1) baaien rok. a) ansjovis uit de netten halen. 7

8 bemorste glibberige tegels van het paadje in de kleerenroop flikkerden als spiegeltjes. Er was veel-te-veel licht, die dag, en het was ook te schel en te heet, het schrijnde en prikte of er een onweer komen moest. Tijne kon al dat blinkende haast niet aan haar oogen uitstaan. Met een snibbige kreun bukte ze zich weer over de tobbe heen, en deed erg haar best op het laatste stuk goed: een buis van Tao, vet en korsterig van vischgrom, pekel en schubben... 't Lijkt wel of 't in'ezout 'eweust is," mopperde ze onderwijl als ze mopperde vlotte het beter hoe of die man 't zoo 'ekrege het, zou je zegge? 'n Wesk zonder end ook..." Haar mond trok er rimpelig bij te zamen of ze wat bitters wegslikte. Halfluid steunde ze: Au au." En even duwde ze een natte vuist onder tegen haar rug. theere God Heere God.. Tijne zei vaak theere God" in zichzelf, dat was van jaren-terug-al, van jongs-af. Het leek eigenlijk wel of dat altijd in haar geweest was, het steunen en het Heere-God-fluisteren... Ze sloeg het wasemende buis met harde flappen uit de wrong en bezag het het was schoon. Onachtzaam gooide ze het neer bij de rest, nam met een ruk de zware tobbe op, en leegde die aan het gootje.. Toen het al niet meer noodig was, bleef ze toch nog in haar bukhouding staan, en haar vuisten werden zoo hard als keien. De pijn trok als een scheur door haar rug. Haar mond hing vochtig-slap open en onder haar kapje krieuwelde zweet. theere God Heere God..." En toen het bedaarde vergat ze het.. Ouwelijk-bezonnen richtte ze zich op, en deed voorzichtig een paar stijve stappen, het ging weer. Ve-

9 -sche naovend," paaide ze zich, ken je fijn uitruste in de kattegesaosie, zoo-maor wat zitte..." Ze greep de beide emmers, vulde ze aan de regenbak en morste opzettelijk omdat het de steenen zoo lekker afkoelde. Hoe dat weuze zou as je heelegaor naokend in 't water zatte...? Raor lekker wel, raor lekker..." Het roestige slot van het bak-deksel schaafde een stukje huid van haar pink af. Ze lette er maar terloops op. Haar handen zaten vol schrammen en kleine wondjes, van binnen waren er dikke gele eeltplekken in. Andere handen waren er bijna niet onder de Eiland vrouwen... Maar Raore-Lijsie, die Tijne geniepig beloerd had, zei op het alleronverwachtst, met een grinnik die er niet bij te pas kwam:,,in 't laoste oordeel, maasiel), hoeve wij enkeld maor onze hande te laote zien..." Ze knikte afgetrokken, haar gezicht was bruin en spits als van een gerookte makreel, en haarstem klonk zonderling-hol of ze door een trechter praatte. Tijne schrok nog altijd op, van haar in-en-uitvallen. Meewarig-verlegen wou ze dan gewoon-weg een praatje beginnen. Zoo, bin je ook al op'eschote, Lijs, de wesk al in 't waoter...?', Maar dat was Lijs te alledaagsch. Ze keerde zich af en praatte met een heel ander geluid, het klonk of er een buikspreker aan het woord was. Die zon de Heere God wou zeker 's laote zien hoe 't in de hel 'esteld was je hadde gien droge draod meer an je lijf." Haar rokken wiegelden en de kralen akertjes 2) aan haar halsdoekje hipten als harlekijntjes heen en weer. Ze slofte op huis toe. Dat was toch bezonder," soesde Tijne, dat Lijs de I) meisje. 2) sierkwastjes. 9

10 gaove 'eschonke was om... om net te weute wat je dochte, en nog wel meer... Duivelskonste, zee dikke je moste nooit drie maol achter mekaor-gaartje, en jao" teuge haor zegge, dat was gevaorlijk... dan wier je bekoldl)... Bar raor ook dat ze iedere keer as haor man vaore was, zoo'n beetje maolderig wier..." Tijne goot, of ze in haar eentje speelde, de tobbe tot de rand toe vol. Ze knielde er bij neer, stak de armen tot de ellebogen in het frissche water, dat glinsterde als zilver, en begon te spoelen. Met twee handen tegelijk vatte ze een stuk goed beet, wendde en keerde het degelijk-geducht en wrong het dat er geen druppel meer in bleef. Toen kwam Mao-van-Lobbetje ook nog, om water te halen. Ze droeg haar emmers aan een juk, maar liep of zij ze heelemaal vergeten was, met de armen over elkaar. Haar zwarte lokken glinsterden als strengen zij, ze had een bruin-rood gezicht vol zomersproeten, en haar oogen waren zwart als pek. Zoo...," knikte ze bij wijze van groet. Ze putte water en floot er bij. Tijne nam haar 's op van terzij. Dadelijk zag ze wat bijzonders. Heb je 'n nuuw stik op je boezel?", vroeg ze, en pluurde, ze pluurde altijd als ze een beetje jaloersch was. Ze vond die kleine rooie ruitjes op het blauwe katoen erg mooi, en ook de vroolijke groote rozen in Mao's rooie bouw 2). Zelf had ze zoo lang haar heugde, altijd paars, blauw of zwart gedragen, want altijd was ze in de rouw geweest. Al veur dat ik 'ebore bin...," flakkerde het door 1) behekst. 2) borstlap. I0

11 haar heen, want toe' Mem van haor liep was Noome Kes 'ebleve, en naoderhend waore Bappe 1 ) en Bessie 2 ) van Memme's kant 'esturve en laoter weer Bessie van Tao's kant, en toe' neef Eppie die met Aogie 'etrouwd was.. Onderwijl hoorde ze toch ook wel Mao's pochen. 'n Nuuw stik...'t is ook wat. 'k Heb veul meer nuuws, 'n naoikissie en 'n stik kant en nog 'n bouw van me Bessie..." Ze kwam dichterbij en ze trok een geheimzinnig gezicht. Moar den nóg wat, nog wat héul aors... wat, dat je in gien duizende jaore raode kenne...!', Tijne ging er expres voor zitten. 'n Perreplu?", probeerde ze maar direct met wat erg duurs. En Mao schudde minachtend haar hoofd: Dierder." Tijne's oogen werden er waterige kiertjes van. 'n Zullevere ring?" 'n Ring," wees Mao af, dá-'s maor prullaorie. As je 'n ring op je hand legge en je bleeze hard, is hij vort. Nee, 't is veul kostbaorder." Tijne boog over het gladde water in de tobbe, het leek een spiegel, een stuk van de lucht stond er in, er kuierde daar een meeuw op de wolken, en vlakbij zag ze op haar muts een bromvlieg, ze joeg hem werktuigelijk weg. Zoo van onderen op, zag haar vol wit gezicht er uit als een ei met gaatjes... Ze roerde in het water en het ei sprong aan stukken. 'n Nuuw psalmboekie?", schoot haar toen nogte binnen, nee?, 'n flesch met reuk...?', Maar dat was ook mis. En toen zei Mao het maar, het was ook of haar mond het niet langer vasthouden kon, het sprong met een 1) Grootvader. 2) Grootmoeder. II

12 schokje van haar lippen. 'n Paor schoene, maad 1" Triumf sloeg door haar korte lachje heen, verwaandheid ook. Er viel een verbouwereerde stilte. Tijne droeg altijd nog maar huif ten l) : witte in de week, zwart-geverfde op Zondag. 'n Paor schoene...?", herhaalde ze verbluft, met een slik er tusschendoor, hoe dat... opiens?, waor waor vedaon?, van wie?" Mao vertelde het gnuiverig-uitvoerig. Van me Tao, nou... er is hier ommers 'n venter 'eweust? Waor zat jij toch?, was je te hooie?" Op een bevestiging wachtte ze niet. Schoene met zwarte rozies er op, en met gladde neuze en met riempies en fijne knoopjes daomes-schoenel En ze koste zeuven-golde-vijf-enzeuventig, en die vent het er eerst tién golde veur 'evraogd, maar me Vaor het hem bar of'epingeld." Tijne trachtte het te verwerken. Zeuven-honderdvijf-en-zeuventig cente..." Het jouw Vaor zoo'n bende ansopies 'evongen?", vroeg ze wat bits. Beneden in het water rilde een leelijklang gezicht. Hij is," zei Mao, in 't vlootje 'eweust z), met nou en den 'n prèchtig schot er tusschen deur... en den weer geweun, net as jouw Vaor." Mijn Vaor," weerstreefde Tijne, het 'n bende aoverij 'ehad..." Maar Mao lachte er wat om. Kleine Keesie Kaors," spotte ze, die leit graog 'n dubbelde knoop in z'n beursie, dat weten we allegaor wel." Nou," bracht Tijne er tegen in, maor m'n Moer's ziekte het ook 'n keet geld 'ekost, en nag... en altijd nog... en waor is 't end...?" Ze zag op. 1) klompen. 2) gemiddeld goede vangst. 12

13 Mao had in het geheel niet geluisterd: Ik zeg maor, as je van alles meedoene, doppe en hooie en boete en breie en 't werk in huis, den komme je ook wel 'n paor schoene toe, bij je Zundagsche pronk, en den op onze jaore temenste, as je al zeuventien binne." Tijne wou nog tegenpraten. 'k Bin altijd met me hulfte tevreden 'eweust..." Het echode in haar na: 'eweust 'eweust..." En er stond een omgekeerd gezicht in de tobbe, rimpelig en oud, maar ook een paar lage zwarte schoenen... Hoe kwamme die schoene daor...?, och 't was toch maor schaoduw...?" Ze oogde om zich heen, naar het lichtende-groene gras, naar de spiegelende tegels... de schoenen waren overal. In Mao's veelzeggende oogen schoven witte lichtstippels. Vraog ook an je Vaor! Leg net zoo lang te gnorre 1) dat je ze ook krijge." Het antwoord bleef steken in Tijne's heimelijke overleggingen. En Mao trok zich voldaan het juk weer op de schouders. Ken jij je vraoge al veur de kattegesaosie venaovend?" Tijne knikte flauwtjes. Ommers vezelf." Toen kuierde Mao weer, breed en bedaard weg, tusschen haar boordevolle emmers in. Ze hield de armen kruiselings over de borst en lachte in zichzelf. Schoene," tobde Tijne, nee, die zei Ik wel nooitniet krijge, dat is veur mijn niet weg'eleid." Ze zakte op haar knieën voor de tobbe, en spoelde de rest van het goed met zoo'n haast of er geen tijd te verliezen viel. As je allebei hulfte hadde, maokte 't niks uit, maor nou... de iene wèl en de aore niét... och, en je konne zachs vraoge..." 1) zeuren. 13

14 Naarstig werkte ze door, met toewijding. Ze hing dé wasch op en hakte het hout, vervreten planken en rappige stukken balk, en ze hakte als een man, elke slag was raak en bij elke slag zei haar rug snauwerig: Maar het regende spaanders om haar heen, en in een ommezien had ze een mand vol. Ze boende ook het straatje voor de deur, en redderde nog wat in het onderhuis. Haar mond kreeg aan weerskanten een groef van inspanning, het zweet gutste bij haar gezicht beneer en haar lokken raakten uit de krul. Maar ze had er niet eens erg in. Die schoene, die fijne daomesschoene..." 'k Gaon nao' Vaor," zei ze in de kamer, en tersluiks wierp ze een blik in het spiegeltje naar haar muts of die wel goed-recht stond... Die tersluiksche blikken waren eerst begonnen toen ze in de kap gekomen was" 1). Ze wipte ook haar pony wat op en maakte weer kurketrekkers van haar dikke wit-blonde lokken. Haar gezicht kon ze niet best onderscheiden. Het leek, bij buiten vergeleken, schemerig in de kamer. De bleek-paarse schouwtegels glommen stug - koeltjes, de borden aan de vale wand ook, en de pronk in het glazen kastje... De lange bruine klok tikte opvallend-langzaam, zóó of elke tik de laatste wezen kon. Tijne keek toch altijd, als ze zoo van het werk binnenkwam, het eerst naar de hooge koel-donkere bedsteeën met de dikke kussens, en de gordijnen van bloemetjesgoed. De linker besliep zij. Hè, was 't maor nècht..." Doch het bleef die middag slechts een ver doezelig verlangen. Tao zei nog wel doende weuze?" Mem knikte. Mem zat diep in haar leunstoel gedoken, 1) de vrouwenmuts opgekregen had. 14

15 vlak aan het heete raam en stopte een kous. De zon liet ongenadig-duidelijk haar verschoten oogen zien, haar gele naderige huid en grauwe lokken. Maar Mem hoestte niet, en ze was meer-dan-tevreden over Tijne. Om haar mond kwam tot tweemaal toe, het begin van een glimlach, dat was wat zeldzaams bij Mem. Moet je niet tien tel zitte?", vroeg ze goedig, en haast in elk woord golfde een uithaaltje, net als bij de andere vrouwen op het Eiland, je ziene witjes, me dunkt... zou je wel gaon? Blijf liever maor wèt zitte breie bij mijn..." Alle rimpeltjes trokken er bij weg, uit Tijne's gezicht. Ze pochte: 'k Bin g'eel niet loof 1), g'eel niet. 'k Gaon vèst." Verteederd dacht ze: Nou is Memme weer bang dat ze te veul 'evergd het van mijn." En Memme vroeg al weer: Wil je den eerst niet 'n plak mik met suiker, me-keind?" Gewoonlijk zei Tijne: jao, graog." Nu schudde ze haar hoofd, ze zag nog maar altijd de lage nieuwe schoenen, met de glanzende neuzen en de rozies"... Nee, 'k gaon eerst..." Ze kreeg dan toch nog een geribbeld-groen zuurtje uit het oorlooze kopje in het theeblad. En dat smaakte lekker. Tijne zoog er zoo gulzig op, dat ze er haar tong haast aan openhaalde, het was scherp. Toen nam ze de ketel met koffie op, die Mem al klaar gezet had. Dag," zei ze terloops. En uit gewoonte in de deur: Kom je nou niet buite?, aors hoest je weer zoo..." Toen ging ze op-weg. Ze hoorde nog liever, dat Klaosie-met-de-handjes vloekte, dan dat Memme hoestte." Gehaast liep ze voort. 1) vermoeid. Trine van Hilletje 2 15

16 De vensters in de warm-gestoofde huizen leken wel blauwe vlammen. En het was of het opgetaste hooi in het weiland in lichte-laaie stond. Er steeg een gloed op van de weg en er daalde een gloed van omhoog, tusscherl die twee in leek Tijne te verzengen. Ze keek op en rond, haar gezicht trok vol rimpels, zonder rimpels kan ze niet opzien. Heere God Heere God..." Om zich af te leiden repeteerde ze haar vragen -voorde-catechisatie. Waorop had God zijn wet beschreven? Op twee stienen taofele. Wat staot er op die iene taofel? Op die iene taofel staot hoe wij God moeten liefhebben. Wat staot er op de aore taofel? Op de aore taofel staot hoe ik mijne naoste moet liefhebben. Zien Mattheüs twee en twintig, vers... vers..." Onverhoeds stuitte het op de schoenen: Ze zou zegge teuge Tao: ik heb de wesk ook al 'edaon en houtjes 'ehakt en in de vruugte je twee stikkende gaoltjes') 'eboet... en heb je óók 'ezien wat 'n mooie schoene die Mao-van- Lobbetje het?" Een stem schoof over de weg. Wèrinpies, hee?" Dat was dikke-gaartje's stem. Toen Tijne glimlachen wou, was het of haar lippen op elkaar vastgeplakt waren van zweet. Dikke-Gaartje zat in de schaduw naast haar kleine houten huis, dat krom getrokken was van wind en zon. Haar handen lagen plat-uit op de zijleuningen van haar stoel, haar rug was als in de groen-saaien kussens vastgemetseld, en haar voeten hield ze op een leege stoof. 'n Ouwerwis zeumertje," lachte ze tevreden met grappige bibber-schokjes van haar gezet-kort lijf, haar dikke ronde gezicht zag er ook danig-monter uit, en x6 1) netten.

17 danig-gezond. Gaartje had geen gewone rooie koonen, of zoo maar een egale rosse blos, maar en dat was uitsluitend van dicht-bij te zien haar vleezige wangetjes waren van boven tot onder vol dunne vurige aartjes en streepjes geteekend, net fijne bloemetjes... Tijne moest er altijd naar kijken, ze vond het erg bijzonder. In het voorbijgaan knikte ze hartelijk tegen het ouë vrouwtje. Wèrm?, je smelte haost!" Meteen, al ging Gaartje's mond open voor een praatje, liep ze door... Vergenoegd dacht ze toen weer: Laoter zel ik ook zóó zitte, dat was er op 't end veur iederien: lekker in de schaoduw, met 'n kussen in je rug, en gien minsch om je op te stiere van je plaos." Ze bleef er wel meer bij stil, als bij een lief-geworden ideaal. En soms als ze veel en zwaar werk gedaan had, ging ze expres nog 's bij Gaartje langs. Want Gaart die zat ziénderoogen uit te ruste, en dat al jaore lang." Ze nam de ketel over in haar andere hand, hij werd zoo zwaar of hij betooverd was. De weg leek deze keer langer dan bij haar eerste gang, die morgen. Ineens proefde ze de hartige smaak van de zee op haar klevende heete lippen, en in dat zoutige was ook de scherpe stank van rottende ansjovis. Maar Tijne merkte dat zoo niet. Een frissche adem streek langs haar heen, een doordringende koelte. Er stak een bries op uit zee, en die bries wakkerde onbegrijpelijk-gauw aan. Hoe dichter ze bij de haven kwam, hoe sterker de bries werd, maar de zon blies hij uit... Een tijd-lang flakkerde het verschralende licht nog op-en-neer... op-en-neer, als een uitgeputte lampe-vlam, dan bleef het heelemaal weg. Toen leek het opeens een andere dag. Tijne liep langs het hotel, voor elk raam luierde daar 17

18 -vijftig de een vreemde. Op het beun 1) van Sijte-van-Aole en bij de aanleg-steiger lanterfantten ook nog een troep dames en heeren, haast allemaal Engelschen. Schuw-belangstellend nam Tijne ze op van terzij: Er waore er bij met tande van goud, en wat moste die lange linten toch... an huilie hoeden...?, en 'n taoltje as ze praotte... kon de Heere God dat allemaol verstaon?" Het langst keek ze nog naar hun schoenen. Dan met een ruk of ze zich losmaken moest ergens van, liep ze de drukte in, aan het havenpad. In de plotseling versomberde dag zag alles er kaal - grauw en ruzie-achtig uit: de opgehangen bruin-golvende netten, de trillende zeilen, de schuiten... Maar in de stinkende glibberigheid van het benedenpad stonden de mannen en de vrouwen toch wel bedrijvig-saamhoorend bijeen, en de kleuren van hun goed wemelden zóó bont-door-een, of er een regenboog aan stukken was gevallen: knetterend geel van oliegoed, stralendblauw van schorten 2), uitgelaten rood van bouwen, rose van halsdoekjes... En alle gezichten, zonder uitzondering, waren bruin van zon en glimmerig van zweet... De vrouwen babbelden met lijzig-zoete uithaaltjes en de mannen praatten er zachtaardig-bezadigd doorheen, hun monden bewogen zoo traag of ze psalmen neurieden. Maar hun oogen keken langs elkaar heen naar de visch, de volle netten, de averij. Achter de kreuken in hun voorhoofd schoven reken-sommetjes... Tijne begon ook al: Dirk-van-Sijme had er al twee en twintig duizend uit'epeld, dat was teuge negen duizend..." Een schreeuw zette het stop. Allerlei commando's enterden door het verwarde i8 1) verhoogde plankenvloer voor het huis. 2) overrokken.

19 werk-geraas, de boeg van een schuit wreef knarsend tegen de steigerpalen aan, en de bries kneep grauwe plooien in het havenwater. Tao lag wel veer," Tijne scharrelde vrij-vlug over de stinkerig-beklonterde keitjes heen, aokelig veer." Ze knikte tegen Mao-van- Lobbetje en Lowetje-van- Griet, en week snel uit voor Moenis, zijn blik ontweek ze ook. Want Moenis was een Ziener. En er werd wel van hem gefluisterd, dat hij ook de macht had van het booze oog". Even maar als een nevelachtige vlek zag Tijne zijn vale rimpel-kop, onder de breed-zwarte hoed. Diep in zijn oogen leek het te weerlichten, zijn schouders waren zoo krom of hij altijd-door een last droeg en zijn kaken bewogen ook als hij niet pruimde of at. Het was of angst als een stolp over hem uitstond. Tijne durfde niet eens naar hem om te kijken, Moenis vreesde ze, als de begraafplaats-bij-nacht, als de zeemarminnen" waar dikke-gaartje wel 's van vertelde, ja bijna als de Booze... Laost was 't ook weer uit'ekomme zooas hij veurspeld had, bij Klaosie-van- Sijmen-van-Jaop..." Meteen stond ze bij Aogievan-Ep. En Aogie's glimlach leek haar goed te doen. Maar ze zelen niets tegen elkaar: Want de ansopies wiere 'eteld." Aogie's dikke bruine lokken bengelden dicht over de stinkende slijmerig-vieze vischjes heen, en haar handen hadden korstjes van grom en bloed, maar haar koonen leken boller en rooier dan ooit, en haar licht-bruine ronde oogen blonken als barnsteenen knoopen. Hein het ze dik," begreep Tijne, met een vaaglachende blik liep ze door, Aogie zou toch wel evengoed met haor mee te hooie gaon ook." ig

20 En in al die hurrie kon ze ook nog soezen. Raor, nou was Aogie nèt zoo in haor schik met Hein Visser as eerst mit Ellebert Groot, net of er niks 'ebeurd was, net of Ep niet verdronken was en nooit terug'evonde.. net of hij nooit bestaon had." Ze voelde er een bijzondere pijn bij van binnen, een pijn die Ep niet gold.. En ineens was dat weer weg. Keesie, het jongetje uit Hein's eerste huwelijk, kwam haar nog achter-op. Ze had hem pas niet eens gezien.. Het jongetje zag zoo bruin of hij met taan ingewreven was, zijn tanden leken daardoor wit als van een Neger, een groote mond had hij en een kleine mopneus. Zijn ruige lange lokken hingen slordig uit het rood-gebloemde kapje, en zijn bouw en zijn broek waren glimmerig van ansjovis-vuil... Zeg, 'k moet je wèt zegge...," hij hijgde, nao de teelt meg ik in 't buis, en ik krijg gouwe knoope, echte gouwe..." Jao?", Tijne glimlachte ouwelijk. Het schoof door haar heen: Ep z'n knoope." Nou," knikte ze naar het kind, 't zei er 's tijd worde, wat jij? Je binne al over de jaore..." Het jongetje draaide op zijn hielen, hij grinnikte maar zoo-wat. En Tijne vatte best: Hij wou 'n cent veur snoep..." Maar die gaf ze hem toch niet. Nou maor gauw je Vaor helpen, hee?", zette ze hem aan, z'n groote knecht weuze..." Het jongetje had al de mopperige lach van een man, hij draafde terug. Hein," dacht Tijne onder het doorloopen, was temet de hoogste in de vloot, toch stierden ze nog zoo'n keind op je of, en Tao..." Ze rekte haar hals. Tao was beneeje de middelmaot, dat 'loofde zij temenste vèst, jaowel, dat zag je zó6." 20

21 Ze stond dan vlak bij Tao's schuit, en achter Tao's rug om, trachtte ze heimelijk de vangst te schatten. Tao had tè hoog op'egeve : negen kaokmandj es maor... en nog maor 'n stik of zes gaole in 't vletje..." Ze beet een pukkeltje in haar onderlip. Zwèrte-Jaop-Boes er naast had al zestien mandjes vol. Taxeerend gluurde ze in zijn vlet. theere God, àlzullever wat je zagge..." Toen Tao omkeek en haar betrapte-bij- het-loeren naar de vangst van die man-daar-naast, werd ze verlegen. 'k Heb koffie mee'ebrocht," zei ze, en het was of haar oogleden, als gordijntjes, neergetrokken werden. Tao wou opgeruimd wezen. Braof zoo keind, braof zoo." En zijn zweeterige glimlach beefde aan de hoeken. Hij had ook groote donkere zweet -kringen in zijn buis, onder zijn armen, en de droppels aan zijn kin leken op glazen kralen... Pietje Vlasgaord, de knecht, liet ook maar staan wat stond. Koffie?, graog zoo heet meugelijk, dat verslaot de dorst." Zijn stoppelig geel haar stond, van zweet, plakkerig-stijf overeind op zijn kaasrond hoofd, en zijn zwarte oogjes waren zoo klein als krenten. Tijne tapte al in, de melk had Mem er bij gedaan, de suiker ook. Maar zij morste of ze nog nooit een tas koffie ingeschonken had. Zwèrte-Jaop-Boes bespotte Tao: Nee, Keesie Kaors, je hebbe venècht je beugie wéér niet op 't goeie plaosie leite zakke, me-jongen." 'k Bin ook tevreje, makker," zei Tao. Maar het was of zijn stem over roestige katrolletjes heen moest, en zelfs van zijn woorden leek een scherp-zure zweetreuk uit te gaan. Zijn schraal nat gezicht in de schamele baardplukken werd al-door bleeker, maar bij het koffie ook onder het werk, als hij praatte, glim-drinken, 2I

22 lachte hij gedurig. En dat was altijd zoo geweest: als Kleine-Keesie-Kaors glimlachte scheen het wel of alle rimpels in zijn gezicht er zich over verwonderden. 'n Bènde visch," roemde Pietje Vlasgaord wrang tegen Tijne. Hij keek naar de anderen. En Tao glimlachte maar. Rijkelijk," gaf hij toe, 'n weldaod, 'n zegen...," en daar was het knerpen van de roestige radertjes weer. Tijne zag niet op, ze zoog op een uitgescheurde duimnagel: Moet er nog 'eholpe worde?" Bij ons...?", begon Pietje al te schamperen, hoho, je kenne gerust nao'..." Maar Tao was hem voor. Wel zekerlijk me-keind, wel zekerlijk." Hij trok een nog al flink gevuld net over de stellage heen. Veul hande maoke licht werk en asse we den nog schietel) wille, mot 't fluks of'edaon worde." Tijne ging al aan de gang. Ze had verwonderlijkgoed de slag van het doppen beet: telkens een kneep op het juiste plekje en het slap-zilveren rompje tuimelde uit de mazen in de mand. Pietje en zij wedijverden stiekem met elkaar wie van hun tweeën het gauwst er mee voort kon: en Tijne won het, al was haar duimnagel kapot. Maar plezier had ze er deze keer niet van. Je biene wiere toch zoo zwaor van dat lange staon, och nee, nietes, maor..." Zwèrte-Jaop-Boes lachte weer. Tao lag op het eindje zeil, bij de vischjes geknield en wou net beginnen te tellen. Zijn oogen waren vreemd rood-blauw van binnen, ontstoken van zomerlucht en zout water. Ineens had het er veel van of hij uitvallen 1) beug in zee brengen. 22

23 zou tegen Zwèrte-Jaop, toen ving hij toevallig Tijne's blik nog op, en glimlachte weer. Maar dat was wat geks bij Tao: als zijn oogen verhelderden in een lach, kwam er onderin, op de bodem, als een donker bezinksel, enkel maar zorg en verdrietelijkheid bloot. Tijne rukte haast een vischje door-midden. Nee, nee, ze kon nou niet legge te zaoneke teuge Tao, over die schoene..." 23

24 -tje leek Het was maar een gewone door-de-weeksche werkdag met een argeloos-blauwe zomerlucht, een lauwzouten zeebries en vaag werk-gerucht in de verte... De huisjes op Mekurf 1) stonden er zoo'n beetje slaperig - verwezen bij, net als altijd, en de bijen bromden dommelig, gistermiddag was dat precies zoo geweest, en eergister.. Maar nu kleefde er ineens aan dat gewone iets benauwends vast, en alles had een gesloten voorkomen, zóó of er in en achter elk ding wat heimelijks verstoken zat... Zelfs het scharminkelige vuil-witte vuurtoren er mee behept, ende geel -blinkende hooi-opper, en de zee, zes meter verder.. Tijne hield midden op het weiland stil, droogde haar gezicht af met haar mouw en stond een heel tijdje sufferig op haar hooihark te leunen. Wat er bij jou an haopert...," sputterde ze, en wor' nou temenste niet staopel, maad." Maar dat gemopper schoof die stiekeme onrust van buiten-af geen centimeter opzij. En Tijne kéék niet om zich heen, ze gluurde.. Verder-op, waar Aogie-van-Eppie maaide als een man, golfde het ruig-hooge gras als een lichtende groene zee, dichterbij en om haar heen lag het geelgedroogd en zoet van reuk in bol-dikke slingers, brandnetels staken er nog tartend-groen uit op, blanke klaverbolletjes sprenkelden er witte snippers doorheen, en 24 1) de Monnikenwerf.

25 een pluim afgesneden taai -sterke margrieten ginnegapte nog altijd met de wind. Bekend zag dat er uit, vredig ook en argeloos. Toch had Tijne een gevoel of ze zich schrap moest zetten, maar waartegen dat wist ze niet. Raore," zei ze in haar binnenst. Maar ze bleef gluren. De zee stuurde de deining op ben af, en de deining knabbelde tersluiks aan het Eiland en zoog op de steenen en beet er in. Tijne kende dat geluid toch wel, maar het viel haar die dag meer op, ze haatte het zonderling-obstinaat. En dadelijk was er wat anders: een meeuw vloog als gekscherend, in groote kringen, over het grauwglinsterende water heen, plotseling keek hij omlaag, en gaf een schreeuw of hij schrok. Toen stond Tijne ineens weer het deerlijk-verminkte gezicht van een drenkeling voor de geest, oogholten met een franje van bloed, stijf-op-een-gebeten tanden zonder lippen.. Ze kneep haar handen tot een prop te zamen, om de stok van de hooihark heen: Heere God Heere God." Het leek ook wel of er zweet op de wind lag. Haast zonder gedachten voelde ze het, en weer moest ze haar natte gezicht afvegen. As je nou 'eloove wou wat dikke-gaartje 'ezeid had laost, dat raore-lijsie 'n minsch aokelig maoke kon met 'n tooverspreuk, dèn zou je haost denke, dat zij nou bekold 'eworde was." Zoo ruw-ongeduldig trok ze aan het beffie 1) van haar hemd, of ze het er af wou scheuren: het zat opeens veel te krap... Maar ze wou toch ook wel graag schamper haar schou- ') halsboordje. 25

26 ders ophalen over zich-zelf. Tao was in de haove met z'n beugie doende, en den blak weertje. As je 'n vlooi op 'n strootje in 't waoter zette, kwam hij nog behouwe te Munkedèm an... En Mem jao Mem, die steunde aokelig in haor slaop nou dat had ze wel meer 'edaon..." Tijne schoffelde met haar klompen in het hooi: En Mem lag nou 's middags ook en 's mergenslang... maor dat was ook wel vaoker 'eweust." Ze schudde bedenkelijk het hoofd over zich-zelf. De meisen zeeën wel er 's ouwe Bessie", en was dat zóó véér van de waorheid?" Aogie-van-Eppie keerde zich om aan het einde van Zwèrte-Jaop-Boes zijn land. En zoo in het draaien leek ze een kronkelende vlam: vurig-gebloemd was haar bouw, rood haar schort. Ze had een gele vijgeben') op haar muts, en werkte of ze vocht, het flitsen van haar zeis trok een boog van wit vuur om haar heen, ze naderde vlug. En Tijne werd er zich ineens van bewust, dat ze zelf lui en leeg stond toe te kijken. Gelaten wachtte ze het standje af. Maar toen Aogie vlakbij was, keek die pal langs haar heen, en glimlachte in het vage weg en snibde niet als anders en vitte niet.. Tijne onthutste er van, zoo vreemd als dat was, zoo angstig... De aorde," zuchtte Aogie, lijkt wel 'n bakkers-ovenel vedaog." En Aogie's glimlach leek óók iets te verbergen. Tijne zweeg bot. Goedig vroeg Aogie toen: Bin je loof?, zelle we effe uitbleeze?, en 'n nompie 2) neme?, en 'n kommetje kouwe koffie?" z6 1) hooge grof-strooien hoed. 2) suikerballetje.

27 -pootige Maar Tijne schudde norsch haar hoofd, ofschoon ze dorst had. Nog maor niet, daomee..." Driftig-vlug duwde ze met haar hark het hooi-dammetje naar de opper, bij de groene sloot. Het was of ze de scha van het luieren in wou halen, bij het teruggaan keek ze maar heel terloops, of Aorie-van-Zwèrte-Jaop nog-al -niet de leege schuit terug kwam boomen. Maar er was in het suizelend groen niets te zien en niets te hooren ook. Het Eiland lag als een onafzienbaar grasland in de gulle zomerzon. De huisjes op Mekurf, vaag-rood en flets-groen, stonden er op hun palen bijeen als hoog wezens, die dicht bijeengedrongen, steun zoeken aan elkander, tegen een onzeker gevaar... Tijne begon de volgende hooi-regel op te duwen. Dat volk van Zwèrte-Jaop...," schoof het even zonderling-afgebroken in haar op, dat volk..." De zee knarste er doorheen. En het ongedurige in haar had weer de overhand. Om het weg te dwingen begon ze een psalm-vers te neuriën: Loutere goedheid, liefdekoorden, Waorheid zijn des Heeren paon, Hun die Zijn verbond en woorden Als hun schatten gaode slaon..." Een paar wespen zetten vlak voor haar open mond hun twee-gevecht voort, ze sloeg driftig naar ze. Tuig, gaon juilie!" Het drong niet eens tot haar door, dat ze ophield met neuriën: ze luisterde alweer. En er was toch geen ander gerucht rond -en-in het uitgestrekte weiland dan het breken van het gras onder Aogie's zeis, het gezoem van een bij, en het knabbelen van de deining. 27

28 Tijne had wel lust om luid-op en druk te praten, maar er wou haar niets-van-belang te binnen schieten, en Aogie was al weer een heel stuk van haar af. Toen begon ze in haar gedachten zoo maar op Aorie-van- Zwèrte-Jaop-Boes te mopperen... Keulen en Aoken is niet op ien dag 'ebouwd. Aole had zeker net wat aors te doen most hij maor wachten 'n kraotes ook, die Aole-van-Zwèrte-Jaop, 'n..." Ze schrok op. Het leek net of er een kei in het slootwater plofte, en het was de plons van een vaarboom. Hélao," werd er geroepen, hout schuurde knerpend langs de harde steenachtige modderwal, een schuit lei aan. Tijne stuwde, of ze niets hoorde, de groeiende hooibult voort en vorkte die met breede zwaaien naar de opper. Jij hebbe haost meer bij mekander 'eschraopt, den ik laode ken," gekte Aorie. Hij was op het land gesprongen en stond vlak bij haar. Als Aorie praatte leek het net of er in zijn stem wat neuriede. Maar hij had iets-van-gezag in zijn oogen: het wit blonk als kwik en het grijs deed aan staal denken... Tijne moest zich vermannen, eer ze tegen hem durfde pruttelen: Wat 'n tijd heb je 'edaon over die vracht! Jij neme er je makkie maor van, 'eloof ik," het kwam er toch schamel uit: schor en kleintjes. Aorie plukte in gedachten aan zijn korte stroo-gele kneveltje, dat kneveltje stond hem net of hij er niet eerlijk aangekomen was, precies als zijn stijf-blauwe kapiteinspet, men kon het hem best aanzien dat hij veel buiten-gevaren had, en dan stond hij ook nog onder dienst, bij de marine... Het 't je zoo lang 'edierd, Tijne?", hij plaagde haar niet, hij maakte expres zijn stem zacht of hij tegen een 28

29 zieke praatte, maar hij bedoelde toch iets anders dan hij zei. Tijne werd zoo rood als een kreeft. Hij miende van zijn 1), allien om zijn," ze wou dat toch tegenspreken, en heftig ook, maar dat was nog zoo gemakkelijk niet. Schuw-vorschend keek ze in zijn oogen. Aorie moest er van pinken. En in zijn schrander mager-bruin gezicht kwam ook iets waar zat het toch in? van dat gek-achterbaksche dat alles en ieder leek te hebben die dag. Nou...?", drong hij. Nou! ", bouwde ze na. Nijd spartelde in haar omhoog en vond geen uitweg. Mijn het 't niks lang 'edierd," wou ze snibben, en jij kenne teute, want jij binne de zeun, hee?, en wij de dienstbaoren..." Maar toen kwam net Aogie er aan, om te helpen bij het opladen. Ze glimlachte niet zoo breed-uit als anders: de helft van haar tanden was maar te zien. Maot," bespotte ze Aorie, jij staone er bij of je nao' 'n preek luistere." Opgeruimd wou het toch niet klinken. En Aorie zei stroef-grappig: 'k Heb daornet 'n ofstraffing 'ehad van Tijne -hier, ik ben te traog 'eweust." Goedig lachten ze er samen wat over en nog wel binnensmonds. Maar het had er alle schijn van of ze zich al gauw geneerden voor die lach. En toen was er dadelijk weer bezonnen ernst, en nog wat anders ook, iets dat sterk op medelijden leek. Tijne kon het niet in woorden uitdenken, ze voelde het toch wel, en scherp ook. Werktuigelijk hielp ze bij het laden, maar ze stak het hooi zoo onachtzaam op, dat er keer op keer een pluk in het water viel. 1) hem. 29

30 Aogie deed of ze het niet zag. Zonde," wees ze dan zelf maar. En Aorie oogde er niet langer dan een seconde naar om, gedurig had hij een verschoonend grapje. Jij wille de baorsies ook wat gunne! Nou, as 't aors niet is." 't Ken de beste 'ebeure," zei Aogie dan telkens. Ze liepen over van goedigheid, alle twee. En Tijne werd er bitter tegen in. Zwijgend sloofden ze een tijd-lang voort, stil-vaninspanning, het zweet in streeperig-uitgeloopen droppels op hun gezicht. En Aogie werkte bezadigder dan Tijne, maar ze deed meer. Ze kon het werk ook beter aan: ze was sterker. Tijne ging het zienderoogen boven haar kracht. Ze voelde ook al weer die open-trekkende pijn beneden in haar rug en in de buigingen van haar beenen beefde het. Heere God Heere God..." Haar gezicht leek dik te worden van opstijgend bloed, en een keer wankelde ze of ze duizelig werd. Ze maakte er een verschrikt armelijk-schuw gebaartje bij, of ze zich ergens aan vast wou grijpen... En Aorie, die in de schuit stond om de lading behoorlijk te bergen, zag ze zoo nevelig of er een blinkende dikke rook om hem heen trok. Aogie merkte dan wel dat het haar te zwaar ging vallen. Gaon jij nou maor weer met je eige werk deur," stelde ze zachtzinnig voor, je maoke je aors veuls te loof..." Maar Tijne wou nog doen of ze het niet hoorde. Onwillig en weifelend bleef ze.. De zon," glimlachte Aogie, is net zoo heet as kokend waoter." Tachtig graode Vaorenheit," zei Aorie geleerd. En Aogie praatte er afgebroken op door: 'n Zei- 30

31 zaom zeumertje... van alles dik-op, nou 't hooiland ook, heb je 't ooit zoo weelderig 'ezien? En eerst de goeie haoring-teelt en nou weer de ansopies, en daomee de botjes..." Gewone woorden waren dat. Maar achter die woorden gingen hun blikken aan, en die blikken pasten niet bij het praatje.. Tijne werkte koppig door. Wegstiere laot ik me niet..." En toen drong Aorie ook: Tijne-maai, nou zou ik toch vest doen, zoo as Aogie zee... Je houë 't aors niet op de bien..." Hij glimlachte er goedig-geruststellend bij. Maar ze wou het niet zien. As ze dèn te veul was..," mokkend ging ze. Een paar meter verder deed ze of ze iets opzocht van de grond en ze gluurde enkel maar onder haar arm door. Nou, ze had 't ommers wel 'eweute?" Aorie en Aogie werkten niet meer, ze staken de hoofden bij elkaar en brachten de hand, als een scherm, aan de mond net als menschen doen die een geheim behandelen. Een keer of wat keken ze ook haar kant uit. Een nijdige verwondering klom als met scherpe prikken in Tijne omhoog. En in haar booze verbluftheid had ze geen enkele gedachte meer... Maar haar oogen werden waterig, en dat waterige deed zeer of er wat bijtends in zat. Machinaal zette ze haar hark tegen het begin van een nieuwe hooi-plooi aan, duwde uit alle macht de wassende bundel voort en loerde gestadig onder haar witte wimpers uit.. Aorie en Aogie stonden van haar afgekeerd door te praten, ze knikten en schudden hun hoofden en hadden het erg druk ergens over. Tijne van Hilletje 31

32 Most je dat zien, schimpte Tijne vreemd-fel, ze kwamme temet aosem te kort." De waggelende hooiheuvel voor de hark spalkte bijna in tweeën, zóó maakte ze af, ze wou graag nog wat opvangen van dat gesprekverder-op. Maar toen de bibberende hooi-bult kantelde op de plek waar de opper gestaan had, hield Aorie opeens stil. En Aogie zei met een blik achterom onnoozellistig: Maor die Keesie, hij is zoo gek as 'n ui met die gouwe knoope, en den moet je hem over z'n grootemans-kleeren hoore! Elke morgen is 't vannuuws: Mem, heb je me buis nou al 'enaoid?" Aorie spuwde op de grond en krabde achter zijn oor:,,hè...?" Van verwarring moest hij knipoogen. O jao jao." Hun onbeholpen sluwheid bracht alles uit. Ze hadde 't over wat aors 'ehad," ontdekte Tijne, en dat aore... dat moch' zij niet weute." Het stak en prikte in haar borst of daar een spin gevangen zat. Maar ze ging rechter-op loopen, en ze had een minachtende glimlach. Aorie wou nog onbevangen haar kant uitkijken: dij kenne toch gauw, Tijne-maai..." Maar ze deed of ze niets hoorde, keerde slofferig terug naar het begin van de volgende hooisliert en duwde zoo hardhandig op, dat de steel van de hark er krom van boog en piepte. Eer Aorié toen de volle schuit afduwde, riep hij nog iets in haar richting, hartelijk klonk dat, zoo welgemeend... Haar adem was er even van weg en kwam dan met een vaartje weerom, en ze moest haar kin stijf op haar borst drukken om niet op te kijken. Praot met Aogie maor of...," sputterde ze in zich-zelf. Een kever liep 32

33 op een holletje voor haar uit, hij leek op een stukje gepoetst leer, soezerig oogde ze hem even na. Maor Aorie wat zee-die eigelijk...?, jao, wat had Aorie eigelijk 'eroopen?" Ze schoof de klamp hooi al weer verder.. En de dag leek opeens heeter en het werk zwaarder. Maar ze zweette toch meer van bange bevreemding dan van krachts-inspanning. Wat is alles raor vedaog Heere God.. Aogie kwam op haar toe. Haar rokken schommelden breed heen en weer, of ze jolig liep, en haar oogen leken zwarte spiegeltjes. Nou eerst 'n kommetje koffie neme, veuruit!" En bazig dat ze weer was! Ze greep Tijne zoo maar de hark uit de handen en gooide die neer. Allaoh, kom mee!" Tijne moest haar hand tegen het kloppen in haar zij leggen: het was of er een ijzeren klepel in haar hart zat. 'k Bin niet loof," streed ze balsturig tegen, en hier me hark..." Ze trachtte hem op te rapen. Maor Aogie wat was die Aogie toch sterk! ze trok haar zóó wild mee, dat ze draven moest als een bezetene. Je zèlle zittel" Er stond een bloeiende vlier bij de groene sloot, die rook lekker en lei een gekartelde breede schaduw over het frisch-gebleven gras. Aogie duwde Tijne daar stoeierig omlaag. Zie zoo, zoete maad weuze!" Zelf viel ze ook met een plof op haar dikke knieën neer. D'r staot 'eschreven: 'n arrebeider is z'n loon waordig." Goddeloos-dartel knipoogde ze. Dèn zeg ik er bij: en ook z'n kommetje koffie en z'n plak mik." Da-'s spotte," gispte Tijne stug. Ze pinkte gedurig. Op Aogie's vijgeben bleef een plekje zon hangen, en daar leken vliegen van vuur over heen te drijven. 33

34 Spotte is 'n gruwelijkheid..., vitte ze weer. Maar Aogie sloeg er niet eens acht op. Ze maakte kuiltjes in het losse gras, zette er de oorlooze kommen in, en tapte, uit het opgedolven kannetje, de zwarte koffie in. Toen trok ze ook het stikken-trommeltje') onder het gras-dekje uit, drukte haar rug tegen een hooi-kussen, stak haar beenen welbehagelijk recht-uit en begon te deelen. Je raode nooit wat ik allemaol mee'esleept heb. Hier krèntemik met echte butter, en ieder twee heerekorsies, en 'n stik of wat pruime, en 'n peperhuis met nompies nou, heb je 't niet goed bij mijn?" Sprakeloos zat Tijne even op die uitstalling van eetwaar neer te kijken: 'n Schoot vol, wat 'n opmaokster, die Aogie..." Mopperig zei ze: Ik heb in 't g'eel gien honger." Want ze beefde nog van gramstorigheid, maar ze geeuwde toch ook. En Aogie zei met een stem als een klok: Gien honger!? Ete zèl je! Wàt-is-dàt? As je niet ete, heb je ook niet te werke! Moet je maor thuisblijve, net as de ouwe Bessies, net as je verslete Bappe." Dat was toch weer dezelfde Aogie van altijd :,,Aogievan-guster..." 'k Heb zelf ook," protesteerde ze toch nog. Maar met beschroomde tegenzin dacht ze aan het dikke stijve stuk loert 2) in haar bus, en gedwee nam ze aan wat Aogie haar, in een gulle bui, toestopte. Thuis blijve?", het leidde haar even af, jao zeker, zei niet gaon! En ze moch' ommers spaoren van 't hooiersgeld, veur schoene?" Traag hapte ze in haar boterham als het lekker 1) boterhammentrommeltj e. 2) jan-in-de-zak. 34

35 was hapte ze altijd traag ze smakte haast. Rijkelui's brood en fijne butter..." Toen kwam dat andere ook weer op haar af, dat drukkende-vreemde... Waorveur gaf Aogie zooveul weg vedaog...?" En ze overwoog: Zel ik nou vraoge wat er is? Zèl ik...?" Ze kreeg er een voorhoofd vol rimpels bij, haar muts kleefde aan weerskanten op haar koonen vast, en weer moest het beffie het ontgelden. Ze kon het aanloopje niet vinden voor die vraag. En alles begon ook een beetje vaag te worden in haar en rond haar.. Die schaduw van de vlier was toch een zegen. De bladen smoesden zoo'n beetje met elkaar, de gele fijne bloemetjes hielden er zich buiten... Heere God, wat 'n hette op dat land." Haar kousen waren ook nat van zweet, dat voelde ze nu eerst. Ze schopte haar klompen uit, en zette haar voeten vaster op het koele dikke gras. Of was ze toch deur raore-lijsie zóó...?, of léék 't allien maor alles...?" Dorstig dronk ze van de bittere koue koffie, at het brood op tot het laatste kruimeltje, deed een heele tijd over de pruimen, en zoog toen op een nompie.,,het 't 'esmaokt?", vroeg Aogie met een volle mond. Nóu!", zei ze dankbaar. Er gien praot over maoke hoor," verzocht Aogie, al kauwend. Tijne blies de zaadpluisjes van een paardebloem. Wel-nunnik." Ze dacht: Hoeveul korsies eet zij toch wel op?, en hoeveul stikke brood...?, toch vèst wel twaolf pruime?" Een paar keer probeerde ze de verstrooid - liggende pitten te tellen. Telkens raakte ze in de war. Haar oogleden leken wel dik te worden, ze jeukten 35

36 ook, ze wreef er met haar vingerknokkels overheen, en pluurde door haar ooghaartjes het land in. Zoo werd het gras weer een zee, met hooge golfruggen, witte randen van licht schitterden er op: het schuim, en vlakbij was de deining. Ze deed haar oogen wagen-wijd open: en de zee veranderde in gras. De bries klom over de dijk, en commandeerde: Alle grassen rechts -overzij." En als groene soldaten deden zij dat. Zonder geluid beval de bries opnieuw: Links overzij! Pal achterover!" Daar gingen ze! Een bruine vlinder danste over hen heen, streek op deze en die even neer en vloog weer verder. Tijne tuurde hem pinkend na. Wat most dat beest toch...?, as je hem anraokte gong hij dood. Waorom had de Heere God hem gien sterker vleugels 'egeven...?" Slaperig liet ze zich achterover vallen. Aogie praatte over Hein. Hij is zelzaom sleetsch, zoo trekt hij 'n paor naogel-nuuwe kousen an, en zóó gaote as as eende-eiere er in." Ze had het ook over Keesie, van haar eigen had Aogie geen kinderen. Keesie kon een potje bij haar breken! 'k Moet nog 't ien en aor anschafte veur him. 'n Lappie keper, en 'n stik blauwe wol, 'n endje bombesijn, 'n halsdoekie, 'n pet. En den veur me-zelf, 'n stik huisraod dat er nog al inknuppelt: 'n groote bruine kast in 't veurhuis. Dat huis van mijn het temet gien kassen, hee? En den zet ik daor me bouwedooze op en me blauwe lijze, dat trekt veur de bezichteging met de vreumde. Want as je daor de loop van krijge... da-'s 'n aordige bijverdienste... laot ik 't aore jaor 't hooie schiete..." Jao jao," zei Tijne een heele poos na elkaar. 36

37 -steedsche In die tusschentijd was ze weg. Zóó lag ze naast Aogie, en zóó liep ze in een groot straat met op elkaar gestapelde huizen, trams zonder paarden en juffrouwen die naar zeep en reukgoed stonken. Zij deed een paar stappen en keek om zich heen. Een glazen winkeltje stond op de hoek, er lagen rosse en groene kranten op een plank... Wat moest ze toch?, wat wou ze?, ze draafde wat ze kon. Waor was Tao met de schuit 'ebleve?, ze was van Tao of'eraokt. En de wind hield haor teuge, wat 'n zwaore wind..." Maar dadelijk was ze weer terug naast Aogie. En Aogie zei:... op die aore plank doen ik me Zundegsche goed en me winterkleedaosie en zoo... en..." Tijne was al weer weg. Ze liep door de kamer bij Memme thuis. Wat stil was het toch... Waarom kermde Memme toch maar liever niet? Die lange bruine klok tikt zoo hard, die klok lijkt net een opgehangen bruinvisch. Zien je?, twee kwaoi-je oogies zitten in de wijzerplaot, 'n bek niet, hij eet toch... hij eet?, jao hij eet uren! Denk er om, je krijge 'n klap om je oore. Zoo metien gaot z'n staort krulle, gaone z'n vinne al niet hien en weer?, nee hij aosemt... zwaor aosemt hij... Wat moet ze toch bij die bruinvisch? Nou kijk dat er 's an, er zit dik stof" in de hartjes van de beddeplanke... Wie praot eri toch in de verte? Scherp toeluistere, maad... Nee, dâ-'s niet te verstaon. Slaopt Memme nou aldeur...?" Ze ziet rond. En Mem buigt meteen haar hoofd om het bedsteegordijn heen. Kijk ze zweete. Ze het verschote ooge. Ze praot ook. Wat praot ze toch? Ze hoort niks, ze ken 't niet verstaon... Heere God Heere God, is ze nou ook nog doof 'eworde?" Ze moet naar buiten, 37

38 ze moet luisteren, ze holt om te luisteren... Wat is dat nou? Haar klompen maken geen leven, oh maar, ze is niet op klompen, ze is op haar kousen. Denk er toch om, maad, as je Mem dat ziet..." Ze struikelde haast over Bappe. Bappe zit op een omgekeerde mand, en verstelt een net. Zijn handen beven, er zit een traan op zijn eene brilleglas en zijn oogen zitten vol bloed. Waor komt dat bloed in je ooge toch vedaon, Bappe? Hou stil! Bappe praot, krak-.krak zeit z'n stem: Het is den mensch ienmaol 'ezet om te sterven en daornao het oordeel..." Daar dringt die verre stem doorheen, die verre stem komt dichterbij al dichter. Tijne-maai!, wor' toch wakker, maad!, is dat slaope...?" Een schok ging door haar heen. Ze gluurde uit kleine prikkende oogjes: O hee nog aldeur was ze in 't hooiland naost Aogie." Hè," zuchtte ze schamig-verwonderd,,,ikke. ik..." Aogie lachte haar uit. Dutte op klaorlichte dag, 't is wat moois, we moete opstaon..." Gelukkig bleef ze zitten. Jao," bewilligde Tijne toen ook maar, da-'s goed." Ze strekte zich nog wat meer uit. Daar in de hoogte schreeuwde een zwarte vogel als een gek tegen de blauwe blinkende wolken. Het leek er erg op of hij God uitschold. Kwà-kwà-kwà-à-à..." Het kon ook een woord in een vreemde taal wezen. Klonk het niet een beetje als een waarschuwing? Bedrukt ging Tijne na: Wat had ze ook 'edroomd?, wat docht ze toch zoo net...?" Angstvallig zocht ze er naar, ze luisterde ook. De zee klopte tegen de dijk. Harde tikken waren dat. De zee tikte als een die binnen gelaten wil worden. Tijne kreeg een onthutste trek in haar gezicht. 38

Het paaltje van Oosterlittens Er stond weer een pot met bonen! Elke avond kreeg de schoenmaker van Oosterlittens bonen te eten. Maar de schoenmaker

Het paaltje van Oosterlittens Er stond weer een pot met bonen! Elke avond kreeg de schoenmaker van Oosterlittens bonen te eten. Maar de schoenmaker Het paaltje van Oosterlittens Er stond weer een pot met bonen! Elke avond kreeg de schoenmaker van Oosterlittens bonen te eten. Maar de schoenmaker klaagde nooit. Hij was te arm om vlees te kopen. Elke

Nadere informatie

1 Vinden de andere flamingo s mij een vreemde vogel? Dat moeten ze dan maar zelf weten. Misschien hebben ze wel gelijk. Het is ook raar, een flamingo die jaloers is op een mens. En ook nog op een paard.

Nadere informatie

Sambo, ga je mee? Leonard Roggeveen. Zie voor verantwoording: http://www.dbnl.org/tekst/rogg009samb01_01/colofon.htm

Sambo, ga je mee? Leonard Roggeveen. Zie voor verantwoording: http://www.dbnl.org/tekst/rogg009samb01_01/colofon.htm Sambo, ga je mee? Leonard Roggeveen bron G.B. van Goor Zonen's Uitgeversmaatschappij N.V., Den Haag/Batavia z.j. [1939] Zie voor verantwoording: http://www.dbnl.org/tekst/rogg009samb01_01/colofon.htm 2005

Nadere informatie

Er was eens een heel groot bos. Met bomen en bloemen. En heel veel verschillende dieren. Aan de rand van dat bos woonde, in een grot, een draakje. Dat draakje had de mooiste grot van iedereen. Lekker vochtig

Nadere informatie

Inhoud. Een nacht 7. Voetstappen 27. Strijder in de schaduw 51

Inhoud. Een nacht 7. Voetstappen 27. Strijder in de schaduw 51 Inhoud Een nacht 7 Voetstappen 27 Strijder in de schaduw 51 5 Een nacht 6 Een plek om te slapen Ik ben gevlucht uit mijn land. Daardoor heb ik geen thuis meer. De wind neemt me mee. Soms hierheen, soms

Nadere informatie

Geelzucht. Toen pakte een vrouw mijn arm. Ze nam me mee naar de binnenplaats van het huis. Naast de deur van de binnenplaats was een kraan.

Geelzucht. Toen pakte een vrouw mijn arm. Ze nam me mee naar de binnenplaats van het huis. Naast de deur van de binnenplaats was een kraan. Geelzucht Toen ik 15 was, kreeg ik geelzucht. De ziekte begon in de herfst en duurde tot het voorjaar. Ik voelde me eerst steeds ellendiger worden. Maar in januari ging het beter. Mijn moeder zette een

Nadere informatie

Soms ben ik eens boos, en soms wel eens verdrietig, af en toe eens bang, en heel vaak ook wel blij.

Soms ben ik eens boos, en soms wel eens verdrietig, af en toe eens bang, en heel vaak ook wel blij. Lied: Ik ben ik (bij thema 1: ik ben mezelf) (nr. 1 en 2 op de CD) : Weet ik wie ik ben? Ja, ik weet wie ik ben. Weet ik wie ik ben? Ja, ik weet wie ik ben. Ik heb een mooie naam, van achter en vooraan.

Nadere informatie

Het olifantenboekje. het eigenwijze Fantje. C.A. Leembruggen. Zie voor verantwoording:

Het olifantenboekje. het eigenwijze Fantje. C.A. Leembruggen. Zie voor verantwoording: Het olifantenboekje het eigenwijze Fantje C.A. Leembruggen bron. W. van Hoeve, Deventer 1943 Zie voor verantwoording: http://www.dbnl.org/tekst/leem026olif01_01/colofon.php 2010 dbnl 1 2 [Het olifantenboekje.

Nadere informatie

Lust ik niet! Junior. groep 1/2/3/4

Lust ik niet! Junior. groep 1/2/3/4 Lust ik niet! Tekst: Marisa Stoffers illustraties: Gert-Jan Bos Isa de ijsvogel was pas vier weken oud. Haar veren glommen en glansden. En ze kon al goed vliegen. Vandaag, zei ze tegen zichzelf, vandaag

Nadere informatie

DE TIJD VOOR DE GEK ONDERBOUW

DE TIJD VOOR DE GEK ONDERBOUW DE TIJD VOOR DE GEK ONDERBOUW Thijs Goverde 1 De Tijd voor de gek Op een dag zei ik tegen mijn opa: Wat jammer dat jij al zo oud bent. Puh, zei opa nijdig. Drie en zestig is niet oud, hoor. Ik win van

Nadere informatie

Door het raam ziet ze Bea, de benedenbuurvrouw. Ze veegt de sneeuw weg van het pad voor de flat. Uitslover, denkt Alice.

Door het raam ziet ze Bea, de benedenbuurvrouw. Ze veegt de sneeuw weg van het pad voor de flat. Uitslover, denkt Alice. Alice ligt in bed. Heel langzaam wordt ze wakker. Haar lichaam ontspannen, haar hoofd leeg. De vertrouwde geur van haar man Jules hangt in de slaapkamer. Een geur van alcohol, nootmuskaat en oude man.

Nadere informatie

Roodkapje. Jacob Grimm en Wilhelm Grimm. bron Jacob Grimm en Wilhelm Grimm, Roodkapje. Van Holkema & Warendorf, Amsterdam 1905.

Roodkapje. Jacob Grimm en Wilhelm Grimm. bron Jacob Grimm en Wilhelm Grimm, Roodkapje. Van Holkema & Warendorf, Amsterdam 1905. Roodkapje Jacob Grimm en Wilhelm Grimm bron. Van Holkema & Warendorf, Amsterdam 1905 Zie voor verantwoording: http://www.dbnl.org/tekst/grim001rood01_01/colofon.php 2011 dbnl 2 3 [Roodkapje] Er was eens

Nadere informatie

Een gelukkige huisvrouw

Een gelukkige huisvrouw Een gelukkige huisvrouw Voordat ik zwanger was, was ik een gelukkige huisvrouw, ik had alles wat ik wilde. En daarvoor hoefde ik geen dag te werken. Want werken, dat deed mijn man Harry al. Harry zat in

Nadere informatie

uitgeverij luitingh-sijthoff

uitgeverij luitingh-sijthoff uitgeverij luitingh-sijthoff Een grote zwarte hond Nee, zei Ollie. Ik ga niet mee naar zee. Hij draaide zijn gezicht naar het raam. De lucht was donker, alsof het avond was. Het waaide hard. De sprietige

Nadere informatie

Het tweede avontuur van Broer Vos en Broer Konijn

Het tweede avontuur van Broer Vos en Broer Konijn Het tweede avontuur van Broer Vos en Broer Konijn Oom Remus bron. Z.n., z.p. ca. 1950 Zie voor verantwoording: http://www.dbnl.org/tekst/remu001twee01_01/colofon.php 2010 dbnl / erven J.C. Harries 2 [Het

Nadere informatie

Spreekbeurt Dag. Oglaya Doua

Spreekbeurt Dag. Oglaya Doua Spreekbeurt Dag Oglaya Doua Ik werd wakker voordat m n wekker afging. Het was de dag van mijn spreekbeurt. Met m n ogen wijd open lag ik in bed, mezelf afvragend waarom ik in hemelsnaam bananen als onderwerp

Nadere informatie

Op een avond besloot Dolfje naar de dierentuin te gaan. Er stond een mooie volle maan aan de hemel, dus Dolfje was geen gewone jongen.

Op een avond besloot Dolfje naar de dierentuin te gaan. Er stond een mooie volle maan aan de hemel, dus Dolfje was geen gewone jongen. 6-9 jaar Dolfje Weerwolfje en de verdwenen dierentuindieren Op een avond besloot Dolfje naar de dierentuin te gaan. Er stond een mooie volle maan aan de hemel, dus Dolfje was geen gewone jongen. Hij had

Nadere informatie

Het feest van de olifant

Het feest van de olifant Het feest van de olifant door Marike Jongsma In een land hier ver vandaan leefde eens een mooie olifant. Olifant had vele vrienden in het woud. Maar zijn vrienden hadden olifant al een poosje niet meer

Nadere informatie

Voor Cootje. de vuurtoren

Voor Cootje. de vuurtoren Voor Cootje de vuurtoren De Koos Meinderts vuurtoren Lemniscaat & Annette Fienieg Nederlandse rechten Lemniscaat b.v. Rotterdam 2007 isbn 978 90 5637 909 4 Tekst: Koos Meinderts, 2007 Illustraties: Annette

Nadere informatie

Televisie. binnenwerk_herrie 64 pagina s inclusief schutbladen_ indd 4

Televisie. binnenwerk_herrie 64 pagina s inclusief schutbladen_ indd 4 Televisie 4 binnenwerk_herrie 64 pagina s inclusief schutbladen_26 03 2014.indd 4 Weet jij wat ik nou weleens zou willen weten? riep Herrie. Ik zou weleens willen weten waarom ik weer geen televisie mag

Nadere informatie

Het lam. Arna van Deelen

Het lam. Arna van Deelen Het lam Arna van Deelen Hij leunde vermoeid op zijn staf, starend over de eindeloze velden. De kudde lag verspreid onder de bomen, die op deze tijd van de dag voor wat schaduw zorgden. Hij legde zijn hand

Nadere informatie

H E T R I J M T TED VAN LIESHOUT V E E L V E R S J E S & L I E D J E S 1 9 8 4 2 0 1 4 LEOPOLD / AMSTERDAM

H E T R I J M T TED VAN LIESHOUT V E E L V E R S J E S & L I E D J E S 1 9 8 4 2 0 1 4 LEOPOLD / AMSTERDAM H E T R I J M T TED VAN LIESHOUT V E E L V E R S J E S & L I E D J E S 1 9 8 4 2 0 1 4 V E R B E E L D D O O R T E D V A N L I E S H O U T LEOPOLD / AMSTERDAM KAATJE KOE 1 Ik ben het zat! Wat doe ik hier!

Nadere informatie

Annemarie Bon. Er was eens. Zeven sprookjes om zelf te lezen. Met tekeningen van Sandra Klaassen

Annemarie Bon. Er was eens. Zeven sprookjes om zelf te lezen. Met tekeningen van Sandra Klaassen er was eens Annemarie Bon Er was eens Zeven sprookjes om zelf te lezen Met tekeningen van Sandra Klaassen Sprookjes Annemarie Bon, 2015 Moon, Amsterdam 2015 Illustraties Sandra Klaassen, 2015 Vormgeving

Nadere informatie

Water Egypte. In elk land hebben mensen hun eigen gewoontes. Dat merk je als je veel reist. Ik zal een voorbeeld geven.

Water Egypte. In elk land hebben mensen hun eigen gewoontes. Dat merk je als je veel reist. Ik zal een voorbeeld geven. Water Egypte In elk land hebben mensen hun eigen gewoontes. Dat merk je als je veel reist. Ik zal een voorbeeld geven. Ik ga naar een restaurant in Nederland. Daar bestel ik een glas water. De ober vraagt

Nadere informatie

De jongen die niet griezelen kon

De jongen die niet griezelen kon De jongen die niet griezelen kon Er was eens een jongen die niets griezelig vond. Als er verhalen verteld werden waar iedereen kippenvel van kreeg, begreep hij niet wat daar eng aan was. Als mensen hem

Nadere informatie

Hansje en Fransje. F.A. Haak-Ochsendorf. Zie voor verantwoording:

Hansje en Fransje. F.A. Haak-Ochsendorf. Zie voor verantwoording: Hansje en Fransje F.A. Haak-Ochsendorf bron. J. Philip Kruseman, Den Haag 1947 Zie voor verantwoording: http://www.dbnl.org/tekst/haak018hans01_01/colofon.php 2012 dbnl / F.A. Haak-Ochsendorf i.s.m. binnenkant

Nadere informatie

rijm By fightgirl91 Submitted: October 17, 2005 Updated: October 17, 2005

rijm By fightgirl91 Submitted: October 17, 2005 Updated: October 17, 2005 rijm By fightgirl91 Submitted: October 17, 2005 Updated: October 17, 2005 Provided by Fanart Central. http://www.fanart-central.net/stories/user/fightgirl91/21803/rijm Chapter 1 - rijm 2 1 - rijm Gepaard

Nadere informatie

MEMORY WOORDEN 1.1. TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 1

MEMORY WOORDEN 1.1. TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 1 MEMORY WOORDEN 1.1 TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 1 ik jij hij zij wij jullie zij de baby het kind ja nee de naam TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 2 MEMORY WOORDEN 1.2 TaalCompleet A1 Memory Woorden

Nadere informatie

Een felle bliksemflits zette het bos heel even in een spookachtig,

Een felle bliksemflits zette het bos heel even in een spookachtig, Een felle bliksemflits zette het bos heel even in een spookachtig, wit licht. Nauwelijks een tel later leek het alsof de hemel openbarstte. Een enorme donderslag deed de grond daveren en de bomen schudden.

Nadere informatie

O, antwoordde ik. Verder zei ik niets. Ik ging vlug de keuken weer uit en zonder eten naar school.

O, antwoordde ik. Verder zei ik niets. Ik ging vlug de keuken weer uit en zonder eten naar school. Voorwoord Susan schrijft elke dag in haar dagboek. Dat dagboek is geen echt boek. En ook geen schrift. Susans dagboek zit in haar tablet, een tablet van school. In een map die Moeilijke Vragen heet. Susan

Nadere informatie

Britt & Esra - Het avontuur met het zadel

Britt & Esra - Het avontuur met het zadel Britt & Esra - Het avontuur met het zadel Abonneer u nu op de Karakter Nieuwsbrief. Ga naar www.karakteruitgevers.nl; www.facebook.com/karakteruitgevers; www.twitter.com/uitkarakter en: * ontvang regelmatig

Nadere informatie

Vlinder en Neushoorn

Vlinder en Neushoorn Vlinder en Neushoorn Hoi, zei Vlinder. Hoi, zei Neushoorn, hoewel hij meestal niets zei. Maar hij was in een goede bui. Vlinder streek neer op de hoorn van Neushoorn en leek erg zenuwachtig. Hoi! zei Vlinder

Nadere informatie

Gijsje zonder staart geschreven door Henk de Vos (in iets gewijzigde vorm) Er was eens een klein lief konijntje, dat Gijs heette. Althans, zo noemden

Gijsje zonder staart geschreven door Henk de Vos (in iets gewijzigde vorm) Er was eens een klein lief konijntje, dat Gijs heette. Althans, zo noemden Gijsje zonder staart geschreven door Henk de Vos (in iets gewijzigde vorm) Er was eens een klein lief konijntje, dat Gijs heette. Althans, zo noemden zijn ouders hem, maar alle andere konijntjes noemden

Nadere informatie

We spelen in het huis van mijn mama deze keer,

We spelen in het huis van mijn mama deze keer, Jip en Janneke. Ik ben Jip. Ik ben Janneke en we wonen naast elkaar. Hij heet Jip, zij heet Janneke. en we spelen soms bij hem en soms bij haar. We spelen in het huis van mijn mama deze keer, we kunnen

Nadere informatie

Verhaal: Jozef en Maria

Verhaal: Jozef en Maria Verhaal: Jozef en Maria Er was eens een vrouw, Maria. Maria was een heel gewone jonge vrouw, net zo gewoon als jij en ik. Toch had God haar uitgekozen om iets heel belangrijks te doen. Iets wat de hele

Nadere informatie

Anna Woltz. Mijn bijzonder rare week met Tess

Anna Woltz. Mijn bijzonder rare week met Tess Anna Woltz Mijn bijzonder rare week met Tess Amsterdam Antwerpen Em. Querido s Uitgeverij bv 2013 www.queridokinderboeken.nl www.annawoltz.nl Dit boek is ook verkrijgbaar als e-book. Copyright 2013 Anna

Nadere informatie

GAAT ER OP UIT. Balder

GAAT ER OP UIT. Balder Balder GAAT ER OP UIT H et was die ene nacht van het jaar dat de tijd stil lijkt te staan voor het merendeel van de mensen, maar voor EEN persoon ging die nog altijd veel te snel. Er was nooit genoeg tijd

Nadere informatie

Kinderliedboekje Inhoudsopgave

Kinderliedboekje Inhoudsopgave Kinderliedboekje Inhoudsopgave Jezus is de goede herder...2 Hoor de vogels zingen weer...2 Dank U voor deze nieuwe morgen...3 Jezus is geboren...4 Zit je deur nog op slot...4 Dank U voor uw liefde Heer...4

Nadere informatie

Op weg met Jezus. eerste communieproject. Hoofdstuk 7 Delen maakt blij. H. Theobaldusparochie, Overloon

Op weg met Jezus. eerste communieproject. Hoofdstuk 7 Delen maakt blij. H. Theobaldusparochie, Overloon Op weg met Jezus eerste communieproject H. Theobaldusparochie, Overloon Hoofdstuk 7 Delen maakt blij Eerste communieproject "Op weg met Jezus" hoofdstuk 7 blz. 1 Als je niet wilt delen krijg je ruzie.

Nadere informatie

Een greep uit een presentatieviering met als thema: Licht zijn voor anderen

Een greep uit een presentatieviering met als thema: Licht zijn voor anderen Een greep uit een presentatieviering met als thema: Licht zijn voor anderen Openingstekst: (Door een ouder en kind) A. Zeg zou jij het licht aandoen? Je moet opschieten, want het is bijna tijd. Dadelijk

Nadere informatie

Het. Boekenliefje. Helen Docherty & Thomas Docherty. Clavis

Het. Boekenliefje. Helen Docherty & Thomas Docherty. Clavis Het Boekenliefje Helen Docherty & Thomas Docherty Clavis Het Boekenliefje Helen Docherty & Thomas Docherty 3 Precies op dat moment kwam een klein wezentje het dorp binnengevlogen. Het werd langzaam donker

Nadere informatie

Spekkoek. Op de terugweg praat zijn oma de hele tijd. Ze is blij omdat Igor maandag mag komen werken.

Spekkoek. Op de terugweg praat zijn oma de hele tijd. Ze is blij omdat Igor maandag mag komen werken. Spekkoek Oma heeft de post gehaald. Er is een brief van de Sociale Werkplaats. Snel scheurt ze hem open. Haar ogen gaan over de regels. Ze kan het niet geloven, maar het staat er echt. Igor mag naar de

Nadere informatie

LATEN WE ZWEMMEN PAUL BAETEN GRONDA. kenden niets en het was warm. Ze liet het raam omlaag en keek naar buiten. Er stond zweet

LATEN WE ZWEMMEN PAUL BAETEN GRONDA. kenden niets en het was warm. Ze liet het raam omlaag en keek naar buiten. Er stond zweet LATEN WE ZWEMMEN PAUL BAETEN GRONDA WE WAREN VAN VER GEKOMEN. We kenden de lucht niet, we kenden geen straten. We kenden niets en het was warm. Ze liet het raam omlaag en keek naar buiten. Er stond zweet

Nadere informatie

Ze neemt nog een slok van haar rum-cola. Even lijkt het alsof de slok weer omhoogkomt.

Ze neemt nog een slok van haar rum-cola. Even lijkt het alsof de slok weer omhoogkomt. Manon De muziek dreunt in haar hoofd, haar maag, haar buik. Manon neemt nog een slok uit het glas dat voor haar staat. Wat was het ook alweer? O ja, rum-cola natuurlijk. Een bacootje noemen de jongens

Nadere informatie

De jongen weet dat hij niet in slaap moet vallen. Want dan zullen dieven zijn spullen stelen. Ook al is het nog zo weinig wat hij heeft.

De jongen weet dat hij niet in slaap moet vallen. Want dan zullen dieven zijn spullen stelen. Ook al is het nog zo weinig wat hij heeft. In Kanton, China Op de hoek van twee nauwe straatjes zit een jongen. Het is een scheepsjongen, dat zie je aan zijn kleren. Hij heeft een halflange broek aan, een wijde bloes en blote voeten. Hij leunt

Nadere informatie

Een nieuwe vriendin, een nieuw tijdperk

Een nieuwe vriendin, een nieuw tijdperk Een nieuwe vriendin, een nieuw tijdperk Ruud Macco De kieren van de deur lichtten oogverblindend op. De radio viel uit. De klap kwam zo n halve minuut later. Toen ik wakker werd, was het stil en donker.

Nadere informatie

Tussen koppensnellers en krokodillen

Tussen koppensnellers en krokodillen Tussen koppensnellers en krokodillen Eerste druk, mei 2012 2012 Karien van Ditzhuijzen Illustraties en coverontwerp: Anneke van de Langkruis isbn: 978-90-484-2392-7 nur: 282 Uitgever: Free Musketeers,

Nadere informatie

Sander Kloet. Elisha Mercelina. Het zwarte meer

Sander Kloet. Elisha Mercelina. Het zwarte meer Sander Kloet koud zo voelt het hier. kil ik weet niet waar het vandaan komt het is geen kou. het is angst. angst voor de wereld angst voor de dag van morgen bang dat we dingen vergeten bang dat we dingen

Nadere informatie

www.queridokinderboeken.nl

www.queridokinderboeken.nl www.queridokinderboeken.nl Copyright 2013 Joke van Leeuwen Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt, in enige vorm of op welke wijze ook, zonder voorafgaande schriftelijke

Nadere informatie

Dit verhaal gaat over een schat, die je overal kunt vinden : zowel hier als daar, zowel vroeger als nu. Een schat zo rijk als het leven zelf, die

Dit verhaal gaat over een schat, die je overal kunt vinden : zowel hier als daar, zowel vroeger als nu. Een schat zo rijk als het leven zelf, die Er zit een schat verborgen in jezelf Dit verhaal gaat over een schat, die je overal kunt vinden : zowel hier als daar, zowel vroeger als nu. Een schat zo rijk als het leven zelf, die toont hoe het zijn

Nadere informatie

We hebben verleden week nog gewinkeld. Toen wisten we het nog niet. De kinderbijslag was binnen en ik mocht voor honderd euro kleren uitkiezen.

We hebben verleden week nog gewinkeld. Toen wisten we het nog niet. De kinderbijslag was binnen en ik mocht voor honderd euro kleren uitkiezen. Woensdag Ik denk dat ik gek word! Dat moet wel, want ik heb net gehoord dat mijn moeder kanker heeft. Niet zomaar een kankertje dat met een chemo of bestraling overgaat. Nee. Het zit door haar hele lijf.

Nadere informatie

Het verhaal van. de bomen

Het verhaal van. de bomen Het verhaal van de bomen 24 Mr finney liep fluitend het bos in. Hij snoof een paar keer heel diep. Niets ruikt lekkerder dan een bos waar het net geregend heeft! Pinky Pepper zou het hier vast mooi vinden.

Nadere informatie

Daar juicht een toon, daar klinkt een stem, Die galmt door heel Jeruzalem; Een heerlijk morgenlicht breekt aan; De Zoon van God is opgestaan!

Daar juicht een toon, daar klinkt een stem, Die galmt door heel Jeruzalem; Een heerlijk morgenlicht breekt aan; De Zoon van God is opgestaan! Pasen 2016 Daar juicht een toon, daar klinkt een stem, Die galmt door heel Jeruzalem; Een heerlijk morgenlicht breekt aan; De Zoon van God is opgestaan! Geen graf hield Davids Zoon omkneld, Hij overwon,

Nadere informatie

Het kasteel van Dracula

Het kasteel van Dracula Uit het dagboek van Jonathan Harker: Het kasteel van Dracula 4 mei Eindelijk kom ik bij het kasteel van Dracula aan. Het kasteel ligt in de bergen. Er zijn geen andere huizen in de buurt. Ik ben moe. Het

Nadere informatie

Tuin van Heden.nu 1 Mag ik zijn wie ik ben? Van In 5

Tuin van Heden.nu 1 Mag ik zijn wie ik ben? Van In 5 Tuin van Heden.nu 1 Mag ik zijn wie ik ben? Van In 5 5 Tuin van Heden.nu 1 Mag ik zijn wie ik ben? Van In 6 Zacheüs (1) Het is erg druk in de stad vandaag. Iedereen loopt op straat. Zacheüs wurmt zich

Nadere informatie

Ruth 1. Ruth en Noömi

Ruth 1. Ruth en Noömi Ruth 1 Ruth en Noömi Elimelech en zijn familie 1 Toen de rechters het land bestuurden, was er eens hongersnood in Juda. Daarom besloot een man uit Betlehem naar het land Moab te gaan. Zijn vrouw en zijn

Nadere informatie

Werkblad Natuurlijk water in de Kwebben

Werkblad Natuurlijk water in de Kwebben Werkblad Natuurlijk water in de Kwebben Droppie in de Kwebben Hallo allemaal! Wat fijn dat jullie straks naar de Kwebben in Vught gaan! Mijn naam is Droppie en ik weet alles over water. Wist je dat water

Nadere informatie

Inspiratie voor inspiratie

Inspiratie voor inspiratie april 2013 nr.4 Vriendschap 1/11 Die je dit zegt Dat je niet verwisselbaar bent, een passant, een nummer, een functie, dat je niet berust op een toevalligheid, er net zo goed niet had kunnen zijn, maar

Nadere informatie

Extra Materiaal groep 1-2

Extra Materiaal groep 1-2 Extra Materiaal groep 1-2 Les 1, extra. Verhaal van de zon en de wind Les 3, begin. Gedichten met poppen Les 3, extra. Verhaal De Tempel met de 1000 spiegels Les 5. Kleurplaat Wie is de sterkste? Het was

Nadere informatie

Vermoord? vroeg Evi angstig. Ongetwijfeld. Maar de directeur... Vermoord, herhaalden we beslist. Daarna hebben ze zijn lichaam ondergedompeld in een

Vermoord? vroeg Evi angstig. Ongetwijfeld. Maar de directeur... Vermoord, herhaalden we beslist. Daarna hebben ze zijn lichaam ondergedompeld in een 2 Juf Kol Tijdens de pauze kwamen we samen in de fietsenstalling. Meester Rob naar z n opoe? Helemaal naar de andere kant van de wereld? Op z n oude fiets? Zonder muts! Alsof we hem zouden vergeten! Onzin!

Nadere informatie

Klein Kontakt. Jarigen. in april zijn:

Klein Kontakt. Jarigen. in april zijn: A Klein Kontakt Het is alweer eind maart wanneer dit Kontakt uitkomt, het voorjaar lijkt begonnen, veel kinderen hebben kweekbakjes met groentes in de vensterbank staan, die straks de tuin in gaan. Over

Nadere informatie

KOPIEERBLADEN. THEMA 5: Ik wil ridder worden! Plantyn - TotemTaal - Thema 5: ik wil ridder worden!

KOPIEERBLADEN. THEMA 5: Ik wil ridder worden! Plantyn - TotemTaal - Thema 5: ik wil ridder worden! KOPIEERBLADEN THEMA 5: Ik wil ridder worden! 97 97 Wat moet je doen om ridder te worden? Vind je dit goed? Moet er nog iets bij? Als je de opdrachten hier goed uitvoert, krijg je een ridderdiploma. Page

Nadere informatie

De wind maakt grapjes

De wind maakt grapjes De wind maakt grapjes André Leunge bron. Arti, Alkmaar 1946 Zie voor verantwoording: http://www.dbnl.org/tekst/leun005wind01_01/colofon.php 2010 dbnl 3 [De wind maakt grapjes] De Wind zat op een wolkje

Nadere informatie

Strik. Hij pakte zijn mobiel. Schuin oversteken naar de parkeerplaats, zwarte pick-up.

Strik. Hij pakte zijn mobiel. Schuin oversteken naar de parkeerplaats, zwarte pick-up. Strik Hoelang duurde het nou helemaal, een rugzak van een bagageband plukken? Hij kon precies over de andere auto s heen kijken, naar de ingang. Hoe heette ze ook alweer? Hij pakte zijn mobiel. Schuin

Nadere informatie

Pasen met peuters en kleuters. Jojo is weg

Pasen met peuters en kleuters. Jojo is weg Pasen met peuters en kleuters Beertje Jojo is weg Thema Maria is verdrietig, haar beste Vriend is er niet meer. Wat is Maria blij als ze Jezus weer ziet. Hij is opgestaan uit de dood! Wat heb je nodig?

Nadere informatie

Op weg met Jezus. eerste communieproject. hoofdstuk 1 De droom van Jesaja. H. Theobaldusparochie, Overloon

Op weg met Jezus. eerste communieproject. hoofdstuk 1 De droom van Jesaja. H. Theobaldusparochie, Overloon Op weg met Jezus eerste communieproject H. Theobaldusparochie, Overloon hoofdstuk 1 De droom van Jesaja Eerste communieproject "Op weg met Jezus" hoofdstuk 1 blz. 1 Lieve God, Soms droom ik van het paradijs.

Nadere informatie

D Artagnan gaat naar Parijs

D Artagnan gaat naar Parijs D Artagnan gaat naar Parijs Artagnan reed op zijn oude paard, een uitgeputte knol met een trieste blik. Ook al was zijn paard op zijn minst vreemd te noemen en ook al waren de kleren die hij droeg verbleekt,

Nadere informatie

Samen met Jezus op weg

Samen met Jezus op weg Samen met Jezus op weg KERK & WERELD Korte Schipstraat 16 2800 Mechelen Tekst: Myrjam De Keyser 1. De laatste keer samen Jezus en zijn leerlingen willen graag het paasfeest vieren. Daarvoor zijn ze naar

Nadere informatie

Bewegingsverhaal: Ritme en expressie Els Wostyn

Bewegingsverhaal: Ritme en expressie Els Wostyn PETER en de wolf Sports Media vzw Bewegingsverhaal: Ritme en expressie Els Wostyn Aansluiten bij het thema: Peter en de wolf wordt in de klas uitgewerkt. Doelgroep: derde kleuter Beginsituatie: bewegingsverhalen

Nadere informatie

Thijs Goverde. Jorrik de Ork. met tekeningen van Lars Deltrap. Uitgeverij Ploegsma Amsterdam

Thijs Goverde. Jorrik de Ork. met tekeningen van Lars Deltrap. Uitgeverij Ploegsma Amsterdam Thijs Goverde Jorrik de Ork met tekeningen van Lars Deltrap Uitgeverij Ploegsma Amsterdam 1 Een mooie, warme dag Lang geleden, in de tijd van zwaarden en heksen, leefde er eens een ork. Misschien is het

Nadere informatie

Tik-tak Tik-tak tik-tak. Ik tik de tijd op mijn gemak. Ik haast me niet zoals je ziet. Tik-tak tik-tak, ik denk dat ik een slaapje pak.

Tik-tak Tik-tak tik-tak. Ik tik de tijd op mijn gemak. Ik haast me niet zoals je ziet. Tik-tak tik-tak, ik denk dat ik een slaapje pak. Tik-tak - Lees het gedicht tik-tak voor. Doe dit in het strakke ritme van een langzaam tikkende klok: Tik - tak - tik - tak Ik tik - de tijd - op mijn - gemak. Enzovoort. - Laat de kinderen vrij op het

Nadere informatie

Velde-Stijn-Uitvinding-druk :35 Pagina 1 Stijn, uitvinder

Velde-Stijn-Uitvinding-druk :35 Pagina 1 Stijn, uitvinder Stijn, uitvinder René van der Velde met tekeningen van Georgien Overwater Uitgeverij Ploegsma Amsterdam Kijk ook op www.ploegsma.nl www.renevdvelde.nl avi8 / e5/m6 isbn 978 90 216 6995 3 / nur 282 Tekst:

Nadere informatie

Ik ben maar een eenvoudige ezel, maar ik wil je graag een mooi verhaal vertellen

Ik ben maar een eenvoudige ezel, maar ik wil je graag een mooi verhaal vertellen De ezel van Bethlehem Naar een verhaal van Jacques Elan Bewerkt door Koos Stenger Ik ben maar een eenvoudige ezel, maar ik wil je graag een mooi verhaal vertellen over iets wat er met me gebeurd is. Het

Nadere informatie

Help me, Zoey, zeg ik. Zoey kijkt verbaasd. Waarmee?, vraagt ze.

Help me, Zoey, zeg ik. Zoey kijkt verbaasd. Waarmee?, vraagt ze. 1 Ik wou dat ik een vriendje had. Ik wou dat hij in mijn kast zat. Dan kon ik hem tevoorschijn halen wanneer ik maar wilde. Hij zou naar me kijken alsof ik mooi ben. Zwijgend. Hij zou zijn leren jack uittrekken

Nadere informatie

De zon klom alsmaar hoger en hoger. Een merel stak zijn snavel in de lucht, toen een straal zonlicht in zijn nest scheen. Het beest schudde de slaap

De zon klom alsmaar hoger en hoger. Een merel stak zijn snavel in de lucht, toen een straal zonlicht in zijn nest scheen. Het beest schudde de slaap De zon klom alsmaar hoger en hoger. Een merel stak zijn snavel in de lucht, toen een straal zonlicht in zijn nest scheen. Het beest schudde de slaap uit zijn veren, kwetterde een goedemorgen naar een soortgenoot

Nadere informatie

2. Het kistje. Joost weet niet wat hij hoort. Geadopteerd. Hij!

2. Het kistje. Joost weet niet wat hij hoort. Geadopteerd. Hij! 1. Ziek Ademt hij nog wel? Angstig kijkt Joost naar zijn vader. Het zal toch niet nu gebeuren, net nu zijn moeder even een boodschap doet. Hij buigt zich voorover tot heel dicht bij het gezicht van zijn

Nadere informatie

Germa de Vos. Kletsboek. Een vrolijk voorleesboek

Germa de Vos. Kletsboek. Een vrolijk voorleesboek Germa de Vos Kletsboek Een vrolijk voorleesboek 1 Het huis van de tien kinderen 1., daar kun je haast niet lopen. Overal zitten kleintjes hun vetertjes te knopen. 2., daar is het altijd feest, omdat er

Nadere informatie

DE DAG WAAROP JEZUS OP BEZOEK KWAM ( naar het beroemde verhaal van de Russische schrijver LEV TOLSTOY )

DE DAG WAAROP JEZUS OP BEZOEK KWAM ( naar het beroemde verhaal van de Russische schrijver LEV TOLSTOY ) DE DAG WAAROP JEZUS OP BEZOEK KWAM ( naar het beroemde verhaal van de Russische schrijver LEV TOLSTOY ) Personen Verteller Martin, een schoenmaker Stepanitsj, een oude man Vrouw met baby en haar twee andere

Nadere informatie

Copyright Tekst 2013 Linda Dielemans Copyright 2013 The House of Books, Vianen/Antwerpen

Copyright Tekst 2013 Linda Dielemans Copyright 2013 The House of Books, Vianen/Antwerpen LINDA DIELEMANS Copyright Tekst 2013 Linda Dielemans Copyright 2013 The House of Books, Vianen/Antwerpen Omslag: Wil Immink Design Binnenwerk: ZetSpiegel, Best ISBN 978 90 443 4027 3 ISBN e-book: 978 90

Nadere informatie

De eekhoorn. œ œ œ œ œ. Ó Œ œ œ. œ œ œ œ. œ j. œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ Œ. œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ. œ J. - hoorn, de eek - hoorn eet.

De eekhoorn. œ œ œ œ œ. Ó Œ œ œ. œ œ œ œ. œ j. œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ Œ. œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ. œ J. - hoorn, de eek - hoorn eet. oktober 2010 tekst: Joke de Klerck muziek: Ton Kerkhof De eekhoorn Refrein Intro Ó Œ œ œ J œ œ œ œ eek stapelen: œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ Œ Al - hoorn, de eek - hoorn eet zich vol en rond. œ œ œ œ

Nadere informatie

Ik besloot te verder te gaan en de zeven stappen naar het geluk eerst helemaal af te maken. We hadden al:

Ik besloot te verder te gaan en de zeven stappen naar het geluk eerst helemaal af te maken. We hadden al: Niet meer overgeven Vaak is de eerste zin die de klant uitspreekt een aanwijzing voor de hulpvraag. Paula zat nog maar net toen ze zei: ik ben bang om over te geven. Voor deze angst is een mooie naam:

Nadere informatie

Cursus Rust. Het Slotervaart, een ziekenhuis met ambitie KINDERGENEESKUNDE TELEFOONNUMMER 020-512 45 42

Cursus Rust. Het Slotervaart, een ziekenhuis met ambitie KINDERGENEESKUNDE TELEFOONNUMMER 020-512 45 42 Het Slotervaart, een ziekenhuis met ambitie Het Slotervaartziekenhuis, een opmerkelijk en ambitieus ziekenhuis in Amsterdam. In een informele en vertrouwde omgeving werken wij aan innovatieve medische

Nadere informatie

Kinder Woord Dienst van Oase. Elke keer dat je komt, krijg je een Bijbel verhaal, Ze verschijnen ook op de Oase website.

Kinder Woord Dienst van Oase. Elke keer dat je komt, krijg je een Bijbel verhaal, Ze verschijnen ook op de Oase website. Kinder Woord Dienst van Oase Elke keer dat je komt, krijg je een Bijbel verhaal, Ze verschijnen ook op de Oase website. Verzamel ze en je hebt je eigen Bijbel! Licht en Zout Navertelling Matteüs 5,13-16

Nadere informatie

MENSEN ZIJN LUI BOVENBOUW

MENSEN ZIJN LUI BOVENBOUW MENSEN ZIJN LUI BOVENBOUW Thijs Goverde 1 Mensen zijn lui Het was de eerste koude dag van de herfst. Spinnendraden hingen glinsterend tussen de bomen en iedereen die ademde, blies rook uit als een draak.

Nadere informatie

Hoi spionnen pionnen van me! Hier is jullie favoriete spion weer met een volgend spannend verhaal! Eigenlijk was het deze keer niet mijn bedoeling om

Hoi spionnen pionnen van me! Hier is jullie favoriete spion weer met een volgend spannend verhaal! Eigenlijk was het deze keer niet mijn bedoeling om Hoi spionnen pionnen van me! Hier is jullie favoriete spion weer met een volgend spannend verhaal! Eigenlijk was het deze keer niet mijn bedoeling om op avontuur te gaan. Ik wilde gewoon een beetje ontspannen

Nadere informatie

-23- Geen medelijden

-23- Geen medelijden -22- Graniet Hoeveel keer was de vrachtwagen al gestopt? Innocent was de tel kwijtgeraakt. Telkens als de truck halt hield, werden er een paar jongens naar binnen geduwd. Maar nu bleef de deur van de laadruimte

Nadere informatie

Mamma vliegt steeds hoger.

Mamma vliegt steeds hoger. MEEUWTJE Meeuwtje is het verhaal van een jonge meeuw die zijn leefwereld verkent. Zijn moeder helpt hem daarbij, vooral door aan het eind van de dag nog eens na te gaan wat er allemaal voor dieren, kleuren

Nadere informatie

De twee zaken waarover je in dit boek kunt lezen, zijn de meest vreemde zaken die Sherlock Holmes ooit heeft opgelost.

De twee zaken waarover je in dit boek kunt lezen, zijn de meest vreemde zaken die Sherlock Holmes ooit heeft opgelost. Sherlock Holmes was een beroemde Engelse privédetective. Hij heeft niet echt bestaan. Maar de schrijver Arthur Conan Doyle kon zo goed schrijven, dat veel mensen dachten dat hij wél echt bestond. Sherlock

Nadere informatie

Hoofdstuk 1 KINDERLEED

Hoofdstuk 1 KINDERLEED Hoofdstuk 1 KINDERLEED Mijn twee zusjes en ik woonden in Amsterdam in de Vrolikstraat 158. Ik weet niet meer welke etage, maar dat is niet van belang. Ik ben geboren op 4 december 1931. Mijn middelste

Nadere informatie

IK BEKEN, IK BEN GEEN MUIZENHELD

IK BEKEN, IK BEN GEEN MUIZENHELD IK BEKEN, IK BEN GEEN MUIZENHELD Die avond, toen ik thuiskwam, had ik direct het gevoel dat er iets niet in de haak was. Waarom stond mijn deur op een kier? Ik had het licht op de bovenverdieping toch

Nadere informatie

Nieuwsbrief van: Sinterklaas

Nieuwsbrief van: Sinterklaas Sinterklaas Wat was het weer een mooi feest vandaag op Meander. Vanmorgen mochten we de Sint met zijn Pieten weer ontvangen en we stonden met de hele school klaar om hen te begroeten. Allemaal stralende

Nadere informatie

Weer loop ik door de draaideur van het Lucasziekenhuis.

Weer loop ik door de draaideur van het Lucasziekenhuis. 1 Weer loop ik door de draaideur van het Lucasziekenhuis. Dat is nu al de derde keer in een paar dagen. We moeten vandaag op de eerste verdieping zijn, kamer 105. Mevrouw dr. W.H.F. Scheltema, internist,

Nadere informatie

Ik moet Claire nu niet aankijken. Wij kennen elkaar te goed. Mijn ogen zouden me verraden.

Ik moet Claire nu niet aankijken. Wij kennen elkaar te goed. Mijn ogen zouden me verraden. 1. We gaan eten in een restaurant. Serge heeft gereserveerd; dat doet híj altijd. Het is zo n restaurant waar je drie maanden van tevoren moet bellen. Of nog langer. Serge belt nooit drie maanden van tevoren.

Nadere informatie

Kikker in de kou. geschreven door Max Velthuijs

Kikker in de kou. geschreven door Max Velthuijs Kikker in de kou geschreven door Max Velthuijs Op een ochtend, toen Kikker wakker werd, merkte hij meteen dat er iets veranderd was in de wereld. Hij sprong uit bed en liep naar het raam. Tot zijn verwondering

Nadere informatie

Jip en Janneke - Kindermusical (Children musical)

Jip en Janneke - Kindermusical (Children musical) 1. Jip en Janneke - Kindermusical (Children musical) Ik ben Jip - I am Jip Ik ben Janneke - I am Janneke En we wonen naast elkaar - And we live beside each other Hij heet Jip - His name is Jip - He is

Nadere informatie

Pannenkoeken met stroop

Pannenkoeken met stroop Pannenkoeken met stroop Al een maand lang zegt Yvonne alleen maar nee. Heb je je best gedaan op school? Nee. Was het leuk? Nee. Heb je nog met iemand gespeeld? Nee. Heb je lekker gegeten? Nee. Heb je goed

Nadere informatie

HET PAD VAN DE LEIDENDE MERRIE

HET PAD VAN DE LEIDENDE MERRIE HET PAD VAN DE LEIDENDE MERRIE Handel altijd uit liefde, maar realiseer je dat liefde vaak zacht en meegaand mag wezen, maar soms ook krachtig en standvastig moet zijn. Nanda van Gestel van der Schel Het

Nadere informatie

De Engel in het paard

De Engel in het paard De Engel in het paard Mimmi, kom je eten?, Riep haar moeder. Ja ik kom, maar ik moet eerst beauty nog wassen! Beauty is Mimmi s paard. Al sinds ze een baby is zijn zij en Beauty onafscheidelijk van elkaar.

Nadere informatie

Eerste druk, september 2009 2009 Tiny Rutten

Eerste druk, september 2009 2009 Tiny Rutten Doortje Eerste druk, september 2009 2009 Tiny Rutten isbn: 978-90-484-0769-9 nur: 344 Uitgever: Free Musketeers, Zoetermeer www.freemusketeers.nl Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgenomen

Nadere informatie

LES 2. De reus en de steen. Sabbat

LES 2. De reus en de steen. Sabbat Sabbat Doe Leer de powertext. De reus en de steen Denk aan een keer toen je gestuurd werd voor een speciale booodschap. Was het iets dat graag wilde doen of had je er geen zin in? Liep het heel anders

Nadere informatie