HELLA S. HAASSE Transit

Maat: px
Weergave met pagina beginnen:

Download "HELLA S. HAASSE Transit"

Transcriptie

1 Transit

2

3 HELLA S. HAASSE Transit amsterdam antwerpen em. querido s uitgeverij bv 2012

4 Eerste druk, 1994 (als Boekenweekgeschenk); vierde druk, 2012 Copyright 1994 Hella S. Haasse Voor overname kunt u zich wenden tot Em. Querido s Uitgeverij bv, Singel 262, 1016 ac Amsterdam. Omslag en omslagbeeld Anneke Germers Foto auteur Jeannine Govaers isbn / nur

5 Zondag Zwarte wollen leggings had ze aan, zwarte rijglaarzen, en over een zwarte trui die tot op haar heupen hing een kort jack van zwart kunstleer. Een scheur in de linkermouw was met zwart gemaakte pleister dichtgeplakt. Haar haren droeg ze kortgeknipt, een donkerblonde kap. Heel haar aardse bezit zat samengeperst in een klein model rugzak. Ze had juist haar gezicht gewassen en haar tanden gepoetst in de wc op het eerste perron. In de nissen, gevormd door de muur van het hoofdgebouw en de uitspringende metalen ribben van de overkapping, zaten en lagen een paar, meest jonge, reizigers te wachten op vroege internationale treinen. Ook zij had geld noch onderdak. Ze was niet meer op reis, maar evenmin thuisgekomen. Ze woonde nergens. Sinds ze was gaan zwerven bekeek ze stations met andere ogen. In hoeveel van die gewelven van vuil glas, waar altijd schemer heerste, was ze al geweest? Stations om er te slapen, zich te warmen in wachtkamers, om er schuilgaand in de menigte de tijd door te brengen zelden om er als treinreiziger te vertrekken of aan te komen; liften was onvergelijkbaar veel goedkoper. Overal dezelfde perrons en trappen, dezelfde evenwijdige of in elkaar verglijdende treinsporen, dezelfde geluiden en echo s; alleen de 5

6 opschriften verschilden in taal en lettersoort. Hier, terug in eigen land, herkende ze de witte pictogrammen op donkerblauwe ondergrond, de heldergroene telefooncellen, de gele treinen, en ze verstond het geroezemoes. Maar dat bekende veroorzaakte juist een gevoel van vervreemding. De kiosken en winkels in de brede gang onder het station waren al open. De geur van de croissanterie maakte haar haast misselijk. In de hal treuzelde ze. De toiletten hadden haar vijftig cent gekost. Starend naar het vloermozaïek van bruine, blauwe en zwarte blokjes rekende ze uit hoeveel ze nog te besteden had. De automobilist met wie ze voor het laatste gedeelte van haar tocht was meegereden, had haar afgezet bij een tramhalte aan de stadsgrens. Vandaar naar Centraal was de rit gratis geweest; ze had een van de straat opgeraapte gebruikte strippenkaart in de stempelautomaat gestoken om de vereiste klik te produceren. Maar dat zou de trambestuurder een zorg zijn. Ze keek op de grote klok. Het was even over negen. Ze rekende erop dat de vriendin bij wie ze ging aankloppen thuis was, om uit te slapen. Na het weerzien zouden ze samen ontbijten met verse koffie en geroosterd brood, zoals vroeger. Ze zag hem zodra ze buitenkwam. Eerst kon ze niet geloven dat hij het was. Haar ongeloof gold niet het toeval (hoe wonderlijk het ook was dat ze hem, juist hem, hier aantrof, op het stationsplein bij de blauwe paal met de klok) maar de toestand waarin ze hem vond. Ze liep naar hem toe, tot vlak bij hem; ze had zich niet vergist. Ze noemde hem bij zijn naam. Hij reageerde niet, bleef onbeweeglijk staan, hield zijn hoofd wat achterover alsof hij keek naar iets in 6

7 de lucht of op het dak van het stationsgebouw. Maar zijn blik was leeg, ongericht. Daan? herhaalde ze, koud van schrik om dit toonbeeld van verloedering. Ze raakte even de flarden aan van wat ooit een mouw geweest was. Daan! Nu keerde hij zijn gezicht naar haar toe. Het grauwe vel leek gekreukt door het vuil in de huidplooien. Zijn mond ging schuil in een baard die met zijn lange haren tot één massa strengen was samengekleefd. In zijn ogen viel geen herkenning te lezen. Hij bracht aarzelend zijn rechterhand naar zijn mond, maakte een gebaar als hield hij zichzelf iets eetbaars voor, bewoog even zijn lippen. Ze had de rugzak al van haar schouders laten glijden, en tastte in een van de zijvakken naar de rest van het stuk stokbrood dat ze s nachts van een vrachtwagenchauffeur gekregen had. Het was zo hard als steen, maar hij wist het binnen een paar seconden te vermalen en weg te slikken. Ze zag nu ook zijn blote voeten, zwart van het vuil. Vooral naar die voeten keken de schaarse voorbijgangers. De oktobermorgen was fris en winderig. Wolkenmassa s dreven over de stad, van tijd tot tijd flarden bleekblauwe lucht onthullend. De nog lage zon had geen kracht. Daan, Daantje, drong ze aan. Je kent me toch? Je weet toch wie ik ben? Hij keek haar aan, maar zag haar niet. Kom, zei ze. Hij hield zijn arm stijf langs zijn lichaam gestrekt, maar liet toe dat zij die vastgreep. Blijf hier nou niet staan, ga mee. Kom, Daan. Schuifelend volgde hij haar een eindweegs, aarzelde toen, wilde niet verder. Hufter! De tranen sprongen haar in de ogen. Wat heb 7

8 je met jezelf gedaan? Jezus, je gaat kapot op die manier. Zeg eens wat. Kijk me aan. Ik ben het, herken je me echt niet? Hij staarde langs haar heen, naar iets achter haar, bewoog zich daarnaartoe. Wat ze zei, drong niet tot hem door. Ze draaide zich om en zag hoe hij met trage bewegingen begon te graaien in een afvalbak, er een stuk vettig papier uit opviste waarin nog wat frieten zaten. Ze sprong naar voren, sloeg hem de vieze slierten uit de hand. Laat dat, verdomme! Wat kon het haar schelen dat mensen even de pas inhielden om nieuwsgierig toe te kijken, of met afwerende zijdelingse blikken haastig voorbijliepen. Hij likte de mayonaise van zijn vingers. Ze sjorde aan zijn arm om hem in beweging te krijgen. Daan, kom nou, vooruit. We gaan naar Alma. Bij het horen van die naam rukte hij zich los en rende weg, een steeg in. De straat zag er nog even rommelig uit als voor haar vertrek, anderhalf jaar tevoren. Hondenstront op de stoep, fietsen (sommige tot op het frame gesloopt) vastgeketend aan de miezerige boompjes langs de rand van het trottoir. Dezelfde graffiti bedekten tot manshoogte de muren tussen deuren en ramen. Nog voor ze had aangebeld ging de verveloze deur open. Een man in trainingspak droeg zijn fiets naar buiten. Achter hem rees de steile trap die ze zo goed kende. De man, kalend, ouwelijk, kon geen huisgenoot van Alma zijn. Hier woont Alma Voorn toch? zei ze, half vragend. Hij keek haar aan. Hier woon ík. 8

9 Maar Alma? Alma Voorn? Ken ik niet, zei hij, terwijl hij de deur dichttrok. Vorig jaar woonde ze nog op dit adres. Kan wel zijn, maar dat was voor mijn tijd. Goeiendag. Even stond ze in twijfel: wat moest ze doen na deze onverwachte tegenslag? Maar er zat niets anders op. Ze rechtte haar rug. Ze had een lange tocht voor de boeg naar een buitenwijk in het uiterste zuiden van de stad. Ze was er een paar maal geweest toen Alma nog bij haar ouders woonde. De antipathie die ze altijd gevoeld had voor het echtpaar Voorn was ook nu oorzaak van de tegenzin waarmee ze het hek van hun belachelijke voortuintje openduwde. Plastic boompjes in potten van Italiaans aardewerk stonden op een betegeld plat: acht vierkante meter imitatie-mediterrane sfeer te midden van grasveldjes en al herfstig verkleurde heesters bij de buren. Door de spleten tussen verticale lamellen luxaflex kon ze beweging onderscheiden in de daarachter gelegen kamer, een lichte vlek die zich, nadat ze aangebeld had, ontpopte als Alma s moeder in een roze badjas. Ach nee, ben jij het? Ik herkende je niet zo gauw. Je hebt je haar afgeknipt. Ik zoek Alma. Mevrouw Voorn deed een stap terug, wenkte met haar rechterhand, waarin ze tussen wijs en middelvinger een sigaret geklemd hield. Kom even binnen. Ze ging voor naar de woonkamer. Jij was toch in het buitenland? Ben, hier is Iks Westervliet, je weet wel, die vriendin van Alma, vroeger. De heer des huizes liet zijn krant zakken. Iks zag weer 9

10 die gehate kop met de vierkante kaak, de altijd misprijzende trek om de mond. Ook hij droeg een badjas, marineblauw, met het embleem van een niet-bestaande club op de borstzak geborduurd. Hij nam haar van hoofd tot voeten op, knikte alleen. Wij zien Alma eigenlijk nooit meer, zei mevrouw Voorn op conversatietoon. Ze schijnt tegenwoordig een job te hebben als fotomodel of zoiets. Dan zal ze die moedervlek bij haar mondhoek wel hebben laten weghalen. Maar misschien is dat ook alweer veranderd. We nemen maar aan dat ze oké is. Geen nieuws, goed nieuws, wat zeg jij? Achter de krant klonk schamper snuiven. Ze moet het zelf weten. t Is zwemmen of verzuipen. Mag ik haar adres? vroeg Iks kortaf, om verder commentaar in de kiem te smoren. Alma s moeder drukte haar sigaret uit en liep naar een met kristallen siervoorwerpjes beladen secretaire. Waar heb ik dat boekje nou? Ben, weet jij het nog uit je hoofd? Ze verhuist aan de lopende band. Ik ben de tel kwijt. Waar werkt ze? Waar hééft ze gewerkt? drong Iks aan. Laatjes werden opengetrokken en weer dichtgeklapt. Sorry, geen idee. Hè, wat vervelend. Je komt ook zo onverwacht. De krant ritselde. Dat gaat maar op reis. Dat leeft er maar op los. Iks drukte haar gebalde vuisten stijf tegen haar dijen, om niet uit te barsten tegen die twee zelfvoldane egoïsten. Dan ga ik maar weer, zei ze, rechtsomkeert makend. Mevrouw Voorn liet haar uit. Voor ze de deur achter Iks sloot, zei ze haastig: Mijn man tilt er nog altijd zwaar aan. 10

11 Die dure school, balletles, tennis. Allemaal weggegooid geld. Maar ja... als je haar ziet... laat ze toch eens langskomen. O god, zei de bleke vrouw die de deur geopend had. Wat kom jij hier doen? Ze stonden in de gang waar het rook naar luchtververser met bloemengeur, een weeë synthetische lucht die Iks onmiddellijk haar schooljaren in herinnering bracht, al de keren dat ze huiswerk was komen maken omdat het hier warmer was dan bij haar. Ik heb Daan gezien, zei ze botweg, om niet te janken van medelijden. Zijn moeder keek haar aan met uitgebluste ogen. Ik weet dat hij zwerft, dat hij een junk geworden is. Ze sprak moeizaam, alsof haar adem tekortschoot. Eén keer is hij aan de deur geweest. Toen ben ik zo ontzettend geschrokken. O god, waar heb ik dat aan verdiend. Mijn leven lang op kantoor achter een schrijfmachine gezeten. Hem opgevoed zonder vader. Ik had alleen hem. Ik heb hem niet verwend, wel al mijn liefde gegeven. Iks begreep dat ze luisterde naar een al ontelbare malen herhaalde dwangmatige litanie. Ze werd bij haar pols gepakt en meegetrokken. Hier, zijn kamer. Alles ligt er nog zoals toen hij wegging. Iks keek door de open deur binnen in de kleine ruimte waar ze zo vaak had gezeten: Daans boeken, en zijn globe op de plank boven zijn bed, een stapel schriften en mappen, keurig opgestapeld op tafel, zijn ballpoints en potloden in een plastic beker. Ze vloekte binnensmonds. 11

12 Ik had zulke hoge verwachtingen van hem. Iedereen die hem kende, trouwens. Zijn leraren op school ook. Hij heeft altijd zo goed gewerkt. Te serieus misschien. Daarom was ik blij dat hij met klasgenoten omging. Dat hij toch jong kon zijn. Maar als ik geweten had... Jullie hebben hem kapotgemaakt, jij en die Alma. Weet u waar Alma is? Het bleke gezicht verstrakte. Nee, en ik wil het ook niet weten. Zoals ze hem behandeld heeft! Als oud vuil op straat gezet. En hem naderhand toch weer voor alles en nog wat laten opdraven. Ze hoefde maar met haar vingers te knippen. Door haar is hij verslaafd geraakt. Dat geloof ik niet, zei Iks heftig. Ik weet niet wat er met hem aan de hand is, het gaat hem beroerd, maar ik denk niet dat hij spuit of slikt. We hebben afgesproken dat we daar nooit aan zouden beginnen. Het is eigenlijk allemaal jóúw schuld, vervolgde Daans moeder. Jij had zoveel invloed op hem. Het is misdadig wat je gedaan hebt. Zijn gezondheid, zijn toekomst, alles weg, en waarom? Wat weet jij, snotneus die je bent, van het leven, van de maatschappij? Nee, zeg maar liever niets. Ik wil niet met je praten. Ik wil je nooit meer zien. Verdwijn alsjeblieft. Zíj had het destijds allemaal bedacht. Dag in dag uit had ze ingepraat op Daan, de boekenwurm, die nog heil verwachtte van wetenschap, en op Alma, in wezen een vrijbuiter, maar minder zeker van zichzelf dan haar blonde schoonheid (pikant verhoogd door die moedervlek) deed vermoeden, en geneigd tot lanterfanten. Omdat die twee haar beste vrienden waren, had Iks hen zonder ophouden 12

13 bestookt met argumenten. Langer op school blijven was zinloos, wat ze daar zogenaamd leerden stelde niets voor, het hield immers geen enkele zekerheid in voor verdere studie, garandeerde geen kans op werk na afloop van de opleiding. In het beste geval ambtenaar worden, of een radertje in het bedrijfsleven; computerslaaf, een andere toekomst bestond er niet voor schoolverlaters van hun soort. Daarover waren ze het wel met elkaar eens. Het vooruitzicht vervulde hen alle drie met afschuw. Wat kon er slapper, stommer zijn dan een leven als consument; en om consumptie leek in de maatschappij alles te draaien. Op Iks kamertje, in het huis waar ze in de kost was, hadden ze hun plannen uitgewerkt. Ze zouden van school gaan, en via uitzendbureaus en advertenties banen zoeken in de horeca of als schoonmaker, kinderoppas, winkelhulp, onverschillig wat, als het maar redelijk betaalde. Alleen voor het strikt noodzakelijke zouden ze geld uitgeven. Na een jaar sparen zouden ze de wereld gaan verkennen, telkens een tijd lang blijven en werken daar waar het hun beviel, en dan weer verder trekken, als vrije mensen, door niets of niemand gebonden behalve door onderlinge solidariteit. Samen overleggen en beslissen, alle verantwoordelijkheid delen. In niets zou hun wereldreis lijken op de wazige pelgrimages van hippies uit een vorige generatie, op new age terug-naar-de-natuur-gedoe, of ideologische zendingsdrang van types die het allemaal dachten te weten. Ze wilden zoveel mogelijk landen en levenswijzen leren kennen, niet als toeristen of luxeparasieten, maar door zich aan te passen aan het bestaan van alledag van die verschillende volken. Zouden ze dan kunnen ontdekken wat 13

14 de grootste gemene deler is van menszijn, waar het eigenlijk allemaal om draait, en of dat de moeite waard is om voor te leven? Bestond er een werkelijkheid die niet vertekend en verziekt was door commercie, reclame, hyping, bombarie, manipulatie, flauwekul, egotripperij? Was er ergens tolerantie te vinden die niet berustte op cynische zakelijkheid of slappe gemakzucht? En hoe kon het ergste van alles, geweld, uitgebannen worden? In die periode van plannen maken demonstreerden ze een ironische afstandelijkheid ten opzichte van al wat ze ordinair, trendy, bekakt of te sloom voor woorden vonden: het eindeloos hangen in cafés, hoppen in de disco, slenteren langs winkels, vadsig zappen voor de buis. Ze waren zich ervan bewust dat ze misschien in de baantjes die ze tijdelijk te vervullen zouden krijgen om aan reisgeld te komen hun kritische instelling zouden moeten verbergen. Maar dat verleende juist extra spanning aan hun onderneming, als van een incognito, een vorm van ondergronds verzet. Ze waren altijd al matig geweest in het gebruik van hasj en wiet en alcohol; nu besloten ze voortaan kroeg en coffeeshop te mijden. Alma s ouders, tot dan toe de onverschilligheid zelf waar het de bezigheden en interesses van hun dochter betrof, reageerden onverwacht eensgezind en stelden haar voor een ultimatum: je maakt je school af, of je gaat het huis uit en zorgt voortaan maar voor jezelf. Onthutst door die strengheid, die even een vorm van nooit gekende aandacht scheen, begon Alma te weifelen; maar Iks oefende onweerstaanbare druk uit door als eerste de scholengemeenschap de rug toe te keren, uit haar kosthuis weg te lopen, een kamer te huren, en zich binnen een etmaal 14

15 te verzekeren van een ochtendbaan als krantenbezorgster, en middagwerk in een broodjeswinkel. Na een huiselijke scène die aan het licht bracht dat wrevel om als verloren beschouwde investering het won van zorg om haar toekomst, trok Alma bij Iks in. Ook zij vond sneller dan ze verwachtte werk als assistent-verkoopster in een boetiekje van tweedehands merkkleding. Haar volwassen ogende blonde verschijning en Algemeen Beschaafd accent bleken op te wegen tegen gebrek aan ervaring. Hun onderkomen was een lange smalle pijpenla met een alkoof, een keukentje en een wc die door de aanwezigheid van een afvoergat in de vloer ook als douchecel gebruikt kon worden. Ze schaften zich een paar meubelstukken aan op de rommelmarkt, plakten s avonds lappen voor de ramen. Omdat ze daar toch in geen geval langer dan een jaar zouden blijven, maakten ze zich niet druk om de verveloze kozijnen en deuren, het verkleurde behang en de kale plankenvloer. Van hun drieën had Daan de meeste moeite met de omschakeling. Hij voelde zich schuldig tegenover zijn moeder, wist zich geen raad met haar verslagenheid. Keer op keer bleek hij in de praktijk ongeschikt voor werk dat geen enkel beroep deed op zijn verstand of verbeeldingskracht. Op school was hij de beste van zijn klas geweest; als loopjongen, magazijnbediende of uitdeler van reclamefolders voelde hij zich opgelaten. Zijn schaamte en ergernis over eigen falen maakten het verblijf thuis tot een kwelling. Hij ging bij Iks en Alma wonen, sliep in de alkoof. Toen hij en Alma ontdekten dat ze verliefd op elkaar waren, namen zij, als paar, de grote matras, en verhuisde Iks naar het raamloze hok, niet veel meer dan een diepe muurkast. 15

16 Die verhouding werd het breekpunt in hun driemanschap. Daan was Alma s slaaf; door zijn onvoorwaardelijke toewijding kon zij zich voortaan onafhankelijker opstellen ten opzichte van Iks. Het bleek nu dat ze dat allang wilde. Iks had daar nooit iets van gemerkt. Wrijvingen, ruzies bleven niet uit. Iks achtte het beneden haar waardigheid aanstoot te nemen aan de niet-voorziene intimiteit tussen de twee anderen, die haar nogal eens nadrukkelijk buitensloot; maar ze ergerde zich des te meer aan Alma s onvermogen of onwil om haar aandeel in huishoudelijke taken op zich te nemen. Alma gaf toe dat ze tekortschoot, maar ze vond dat Iks zich onnodig druk maakte over kleinigheden. Daan, die het vaakst thuis was van hun drieën, deed immers alles wat zij naliet of vergat. Iks had er geen vrede mee. Hun wereldreis zou alleen mogelijk zijn wanneer ze op elkaar konden rekenen, zich stipt aan afspraken hielden. Ze woonden nu niet alleen voor de lol en voor de goedkoopte bij elkaar, maar ook om zich een vorm van discipline eigen te maken waardoor ze later, onderweg, opgewassen zouden zijn tegen ongemak en tegenslag. Weet je wat jouw fout is, had Alma gezegd op een snibbige superieure toon die Iks nooit eerder van haar had gehoord, jij hebt op alles kritiek. Er zijn toch heus mensen genoeg in de stad die best aardig zijn. Je doet alsof hier alleen maar minkukels wonen. Hasj is niet verslavend, en van een pils af en toe word je geen alcoholist. Je denkt zwart-wit. En wat jij in je hoofd gezet hebt, moet gebeuren. Je bent altijd al op jezelf geweest, jij bent gewend zo te leven. Op school was je ook al heel anders dan de rest. Je weet zelf wel dat ze je bazig vonden. Jij deed nooit echt mee. 16

17 Gegriefd en boos begrepen Daan en Alma niet dat geen heerszucht, maar een hartstochtelijk verlangen naar gemeenschappelijkheid haar dreef? was Iks toen maar alleen, en eerder dan aanvankelijk gepland, aan de grote reis begonnen. Eerst was ze gaan trekken door streken die altijd al tot haar verbeelding hadden gesproken, Griekenland, Turkije, Portugal. Maar hoewel ze daar niet veel hoefde uit te geven, was haar geld toch sneller opgeraakt dan ze verwacht had. Andere werelddelen waren onbereikbaar gebleven. Ze had nooit genoeg kunnen sparen om vervoer te betalen, en meeliften door woestijnen en oerwouden, of een gratis overtocht op schepen die oceanen bevaren, bleek voor haar niet weggelegd. Landen binnen Europa waren bij nadere beschouwing minder ver en vreemd dan ze zich had voorgesteld. Ze had daar hetzelfde soort werk gevonden dat haar deel geworden zou zijn wanneer ze thuisgebleven was. Ze had in spoelhokken van goedkope restaurants, in loodsen en opslagruimten van warenhuizen en in bedrijfskantines en markthallen baantjes gehad voor een paar dagen, een paar weken, meestal als invalster, noodhulp. Overal waar ze geweest was konden jonge mensen zoals zij, zonder geld of steun of achtergrond, alleen overleven door het laagstbetaalde werk te doen, te stelen of zich te prostitueren. Nog altijd, wanneer ze tussen waken en slapen met haar ogen dicht lag te soezen, schoven er beelden door en over elkaar heen: landschappen, straten, gangen en trappen in stations en openbare gebouwen, met bonte graffiti volgekladde muren, stoffige parken, schaveluinige kamertjes, morsige dorpscafés, pleinen en alleeën in zuidelijke lan 17

18 den, wijken vol woonkazernes aan de rand van steden, eindeloze landwegen zonder schaduw. Ze had geen verwachting van toekomst, geen enkel gevoel dat ze nog ooit iets mee zou maken dat de moeite waard was. Iks liep door de binnenstad, langs bekende wegen, maar het weerzien deed haar niets. Het was op z n zondags rustig aan de grachten, de huizen, meest kantoren, keerden haar hun gesloten gevels toe. In de winkelstraten waren voor veel etalages ijzeren rolluiken neergelaten. Ze wist niet waar ze heen zou gaan. Geld om in een café te zitten had ze niet. Voor de ingang van het park, bij de monumentale middenpilaar voetstuk van het meer dan levensgrote beeld van de stedenmaagd, bleef ze staan. Vroeger kwam ze vaak in het park. Vooral in de zomer bracht ze er haast al haar vrije uren door, op warme dagen languit liggend in het gras, met de walkman op haar oren. De stof voor menige schooltoets had ze er, in het rosarium of aan de rand van een van de vijvers, uit haar hoofd geleerd. Toen zij en Alma en Daan nog niet samenwoonden, was hier hun vaste ontmoetingsplaats geweest. Ze wisten dat ze op bepaalde punten in het park altijd bekenden zouden vinden, van school, of uit de cafés waar ze toen s avonds wel kwamen. Flets zonlicht vlaagde over het asfalt van de toegangslaan en de stroken gras en heesters aan weerszijden, telkens wanneer het wolkendek even brak. Er liepen een paar mensen hun hond uit te laten, fietsers scheerden voorbij. Iks had geen zin in een wandeling, ze was te moe. Op de eerste de beste bank ging ze zitten. Ze had het koud, 18

19 maakte zich klein, de knieën opgetrokken, haar gekruiste armen tegen haar borst gedrukt. Het was gaan waaien, bladeren stoven over het pad. Ze verbeeldde zich dat ze de bomen kaler zag worden, en die voorstelling van onttakeling deed het lege gevoel in haar maag tot pijn groeien. Hoe hongerig moest ze worden voor ze ertoe zou kunnen besluiten in de afvalbakken van het park naar iets eetbaars te zoeken? Weer was ze, als zo vaak tevoren in de afgelopen anderhalf jaar, verzeild geraakt in een benarde situatie. Ook nu moest ze zichzelf zien te redden. Er kwam een vrouw naast haar op de bank zitten die de ruimte tussen hen beiden volschoof met tot berstens toe gevulde tassen en plastic zakken. Ze trok vooral Iks aandacht omdat ze voortdurend zenuwachtig in die bagage bleef woelen. Ze leek de inhoud anders te willen ordenen, na te gaan wat ze allemaal bij zich had. Nu en dan haalde ze slordig in krantenpapier gewikkelde voorwerpen tevoorschijn, een vaas, een schemerlampje, een wekker, om die vervolgens beter te verpakken. Het was geen zwerfster. Ze droeg nette kleren, een regenjas met een bijpassend kapje, lompe wandelschoenen. Een zenuwpees, maar niet gek, stelde Iks vast. Naast haar ritselde en knisterde het onophoudelijk. Ze wilde niet naar de vrouw staren, maar de geur van gebak werd haar te machtig. Haar maag kromp samen. Vanuit haar ooghoeken zag ze de geopende witte banketbakkersdoos, en de hand die een plak cake in stukjes brak. t Is niks lekker om buiten te zitten, zei de vrouw, alsof ze tegen zichzelf sprak. Die zon geeft geen warmte. Ook het even later gemompelde Ik hoef niet meer leek niet voor andere oren bestemd. Des te overrompelender 19

20 was het gebaar waarmee ze plotseling over al haar pakken en zakken heen Iks de doos toestak. Zonde toch, om weg te gooien, zei ze, alweer zonder een reactie te verwachten. Ze verzamelde haastig haar vracht aan tassen en stond op. Ze was al door de nabije uitgang van het park verdwenen, toen Iks, die de inmiddels leeggegeten doos tot een prop geknepen in de afvalbak wilde mikken, iets zag blinken in het gras naast de bank. Daar lag een sleutelbos. Vloekend op het stomme mens dat nu in geen velden of wegen meer te bekennen viel, bekeek Iks haar vondst: drie sleutels aan een ring, één bestemd voor een lipsslot, twee lange dunne van klassiek model. Een labeltje was met elastiek aan de ring bevestigd. Er stonden een straatnaam en een huisnummer op geschreven. Het grote ouderwetse huis, uit donkerrode baksteen opgetrokken, met raamlijsten en ornamenten in een gelige steensoort, lag in de woonwijk die aan het park grensde. Een stoep van tien treden voerde naar het portiek met de voordeur. De ramen van het souterrain waren aan de buitenkant getralied; aan de binnenzijde hingen er dichtgeweven vitrages voor. Achter de ruiten op de andere verdiepingen vielen even ondoorzichtige glasgordijnen op, in een lelijke koffiekleur. Ze had ettelijke malen aan de bel getrokken, een koperen knop naast de voordeur, en het geklingel binnen horen wegsterven. Als er niemand thuis was, had het geen zin de sleutels door de spleet van de brievenbus te gooien. Ze stelde zich voor hoe het schichtige mens met haar tassen straks hulpeloos op de stoep zou staan. Nog met de smaak 20

21 van cake in haar mond ging Iks op de bovenste tree zitten. De ene dienst was de andere waard. De bleke zon was verdwenen achter een wolkenbank, vochtige kilte woei aan vanuit het park dat zij kon zien liggen door een opening tussen de huizen aan de overkant van de straat. Ze legde het rugzakje op haar knieën als een steun voor haar ellebogen. Met het hoofd in de handen overdacht ze hoe ze het moest aanpakken om zo gauw mogelijk eten, onderdak en werk te krijgen. Ze kon proberen naar het vliegveld te liften, en daar de nacht doorbrengen op een zitplaats in de verwarmde hal voor afhalers. Het kleingeld dat ze op de bodem van haar rugzak voelde, was nog net genoeg voor een beker koffie uit de automaat. In de toiletten zou ze zich s ochtends wassen, en dan opnieuw naar de stad zien te komen om haar geluk te beproeven bij een uitzendbureau. Maar ze had geen woonadres. Aankloppen bij de tante uit wier huis ze twee jaar geleden was weggelopen, leek zelfs als laatste redmiddel onaanvaardbaar. Trots verbood haar hulp te vragen aan vroegere klasgenoten, gesteld dat ze die nog zou weten te vinden. Waar was Alma gebleven? De gedachte aan Alma riep het beeld op van Daan. Wanhoop beving Iks, om het spoorloos verdwijnen van de een, de totale verloedering van de ander, en om haar eigen machteloosheid. De beschuldigende woorden van Daans moeder zaten haar dwars, maar ze weigerde alléén aansprakelijk te worden gesteld. Dat ze de mogelijkheid om zonder kleerscheuren of concessies door de wereld te trekken schromelijk overschat had, was haar intussen wel op hardhandige wijze bijgebracht. Maar juist omdat het haar niet in de eerste plaats 21

22 te doen was om avontuur, had ze zo gehamerd op training, voorbereidend gedrag. Ze was te fanatiek geweest, dat zag ze nu wel in. Daan en Alma hadden het niet lafhartig laten afweten, zoals ze eerst gedacht had, maar tijdig aangevoeld dat zij niet toe waren aan wat voor haar als een uitgemaakte zaak gold. Toen haar eenzame zwerftocht meer en meer begon te lijken op een gevecht om het hoofd boven water te houden, had ze het instinctieve gelijk van haar vrienden erkend, en haar wrok laten varen. Vanuit Zuid-Frankrijk had ze, na een halfjaar trekken, voor het eerst een kaart gestuurd. Ze kreeg een brief terug, van Daan alleen. Alma had weer een andere baan, schreef hij, ze verdiende nu meer, maar hij kon nog steeds geen behoorlijk werk vinden. Hij miste de moed om terug te gaan naar school, hoewel hij dat eigenlijk het liefst zou willen. Hij was vastgelopen. Het was ook uit tussen hem en Alma. Hij ging ergens anders wonen, wist nog niet waar, maar in geen geval weer bij zijn moeder. Iks had de indruk dat hij veel verzweeg. Ze was ongerust, en ook geërgerd door zijn moedeloze toon. Maar ze kon zich er niet mee bemoeien. Hoewel ze soms wel vriendelijke en behulpzame mensen had ontmoet, en telkens weer in lotgenoten van haar eigen leeftijd voor korte of langere tijd goed gezelschap had gevonden, bleken degenen met wie ze, werk zoekend en dus afhankelijk, het meest in aanraking was gekomen, gewoonlijk bikkelhard. Ze had haar leergeld betaald, was uitgebuit, grof behandeld, afgezet, in de maling genomen. In maatschappelijk basisgedrag bleken mensen, waar ook maar, schrikwekkend op elkaar te lijken. Ze liet zich niets meer wijsmaken. Ze had zich een afstandelijke houding 22

23 aangemeten. Dat ze meestal stug, niet aardig gevonden werd, kwam haar goed van pas. Onder dat onverschillige uiterlijk bleef ze alert, voelde ze spanning in haar lichaam en in haar hersens. Zo nodig was ze klaar om onmiddellijk te reageren. Het begon te regenen. Koude druppels vielen op haar knieën. Ze schoof achteruit tot in een hoek van het portiek. Terwijl ze de sleutelbos liet dansen op haar handpalm overwoog ze wat haar te doen stond. Er was dus niemand in dit huis. Als de vrouw met de tassen niet kwam opdagen, kon zij, Iks, op de stoep zitten vernikkelen tot ze een ons woog. Waren de sleutels trouwens wel van dat mens? Eén ding was zeker: degene die ze verloren had, kon niet naar binnen. Iks gunde de rol van redder in de nood niet aan de politie, die zich natuurlijk als zodanig zou opwerpen wanneer de gedupeerde aangifte kwam doen. Ze wilde zelf voordeel hebben van haar eerlijke-vinderschap. Bracht ze de sleutels naar het politiebureau, dan kon ze fluiten naar de beloning die ze van plan was op te eisen. Ze ging er maar van uit dat die warrige maar in elk geval goedhartige figuur in het park de bewoonster was. Die zou haar niet van criminele bedoelingen verdenken. Iks besloot het in haar ogen geringe risico te nemen. Ze stond op en stak de sleutel in het lipsslot. Ze hing wat rond, eerst in de hal, op een harde hooggerugde stoel naast een Friese hangklok die stilstond, daarna in de grote op de hal uitkomende kamers en suite, waar alles donkerbruin van kleur was, de logge meubels, het behang, de half dichtgeschoven overgordijnen. Het rook er 23

24 muf, een lucht die haar deed denken aan een museum, of aan een bibliotheek met oude boeken. Er stonden echter geen boekenkasten. Aan de wanden hingen een paar grote, ook heel donkere schilderijen. Bij het late middaglicht dat door een spleet tussen de gordijnen binnendrong, kon ze niet goed zien wat ze voorstelden, iets met paarden, een stadsgezicht, het interesseerde haar niet. Ze had het koud (de verwarming was niet aan), haar maag deed pijn. Ze was in een van de pluchen fauteuils gaan zitten wachten. De deur naar de hal had ze wijd opengelaten; zo moest ze kunnen horen of er iemand de stoep op kwam. Maar het werd donker, en er kwam niemand. Toen ze het niet meer kon uithouden van de honger, ging ze op onderzoek uit. Ze deed deuren open, vond muurkasten, een wc, een trap naar het souterrain. Ze tastte de wand in het trapgat af tot ze een lichtknop voelde. De grote keuken beneden leek ongebruikt. De planken boven en de kastjes onder het lange granieten aanrecht waren leeg. Er stond geen koelkast, ook geen fornuis. Alleen een oud vierpitsgastoestel en een paar pannen deden vermoeden dat hier ooit gekookt was. Nergens viel iets eetbaars te ontdekken. Achter de keuken was een ruimte vol rommel, die ze niet nader verkende. Ze vloekte wanhopig en ging terug naar de bel-etage. Een matglazen deur, die ze niet eerder geopend had, gaf toegang tot een tweede hal, dieper dan de entree. Aan het einde daarvan zag ze een trap naar boven. Ouderwetse plafonnières lichtten bleek op toen ze de schakelaars indrukte. In twee slaapkamers aan de voorkant, gemeubeld en gestoffeerd in flets bruin en beige, heerste kille orde. Er stonden massieve spiegelkasten en 24

www.queridokinderboeken.nl

www.queridokinderboeken.nl www.queridokinderboeken.nl Copyright 2013 Joke van Leeuwen Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt, in enige vorm of op welke wijze ook, zonder voorafgaande schriftelijke

Nadere informatie

Het paaltje van Oosterlittens Er stond weer een pot met bonen! Elke avond kreeg de schoenmaker van Oosterlittens bonen te eten. Maar de schoenmaker

Het paaltje van Oosterlittens Er stond weer een pot met bonen! Elke avond kreeg de schoenmaker van Oosterlittens bonen te eten. Maar de schoenmaker Het paaltje van Oosterlittens Er stond weer een pot met bonen! Elke avond kreeg de schoenmaker van Oosterlittens bonen te eten. Maar de schoenmaker klaagde nooit. Hij was te arm om vlees te kopen. Elke

Nadere informatie

Inhoud. Een nacht 7. Voetstappen 27. Strijder in de schaduw 51

Inhoud. Een nacht 7. Voetstappen 27. Strijder in de schaduw 51 Inhoud Een nacht 7 Voetstappen 27 Strijder in de schaduw 51 5 Een nacht 6 Een plek om te slapen Ik ben gevlucht uit mijn land. Daardoor heb ik geen thuis meer. De wind neemt me mee. Soms hierheen, soms

Nadere informatie

Geelzucht. Toen pakte een vrouw mijn arm. Ze nam me mee naar de binnenplaats van het huis. Naast de deur van de binnenplaats was een kraan.

Geelzucht. Toen pakte een vrouw mijn arm. Ze nam me mee naar de binnenplaats van het huis. Naast de deur van de binnenplaats was een kraan. Geelzucht Toen ik 15 was, kreeg ik geelzucht. De ziekte begon in de herfst en duurde tot het voorjaar. Ik voelde me eerst steeds ellendiger worden. Maar in januari ging het beter. Mijn moeder zette een

Nadere informatie

Er was eens een heel groot bos. Met bomen en bloemen. En heel veel verschillende dieren. Aan de rand van dat bos woonde, in een grot, een draakje. Dat draakje had de mooiste grot van iedereen. Lekker vochtig

Nadere informatie

1 Vinden de andere flamingo s mij een vreemde vogel? Dat moeten ze dan maar zelf weten. Misschien hebben ze wel gelijk. Het is ook raar, een flamingo die jaloers is op een mens. En ook nog op een paard.

Nadere informatie

MEMORY WOORDEN 1.1. TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 1

MEMORY WOORDEN 1.1. TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 1 MEMORY WOORDEN 1.1 TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 1 ik jij hij zij wij jullie zij de baby het kind ja nee de naam TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 2 MEMORY WOORDEN 1.2 TaalCompleet A1 Memory Woorden

Nadere informatie

Zondag 6 maart 2016, 10.00 uur Jeugddienst. Voorganger: ds. Bert de Wit

Zondag 6 maart 2016, 10.00 uur Jeugddienst. Voorganger: ds. Bert de Wit Preek Zondag 6 maart 2016, 10.00 uur Jeugddienst Thema: @Home Voorganger: ds. Bert de Wit Schriftlezing: Lucas 15:11-32 Een vader had twee zonen zo begint het verhaal. Met de beschrijving van een gezin.

Nadere informatie

De jongen weet dat hij niet in slaap moet vallen. Want dan zullen dieven zijn spullen stelen. Ook al is het nog zo weinig wat hij heeft.

De jongen weet dat hij niet in slaap moet vallen. Want dan zullen dieven zijn spullen stelen. Ook al is het nog zo weinig wat hij heeft. In Kanton, China Op de hoek van twee nauwe straatjes zit een jongen. Het is een scheepsjongen, dat zie je aan zijn kleren. Hij heeft een halflange broek aan, een wijde bloes en blote voeten. Hij leunt

Nadere informatie

Het lam. Arna van Deelen

Het lam. Arna van Deelen Het lam Arna van Deelen Hij leunde vermoeid op zijn staf, starend over de eindeloze velden. De kudde lag verspreid onder de bomen, die op deze tijd van de dag voor wat schaduw zorgden. Hij legde zijn hand

Nadere informatie

DE INBREKER Rikus Koops 2014

DE INBREKER Rikus Koops 2014 DE INBREKER Rikus Koops 2014 In de dagen dat ik nog een jongeman was, werd ik geregeld wakker in een vreemd bed of op een onbekende bank. Na verloop van tijd had ik er een gewoonte van gemaakt om na het

Nadere informatie

De twee zaken waarover je in dit boek kunt lezen, zijn de meest vreemde zaken die Sherlock Holmes ooit heeft opgelost.

De twee zaken waarover je in dit boek kunt lezen, zijn de meest vreemde zaken die Sherlock Holmes ooit heeft opgelost. Sherlock Holmes was een beroemde Engelse privédetective. Hij heeft niet echt bestaan. Maar de schrijver Arthur Conan Doyle kon zo goed schrijven, dat veel mensen dachten dat hij wél echt bestond. Sherlock

Nadere informatie

Een Berbers dorp. Mijn zussen en ik mochten van mijn vader naar school. Meestal mochten alleen jongens naar school.

Een Berbers dorp. Mijn zussen en ik mochten van mijn vader naar school. Meestal mochten alleen jongens naar school. Een Berbers dorp Ik ben geboren en opgegroeid in het noorden van Marokko. In een buitenwijk van de stad Nador. Iedereen kent elkaar en altijd kun je bij de mensen binnenlopen. Als er feest is, viert het

Nadere informatie

Stomme trutten. Qatar, Qatar!, giechelen de meisjes voor het huis aan de overkant. Kelly heeft gelijk. Nu zijn ze op de fiets.

Stomme trutten. Qatar, Qatar!, giechelen de meisjes voor het huis aan de overkant. Kelly heeft gelijk. Nu zijn ze op de fiets. Stomme trutten Kijk, die stomme trutjes zijn er weer. Kelly wijst naar buiten. Sanne kijkt nieuwsgierig uit het raam. Voor het huis aan de overkant staan twee meisjes. Meisjes met blonde paardenstaartjes.

Nadere informatie

de aanbieding reclame, korting De appels zijn in de a Ze zijn vandaag extra goedkoop.

de aanbieding reclame, korting De appels zijn in de a Ze zijn vandaag extra goedkoop. Woordenlijst bij hoofdstuk 4 de aanbieding reclame, korting De appels zijn in de a Ze zijn vandaag extra goedkoop. alleen zonder andere mensen Hij is niet getrouwd. Hij woont helemaal a, zonder familie.

Nadere informatie

Gemeente van onze Heer Jezus Christus, lieve mensen,

Gemeente van onze Heer Jezus Christus, lieve mensen, Gemeente van onze Heer Jezus Christus, lieve mensen, Jezus was moe. Hij had het helemaal gehad. Het begon er allemaal mee toen sommige van de schiftgeleerden zagen hoe wij, zijn leerlingen, een stuk brood

Nadere informatie

Hij had dezelfde soort helm op als in het beeld vooraf...2 Mijn vader was verbaasd dat ik alles wist...3 Ik zat recht overeind in mijn bed te

Hij had dezelfde soort helm op als in het beeld vooraf...2 Mijn vader was verbaasd dat ik alles wist...3 Ik zat recht overeind in mijn bed te Hij had dezelfde soort helm op als in het beeld vooraf...2 Mijn vader was verbaasd dat ik alles wist...3 Ik zat recht overeind in mijn bed te kijken...4 De mensenmenigte opende zich in het midden...5 Toen

Nadere informatie

Een gesprekje met God De kleine ziel en de zon

Een gesprekje met God De kleine ziel en de zon Een gesprekje met God De kleine ziel en de zon Parabel geschreven door Neale Donald Walsch Ergens in de tijd was er een Zieltje, dat tegen God zei: Ik weet wie ik ben! God zei: Dat is heel mooi. Wie ben

Nadere informatie

Andrea Voigt. Augustus in Parijs. Uitgeverij De Geus

Andrea Voigt. Augustus in Parijs. Uitgeverij De Geus Andrea Voigt Augustus in Parijs Uitgeverij De Geus I Loretta deed de deur open. Ze was op haar pantoffels. De roze lippenstift klonterde een beetje om haar mond en haar ogen waren zwartomlijnd. - Dat is

Nadere informatie

MARIAN HOEFNAGEL. De nieuwe buurt. Uitgeverij Eenvoudig Communiceren

MARIAN HOEFNAGEL. De nieuwe buurt. Uitgeverij Eenvoudig Communiceren MARIAN HOEFNAGEL De nieuwe buurt Uitgeverij Eenvoudig Communiceren 1 4 Een nieuw huis Dit is nu ons nieuwe huis. De auto stopt en Kika s vader wijst trots naar het huis rechts. Kika kijkt. Het is een rijtjeshuis

Nadere informatie

Dement. 2008 Rowy - Dement 1

Dement. 2008 Rowy - Dement 1 Dement Ze waren te voet op weg naar de flat van Lynn. Midden op het trottoir stond een oude vrouw achter een rollator roerloos naar de weg te staren. De twee vriendinnen keken elkaar aan. Ze liepen om

Nadere informatie

Eerste druk, september 2009 2009 Tiny Rutten

Eerste druk, september 2009 2009 Tiny Rutten Doortje Eerste druk, september 2009 2009 Tiny Rutten isbn: 978-90-484-0769-9 nur: 344 Uitgever: Free Musketeers, Zoetermeer www.freemusketeers.nl Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgenomen

Nadere informatie

De boekenbeer Module dans groep 1-2

De boekenbeer Module dans groep 1-2 De boekenbeer Module dans groep 1-2 Teksten: Stella van Lieshout Illustraties: Tjarko van der Pol In samenwerking met Centrum voor de Kunsten Beverwijk en ABC Cultuur Contact: DeboraVollebregt@centrumvoordekunstenbeverwijk.nl

Nadere informatie

Gijsje zonder staart geschreven door Henk de Vos (in iets gewijzigde vorm) Er was eens een klein lief konijntje, dat Gijs heette. Althans, zo noemden

Gijsje zonder staart geschreven door Henk de Vos (in iets gewijzigde vorm) Er was eens een klein lief konijntje, dat Gijs heette. Althans, zo noemden Gijsje zonder staart geschreven door Henk de Vos (in iets gewijzigde vorm) Er was eens een klein lief konijntje, dat Gijs heette. Althans, zo noemden zijn ouders hem, maar alle andere konijntjes noemden

Nadere informatie

= een rij struiken of planten die dichtbij elkaar staan. = een hoge lamp die langs de weg staat.

= een rij struiken of planten die dichtbij elkaar staan. = een hoge lamp die langs de weg staat. Woordenschat blok 1 gr4 Les 1 De heg De lantaarn De plant Het tuinhek Het terras De garage Het dorp De stad De zwerver De stoep De woonwijk = een rij struiken of planten die dichtbij elkaar staan. = een

Nadere informatie

Plaats: bij de oud papier doos in de dolfijnen groep. Nodig: oud papier doos.

Plaats: bij de oud papier doos in de dolfijnen groep. Nodig: oud papier doos. Opdracht 1 Plaats: bij de oud papier doos in de dolfijnen groep. Nodig: oud papier doos. Flip heeft gezien dat jullie na het werken papiersnippers in de oud papier doos gooien en niet in de prullenbak.

Nadere informatie

Ik moet Claire nu niet aankijken. Wij kennen elkaar te goed. Mijn ogen zouden me verraden.

Ik moet Claire nu niet aankijken. Wij kennen elkaar te goed. Mijn ogen zouden me verraden. 1. We gaan eten in een restaurant. Serge heeft gereserveerd; dat doet híj altijd. Het is zo n restaurant waar je drie maanden van tevoren moet bellen. Of nog langer. Serge belt nooit drie maanden van tevoren.

Nadere informatie

-23- Geen medelijden

-23- Geen medelijden -22- Graniet Hoeveel keer was de vrachtwagen al gestopt? Innocent was de tel kwijtgeraakt. Telkens als de truck halt hield, werden er een paar jongens naar binnen geduwd. Maar nu bleef de deur van de laadruimte

Nadere informatie

Elke miskraam is anders (deel 2)

Elke miskraam is anders (deel 2) Elke miskraam is anders (deel 2) Eindelijk zijn we twee weken verder en heb ik inmiddels de ingreep gehad waar ik op zat te wachten. In de tussen tijd dacht ik eerst dat ik nu wel schoon zou zijn, maar

Nadere informatie

Oud wit Prins de Vos. Ik wil je.

Oud wit Prins de Vos. Ik wil je. Oud wit Prins de Vos Ik wil je. Het is het eerste berichtje dat ik vandaag van hem ontvang. De uren waarin het stil blijf zijn ondragelijk. Pas als ik de trilling in mijn broekzak voel begint mijn hart

Nadere informatie

veeg de tranen van me weg. Ik kijk nog eens rond en er valt een hoop spanning van me af. Er komt zelfs een kleine glimlach op me gezicht terug.

veeg de tranen van me weg. Ik kijk nog eens rond en er valt een hoop spanning van me af. Er komt zelfs een kleine glimlach op me gezicht terug. Het DOC Ik kruip in één van de buikpijn terwijl ik in bed lig. Mijn gedachten gaan uit naar de volgende dag. Ik weet wat er die dag staat te gebeuren, maar nog niet hoe dit zal uitpakken. Als ik hieraan

Nadere informatie

Het geluk van de sprinkhaan

Het geluk van de sprinkhaan Het geluk van de sprinkhaan Ander werk van Toon Tellegen Theo Thijssenprijs 1997 Hendrik de Vriesprijs 2006 Constantijn Huygensprijs 2007 Misschien wisten zij alles (verzamelde dierenverhalen, 1995, 2007)

Nadere informatie

Suzanne Peters. Blijf bij me! liefdesroman

Suzanne Peters. Blijf bij me! liefdesroman Suzanne Peters Blijf bij me! liefdesroman Hoofdstuk 1 Katja belde aan bij het huis. Ze vond het toch wel erg spannend. Het was de tweede keer dat ze op visite ging bij de hondenfokker en deze keer zou

Nadere informatie

Ze neemt nog een slok van haar rum-cola. Even lijkt het alsof de slok weer omhoogkomt.

Ze neemt nog een slok van haar rum-cola. Even lijkt het alsof de slok weer omhoogkomt. Manon De muziek dreunt in haar hoofd, haar maag, haar buik. Manon neemt nog een slok uit het glas dat voor haar staat. Wat was het ook alweer? O ja, rum-cola natuurlijk. Een bacootje noemen de jongens

Nadere informatie

HETTY LUITEN. Voorbij de einder. GROTE LETTER BIBLIOTHEEK deventer

HETTY LUITEN. Voorbij de einder. GROTE LETTER BIBLIOTHEEK deventer HETTY LUITEN Voorbij de einder GROTE LETTER BIBLIOTHEEK deventer 1 Ja, dit is m! dacht Ankie. Dit is de pagina die ik zocht. Ze wipte van enthousiasme met haar stoel op en neer en keek vol belangstelling

Nadere informatie

De beslissing. Aan mij zal het niet liggen, antwoordde Jens. Maar jij

De beslissing. Aan mij zal het niet liggen, antwoordde Jens. Maar jij De beslissing De winter daarvoor was de beslissing gevallen. We zaten met een glas wijn bij mijn ouders in de woonkamer en vertelden over Kreta, en ook dat we van plan waren naar Zuid- Duitsland te verhuizen.

Nadere informatie

e klok had twaalf geslagen in de metropool

e klok had twaalf geslagen in de metropool D e klok had twaalf geslagen in de metropool Ratstad. De zon scheen stralend op de duizenden wolkenkrabbers, spitsen en torens van het financiële hart van de stad. Aan de voet van deze grote gevaartes

Nadere informatie

O, antwoordde ik. Verder zei ik niets. Ik ging vlug de keuken weer uit en zonder eten naar school.

O, antwoordde ik. Verder zei ik niets. Ik ging vlug de keuken weer uit en zonder eten naar school. Voorwoord Susan schrijft elke dag in haar dagboek. Dat dagboek is geen echt boek. En ook geen schrift. Susans dagboek zit in haar tablet, een tablet van school. In een map die Moeilijke Vragen heet. Susan

Nadere informatie

De Samenleving: samen of ieder voor zich? Oefening 2. 1. b. Alle mensen zijn anders en dat moeten we respecteren. 2 Han van Eijk - Leef

De Samenleving: samen of ieder voor zich? Oefening 2. 1. b. Alle mensen zijn anders en dat moeten we respecteren. 2 Han van Eijk - Leef Thema 2 De Samenleving: samen of ieder voor zich? Oefening 2 1. b. Alle mensen zijn anders en dat moeten we respecteren. 2 Han van Eijk - Leef Niemand hoeft alleen maar goed of slecht te zijn. Niemand

Nadere informatie

LES 4. Handelingen 12:1-19; Van Jeruzalem tot Rome: Verlost uit de gevangenis blz.109-116

LES 4. Handelingen 12:1-19; Van Jeruzalem tot Rome: Verlost uit de gevangenis blz.109-116 LES 4 Handelingen 12:1-19; Van Jeruzalem tot Rome: Verlost uit de gevangenis blz.109-116 De boodschap God hoort en verhoort onze gebeden voor elkaar. Leertekst: Terwijl Petrus onder zware bewaking zat

Nadere informatie

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen 1. Print deze tekst 2. Download het geluidsbestand en luister Je gaat een toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen maken. Dit is een leestoets. De toets heeft vijf delen. Deel A, B, C, D en E. Deze toets

Nadere informatie

Vlucht AVI AVI. Ineke Kraijo Veerle Hildebrandt. Kraijo - Hildebrandt Vlucht De Vier Windstreken. De Vier Windstreken AVI

Vlucht AVI AVI. Ineke Kraijo Veerle Hildebrandt. Kraijo - Hildebrandt Vlucht De Vier Windstreken. De Vier Windstreken AVI AVI E4* Alcoholisme, ruzie, bang zijn Midden in de nacht rinkelt de telefoon. Anna weet wat dat betekent. Ze moet vluchten, alweer. Ze rent de donkere nacht in. De volgende dag valt Anna in de klas in

Nadere informatie

Boeken van Harmen van Straaten

Boeken van Harmen van Straaten Boeken van Harmen van Straaten Hé, wie zit er op de wc? Ik wil voor altijd bij je zijn Mijn autoboek Herrie in de huttenclub (e-book) Het geheim van de smokkelbende (e-book) De engel van de overkant (e-book)

Nadere informatie

Er zijn mensen nodig met nieuwe fantasie

Er zijn mensen nodig met nieuwe fantasie Er zijn mensen nodig met nieuwe fantasie Ervaringen, belevenissen, vragen in woorden gevangen om die woorden weer vrij te laten in nieuwe ervaringen, belevenissen, vragen. Marcel Zagers www.meerstemmig.nl

Nadere informatie

H E T R I J M T TED VAN LIESHOUT V E E L V E R S J E S & L I E D J E S 1 9 8 4 2 0 1 4 LEOPOLD / AMSTERDAM

H E T R I J M T TED VAN LIESHOUT V E E L V E R S J E S & L I E D J E S 1 9 8 4 2 0 1 4 LEOPOLD / AMSTERDAM H E T R I J M T TED VAN LIESHOUT V E E L V E R S J E S & L I E D J E S 1 9 8 4 2 0 1 4 V E R B E E L D D O O R T E D V A N L I E S H O U T LEOPOLD / AMSTERDAM KAATJE KOE 1 Ik ben het zat! Wat doe ik hier!

Nadere informatie

De kerker met de vijf sloten. Crista Hendriks

De kerker met de vijf sloten. Crista Hendriks De kerker met de vijf sloten Crista Hendriks Schrijver: Crista Hendriks Coverontwerp: Pluis Tekst & Ontwerp ISBN: 9789402126112 Crista Hendriks 2014-2 - Voor Oscar... zonder jou zou dit verhaal er nooit

Nadere informatie

Ik ben maar een eenvoudige ezel, maar ik wil je graag een mooi verhaal vertellen

Ik ben maar een eenvoudige ezel, maar ik wil je graag een mooi verhaal vertellen De ezel van Bethlehem Naar een verhaal van Jacques Elan Bewerkt door Koos Stenger Ik ben maar een eenvoudige ezel, maar ik wil je graag een mooi verhaal vertellen over iets wat er met me gebeurd is. Het

Nadere informatie

We spelen in het huis van mijn mama deze keer,

We spelen in het huis van mijn mama deze keer, Jip en Janneke. Ik ben Jip. Ik ben Janneke en we wonen naast elkaar. Hij heet Jip, zij heet Janneke. en we spelen soms bij hem en soms bij haar. We spelen in het huis van mijn mama deze keer, we kunnen

Nadere informatie

Weer loop ik door de draaideur van het Lucasziekenhuis.

Weer loop ik door de draaideur van het Lucasziekenhuis. 1 Weer loop ik door de draaideur van het Lucasziekenhuis. Dat is nu al de derde keer in een paar dagen. We moeten vandaag op de eerste verdieping zijn, kamer 105. Mevrouw dr. W.H.F. Scheltema, internist,

Nadere informatie

Help me, Zoey, zeg ik. Zoey kijkt verbaasd. Waarmee?, vraagt ze.

Help me, Zoey, zeg ik. Zoey kijkt verbaasd. Waarmee?, vraagt ze. 1 Ik wou dat ik een vriendje had. Ik wou dat hij in mijn kast zat. Dan kon ik hem tevoorschijn halen wanneer ik maar wilde. Hij zou naar me kijken alsof ik mooi ben. Zwijgend. Hij zou zijn leren jack uittrekken

Nadere informatie

We hebben verleden week nog gewinkeld. Toen wisten we het nog niet. De kinderbijslag was binnen en ik mocht voor honderd euro kleren uitkiezen.

We hebben verleden week nog gewinkeld. Toen wisten we het nog niet. De kinderbijslag was binnen en ik mocht voor honderd euro kleren uitkiezen. Woensdag Ik denk dat ik gek word! Dat moet wel, want ik heb net gehoord dat mijn moeder kanker heeft. Niet zomaar een kankertje dat met een chemo of bestraling overgaat. Nee. Het zit door haar hele lijf.

Nadere informatie

binnenkort in dit theater

binnenkort in dit theater binnenkort in dit theater Eerste druk oktober 2014 Copyright 2014 ester naomi perquin, rotterdam Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, op welke wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke

Nadere informatie

IK OVERLEEFDE AUSCHWITZ

IK OVERLEEFDE AUSCHWITZ Ferenc Göndör IK OVERLEEFDE AUSCHWITZ Uitgeverij Eenvoudig Communiceren 3 Mijn vader Lang geleden kwam een jonge, joodse man naar het land Hongarije. Mohr Goldklang was zijn naam. Dat was mijn opa. Mohr

Nadere informatie

De Bloem (van plastic) is een meid van nu! Tikkeltje brutaal!

De Bloem (van plastic) is een meid van nu! Tikkeltje brutaal! De Bloem (van plastic) is een meid van nu! Tikkeltje brutaal! Hé hoi, hallo! Ik zal me even voorstellen. Ik ben Bloem. Bloem van Plastic. Maar je mag gewoon Bloem zeggen. Wow! Wat goed dat jullie even

Nadere informatie

Verhaal: Jozef en Maria

Verhaal: Jozef en Maria Verhaal: Jozef en Maria Er was eens een vrouw, Maria. Maria was een heel gewone jonge vrouw, net zo gewoon als jij en ik. Toch had God haar uitgekozen om iets heel belangrijks te doen. Iets wat de hele

Nadere informatie

Mijn loverboy Verloren onschuld

Mijn loverboy Verloren onschuld Mijn loverboy Verloren onschuld in makkelijke taal simone schoemaker 8 Het verhaal van Lisa De dag begint goed. Ik word wakker met een blij gevoel. Yes, ik ben jarig! Ik ben zestien! Mijn moeder feliciteert

Nadere informatie

OOGGETUIGE. Johannes 20:30-31

OOGGETUIGE. Johannes 20:30-31 1 januari OOGGETUIGE Johannes 20:30-31 Een nieuw jaar ligt voor ons. Wat er gaat komen, weten we niet. Al heb je waarschijnlijk mooie plannen gemaakt. Misschien heb je goede voornemens. Om elke dag uit

Nadere informatie

Spreekbeurt Dag. Oglaya Doua

Spreekbeurt Dag. Oglaya Doua Spreekbeurt Dag Oglaya Doua Ik werd wakker voordat m n wekker afging. Het was de dag van mijn spreekbeurt. Met m n ogen wijd open lag ik in bed, mezelf afvragend waarom ik in hemelsnaam bananen als onderwerp

Nadere informatie

Tik-tak Tik-tak tik-tak. Ik tik de tijd op mijn gemak. Ik haast me niet zoals je ziet. Tik-tak tik-tak, ik denk dat ik een slaapje pak.

Tik-tak Tik-tak tik-tak. Ik tik de tijd op mijn gemak. Ik haast me niet zoals je ziet. Tik-tak tik-tak, ik denk dat ik een slaapje pak. Tik-tak - Lees het gedicht tik-tak voor. Doe dit in het strakke ritme van een langzaam tikkende klok: Tik - tak - tik - tak Ik tik - de tijd - op mijn - gemak. Enzovoort. - Laat de kinderen vrij op het

Nadere informatie

GAAT ER OP UIT. Balder

GAAT ER OP UIT. Balder Balder GAAT ER OP UIT H et was die ene nacht van het jaar dat de tijd stil lijkt te staan voor het merendeel van de mensen, maar voor EEN persoon ging die nog altijd veel te snel. Er was nooit genoeg tijd

Nadere informatie

Het kasteel van Dracula

Het kasteel van Dracula Uit het dagboek van Jonathan Harker: Het kasteel van Dracula 4 mei Eindelijk kom ik bij het kasteel van Dracula aan. Het kasteel ligt in de bergen. Er zijn geen andere huizen in de buurt. Ik ben moe. Het

Nadere informatie

3 Bijna ruzie. Maar die Marokkanen en Turken horen hier niet. Ze moeten het land uit, vindt Jacco.

3 Bijna ruzie. Maar die Marokkanen en Turken horen hier niet. Ze moeten het land uit, vindt Jacco. 1 Het portiek Jacco ruikt het al. Zonder dat hij de voordeur opendoet, ruikt hij al dat er tegen de deur is gepist. Dat gebeurt nou altijd. Zijn buurjongen Junior staat elke avond in het portiek te plassen.

Nadere informatie

Noah(een kerstverhaal)

Noah(een kerstverhaal) Noah(een kerstverhaal) Josja loopt mopperend tussen de tafeltjes door. Hij heeft een hotelletje aan de rand van Bethlehem. Het is druk in zijn hotel en alles loopt in het honderd. Daarom is hij binnensmonds

Nadere informatie

Kikker in de kou. geschreven door Max Velthuijs

Kikker in de kou. geschreven door Max Velthuijs Kikker in de kou geschreven door Max Velthuijs Op een ochtend, toen Kikker wakker werd, merkte hij meteen dat er iets veranderd was in de wereld. Hij sprong uit bed en liep naar het raam. Tot zijn verwondering

Nadere informatie

Een nieuwe vriendin, een nieuw tijdperk

Een nieuwe vriendin, een nieuw tijdperk Een nieuwe vriendin, een nieuw tijdperk Ruud Macco De kieren van de deur lichtten oogverblindend op. De radio viel uit. De klap kwam zo n halve minuut later. Toen ik wakker werd, was het stil en donker.

Nadere informatie

Bert staat op een ladder. En trekt aan de planten die groeien in de dakgoot. Hij verstopt de luidspreker en het stopcontact achter de planten.

Bert staat op een ladder. En trekt aan de planten die groeien in de dakgoot. Hij verstopt de luidspreker en het stopcontact achter de planten. Helaas Wanneer besloot Bert om Lizzy te vermoorden? Vreemd. Hij herinnert zich het niet precies. Het was in ieder geval toen Lizzy dat wijf leerde kennen. Dat idiote wijf met haar rare verhalen. Bert staat

Nadere informatie

grotesk... er prat op gaan...

grotesk... er prat op gaan... SCHOOLJAAR: 2010-2011 NAAM: ONDERWERP: KLAS: 4 E 4C NR.: VAK: Nederlands DATUM: 13/05/2011 LERAAR: R.Carels 3 e TRIM./SEM. Het vat amontillado, verhaalaspecten, zegswijzen, splitsen in lettergrepen, voegwoorden

Nadere informatie

De Bloem (van plastic) is een meid van nu! Tikkeltje brutaal!

De Bloem (van plastic) is een meid van nu! Tikkeltje brutaal! De Bloem (van plastic) is een meid van nu! Tikkeltje brutaal! Hé hoi, hallo! Ik zal me even voorstellen. Ik ben Bloem. Bloem van Plastic. Maar je mag gewoon Bloem zeggen. Wow! Wat goed dat jullie even

Nadere informatie

Ze moet wel twee keer zo veel eten als Anne, en altijd weer die pillen vooraf.

Ze moet wel twee keer zo veel eten als Anne, en altijd weer die pillen vooraf. 1. Susan Susan ligt op een bed in haar tuinhuisje. De twee deuren van het huisje staan wijd open, zodat er frisse lucht naar binnen komt. Vanuit haar bed kan Susan precies tussen de struiken door de achterdeur

Nadere informatie

Dit verhaal gaat over een schat, die je overal kunt vinden : zowel hier als daar, zowel vroeger als nu. Een schat zo rijk als het leven zelf, die

Dit verhaal gaat over een schat, die je overal kunt vinden : zowel hier als daar, zowel vroeger als nu. Een schat zo rijk als het leven zelf, die Er zit een schat verborgen in jezelf Dit verhaal gaat over een schat, die je overal kunt vinden : zowel hier als daar, zowel vroeger als nu. Een schat zo rijk als het leven zelf, die toont hoe het zijn

Nadere informatie

Wij zijn twee vrienden... jij en ik

Wij zijn twee vrienden... jij en ik Wij zijn twee vrienden... jij en ik Twee dikke vrienden... jij en ik voor Nona voor altijd negen... voor altijd in mijn hart Kika Konijn Kika Konijn was een goede vriendin van alle dieren in het bos. Ze

Nadere informatie

Hillegom, De Hoeksteen 7 september 2014 Maurits de Ridder. Jesaja 56 : 1-7 Mattheus 15 : 21-28. Gemeente van Christus Jezus, onze Heer,

Hillegom, De Hoeksteen 7 september 2014 Maurits de Ridder. Jesaja 56 : 1-7 Mattheus 15 : 21-28. Gemeente van Christus Jezus, onze Heer, Hillegom, De Hoeksteen 7 september 2014 Maurits de Ridder Jesaja 56 : 1-7 Mattheus 15 : 21-28 Gemeente van Christus Jezus, onze Heer, "Nu even niet", was ooit de reclameslogan van een landelijk bekend

Nadere informatie

Op weg met Jezus. eerste communieproject. Hoofdstuk 5 Bidden. H. Theobaldusparochie, Overloon

Op weg met Jezus. eerste communieproject. Hoofdstuk 5 Bidden. H. Theobaldusparochie, Overloon Op weg met Jezus eerste communieproject H. Theobaldusparochie, Overloon Hoofdstuk 5 Bidden Eerste communieproject "Op weg met Jezus" hoofdstuk 5 blz. 1 Joris is vader aan het helpen in de tuin. Ze zijn

Nadere informatie

Nooit had zijn moeder over haar vader gesproken en nu hij dood was, moest ze de hele dag huilen.

Nooit had zijn moeder over haar vader gesproken en nu hij dood was, moest ze de hele dag huilen. 9-12 jaar De villa van Spoek De villa van Spoek was een grote villa aan de Tapijtweg nummer elf in het stadje Sonsbeek. Het huis stond aan een brede rivier en had een lange oprijlaan van glimmende witte

Nadere informatie

D Artagnan gaat naar Parijs

D Artagnan gaat naar Parijs D Artagnan gaat naar Parijs Artagnan reed op zijn oude paard, een uitgeputte knol met een trieste blik. Ook al was zijn paard op zijn minst vreemd te noemen en ook al waren de kleren die hij droeg verbleekt,

Nadere informatie

Zeesteen. Janneke Holwarda. roman

Zeesteen. Janneke Holwarda. roman Zeesteen Janneke Holwarda roman De wereld verzaakt; in het dorp van mijn ouders zijn de bladeren rood. Buson 1980 Ze is de jongste. En de vreemdste. Moeder had het zelf gezegd toen de tantes op bezoek

Nadere informatie

Een mysterieuze uitnodiging

Een mysterieuze uitnodiging Een mysterieuze uitnodiging Het begon allemaal op een avond in september. Ik had net een nieuw artikel ingeleverd bij De Wakkere Muis, de krant van mijn broer, Geronimo Stilton. Het was een nogal eenvoudig

Nadere informatie

Ja hoor. Dan moet je rechtdoor. Bij de moet je naar rechts en daarna de links. Het postkantoor is aan rechterhand.

Ja hoor. Dan moet je rechtdoor. Bij de moet je naar rechts en daarna de links. Het postkantoor is aan rechterhand. Thema 5 Woonomgeving Oefening 2 Situatie 1 Pardon meneer, mag ik iets vragen? Jazeker, wat kan ik voor doen? Weet u het postkantoor is? Ja hoor. Dan moet je rechtdoor. Bij de moet je naar rechts en daarna

Nadere informatie

Bijbellezing: Johannes 2 vers 1-12. Bruiloftsfeest

Bijbellezing: Johannes 2 vers 1-12. Bruiloftsfeest Bijbellezing: Johannes 2 vers 1-12 Bruiloftsfeest Sara en Johannes hebben een kaart gekregen In een hele mooie enveloppe Met de post kregen ze die kaart Weet je wat op die kaart stond? Nou? Wij gaan trouwen!

Nadere informatie

Bijlage 1: Luchtpost voor de kerstman van Brigitte Weninger. Luchtpost voor de kerstman 1

Bijlage 1: Luchtpost voor de kerstman van Brigitte Weninger. Luchtpost voor de kerstman 1 Bijlage 1: Luchtpost voor de kerstman van Brigitte Weninger Luchtpost voor de kerstman 1 Martijn en zijn moeder woonden in een dorpje hoog in de bergen. Ze waren arm. Martijn had geen vader. Martijns moeder

Nadere informatie

Op een avond besloot Dolfje naar de dierentuin te gaan. Er stond een mooie volle maan aan de hemel, dus Dolfje was geen gewone jongen.

Op een avond besloot Dolfje naar de dierentuin te gaan. Er stond een mooie volle maan aan de hemel, dus Dolfje was geen gewone jongen. 6-9 jaar Dolfje Weerwolfje en de verdwenen dierentuindieren Op een avond besloot Dolfje naar de dierentuin te gaan. Er stond een mooie volle maan aan de hemel, dus Dolfje was geen gewone jongen. Hij had

Nadere informatie

Iris marrink Klas 3A.

Iris marrink Klas 3A. Iris marrink Klas 3A. 1 Inhoud. 1- Voorpagina 2- Inhoud, inleiding & mijn mening 3- Dag 1 4- Dag 2 5- Dag 3 6- Dag 4 7- Dag 5 Inleiding. Ik kreeg als opdracht om een dagverslag te maken over Polen. 15

Nadere informatie

Water Egypte. In elk land hebben mensen hun eigen gewoontes. Dat merk je als je veel reist. Ik zal een voorbeeld geven.

Water Egypte. In elk land hebben mensen hun eigen gewoontes. Dat merk je als je veel reist. Ik zal een voorbeeld geven. Water Egypte In elk land hebben mensen hun eigen gewoontes. Dat merk je als je veel reist. Ik zal een voorbeeld geven. Ik ga naar een restaurant in Nederland. Daar bestel ik een glas water. De ober vraagt

Nadere informatie

Ahlberg en Tellegen 13-12-11 14:29 Pagina 1. Brieven aan bijna niemand anders

Ahlberg en Tellegen 13-12-11 14:29 Pagina 1. Brieven aan bijna niemand anders Ahlberg en Tellegen 13-12-11 14:29 Pagina 1 Brieven aan bijna niemand anders Ahlberg en Tellegen 13-12-11 14:29 Pagina 2 ander werk van toon tellegen Theo Thijssenprijs 1997 Hendrik de Vriesprijs 2006

Nadere informatie

rijm By fightgirl91 Submitted: October 17, 2005 Updated: October 17, 2005

rijm By fightgirl91 Submitted: October 17, 2005 Updated: October 17, 2005 rijm By fightgirl91 Submitted: October 17, 2005 Updated: October 17, 2005 Provided by Fanart Central. http://www.fanart-central.net/stories/user/fightgirl91/21803/rijm Chapter 1 - rijm 2 1 - rijm Gepaard

Nadere informatie

H E T V E R L O R E N G E L D

H E T V E R L O R E N G E L D H E T V E R L O R E N G E L D Personen Evangelieschrijver Vrouw (ze heet Marie) Haar buurvrouwen en vriendinnen; o Willemien o Janny o Sjaan o Sophie (Als het stuk begint, zit de evangelieschrijver op

Nadere informatie

De zolder van opa Groepen 3-4-5

De zolder van opa Groepen 3-4-5 De zolder van opa Groepen 3-4-53 Inhoud 1 Kinderboekenweek 3 2 Op de zolder 4 3 De stoof 5 4 Het leesplankje 6 5 De Keulse pot 7 6 De tol 8 7 De foto 9 8 De koffiemolen 10 9 De schaatsen 11 10 Nog een

Nadere informatie

Door het raam ziet ze Bea, de benedenbuurvrouw. Ze veegt de sneeuw weg van het pad voor de flat. Uitslover, denkt Alice.

Door het raam ziet ze Bea, de benedenbuurvrouw. Ze veegt de sneeuw weg van het pad voor de flat. Uitslover, denkt Alice. Alice ligt in bed. Heel langzaam wordt ze wakker. Haar lichaam ontspannen, haar hoofd leeg. De vertrouwde geur van haar man Jules hangt in de slaapkamer. Een geur van alcohol, nootmuskaat en oude man.

Nadere informatie

Zondag 10 mei 2015 6 e zondag van Pasen kleur wit Ds. A.J.Wouda Joh. 15: 7-19 Blijf in mijn liefde. Gemeente van Christus

Zondag 10 mei 2015 6 e zondag van Pasen kleur wit Ds. A.J.Wouda Joh. 15: 7-19 Blijf in mijn liefde. Gemeente van Christus Zondag 10 mei 2015 6 e zondag van Pasen kleur wit Ds. A.J.Wouda Joh. 15: 7-19 Blijf in mijn liefde Gemeente van Christus Het is bijna niet te bevatten: vorig week zondag, om deze tijd, stond ik bij het

Nadere informatie

ROSANNE. Oh, oh, oh. Van Aemstel Produkties - De leukste uitjes van Amsterdam - www.amterdamexcursies.nl

ROSANNE. Oh, oh, oh. Van Aemstel Produkties - De leukste uitjes van Amsterdam - www.amterdamexcursies.nl ROSANNE Rosanne, ik weet dat er heel veel mannen zijn Elke keer weer een ander en mij doet 't pijn Want jou liefde waarmee jij mij soms verblijdt Wil ik liever, liever, liever, liever voor altijd Als ik

Nadere informatie

Eerste druk, 2013 2013 Arinka Linders AVI E5 M6 Illustraties: Michiel Linders

Eerste druk, 2013 2013 Arinka Linders AVI E5 M6 Illustraties: Michiel Linders Leo Leeuwtje Eerste druk, 2013 2013 Arinka Linders AVI E5 M6 Illustraties: Michiel Linders isbn: 9789048431052 nur: 282 Uitgever: Free Musketeers, Zoetermeer www.freemusketeers.nl Hoewel aan de totstandkoming

Nadere informatie

Jouw reis door de Bijbel. Uitgeverij Jes! Zoetermeer

Jouw reis door de Bijbel. Uitgeverij Jes! Zoetermeer Nieske Selles-ten Brinke Jouw reis door de Bijbel Dagboek voor kinderen Uitgeverij Jes! Zoetermeer Onder de naam Jes! Junior verschijnen boeken voor kinderen tot twaalf jaar. Jes! Junior is een imprint

Nadere informatie

Stap in, herhaalde de man. De toon was vriendelijk, maar tegelijk dwingend. Vijf real, dat was wel verleidelijk... Wie wist wat die man nog meer te

Stap in, herhaalde de man. De toon was vriendelijk, maar tegelijk dwingend. Vijf real, dat was wel verleidelijk... Wie wist wat die man nog meer te De automobilist Het stoplicht sprong op rood. Met een emmer water en een doek in zijn hand rende Paco de vierbaansweg op. Bij de eerste de beste auto drukte hij de natte spons tegen het raam. Dertig seconden

Nadere informatie

GAVE Kerk: werkblad Bijbelklassen en Spoorzoekers

GAVE Kerk: werkblad Bijbelklassen en Spoorzoekers Onze gemeentevisie GAVE Kerk: werkblad Bijbelklassen en Spoorzoekers Wij zijn gemeente van Jezus Christus die hem leren kennen, volgen en verkondigen. G K V - V Thematekst met gebaren: Sleutelvers: God

Nadere informatie

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen 1. Print deze tekst 2. Download het geluidsbestand en luister Je gaat een toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen maken. Dit is een leestoets. De toets heeft vijf delen. Deel A, B, C, D en E. Deze toets

Nadere informatie

Merel van Groningen. En plotseling ben je van hem

Merel van Groningen. En plotseling ben je van hem Merel van Groningen En plotseling ben je van hem Voor het eerst sinds we vriendinnen waren, gingen Anne en ik na schooltijd niet naar de paarden. We zouden naar iemand toe gaan die vier honden had. Vier

Nadere informatie

Villa Volta. Roman. Anja de Crom

Villa Volta. Roman. Anja de Crom Villa Volta Roman Anja de Crom LaVita Publishing 2010 ISBN 9789079556113 2006 Anja de Crom 2006 LaVita Publishing Tweede druk 2010 Grafische vormgeving: Jeelof Design, Leeuwarden Omslagfoto: Hilda Abbing

Nadere informatie

Belevenis van een jeugd

Belevenis van een jeugd Belevenis van een jeugd Eerste druk, 2014 2014 Bram Oort Coverfoto: Bram Oort isbn: 9789048431519 nur: 340 Uitgever: Free Musketeers, Zoetermeer www.freemusketeers.nl Hoewel aan de totstandkoming van deze

Nadere informatie

Arnold & Naomi Kristian van Essen

Arnold & Naomi Kristian van Essen Arnold & Naomi Kristian van Essen Ik wil dat je gaat. Naomi haar stem snijdt door t hart van Arnold. Maar waarom dan? Arnold zijn stem hapert. Naomi zucht en staat op. Langzaam beweegt ze naar het raam

Nadere informatie

Rivka voelt tranen in haar ogen. Vader aait over haar wang. Hij zegt: Veel plezier, prinsesje. Vergeet je nooit wie je bent? Dan draait vader zich

Rivka voelt tranen in haar ogen. Vader aait over haar wang. Hij zegt: Veel plezier, prinsesje. Vergeet je nooit wie je bent? Dan draait vader zich 1942-1943 1 Rivka! Het is tijd om te gaan!, roept vader. Rivka is blij. Ze gaat logeren. Ze weet niet bij wie. En ze weet ook niet hoe lang. Maar ze heeft er wel zin in. Vader heeft gezegd: Je gaat in

Nadere informatie