Peter Mangel Schots De verhalenboom

Maat: px
Weergave met pagina beginnen:

Download "Peter Mangel Schots De verhalenboom"

Transcriptie

1 Peter Mangel Schots De verhalenboom Ik hield er niet van dat zij blootgesteld werd aan de provocaties van het leven in de stad. Dat was mijn tragedie en terzelfdertijd mijn grote gelijk. Ik zou kunnen zeggen dat de feiten het bewijzen, maar feiten bewijzen helemaal niets. Ze zijn er gewoon, evident als het kloppen van onze aderen, en iedereen geeft er zijn eigen betekenis aan. Zoals een litteken steeds dieper in de huid wegzinkt, zo lossen feiten zich op in de stroom van de geschiedenis. Ik wou dat ik haar littekens had kunnen overnemen, de korsten van haar bloed, de gaten in haar hoofd. Dat ze daarvoor contacten met de stad en haar inwoners zo veel mogelijk moest vermijden, lag toch voor de hand? Of misschien ook niet. Ik heb de stad leren kennen als een vreemd wezen dat overdag achter zijn eigen staart aanjaagt en je s nachts met gloeiende ogen ligt toe te hijgen vanuit zijn zachte zwarte pels. De stad is me de voorbije maanden soms vreemder geweest dan zij. Maar misschien is dat juist mijn feilen en ligt daarin de reden dat zij nu als een afgedreven vrucht in onze slaapplaats ligt en ik hier tussen de bladeren mijn kalmte hoop terug te vinden. Het is lang geleden dat ik de nerven van een eikenblad nog van zo dichtbij heb gezien. Hun sappen en hun geur maken het mij makkelijker om te vertellen. De herinnering aan het dorp is nooit zo scherp geweest. Scherp als mijn mes dat de eerste stukken schors van de stam verwijdert. Ik zal wel merken of de boom groot genoeg is om mijn verhaal te dragen. In mijn dorp leefden wij van wat de natuur ons schonk. Sommigen bewerkten het veld, anderen hoedden de dieren, weer anderen bewerkten de gaven van het land tot brood, kleren, lakens, messen. Ikzelf zorgde voor de bomen. Met de nauwgezetheid van een haarkapper sneed ik in de lente de dorre stukken uit hun kruinen. In de weken die volgden, werden ze getooid met witte en roze bloemenkapsels. Was het mijn werk of dat van henzelf? Ik wist het niet, maar ik voelde me een tovenaar. In de herfst gaven de bomen uit dankbaarheid hun vruchten aan mij prijs. Peter Mangel Schots 81 Gierik96.indd :19:20

2 In een dorp zo klein als het onze hadden de mensen geen geheimen voor elkaar. Ik was de uitzondering. Niemand wist dat ik er een bijzondere bezigheid op nahield: ik schreef gedichten. Uiteraard schreef ik die niet voor mijn dorpsgenoten. Ik schreef ze uitsluitend voor mezelf. En voor mijn bomen. Ik schonk mijn gedichten aan de bomen. De harde schors pelde ik weg tot ik de zachte gele bast kon strelen. Ik drukte mijn handpalmen en mijn wang tegen de boom en liet de inspiratie stromen. Wanneer het gedicht zich gevormd had begon ik. Mijn pen was een mes. Na enige tijd sloot de boom zich weer om mijn gedicht als een slot over een dagboek. Het was de perfecte symbiose. De bomen gaven mij schaduw en voedsel. Ik gaf hen een geheugen. Het ritme van de seizoenen bepaalde ons leven. Het was een leven in extremen. In de zomer verzonken het dorp en de omliggende velden en bossen naar de bodem van een heteluchttank. In de winter, na de eerste sneeuw, was het land een gigantische suikertaart. Onder die suiker maakte het land zich op voor een overweldigende, groene lente. Tot dit jaar. De poedersuiker van de taart loste niet geleidelijk op zoals gewoonlijk, om plaats te maken voor een zachte en vruchtbare laag marsepein. De koude hield aan en veel te lang bleef de aarde wit. Tot de plotselinge hitte kwam die de suiker glazuurde en de bodem daaronder in lelijke barsten opentrok. Het land verkruimelde en bleef maanden droog. Tegen het einde van de lente sleepte al wat groen behoorde te zijn, bruine bladeren tegen de grond. De wintervoorraden waren op en de velden waren niet bij machte om ons nieuwe te schenken. Bij het begin van de zomer, toen de honger ons teveel werd, verlieten we onze huizen en zwierven we rond. We hadden een doel maar durfden er nauwelijks heen. In steeds kleiner wordende cirkels trokken we uiteindelijk rond de stad, als indianen rond een veste van paarden en huifkarren. En zo was het: de stad lag er niet op gebrand om in die periode van schaarste de deuren open te zetten voor hongerige en haveloze dorpers en verweerde zich. Het kwam tot een treffen met de stedelijke milities. Lijf-aan-lijfgevechten waarbij de strijdenden door een wolk van rood stof aan het oog werden onttrokken. Waar we de kracht vandaan haalden? Honger is een scherp zwaard. Maar de stad begaf niet. Mijn vader en moeder kwamen om. Bijna alle dorpers deelden hun lot. Op de vlakte voor de stad stonden hun besmeurde lijken rechtop als de roerloze beelden van het paaseiland. 82 De verhalenboom Gierik96.indd :19:20

3 Ik wist te ontkomen. Toen de strijd uitzichtloos werd, zocht ik een dorre boom op. Ik omhelsde hem zo innig dat zijn nerven doorliepen in mijn aderen en mijn bloed in zijn sappen. De rode stofkleur maakte mij één met de boom en onzichtbaar voor mijn belagers. Uren later bewoog ik weer. Inmiddels was de vlakte verlaten. Ik sloop in de richting van de stad. De honger had mij mager genoeg gemaakt om tussen de blikken van de stadswachten door te sluipen. Ik kende de stad nauwelijks. Wat moest ons volk er ook wanneer we alles hadden in ons eigen dorp gelukkig te zijn? Wanneer ik toch eens naar de stad ging, was dat alleen om te kijken. Die bezoekjes waren altijd kort en voorzichtig. Ik was een schichtig dier dat s ochtends zijn kop boven de grond steekt, de besmette geur van de stad volgt en s avonds rillend van bewondering en afschuw in zijn hol terugkruipt. Nu moest ik in die stad overleven. Stap je op een andere manier door de stad wanneer je in leven moet trachten te blijven met wat ze je biedt? Waarschijnlijk wel. Tussen de huizen van de stad werd ik een en al zintuig. Voedsel was mijn eerste bekommernis. Het is verbazend wat mensen allemaal weggooien, zelfs in tijden van schaarste. Ik hoefde de wilde katten maar te volgen om in mijn behoeften te voorzien. Niet in alle behoeften. De primaire. Overleven. De eerste avond die ik in de stad doorbracht vond ik onderdak in een oud pakhuis waarvan de meeste ramen stuk waren en met plastic dichtgemaakt. Ik zocht mij een plaatsje uit in een hoek van een bijgebouw recht onder een vierkant gat in de muur waarin helemaal geen glas meer zat. Zo kon ik kijken naar de maan waarvan ik wist dat ze net hetzelfde scheen boven ons dorp waar de verlaten huizen zich stilaan met stof en ongedierte zouden gaan vullen. s Nachts hoorde ik aan de geluiden dat ik lang niet de enige was die zich in het pakhuis bevond. Ik hoorde vloeken, lachen, braken en een enkele keer gesmoord gekreun. Ik sliep die nacht niet. Ik was nog even dat schichtig dier, maar de terugweg was afgesneden. Na de eerste nacht volgden de andere. Mijn bunk werd stilaan een nieuwe thuis. Als er één dier is met belangstelling voor en nieuwsgierigheid naar zijn leefwereld, dan is het de rat wel. Ratten brengen ruim drie kwart van hun Peter Mangel Schots 83 Gierik96.indd :19:20

4 wakende tijd door met het verkennen van hun omgeving. Ze gaan daarbij heel voorzichtig en systematisch te werk. Eerst verkennen ze de onmiddellijke buurt rond hun nest. Dan gaan ze verder. Hun neuzen dansen als een dolle wichelroede heen en weer om geen enkele indruk, geen enkele spoor dat naar voedsel kan leiden, over te slaan. Het was eenvoudig: ik moest een rat worden. Hoe beter ik de stad kende, hoe veiliger ze zou worden. Ik liep tientallen keren rond mijn pakhuis. Vervolgens verder. De arbeiderswijk. Het centrum van de stad. Tenslotte de hele stad. Hoe verder ik me van mijn nieuwe thuis bewoog, hoe sneller ik moest gaan. Wilde ik de buitenwijken van de stad bereiken, dan moest ik lopen. Dus oefende ik mij in lopen. Sommige ratten wagen zich tot vijf kilometer van hun nest. Mijn grens was duidelijk nog niet bereikt. Dagen en nachten liep ik. Ik liep en liep tot onzichtbare kiezels zich in mijn bloed ophoopten en de overvolle aderen mijn kuiten spalkten. Pijn en beloning. Ik kwam nooit thuis zonder datgene waarvoor ik erop uit getrokken was. Na enkele maanden - het was dan al hoogzomer - kende ik de stad beter dan de meeste van haar autochtone inwoners. Ik wist blindelings de plekken te vinden waar voedsel in overvloed was, waar er water was om te drinken en om me te wassen, zelfs waar er bomen stonden om woorden in te krassen. Voor mij was dat genoeg. Ik had geen behoefte aan plaatsen waar dingen verkocht werden: winkels, markten, straathoeken. Ik leefde niet van wat er op tafel verscheen, maar van de kruimels die over de rand vielen. Op den duur vond ik ook de donkere plekken: plaatsen waar geluk verkocht werd. Althans zo werd beweerd. Geluk heeft vele vormen. Een lach, een droom, een warm meisjeslichaam, vergetelheid: het was allemaal te koop. Het fascineerde me en deed me huiveren, zoals de stad zelf had gedaan. Nu die stad mij haar contouren had geopenbaard, had ze iets nieuws voor mij in petto. Geen verborgen plek met groene schaduw, geen geurige bloesems of een zacht tapijt, maar - met een subtiliteit haar onmiskenbaar eigen - een eenvoudige trilling van de lucht. Iedereen kent dat ene geluid dat bij hem blijft vanaf de eerste keer dat hij het hoort. Een geluid dat zich met haken en ogen vasthecht in de achterkant 84 De verhalenboom Gierik96.indd :19:20

5 van je schedel. Het overkwam mij op de heetste dag van de zomer. Onder de stad leek een immense stoomcentrale te zitten die zijn dampen door het beton heen de straten in stuurde. Te midden van alle vertrouwde geluiden die als een rugzak met je meereizen, hoorde ik een stem. Ik hield mijn adem in tot mijn bloed donkerpaars kleurde als de bekleding van een koningstroon. Ik weet niet hoe ik die stem kan beschrijven. Wij hebben nooit geleerd om geluiden nauwkeurig te beschrijven. Weldoend en vertrouwd klonk ze. Beeld je een feestmaal in waar je na een verre reis alle spijzen van je vaderland in weervindt. Beeld je een brief in van je moeder, die je na jaren herleest. Neen. Het was geen ongewone stem: het was een unieke stem. Een stem waarvan ik meteen wist dat ze bij mij hoorde, dat ze in de schelp van mijn oor paste als een foetus in de baarmoeder. Zoals een rat meteen zijn weg vindt door het labyrinth naar de kaas, zo had ik geen enkele moeite om het steegje te vinden waar die stem vandaan kwam. Daar, achter enkele vuilnisbakken weggedoken zat zij, bang en piepend als een vogeltje. Zo mooi en teer als ik mijn hele leven in het dorp nog niet had gezien. Haar armen had ze gekruist voor haar borsten geslagen, haar handen op haar schouders als een cocon die een prachtige vlinder laat vermoeden. Uit haar gescheurde kleren staken twee naakte voeten die nauwelijks bij de rest van haar lichaam leken te horen. Steile zwarte haren trokken tralies voor haar ogen. Haar ogen... Haar ogen waren zo opvallend. Ze waren tegelijk vol en leeg. Het waren twee duiven die zonet bij het openen van de til alle kennis en elke herinnering uit haar hoofd hadden bevrijd. Ik keek rond. Er was niemand anders te zien. Geen aanwijzing wie dit vreemde wezen was of wat haar overkomen was. Ik nam haar mee. Om mijn beschermeling te worden, mijn straatmusje, mijn alles vergeten vredesduifje. In mijn bunk zette ik een teil water en een stapel doeken voor haar neer. Ik keerde mijn rug naar haar toen ze zich waste. De eerste verstaanbare woorden die ze uitbracht, gaven mij te kennen dat ik mij weer mocht omdraaien. Ze stond voor me met natte haren en een groot laken om zich heen geslagen. Schoon, zei ze. In haar ogen meende ik iets van dankbaarheid te lezen. Peter Mangel Schots 85 Gierik96.indd :19:20

6 Wie lang alleen heeft geleefd, moet wel sterk zijn. Ik voelde me sterk, en nog meer nu ik een doel zag in mijn leven. Ik hield haar verborgen in mijn bunk en zorgde voor haar. Ik voedde haar met kaas die in je mond kruimelde als beschuit en die zout was als het schuim van de zee. Ik had het gevoel dat als ik haar ogen weer leven zou kunnen geven, mijn bestaan in deze stad niet zinloos zou zijn. Ik geraakte aan een job. Of beter: ik aanvaardde die job louter vanwege het vage idee dat dat goed voor haar zou zijn. Ik kon maar proberen, mijn best doen. Uiteraard had ik nog alles te leren. Omdat ik goed kon lopen, werd ik koerier. Eigenlijk deed ik gewoon wat ik reeds al die maanden in de stad had gedaan: rondtrekken van de ene plaats naar de andere. Alleen nam ik nu telkens een pakje mee dat ik onder mijn kleren op mijn lichaam bond. Wat er in die pakjes zat? Ik vroeg het mij niet af. Het kon zowel een brood zijn, als een boek of geld of een shot zuiver geluk. Nooit ontmoette ik de mensen voor wie het bestemd was. Ik zag alleen portieken, brievenbussen en de onderkant van banken in het stadspark. Af en toe kreeg ik voor mezelf een enveloppe met geld. Het leven met haar, mijn musje, was iets zo bijzonder dat ik het in kleine doses wou genieten. Slechts af en toe bleef ik s nachts thuis. Waarom? Om naast haar wakker te worden. De andere nachten werkte ik, bestelde ik mijn pakjes. Men liet mij opdraven op alle uren die de klok rijk is. Men. Die donkere heren die me van achter hun zonnebrillen hun pakjes toeschoven. Vampieren die beter bij neonlicht gedijen dan bij het licht van de dag. Het nachtwerk opende een geheel nieuwe stad voor mij. Men zegt dat de nacht een zwarte voile over de wereld gooit. Mis. Het is de nacht die met veel gevoel de hete deken optilt die de zon overdag heeft uitgespreid. De nacht heeft zijn eigen wetten en zijn eigen bewoners. In de nacht lokten mij de bomen, hunkerend om het scherpe lemmet van mijn mes in hun flanken te voelen. In de nacht staat de stad veel dichter bij het dorp. Soms meende ik een koekoek de perfecte terts te horen zingen. Eén keer liep ik tot aan de rand van de stad waar de maan dikbuikig over de kapotte dorpen in de verte scheen. Dan spookte het, was het dorp nabij. Dan hoorde ik zachte vrouwenstemmen over de velden drijven. In de nadagen van de zomer leek het of de zon met dichtgeknepen kaken haar warmte nog feller op de aarde af stuurde. Ik had meer klusjes overdag 86 De verhalenboom Gierik96.indd :19:20

7 en bleef s nachts vaker thuis. Onderweg door de stad schroeide de zon de hele dag mijn aangezicht. Wanneer ik s avonds bij haar terugkeerde, schraapte ze minuscule stukjes huid van mijn voorhoofd als zandkorrels van schuurpapier. In ruil maakte ik voor haar schaduwtekeningen op de muur tegenover het straatraam. Urenlang kon ze ernaar zitten kijken, hoe mijn handen honden werden, een paard, vogels, een snavel, een mes... Ik gaf haar stilaan een geheugen terug. Het waren de nachten dat ik droomde dat ik altijd bij haar zou blijven en zij altijd bij mij. Met het weinige geld dat ik verdiende, zouden we misschien een echte kamer kunnen huren en beter voedsel kunnen kopen. Ik zou het mogen meemaken dat haar pezige armen molliger werden en haar voeten langzaam weer bij haar lichaam zouden gaan horen. Een beter bed hadden we in mijn dromen en luiken voor het raam die we gewoon konden openzetten als we de maan in ons gefluister wilden betrekken. Een venster waar ze kon uithangen in afwachting van mijn terugkerende voetstappen. Wanneer ik uit die dromen ontwaakte, zag ik haar vaak gehurkt zitten in het gat in onze muur, hoog boven de straat, zich met haar handen vastklampend aan de balk onder haar voeten. Haar blik was lang en onverstoorbaar naar buiten gericht, de stad in. Het verontrustte mij. Niet dat ik angst had dat ze zou vallen. Ik was bang dat ze zou willen vliegen. Ik had er geen besef van hoe snel de leegte in haar hoofd weer opgevuld kon geraken of waarmee zich die leegte zou vullen. Zouden oude herinneringen zich weer naar binnen werken of kon ik ervoor zorgen dat er zich nieuwe zouden nestelen? Ik had mijn verleden - mijn dorp met zijn verdroogde akkers en de bomen met gedichten onder hun schors - en s avonds probeerde ik dat schepje per schepje bij haar in te lepelen. Meestal verdroeg haar lichaam mijn verhalen niet. Dan schudde ze haar hoofd en duwde me van zich weg. Op sommige momenten koos ik voor een andere aanpak. Als we de hele avond naar mijn schaduwtekeningen hadden zitten kijken, trok ik haar zacht tegen me aan. De woordjes die ik dan in haar oor fluisterde, waren van alle betekenis ontdaan. Met mijn vinger op haar schouder schreef ik mijn gevoelens neer. Zonder resultaat. Ik had net zo goed een vers in een blok hout kunnen kerven. Alle pogingen bleven als hars aan mijn vingers kleven. Peter Mangel Schots 87 Gierik96.indd :19:21

8 Af en toe zat ze voor zich uit te neuriën, haar pupillen wijd en donker als geronnen bloed. Op die momenten was ik zeker dat de duiven van haar geheugen rond haar hoofd koerden, dat ze op een dag door haar ogen naar binnen zouden schieten en tegen de binnenkant van haar schedel te pletter vliegen. Die dag kwam sneller dan verwacht. Ik had me trachten in te beelden hoe het zou zijn. Mijn schichtig vogeltje zou weer een meisje worden. Een meisje met een geheugen en met een verleden. En vooral met veel nood aan bescherming, aan - het zinderde door al mijn ledematen - mij. Dat was de idealistische voorstelling. Er was ook een andere. Die waarin ze een vogel zou blijven en haar vleugels willen uitslaan. Die waarin ze er geen genoegen mee zou nemen om mij dagelijks te zien komen met voedsel en te zien gaan met honger. Terwijl ik mijn pakjes door de stad droeg, speelden mijn gedachten kaatsbal. Het valt moeilijk anders te verwoorden: ik leefde tussen hoop en vrees. Elke keer als ik het pakhuis naderde, kropen onzichtbare mieren langs mijn ruggengraat omhoog om zich als een bol in mijn keel te nestelen. Die ene avond had ik een enveloppe gekregen met meer geld dan ik ooit bijeen had gezien. Bij elk paars of oranje briefje dat onder mijn ongelovig tellende vingers doorgleed, werd de kamer die we zouden huren groter en luxueuzer. De opwinding bezorgde mij een geweldige honger. Beladen met een zak lekkernijen stapte ik onze bunk binnen. Zij had geen voedsel meer nodig. De hele dag in het schemerduister van het pakhuis had zij zichzelf opgevreten. Haar ongenoegen lag in braakballen uitgespreid over de vloer. Ik wil ook naar buiten. Stilte. Ze las de interpunctie in mijn ogen. Vraagtekens? Uitroeptekens! Ze zag dat ik overgeleverd was aan mijn vrees en ik zag dat zij het zag. Je begrijpt het toch? vroeg ze. Waarmee ze eigenlijk bedoelde: je begrijpt mij toch? Ik gaf het enige antwoord dat ik dacht te kunnen geven op deze vraag. Het enige antwoord dat haar tevreden zou stellen en tegelijk het antwoord dat mij weerloos maakte als een opgeprikte vlinder. Ja, zei ik ik begrijp. 88 De verhalenboom Gierik96.indd :19:21

9 Zacht als dons waren haar vingertoppen toen ze voor mij kwam staan en mijn oogleden sloot. Haar handen gleden onder mijn armen, schoven zich onder mijn vel en verstrengelden zich met mijn ribben. Haar aangezicht lag in de kom van mijn schouder. Zo zacht was haar mond dat ik het eerst niet merkte dat ze mijn huid aftastte. Met haar tong ging ze op zoek naar de sleutel van mijn lichaam. Vanaf die dag ging ze met me mee. Meer vroeg ze voorlopig niet. Er was ook geen sprake van dat ik haar alleen zou laten in de stad. Alleen wanneer ik de trappen afdaalde naar de neonverlichte keet waar mij de pakjes werden toegeschoven, bleef zij even buiten wachten. Ik moest mij inhouden om haar niet te laten fluiten als Eurydice zodat ik de hele tijd zou weten dat ze daar was. Wat de duiven precies in haar hoofd hadden teruggebracht bleef een raadsel. Ik vroeg er ook niet naar. Een klop op een gesloten deur doet die deur soms openzwaaien. Ik kon alleen maar ondervinden dat ze zich kleine vanzelfsprekende dingen weer herinnerde. En ik genoot van sommige weergevonden handelingen als een schipper die na maanden weer aan wal komt. Op mijn nachtelijke tochten door de stad was ik de gekste figuren tegengekomen: jongens met rode en groene haren die in het versnipperde licht van gotische kerkramen een vreemde taal spraken, een straatmuzikant die in pyjama op zijn vedel speelde, een zwarte bokser in korte broek en met het hoofd verborgen onder de kap van een trui, die schijnslagen uitdelend door de straten jogde en een rondje liep rond elke bushalte. Ik had ze bekeken zonder er verder aandacht aan te besteden. Ik was in deze stad maar met één persoon bezig - en later met twee. Nu zij aan mijn zijde liep, werd ik geconfronteerd met een andere manier van kijken. Zij bestudeerde de mensen met een mengeling van onbevangenheid en nieuwsgierigheid. Ik kon nooit uitmaken of ze iemand herkende of iemand er gewoon leuk vond uitzien. Zij keek rond naar mensen zoals ik in de eerste dagen in de stad uitkeek naar voedsel. Eén keer keek zij heel lang naar een man die vlak voor ons de straat overstak. Jaloezie. Als een arend met scherpe klauwen wierp ze zich op mijn rug. Ik trok mijn meisje aan de arm en beende naar onze bunk. De hele avond zat ze mij niet begrijpend aan te kijken. Ik had gerustgesteld moeten zijn. Ik was het niet. Geen woord werd er die avond nog gesproken. Geen gebaar tekende nog een schaduw op de muur. Het was die dagen alsof we communicerende vaten waren: hoe meer zij de wereld inkeek, hoe meer ik mijn blik naar binnen richtte. Ik probeerde na te Peter Mangel Schots 89 Gierik96.indd :19:21

10 denken, maar het lukte mij niet meer. Nadenken komt op de tweede plaats wanneer je moet zien te overleven. Zo was het de hele zomer geweest. Met de som geld die we nu hadden, zouden we rustiger kunnen leven, minder hongerig, en konden we op zoek gaan naar iets deftigs om te wonen. Er leek zowaar regelmaat te zullen sluipen in ons bestaan in deze stad. Ik bestelde nog steeds mijn pakjes. Zij ging met me mee. Dagenlang was er in haar toestand geen verandering te bespeuren. Ze was vrolijk, speels, ondeugend soms. Genoeg om te laten vermoeden dat haar geheugen nog niet helemaal was teruggekeerd. Wanneer de zomer op zijn hoogtepunt is en de hitte zwaar en vochtig als een vloeibaar harnas, dan liggen de onweders op de loer om plotseling toe te slaan. Hoe bewust je er ook van bent dat ze op komst zijn, ze komen steeds weer als een verrassing. Nauwelijks is er wind opgestoken of de eerste zwarte dondertorens tekenen zich af en seconden later stort de hemel water en vuur uit. Even abrupt overkomen ons bepaalde gebeurtenissen in ons leven. Het pakje dat ik moest afleveren, verschilde niet van de vele andere. Het was geenszins van aard om een speciale nieuwsgierigheid bij haar op te wekken. Maar zo zat ze die laatste dagen nu eenmaal ineen: tuk op plagerijen. Ze wurmde haar hand onder mijn shirt en streelde langs het touw rond mijn borst, langs de knoop aan het pakje. Kijken. Ik lachte onder de zachte aanraking van haar vingertoppen die mijn buikspieren deed samentrekken. Ik wist dat ze het niet ernstig meende. Ze meende het wel ernstig. Kijken, zei ze en ze trok nu een beetje aan het touw terwijl haar ogen even ontwapenend bleven tintelen. De inhoud van de pakjes had mij nooit veel kunnen schelen. Ik wist dat het mij verboden was ze te openen en dus deed ik dat niet. Zo eenvoudig was het. Niet voor haar. Ze bleef frutselen aan het touw en terwijl ze zich om mij heen wikkelde als een slang rond een boom, trok ze de knoop door en ging ze met het pakje aan de haal. Ik ging haar achterna, maar speelde het spel mee. Pas wanneer ze tot vlakbij ons pakhuis gelopen was, haalde ik haar in. We liepen de trap op naar onze bunk, waar ze het pakje op tafel gooide. In geen tijd had ze met mijn mes het pakje opengesneden en puilde de inhoud ervan naar buiten. Ze staarde naar het poeder met de blik die ik kende van haar neuriën. Plots 90 De verhalenboom Gierik96.indd :19:21

11 begonnen haar ogen snel heen en weer te schieten. Ze nam een greep van het poeder en begon het in haar neus te proppen. Steeds sneller. Haar duimen wilden haar neusvleugels in haar hoofd duwen. Neen, dat kon helemaal niet. Dat moest weer in het pakje, het moest volledig zijn, het mocht niet. Wat doe je? Hou daarmee op! Ik gaf een ruk aan haar pols en een straaltje bloed kwam mee uit haar neus. Wat doe je toch? vroeg ik, eerder bezorgd nu. Ze keek me strak aan. Neen, ze keek naar een punt drie meter achter mij. Een druppel rolde naar haar ooghoeken. Wat? Ze wees naar het pakje. Het poeder was bezig de besmeurde resten van haar geheugen aan een sneltempo schoon te vegen. Dan wees ze naar mij. Ook, hikte ze onnozel. Wat is er? Vertel het me. Vertrouw me. Kom, ga even zitten. Wat ik ook probeerde, ze was niet te bedaren. OOK! gilde ze stampvoetend. Ze begon hevig te zweten. Haar haren werden weer tralies. Ik nam wat van het poeder tussen duim en wijsvinger, maar ze was me voor. Ze kwam bij me staan, drukte haar hoofd tegen mijn schouders en glimlachte snotterend. Met een onverwachte beweging duwde ze poeder in mijn neusgaten en sprong dan weer achteruit. Ze lachte op een manier die ik niet kende op een manier zoals ze nog nooit had gedaan en in mijn neusgaten brandde het en het vuur schoot door mijn hoofd terwijl ze lachte en weende en de woorden braakte die zolang verborgen waren geweest in mijn hoofd duizelde het ik kon nauwelijks begrijpen wat ze zei ik kon niet geloven dat men dat met haar had gedaan ook zij was een vluchtelinge en ja toen had iemand haar uit het vuil opgetild en liefgehad ze schreeuwde dat ze hem vertrouwd had terwijl ze op mijn netvlies heen en weer bewoog als een metronoom ja neen het was de kamer die om haar heen tolde en ze snikte in schokken en woorden die elk mijlenver uiteen leken te liggen dat hij niet echt van haar gehouden had en haar dingen had laten doen kon ze het niet aan dan nam ze geluk in poedervorm tot ze niet meer wist wat geluk was en wat niet ook mij had ze vertrouwd die euforie in mijn hoofd was dat wat ze zei of die scheuten die zich via mijn neus de ijle leegte van mijn hoofd inzogen maar neen alles zou weer hetzelfde worden zei ze ze had het al meegemaakt wie was ik ook, wat deed ik, wat wilde ik in godsnaam van haar ze wilde niet meer het bloed liep uit haar neus ze wilde weg ik was haar nog net voor bij de deur met een klap smakte ze tegen de muur klootzak ze klauwde opnieuw de tafel sloeg om poeder stoof op ik Peter Mangel Schots 91 Gierik96.indd :19:21

12 had een mes in mijn hand ze liet haar vuisten op mijn schouders kletteren en het leek wel heel heel traag dat ik haar van me afduwde en haar ogen stolden ze greep naar haar zij ik zocht steun de tafel was weg ik zweefde daar was het gat in de muur neen daar het plafond neen hoorde ik haar heel ver roepen neen neen. Toen ik weer bijkwam, lag zij roerloos op haar zij met opgetrokken knieën en haar armen daar omheen geslagen. Onder haar op het laken vormde zich een gigantische rorschachtest, een rode vlek in de vorm van een vlinder. Neen, een profeet met gespreide armen. Neen, een... Stop. Ik moest proberen om even helder te denken. Ik ademde enkele keren diep in. Mijn hoofd barstte bijna. Het kon nauwelijks bevatten wat er was gebeurd. Het hamerde alleen weg weg weg. Mijn lichaam gaf gehoor aan mijn gedachten. Mijn benen zetten zich daar ver beneden mijn hoofd in beweging. Mijn handen realiseerden zich niet dat ze nog steeds een mes omklemden. Ik liep. Wat anders? Ik liep naar het park van de stad waar de bomen weldra hun kleuren zouden gaan ruilen. Ik klom naar de onderste takken van de hoogste boom die boven de daken van de meest nabije huizen uitsteekt. In het warme oksel tussen de stam en een tak kwam ik stilaan een beetje tot rust. Ik slaagde er niet in mij voor te stellen wat er nu zou kunnen gebeuren. Het pakje was niet op de bestemming geraakt. De mannen met hun zonnebrillen zouden er achteraan gaan. Ze zouden onze bunk vinden, het verspreide poeder en ze zouden haar vinden. Toen pas drong het tot mij door. Zij. Wat was er gebeurd? Vol ongeloof ontspanden mijn vingers zich rond het bebloede mes. Het heft lag klam en zwaar in mijn handpalm. Om mijn gedachten te ordenen pelde ik de boom open. Met enkele stukken schors maakte ik mijn mes schoon. In het vertrouwde weefsel van de boom begon ik mijn verhaal te schrijven. Van mijn dorp, de droogte, de opengescheurde grond. Van mijn aankomst in de stad, van de ontmoeting met haar. Steeds meer schors verwijderde ik, steeds hoger moest ik klimmen om plaats te vinden voor mijn woorden. 92 De verhalenboom Gierik96.indd :19:21

13 Ik ben bijna aan de top. Het is de tweede dag dat ik in de boom zit en mijn verhaal is bijna ten einde. Hier en daar kan ik door het hoge bladerdek al uitkijken over de stad. Wanneer ik helemaal boven ben, hoop ik tussen de torens door, over de buitenste wijken van de stad, over de velden waar ik de vrouwenstemmen hoorde fluisteren, mijn dorp te zien liggen. Mijn mes wordt bot. De boom houdt mijn geheugen vast. Het is bijna van mij af. Ik weet wat ik zal denken wanneer ik daar sta, op de hoogste tak die sterk genoeg is om mijn gewicht te dragen. Misschien kan ik wel vliegen. Peter Mangel Schots 93 Gierik96.indd :19:21

14 94 Gierik96.indd :19:21

Het lam. Arna van Deelen

Het lam. Arna van Deelen Het lam Arna van Deelen Hij leunde vermoeid op zijn staf, starend over de eindeloze velden. De kudde lag verspreid onder de bomen, die op deze tijd van de dag voor wat schaduw zorgden. Hij legde zijn hand

Nadere informatie

Er was eens een heel groot bos. Met bomen en bloemen. En heel veel verschillende dieren. Aan de rand van dat bos woonde, in een grot, een draakje. Dat draakje had de mooiste grot van iedereen. Lekker vochtig

Nadere informatie

Geelzucht. Toen pakte een vrouw mijn arm. Ze nam me mee naar de binnenplaats van het huis. Naast de deur van de binnenplaats was een kraan.

Geelzucht. Toen pakte een vrouw mijn arm. Ze nam me mee naar de binnenplaats van het huis. Naast de deur van de binnenplaats was een kraan. Geelzucht Toen ik 15 was, kreeg ik geelzucht. De ziekte begon in de herfst en duurde tot het voorjaar. Ik voelde me eerst steeds ellendiger worden. Maar in januari ging het beter. Mijn moeder zette een

Nadere informatie

rijm By fightgirl91 Submitted: October 17, 2005 Updated: October 17, 2005

rijm By fightgirl91 Submitted: October 17, 2005 Updated: October 17, 2005 rijm By fightgirl91 Submitted: October 17, 2005 Updated: October 17, 2005 Provided by Fanart Central. http://www.fanart-central.net/stories/user/fightgirl91/21803/rijm Chapter 1 - rijm 2 1 - rijm Gepaard

Nadere informatie

MEMORY WOORDEN 1.1. TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 1

MEMORY WOORDEN 1.1. TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 1 MEMORY WOORDEN 1.1 TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 1 ik jij hij zij wij jullie zij de baby het kind ja nee de naam TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 2 MEMORY WOORDEN 1.2 TaalCompleet A1 Memory Woorden

Nadere informatie

1 Vinden de andere flamingo s mij een vreemde vogel? Dat moeten ze dan maar zelf weten. Misschien hebben ze wel gelijk. Het is ook raar, een flamingo die jaloers is op een mens. En ook nog op een paard.

Nadere informatie

GAAT ER OP UIT. Balder

GAAT ER OP UIT. Balder Balder GAAT ER OP UIT H et was die ene nacht van het jaar dat de tijd stil lijkt te staan voor het merendeel van de mensen, maar voor EEN persoon ging die nog altijd veel te snel. Er was nooit genoeg tijd

Nadere informatie

D Artagnan gaat naar Parijs

D Artagnan gaat naar Parijs D Artagnan gaat naar Parijs Artagnan reed op zijn oude paard, een uitgeputte knol met een trieste blik. Ook al was zijn paard op zijn minst vreemd te noemen en ook al waren de kleren die hij droeg verbleekt,

Nadere informatie

Ik ga je wat vertellen, je hoeft alleen maar te volgen wat ik zeg, mijn stem is nu het enige wat voor jou belangrijk is om te volgen.

Ik ga je wat vertellen, je hoeft alleen maar te volgen wat ik zeg, mijn stem is nu het enige wat voor jou belangrijk is om te volgen. Oefening 1: Nodig: 2 personen en een boom of een huisdier: Zoek een plek op bij een boom of in de buurt bij je paard of ander huisdier waar je even niet gestoord wordt en veilig even je ogen dicht kunt

Nadere informatie

Op een avond besloot Dolfje naar de dierentuin te gaan. Er stond een mooie volle maan aan de hemel, dus Dolfje was geen gewone jongen.

Op een avond besloot Dolfje naar de dierentuin te gaan. Er stond een mooie volle maan aan de hemel, dus Dolfje was geen gewone jongen. 6-9 jaar Dolfje Weerwolfje en de verdwenen dierentuindieren Op een avond besloot Dolfje naar de dierentuin te gaan. Er stond een mooie volle maan aan de hemel, dus Dolfje was geen gewone jongen. Hij had

Nadere informatie

Verhalen uit een ander rijk

Verhalen uit een ander rijk Verhalen uit een ander rijk Ana-Magdalena Zainea www.anderssamen.nl www.ana-magdalena.nl Titel: Verhalen uit een ander rijk Auteur: Ana-Magdalena Zainea Correctie: Bart Renaer en Dorien Ruben Illustraties

Nadere informatie

Bijlage 1: Luchtpost voor de kerstman van Brigitte Weninger. Luchtpost voor de kerstman 1

Bijlage 1: Luchtpost voor de kerstman van Brigitte Weninger. Luchtpost voor de kerstman 1 Bijlage 1: Luchtpost voor de kerstman van Brigitte Weninger Luchtpost voor de kerstman 1 Martijn en zijn moeder woonden in een dorpje hoog in de bergen. Ze waren arm. Martijn had geen vader. Martijns moeder

Nadere informatie

Een nieuwe vriendin, een nieuw tijdperk

Een nieuwe vriendin, een nieuw tijdperk Een nieuwe vriendin, een nieuw tijdperk Ruud Macco De kieren van de deur lichtten oogverblindend op. De radio viel uit. De klap kwam zo n halve minuut later. Toen ik wakker werd, was het stil en donker.

Nadere informatie

Het paaltje van Oosterlittens Er stond weer een pot met bonen! Elke avond kreeg de schoenmaker van Oosterlittens bonen te eten. Maar de schoenmaker

Het paaltje van Oosterlittens Er stond weer een pot met bonen! Elke avond kreeg de schoenmaker van Oosterlittens bonen te eten. Maar de schoenmaker Het paaltje van Oosterlittens Er stond weer een pot met bonen! Elke avond kreeg de schoenmaker van Oosterlittens bonen te eten. Maar de schoenmaker klaagde nooit. Hij was te arm om vlees te kopen. Elke

Nadere informatie

Copyright Tekst 2013 Linda Dielemans Copyright 2013 The House of Books, Vianen/Antwerpen

Copyright Tekst 2013 Linda Dielemans Copyright 2013 The House of Books, Vianen/Antwerpen LINDA DIELEMANS Copyright Tekst 2013 Linda Dielemans Copyright 2013 The House of Books, Vianen/Antwerpen Omslag: Wil Immink Design Binnenwerk: ZetSpiegel, Best ISBN 978 90 443 4027 3 ISBN e-book: 978 90

Nadere informatie

14 God ging steeds voor hen uit, overdag in een wolk, s nachts in licht en vuur.

14 God ging steeds voor hen uit, overdag in een wolk, s nachts in licht en vuur. Psalmen Psalm 78 1 Een lied van Asaf. De lessen van het verleden Luister allemaal naar mijn woorden. Luister goed, want ik wil jullie iets leren. 2 Wijze woorden wil ik spreken, wijze woorden over het

Nadere informatie

Sander Kloet. Elisha Mercelina. Het zwarte meer

Sander Kloet. Elisha Mercelina. Het zwarte meer Sander Kloet koud zo voelt het hier. kil ik weet niet waar het vandaan komt het is geen kou. het is angst. angst voor de wereld angst voor de dag van morgen bang dat we dingen vergeten bang dat we dingen

Nadere informatie

www.queridokinderboeken.nl

www.queridokinderboeken.nl www.queridokinderboeken.nl Copyright 2013 Joke van Leeuwen Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt, in enige vorm of op welke wijze ook, zonder voorafgaande schriftelijke

Nadere informatie

Door het raam ziet ze Bea, de benedenbuurvrouw. Ze veegt de sneeuw weg van het pad voor de flat. Uitslover, denkt Alice.

Door het raam ziet ze Bea, de benedenbuurvrouw. Ze veegt de sneeuw weg van het pad voor de flat. Uitslover, denkt Alice. Alice ligt in bed. Heel langzaam wordt ze wakker. Haar lichaam ontspannen, haar hoofd leeg. De vertrouwde geur van haar man Jules hangt in de slaapkamer. Een geur van alcohol, nootmuskaat en oude man.

Nadere informatie

DE INBREKER Rikus Koops 2014

DE INBREKER Rikus Koops 2014 DE INBREKER Rikus Koops 2014 In de dagen dat ik nog een jongeman was, werd ik geregeld wakker in een vreemd bed of op een onbekende bank. Na verloop van tijd had ik er een gewoonte van gemaakt om na het

Nadere informatie

Hij vliegt. Zal hij? Zal hij vliegen?

Hij vliegt. Zal hij? Zal hij vliegen? De avond valt als een rotsblok. We maken vuur om de dieren af te schrikken. De grote maan dompelt alles in een zilverkleurig licht het zal nu niet lang meer duren voor ik naar huis terug mag; voor het

Nadere informatie

De jongen weet dat hij niet in slaap moet vallen. Want dan zullen dieven zijn spullen stelen. Ook al is het nog zo weinig wat hij heeft.

De jongen weet dat hij niet in slaap moet vallen. Want dan zullen dieven zijn spullen stelen. Ook al is het nog zo weinig wat hij heeft. In Kanton, China Op de hoek van twee nauwe straatjes zit een jongen. Het is een scheepsjongen, dat zie je aan zijn kleren. Hij heeft een halflange broek aan, een wijde bloes en blote voeten. Hij leunt

Nadere informatie

Een Berbers dorp. Mijn zussen en ik mochten van mijn vader naar school. Meestal mochten alleen jongens naar school.

Een Berbers dorp. Mijn zussen en ik mochten van mijn vader naar school. Meestal mochten alleen jongens naar school. Een Berbers dorp Ik ben geboren en opgegroeid in het noorden van Marokko. In een buitenwijk van de stad Nador. Iedereen kent elkaar en altijd kun je bij de mensen binnenlopen. Als er feest is, viert het

Nadere informatie

Oud wit Prins de Vos. Ik wil je.

Oud wit Prins de Vos. Ik wil je. Oud wit Prins de Vos Ik wil je. Het is het eerste berichtje dat ik vandaag van hem ontvang. De uren waarin het stil blijf zijn ondragelijk. Pas als ik de trilling in mijn broekzak voel begint mijn hart

Nadere informatie

Johanna Kruit. Gedichten, geïnspireerd door bomen. Geheimen

Johanna Kruit. Gedichten, geïnspireerd door bomen. Geheimen 1 Gedichten, geïnspireerd door bomen Geheimen In het donker huizen bomen die overdag gewoner zijn. Wij slaan de bochten van een pad mee om en gaan, ontkomen aan het licht af op geheimen.kleine geluiden

Nadere informatie

Het kasteel van Dracula

Het kasteel van Dracula Uit het dagboek van Jonathan Harker: Het kasteel van Dracula 4 mei Eindelijk kom ik bij het kasteel van Dracula aan. Het kasteel ligt in de bergen. Er zijn geen andere huizen in de buurt. Ik ben moe. Het

Nadere informatie

wat is dat eigenlijk? Denk mee over acht grote vragen

wat is dat eigenlijk? Denk mee over acht grote vragen Geloven, wat is dat eigenlijk? Denk mee over acht grote vragen pagina 10 Hoe is de wereld ontstaan? pagina 26 Waarom bestaat de mens? pagina 42 Wat is geloven? pagina 58 Wie is God? pagina 74 Waarom heeft

Nadere informatie

-23- Geen medelijden

-23- Geen medelijden -22- Graniet Hoeveel keer was de vrachtwagen al gestopt? Innocent was de tel kwijtgeraakt. Telkens als de truck halt hield, werden er een paar jongens naar binnen geduwd. Maar nu bleef de deur van de laadruimte

Nadere informatie

Voor Cootje. de vuurtoren

Voor Cootje. de vuurtoren Voor Cootje de vuurtoren De Koos Meinderts vuurtoren Lemniscaat & Annette Fienieg Nederlandse rechten Lemniscaat b.v. Rotterdam 2007 isbn 978 90 5637 909 4 Tekst: Koos Meinderts, 2007 Illustraties: Annette

Nadere informatie

Hij had dezelfde soort helm op als in het beeld vooraf...2 Mijn vader was verbaasd dat ik alles wist...3 Ik zat recht overeind in mijn bed te

Hij had dezelfde soort helm op als in het beeld vooraf...2 Mijn vader was verbaasd dat ik alles wist...3 Ik zat recht overeind in mijn bed te Hij had dezelfde soort helm op als in het beeld vooraf...2 Mijn vader was verbaasd dat ik alles wist...3 Ik zat recht overeind in mijn bed te kijken...4 De mensenmenigte opende zich in het midden...5 Toen

Nadere informatie

Het verhaal van. de bomen

Het verhaal van. de bomen Het verhaal van de bomen 24 Mr finney liep fluitend het bos in. Hij snoof een paar keer heel diep. Niets ruikt lekkerder dan een bos waar het net geregend heeft! Pinky Pepper zou het hier vast mooi vinden.

Nadere informatie

Het tweede avontuur van Broer Vos en Broer Konijn

Het tweede avontuur van Broer Vos en Broer Konijn Het tweede avontuur van Broer Vos en Broer Konijn Oom Remus bron. Z.n., z.p. ca. 1950 Zie voor verantwoording: http://www.dbnl.org/tekst/remu001twee01_01/colofon.php 2010 dbnl / erven J.C. Harries 2 [Het

Nadere informatie

David Grossman Uit de tijd vallen

David Grossman Uit de tijd vallen David Grossman Uit de tijd vallen Een verhaal in stemmen Vertaling Ruben Verhasselt Cossee Amsterdam stadschroniqueur: Als ze s avonds aan tafel zitten te eten, verandert plots het gezicht van de man.

Nadere informatie

Inhoud. Een nacht 7. Voetstappen 27. Strijder in de schaduw 51

Inhoud. Een nacht 7. Voetstappen 27. Strijder in de schaduw 51 Inhoud Een nacht 7 Voetstappen 27 Strijder in de schaduw 51 5 Een nacht 6 Een plek om te slapen Ik ben gevlucht uit mijn land. Daardoor heb ik geen thuis meer. De wind neemt me mee. Soms hierheen, soms

Nadere informatie

Ik ben maar een eenvoudige ezel, maar ik wil je graag een mooi verhaal vertellen

Ik ben maar een eenvoudige ezel, maar ik wil je graag een mooi verhaal vertellen De ezel van Bethlehem Naar een verhaal van Jacques Elan Bewerkt door Koos Stenger Ik ben maar een eenvoudige ezel, maar ik wil je graag een mooi verhaal vertellen over iets wat er met me gebeurd is. Het

Nadere informatie

Gijsje zonder staart geschreven door Henk de Vos (in iets gewijzigde vorm) Er was eens een klein lief konijntje, dat Gijs heette. Althans, zo noemden

Gijsje zonder staart geschreven door Henk de Vos (in iets gewijzigde vorm) Er was eens een klein lief konijntje, dat Gijs heette. Althans, zo noemden Gijsje zonder staart geschreven door Henk de Vos (in iets gewijzigde vorm) Er was eens een klein lief konijntje, dat Gijs heette. Althans, zo noemden zijn ouders hem, maar alle andere konijntjes noemden

Nadere informatie

Het Verloren Ei. Geschreven door. Judie McEwen www.rogueartistsspeak.blogspot.com. Illustraties van. Dick Rink www.blog.dickrink.

Het Verloren Ei. Geschreven door. Judie McEwen www.rogueartistsspeak.blogspot.com. Illustraties van. Dick Rink www.blog.dickrink. Het Verloren Ei Geschreven door Judie McEwen www.rogueartistsspeak.blogspot.com Illustraties van Dick Rink www.blog.dickrink.nl Copyright 2011 Uil was net wakker geworden uit zijn dagelijkse middag dutje,

Nadere informatie

Een greep uit een presentatieviering met als thema: Licht zijn voor anderen

Een greep uit een presentatieviering met als thema: Licht zijn voor anderen Een greep uit een presentatieviering met als thema: Licht zijn voor anderen Openingstekst: (Door een ouder en kind) A. Zeg zou jij het licht aandoen? Je moet opschieten, want het is bijna tijd. Dadelijk

Nadere informatie

Spotvogel.qxp 16-02-2009 15:08 Pagina 5

Spotvogel.qxp 16-02-2009 15:08 Pagina 5 Spotvogel.qxp 16-02-2009 15:08 Pagina 5 Het is tijd voor mijn geest om te ruien. Er valt veel te zeggen voor het schrijven met een veerpen, hoe geaffecteerd ook: met dode veren brengt men woorden tot leven.

Nadere informatie

Tik-tak Tik-tak tik-tak. Ik tik de tijd op mijn gemak. Ik haast me niet zoals je ziet. Tik-tak tik-tak, ik denk dat ik een slaapje pak.

Tik-tak Tik-tak tik-tak. Ik tik de tijd op mijn gemak. Ik haast me niet zoals je ziet. Tik-tak tik-tak, ik denk dat ik een slaapje pak. Tik-tak - Lees het gedicht tik-tak voor. Doe dit in het strakke ritme van een langzaam tikkende klok: Tik - tak - tik - tak Ik tik - de tijd - op mijn - gemak. Enzovoort. - Laat de kinderen vrij op het

Nadere informatie

De kerker met de vijf sloten. Crista Hendriks

De kerker met de vijf sloten. Crista Hendriks De kerker met de vijf sloten Crista Hendriks Schrijver: Crista Hendriks Coverontwerp: Pluis Tekst & Ontwerp ISBN: 9789402126112 Crista Hendriks 2014-2 - Voor Oscar... zonder jou zou dit verhaal er nooit

Nadere informatie

veeg de tranen van me weg. Ik kijk nog eens rond en er valt een hoop spanning van me af. Er komt zelfs een kleine glimlach op me gezicht terug.

veeg de tranen van me weg. Ik kijk nog eens rond en er valt een hoop spanning van me af. Er komt zelfs een kleine glimlach op me gezicht terug. Het DOC Ik kruip in één van de buikpijn terwijl ik in bed lig. Mijn gedachten gaan uit naar de volgende dag. Ik weet wat er die dag staat te gebeuren, maar nog niet hoe dit zal uitpakken. Als ik hieraan

Nadere informatie

Ahlberg en Tellegen 13-12-11 14:29 Pagina 1. Brieven aan bijna niemand anders

Ahlberg en Tellegen 13-12-11 14:29 Pagina 1. Brieven aan bijna niemand anders Ahlberg en Tellegen 13-12-11 14:29 Pagina 1 Brieven aan bijna niemand anders Ahlberg en Tellegen 13-12-11 14:29 Pagina 2 ander werk van toon tellegen Theo Thijssenprijs 1997 Hendrik de Vriesprijs 2006

Nadere informatie

Krabbie Krab wordt Kapper

Krabbie Krab wordt Kapper E-boek Geschreven en Vormgeving Esther van Duin Copyright Esthers Atelier www.esthersatelier.nl email info@esthersatelier.nl Krabbie Krab wordt Kapper Krabbie krab was een kunstenaar. Hij maakte beelden

Nadere informatie

Verhaal: Jozef en Maria

Verhaal: Jozef en Maria Verhaal: Jozef en Maria Er was eens een vrouw, Maria. Maria was een heel gewone jonge vrouw, net zo gewoon als jij en ik. Toch had God haar uitgekozen om iets heel belangrijks te doen. Iets wat de hele

Nadere informatie

LES 4. Handelingen 12:1-19; Van Jeruzalem tot Rome: Verlost uit de gevangenis blz.109-116

LES 4. Handelingen 12:1-19; Van Jeruzalem tot Rome: Verlost uit de gevangenis blz.109-116 LES 4 Handelingen 12:1-19; Van Jeruzalem tot Rome: Verlost uit de gevangenis blz.109-116 De boodschap God hoort en verhoort onze gebeden voor elkaar. Leertekst: Terwijl Petrus onder zware bewaking zat

Nadere informatie

JAN STEVENS. Voorjaarsdroom. De Wielewaal" Dordrecht 1945

JAN STEVENS. Voorjaarsdroom. De Wielewaal Dordrecht 1945 JAN STEVENS Voorjaarsdroom De Wielewaal" Dordrecht 1945 r JAN STEVENS 4 Voorjaarsdroom De Wielewaal" Dordrecht 1945 voor Minke « Die lentemorgen, vroeg - ben ik door de boomgaard gegaan en het was of

Nadere informatie

Annelie David. Machandel. gedichten

Annelie David. Machandel. gedichten Annelie David Machandel gedichten Annelie David MACHANDEL Gedichten Muitgeverij m armer Mmarmer Mmarmer M voor Maralina inhoud jacht 14 ik heb meer armen dan nodig 15 konijn 16 woud 18 droom 19 in de middagzon

Nadere informatie

OP BEZOEK BIJ BARON GEENWEGGE VAN TERUG

OP BEZOEK BIJ BARON GEENWEGGE VAN TERUG ar pla xce m Gr ati se OP BEZOEK BIJ BARON GEENWEGGE VAN TERUG OP BEZOEK BIJ BARON GEENWEGGE VAN TERUG WIL JIJ HET HELE (VOORLEES) VERHAAL GRAAG LEZEN? Je krijgt Op bezoek bij baron Geenwegge van Terug

Nadere informatie

Het. Boekenliefje. Helen Docherty & Thomas Docherty. Clavis

Het. Boekenliefje. Helen Docherty & Thomas Docherty. Clavis Het Boekenliefje Helen Docherty & Thomas Docherty Clavis Het Boekenliefje Helen Docherty & Thomas Docherty 3 Precies op dat moment kwam een klein wezentje het dorp binnengevlogen. Het werd langzaam donker

Nadere informatie

De zolder van opa Groepen 3-4-5

De zolder van opa Groepen 3-4-5 De zolder van opa Groepen 3-4-53 Inhoud 1 Kinderboekenweek 3 2 Op de zolder 4 3 De stoof 5 4 Het leesplankje 6 5 De Keulse pot 7 6 De tol 8 7 De foto 9 8 De koffiemolen 10 9 De schaatsen 11 10 Nog een

Nadere informatie

Tijdens het brainstormen en bedenken kwamen de vele dieren voorbij die op ons pad zijn gekomen gedurende al die jaren in vooral Bosnië.

Tijdens het brainstormen en bedenken kwamen de vele dieren voorbij die op ons pad zijn gekomen gedurende al die jaren in vooral Bosnië. De kalender is niet zomaar ontstaan, er zitten verhalen aan ieder thema. De thema's zijn allemaal zorgvuldig uitgewerkt, we wilden een zo compleet mogelijk beeld neerzetten. Tijdens het brainstormen en

Nadere informatie

Een buik van wol. Tom! Tom! Cato kwam hard aan rennen. En zei: vandaag word mevr. Catharina. 90 jaar en ik wil haar een heel mooi cadeau

Een buik van wol. Tom! Tom! Cato kwam hard aan rennen. En zei: vandaag word mevr. Catharina. 90 jaar en ik wil haar een heel mooi cadeau Een buik van wol. Tom! Tom! Cato kwam hard aan rennen En zei: vandaag word mevr. Catharina 90 jaar en ik wil haar een heel mooi cadeau Geven. Ja maar wat zei Tom. Umm wacht ik Weet het zei Cato een herinnering.

Nadere informatie

e klok had twaalf geslagen in de metropool

e klok had twaalf geslagen in de metropool D e klok had twaalf geslagen in de metropool Ratstad. De zon scheen stralend op de duizenden wolkenkrabbers, spitsen en torens van het financiële hart van de stad. Aan de voet van deze grote gevaartes

Nadere informatie

Ze neemt nog een slok van haar rum-cola. Even lijkt het alsof de slok weer omhoogkomt.

Ze neemt nog een slok van haar rum-cola. Even lijkt het alsof de slok weer omhoogkomt. Manon De muziek dreunt in haar hoofd, haar maag, haar buik. Manon neemt nog een slok uit het glas dat voor haar staat. Wat was het ook alweer? O ja, rum-cola natuurlijk. Een bacootje noemen de jongens

Nadere informatie

Sindbad. De Vier Windstreken

Sindbad. De Vier Windstreken Nieuwsgierig naar de wereld achter de horizon, vertrekt Sindbad op een schip naar Oost-Indië. Hij bevaart alle zeeën en oceanen waar de zon op schijnt en beleeft de meest fantastische avonturen. Hongerige

Nadere informatie

Inhoud Slaapkamer 6 Opwarming 8 Een jaar later 10 Genoeg 12 Terrorist 14 Geheim 16 Olie 20 R.O.A. 23 Betty 26 Vertrouwen 29 Feiten 32 G.O.F. 35 Protest 38 Warm 42 Reuzenmachine 44 Een bewaker! 47 Terrorist?

Nadere informatie

Lene Kaaberbøl. De wilde heks. De vuurproef

Lene Kaaberbøl. De wilde heks. De vuurproef Lene Kaaberbøl De wilde heks De vuurproef Lene Kaaberbøl De wilde heks De vuurproef Vertaald door Corry van Bree www.lannoo.com Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd,

Nadere informatie

KOPIEERBLADEN. THEMA 5: Ik wil ridder worden! Plantyn - TotemTaal - Thema 5: ik wil ridder worden!

KOPIEERBLADEN. THEMA 5: Ik wil ridder worden! Plantyn - TotemTaal - Thema 5: ik wil ridder worden! KOPIEERBLADEN THEMA 5: Ik wil ridder worden! 97 97 Wat moet je doen om ridder te worden? Vind je dit goed? Moet er nog iets bij? Als je de opdrachten hier goed uitvoert, krijg je een ridderdiploma. Page

Nadere informatie

Dit verhaal gaat over een schat, die je overal kunt vinden : zowel hier als daar, zowel vroeger als nu. Een schat zo rijk als het leven zelf, die

Dit verhaal gaat over een schat, die je overal kunt vinden : zowel hier als daar, zowel vroeger als nu. Een schat zo rijk als het leven zelf, die Er zit een schat verborgen in jezelf Dit verhaal gaat over een schat, die je overal kunt vinden : zowel hier als daar, zowel vroeger als nu. Een schat zo rijk als het leven zelf, die toont hoe het zijn

Nadere informatie

Spreekbeurt Dag. Oglaya Doua

Spreekbeurt Dag. Oglaya Doua Spreekbeurt Dag Oglaya Doua Ik werd wakker voordat m n wekker afging. Het was de dag van mijn spreekbeurt. Met m n ogen wijd open lag ik in bed, mezelf afvragend waarom ik in hemelsnaam bananen als onderwerp

Nadere informatie

Natuurburen. In samenwerking met Stichting Welzijn Zorgcentra Basisscholen NME Centrum. Doel Saamhorigheid in de wijk versterken Elkaar leren kennen

Natuurburen. In samenwerking met Stichting Welzijn Zorgcentra Basisscholen NME Centrum. Doel Saamhorigheid in de wijk versterken Elkaar leren kennen Natuurburen In samenwerking met Stichting Welzijn Zorgcentra Basisscholen NME Centrum Doel Saamhorigheid in de wijk versterken Elkaar leren kennen Projectbeschrijving Ouderen en jongeren voeren samen activiteiten

Nadere informatie

Een mysterieuze uitnodiging

Een mysterieuze uitnodiging Een mysterieuze uitnodiging Het begon allemaal op een avond in september. Ik had net een nieuw artikel ingeleverd bij De Wakkere Muis, de krant van mijn broer, Geronimo Stilton. Het was een nogal eenvoudig

Nadere informatie

Gedichten en korte spreuken voor rouwbrieven en dankkaartjes.

Gedichten en korte spreuken voor rouwbrieven en dankkaartjes. Gedichten en korte spreuken voor rouwbrieven en dankkaartjes. Rust nu maar uit, je hebt je strijd gestreden. Je hebt het als een moedig man gedaan. Wie kan begrijpen hoe je hebt geleden en wie kan voelen,

Nadere informatie

TONEELSTUK Marama en de krokodillenrivier.

TONEELSTUK Marama en de krokodillenrivier. TONEELSTUK Marama en de krokodillenrivier. AKTE I Scène 1 In een Afrikaans dorpje staan wat hutjes en zijn de mensen bezig met alledaagse dingen: er wordt water gehaald, eten gemaakt, kinderen spelen buiten...

Nadere informatie

Andrea Voigt. Augustus in Parijs. Uitgeverij De Geus

Andrea Voigt. Augustus in Parijs. Uitgeverij De Geus Andrea Voigt Augustus in Parijs Uitgeverij De Geus I Loretta deed de deur open. Ze was op haar pantoffels. De roze lippenstift klonterde een beetje om haar mond en haar ogen waren zwartomlijnd. - Dat is

Nadere informatie

Bewegingsverhaal: Ritme en expressie Els Wostyn

Bewegingsverhaal: Ritme en expressie Els Wostyn PETER en de wolf Sports Media vzw Bewegingsverhaal: Ritme en expressie Els Wostyn Aansluiten bij het thema: Peter en de wolf wordt in de klas uitgewerkt. Doelgroep: derde kleuter Beginsituatie: bewegingsverhalen

Nadere informatie

Teksten van Wereldlichtjesdag 12 december 2015. Gedicht: Kaarsenlicht

Teksten van Wereldlichtjesdag 12 december 2015. Gedicht: Kaarsenlicht Teksten van Wereldlichtjesdag 12 december 2015 Gedicht: Kaarsenlicht Omdat ieder lichtje een verhaal is groter dan alle woorden van missen en dood van liefde levensgroot die we ooit spraken en hoorden

Nadere informatie

KINDEREN VAN HET LICHT

KINDEREN VAN HET LICHT KINDEREN VAN HET LICHT Verteller: Het gebeurde in een donkere nacht, heel lang geleden, dat er herders in het veld waren, die de wacht hielden over hun schapen. Zij stonden net wat met elkaar te praten,

Nadere informatie

Spekkoek. Op de terugweg praat zijn oma de hele tijd. Ze is blij omdat Igor maandag mag komen werken.

Spekkoek. Op de terugweg praat zijn oma de hele tijd. Ze is blij omdat Igor maandag mag komen werken. Spekkoek Oma heeft de post gehaald. Er is een brief van de Sociale Werkplaats. Snel scheurt ze hem open. Haar ogen gaan over de regels. Ze kan het niet geloven, maar het staat er echt. Igor mag naar de

Nadere informatie

Hoofdstuk 1 KINDERLEED

Hoofdstuk 1 KINDERLEED Hoofdstuk 1 KINDERLEED Mijn twee zusjes en ik woonden in Amsterdam in de Vrolikstraat 158. Ik weet niet meer welke etage, maar dat is niet van belang. Ik ben geboren op 4 december 1931. Mijn middelste

Nadere informatie

Een nieuw aardig prentenboek

Een nieuw aardig prentenboek Een nieuw aardig prentenboek Heinrich Hoffmann Vertaald door: W.P. Razoux bron (vert. W.P. Razoux). J. Vlieger, Amsterdam ca. 1885 Zie voor verantwoording: http://www.dbnl.org/tekst/hoff049nieu01_01/colofon.php

Nadere informatie

Spreekbeurten.info Spreekbeurten en Werkstukken http://spreekbeurten.info

Spreekbeurten.info Spreekbeurten en Werkstukken http://spreekbeurten.info Kastelen De eerste kastelen De eerste kastelen werden tussen 800 en 1000 na Christus gebouwd. In die tijd maakten de Noormannen de kusten van Europa onveilig: ze plunderden dorpen en boerderijen. De mensen

Nadere informatie

grotesk... er prat op gaan...

grotesk... er prat op gaan... SCHOOLJAAR: 2010-2011 NAAM: ONDERWERP: KLAS: 4 E 4C NR.: VAK: Nederlands DATUM: 13/05/2011 LERAAR: R.Carels 3 e TRIM./SEM. Het vat amontillado, verhaalaspecten, zegswijzen, splitsen in lettergrepen, voegwoorden

Nadere informatie

WC01 01A IK BEN EEN HEER IK BEN EEN MAN WC01 01B HIJ IS EEN MAN WC01 02A HIJ IS EEN HEER WC01 02B IK BEN EEN VROUW WC01 03A IK BEN EEN DAME

WC01 01A IK BEN EEN HEER IK BEN EEN MAN WC01 01B HIJ IS EEN MAN WC01 02A HIJ IS EEN HEER WC01 02B IK BEN EEN VROUW WC01 03A IK BEN EEN DAME IK BEN EEN MAN WC01 01A IK BEN EEN HEER WC01 01B HIJ IS EEN MAN WC01 02A HIJ IS EEN HEER WC01 02B IK BEN EEN VROUW WC01 03A IK BEN EEN DAME WC01 03B ZIJ IS EEN VROUW WC01 04A ZIJ IS EEN DAME WC01 04B ZIJ

Nadere informatie

schaduw daar waar de eenzaamheid wacht woorden die 'k overdag niet goed kan vinden fluister ik elke nacht jouw hand even op de mijne mijn stem als

schaduw daar waar de eenzaamheid wacht woorden die 'k overdag niet goed kan vinden fluister ik elke nacht jouw hand even op de mijne mijn stem als Rob De Nijs, Roman Rob de Nijs Roman Liefde is niet voor mij Als je weg wilt ga dan maar gauw ik had gehoopt dat ik tot rust kwam bij jouw maar misschien is het waar wat je zei jij bent het niet voor mij

Nadere informatie

Cursus Rust. Het Slotervaart, een ziekenhuis met ambitie KINDERGENEESKUNDE TELEFOONNUMMER 020-512 45 42

Cursus Rust. Het Slotervaart, een ziekenhuis met ambitie KINDERGENEESKUNDE TELEFOONNUMMER 020-512 45 42 Het Slotervaart, een ziekenhuis met ambitie Het Slotervaartziekenhuis, een opmerkelijk en ambitieus ziekenhuis in Amsterdam. In een informele en vertrouwde omgeving werken wij aan innovatieve medische

Nadere informatie

Suzanne Peters. Blijf bij me! liefdesroman

Suzanne Peters. Blijf bij me! liefdesroman Suzanne Peters Blijf bij me! liefdesroman Hoofdstuk 1 Katja belde aan bij het huis. Ze vond het toch wel erg spannend. Het was de tweede keer dat ze op visite ging bij de hondenfokker en deze keer zou

Nadere informatie

Uitgeverij Eenvoudig Communiceren / Lezen voor Iedereen www.eenvoudigcommuniceren.nl www.lezenvooriedereen.be

Uitgeverij Eenvoudig Communiceren / Lezen voor Iedereen www.eenvoudigcommuniceren.nl www.lezenvooriedereen.be De kloof Uitgeverij Eenvoudig Communiceren / Lezen voor Iedereen www.eenvoudigcommuniceren.nl www.lezenvooriedereen.be De kloof is het eerste deel in de spannende, twintigdelige reeks BoekenBoeien. In

Nadere informatie

Tussen koppensnellers en krokodillen

Tussen koppensnellers en krokodillen Tussen koppensnellers en krokodillen Eerste druk, mei 2012 2012 Karien van Ditzhuijzen Illustraties en coverontwerp: Anneke van de Langkruis isbn: 978-90-484-2392-7 nur: 282 Uitgever: Free Musketeers,

Nadere informatie

D e P r a a l b l o e m

D e P r a a l b l o e m De Praalbloem Drie dagen en drie nachten zingen de kinderen van het dorpshoofd voor hun vader: van het moment dat de zon opgaat tot de maan hoog aan de hemel staat. Maar hij wordt niet wakker. Zijn ogen

Nadere informatie

LATEN WE ZWEMMEN PAUL BAETEN GRONDA. kenden niets en het was warm. Ze liet het raam omlaag en keek naar buiten. Er stond zweet

LATEN WE ZWEMMEN PAUL BAETEN GRONDA. kenden niets en het was warm. Ze liet het raam omlaag en keek naar buiten. Er stond zweet LATEN WE ZWEMMEN PAUL BAETEN GRONDA WE WAREN VAN VER GEKOMEN. We kenden de lucht niet, we kenden geen straten. We kenden niets en het was warm. Ze liet het raam omlaag en keek naar buiten. Er stond zweet

Nadere informatie

De eekhoorn. œ œ œ œ œ. Ó Œ œ œ. œ œ œ œ. œ j. œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ Œ. œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ. œ J. - hoorn, de eek - hoorn eet.

De eekhoorn. œ œ œ œ œ. Ó Œ œ œ. œ œ œ œ. œ j. œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ Œ. œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ. œ J. - hoorn, de eek - hoorn eet. oktober 2010 tekst: Joke de Klerck muziek: Ton Kerkhof De eekhoorn Refrein Intro Ó Œ œ œ J œ œ œ œ eek stapelen: œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ Œ Al - hoorn, de eek - hoorn eet zich vol en rond. œ œ œ œ

Nadere informatie

IK OVERLEEFDE AUSCHWITZ

IK OVERLEEFDE AUSCHWITZ Ferenc Göndör IK OVERLEEFDE AUSCHWITZ Uitgeverij Eenvoudig Communiceren 3 Mijn vader Lang geleden kwam een jonge, joodse man naar het land Hongarije. Mohr Goldklang was zijn naam. Dat was mijn opa. Mohr

Nadere informatie

de nacht of, het spraakvermogen van de dingen en hoe ik het verloor johanna pas 2012

de nacht of, het spraakvermogen van de dingen en hoe ik het verloor johanna pas 2012 de nacht of, het spraakvermogen van de dingen en hoe ik het verloor tekst: Johanna Pas, 2012 tekeningen: Geert Pas, 2012 @ vormgeving onraad johanna pas 2012 voor de muze Slechts weinig mensen dragen hun

Nadere informatie

De gebruiker mag het werk kopiëren, verspreiden en doorgeven, onder de volgende voorwaarden:

De gebruiker mag het werk kopiëren, verspreiden en doorgeven, onder de volgende voorwaarden: Auteur: Chris Hantzen Ontwerp kaft: Leander de Goede http://www.chrishantzen.nl/ Dit werk is gepubliceerd onder een Creative Commons Naamsvermelding-NietCommercieel- GeenAfgeleideWerken 3.0 Nederland licentie.

Nadere informatie

Hoe de Koning een kater kreeg van D. blom

Hoe de Koning een kater kreeg van D. blom Hoe de Koning een kater kreeg van D. blom Na het ontbijt liepen zoals iedere morgen de koning en de koningin hun vaste rondje door de tuin. Genietend van het zonnetje en hun prachtig aangelegde tuin met

Nadere informatie

De beslissing. Aan mij zal het niet liggen, antwoordde Jens. Maar jij

De beslissing. Aan mij zal het niet liggen, antwoordde Jens. Maar jij De beslissing De winter daarvoor was de beslissing gevallen. We zaten met een glas wijn bij mijn ouders in de woonkamer en vertelden over Kreta, en ook dat we van plan waren naar Zuid- Duitsland te verhuizen.

Nadere informatie

Ankie. het meisje uit de bossen van Karoetsja. Antoon Kersten ooit geschreven voor zijn kleindochter Karin. blad 1

Ankie. het meisje uit de bossen van Karoetsja. Antoon Kersten ooit geschreven voor zijn kleindochter Karin. blad 1 Ankie het meisje uit de bossen van Karoetsja Antoon Kersten ooit geschreven voor zijn kleindochter Karin blad 1 In een ver land, wel duizend kilometer hier vandaan, woonde Angelina. Haar moeder noemde

Nadere informatie

Gemeente van onze Heer Jezus Christus, lieve mensen,

Gemeente van onze Heer Jezus Christus, lieve mensen, Gemeente van onze Heer Jezus Christus, lieve mensen, Jezus was moe. Hij had het helemaal gehad. Het begon er allemaal mee toen sommige van de schiftgeleerden zagen hoe wij, zijn leerlingen, een stuk brood

Nadere informatie

VIEREN DOOR/VOOR JONGEREN

VIEREN DOOR/VOOR JONGEREN VIEREN DOOR/VOOR JONGEREN VOORBEDE Soms moeten gebeurtenissen en dingen met naam worden genoemd. Soms moet je de dingen meer openlaten, opdat iedereen zijn eigen ervaringen erin kan herkennen. De voorbede

Nadere informatie

Stap in, herhaalde de man. De toon was vriendelijk, maar tegelijk dwingend. Vijf real, dat was wel verleidelijk... Wie wist wat die man nog meer te

Stap in, herhaalde de man. De toon was vriendelijk, maar tegelijk dwingend. Vijf real, dat was wel verleidelijk... Wie wist wat die man nog meer te De automobilist Het stoplicht sprong op rood. Met een emmer water en een doek in zijn hand rende Paco de vierbaansweg op. Bij de eerste de beste auto drukte hij de natte spons tegen het raam. Dertig seconden

Nadere informatie

Ga je mee om de wonderlijke wereld van de zintuigen te ontdekken? Linda van de Weerd

Ga je mee om de wonderlijke wereld van de zintuigen te ontdekken? Linda van de Weerd Ga je mee om de wonderlijke wereld van de zintuigen te ontdekken? 1 Linda van de Weerd Inhoud Moet je horen! 3 Trillingen 4 Luister! 5 Hard en zacht 6 Dichtbij en ver weg 7 Hoog en laag 8 Doof zijn 9 Moeilijke

Nadere informatie

3e Statie: Jezus valt voor de 1e maal onder het kruis.

3e Statie: Jezus valt voor de 1e maal onder het kruis. 1e Statie: Jezus wordt ter dood veroordeeld. De eerste plaats waar Jezus stil stond op de kruisweg, was het paleis van de Romeinse landvoogd Pontius Pilatus. De joodse leiders wilden Jezus uit de weg ruimen.

Nadere informatie

Jij bent nog onbeschreven en nog geen groot verhaal jij blaakt alleen van leven dat in jou ademhaalt.

Jij bent nog onbeschreven en nog geen groot verhaal jij blaakt alleen van leven dat in jou ademhaalt. Jij bent nog onbeschreven en nog geen groot verhaal jij blaakt alleen van leven dat in jou ademhaalt. Jij kunt geen mensen haten en doet geen ander zeer misschien ben jij het wapen waarmee ik liefde leer.

Nadere informatie

Hans Fallada. Een waanzinnig begin

Hans Fallada. Een waanzinnig begin Hans Fallada Een waanzinnig begin Roman Vertaald door Anne Folkertsma Met een nawoord van de vertaalster Cossee Amsterdam Hoofdstuk 1 De ene illusie Zodra dr. Doll in de nachten rond de grote ineenstorting

Nadere informatie

Lieve vrienden van El Manguaré,

Lieve vrienden van El Manguaré, Lieve vrienden van El Manguaré, Vanuit een overstroomd Iquitos de tweede tamtam van 2012. Twee dagen geleden schreef ik onderstaand stukje: Manguaré kampt met wateroverlast! Zoals Yolanthe in de vorige

Nadere informatie

2012 Editie v1.0 EquestrianMassage.nl F.S.A. Tuinhof. Oefeningen voor een gezond lichaam en geest

2012 Editie v1.0 EquestrianMassage.nl F.S.A. Tuinhof. Oefeningen voor een gezond lichaam en geest 2012 Editie v1.0 EquestrianMassage.nl F.S.A. Tuinhof Oefeningen voor een gezond lichaam en geest De Soldaat Dit is de eerste van de vier warming up oefeningen waarbij het doel is de hartslag te verhogen

Nadere informatie

LYRICS EP1 BEGRIJP ME NIET VERKEERD

LYRICS EP1 BEGRIJP ME NIET VERKEERD LYRICS EP1 BEGRIJP ME NIET VERKEERD Ik ken je tranen en je wensen En je drift om door te gaan Ik ken je afgunst en je twijfel En wat je denkt als je ontwaakt Ik ken je lelijkste momenten Zo donker vol

Nadere informatie