Literair internettijdschrift CIRCUMPLAUDO. nummer 67 januari/februari e jaargang

Maat: px
Weergave met pagina beginnen:

Download "Literair internettijdschrift CIRCUMPLAUDO. nummer 67 januari/februari 2014 8 e jaargang"

Transcriptie

1 Literair internettijdschrift nummer 67 januari/februari e jaargang

2 nummer 67 januari/februari e jaargang -tweemaandelijks verschijnend literair platform- Ad van der Zwart Marijke Scholten Eric Peterse Redactie Webadres Facebook Kopij kan worden ingezonden naar het bovenstaande adres. Kopij Ad van der Zwart Vormgeving website Marijke Scholten Eindredactie Eric Peterse Omslagfoto Vormgeving omslag en binnenwerk Rob den Boer Beheer facebookpagina 2014 Copyright berust bij de betreffende auteurs. Copyright Deze uitgave is zonder subsidie tot stand gekomen. 2

3 Inhoud Argibald - Cartoons 4, 7, 8, 18, 33 en 34 Karen van Soomeren - Verlaten 5 Hilde A.M. Jutte - Boom, bes, vis, vuur 18 Rob den Boer - Op Rome 19 Leo van der Sterren - Gedichten 35 3

4 Argibald 4

5 Karen van Soomeren Verlaten De schapenwolken pakten samen tot ze een allesverhullende witte deken vormden. Dertien meter beneden mijn voeten veranderden de witte koppen van de golven in rimpelingen. Minuscule zwarte beestjes kietelden mijn huid. Vertwijfeld ging ik op een groot rotsblok zitten en liet mijn benen over de rand van de helling bungelen. Ik had het vele malen meegemaakt en wist wat er ging komen. Een meeuw scheerde rakelings over mijn hoofd en landde een stukje verderop. Arrogant keek het beest over het water uit. We kunnen het hebben, zei ik. Mijn toehoorder leek niet onder de indruk en gunde me geen blik waardig. Ik keek om me heen. Op het terrein wisselden keien, kleine netelige struiken en stervend gras elkaar af. De vlakte besloeg vijftig bij twintig meter en een verlaten huis was het enige teken van menselijke bemoeienis. De weg naar de zee was een smal pad dat tussen de rotsen door kronkelde en op zeeniveau het stenenstrand ontmoette. Wat zou ik doen? Het eiland gaf en het eiland nam. Momenteel leek de schaal naar het nemen door te slaan. Ik dacht dat ik weg kon, maar wilde ik het ook? Ik voelde eiland, rook eiland, proefde eiland, hoorde eiland en zag ei- 5

6 land. Het ging nog niet zover dat ik eiland was. De gekte had nog niet toegeslagen. Tenminste, dat dacht ik. Er was niemand om het te bevestigen of te ontkennen. Een zuchtje wind trok weg, kwam terug en bleef. Het zou nog wel even duren voor het los zou barsten. Ik kon blijven zitten en het allemaal aan me voorbij laten trekken. Aan de kleine steiger in de baai lag het zeilbootje. Alles ingepakt, gereed voor vertrek. Het zag er naar uit dat het zou lukken, dat alles werkte. Het was nu of niet. Ik had de motor getest. En zelfs wanneer deze het zou begeven, zou ik mee kunnen liften op de aantrekkende, aanlandige wind. Als ik het er nu op waagde zou het me lukken. Naar de bewoonde wereld varen. Daar waar het onzinnige zinnig leek. Niet zoals hier. Hier was alles rauw en puur. Zuchtend stond ik op. Eigenlijk was er geen keus. Ik kon terugkijken op twee ongestoorde weken. Maar als ik nu niet vertrok, zou ik het noodweer af moeten wachten en zou ik morgen mijn vlucht niet halen en maandag niet op tijd op mijn werk zijn. 6

7 Argibald 7

8 Argibald 8

9 Hilde A.M. Jutte Boom, bes, vis, vuur Over de vlakte liepen ze, terug naar de anderen. Die zaten onder de overhangende rotsen bij de rivier, waar ze een kamp hadden gemaakt. Ze droegen biezen manden met bessen en bladeren. Ze spraken niet veel want ze hadden nog niet veel woorden, ze konden de vlakte en de rivier aanduiden en hadden woorden voor man, vrouw, kind, jong en oud. Verder kenden ze nog wat woorden die nodig waren voor de jacht, het vissen in de rivier of het verzamelen van bessen. Dat was het wel zo n beetje. De losse woorden werden aan elkaar geregen door hoe je erbij keek en de gebaren die je erbij maakte, armgebaren, de bewegingen van je hoofd. Daarom spraken ze s nachts ook zo weinig, bijna helemaal niet. Als je elkaar niet kon zien, dan was het moeilijk te begrijpen wat iemand bedoelde, zo zonder gebaren en gezichtsuitdrukking. Ze liepen daar in al hun naaktheid, de man en de vrouw. Ze hadden nog geen weet van kleren en hadden daarom ook geen woord voor naakt nodig en niemand nam er aanstoot aan. Er waren toen ook nog niet zo heel erg veel mensen om ergens aanstoot aan te nemen. De groepjes die er waren, leefden wijd en zijd verspreid. Om hun handen vrij te houden, hadden de man en de vrouw de manden aan taaie lia- 9

10 nen om hun schouders gehangen. De man droeg een lange stok, de vrouw een korte. Die stokken hadden ze om zichzelf te verdedigen tegen grote dieren, niet zozeer tegen mensen van een andere groep. Er waren zo weinig andere groepen dat als je die eens tegenkwam, iedereen blij was en danste en seks met elkaar had. De man keek voortdurend spiedend om zich heen, maar de vrouw was er met haar gedachten niet bij. Tijdens hun tocht hadden ze een spleet in de grond gezien waaruit een damp omhoog kwam. De warmte van die damp had haar aangetrokken, maar de kwalijke geur had haar terug doen deinzen. Ze had niet goed geweten wat te doen. De man had toen paniekerig gedaan en haar daar weggesleurd. Ze hadden hun bessen en bladeren verderop gezocht. Ze had zijn paniek niet goed begrepen, ze hadden nog geen woorden voor gevaar, gif of zwaveldamp. En ze kon hem niet uitleggen wat er nou zo prettig was aan de warmte die de damp had afgegeven. Ze verschoof wat aan het blad op haar schouder, dat haar huid moest beschermen tegen het snijden en schuren van de liaan, de mand was zwaar van bessen. Ze dacht aan die andere keer dat ze zulke warmte had gevoeld, ze was nog maar een kind. Ze hadden door een bos gelopen, op hun hoede want de lucht was zwaar geweest en er hadden steeds dieren langs hen heen gerend, steeds dezelfde kant op. Tot ze plots vlakbij geknetter hadden gehoord, ze waren een bosbrand tegemoet gelopen! Ze was blijven staan om de warme gloed te voelen en naar de wriemelende vlammen te kijken. Ook toen was ze meegesleurd, weg daar vandaan. Ook toen had ze het allemaal niet goed begrepen. Je zou dat moeten kunnen uitleggen; waarom je dingen deed. Daar zouden woor- 10

11 den voor moeten zijn. De man stootte een kreet uit en wees met zijn stok naar een stel bomen. Dat waren de bomen die aan de overkant van de rivier stonden, dat betekende dat ze niet ver meer hoefden. Ze was moe van het sjouwen en lette daardoor meer op de bomen die daar verlokkelijk het einde van hun tocht beloofden, dan op de grond. Ze zag het kuiltje in de grond helemaal niet. Ze zette haar voet op de rand van het kuiltje, de voet schoof weg, haar enkel maakte een rare knik. Omdat ze haar best deed de mand met bessen recht te houden, viel ze raar op haar zij. De pijn sneed door haar enkel en ze schreeuwde van schrik en pijn, maar de mand bleef rechtop, ze verloor maar een paar bessen. De man zette snel zijn mand neer en knielde bij haar. Ze wees op haar pijnlijke enkel, hij betastte die voorzichtig. Ze schrok een beetje terug voor zijn aanrakingen maar liet ze wel toe. Ze wisten niet goed wat er met de enkel was, omdat ze nog zo weinig woorden hadden, was het moeilijk om kennis te delen. Je moest alles eerst eens zelf meemaken. De man voelde of de botten in het onderbeen nog heel leken, dat ging niet erg zachtzinnig en ze schreeuwde weer van pijn. Maar de enkel leek niet gebroken en hij hielp haar overeind, gaf haar haar mand weer aan. Het laatste stuk moest hij haar ondersteunen, ze kon op haar enkel die nu snel dik werd, niet staan of lopen. Het groepje mensen waar ze bij terugkwamen, was blij met de bessen en bladeren, er was wat te eten. Ze hadden al een tijdje geen kudde dieren gezien en het vissen had die dag weinig opgeleverd. Ze waren niet zo blij met de zere enkel. 11

12 Ze wilden verder, op zoek naar de kuddes, maar dan zouden ze haar achter moeten laten. Dat wilden ze nou ook weer niet, ze was goed in het vinden van bessen. Iedereen riep door elkaar, dat deden ze altijd. Je zei eigenlijk nooit iets tegen iemand speciaal, altijd tegen iedereen die er was, en bij voorkeur allemaal tegelijk. Na veel geroep en drukte, besloten ze het hun god te vragen. Of hun goden. Dat wisten ze zelf ook niet precies. Omdat de oudste van de groep de oudste was, kende die de god of goden al het langst, dus het leek iedereen het beste als Oudste het ging vragen. Oudste liep wat bij de groep weg en ging een eindje verderop bij het water staan. Niet om het één of ander, het was helemaal niet de gewoonte dat je je afzonderde, maar daar hoorde ze het geroep en geschreeuw van de anderen niet zo, daar zou ze het antwoord van de god eerder horen. Ze keek over het water, het zonlicht speelde op het kabbelende water, ze raakte een beetje licht in het hoofd door het bewegelijke spel van glinsteringen. Het leek het goede moment en ze riep over het water naar de god of goden. Er kroop een wolk voor de zon, de schitteringen op het water verdwenen en het werd killer. Dit moest wel een teken zijn. Ze keek naar beneden en zag haar eigen spiegelbeeld, vervormd door de rimpelingen in het stromende water. Dat was vast de god die contact zocht. Oudste knielde neer en nam wat modder in haar handen, van de bodem van de rivier. Door haar gewoel in het water werd de weerspiegeling nog sterker vervormd. Daardoor wist ze nu zeker wat er moest gebeuren. Ze nam de modder mee in haar handen en bracht deze naar de vrouw met de zere enkel. Ze smeerde de modder op de zere 12

13 enkel en floot er zachtjes bij. De groep was stil. We blijven hier, de kuddes zullen naar ons toe komen, hier kunnen ze de rivier over. Dat kon iedereen wel geloven, de rivier was hier wel breed, maar de oevers waren niet steil en het water was er ondiep. De groep begon weer door elkaar te roepen, tevreden over het besluit en vol bewondering over de daadkracht van hun Oudste. De koele modder verlichtte de pijn in de enkel, de zwelling nam af. En toen de modder opdroogde, werd het moeilijk om de enkel te bewegen, dus bleef de vrouw met de zere enkel zitten waar ze zat. Ze zat er de volgende ochtend nog, toen iedereen eropuit trok. De anderen hadden eerst biezen voor haar verzameld, dan kon ze manden vlechten terwijl ze wachtte tot ze weer kon lopen. Zo gingen drie dagen voorbij, ze vlocht manden en sleep punten aan stokken terwijl de anderen bessen en bladeren verzamelden, vissen vingen, of kleine dieren die zich schuil hielden in het hoge gras op de vlakte. De vierde dag was anders, de ochtendmist bleef lang hangen boven de rivier, de hemel bleef de hele dag vol van wolken en later stak er een kille wind op. De mensen op de vlakte hielden zich warm door veel te lopen en te springen, maar zij zat hier maar stil en huiverde. Haar handen zochten een scherpe steen om de stokken mee te slijpen, de steen die ze de vorige dag had gebruikt, was eerst gebarsten en later in stukken gevallen. Ze vond geen nieuwe steen met een scherp randje dus probeerde ze er zelf één te maken door twee stenen langs elkaar te schampen. Er vlogen geen stukjes vanaf, wat ze ook pro- 13

14 beerde, maar ze kreeg het wel wat warmer. Daarom ging ze er maar mee door. Op een gegeven moment spatten er vonkjes van de stenen als ze ze tegen elkaar sloeg. Vol verbazing keek ze wat er gebeurde. Om het nog eens te zien, sloeg ze de stenen nog eens op dezelfde manier tegen elkaar. Ze vonkten weer. Ze deed het nog eens en nog eens. Na een paar keer vloog er een vonk in een hoopje biezen dat naast haar lag, dat vatte vlam. Ze bleef stil zitten, voelde de warme gloed van de vlammetjes. Nu was er niemand om haar weg te sleuren, ze kon dit vreemde verschijnsel eens goed bestuderen. Al gauw waren de biezen opgebrand, ze hinkte wat rond en maakte een nieuw hoopje biezen, sloeg de stenen weer tegen elkaar. Het duurde even voor het weer lukte en de biezen weer brandden. Ze probeerde het vuurtje gaande te houden door er andere dingen op te leggen en ontdekte dat stenen en zand niet brandden, maar takken wel, vooral de dorre. De rook prikte in haar neus en haar ogen. Een paar keer brandde ze haar vingers en een keer dreigde een net gevlochten mand vlam te vatten. Ze leerde al snel dat ze het vuur het beste tussen stenen gevangen kon houden. En dat de warme gloed bleef zolang de vlammetjes wemelden en friemelden. Ze ging zo op in haar nieuwe ontdekking dat ze niet zag dat de avondmist alweer op kwam zetten, en door de warmte van het vuur voelde ze die ook niet. Zo kwam het dat de anderen al terugkwamen en het vuur nog steeds brandde. Iedereen begon gelijk weer door elkaar te roepen, twee wilden er het vuur doven en een ander wilde haar bij de vlammen wegsleuren. Maar het lukte haar om duidelijk te maken 14

15 dat dit vuur prettig was, dat het warmte gaf. Ze liet zien dat je erbij kon staan en dat de vlammen dan niet naar je toe kwamen. Er waren er die voorzichtig voelden en al gauw merkten dat ze er hun handen konden warmen, wat fijn was op zo n kille dag. Eentje draaide zich om en probeerde of hij zijn billen ook kon warmen. Ze liet zien hoe je het vuur gaande kon houden door het hout te voeren. Anderen wilden niks weten van deze nieuwlichterij. Totdat de schemer inviel en ze, bang voor het donker, tussen de anderen wilden zitten. s Nachts doofde het vuur uit, de warmte was weg. Terwijl de rest van de groep er in de morgen weer opuitging, bleef ze weer achter, hoewel ze best al weer een beetje kon lopen. Ze had de stenen die vonken gaven bewaard en strompelde wat rond, verzamelde biezen en hout voor een nieuw vuur. Tegen de avond had ze het nieuwe vuur brandend, toen de rest terugkwam, wilde iedereen zich warmen aan die nieuwe gloed. Dit herhaalde zich een paar dagen en omdat de zomer overging in de herfst, werd het warme vuur steeds meer op prijs gesteld. Ze begonnen woorden te maken voor warmte en gloed, vuur en vlammen en noemden de vrouw die het eerste vuur had gemaakt Vuurmaakster. Na Oudste was zij de tweede in de groep met een naam. Het voelde eerst onwennig, alsof ze iemand anders was dan de rest. Na een poosje kwamen de kuddes en zoals Oudste al had gezegd, moesten die bij hun kamp de rivier over. De vangst van vlees was goed en in de eerste herfstregens deden zij zich te goed aan de overvloed. Daarna trokken ze weg van de rivier, de kuddes achterna naar waar het warmer was. 15

16 Vuurmaakster kon onderhand weer goed lopen en droeg het geheim van het vuur mee. Al gauw bleek het onhandig dat alleen Vuurmaakster vuur kon maken. Ze hadden haar ook nodig om bessen te zoeken. Omdat Oudste en Vuurmaakster de enige waren met namen, moesten zij maar zeggen hoe het verder moest. Oudste en Vuurmaakster zonderden zich af van de rest om met hun tweeën te kunnen praten. Ze besloten dat er meer woorden moesten komen, dan kon Vuurmaakster de anderen uitleggen hoe je vuur maakte. Het duurde even, het was moeilijk om nieuwe woorden te maken, en vooral was het moeilijk voor de anderen om de nieuwe woorden te begrijpen. Maar toch lukte het en eerst konden er drie vuur maken, toen vijf en toen de hele groep. Ze begonnen steeds meer over het vuurmaken te ontdekken, hoe je stenen kon herkennen die vonken konden slaan bijvoorbeeld, en dat nat hout niet wou branden, en hoe handig droog mos was. En bij elke ontdekking maakten ze nieuwe woorden om er de anderen over te vertellen. Jaren later was op een dag een vuur dat Vuurmaakster had gemaakt zo goed gelukt, dat het een heel eind de nacht in bleef branden. Oudste en nog wat anderen waren dood, Vuurmaakster was nu de oudste, nieuwe mensen waren geboren. De doden hadden ze begraven op de vlakte, dat was zo de gewoonte bij hen. De nacht dat het vuur lang bleef branden ontdekten ze dat het vuur niet alleen warmte gaf, maar ook licht in de duisternis. Ze konden voor het eerst in de nacht elkaars gezichten zien. Een man begon zomaar te praten, in de kring rond het vuur, en iedereen begreep hem, want ze konden zijn gezicht zien, en welke gebaren hij 16

17 maakte. De groep zoemde onrustig. Men begon een beetje geschrokken te brommen. Ze wisten niet goed wat er gebeurde. De vrouw die naast de man zat, zei wat en haar begrepen ze ook. De gloed van het vuur liet zien hoe ze erbij keek. Vuurmaakster maakte het vuur uit, hier moest ze eerst over nadenken, wat er nu allemaal gebeurde was zo nieuw, het moest niet uit de hand lopen. Na een tijdje gebeurde het weer, een vuur was goed gelukt en brandde nog heel lang in de nacht. Eerst had iedereen stil gezwegen, een beetje bangig. Maar Vuurmaakster bleef het vuur nieuwe takken voeren, ze wilde dat er weer iemand ging praten. Toen dat uiteindelijk gebeurde, bleek dat gewoon te kunnen. De aarde spleet niet open, het onweer barstte niet los. Vuurmaakster keek aandachtig in het flakkeren van de vlammen, het leek of hun god in de vlammen zat en zei dat het goed was zo. Daarom maakte ze het vuur nu niet uit. Er begon nog iemand wat te vertellen. En weer gebeurde er geen rampen. Vuurmaakster maakte een bezwerend gebaar en iedereen begon te praten, maar nu één voor één. Allemaal deden ze hun zegje, jong, oud, man, vrouw. Tot de vlammen uiteindelijk doofden. 17

18 Argibald 18

19 Rob den Boer Op Rome Een enorm lawaai van banden, piepende remmen en schurend rubber deed Jantien Klutingh heftig opschrikken. In haar binnenspiegel zag ze een grote zwarte auto half op de vluchtstrook staan, met de achterkant op de rijbaan. Precies op een gevaarlijk punt aan het begin van de oprit naar de A2, die daar de brug overging. Gelukkig was er op dat moment geen ander verkeer in de buurt. Omdat de zwarte auto bleef staan, keerde Jantien haar kleine Suzuki met een ferme zwaai om en reed terug naar de plek van het ongeluk. Ze stapte uit en zag de bestuurder versuft achter het stuur zitten. Inmiddels reden er weer auto s voorbij, maar niemand stopte om te helpen, hooguit hielden de berijders even in om te kijken. Gelukkig begon de chauffeur alweer een beetje te bewegen. Jantien opende het portier en vroeg hoe het ging. Ze bleef tegen hem praten totdat hij voldoende bijgekomen was om de auto zelf veilig aan de kant te zetten. Ik was een zender aan het zoeken op de radio, legde hij uit, terwijl hij over zijn nek wreef, en toen lette ik even niet op. Stom van mij. Zal ik het alarmnummer bellen? vroeg Jantien. Misschien hebt u een dokter nodig. Nee, het gaat wel weer, zei de man, terwijl hij uit zijn 19

20 auto stapte. Het is meer de schrik, ik geloof niet dat ik gewond ben. Jantien schatte hem in de vijftig. Hij was geheel in het zwart gekleed, zijn pak, zijn overhemd met veterdas en zijn puntlaarzen. Kort geschoren, bijna wit haar, onder een zwarte hoed. Frank-Jan Heuvelmans, zei hij, terwijl hij Jantien de hand schudde. Hij liep even om de auto heen om te kijken of alles in orde was, want het was een flinke slip geweest. Wat een mooie oude wagen heeft u, zei Jantien bewonderend. De lijnvoering deed denken aan een grote vis, met een brede gewelfde bek tussen zijn ogen. De gitzwarte lak werd geaccentueerd door sierlijsten op de flanken en langs het dak. Boven de achterruit bevonden zich aan weerszijden knipperlichten. De wagen zag er smetteloos uit, net als zijn berijder. Citroën DS Pallas, bijgenaamd de Snoek, zei Heuvelmans, ik heb hem zelf uit Frankrijk geïmporteerd. Jantien keek naar binnen. Op de achterbank lag een boek, Architectuur van A-Z. Waar gaat u naartoe? vroeg ze. Op Rome. Naar Rome? Op Rome, glimlachte Heuvelmans. Voor de grap hield hij het rechterportier open. Wilt u meerijden? U bent er zo te horen nog nooit geweest. Wacht, zei Jantien. 20

21 Ze zette snel haar auto op de Park + Ride parkeerplaats en stapte daarna zonder aarzelen in. Heuvelmans was verbluft, maar zei niets. Toen hij de zaklantaarn waarmee hij de banden had geïnspecteerd terug in de kofferbak legde, zag hij door het stuk achterruit tussen de geopende kofferklep en de bagageruimte hoe Jantien haar blonde kapsel opnieuw opstak in de binnenspiegel die op het dashboard stond. Hij keek snel weer naar beneden. Rond de veertig, dacht hij, maar ze is nog jong. De spontaniteit, zomaar meegaan. Hij sloot het kofferdeksel en stapte weer in. Wanneer ga jij op reis, Jantien? vroeg Heuvelmans, terwijl hij invoegde op de A2. We zijn toch op reis? Op weg naar Rome! zei Jantien, die volkomen ontspannen in de comfortabele voorstoel zat. Ad rem, maar ook veelzeggend, dacht Heuvelmans. Iemand vraagt een reiziger gewoonlijk als eerste waar kom je vandaan? want hij is als vanzelfsprekend onderweg. Zij had hem gevraagd waar hij naartoe ging. Deze auto zweeft, merkte Jantien op. Toen we wegreden had ik het gevoel dat we opstegen. Dit model heeft een speciaal veersysteem, zei Heuvelmans. Zelfs als ik uren achter het stuur heb gezeten, stap ik nog zonder vermoeidheid uit. Dus dan kunnen we wel in een keer doorrijden naar Rome, zei Jantien. Heuvelmans vroeg of deze stad een speciale betekenis voor haar had. Jantien had geen verdere aanmoediging meer nodig om 21

22 haar levensverhaal te vertellen. Als klein meisje had ze vaak op het land naast de A2 rondgeschuifeld, in de buurt van haar ouderlijk huis. Later werden er extra rijstroken aangelegd, maar toen lag het braak en er werd maar zelden gemaaid. Er bloeiden allerlei soorten wilde bloemen, die zij plukte en meenam naar huis. Vriendinnetjes die af en toe meegingen hadden het na een paar keer wel gezien, maar Jantien voelde echt een band met dit stukje land. Het leek onontgonnen gebied dat zij naar eigen inzicht kon modelleren, al deed ze dat vooral s nachts in haar dromen. Ze zou er een huis bouwen van materialen uit de omgeving met een grote moestuin eromheen. Toen ze dat thuis tijdens het avondeten vertelde sprak haar oudste zus spottend over de Republiek Jantien en vanaf toen noemde zij haar land zo. Op school hield ze er zelfs een spreekbeurt over. Haar klasgenoten vonden het allemaal maar raar. Zou ze dan niet heel eenzaam zijn, werd er gevraagd. Nee, zei Jantien dan, want er razen de hele dag auto s en vrachtwagens langs. Daarom wilde ze later op haar land een tankstation gaan beginnen met een restaurant erbij. Hoe ging ze dat betalen, was de volgende vraag. Toen het stil bleef, lachte de klas haar genadeloos uit. De volgende dag was Jantien direct na schooltijd alweer naar de autosnelweg gegaan. Er was zoals altijd veel verkeer, maar ze kreeg er geen contact mee. Hooguit met wat kleine kinderen die vanuit de auto naar haar zwaaiden en voor ze terug kon wuiven al te ver weg waren om elkaar echt te kunnen zien. Kon ze maar meerijden met een van de auto s, liefst iedere dag een andere. Ze was nieuwsgierig naar de mensen die erin zaten, en waar ze naartoe gingen. Daarvoor 22

23 moest ze zichzelf onderdeel zien te maken van die verkeersstroom, want die zou nooit uit zichzelf bij haar republiekje stoppen. A2 stond er op het rode bordje op de vangrail. E35 op het groene bordje; dat was de snelweg van Amsterdam naar Rome, had ze in de bibliotheek opgezocht. Vanaf dat moment droomde Jantien dat ze met haar koffertje langs de weg stond te liften en dat een keurige heer in een grote auto haar meenam, op weg naar Rome. Van deze stad kende ze toen nog niet veel meer dan de Sint-Pieter en het Colosseum, waarvan ze beelden op het journaal had gezien. Het was weer eens wat anders dan de camping in Zuid-Frankrijk of het strand in Spanje waar haar klasgenoten met hun families op vakantie gingen. Zelf gingen ze meestal naar het Zwarte Woud of de Ardennen. s Avonds laat zat Jantien vaak, voordat ze ging slapen, in bed met een lijst van alle steden waar de E35 langs kwam. De weg begon in Amsterdam, liep vervolgens naar Utrecht via Arnhem naar Keulen, Frankfurt, dan naar Zwitserland, Bazel, Luzern, via de Gotthardtunnel naar Milaan, Florence en leidde dan uiteindelijk naar: Rome! Als ze op haar land was, volgde ze de auto s die passeerden. De geur van uitlaatgassen deerde haar niet. Er zaten altijd wel een paar grote wagens bij met een keurige heer aan het stuur. Iets in haar verhinderde om de vangrail over te klimmen en met opgestoken duim op de vluchtstrook te gaan staan. Gebrek aan durf was het niet. Vanaf het eerste moment dat ze kon lopen, ging ze overal naar binnen en praatte met iedereen. Haar moeder moest haar voortdurend zoeken. Misschien was de droom toen nog aanlokkelijker dan de daad. 23

24 Interessant, zei Heuvelmans. Wat is er van de droom terecht gekomen? Nog niet zoveel, antwoordde Jantien. Ik was lerares op een basisschool, maar dat was erg zwaar. Veel kinderen met een taalachterstand enzo. Dat kon ik op den duur niet meer aan. Haar gedachten dwaalden even af. Heuvelmans keek strak voor zich uit, hoewel hij keurig 100 km/u kruiste. Later ben ik op een kantoor gaan werken, vervolgde Jantien. Door de crisis ben ik die baan helaas kwijt geraakt. Nu zorg ik voor mijn moeder die weduwe is en niet goed meer kan lopen. Af en toe pas ik op de kinderen van een van mijn broers die met zijn gezin bij ons in de buurt woont. Heuvelmans vroeg zich af of ze dan wel zomaar weg kon als ze haar moeder moest verzorgen. Jantien stelde hem gerust, haar broer en schoonzus of de buren konden komen als dat nodig was. Ze keek achterom en zag het boek over architectuur weer op de achterbank liggen. Ben je architect? Nee, antwoordde Heuvelmans, maar het heeft mijn belangstelling. Het was drie uur in de middag en het verkeer stroomde goed door over de tien rijbanen op dat gedeelte van het traject. Heuvelmans vertelde dat hij voor de wegverbreding vrijwel altijd in de file had gestaan als hij van Amsterdam naar het zuiden reed of andersom. Jantien vroeg zich af waarom hij niet per vliegtuig naar Rome ging. Waarom zo n lange afstand per auto afleggen? 24

25 Wat ging hij eigenlijk in de Italiaanse hoofdstad doen? Ze wilde het hem vragen, maar Heuvelmans was haar voor. Zo kan het leven gaan, sprak hij ineens. Je ziet een feest en je bent er zelf niet bij. Hoezo, dacht Jantien, daar hadden we het nog niet over gehad. Je moet zelf het leven tot een feest maken, reageerde ze. Dat is de ellende met veel feesten, vervolgde Heuvelmans. Ze worden georganiseerd, omdat je nu eenmaal een feest geeft bij het bereiken van een bepaalde mijlpaal. De genodigden komen, omdat dit van ze wordt verwacht. Er is drank, eten, zo mogelijk een strijkje. En dan moet het ook nog gezellig worden. Wij houden het altijd eenvoudig, zei Jantien. Bij ons in de familie zit de overdaad altijd in de sfeer. Feesten worden leuker als je iedere keer iets nieuws meemaakt, zei Heuvelmans, dingen die je inspireren. Ze naderden Knooppunt Oudenrijn, waar Heuvelmans zijn weg vervolgde op de A2. Je moet eraf, waarschuwde Jantien. De E35 gaat via Arnhem. Dat weet ik, sprak Heuvelmans, maar zoals je weet zijn er meer wegen die naar Rome leiden en wij koersen op het zuiden. Zonder aankondiging verliet Heuvelmans de A2 bij de Afslag Nieuwegein en stopte na ongeveer tien minuten voor een café-restaurant, een beetje buiten de bebouwde kom. Tijd voor koffie, zei hij. 25

26 Jantien volgde hem naar binnen en Heuvelmans zocht een tafeltje uit achter in de zaak, met een bank tegen de achterwand. Zullen we niet bij het raam gaan zitten? vroeg Jantien. Het was heel erg rustig en er waren plaatsen genoeg. Nee, dan overzie ik het niet, zei Heuvelmans. Jantien wilde op een stoel tegenover Heuvelmans plaatsnemen, maar hij vroeg haar naast hem op de bank te gaan zitten. Er kwam een vrouw om de bestelling op te nemen. Ze droeg geen bedrijfskleding, waarschijnlijk was het de uitbaatster zelf. Heuvelmans complimenteerde haar uitvoerig met haar zaak en begon uit te weiden over familieleden van hem die jarenlang een restaurant hadden gehad in de buurt van Zaltbommel. Zo te horen een chique eetgelegenheid, dacht Jantien. Misschien kende mevrouw het wel, vervolgde Heuvelmans, het was tot in de verre omtrek bekend. Die mensen waren nu in Frankrijk een restaurant begonnen. Had mevrouw zijn voiture al gezien, die voor de deur stond geparkeerd? Citroën DS Pallas. Zelf geïmporteerd. Volgens de verkoper was Charles de Gaulle er nog in rondgereden. Of was het Pompidou? Enfin, in ieder geval reed hij er probleemloos in een keer mee naar zijn familie in de Dordogne, als hij daar ging logeren. Dan at hij met zijn familie in het restaurant, met Franse vrienden van hen. Allemaal mensen van niveau natuurlijk, grinnikte Jantien in zichzelf. Al gauw ging het over verse kreeft in de meest verfijnde 26

27 soort, met de beste bijpassende mousserende wijnen. De uitbaatster wist een professionele glimlach op haar gezicht te bewaren, terwijl Jantien zich vertwijfeld afvroeg wanneer Heuvelmans in de gaten zou krijgen dat hij zijn hele verhaal hooguit voor de tafeltjes zat te vertellen. Toen Heuvelmans even moest kuchen maakte de uitbaatster van de gelegenheid gebruik: Wat zal het zijn? O ja, neemt u mij niet kwalijk, zei Heuvelmans. Ik zit maar te praten. Brengt u ons de kaart alstublieft. De vrouw legde hem uit dat de keuken op dit middaguur gesloten was. Dan maar twee koffie, besliste Heuvelmans. Jantien was inmiddels in een dagdroom verzonken en schrok op toen Heuvelmans haar een por gaf. Kijk. Dit is zo n type zaak als jij op jouw landje had willen beginnen. Hoofdstructuur van stenen muren met plat dak en glazen voorgevel. Barretje erin. Vitrine met gebak. Eenvoudige kaart. Altijd hetzelfde. Geen romantiek dus, zoals in de Dordogne? zei Jantien glimlachend. De koffie werd gebracht. Romantiek is een discussie van een heel ander niveau. Daar kunnen we het een andere keer over hebben. Stel, dit was jouw zaak op jouw landje. Ik kom bij je tanken. Dan wil ik een hapje eten. Wat zie ik dan? Een volle tent met vrachtwagenchauffeurs en andere passanten. Er worden maaltijden geserveerd. Buiten staan mensen te roken. Er is ook een winkeltje. Het beeld is helder, glimlachte Heuvelmans. 27

28 Waarom heb je het niet gedaan? vroeg hij vervolgens. Daar moest Jantien over nadenken. Waarom heb je het niet gedaan? vroeg Heuvelmans, maar nu zachter, indringender. En hij wenkte de vrouw achter de bar om nogmaals twee koffie. Jantien begon uit te leggen dat haar familie verwachte dat ze zou gaan werken na de PABO. Dan een man ontmoeten, huwelijk, kinderen, net als haar zussen. Een eigen zaak was gewoon geen optie. De financiering was ook een probleem... Heuvelmans viel haar in de rede. Zoveel redenen, zoveel uitvluchten. Jantien, je had een droom. Je eigen landje bezitten met je eigen winkel. Je hebt je door de hele klas uit laten lachen, omdat je geen antwoord kon geven op de vraag hoe je het ging financieren. Toen je zelf voor de klas stond heb je je weg laten sturen, omdat je met problemen werd geconfronteerd. Nu ben je werkloos. Dromen lossen op in je herinneringen, zei Jantien. Zeker als de werkelijkheid naarmate je ouder wordt steeds meer tot je doordringt. Ik droomde van een Citroën DS, zei Heuvelmans. Nu heb ik er een. Het kost me veel geld aan onderhoud en reparaties. Die betaal ik, want ik wil er in blijven rijden. Jantien wilde vragen wat voor werk hij deed, maar er was iets in de persoon van Heuvelmans dat haar tegenhield om het te doen. Het is fijn als je een droom kunt verwezenlijken, zei ze. Mijn droom, mijn landje, was een vlucht. Ik groeide zorgeloos op in een gelukkig gezin. Toch zocht ik altijd naar iets dat groter was, niet zo tastbaar, liever onbereikbaar zelfs. 28

29 Een landje, een eigen zaak, een nederzetting als het ware. Op weg naar Rome... Ja, we gaan weer op Rome aan, sprak Heuvelmans. Na een klein kwartier zaten ze weer op de A2. Het werd drukker op de weg, want het werd spitsuur. Wat brengt je eigenlijk naar Rome? vroeg Jantien aan Heuvelmans. Een groot feest vol nieuwe ontdekkingen? voegde ze er schalks aan toe. Nee, op Rome is voor mij een plaats om rustig na te denken, zei Heuvelmans. Waarom zei hij iedere keer op Rome, vroeg Jantien zich af. Misschien kwam hij oorspronkelijk wel uit een hele kleine plaats waar ze nog op het dorp woonden en was dat zijn manier van spreken. Toevallige ontmoetingen, zoals vandaag tussen jou en mij, kunnen heel inspirerend zijn, vervolgde Heuvelmans. Je beseft dat, hoezeer je als mens ook van elkaar verschilt, er toch zoveel overeenkomsten zijn. Diversiteit in eenvormigheid en dat op verschillende bewustzijnsniveaus, onderbrak Jantien. Heuvelmans vertrok geen spier en zei dat ze volkomen gelijk had. Jantien kende dit soort taalgebruik van vergaderingen met onderwijsmanagers die over beleidsprofielen spraken, terwijl ze geen idee hadden wat het was om een klas vol pubers te moeten motiveren. Je hebt je laten wegsturen had Heuvelmans gezegd, nou ja. Clichés zijn meestal stomvervelend saai, zei Jantien be- 29

30 daard. Inspiratie haal ik liever uit een goed boek. Maar in dat van jou past zo te zien alles van A tot Z in één band. Heuvelmans negeerde de sneer en zei dat het hem beviel dat iemand tegen hem in durfde te gaan. Dat maakt gesprekken nu inspirerend, zei Jantien. Heuvelmans nam schijnbaar al een voorschot op het nadenken waarvoor hij naar Rome zei te gaan, want vanaf dat moment was hij lange tijd stil. Jantien droomde langzaam weg, terwijl ze met een schuin oog naar het landschap keek dat aan haar voorbijtrok. Het begon te schemeren en de zon die langzaam begon te dalen, kleurde de lucht oranje. Bij Zaltbommel gaf Heuvelmans richting aan naar rechts en verliet de A2. Ze reden verder over een tweebaansweg tussen uitgestrekte weilanden met af en toe wat bomen. Jantien voorvoelde dat het einde van de rit in zicht was. Na een kwartier sloeg Heuvelmans linksaf en er doemden links enkele boerderijen op. Bij een aantal hoge bomen met een lantaarn aan het begin sloeg hij rechtsaf en reed een oprit op die uitliep op enige parkeerplekken en een aantal garageboxen. Er scheen licht uit de ramen van wat een rijtje huisjes leek te zijn. Het was nu bijna helemaal donker. Heuvelmans liet de motor draaien en liet de koplampen de binnenplaats bestralen. Buurtschap Rome, zei Heuvelmans. Naar men aanneemt heet het hier zo, omdat er overblijfselen uit de Romeinse tijd zijn gevonden. De huisjes zijn oorspronkelijk gebouwd voor de arbeiders van de steenfabriek aan de Maas. Op Rome, glimlachte Jantien. Het klonk al zo dorps. 30

31 Mijn moeder woont hier nog, maar de meeste andere bewoners komen van buiten. Die laten de huisjes compleet renoveren en er een stuk aan bouwen. Van binnen zijn het paleisjes. Er ging een achterdeur open. Frans, ben je daar? Heuvelmans draaide het stuur naar rechts en het licht van de koplampen zwenkte mee. Een vrouw van achter in de zeventig werd zichtbaar. Door het geopende portierraam antwoordde Heuvelmans dat hij zo zou komen. Zijn moeder ging weer naar binnen. Jantien had ze niet opgemerkt. Mijn moeder noemt mij altijd Frans, maar toen ik in Amsterdam ging wonen, ben ik mijzelf Frank-Jan gaan noemen, legde Heuvelmans uit. Dubbele namen waren toen in, zei Jantien knikkend. Omdat ik voluit Franciscus Johannes Maria heet, naar mijn beide opa s. Ik vond het mooi om ze beide in mijn roepnaam te herdenken. Heuvelmans gaf haar zijn kaartje. FJH Grafisch ontwerpbureau las ze. Nu begreep ze de hoed, de veterdas en de DS beter. Hij zag eruit zoals je dat van iemand met zo n beroep verwacht. Maria hoeft van mij niet meer, want bijna iedere Katholieke jongen is in die tijd zo gedoopt, glimlachte Heuvelmans. Maria woont in Rome, merkte Jantien op. Degenen die menen het meeste recht op haar voorspraak te hebben in ieder geval. 31

32 Je bent kritisch. Dat bevalt me, zei Heuvelmans opnieuw. Kritisch op anderen, ja, bevestigde Jantien. Je moet gewoon eens wat vaker instappen als mensen de deur voor je open doen. Je zult versteld staan waar je nog eens uitkomt, zei Heuvelmans. Waar ben ik nu dan beland? vroeg Jantien. Loop maar eens tussen die huisjes door de dijk op, zei hij. En jij? vroeg Jantien. Ik volg. Even mijn moeder gedag zeggen. Via een trap kwam Jantien boven op de dijk. Het was een heldere nacht waarin zich een lange fabrieksschoorsteen aftekende in het wegtrekkende zonlicht, dat langzaam oploste in de invallende duisternis. Ze keek naar links, waar buitendijks een wit huis met een zwart geschilderde schuur stond. Het was een Bed & Breakfast volgens het bord op de voorgevel, dat ze nog net kon lezen. Voor haar uit ontrolden zich de weidse uiterwaarden van de Maas, die bij daglicht zeker een fantastische groene aanblik zouden geven. Een vergezicht dat zo vertrouwd was dat het de indruk wekte onontgonnen gebied te zijn, waar je nog dwars doorheen kon struinen, kon ontdekken, over kon dromen en nog wilde bloemen kon plukken. Er woonden ook mensen, je kon er stoppen, je kon er overnachten. Op de provinciale weg aan de overkant van de uiterwaarden reden af en toe auto s, in beide richtingen, van hier naar daar. Jantien kon de inzittenden niet zien, maar dat was ook niet belangrijk. Heuvelmans stond nu ook op de dijk. Hij zei alleen: Welkom op Rome. 32

33 Argibald 33

34 Argibald 34

35 Leo van der Sterren Gedichten Gedicht van het zweet Wat je met zweet niet al te stellen hebt. t Geklier hoe zweet een leven kan vergallen. Geen pedagoog of frik die daarvan rept. Geen vorser vorste de gevalsgetallen. Misplaatst als koud het neonzweet uitbreekt. Goedkope domper op dure feestvreugden. Paniek die bossen bougainville kweekt van lichaamsvocht, gekweekt met volle teugen. Ineens ben jij een ander, onbekend, apart, en voor jezelf een heus enigma. Van zweet en zweet alleen het instrument. En elke porie voelt aan als een stigma. Vrees is de bron die nooit opdroogt. Verhuld de reservoirs die zwaartekracht trotseren en die vrees met zichzelf geduldig vult, de nieuwheid en de mate steeds vermerend. 35

36 Bouwvakkers De timmerman is nooit voldaan over het pand dat zijn bezit is. Een feil, hoe klein ook, gaapt hem aan en stemt hem vroeg of laat toch bitter. De schilder zal nimmer gereed zijn. Heeft hij zijn witte plicht gedaan zijn leden vochtig van het zweten, klampt weer een zwart karwei hem aan. De stukadoor is nergens veilig. Het zeer zinspeelt reeds op het graf, maar onderhanden werk blijft heilig; het bouwvakkerschap lijkt een straf. De metselaar kent heil noch vrede. Tijdens zijn aardse dienstverband zal hij vergeefs zijn tijd besteden aan het heil van zijn levenspand. 36

37 Escapisme De telefoon begint te tivoliën. Een klant komt aan de lijn, een koning kwaad: Niks samenwerking, niks synergieën! Bij Levi, jullie leveren te laat. Hier leiden lieden leegte door de luchten. We willen onze waren hebben nu! Zo niet, dan rot maar in de wrange vruchten. Dan voos maar vet in ranse residu! Ik tracht de wond met zwachtels te verzachten van boete doen en menig wollig woord, maar hij wil weten wat hij kan verwachten. Hij brult om brand en maant gemeend van moord. Dan dansen mijn gedachten uit het raam naar het geval weer van Wilson Bekwaam. 37

38 De raaf Wie een gedicht beoogt te produceren, over een raaf en wie het zowaar waagt om ook De raaf als titel te hanteren, die weet dat hij om moeilijkheden vraagt. Niet enkel vals, de raaf oogt ook aartslelijk. Hij stoot wanstaltige geluiden uit, die duiden op sarcasme door verveling, hij die slechts op bedeling tering spuit. De raaf z n zede neigt naar het scabreuze. Hij draagt het hart van protocynicus. Zijn zwart gelag verguist de serieuzen. Doodsteken als hij apostolisch kust. Een ravendichter dreigen de legaten: Ovidius, Coleridge, Les corbeaux van die Rimbaud en wil dat nog niet baten tot slot het bare meesterwerk van Poe. 38

39 39

40 Titel: Een zee van sneeuw Auteur: R. DuBois Aantal pagina s: 110 ISBN Uitgeverij Nieuwe Druk Prijs: 15,00 40

41 Titel: Brieven, Auteurs: Jac.P. Meiland & H.A.M. Jutte Aantal pagina s: 220 ISBN Verkrijgbaar bij Pumbo.nl Prijs: 16,00 41

42 Titel: Ik vond de site beter Auteur: Argibald Aantal pagina s: 106 ISBN Uitgeverij: Xtra Prijs: 9,90 42

Geelzucht. Toen pakte een vrouw mijn arm. Ze nam me mee naar de binnenplaats van het huis. Naast de deur van de binnenplaats was een kraan.

Geelzucht. Toen pakte een vrouw mijn arm. Ze nam me mee naar de binnenplaats van het huis. Naast de deur van de binnenplaats was een kraan. Geelzucht Toen ik 15 was, kreeg ik geelzucht. De ziekte begon in de herfst en duurde tot het voorjaar. Ik voelde me eerst steeds ellendiger worden. Maar in januari ging het beter. Mijn moeder zette een

Nadere informatie

Er was eens een heel groot bos. Met bomen en bloemen. En heel veel verschillende dieren. Aan de rand van dat bos woonde, in een grot, een draakje. Dat draakje had de mooiste grot van iedereen. Lekker vochtig

Nadere informatie

1 Vinden de andere flamingo s mij een vreemde vogel? Dat moeten ze dan maar zelf weten. Misschien hebben ze wel gelijk. Het is ook raar, een flamingo die jaloers is op een mens. En ook nog op een paard.

Nadere informatie

Hij had dezelfde soort helm op als in het beeld vooraf...2 Mijn vader was verbaasd dat ik alles wist...3 Ik zat recht overeind in mijn bed te

Hij had dezelfde soort helm op als in het beeld vooraf...2 Mijn vader was verbaasd dat ik alles wist...3 Ik zat recht overeind in mijn bed te Hij had dezelfde soort helm op als in het beeld vooraf...2 Mijn vader was verbaasd dat ik alles wist...3 Ik zat recht overeind in mijn bed te kijken...4 De mensenmenigte opende zich in het midden...5 Toen

Nadere informatie

rijm By fightgirl91 Submitted: October 17, 2005 Updated: October 17, 2005

rijm By fightgirl91 Submitted: October 17, 2005 Updated: October 17, 2005 rijm By fightgirl91 Submitted: October 17, 2005 Updated: October 17, 2005 Provided by Fanart Central. http://www.fanart-central.net/stories/user/fightgirl91/21803/rijm Chapter 1 - rijm 2 1 - rijm Gepaard

Nadere informatie

Verhaal: Jozef en Maria

Verhaal: Jozef en Maria Verhaal: Jozef en Maria Er was eens een vrouw, Maria. Maria was een heel gewone jonge vrouw, net zo gewoon als jij en ik. Toch had God haar uitgekozen om iets heel belangrijks te doen. Iets wat de hele

Nadere informatie

MEMORY WOORDEN 1.1. TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 1

MEMORY WOORDEN 1.1. TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 1 MEMORY WOORDEN 1.1 TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 1 ik jij hij zij wij jullie zij de baby het kind ja nee de naam TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 2 MEMORY WOORDEN 1.2 TaalCompleet A1 Memory Woorden

Nadere informatie

KINDEREN VAN HET LICHT

KINDEREN VAN HET LICHT KINDEREN VAN HET LICHT Verteller: Het gebeurde in een donkere nacht, heel lang geleden, dat er herders in het veld waren, die de wacht hielden over hun schapen. Zij stonden net wat met elkaar te praten,

Nadere informatie

H E T R I J M T TED VAN LIESHOUT V E E L V E R S J E S & L I E D J E S 1 9 8 4 2 0 1 4 LEOPOLD / AMSTERDAM

H E T R I J M T TED VAN LIESHOUT V E E L V E R S J E S & L I E D J E S 1 9 8 4 2 0 1 4 LEOPOLD / AMSTERDAM H E T R I J M T TED VAN LIESHOUT V E E L V E R S J E S & L I E D J E S 1 9 8 4 2 0 1 4 V E R B E E L D D O O R T E D V A N L I E S H O U T LEOPOLD / AMSTERDAM KAATJE KOE 1 Ik ben het zat! Wat doe ik hier!

Nadere informatie

Het paaltje van Oosterlittens Er stond weer een pot met bonen! Elke avond kreeg de schoenmaker van Oosterlittens bonen te eten. Maar de schoenmaker

Het paaltje van Oosterlittens Er stond weer een pot met bonen! Elke avond kreeg de schoenmaker van Oosterlittens bonen te eten. Maar de schoenmaker Het paaltje van Oosterlittens Er stond weer een pot met bonen! Elke avond kreeg de schoenmaker van Oosterlittens bonen te eten. Maar de schoenmaker klaagde nooit. Hij was te arm om vlees te kopen. Elke

Nadere informatie

Het lam. Arna van Deelen

Het lam. Arna van Deelen Het lam Arna van Deelen Hij leunde vermoeid op zijn staf, starend over de eindeloze velden. De kudde lag verspreid onder de bomen, die op deze tijd van de dag voor wat schaduw zorgden. Hij legde zijn hand

Nadere informatie

Inhoud. Een nacht 7. Voetstappen 27. Strijder in de schaduw 51

Inhoud. Een nacht 7. Voetstappen 27. Strijder in de schaduw 51 Inhoud Een nacht 7 Voetstappen 27 Strijder in de schaduw 51 5 Een nacht 6 Een plek om te slapen Ik ben gevlucht uit mijn land. Daardoor heb ik geen thuis meer. De wind neemt me mee. Soms hierheen, soms

Nadere informatie

Krabbie Krab wordt Kapper

Krabbie Krab wordt Kapper E-boek Geschreven en Vormgeving Esther van Duin Copyright Esthers Atelier www.esthersatelier.nl email info@esthersatelier.nl Krabbie Krab wordt Kapper Krabbie krab was een kunstenaar. Hij maakte beelden

Nadere informatie

www.queridokinderboeken.nl

www.queridokinderboeken.nl www.queridokinderboeken.nl Copyright 2013 Joke van Leeuwen Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt, in enige vorm of op welke wijze ook, zonder voorafgaande schriftelijke

Nadere informatie

Beste vrienden, ik mag jullie vandaag vertellen over de laatste week van het leven van Jezus.

Beste vrienden, ik mag jullie vandaag vertellen over de laatste week van het leven van Jezus. 1 Beste vrienden, ik mag jullie vandaag vertellen over de laatste week van het leven van Jezus. 2 Het verhaal De Goede Week Trouw, Hoop en Spijt Ik wil jullie vandaag vertellen over de Goede Week. Dat

Nadere informatie

Ankie. het meisje uit de bossen van Karoetsja. Antoon Kersten ooit geschreven voor zijn kleindochter Karin. blad 1

Ankie. het meisje uit de bossen van Karoetsja. Antoon Kersten ooit geschreven voor zijn kleindochter Karin. blad 1 Ankie het meisje uit de bossen van Karoetsja Antoon Kersten ooit geschreven voor zijn kleindochter Karin blad 1 In een ver land, wel duizend kilometer hier vandaan, woonde Angelina. Haar moeder noemde

Nadere informatie

Voor Cootje. de vuurtoren

Voor Cootje. de vuurtoren Voor Cootje de vuurtoren De Koos Meinderts vuurtoren Lemniscaat & Annette Fienieg Nederlandse rechten Lemniscaat b.v. Rotterdam 2007 isbn 978 90 5637 909 4 Tekst: Koos Meinderts, 2007 Illustraties: Annette

Nadere informatie

Copyright Tekst 2013 Linda Dielemans Copyright 2013 The House of Books, Vianen/Antwerpen

Copyright Tekst 2013 Linda Dielemans Copyright 2013 The House of Books, Vianen/Antwerpen LINDA DIELEMANS Copyright Tekst 2013 Linda Dielemans Copyright 2013 The House of Books, Vianen/Antwerpen Omslag: Wil Immink Design Binnenwerk: ZetSpiegel, Best ISBN 978 90 443 4027 3 ISBN e-book: 978 90

Nadere informatie

De twee zaken waarover je in dit boek kunt lezen, zijn de meest vreemde zaken die Sherlock Holmes ooit heeft opgelost.

De twee zaken waarover je in dit boek kunt lezen, zijn de meest vreemde zaken die Sherlock Holmes ooit heeft opgelost. Sherlock Holmes was een beroemde Engelse privédetective. Hij heeft niet echt bestaan. Maar de schrijver Arthur Conan Doyle kon zo goed schrijven, dat veel mensen dachten dat hij wél echt bestond. Sherlock

Nadere informatie

Een greep uit een presentatieviering met als thema: Licht zijn voor anderen

Een greep uit een presentatieviering met als thema: Licht zijn voor anderen Een greep uit een presentatieviering met als thema: Licht zijn voor anderen Openingstekst: (Door een ouder en kind) A. Zeg zou jij het licht aandoen? Je moet opschieten, want het is bijna tijd. Dadelijk

Nadere informatie

De jongen weet dat hij niet in slaap moet vallen. Want dan zullen dieven zijn spullen stelen. Ook al is het nog zo weinig wat hij heeft.

De jongen weet dat hij niet in slaap moet vallen. Want dan zullen dieven zijn spullen stelen. Ook al is het nog zo weinig wat hij heeft. In Kanton, China Op de hoek van twee nauwe straatjes zit een jongen. Het is een scheepsjongen, dat zie je aan zijn kleren. Hij heeft een halflange broek aan, een wijde bloes en blote voeten. Hij leunt

Nadere informatie

Outback Australië. Je kunt een auto huren of kopen. Dat kan op veel plaatsen.

Outback Australië. Je kunt een auto huren of kopen. Dat kan op veel plaatsen. Outback Australië Voor mij is Australië een heel bijzondere plek. Waarom? Dat zal ik uitleggen. Het begon al toen ik voor het eerst in Australië kwam. Ik stapte uit het vliegtuig. Meteen merkte ik dat

Nadere informatie

14 God ging steeds voor hen uit, overdag in een wolk, s nachts in licht en vuur.

14 God ging steeds voor hen uit, overdag in een wolk, s nachts in licht en vuur. Psalmen Psalm 78 1 Een lied van Asaf. De lessen van het verleden Luister allemaal naar mijn woorden. Luister goed, want ik wil jullie iets leren. 2 Wijze woorden wil ik spreken, wijze woorden over het

Nadere informatie

GAAT ER OP UIT. Balder

GAAT ER OP UIT. Balder Balder GAAT ER OP UIT H et was die ene nacht van het jaar dat de tijd stil lijkt te staan voor het merendeel van de mensen, maar voor EEN persoon ging die nog altijd veel te snel. Er was nooit genoeg tijd

Nadere informatie

veeg de tranen van me weg. Ik kijk nog eens rond en er valt een hoop spanning van me af. Er komt zelfs een kleine glimlach op me gezicht terug.

veeg de tranen van me weg. Ik kijk nog eens rond en er valt een hoop spanning van me af. Er komt zelfs een kleine glimlach op me gezicht terug. Het DOC Ik kruip in één van de buikpijn terwijl ik in bed lig. Mijn gedachten gaan uit naar de volgende dag. Ik weet wat er die dag staat te gebeuren, maar nog niet hoe dit zal uitpakken. Als ik hieraan

Nadere informatie

Pasen met peuters en kleuters. Jojo is weg

Pasen met peuters en kleuters. Jojo is weg Pasen met peuters en kleuters Beertje Jojo is weg Thema Maria is verdrietig, haar beste Vriend is er niet meer. Wat is Maria blij als ze Jezus weer ziet. Hij is opgestaan uit de dood! Wat heb je nodig?

Nadere informatie

Het tweede avontuur van Broer Vos en Broer Konijn

Het tweede avontuur van Broer Vos en Broer Konijn Het tweede avontuur van Broer Vos en Broer Konijn Oom Remus bron. Z.n., z.p. ca. 1950 Zie voor verantwoording: http://www.dbnl.org/tekst/remu001twee01_01/colofon.php 2010 dbnl / erven J.C. Harries 2 [Het

Nadere informatie

De eekhoorn. œ œ œ œ œ. Ó Œ œ œ. œ œ œ œ. œ j. œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ Œ. œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ. œ J. - hoorn, de eek - hoorn eet.

De eekhoorn. œ œ œ œ œ. Ó Œ œ œ. œ œ œ œ. œ j. œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ Œ. œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ. œ J. - hoorn, de eek - hoorn eet. oktober 2010 tekst: Joke de Klerck muziek: Ton Kerkhof De eekhoorn Refrein Intro Ó Œ œ œ J œ œ œ œ eek stapelen: œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ œ Œ Al - hoorn, de eek - hoorn eet zich vol en rond. œ œ œ œ

Nadere informatie

LES 4. Handelingen 12:1-19; Van Jeruzalem tot Rome: Verlost uit de gevangenis blz.109-116

LES 4. Handelingen 12:1-19; Van Jeruzalem tot Rome: Verlost uit de gevangenis blz.109-116 LES 4 Handelingen 12:1-19; Van Jeruzalem tot Rome: Verlost uit de gevangenis blz.109-116 De boodschap God hoort en verhoort onze gebeden voor elkaar. Leertekst: Terwijl Petrus onder zware bewaking zat

Nadere informatie

De PAAZ, wat is dat? Informatie voor kinderen van 8 tot 12 jaar

De PAAZ, wat is dat? Informatie voor kinderen van 8 tot 12 jaar De PAAZ, wat is dat? Informatie voor kinderen van 8 tot 12 jaar De afgelopen weken was het niet zo leuk bij Pim thuis. Zijn moeder lag de hele dag in bed. Ze stond niet meer op, deed geen boodschappen

Nadere informatie

-23- Geen medelijden

-23- Geen medelijden -22- Graniet Hoeveel keer was de vrachtwagen al gestopt? Innocent was de tel kwijtgeraakt. Telkens als de truck halt hield, werden er een paar jongens naar binnen geduwd. Maar nu bleef de deur van de laadruimte

Nadere informatie

Johanna Kruit. Gedichten, geïnspireerd door bomen. Geheimen

Johanna Kruit. Gedichten, geïnspireerd door bomen. Geheimen 1 Gedichten, geïnspireerd door bomen Geheimen In het donker huizen bomen die overdag gewoner zijn. Wij slaan de bochten van een pad mee om en gaan, ontkomen aan het licht af op geheimen.kleine geluiden

Nadere informatie

Zondag 6 maart 2016, 10.00 uur Jeugddienst. Voorganger: ds. Bert de Wit

Zondag 6 maart 2016, 10.00 uur Jeugddienst. Voorganger: ds. Bert de Wit Preek Zondag 6 maart 2016, 10.00 uur Jeugddienst Thema: @Home Voorganger: ds. Bert de Wit Schriftlezing: Lucas 15:11-32 Een vader had twee zonen zo begint het verhaal. Met de beschrijving van een gezin.

Nadere informatie

IK OVERLEEFDE AUSCHWITZ

IK OVERLEEFDE AUSCHWITZ Ferenc Göndör IK OVERLEEFDE AUSCHWITZ Uitgeverij Eenvoudig Communiceren 3 Mijn vader Lang geleden kwam een jonge, joodse man naar het land Hongarije. Mohr Goldklang was zijn naam. Dat was mijn opa. Mohr

Nadere informatie

Tik-tak Tik-tak tik-tak. Ik tik de tijd op mijn gemak. Ik haast me niet zoals je ziet. Tik-tak tik-tak, ik denk dat ik een slaapje pak.

Tik-tak Tik-tak tik-tak. Ik tik de tijd op mijn gemak. Ik haast me niet zoals je ziet. Tik-tak tik-tak, ik denk dat ik een slaapje pak. Tik-tak - Lees het gedicht tik-tak voor. Doe dit in het strakke ritme van een langzaam tikkende klok: Tik - tak - tik - tak Ik tik - de tijd - op mijn - gemak. Enzovoort. - Laat de kinderen vrij op het

Nadere informatie

Sander Kloet. Elisha Mercelina. Het zwarte meer

Sander Kloet. Elisha Mercelina. Het zwarte meer Sander Kloet koud zo voelt het hier. kil ik weet niet waar het vandaan komt het is geen kou. het is angst. angst voor de wereld angst voor de dag van morgen bang dat we dingen vergeten bang dat we dingen

Nadere informatie

Eerste druk, september 2009 2009 Tiny Rutten

Eerste druk, september 2009 2009 Tiny Rutten Doortje Eerste druk, september 2009 2009 Tiny Rutten isbn: 978-90-484-0769-9 nur: 344 Uitgever: Free Musketeers, Zoetermeer www.freemusketeers.nl Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgenomen

Nadere informatie

Voor Maresa Jacobse: bedankt voor al je hulp Proloog: 7 januari Chantal dekte de tafel en keek op de klok. Nog even en dan was Menno er ook. Vanavond aten ze weer met zijn drieën. Soms vond ze dat nog

Nadere informatie

Het verhaal van. de bomen

Het verhaal van. de bomen Het verhaal van de bomen 24 Mr finney liep fluitend het bos in. Hij snoof een paar keer heel diep. Niets ruikt lekkerder dan een bos waar het net geregend heeft! Pinky Pepper zou het hier vast mooi vinden.

Nadere informatie

Dit verhaal gaat over een schat, die je overal kunt vinden : zowel hier als daar, zowel vroeger als nu. Een schat zo rijk als het leven zelf, die

Dit verhaal gaat over een schat, die je overal kunt vinden : zowel hier als daar, zowel vroeger als nu. Een schat zo rijk als het leven zelf, die Er zit een schat verborgen in jezelf Dit verhaal gaat over een schat, die je overal kunt vinden : zowel hier als daar, zowel vroeger als nu. Een schat zo rijk als het leven zelf, die toont hoe het zijn

Nadere informatie

Door het raam ziet ze Bea, de benedenbuurvrouw. Ze veegt de sneeuw weg van het pad voor de flat. Uitslover, denkt Alice.

Door het raam ziet ze Bea, de benedenbuurvrouw. Ze veegt de sneeuw weg van het pad voor de flat. Uitslover, denkt Alice. Alice ligt in bed. Heel langzaam wordt ze wakker. Haar lichaam ontspannen, haar hoofd leeg. De vertrouwde geur van haar man Jules hangt in de slaapkamer. Een geur van alcohol, nootmuskaat en oude man.

Nadere informatie

Hoe de Koning een kater kreeg van D. blom

Hoe de Koning een kater kreeg van D. blom Hoe de Koning een kater kreeg van D. blom Na het ontbijt liepen zoals iedere morgen de koning en de koningin hun vaste rondje door de tuin. Genietend van het zonnetje en hun prachtig aangelegde tuin met

Nadere informatie

Een buik van wol. Tom! Tom! Cato kwam hard aan rennen. En zei: vandaag word mevr. Catharina. 90 jaar en ik wil haar een heel mooi cadeau

Een buik van wol. Tom! Tom! Cato kwam hard aan rennen. En zei: vandaag word mevr. Catharina. 90 jaar en ik wil haar een heel mooi cadeau Een buik van wol. Tom! Tom! Cato kwam hard aan rennen En zei: vandaag word mevr. Catharina 90 jaar en ik wil haar een heel mooi cadeau Geven. Ja maar wat zei Tom. Umm wacht ik Weet het zei Cato een herinnering.

Nadere informatie

tje was saai. Haar ouders hadden een caravan, waarmee ze ieder jaar in de zomer naar Frankrijk gingen. Ook voor deze zomer was de camping al

tje was saai. Haar ouders hadden een caravan, waarmee ze ieder jaar in de zomer naar Frankrijk gingen. Ook voor deze zomer was de camping al Hoofdstuk 1 Echt? Saartjes mond viel open van verbazing. Maar dat is supergoed nieuws! Ze sloeg haar armen om haar vriendin heen. Waaah, helemaal te gek. We gaan naar Frankrijk. Zon, zee, strand, leuke

Nadere informatie

Ik ben maar een eenvoudige ezel, maar ik wil je graag een mooi verhaal vertellen

Ik ben maar een eenvoudige ezel, maar ik wil je graag een mooi verhaal vertellen De ezel van Bethlehem Naar een verhaal van Jacques Elan Bewerkt door Koos Stenger Ik ben maar een eenvoudige ezel, maar ik wil je graag een mooi verhaal vertellen over iets wat er met me gebeurd is. Het

Nadere informatie

Bijbellezing: Johannes 2 vers 1-12. Bruiloftsfeest

Bijbellezing: Johannes 2 vers 1-12. Bruiloftsfeest Bijbellezing: Johannes 2 vers 1-12 Bruiloftsfeest Sara en Johannes hebben een kaart gekregen In een hele mooie enveloppe Met de post kregen ze die kaart Weet je wat op die kaart stond? Nou? Wij gaan trouwen!

Nadere informatie

De beslissing. Aan mij zal het niet liggen, antwoordde Jens. Maar jij

De beslissing. Aan mij zal het niet liggen, antwoordde Jens. Maar jij De beslissing De winter daarvoor was de beslissing gevallen. We zaten met een glas wijn bij mijn ouders in de woonkamer en vertelden over Kreta, en ook dat we van plan waren naar Zuid- Duitsland te verhuizen.

Nadere informatie

Wat is PDD-nos? VOORBEELDPAGINA S. Wat heb je dan? PDD-nos is net als Tourette een neurologische stoornis. Een stoornis in je hersenen.

Wat is PDD-nos? VOORBEELDPAGINA S. Wat heb je dan? PDD-nos is net als Tourette een neurologische stoornis. Een stoornis in je hersenen. Wat is PDD-nos? 4 PDD-nos is net als Tourette een neurologische stoornis. Een stoornis in je hersenen. Eigenlijk vind ik stoornis een heel naar woord. Want zo lijkt het net of er iets niet goed aan me

Nadere informatie

TONEELSTUK Marama en de krokodillenrivier.

TONEELSTUK Marama en de krokodillenrivier. TONEELSTUK Marama en de krokodillenrivier. AKTE I Scène 1 In een Afrikaans dorpje staan wat hutjes en zijn de mensen bezig met alledaagse dingen: er wordt water gehaald, eten gemaakt, kinderen spelen buiten...

Nadere informatie

Kom erbij Tekst: Ron Schröder & Marianne Busser Muziek: Marcel & Lydia Zimmer 2013 Celmar Music / Schröder & Busser

Kom erbij Tekst: Ron Schröder & Marianne Busser Muziek: Marcel & Lydia Zimmer 2013 Celmar Music / Schröder & Busser Kom erbij Kom erbij, want ik wil je iets vertellen, het is heel bijzonder, dus luister allemaal. Ik ken honderdduizend prachtige verhalen, maar dit is echt het mooiste van allemaal. Het gaat over twee

Nadere informatie

Gijsje zonder staart geschreven door Henk de Vos (in iets gewijzigde vorm) Er was eens een klein lief konijntje, dat Gijs heette. Althans, zo noemden

Gijsje zonder staart geschreven door Henk de Vos (in iets gewijzigde vorm) Er was eens een klein lief konijntje, dat Gijs heette. Althans, zo noemden Gijsje zonder staart geschreven door Henk de Vos (in iets gewijzigde vorm) Er was eens een klein lief konijntje, dat Gijs heette. Althans, zo noemden zijn ouders hem, maar alle andere konijntjes noemden

Nadere informatie

Elke miskraam is anders (deel 2)

Elke miskraam is anders (deel 2) Elke miskraam is anders (deel 2) Eindelijk zijn we twee weken verder en heb ik inmiddels de ingreep gehad waar ik op zat te wachten. In de tussen tijd dacht ik eerst dat ik nu wel schoon zou zijn, maar

Nadere informatie

't gummybeertje le journal D' Hoge School redactie: Tom & Senne 24-10-08 jaargang 3 nr. 7 http://zevensprong.org frankieweyns@hotmail.

't gummybeertje le journal D' Hoge School redactie: Tom & Senne 24-10-08 jaargang 3 nr. 7 http://zevensprong.org frankieweyns@hotmail. 't gummybeertje le journal D' Hoge School redactie: Tom & Senne 24-10-08 jaargang 3 nr. 7 http://zevensprong.org frankieweyns@hotmail.com Het aapje en de sleutels Er was eens een man en die had de sleutels

Nadere informatie

Een gesprekje met God De kleine ziel en de zon

Een gesprekje met God De kleine ziel en de zon Een gesprekje met God De kleine ziel en de zon Parabel geschreven door Neale Donald Walsch Ergens in de tijd was er een Zieltje, dat tegen God zei: Ik weet wie ik ben! God zei: Dat is heel mooi. Wie ben

Nadere informatie

sarie, mijn vriend kaspar en ik

sarie, mijn vriend kaspar en ik sarie, mijn vriend kaspar en ik Leen Verheyen sarie, mijn vriend kaspar en ik is een theatertekst voor kinderen vanaf 4 jaar en ging in première op 12 september 2009 bij HETPALEIS in Antwerpen 1 ik: het

Nadere informatie

Mieke Lansbergen. Op een dag leek het me een goed idee om een offer te maken voor God. Uit dankbaarheid voor alles wat groeit, en omdat

Mieke Lansbergen. Op een dag leek het me een goed idee om een offer te maken voor God. Uit dankbaarheid voor alles wat groeit, en omdat Mieke Lansbergen Hallo? Ha! Zie je mij? Kijk! Kijk even naar mij. Ik ben Kaïn. Fijn dat ik even iemand tegenkom! Ik loop hier al een tijd te dwalen, en het is zo saai in je eentje. Ik kom daar vandaan.

Nadere informatie

Suzanne Peters. Blijf bij me! liefdesroman

Suzanne Peters. Blijf bij me! liefdesroman Suzanne Peters Blijf bij me! liefdesroman Hoofdstuk 1 Katja belde aan bij het huis. Ze vond het toch wel erg spannend. Het was de tweede keer dat ze op visite ging bij de hondenfokker en deze keer zou

Nadere informatie

HANDIG ALS EEN HOND DREIGT

HANDIG ALS EEN HOND DREIGT l a n d e l i j k i n f o r m a t i e c e n t r u m g e z e l s c h a p s d i e r e n HANDIG ALS EEN HOND DREIGT OVER HOUDEN VAN HUISDIEREN HIER LEES JE HANDIGE INFORMATIE OVER HONDEN DIE DREIGEN. JE KUNT

Nadere informatie

Johannes 6,1-15 - We danken God, want Jezus zorgt voor ons

Johannes 6,1-15 - We danken God, want Jezus zorgt voor ons Johannes 6,1-15 - We danken God, want Jezus zorgt voor ons Dankdag voor gewas en arbeid Liturgie Voorzang LB 448,1.3.4 Stil gebed Votum Groet Zingen: Gez 146,1.2 Gebed Lezen: Johannes 6,1-15 Zingen: Ps

Nadere informatie

Kleur op school Nummer 1, jaargang 7 Groep 1-2 Materialen

Kleur op school Nummer 1, jaargang 7 Groep 1-2 Materialen Kleur op school Nummer 1, jaargang 7 Groep 1-2 Materialen 1. Ouderbrief 2. Kleurplaat les 2 3. Scheppingsverhalen Beste Ouders De Kinderboekenweek draait dit jaar om natuur, wetenschap en techniek. In

Nadere informatie

Tussen koppensnellers en krokodillen

Tussen koppensnellers en krokodillen Tussen koppensnellers en krokodillen Eerste druk, mei 2012 2012 Karien van Ditzhuijzen Illustraties en coverontwerp: Anneke van de Langkruis isbn: 978-90-484-2392-7 nur: 282 Uitgever: Free Musketeers,

Nadere informatie

Vlinder en Neushoorn

Vlinder en Neushoorn Vlinder en Neushoorn Hoi, zei Vlinder. Hoi, zei Neushoorn, hoewel hij meestal niets zei. Maar hij was in een goede bui. Vlinder streek neer op de hoorn van Neushoorn en leek erg zenuwachtig. Hoi! zei Vlinder

Nadere informatie

Weer naar school. De directeur stapt het toneel op. Goedemorgen allemaal, zegt hij. * In België heet een mentor klastitularis.

Weer naar school. De directeur stapt het toneel op. Goedemorgen allemaal, zegt hij. * In België heet een mentor klastitularis. Weer naar school Kim en Pieter lopen het schoolplein op. Het is de eerste schooldag na de zomervakantie. Ik ben benieuwd wie onze mentor * is, zegt Pieter. Kim knikt. Ik hoop een man, zegt ze. Pieter kijkt

Nadere informatie

Spreekbeurt Dag. Oglaya Doua

Spreekbeurt Dag. Oglaya Doua Spreekbeurt Dag Oglaya Doua Ik werd wakker voordat m n wekker afging. Het was de dag van mijn spreekbeurt. Met m n ogen wijd open lag ik in bed, mezelf afvragend waarom ik in hemelsnaam bananen als onderwerp

Nadere informatie

David Grossman Uit de tijd vallen

David Grossman Uit de tijd vallen David Grossman Uit de tijd vallen Een verhaal in stemmen Vertaling Ruben Verhasselt Cossee Amsterdam stadschroniqueur: Als ze s avonds aan tafel zitten te eten, verandert plots het gezicht van de man.

Nadere informatie

De kerker met de vijf sloten. Crista Hendriks

De kerker met de vijf sloten. Crista Hendriks De kerker met de vijf sloten Crista Hendriks Schrijver: Crista Hendriks Coverontwerp: Pluis Tekst & Ontwerp ISBN: 9789402126112 Crista Hendriks 2014-2 - Voor Oscar... zonder jou zou dit verhaal er nooit

Nadere informatie

Jimmy s thuiskomst. Er was echter één huis waar geen lichtjes brandden. Het leek haast alsof niemand daar kerstmis vierde.

Jimmy s thuiskomst. Er was echter één huis waar geen lichtjes brandden. Het leek haast alsof niemand daar kerstmis vierde. Jimmy s thuiskomst H et was kerstavond en het was bitter koud in het jaar 1953. De mensen deden nog snel hun laatste kerstinkopen en in de betere buurten waren de huizen gezellig verlicht. Er was echter

Nadere informatie

LES 10. Sluipaanval. Doe Lees 1 Samuël 24.

LES 10. Sluipaanval. Doe Lees 1 Samuël 24. LES Sluipaanval Ben je wel eens gepest? Is er iemand die altijd vervelend tegen jou doet? Heb je ooit geprobeerd om die persoon terug te pakken? (Zie 1 Samuël 24; Patriarchen en Profeten, blz. 603-615)

Nadere informatie

Papa en mama hebben ruzie. Ton en Toya vinden dat niet leuk. Papa wil graag dat Ton en Toya bij hem op bezoek komen, maar van mama mag dat niet.

Papa en mama hebben ruzie. Ton en Toya vinden dat niet leuk. Papa wil graag dat Ton en Toya bij hem op bezoek komen, maar van mama mag dat niet. Bezoek op kantoor Papa en mama hebben ruzie. Ton en Toya vinden dat niet leuk. Papa wil graag dat Ton en Toya bij hem op bezoek komen, maar van mama mag dat niet. Ton en Toya hebben wat problemen thuis.

Nadere informatie

Wij zijn twee vrienden... jij en ik

Wij zijn twee vrienden... jij en ik Wij zijn twee vrienden... jij en ik Twee dikke vrienden... jij en ik voor Nona voor altijd negen... voor altijd in mijn hart Kika Konijn Kika Konijn was een goede vriendin van alle dieren in het bos. Ze

Nadere informatie

Wie maalt om de molens?

Wie maalt om de molens? deel 1 Dag 1 Er is een ongeluk gebeurd vandaag, met meneer Swarteschaep. Eind van de middag was ik zakken graan naar binnen aan het sjouwen. De baas was op de stelling aan het werk. Ineens hoorde ik een

Nadere informatie

Mijn ouders zijn gescheiden en nu? Een folder voor jongeren met gescheiden ouders over de OTS en de gezinsvoogd

Mijn ouders zijn gescheiden en nu? Een folder voor jongeren met gescheiden ouders over de OTS en de gezinsvoogd Mijn ouders zijn gescheiden en nu? Een folder voor jongeren met gescheiden ouders over de OTS en de gezinsvoogd 1 Joppe (13): Mijn ouders vertelden alle twee verschillende verhalen over waarom ze gingen

Nadere informatie

Op weg met Jezus. eerste communieproject. Hoofdstuk 3 Op weg met Jezus. H. Theobaldusparochie, Overloon

Op weg met Jezus. eerste communieproject. Hoofdstuk 3 Op weg met Jezus. H. Theobaldusparochie, Overloon Op weg met Jezus eerste communieproject H. Theobaldusparochie, Overloon Hoofdstuk 3 Op weg met Jezus Eerste communieproject "Op weg met Jezus" hoofdstuk 3 blz. 1 Hieronder zie je een lammetje dat op zoek

Nadere informatie

Ik ga mijn spreekbeurt houden over vuur. Ik heb alvast op het bord geplakt waar ik het over ga hebben:

Ik ga mijn spreekbeurt houden over vuur. Ik heb alvast op het bord geplakt waar ik het over ga hebben: Ik ga mijn spreekbeurt houden over vuur. Ik heb alvast op het bord geplakt waar ik het over ga hebben: Op het bord 1. Blij met vuur 2. Wat is vuur? 3. Vuur maken 4. Lekker warm 5. Verbranden zonder vlammen

Nadere informatie

Alleen een plastic tasje

Alleen een plastic tasje Alleen een plastic tasje Gaat u zitten, fijn dat u er bent. Wilt u thee? Met suiker? Zal ik beginnen bij het begin? Ik woon hier sinds 1970. Toen ik hier aankwam, had ik alleen een klein plastic tasje

Nadere informatie

Op reis naar Bethlehem

Op reis naar Bethlehem Op reis naar Bethlehem Rollen: Verteller Jozef Maria Engel Twee omroepers Kind 1 Kind 2 Kind 3 Receptionist 1 Receptionist 2 Receptionist 3 Kind 4 Kind 5 Herder 1 Herder 2 Herder 3 Herder 4 Drie wijzen

Nadere informatie

Schrijver: KAT Coverontwerp: MTH ISBN: 9 789402 123678

Schrijver: KAT Coverontwerp: MTH ISBN: 9 789402 123678 <Katelyne> Schrijver: KAT Coverontwerp: MTH ISBN: 9 789402 123678 Inleiding Timo is een ander mens geworden door zijn grote vriend Tommy. Toch was het niet altijd zo geweest, Timo had Tommy gekregen voor

Nadere informatie

We hebben verleden week nog gewinkeld. Toen wisten we het nog niet. De kinderbijslag was binnen en ik mocht voor honderd euro kleren uitkiezen.

We hebben verleden week nog gewinkeld. Toen wisten we het nog niet. De kinderbijslag was binnen en ik mocht voor honderd euro kleren uitkiezen. Woensdag Ik denk dat ik gek word! Dat moet wel, want ik heb net gehoord dat mijn moeder kanker heeft. Niet zomaar een kankertje dat met een chemo of bestraling overgaat. Nee. Het zit door haar hele lijf.

Nadere informatie

OP BEZOEK BIJ BARON GEENWEGGE VAN TERUG

OP BEZOEK BIJ BARON GEENWEGGE VAN TERUG ar pla xce m Gr ati se OP BEZOEK BIJ BARON GEENWEGGE VAN TERUG OP BEZOEK BIJ BARON GEENWEGGE VAN TERUG WIL JIJ HET HELE (VOORLEES) VERHAAL GRAAG LEZEN? Je krijgt Op bezoek bij baron Geenwegge van Terug

Nadere informatie

Er was eens een Kleine Ziel die tegen God zei: Ik weet wie ik ben, ik ben het licht net als alle andere zielen.

Er was eens een Kleine Ziel die tegen God zei: Ik weet wie ik ben, ik ben het licht net als alle andere zielen. Een klein gesprekje met God Er was eens een Kleine Ziel die tegen God zei: Ik weet wie ik ben, ik ben het licht net als alle andere zielen. God lachte breed. Dat is waar!, zei God. Jij bent ook het licht.

Nadere informatie

Tornado. Maartje gaat voor het eerst logeren. s Nachts belandt ze met haar vriendinnetje Eva in een tornado en beleven ze een heel spannend avontuur.

Tornado. Maartje gaat voor het eerst logeren. s Nachts belandt ze met haar vriendinnetje Eva in een tornado en beleven ze een heel spannend avontuur. Tornado Maartje gaat voor het eerst logeren. s Nachts belandt ze met haar vriendinnetje Eva in een tornado en beleven ze een heel spannend avontuur. Geschreven in januari 2012 (Geïllustreerd t.b.v. het

Nadere informatie

Ahlberg en Tellegen 13-12-11 14:29 Pagina 1. Brieven aan bijna niemand anders

Ahlberg en Tellegen 13-12-11 14:29 Pagina 1. Brieven aan bijna niemand anders Ahlberg en Tellegen 13-12-11 14:29 Pagina 1 Brieven aan bijna niemand anders Ahlberg en Tellegen 13-12-11 14:29 Pagina 2 ander werk van toon tellegen Theo Thijssenprijs 1997 Hendrik de Vriesprijs 2006

Nadere informatie

Kikker in de kou. geschreven door Max Velthuijs

Kikker in de kou. geschreven door Max Velthuijs Kikker in de kou geschreven door Max Velthuijs Op een ochtend, toen Kikker wakker werd, merkte hij meteen dat er iets veranderd was in de wereld. Hij sprong uit bed en liep naar het raam. Tot zijn verwondering

Nadere informatie

Verhalen uit een ander rijk

Verhalen uit een ander rijk Verhalen uit een ander rijk Ana-Magdalena Zainea www.anderssamen.nl www.ana-magdalena.nl Titel: Verhalen uit een ander rijk Auteur: Ana-Magdalena Zainea Correctie: Bart Renaer en Dorien Ruben Illustraties

Nadere informatie

Jezus kreeg de straf voor onze zonden, wij ontvangen vergeving en vrede. Jesaja 53:4-6 en 1 Petrus 2:24

Jezus kreeg de straf voor onze zonden, wij ontvangen vergeving en vrede. Jesaja 53:4-6 en 1 Petrus 2:24 Jezus kreeg de straf voor onze zonden, wij ontvangen vergeving en vrede. Jesaja 53:4-6 en 1 Petrus 2:24 Als je iets verkeerd doet, verdien je straf. Ja toch? Dat is eerlijk. Er is niemand die nooit iets

Nadere informatie

Bijzondere vakantie op Cyprus Ans van den Helm

Bijzondere vakantie op Cyprus Ans van den Helm Bijzondere vakantie op Cyprus Ans van den Helm In 2011 gingen mijn man en ik 10 dagen op vakantie naar Cyprus. Toen we geland waren, stond er een taxi klaar, om ons naar ons vakantieverblijf, te brengen.

Nadere informatie

Beertje Anders. Lief zijn voor elkaar. Afspraak 2

Beertje Anders. Lief zijn voor elkaar. Afspraak 2 Beertje Anders Lief zijn voor elkaar. Afspraak 2 H. Vos Beertje Anders Wat zonlicht is voor bloemen, is een glimlach voor een beer. Beertje Anders en Beertje Bruin gaan bij oma spelen. Het was maar even

Nadere informatie

Een Berbers dorp. Mijn zussen en ik mochten van mijn vader naar school. Meestal mochten alleen jongens naar school.

Een Berbers dorp. Mijn zussen en ik mochten van mijn vader naar school. Meestal mochten alleen jongens naar school. Een Berbers dorp Ik ben geboren en opgegroeid in het noorden van Marokko. In een buitenwijk van de stad Nador. Iedereen kent elkaar en altijd kun je bij de mensen binnenlopen. Als er feest is, viert het

Nadere informatie

De gelukkige olifant

De gelukkige olifant De gelukkige olifant Voor Geesje, Mats, Rinke en Samuel Youp van t Hek De gelukkige olifant TEKENINGEN GEORGIEN OVERWATER Leopold / Amsterdam Eerste druk 2011 2011 tekst: Youp van t Hek Omslag en illustraties:

Nadere informatie

O, antwoordde ik. Verder zei ik niets. Ik ging vlug de keuken weer uit en zonder eten naar school.

O, antwoordde ik. Verder zei ik niets. Ik ging vlug de keuken weer uit en zonder eten naar school. Voorwoord Susan schrijft elke dag in haar dagboek. Dat dagboek is geen echt boek. En ook geen schrift. Susans dagboek zit in haar tablet, een tablet van school. In een map die Moeilijke Vragen heet. Susan

Nadere informatie

Een nieuwe vriendin, een nieuw tijdperk

Een nieuwe vriendin, een nieuw tijdperk Een nieuwe vriendin, een nieuw tijdperk Ruud Macco De kieren van de deur lichtten oogverblindend op. De radio viel uit. De klap kwam zo n halve minuut later. Toen ik wakker werd, was het stil en donker.

Nadere informatie

Natuurburen. In samenwerking met Stichting Welzijn Zorgcentra Basisscholen NME Centrum. Doel Saamhorigheid in de wijk versterken Elkaar leren kennen

Natuurburen. In samenwerking met Stichting Welzijn Zorgcentra Basisscholen NME Centrum. Doel Saamhorigheid in de wijk versterken Elkaar leren kennen Natuurburen In samenwerking met Stichting Welzijn Zorgcentra Basisscholen NME Centrum Doel Saamhorigheid in de wijk versterken Elkaar leren kennen Projectbeschrijving Ouderen en jongeren voeren samen activiteiten

Nadere informatie

Het leven krijgt weer kleur.

Het leven krijgt weer kleur. Het leven krijgt weer kleur. Geel van de zon, de warmte die je nodig hebt, het licht voor jou en mij: het donker gaat voorbij. Rood van de liefde, die mensen aan elkaar verbindt. Die is oneindig groot

Nadere informatie

Vraag aan de zee. Vraag aan de tijd. wk 3. wk 2

Vraag aan de zee. Vraag aan de tijd. wk 3. wk 2 Bladzijde negen, Bladzijde tien, Krijg ik het wel ooit te zien? Ander hoofdstuk, Nieuw begin.. Maar niets, Weer dicht, Het heeft geen zin. Dan probeer ik achterin dat dikke boek. Dat ik daar niet vaker

Nadere informatie

Bert staat op een ladder. En trekt aan de planten die groeien in de dakgoot. Hij verstopt de luidspreker en het stopcontact achter de planten.

Bert staat op een ladder. En trekt aan de planten die groeien in de dakgoot. Hij verstopt de luidspreker en het stopcontact achter de planten. Helaas Wanneer besloot Bert om Lizzy te vermoorden? Vreemd. Hij herinnert zich het niet precies. Het was in ieder geval toen Lizzy dat wijf leerde kennen. Dat idiote wijf met haar rare verhalen. Bert staat

Nadere informatie

Hoe het verloren schaap werd gevonden

Hoe het verloren schaap werd gevonden Hoe het verloren schaap werd gevonden Evangelie-nieuws voor eeuwige redding Hoe het verloren schaap werd gevonden Een waar voorval in het leven van J.N. Darby Vele jaren geleden werd hem gevraagd een

Nadere informatie

Ik moet Claire nu niet aankijken. Wij kennen elkaar te goed. Mijn ogen zouden me verraden.

Ik moet Claire nu niet aankijken. Wij kennen elkaar te goed. Mijn ogen zouden me verraden. 1. We gaan eten in een restaurant. Serge heeft gereserveerd; dat doet híj altijd. Het is zo n restaurant waar je drie maanden van tevoren moet bellen. Of nog langer. Serge belt nooit drie maanden van tevoren.

Nadere informatie

De man van gospelzangeres Annemieke Koelewijn is vorig jaar overleden aan kanker. Als jonge vrouw, zonder kinderen, blijft zij alleen achter.

De man van gospelzangeres Annemieke Koelewijn is vorig jaar overleden aan kanker. Als jonge vrouw, zonder kinderen, blijft zij alleen achter. De man van gospelzangeres Annemieke Koelewijn is vorig jaar overleden aan kanker. Als jonge vrouw, zonder kinderen, blijft zij alleen achter. 22 Tekst hilde tromp Beeld Eljee Styling en visagie Marianne

Nadere informatie

En er komt nog een derde vinger bij: Ik heb nog niets aan mijn boekverslag gedaan.

En er komt nog een derde vinger bij: Ik heb nog niets aan mijn boekverslag gedaan. Kenneth en Iwan Hé, kijk, zegt Kenneth. Check dat uit, man. Kenneth knikt met zijn hoofd naar een groepje meisjes. Ze staan aan de overkant van de straat en wachten voor het stoplicht. Ze komen net uit

Nadere informatie

Voor kleuters is het belangrijk om een knuffel vast te houden, het geeft houvast, een knuffel troost, geeft vertrouwen, een veilig gevoel.

Voor kleuters is het belangrijk om een knuffel vast te houden, het geeft houvast, een knuffel troost, geeft vertrouwen, een veilig gevoel. Pasen Wat lijkt het lang geleden dat we met Kerst de geboorte van Jezus vierden. Het thema van Pasen is vasthouden en loslaten. Om te ontdekken dat het geloof in Jezus houvast biedt, moeten de mensen om

Nadere informatie