Reis naar Benin september 2013, te gast bij Kees Berkman en Celestine Abboh.

Maat: px
Weergave met pagina beginnen:

Download "Reis naar Benin september 2013, te gast bij Kees Berkman en Celestine Abboh."

Transcriptie

1 Reis naar Benin september 2013, te gast bij Kees Berkman en Celestine Abboh. Zondag 8 september Om drie uur voor mijn deur werd ik opgehaald door Serge en Kees. Er waren wat files op de ring, waarschijnlijk omdat de treinen niet reden naar Schiphol. Met wat moeite konden we onze gezamenlijke 5 bagagestukken, waaronder het Join the pipe tappunt en diens grondplaat inchecken. In het vliegtuig (Air Maroc) was er veel gekrijs van een kind achter ons, gelukkig alleen rond het opstijgen en het landen. De muziek die in het vliegtuig werd gedraaid herkende ik van een cassettebandje dat ik ooit uit Marokko had meegenomen: oud-andalusische muziek van Mohammed Boujdoub. De maaltijd aan boord was eenvoudig, niet Marokkaans. Kees vertelde tijdens de vlucht onder meer over het failliet van de staatsbank in Benin aan het eind van de marxistische periode, en hoe hij dat toen oploste door zijn tegoeden gedeeltelijk te innen middels cheques die hij kon gebruiken voor de aanschaf van bouwmaterialen bij het staatsbedrijf. We hadden ongeveer drie uur overstaptijd in Casablanca, de draaischijf tussen Europa en Afrika. Redelijk geoutilleerd vliegveld. Bij de gate voor onze vervolgvlucht naar Cotonou viel me op dat er veel zwarte kinderen in het rond speelden, vaak heel lijfelijk met elkaar de kont te laten zien, elkaar sloegen en ook eindeloos foto s maakten met digitale camara s. Maandag 9 september Rond middernacht van zondag op maandag vertrok onze vlucht. Ik sliep wel eens in, maar werd steeds wakker vanwege de ongemakkelijke zithouding, met name vanwege ontbrekende neksteun. Kees las zo n beetje de hele nacht door. We doorliepen makkelijk de douane in Cotonou, waarbij er een aparte ambtenaar de gele koorts-inenting controleerde. Wachtend op de bagage viel me een enorme berg bagage in een hoek van de zaal op, kennelijk nageleverde bagage die nog niet was opgeëist. We werden buiten opgewacht door Alexis, de chauffeur van Le Pont, Celestine en ook Francis, de Kameroenees die tijdelijk bij Le Pont verblijft in afwachting van zijn aanvraag voor een machting tot voorlopig verblijf, voor werk als vertaler in Nederland. We reden door stil en nachtelijk Cotonou naar het hotel, waarbij de goede kwaliteit van de weg en de mooie vorm van de bomen me opviel. We dronken voor het slapen gaan nog wat, bij een in de straat van het hotel gelegen barretje, en zagen het langzaam licht worden. Even wat bijgeslapen in het hotel, met airconditioning, tv, toilet en douche. Rond negen uur hadden we een briefing in de hotelbar waarbij ik Delphine ontmoette, het plaatselijk hoofd van Le Pont. Kees pleegde nog wat telefoontjes. We reden daarna de stad in, met de 4x4 Mitsubishi Pajero, en keek mijn ogen uit. Enorm druk verkeer, met name veel motortaxi s, zemidjan genoemd, die je zowel links als rechts inhalen en op rotondes en kruispunten geen duidelijke voorrangsregels hanteren. De lucht is vies, niet alleen vanwege de omvang van het verkeer maar ook omdat ze voornamelijk op slechte benzine rijden, het land ingesmokkeld vanuit Nigeria. De zemidjan zijn overigens ontstaan tijdens de stop op uitbetaling van salarissen van ambtenaren aan het eind van de marxistische tijd, waarna velen een nieuwe bron van inkomen moesten zoeken. Je vraagt je wel af waarom het metier zo aantrekkelijk is, er zijn er echt heel erg veel, ze moeten elkaar kapot concurreren. Ik voel me nog niet veilig en ben blij in beschermend gezelschap te zijn. We kochten voor mijn camara een grotere geheugenkaart, die niet bleek te werken, waarna ik netjes bij de winkel op vertoon van de factuur mijn geld terugkreeg. Er moest ook geld opgehaald worden voor de Stichting bij de Bank of Africa. Korte excursie door een markt,

2 waarbij me de overvloed van het aangeboden fruit en groente opviel, en ook levende kippen in kooitjes. Foto s maken maar even niet gedaan, omdat ze dit slechts toestaan na het leveren van een wederdienst. We reden vervolgens naar de wijk Akpakpa, in het oosten van Cotonou, over de bruggen die over de lagune gaan, en hadden een bespreking met een handelaar die voor ons de lading zonnelampen uit China moest ophalen uit de haven. We werden om statuten van de Stichting gevraagd, waarna we die gingen uitprinten in een haveloos computerstalletje in de buurt. In het huis van de handelaar zaten terwijl wij wachtten een aantal tieners naar een groot plasmascherm te kijken met opzwepende muziekvideo s. Sommige van hen waren te dik. Terug bij het hotel hadden we een bijeenkomst met een jongen genaamde Leke die voor ons cliënten probeert te werven voor het woningbouwproject. Hij had enkele gegadigden gevonden, maar we bleven lang in een soort besluiteloze sfeer hangen t.a.v. we nu verder moesten doen om hen geinteresseerd te houden, nu er nog geen bouw ophanden is. Bier la Beninoise gedronken, ik vond het niet echt lekker. Vlak bij het barretje is, langs het spoor dat niet meer in functie is, een vuilnisbelt. In de straat verder nog naaiateliers, een autospuiterij, en een internetcafé. Hagedis op de binenplaats van het hotel gezien met felle kleuren, oranje en zwart. Om 18.00u hadden we een bijeenkomst met een mevrouw van Unicef die Rosemarie heeft ontmoet bij een vergadering van de Soroptimist in Berlijn. We gingen hiervoor naar het gebouw van Unicef in de overheidsgebouwen-wijk van Cotonou, en konden pas naar binnen na afgifte van identiteitsbewijzen. Binnen op haar gewacht, nu ze in een bijeenkomst was, en gebladerd in prachtig vormgegeven promotiemateriaal van Unicef aangaande onder meer het bestrijden van kinderarbeid in Benin. We gingen gezamenlijk wat drinken in een goed barrestaurant in de buurt. Ik zag ook arabisch uitziende mensen in een hoek zitten, waarschijnlijk Libanese zakenlieden, omdat die hier erg veel zijn. De vrouw was heel erg sociaal vaardig en warm in de omgang, maar kon voor ons, leek het, weinig betekenen. Ze zou wel het woningbouwproject intern verspreiden en vroeg om assistentie aan ons bij de bouw van een school. Met Francis en Kees wat gegeten bij restaurant Livingstone, een pizzeria-restaurant gericht op buitenlanders. Ik zag ook inderdaad blanken onder de gasten. Ik had een goede peppersteak. Kennelijk beschermt Kees me voor het Afrikaanse menu. Ik begreep ter plekke dat Francis ook gitaar speelt. Vroeg naar bed. Dinsdag 10 september We zouden bij het hotel wachten op een directeur van een weeshuis, Pascal, die met ons mee zou gaan naar Porto Novo voor een bezoek aan een advocaat in verband met onze rol als intermediair voor Kind en Toekomst. Toen hij maar niet kwam belde Kees hem, hij was nog ver weg. We namen om de tijd te doden een kop koffie in de hotelbar, en Kees vertelde mij nog over zijn afkeer van het huidige beleid van SNV, ingezet door Eveline Herfkens, om slechts in te zetten op capaciteitsversterking van lokale mensen, wat echter niet gepaard gaat met het beschikbaar stellen van fondsen. De daarmee opgeleide mensen kunnen dan niets bolwerken omdat zij geen contacten hebben in de Westerse wereld, de geldverstrekkers. Le Pont vervult nu juist wel die brugfunctie tussen de geldverstrekkers en de lokale organisaties. We pikten uiteindelijk Pascal op bij het Etoile Rouge-plein, een rotonde met in het midden een rode ster, slechts als zodanig zichtbaar vanuit de lucht, overgebleven uit de communistische tijd. In Porto Novo, een stad met rode aarde en bruine gebouwen, kostte het enige moeite om de advocaat te treffen, maar we vonden elkaar ten slotte in een bar vlakbij de rechtbank waar hij daarvoor nog bezig was met een zaak. De kern van het gesprek was helder krijgen wat het Beninse recht vergt om adoptie toe te staan van een wees. Hij was in mijn ogen onsympathiek, ik vertrouwde hem niet zo, maar hij bracht wel helderheid en duidelijkheid, en Pascal schreef netjes aantekeningen op. Na afloop van de sessie zag ik een poster hangen bij de

3 uitgang van de bar, met Obama beer. Samen met Pascal met de hele delegatie van Le Pont naar Adjarra gereden, een plaats in de buurt van Porto Novo, waar we een door zusters gerund weeshuis bezochtten. Pascal keek zijn ogen uit, kennelijk was het een iets beter georganiseerd weeshuis dan de zijne. Overigens was zijn weeshuis begunstigde van een bedrag van 100 euro dat mijn moeder had gestort nadat ik haar de site had laten zien die ik gemaakt had. Met dit bedrag waren meen ik knuffels en schoolmaterialen gekocht, en Pascal wilde dat ik mijn moeder persoonlijk zou bedanken. De bedden in het weeshuis waren voorzien van klamboes en hele lieve kinderen die ons beleefd een handje kwamen geven. Terug in Porto Novo gingen we weer naar een bank, wat mij tijd gaf om de wandsculpturen over de tragedie van de slavernij te fotograferen van het aan de andere kant van de straat gelegen museum Da Silva. Met zijn allen Afrikaanse stijl gegeten in een restaurantje, voor mij gefrituurde vis, frietjes en tomaten-uien saus met soort groene sambal. In Cotonou terug gingen we langs bij de kleermaker, die in eerste instantie dacht dat ik de zoon van Kees was. Terug bij het hotel in een internetcafé, onder begeleiding van Francis, wat mails bekeken. Dit waren mijn eerste stappen in Benin zonder de bescherming van Kees, wat heel anders voelde. Ik had veel moeite met het Franse toetsenbord, waar de lettertekens op andere toetsen zitten. Onderwijl hadden Kees en Delphine een korte ontmoeting met de ouderenbond Papito Mamita die, via ons, een soort bejaardenhuis willen oprichten, met winkeltjes om de boel draaiende te houden. Ik had immers in Nederland een naar het zich liet aanzien geschikt fonds gevonden om de bouw te financieren. Om een uur of zes vertrokken we met zijn allen naar Grand-Popo, de thuisbasis van Kees en Celestine. Ik mocht voorin zitten, zoals bijna altijd tijdens de reis, wat me een gevoel gaf een eerste klas-gast te zijn. We zetten Delphine af in West-Cotonou, best wel ver van het centrum, langs de weg die door een Chinees bedrijf wordt vernieuwd. De arbeiders die ik zag waren echter Afrikaans, het enige wat de Chinese leiding deed vermoeden waren walsen met Chinese tekens erop en ook Chinese cementmolens o.i.d. langs de weg. De bestaande weg had veel gaten, en ook onaangekondige drempels, waardoor je echt bijna een gids nodig hebt om hier als buitenstaander te rijden. We kochtten een brood langs de weg, gesneden witbrood uit Nigeria, zonder de auto te verlaten. Daarbij werden we overspoeld met verkopers. Om uur of half acht bij het huis van Kees en Celestine aangekomen. Mooie tegelvloer, veel bruine meubelen, en een erf waar allerlei bomen en planten in groeien, waaronder een kokospalm, een kolanotenboom, een mangoboom, Christusdoorn, Bougainville en een mannelijke Papaya. We kregen Europees eten van Bossi, de kok/huisbewaarder, vis met doperwtjes en frietjes. Na het eten haalde Francis, die in een bijgebouwtje slaapt, zijn gitaar tevoorschijn, waarna we elkaar lieten zien wat we zoal konden spelen. Hij zong erbij, eigen gemaakte liedjes. Hij spreekt als Kameroenees Engels en Frans en ook door zijn verblijf in Nederland Nederlands, maar in geen van de talen kan ik hem echt goed verstaan dan wel begrijpen. Pas om een uur of twaalf gaan slapen. Woensdag 11 september Acht uur werd ik wakker van het bijeenvegen van de bladeren van de colatier op het erf buiten. De employees werden later hiervan op de hoogte gesteld, waarna ze de rest van de dagen op mijn opstaan hebben gewacht. Desondanks werd ik nadien vaak vroeg wakker, maar dan van de kraaiende haan en zingende vogels. Na het ontbijt zetten wij de Join-the-pipe tapkraan in elkaar. We vertrokken met Kees en Francis naar de autogarage in Come waar we de defecte claxon wilden laten bekijken. De electriciën was er echter niet. Ook was de andere Le Pont-auto naar het bleek ten onrechte aan een nieuwe APK-keuring onderworpen, waarna we deze auto weer lieten ophalen. De APK stelt volgens Kees overigens in Benin bijna niets voor, het is een zeer oppervlakkige test. Ook bezochten we de beste schilder van Come, Sapourniture afgekort SAP, die voor ons een plakkaat moest maken

4 voor de aanstaande vrijdag te openen gezondheidspost in Hanmlangi. Hij was er nog nauwelijks aan begonnen. Volgens Kees is SAP iemand die lachend de boel aan elkaar liegt, maar nu hij de beste schilder in Come is zijn we echter van hem afhankelijk. Verder gereden naar Sazue waar we het schoolterrein hebben geinspecteerd waar volgende week vrijdag ook een opening gaat plaatsvinden. Het gras was nog hoog, schoolbanken en puin lagen overal, niets wees op de komende festiviteiten. Foto s gemaakt van de armoedige hutten die de voormalige klaslokalen vormen. Vervolgens naar Hanmlangi, waar ook weer het oude gebouw naast het nieuwe stond. Het oude gebouw zat vol scheuren en het dak was gedeeltelijk ingestort. In de lokalen slechts een kapot ziekenhuisbed en wat tafels, niets wees erop dat het nog tot op heden in gebruik is. Het nieuwe gebouw was mooi, en had een verhoogde vloer vanwege het overstromingsgevaar van de rivier de Mono. Wel was er wat onaf schilderwerk op de deuren. We werden het dorp ingeleid door een lokale leraar, zagen de lokale schooltjes in weer armoedige hutten, en kregen later ook daarvoor een aanvraag voor nieuwbouw. We zagen een smid aan het werk die een soort messen maakte, waarbij het vuur werd aangeblazen met een blaasbalg, aangedreven door een omgebouwde fiets. De leraar ontving ons bij hem thuis in een lemen donkere hut, en we kregen een slokje sodabi, een soort palmjenever. Eerder die dag had ik nog een slokje geweigerd, toen we langs de weg een brouwer aan het werk zagen en ik de onhygiënische brouwwijze had gezien. Nu echter dacht ik: ach we zien wel, en het bleek een lekker neutje. Het hutje gaf me een beklemmend gevoel, het was net een bezoek aan een in-hettropenmuseum-nagemaakte-hut maar dan echt. In het dorp waren ook oude vrouwen met blote borsten. Terug in Come ontmoetten wij Bossa, een dikke directeur van een school waar we het Jointhe-pipe tappunt willen plaatsen, hij was enthousiast. Het was een kort gesprek, ik verbaasde me hoe makkelijk het ging, ik had veel meer vragen omtrent details verwacht. Er is een waterleiding bij de school in de buurt, en hij zegt dat hij de waterrekening kan betalen door het water te verkopen. Met Kees alleen een biertje in een barretje gedronken. De standaard gang van zaken bij een bar is als volgt: je gaat zitten, het houten slecht geverfde tafeltje wordt met een droge vieze doek afgenomen, en je krijgt onmiddellijk een leeg glas met een los dekseltje erop tegen de vliegen. Na het bestellen komen de drankjes, meestal horizontaal vervoerd in een mandje, of verticaal in een soort kratje met een handvat. De flesjes worden ter plekke van de kroonkurk ontdaan, waarbij je de serveerster helpt door het flesje vast te houden. De kroonkurk plaats je vervolgens na iedere scheut in je glas weer terug op de fles, ook weer tegen de vliegen. Francis dook weer op, nadat hij in een internetcafé zijn woordenboek van zijn Kameroense moedertaal naar het Engels had opgestuurd naar een museum in België, dat het ging drukken. We gingen terug naar SAP de schilder, die nu hard aan het werk was met het plakkaat van Hanmlangi. Wel moest net op tijd een datum op het plakkaat worden rechtgezet. Detail: waarom zou je niet onmiddellijk op de gevel van het gebouw schilderen: nu dit is omdat de muren relatief grof zijn en een massief gekleurd zijn, dit is hygienischer met het oog op het feit dat het om een gezondheidspost gaat, maar maakt beschilderen lastiger. Bij scholen wordt wel op de gladde toplaag geschilderd. Verder rondgekeken voor de plaatsing van het Join-the-pipe tappunt, ditmaal bij een weeshuis gerund door zusters. We concludeerden dat het hier niet geschikt was omdat ze al stromend water hadden, ook wilden ze het water niet ten goede laten komen aan de buurt. Overigens hadden ze ook een bakkerij, met verkoop van drankjes. Terug bij de autogarage was de electriciën er nu wel, hij foemelde wat met draadjes, de claxon deed het toen, maar hij scheen de oorzaak van het defect niet te begrijpen. Later, thuis in Grand-popo, kwam Kees wel erachter welk onderdeel kapot was. In een andere bar van Come weer wat gedronken, waarbij ik met Kees praatte over de noodzaak van een activiteitenlogboek. Nu zit alles in zijn hoofd, hij zou eigenlijk dan wel alles direct bijvoorbeeld op een i-pad moeten invoeren dan wel terug bij hem thuis de dag

5 door moeten nemen met de computerjongen. Voor de duisternis in Grand-Popo een strandwandeling gemaakt, het huis ligt immers vlak bij het strand. Er ligt tamelijk veel vuilnis op het strand, en de stroming schijnt het onmogelijk te maken om er te zwemmen. Een stukje opgelopen en wat vissersboten gezien. Even nagedacht over de commercialisering van het ngo-toerisme dat Kees te bieden heeft. Zo zou hij als onderdeel van een bestaande reis bij een touroperator een deel voor zijn rekening kunnen nemen en wat projecten bezoeken. Dit scheen hij al eens geprobeerd te hebben maar dit leidde niet tot iets. Na de strandwandeling las ik wat - zoals zo vaak deze reis - in de Beningidsen die Kees me te leen had gegeven, op de veranda met een kopje oploschocola met heet water. Ook de koffie is hier trouwens oploskoffie, ook in restaurants. Dit viel me ook al op bij een andere reis in Ecuador. Je vraagt je af waarom ze hier geen filterkoffie verkopen, nu de koffieproductie toch, zeker in Ecuador, meer in de buurt is dan in Nederland. Ik schoof aan bij Kees binnen, en we keken samen naar Pauw & Witteman met een avond gewijd aan de nagedachtenis van de aanslag van 11 september Te gast waren een vertegenwoordiger van de Ibn-Khaldoen school, een Afghanistan- veteraan, en een PvdA man die kon uitleggen waarom de PvdA zo laveert in verband met de aanschaf van de Joint Strike Fighter. Kees vertelde me zijn idee dat de Islam is neergezet als vijand van het westen om de tijdens de Koude Oorlog gevestigde belangen van de Amerikaanse wapenlobby te beschermen. Ik heb inmiddels overigens diarree opgelopen. Donderdag 12 september s-nachts lang wakker gelegen na het noodzakelijke toiletbezoek. Kees had s-ochtends een gesprek met een sollicitant bij Le Pont. Hij was aangetrokken met het oogmerk Celestine te ontlasten die nu achter allerlei kleine dingen aan moet zitten en niet de tijd krijgt om nieuwe projecten te verwerven. Ik had een idee om de verkoop van de zonnelampen te stimuleren door aan de kant van de weg een reclamebord te plaatsen. Samen met Kees wat zitten prutsen met het computerprogramma Paint, ten einde een model te maken voor de schilder. Leuk dat een idee van mij werkelijkheid wordt. In Come gaven we ons model af aan de schilder. Ook brachten we een bezoek aan een telefoonwinkel waar Kees een nieuwe mobiele telefoon kocht, waarschijnlijk een namaak-nokia met maar liefst twee sim-kaart sleuven. Overigens ging tijdens de hele reis in mijn omgeving heel vaak een mobiele telefoon af, maar ik stoorde me er niet echt aan. Wel was het opvallend dat veel mensen blijven praten als iemand anders aan de telefoon zit, en mensen vallen elkaar vaak in de rede. We hadden tevens een bezoek aan Christelijke microkredietinstelling, die naar ons idee zou kunnen helpen bij de inning van de schuld van op afbetaling gekochte zonnelampen. De jongen die achter het bureau zat was geïnteresseerd, maar moest nog overleggen met zijn bazin in Cotonou. Ik zag mensen tijdens ons gesprek af en toe het bureautje binnenwandelen voor terugbetaling van hun microkrediet. Dit gaat per dag van de maand, met een rente van 1/31 deel. Ik heb veel moeite de discussie, die in het Frans wordt gevoerd, te volgen. Daarna bezoek gebracht aan de waterleidingmaatschappij, die ons uitlegde dat realisatie van de aansluiting voor de school van Bossa niet mogelijk was nu, naar wat ik ervan begreep, de burgemeester een gedeelte van het gebied via één aansluiting zelf van water wil voorzien. Dit bevoegdheidsprobleem scheen op dit moment op hoog niveau te worden uitgevochten, zodat we in de gemeente Grand-Popo voorlopig de plaatsing van een Join-the-Pipe tappunt konden vergeten, althans bij een nieuwe aansluiting op de waterleiding. In Come was het vandaag marktdag, die eens in de vijf dagen wordt gehouden, dus op een wisselende dag van de week. Het was inderdaad erg druk langs de weg. Nu andere marktcentra op andere dagen marktdag hebben begreep ik het zo dat dit een systeem is dat veraf gevestigde verkopers de markten afwisselend komen aanvullen. Bij de fotograaf hadden we een ontmoeting met een schoolhoofd van Agoutomé,

6 die gebruik maakt van een door Stichting Le Pont gerealiseerde school. Ook hij was enthousiast, maar zei dat ze reeds bezig waren een waterleidingaansluiting te realiseren, waar wij ons bij konden aansluiten. Kees had hierbij zijn twijfels of dit op korte termijn zou kunnen goedkomen. Bij een kraampje, waar we aardappelen en wc-papier kochten, eindelijk wat foto s gemaakt van marktwaar. Ik had dit eerder willen doen, maar nu het op basis van wederkerigheid moet gaan was dit niet eerder gelukt. Terug in Grand-Popo wat gaan wandelen en drinken met Francis. Hij vertelde over zijn muzikale ambities via de website Reverb Nation, dat hij een winkeltje had in Kameroen en dat hij ook een mislukte poging had ondernomen om een auto te kopen voor een carrière als taxichaffeur, maar al zijn geld kwijt was geraakt. Nu Francis een ontwikkelde jongeman is, dacht ik dat hij wel het probleem van de falende computerjongen kon oplossen door een soort schrijf-je-in-voor-een-baan opleidingetje te verzorgen voor lokale gegadigden en dan de beste te kiezen. Echter bleek dat Kees dit probleem al ging ondervangen door Lily, een meisje dat ook bij ons werkt als kokkin/erfveger in te zetten, nu zij zojuist was geslaagd voor een cursus informatica. Overigens over het erf: ik snap niet hoe de planten en bomen het uithouden in het strandzand. Er wordt naar verluidt niet bemest, dus waar de planten de voedingsstoffen vandaan halen? Ook is er illegale uienaanplant voor en achter het huis, illegaal nu de bebouwers geen eigenaar zijn van de grond, en het als het ware hebben gekraakt. Het menu vandaag was spaghetti. Vandaag is een vrouw gearriveerd genaamd Emilienne, een oudere vrouw met een expressief gezicht. Ze is een vriendin die met Celestine en Kees bekend was ook vanwege haar verblijf in Nederland. Ik krijg de indruk dat het niet tussen ons klikt. Ze is hier vanwege het deelnemen aan de festiviteiten morgen. s-avonds speelde ik weer op Francis gitaar, het ging wat beter dan eerder deze week, en Kees greep het aan om mij en ook Francis uitgebreid te fotograferen. Ook zijn twee kleinkinderen van Delphine nu bij het huis, twee uiterst snoezige kindertjes, met kleertjes voor het meisje en jongetje in dezelfde stof. Vrijdag 13 september De mensen waren bezig met het smeren van broodjes gehakt, uit te delen vandaag bij de opening van de gezondheidspost Hanmlangi. Er was een stroomstoring, en ook het noodaggregaat had problemen. Hutje mutje gingen we in onze beste kleding naar Hanmlangi, ik samen met Francis op de bijrijdersstoel. De andere auto was gebruikt om de journalisten van een tv-station te halen. Toch vraag ik me af of de passagiers evenredig verdeeld waren. In Hanmlangi namen we plaats op de erelounge, waar het voornamelijk wachten was op de komst van de burgemeester Hablo van Grand- Popo. Op een gegeven moment doemde een stoet vrouwen op uit het dorp, zingend en klappend, met dankteksten in de lokale taal. Ik moest de tranen onderdrukken. Het deed me denken aan een keer in Marokko waar ik ook een binnenkomende stoet muzikanten in Fes had gezien, het gaf me hetzelfde intens warme menselijke emotionele gevoel. Toen de burgemeester kwam, man in het wit met een soort islamitisch-achtig hoofddeksel en een hoge ambtenaar, man in het zwart met een Goodluck Jonathan-hoed, moest ik wat plaatsen opschuiven in de erelounge. We luisterden in het begin naar de band Les Pigeons Verts (de Groene Duiven), een band van de garagehouder in Come. Daarna verschillende toespraken van de chef arrondissement (arrondissement is een deelgemeente), Kees, een schooldirecteur en de burgemeester. De burgemeester beloofde in zijn toespraak ter plekke dat de vroedvrouw een salaris zou krijgen, dat de gezonheidspost zou worden uitgerust en dat de weg naar Hanmlangi zou worden verbeterd. De toespraak van het dorpshoofd werd voorgelezen, gek omdat ik hem die ochtend nog had gezien. Kees noemde mijn aanwezigheid in zijn toespraak, wat ik zeer eervol vond. Ergens tussendoor was er ook een optreden van een salsa-groep, twee danskoppels en een zanger. Nu alle hoogwaardigheidsbekleders hadden gesproken was het tijd om

7 het lint door te knippen, waarbij ik werd gewenkt om het lint tijdens het knippen vast te houden. Met zijn allen de lege kamers betreden. De band speelde hierna weer, waarbij ik ditmaal mijn kans greep om even voor de band te dansen en de zangeres een bankbiljet op haar voorhoofd te drukken, zoals mij eerder werd voorgedaan. Overigens was er betrekkkelijk weinig interactie tussen de band en de bevolking. Slechts enkele mensen in het op tientallen meters gezeten publiek dansten op de muziek van de band. Na enige tijd werden de eregasten, waaronder ikzelf, uitgenodigd in één van de kamers van de gezondheidspost, om een door de mensen van het dorp bereide maaltijd te nuttigen. Gefermenteerde pâte (mais-stijfsel) met kip (leek een stuk snavel), scherp gekruide rijst en soort sambal, met glas vermouth erbij. Ik kreeg het niet weg. Op het veld weer getuige van een naderende stoet vrouwen die ons cadeaus kwamen overhandigen, te weten bananen, yam en tomaten. Ik realiseerde mij dat wat ze geven is wat ze hebben. Landbouwprodukten. Ik wenste de vroedvrouw nog succes en we gingen weg. Toen we terugkwamen bij het huis van Kees waren er veel mensen die ik niet kende. Ik maakte me er niet druk over om te achterhalen wie zij waren en ook ging ik niet speculeren of mijn spullen in mijn kamer wel veilig waren achteraf. De sfeer is toch in het algemeen erg gemoedelijk, en op vertrouwen en beleefd gedrag gebaseerd. Ik moet erkennen dat ik in mijn verblijf in Benin geen crimineel gedrag heb gezien, buiten overtreding van verkeersregels, als die regels er überhaupt zijn. s-avonds maakten wij een ritje naar oud Grand-Popo, en we reden door tot aan het eind van de nieuwe weg richting le Bouche de Roi. Dat is waar de rivier de Mono en de lagune uitkomen in de zee. Daar waar de weg ophield namen we een man in de auto mee die ons had verzekerd dat het mogelijk is over het strand naar de Bouche de Roi verder te rijden. Dat ging na enkele minuten al fout, we kwamen vast te zitten in los zand. Duwend en achteruitrijdend met de vier x vier kwamen we gelukkig los en maakten we rechtsomkeerd. De motor raakte oververhit en Kees stopte de auto vaak om deze te laten afkoelen. In Grand-Popo wat gedronken, waar een serveerster zonder het te vragen onbeschaamd een foto van mij nam met haar mobiele telefoon. Terug in het huis van Kees een Louis de Funes-film gekeken, en nu met Kees alleen (eens niet met Francis erbij) een boodschapje gedaan. Hij vroeg me zo wat ik nu vond van het leven hier. Ik benoemde het gevoel van vrijheid wat hier heerst, onder meer vrijheid om te ondernemen, en ik scheen de spijker op zijn kop te hebben geslagen, omdat dat ook hetgeen is wat hem zo aantrekt aan het leven hier. Ook benoemde ik in bedekt taalgebruik mijn moeite om alles te volgen wat er om me heen gebeurt en gezegd wordt, verwijzende naar mijn gebrekkige Frans. Kees vond echter dat ik het helemaal niet zo slecht doe wat betreft mijn Frans. s-avonds bleef ik lang alleen peinzen over een efficiënte methode om de zonnelampen te verkopen, middels een soort sneeuwbalsysteem, maar de volgende ochtend bleek dat dat allang was uitgeprobeerd. Zaterdag 14 september We ontvingen de ouderenbond Mamito Papita, die kwamen praten over hun wens een ouderencentrum te bouwen. Ze waren allen in dezelfde uitdossing gekomen (mannen en vrouwen), de vrouwen met indrukwekkende hoofddeksels. In hun openingstoespraak gaven ze aan in het algemeen een partnerschap met ons te willen aangaan, wat Kees snel van tafel veegde. Ook hun idee om een verenigingsgebouw te realiseren werd afgewezen. Waar we meer voor voelden was een idee om een gezondheidscentrum te bouwen. Celestine wilde het geheel afdoen met het aanraden van het indienen van een schriftelijke aanvraag, maar ik vond dit wat mager, zeker nu ze helemaal vanuit Cotonou waren gekomen, en drong in het Nederlands er bij Kees op aan dat hij wat meer de eisen van de potentiële donor in Nederland (de Carolosgulden) aan hen duidelijk maakte, waaronder met name de eis dat de exploitatiewijze inzichtelijk moet worden gemaakt. Gelukkig deed hij dat. We

8 dronken na afloop wat samen en maakten een groepsfoto op het erf. Weer eens naar Come gereden met Kees en Francis, om de bedoeling van het zonnelampbord bij de schilder uit te leggen, waarna we hem tevens meenamen naar Sazue om daar het woord renovation boven een tekst te schilderen. Dit was omdat we immers dat specifieke gebouw niet helemaal van de grond af aan hadden gebouwd. Als dank voor zijn flexibiliteit gingen we wat met SAP drinken. Hij scheen ook gitaar te spelen in zijn vrije tijd, en net als ik ben je dan nooit echt alleen thuis. Ook bleek hij bij te klussen bij een oliepalm-plantage, voor verwerking in Nigeria van de palmnoten tot biscuits. Nu de gasolie, de brandstof van onze auto, op was in de streek kochten we die op de zwarte markt. Foto gemaakt van haveloze autowasserette. We brachten vervolgens een bezoek aan de jongen die de schoolbanken voor de aanstaande vrijdag te openen school in Sazue aan het maken was. Hij bleek goed op weg. Terug in Grand-Popo een kolanoot op het erf opgeraapt en geprobeerd open te maken, wat niet lukte. Mij werd verteld dat ze hier het vruchtvlees eten en de pitten vermalen. De boom heeft nu bladval, wat iedere morgen tot een met verkleurde bladeren bezaaid erf leidt. Overigens is het voor de tijd van het jaar erg droog, eigenlijk is het nu al regentijd. Ook valt het op dat mensen niet roken in Benin. Waarom zou dat zijn? Misschien vinden ze het niet beleefd. Ook opperde ik als grapje dat de lucht al zo vervuild is, in het verkeer, dat roken niet meer nodig is. We verwachtten deze avond op het journaal van Canal 3 te komen met de rapportage over Hanmlangi van gisteren, maar het werd helaas niet uitgezonden. Ik probeerde te internetten op de computer van Kees, met een dongel, maar ik kreeg onvoldoende toegang tot mijn adressen, deels vanwege te trage verbinding (gmail) en deels vanwege beveiligingsvragen die ik niet bijtijds kon beantwoorden (hotmail). Nos-teletekst op internet vertelde ons wel dat Ajax met 2-1 had gewonnen van PEC-Zwolle. Zondag 15 september Zoals gebruikelijk ben ik als eerste op, en bij het betreden van de veranda, om koffie en chocola te drinken en te lezen, bespringen de vier honden van Kees me steevast. Ik begin eraan te wennen, maar ben beslist geen hondenmens. Gepraat met Kees over de bevolkingstoename in Benin. Van oudsher worden er veel kinderen geboren in de dorpen, waarbij een aantal vroegtijdig overlijdt. Nu gaat dat allemaal wat beter, maar duidelijk is dat het leven hier keihard is. In Come hadden we een ontmoeting met een hoofd van een kleuterschool die al een wateraansluiting had, en we besloten om daar de Join-the-pipe zuil te gaan plaatsen. Het was een leuke man met een erg lieve uitstraling. Voor mij was het een tikkeltje vaag of Join the Pipe er een probleem van zou kunnen maken dat het geen nieuwe waterleiding-aansluiting is, maar ik liet die kwestie maar voor wat het was. Met deze schooldirecteur en een andere man, die hoofd van de ouderraden in heel Come was, wat gedronken. Vervolgens naar Ouidah waar we de Python-tempel bezochten. Het was leuk dat ik een python om mijn nek kreeg, daarentegen vond ik de aankleding in de tempel nogal smoezelig. Het wekte weinig interesse in mij, maar tegelijkertijd moet je beseffen hoe belangrijk de Voodoo is in Benin. Mijn toerisme in Ouidah voortgezet: het plein waar de slaven werden verhandeld, met een gigantische boom, daarna de slavenroute naar het strand (Ouidah ligt niet direct aan het strand), met allerlei koningssymbolen langs de weg, en de Porte du Non Retour, Unesco-werelederfgoed. Op de slavenroute gaf Kees wat geld aan mannen die op eigen initiatief de kuilen in de weg dichtgooien. De gids bij de Porte de Non Retour sprak naar mijn beleving wat agressief, veelal in mijn richting. Kees moest zoals gebruikelijk veel vertalen. Op de toeristenmarkt bij het monument kocht ik wat houten beeldjes. Ik had het moeilijk met het accepteren dat er hier over de prijs onderhandeld wordt. De eerste keer deed ik dat niet, het bedrag was toch naar Nederlandse begrippen laag, maar bij een

9 ander kraampje ging ik het proces aan, en met hulp van Francis kon ik wat afdingen. Kees stelde voor kokossap te drinken uit een ter plekke te openen kokos, en zette me op de foto in de ultieme tropische vakantie-setting. De kokosnoten zijn overigens niet bruin, rond en harig, maar groter, groen en ovaal. Kennelijk zijn de kokosnoten van de Albert Heijn óf een ander ras, óf zo uitgekapt dat alleen de schil direct rond het vruchtvlees over is gelaten. Terug in Ouidah bezochten we het museum in het oude Portugese fort. Een gids is verplicht, waardoor je slechts vluchtig kan kijken naar de museumstukken, omdat je continu aan het luisteren bent en de gids ook niet alles aanwijst. We stonden stil bij de gruwelen van de slavernij en het feit dat de gebruiken van de verscheepte slaven zijn voortgezet in met name Brazilië. Foto s van vergelijkbare praktijken in Benin en Brazilië bewezen dit. Ook stond ik stil bij het feit dat de eerste blanken geen kolonisten waren maar slechts slavenhandelaren. Maar waarom zouden ze die plantages niet ter plekke hebben aangelegd. Waarschijnlijk heeft dat niets te maken met onvruchtbaarheid van de grond, maar misschien wel met een hoger risico dat de slaven bevrijd worden, bijvoorbeeld omdat ze de weg weten in het land en de verwanten hen eerder kunnen opsporen. In de auto terug naar Grand-Popo dacht ik na over wat Voodoo nou precies onderscheidt van andere animistische religies in de wereld. Ik kwam tot de conclusie dat het gewoon een algemene term is voor de religie(s) van de inwoners van Afrika die als slaaf zijn verscheept. Ook bezochten we even de oever van het meer Ahèmè, en zagen een ruïne van een spoorwegstation. In Come kochten we middeltje tegen de verhoudheid van Celestine, in een verrassend goed gesorteerde en moderne apotheek. We laadden het prepaid-tegoed op van de telefoon van Kees. Dat gaat heel makkelijk: je noemt je telefoonnummer en het opwaardeerbedrag aan een verkoper langs de kant van de weg, en die waardeert het in een mum van tijd met zijn eigen telefoon op. s-avonds was nu wel op het nieuws de reportage over Hanmlangi te zien. Ik kwam even in beeld en bedankte Kees uitbundig voor deze bewezen dienst. Maandag 16 september s-ochtends maakte ik mij druk over de kwestie of het Join the Pipetappunt ook gebruikt kon worden door kleuters, omdat wij het bij een kleuterschool willen plaatsen. Kees trommelde wat kindjes op van onze techniciën Kofi,die met hun duim prima de knop konden indrukken. Op weg naar Cotonou langsgeweest bij het gemeentehuis van Grand-Popo en de burgemeester eraan herinnerd dat hij wordt verwacht op de opening van de middelbare school aanstaande vrijdag in Sazue. In Come was de contactpersoon van de microkredietorganisatie al weg, om ons voorstel centraal te bespreken. We besloten de wel aanwezige persoon het hele verhaal opnieuw uit de doeken te doen. Francis ging daarop terug naar Grand-Popo samen met Mr Durant, om hem in te werken m.b.t. het reilen en zeilen van Le Pont. We pikten Delphine op langs de weg in West-Cotonou en ik vroeg haar naar een aanwezigheid van een lijstenmaker in Cotonou, nu mijn vader ook lijstenmaker is. Die vonden we, en ik maakte wat foto s nadat ik eerst een lijst had gekocht. We gingen daarop de stoffenbuurt in en er werd voor Kees een nieuwe outfit uitgekozen voor de opening aanstaande vrijdag. De zaak werd gerund door Indiërs. Na een hele tijd in de stoffenbuurt hebben gelopen kwamen we aan bij de markt Dantokpa. Het was mijn verzoek om een markt te bezoeken. Ook daar liepen we voornamelijk in het stoffengedeelte. Het was erg groot, golfplaten afdakjes en veel vrouwen met lasten op hun hoofd. Ik kocht wat ansichtkaarten in een nette winkel, en ze meteen beschreven tijdens een maaltijd in een restaurantje. Het was een onprettig feit dat je continu in het restaurant binnenkomende verkopers moest negeren of afwijzen. Celestine en Delphine gaan er anders mee om en kopen weleens wat. Na wat rondvragen vonden we het postkantoor in de buurt van het vliegveld maar die was al dicht. In de buurt van het hotel ging ik naar het internet-café, alleen dit keer. Ik kreeg

10 pas na een half uur verbinding, en na 10 minuten viel de stroom volledig uit. Wel had ik zo-ongeveer de binnengekomen mailtjes kunnen bekijken. In het hotel werkte gelukkig een aggregaat, waardoor ik lang kon lezen en tv-kijken in mijn hotelkamer. s-avonds ging ik maar wat drinken in de hotelbar, Kees vond me daar, waarna we samen in het andere barretje in de straat. Er waren tamelijk veel stiltes in de conversatie, omdat ik veel denk. Dinsdag 17 september Weer om 7.00u wakker, en gelezen en tv gekeken. We ontbeten samen bij een andere bar in de straat, brood met ei, en oploskoffie met melkstroop. Het postkantoor was nu wel open en we verstuurden de ansichtkaarten. We reden naar Porto-Novo waar we Pascal, de vriend van ons Nederlandse contact Rosemary wat overhandigden. Vervolgens gingen we naar de lokale NGO AFAP, die voor ons wc s moest gaan bouwen in deze omgeving, in opdracht van het waterschap Reest en Wieden. Het idee was een twee compartimenten-syteem, wat wil zeggen dat een vol compartiment gebruikt kan worden voor bemesting. De directrice van AFAP zag er wel wat in, maar wilde eerst een enquête houden onder de bevolking over hoe zij daar tegenover staan, nu er op gebruik van menselijke mest een taboe heerst. Celestine en Delphine kochten maïs bij AFAP voor de opening van Sazue, als goedmakertje voor het daar mislukte schooltuinproject. Ik zag dat AFAP, naast een soort opvang voor halfwezen, ook een soort coöperatie vormde voor de productie van zeep, palmolie, maïs, soort vitamine C-poeder, en pindastokjes. Deze verkochten ze in bescheiden hoeveelheden aan de straat. Kees en ik bezochten daarna het museum Da Silva, net als in Ouidah onder begeleiding van een gids. Het was een lelijk museum zonder coherentie, met als onduidelijk hoofdthema de cultuur van de teruggekeerde Braziliaanse slaven. Bijvoorbeeld ook moteren en fietsen, radio s en allerhande gebruiksvoorwerpen uit de modernere tijd en een galerij van belangrijke Afrikanen/zwarten in de wereld. Onderwijl aten de anderen in een restaurant, waarop Kees en ik onze honger in Cotonou stilden met broodjes in Franse stijl (koffiebroodjes en croissants). Bezoekje gebracht aan de kleermaker van Celestine, die klaar was met naaien van de stof die we gisteren gekocht hadden. Ik greep het moment aan om wat foto s te maken van zijn atelier. Zo verhit hij zijn strijkijzer door er hete kolen in te doen, en zijn de naaimachines voetaangedreven, dat wil zeggen omgebouwde electrische machines. Hierdoor had ik een pril idee: het importeren van modernere varianten van oplossingen die mensen uit de derde wereld zelf bedacht hebben. Tijdens het terugrijden naar Grand-Popo dacht ik ook na over de kuilen in de weg, en of het in Nederland verboden is om met Engelse auto s te rijden die het stuur aan de rechterkant hebben, wat het inhalen bemoeilijkt. Kees vertelde dat in Nigeria het verkeer niet meer links rijdt. Ten oosten van Cotonou is immers een tweedehands-auto markt, met name bedoeld voor Nigerianen die in eigen land geen tweedehands auto ouder dan vijf jaar kunnen kopen wegens protectionistisch beleid. Bij een bezoekje aan de voedselmarkt langs de kant van de weg realiseerde ik me dat de verkopers niet zichtbaar concurreren op prijs, slechts op kwaliteit en presentatie, nu de prijzen altijd na onderhandeling tot stand komen. De chauffeur van ons rijdt vaak niet omdat Kees het leuk vindt om zelf te rijden. Dan gaat hij dus mee om op de auto te passen als we ergens stoppen. Terug in Grand-Popo viel weer eens de stroom uit. Om te kijken of het aggregaat weer uit kan moet je dus af en toe naar buiten kijken of de straatverlichting weer aan is gegaan. Ik dacht even na over de prijs-kwaliteit verhouding tussen golfplaten daken en platte daken. Als golfplaat duurder is omdat het een bewerking heeft ondergaan, waarom wordt het dan zoveel door armen gebruikt? Is het echt zo n voordeel dat het water er regelmatiger afdruipt? Ook vroeg ik Kees waarom er geen verwerkende industrie van de grond komt in Benin. Volgens Kees is dit een kwestie van organisatie en tegenwerking door de overheid. Dit is

11 typisch als je bedenkt dat het land overloopt van de kleine ondernemers. Simpel gedacht kwam ik tot de conclusie dat een systeem van macro-kredieten veel wenselijker is dan micro-kredieten. Dan komen er ook meer belastingen binnen als het bedrijf eenmaal loopt. Woensdag 18 september Twee vertegenwoordigers van een NGO voor milieubescherming kwamen langs voor de zonnelampen, omdat zij het door hun opgezette systeem van transport van afval wilden verlichten. Ook wilden ze wel in het algemeen de lampen voor ons doorverkopen. Onze lampenjongens Kofi en Ernest werden op het matje geroepen omdat zij voor eigen doeleinden de motoren hadden genomen. Ze keken bedrukt naar de grond en zeiden amper wat. Msr Durant kwam met een lijst met aanbevelingen voor Le Pont. Kees ging snel door de lijst heen en besprak deze later met hem. Wel waren een aantal maatregelen al eens uitgeprobeerd zonder effect. Hij lijkt me een geduchte concurrent voor het huidige plaatselijke hoofd Delphine, ook omdat hij in Grand-Popo woont. In Come hadden we opnieuw een bespreking met de microkredietmaatschappij. Zij lijken de samenwerking met ons aan te willen gaan. We kwamen overeen: verkoop door Le Pont van een lamp aan de maatschappij voor FCFA, winst voor hun bij verkoop in één keer, en bij afbetaling in termijnen nog iets meer. Later komt weer een afspraak. We reden naar Tolebekpa, waar ik kon kijken naar de toiletten die door mijn toedoen via Getitdone waren gerealiseerd. Eén werd maar ter plekke geopend, terwijl er eigenlijk een schuld was van de bevolking aangaande het leveren van de vereiste participatie (bouwmaterialen). Een andere dubbele latrine was niet afgesloten, maar er werd kennelijk op mij gewacht om hem in gebruik te nemen. Ik vond het tamelijk vreemd allemaal. Gelukkig was een andere wel in gebruik genomen. We hadden ook een ontvangst bij een vrouwengroep die van ons al enige tijd geleden een gebouwtje hadden gekregen om gezamenlijk zeep te maken. Ontvangst met zang en dans. Ze vertelden dat het groepje uit elkaar gevallen was omdat ieder lid voor zichzelf begonnen was. Dit was deels te verklaren uit het feit dat de donor KICI als eis had gesteld dat ieder lid afzonderlijk het hele productieproces moest leren beheersen. Ik was gefrustreerd dat zoiets uit elkaar valt, en nam me voor dat ik ik ging nadeken over wél werkende economische modellen. Je zou als verklaring kunnen geven dat de vrouwen geen vertrouwen hebben in de leiding, in die zin dat ze niet hun aandeel in de opbrengst krijgen? We reden door naar Vodome waar een gezondheidspost stond met een opgeknapt huisje ernaast dat als dienstwoning fungeert voor de verpleger. Doorgehobbeld naar een plaats bij de rivier de Mono, die de grens aangeeft tussen Benin en Togo. Daar geconfronteerd met het soms falen van watercomités die geld moeten innen voor de toekomstige reparatie van waterputten. Terug in Come bleek dat men werkte aan het bord voor de zonnelampen, met sjablonen waarbij je sommige gedeeltes moet bijschilderen, omdat sjablonen niet gesloten rondjes in bijvoorbeeld de o en de g kunnen weergeven. Met Kees wat gegeten en langs bij de kleuterschool, waar we een plek uitkozen voor de plaatsing van de Join-thepipe kraan. Ook vroeg ik naar het telefoonnummer van de secretaris van de oudervereniging die we de andere keer hadden ontmoet, omdat we nog een school zoeken met behoefte aan nieuwe schoolbanken. Een school in Driemond wil hier wel middels een goede doelenactie gehoor aan geven. In Grand-Popo vroeg naar bed.

12 Donderdag 19 september s-ochtends mijn moeder gebeld die vandaag jarig was. Ik vertelde haar hoe goed ik het hier had. Om dank te uiten voor mijn verblijf hier besloot ik Kees voor te stellen om een eindetentje, op mijn kosten, de laatste avond in Cotonou te houden. Hij vond het leuk van me, maar transformeerde het naar een etentje in Grand-Popo, de voorlaatste dag, zodat iedereen kan aanschuiven. We vertrokken vervolgens met twee auto s, naar mij werd gezegd om te splitsen voor belangrijke regeldingen voor de opening morgen, maar in Come werd toch één auto weggebracht voor een reparatie van een piepend geluid, dat bleek te komen van een remblokje. Met zijn allen een andere richting ingeslagen dan gebruikelijk, voor naar het zich liet aanzien een rondleiding aan mij van nog meer wc s en putten. In een dorp was een put gefinancierd door de Stichting Mon Rêve die ter plekke werd geopend met een openingstamtam en een soort voorouderdans. Ik was iets minder geëmotioneerd dan bij Hanmlangi. Er waren ook betrekkelijk weinig mensen vanwege een begrafenis elders in het dorp. Er bleek bij een andere put dat er wel geld bijeengebracht was voor de reparatie van de touwpomp, maar dat de reparateur niet voldoende deskundig was. Weer doorgetrokken en andere putten en wc s gezien, onder meer een plek waar we frisdrank kregen aangeboden, zonder dat er sprake was van een opening. Ik voelde me erg gegeneerd, maar kon een colaatje niet weigeren uit beleefdheid. Ik gaf aan dat ik voldoende had gezien, maar toch gingen we naar weer een andere put waar we veel handjes schudden, en Delphine een speech gaf over de noodzaak van een goed beheerssyteem. Overal waar je komt krijg je een slokje putwater aangeboden met een nederige buiging. Vervolgens bezoek aan mattenvlechtstersgroep die in tegenstelling tot de zeepmaaksters wel bijeen waren gebleven. Ik zag op de borden in hun door ons gebouwde lokaal dat ze de lokale taal leerden schrijven, maar ik vroeg me af waar ze dat in de context van hun mattenverkoop voor nodig hadden. Ik vroeg nog even of ze voldoende rekenen hadden geleerd maar dat bleek goed te gaan. In Come de groep gesplitst en met Kees een broodje ei met koffie gegeten. Msr Durant bleek een evangelische priester te zijn, waarbij het geloof zich onderscheidt van de katholieke kerk doordat er geen vaste gebeden zijn en het verbreidingssysteem anders werkt. Hij dacht dat ik wel Christen moest zijn, gezien mijn gedrag en voorkomen. Via de secretaris van de ouderraad vonden we een school die tekort had aan schoolbanken. Tijdens het wachten op de komst van de directrice moest ik nodig en heb ik toch nog een bezoek gebracht aan een Frans hangtoilet. De directrice zou aan de slag gaan met een handgeschreven aanvraag voor ons contact in Driemond. De schoolbanken zijn voor twee kinderen gebouwd maar er schenen meer kinderen op te zitten. Gedacht aan de noodzaak van een foto voor de school Driemond, Kees zou daar voor zorgen als het schoolseizoen in oktober weer begint. Door naar de schilder, die druk bezig was met ons zonnelampen-bord. We namen hem weer mee naar Sazue, om de vlaggen van Benin en Nederland te schilderen naast de tekst, en ook de schoolbanken te voorzien van de naam Le Pont. We moesten lang wachten omdat het nogal veel werk was, waarop Kees me meenam voor een drankje omdat ik dorst kreeg. Bij terugkomst was alles mooi en af. Terug in Grand-Popo in het huis Pascal ontmoet, een hyperintelligente gepensionneerde leraar die wegens slecht functioneren uit Le Pont was gezet, maar nu toch weer aansluiting scheen te zoeken. Ik luisterde naar zijn erudiete monologen en probeerde te vragen naar of er in Afrika een schriftvorm was vòòr de komst van de Europeanen en over de problemen van belastinginning in Benin. Hij antwoordde daarop dat Europeanen, althans de Fransen, niet het recht hebben de vraag naar het schrift te stellen omdat zij het ook hebben overgenomen van anderen en dat de Beninse schatkist wel goed gevuld moest zijn als gevolg van de postkoloniale ontwikkelingshulp, ook al is die

13 inmmiddels gestolen door de Beninse machthebbers. Omdat hij arm bleek te zijn gaf ik hem een tube anti-muggenspray met DEET die ik over had. Kees stelde me later die avond simpelweg de vraag of ik niet zelf een stichting wil beginnen in Noord-Benin. Hierdoor was ik in verlegenheid gebracht. Ik wees op het feit dat hij hier een stichting runt op basis van zijn ervaringen als SNV-er en ook niet uit het niets is begonnen. Vrijdag 20 september Dag van de opening van de school in Sazue. Discussie met Francis gehad over zijn verklaring van het succes van de mobiele telefoon in Afrika. Hij zei dat de Afrikanen een zeer mondelinge, orale cultuur hebben, waardoor ze liever met elkaar praten over de telefoon dan sms-jes sturen of schriftelijk contact hebben. Ik kon dit wel plaatsen, ik krijg hier ook steeds meer de neiging om goed te luisteren naar conversaties, omdat je niet zoals in Nederland veel informatie schriftelijk krijgt, al dan niet in je of op te zoeken op Wikipedia of wat dan ook. Eigenlijk vind ik dit iets moois, die benadrukking van het directe menselijke contact. Ook dacht ik aan mijn hobby Flamencogitaar, en dat het mooier zou zijn weer meer op gehoor nieuwe muziek te leren in plaats van via boeken. Weer met een grote groep gegadigden voor het transport naar de opening, met maar één van de twee auto s beschikbaar. Kees besloot dit op te lossen door twee keer te rijden. Ik zat in de tweede groep. Onderweg kantelde een pan groene saus, niet berekend op de kuilen in de weg, waarop er veel oh en ah geroep in de auto te horen was. We kwamen een half uur te laat. De Nederlandse ambassadeur, een nette saaie man in grijs pak, was er al. Ik gaf hem maar een handje. Gelukkig zat ik dit keer op de tweede rij, waar ik me prettiger bij voelde. Het eerste liedje van de wederom opgetrommelde groep de Pigeons Verts emotioneerde me zeer. Verschillende toespraken van Kees (die mij weer met name noemde), de directeur van de school, de arrondissementschef, vertegenwoordiger van de leerlingen, de ambassadeur, en een vertegenwoordiger van de gemeente. Dit duurde nogal lang omdat iedere toespraak begon met een groet aan alle andere aanwezige hoogwaardigheidsbekleders. Ook zang en dans van een leerlingengroep, de salsagroep, de vrouwengroep zeep, en als uitsmijter een Zangbeto groep, naar mij werd gezegd speciaal voor mij gearrangeerd. Dit waren een soort angstaanjagende wigwammen van riet/stro die over de grond draaiden en zweefden, met mannen die de Zangbeto achteruit lopend proberen te ontwijken, alles onder begeleiding van trommels. Onder de Zangbeto zat vervolgens een kleinere wigwam, 40 cm hoog ofzo, die ook ronddraaide. Daaronder verscheen achtereenvolgens een bewegend popje, een schildpadfiguur en een copulerend koppel. Het scheen allemaal toegschreven te worden aan magie en dat er hoegenaamd niemand onder de Zangbeto zit om het te kunnen bewegen. Ik werd van verschillende kanten min of meer belaagd door mannen die mij op het hart drukten naderbij te komen en video en foto s te maken om het bewijs van het echte magische Afrika mee te nemen naar Europa. Na dit spektakel werden de gebouwen geopend, en ditmaal hield ik lint niet vast. Na een tweede Zangbeto-show werden we gewenkt om een maaltijd in één van de lokalen te nuttigen. Die bestond uit een soort maïsbrood, ui-en-tomaatsaus en een soort gefrituurde makreel, met groene sambal. Kees nam me na afloop van de festiviteiten mee naar Lokassa om de journalisten af te zetten die voor ons tegen betaling een reportage hadden gemaakt van de opening. Eigenlijk moest onze chauffeur dit doen, maar die was druk doende de vrouwen te instrueren die de afwas aan het doen waren. Lokossa is de departementshoofdstad. We reden in één

14 keer terug naar Grand-Popo. In mijn kamer trok ik me bij uitzondering terug om de inmiddels binnengekomen aanvraag voor Driemond en de stukken rond Papito-Mamita te bestuderen en mijn eigen toespraakje op het deze avond te houden afscheidsetentje voor te bereiden. Ik werd geroepen door Kees dat het zonnelampenbord op het punt stond te worden geplaatst. Ik aanschouwde hoe dit geschiedde, met verankering van de palen van het bord in met de hand gegraven gaten met water en cement. Nu maar hopen dat het leidt tot meer verkoop van de lampen. Voor mijn afscheidsetentje waren kennelijk heel veel mensen uitgenodigd, onder meer echtgenoten van, dochters van, vrienden van, etc, dus tezamen een man of twintig. Ik gaf zittend mijn korte toespraakje, in gebroken Frans, waarin ik aangaf dat ik me als eerste klas-gast heb gevoeld en dat ik met de opgedane ervaringen en indrukken nog beter de Stichting in Nederland wil vertegenwoordigen. Daarop volgden spontane toespraken van Pascal, Kees en Alexis, allen staande. De maaltijd was een soort stijve rode griesmeelpudding en gefrituurde kippepootjes met drankjes. Er werd zelfs gedanst, waarbij ik na enige tijd ook deelnam. Ik was verwonderd dat het zo n geanimeerd feestje rond mijn bescheiden persoon was geworden. Tijdens het feest werd me van verschillende kanten op het hart gedrukt de ervaringen en de Afrikanen niet te vergeten, als ik weer terug in Nederland ben. Zaterdag 21 september Ik gaf Bossi de huisbewaarder FCFA, en Lily een soortgelijk bedrag voor het bereiden van de maaltijd gisteren. Om een uur of half twee vertrokken we naar Cotonou. Ik maakte de grap dat je een computerspel zou kunnen maken van het ontwijken van de gaten in de wegen, met verschillende niveau s, van bijvoorbeeld Zuid-Afrika, Benin tot Mali ofzo. Celestine wilde niet mee naar Ganvie waarop we haar afzetten bij Delphine. Veel modder en verkeersopstoppingen langs de Chinese weg in opbouw. Met een toeristenboot met schipper en gids naar Ganvie, gevaren, het Venetië van het zuiden, een dorp op palen in een meer. De bewoners zouden afstammen van stammen die op de vlucht waren voor de Fon (de stam van het koninkrijk Dahomey), en in het meer hun toevlucht hadden gevonden, omdat het de Fon verboden was water te betreden. De boot meerde tweemaal aan bij toeristische winkels. Francis sloeg zijn slag en wist een eigenaar van een winkel te enthousiasmeren voor de verkoop van onze zonnelampen in Ganvie. Ik had al eerder opgemerkt dat er over het algemeen geen stroom was in het dorp. Ook ik sloeg mijn slag door een mooie doek te kopen met symbolen van de koningen van Dahomey, voor FCFA (na afdingen). We begrepen ook dat de bewoners het stadje verlaten bij hoogwater, kennelijk in de regentijd. Je kon op de muren van de huizen zien tot waar het water gereikt had, vanwege de donkerder kleur. Tot boven vloerhoogte in ieder geval. Bij het terugrijden naar Cotonou hadden we weer problemen met de motor die weer oververhit was. Bij het hotel wachtte Papito Mamita ons weer op, nu als het goed is met een schriftelijke aanvraag met daarin een exploitatieplan. We voerden het gesprek in het barretje in de straat, met invallende duisternis en opnieuw stroomuitval. Ik zag dat de aanvraag geen exploitatieplan had, waarop Kees dat aan de delegatie, ditkeer in verschillende outifits, duidelijk maakte. Ook maakte ik me druk om de vraag of ze slechts een elite met het gezondheidscentrum willen bedienen of in theorie iedere Beninees. Kees was heel krachtig in de afwijzing van de aanvraag zoals die er nu lag, wat herinneringen deed oproepen aan mijn periode als ambtenaar voor de Immigratie- en Naturalisatiedienst. Ik voelde me een beetje ongemakkelijk daardoor. De sessie werd

15 afgesloten met een vlammende toespraak van de woordvoerster, die mijn persoonlijk probeerde te motiveren voor het realiseren van het gezondheidscentrum. Ik ging daarop wat eten met Kees aan de overkant van de weg, wat inhield een gevaarlijke oversteek van de drukke verkeersader. Later schoven Delphine en Celestine aan. Ik voelde me hierdoor een zeer belangrijk persoon voor Le Pont. Nog een drankje genomen bij maanlicht bij onze favoriete bar, en Delphine nam afscheid van mij, en vertrok met een met haar mobiele telefoon bestelde zemidjan. In de hotelkamer van Kees laadde ik mijn foto s op de computer van Kees en vroeg Celestine mij wat ik van hun vond. Ik antwoordde dat ik heb gezien hoe groot ze hier zijn. Ook sprak ik mijn dank uit aan Kees voor de behandeling als eerste klas gast, en het feit dat hij zo geduldig was met mij steeds opnieuw uitleg geven over de dingen om mij heen. Die nacht vertrok mijn vliegtuig vroeg in de morgen. Ik werd in nachtelijk Cotonou weggebracht door Alexis, Kees, Celestine en Francis. Een heus ereafscheid.

NOORWEGEN. Vertrek: s ochtends moesten we gewoon naar school tot 12 uur. we werden 09-05-2012 13-05-2012

NOORWEGEN. Vertrek: s ochtends moesten we gewoon naar school tot 12 uur. we werden 09-05-2012 13-05-2012 NOORWEGEN 09-05-2012 13-05-2012 Vertrek: s ochtends moesten we gewoon naar school tot 12 uur. we werden door onze ouders naar Schiphol gebracht. Ik zat bij Ilonka in de auto. Op Schiphol gaf meester Hendrie

Nadere informatie

Take a look at my life week 5&6

Take a look at my life week 5&6 Take a look at my life week 5&6 Maandag 27 januari 2014 Zou vandaag gaan werken, maar heb op het laatste moment afgezegd omdat het nogal glad was op de weg. Dus ik durfde het niet aan om op de fiets naar

Nadere informatie

Bouw school Fanta (Benin) (eindrapport December 2015)

Bouw school Fanta (Benin) (eindrapport December 2015) Goed onderwijs voor FANTA Bouw school Fanta (Benin) (eindrapport December 2015) Donateur privé, & Gemeente Grand Popo een brug tussen Afrika en Europa Stichting Le Pont INHOUD pagina Geschiedenis en projectvoortgang..

Nadere informatie

Water Egypte. In elk land hebben mensen hun eigen gewoontes. Dat merk je als je veel reist. Ik zal een voorbeeld geven.

Water Egypte. In elk land hebben mensen hun eigen gewoontes. Dat merk je als je veel reist. Ik zal een voorbeeld geven. Water Egypte In elk land hebben mensen hun eigen gewoontes. Dat merk je als je veel reist. Ik zal een voorbeeld geven. Ik ga naar een restaurant in Nederland. Daar bestel ik een glas water. De ober vraagt

Nadere informatie

MEMORY WOORDEN 1.1. TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 1

MEMORY WOORDEN 1.1. TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 1 MEMORY WOORDEN 1.1 TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 1 ik jij hij zij wij jullie zij de baby het kind ja nee de naam TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 2 MEMORY WOORDEN 1.2 TaalCompleet A1 Memory Woorden

Nadere informatie

Lieve vrienden van El Manguaré,

Lieve vrienden van El Manguaré, Lieve vrienden van El Manguaré, Vanuit een overstroomd Iquitos de tweede tamtam van 2012. Twee dagen geleden schreef ik onderstaand stukje: Manguaré kampt met wateroverlast! Zoals Yolanthe in de vorige

Nadere informatie

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen 1. Print deze tekst 2. Download het geluidsbestand en luister Je gaat een toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen maken. Dit is een leestoets. De toets heeft vijf delen. Deel A, B, C, D en E. Deze toets

Nadere informatie

1 Werkwoord. (wonen, werken, lopen,...) 8 Grammatica is niet moeilijk. wonen, werken, lopen,... noemen we werkwoorden.

1 Werkwoord. (wonen, werken, lopen,...) 8 Grammatica is niet moeilijk. wonen, werken, lopen,... noemen we werkwoorden. 1 Werkwoord (wonen, werken, lopen,...) wonen, werken, lopen,... noemen we werkwoorden. 8 Grammatica is niet moeilijk 1.1 woon, woont, wonen Ik woon nu in Nederland. Jij woont nu in Nederland. U woont nu

Nadere informatie

Vakantie Onur Frankrijk september 2010

Vakantie Onur Frankrijk september 2010 Vakantie Onur Frankrijk september 2010 Inleiding Midden juni begon ons als team op te vallen dat Onur zich erg begon terug te trekken. Hij wilde vaak alleen op zijn kamer blijven terwijl heel Nederland

Nadere informatie

Verhaal: Jozef en Maria

Verhaal: Jozef en Maria Verhaal: Jozef en Maria Er was eens een vrouw, Maria. Maria was een heel gewone jonge vrouw, net zo gewoon als jij en ik. Toch had God haar uitgekozen om iets heel belangrijks te doen. Iets wat de hele

Nadere informatie

Schoolkamp 2015, Jacco

Schoolkamp 2015, Jacco Schoolkamp 2015, Jacco We gingen om 10:30 weg met de bus, eigenlijk moesten we met de fiets maar het stormde hard. Met de bus reden we naar Basal, daar werd verteld wat ze deden en we gingen stenen zoeken.

Nadere informatie

de aanbieding reclame, korting De appels zijn in de a Ze zijn vandaag extra goedkoop.

de aanbieding reclame, korting De appels zijn in de a Ze zijn vandaag extra goedkoop. Woordenlijst bij hoofdstuk 4 de aanbieding reclame, korting De appels zijn in de a Ze zijn vandaag extra goedkoop. alleen zonder andere mensen Hij is niet getrouwd. Hij woont helemaal a, zonder familie.

Nadere informatie

Dag 3: We hebben even geen tijd om verslag te doen - we schamen ons

Dag 3: We hebben even geen tijd om verslag te doen - we schamen ons Dag 3: We hebben even geen tijd om verslag te doen - we schamen ons Dag allemaal, Helaas moeten wij even afwijken van het schema. Vanavond hebben wij de bbq bij Light into Europe en kunnen dan geen verslag

Nadere informatie

Foto 1: krotten langs de wegen. Foto 3: Wat een drukte op de straten. Foto 4: Kraampjes en straatverkopers langs de wegen

Foto 1: krotten langs de wegen. Foto 3: Wat een drukte op de straten. Foto 4: Kraampjes en straatverkopers langs de wegen Dag 1: Lange reis en eerste indrukken Nadat we afscheid hadden genomen van onze familie en vrienden stapten we in het vliegtuig op Schiphol naar Mumbai. Donderdag 12 februari 's ochtends om 07.00 kwamen

Nadere informatie

Iris marrink Klas 3A.

Iris marrink Klas 3A. Iris marrink Klas 3A. 1 Inhoud. 1- Voorpagina 2- Inhoud, inleiding & mijn mening 3- Dag 1 4- Dag 2 5- Dag 3 6- Dag 4 7- Dag 5 Inleiding. Ik kreeg als opdracht om een dagverslag te maken over Polen. 15

Nadere informatie

IK OVERLEEFDE AUSCHWITZ

IK OVERLEEFDE AUSCHWITZ Ferenc Göndör IK OVERLEEFDE AUSCHWITZ Uitgeverij Eenvoudig Communiceren 3 Mijn vader Lang geleden kwam een jonge, joodse man naar het land Hongarije. Mohr Goldklang was zijn naam. Dat was mijn opa. Mohr

Nadere informatie

President van Benin deze week in ons land actuel o.a. bij de koningin 12

President van Benin deze week in ons land actuel o.a. bij de koningin 12 le pont actuel President van Benin deze week in ons land actuel o.a. bij de koningin 12 le pont actuel onregelmatig verschijnend mededelingenblad van Stichting Le Pont, brug tussen Nederland en Benin Redactie:

Nadere informatie

Batavia werf. We gingen naar Batavia werf.

Batavia werf. We gingen naar Batavia werf. Batavia werf We gingen naar Batavia werf. Met de klas. En we gingen ook met de auto. Ik zat met Yessir Thijs en Sebastiaan en de moeder van Sebastiaan.We hadden ook groepjes toen we in de Batavia werf

Nadere informatie

Take a look at my life 9

Take a look at my life 9 Take a look at my life 9 Verslaafd aan foto,s maken. Elke dag weer mijn mobiel uit me zak halen en foto,s maken van de dingen die ik mee maak of tegenkom. Er zijn al zoveel mensen die gebruik maken van

Nadere informatie

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen 1. Print deze tekst 2. Download het geluidsbestand en luister Je gaat een toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen maken. Dit is een leestoets. De toets heeft vijf delen. Deel A, B, C, D en E. Deze toets

Nadere informatie

Elke miskraam is anders (deel 2)

Elke miskraam is anders (deel 2) Elke miskraam is anders (deel 2) Eindelijk zijn we twee weken verder en heb ik inmiddels de ingreep gehad waar ik op zat te wachten. In de tussen tijd dacht ik eerst dat ik nu wel schoon zou zijn, maar

Nadere informatie

Een buik van wol. Tom! Tom! Cato kwam hard aan rennen. En zei: vandaag word mevr. Catharina. 90 jaar en ik wil haar een heel mooi cadeau

Een buik van wol. Tom! Tom! Cato kwam hard aan rennen. En zei: vandaag word mevr. Catharina. 90 jaar en ik wil haar een heel mooi cadeau Een buik van wol. Tom! Tom! Cato kwam hard aan rennen En zei: vandaag word mevr. Catharina 90 jaar en ik wil haar een heel mooi cadeau Geven. Ja maar wat zei Tom. Umm wacht ik Weet het zei Cato een herinnering.

Nadere informatie

Ik ben maar een eenvoudige ezel, maar ik wil je graag een mooi verhaal vertellen

Ik ben maar een eenvoudige ezel, maar ik wil je graag een mooi verhaal vertellen De ezel van Bethlehem Naar een verhaal van Jacques Elan Bewerkt door Koos Stenger Ik ben maar een eenvoudige ezel, maar ik wil je graag een mooi verhaal vertellen over iets wat er met me gebeurd is. Het

Nadere informatie

Een Berbers dorp. Mijn zussen en ik mochten van mijn vader naar school. Meestal mochten alleen jongens naar school.

Een Berbers dorp. Mijn zussen en ik mochten van mijn vader naar school. Meestal mochten alleen jongens naar school. Een Berbers dorp Ik ben geboren en opgegroeid in het noorden van Marokko. In een buitenwijk van de stad Nador. Iedereen kent elkaar en altijd kun je bij de mensen binnenlopen. Als er feest is, viert het

Nadere informatie

September 2008 Door: Charlotte Storm van s Gravesande. Bijbehorende foto's: zie onderaan de tekst. Hallo mede dierenvrienden,

September 2008 Door: Charlotte Storm van s Gravesande. Bijbehorende foto's: zie onderaan de tekst. Hallo mede dierenvrienden, September 2008 Door: Charlotte Storm van s Gravesande Bijbehorende foto's: zie onderaan de tekst Hallo mede dierenvrienden, Na mijn indrukwekkende reis naar India, is mij gevraagd om een kort verhaaltje

Nadere informatie

LES 10. Sluipaanval. Doe Lees 1 Samuël 24.

LES 10. Sluipaanval. Doe Lees 1 Samuël 24. LES Sluipaanval Ben je wel eens gepest? Is er iemand die altijd vervelend tegen jou doet? Heb je ooit geprobeerd om die persoon terug te pakken? (Zie 1 Samuël 24; Patriarchen en Profeten, blz. 603-615)

Nadere informatie

Suzanne Peters. Blijf bij me! liefdesroman

Suzanne Peters. Blijf bij me! liefdesroman Suzanne Peters Blijf bij me! liefdesroman Hoofdstuk 1 Katja belde aan bij het huis. Ze vond het toch wel erg spannend. Het was de tweede keer dat ze op visite ging bij de hondenfokker en deze keer zou

Nadere informatie

Groetjes Jasper (12 jaar) en Nathalie (11 jaar)

Groetjes Jasper (12 jaar) en Nathalie (11 jaar) Comenius project Spanje Eerst zijn we met Jaspers vader naar Schiphol gereden. Toen gingen we opzoek naar incheckbalie, daar gingen we onze koffers wegen. Daarna moesten we door de douane. Als we hogen

Nadere informatie

Hier volgt een dagboekverslag van het schoolreisje met de zesde klas van de Chr. Lagere school naar "Jeugdland ", in Ellecom.

Hier volgt een dagboekverslag van het schoolreisje met de zesde klas van de Chr. Lagere school naar Jeugdland , in Ellecom. Hier volgt een dagboekverslag van het schoolreisje met de zesde klas van de Chr. Lagere school naar "Jeugdland ", in Ellecom. Onze meester was daar meneer den Ouden. 22 mei 1956 Afscheid van school. We

Nadere informatie

MundoRado reis naar Maleme, Kreta.

MundoRado reis naar Maleme, Kreta. MundoRado reis naar Maleme, Kreta. Op maandag 9 juni was het zover. We gingen op vakantie naar het mooie eiland Kreta en om precies te zijn, naar Maleme. Om 12.00 uur moesten wij ons verzamelen op Schiphol

Nadere informatie

Bert staat op een ladder. En trekt aan de planten die groeien in de dakgoot. Hij verstopt de luidspreker en het stopcontact achter de planten.

Bert staat op een ladder. En trekt aan de planten die groeien in de dakgoot. Hij verstopt de luidspreker en het stopcontact achter de planten. Helaas Wanneer besloot Bert om Lizzy te vermoorden? Vreemd. Hij herinnert zich het niet precies. Het was in ieder geval toen Lizzy dat wijf leerde kennen. Dat idiote wijf met haar rare verhalen. Bert staat

Nadere informatie

Vakantie in Weert. Vakantiepark Weerterbergen. 29 augustus tot en met 5 september 2014 M A I C K L E G O N N I E T H E O

Vakantie in Weert. Vakantiepark Weerterbergen. 29 augustus tot en met 5 september 2014 M A I C K L E G O N N I E T H E O Vakantie in Weert 29 augustus tot en met 5 september 2014 Vakantiepark Weerterbergen G O N N I E M A I C K L E T H E O Reisleider Theo haalt de bus bij het kantoor van Tendens op. Waar woont Gonnie nou

Nadere informatie

Noah(een kerstverhaal)

Noah(een kerstverhaal) Noah(een kerstverhaal) Josja loopt mopperend tussen de tafeltjes door. Hij heeft een hotelletje aan de rand van Bethlehem. Het is druk in zijn hotel en alles loopt in het honderd. Daarom is hij binnensmonds

Nadere informatie

Veertien leesteksten. Leesvaardigheid A1. Te gebruiken bij : Basisexamen Inburgering Studieboek. Ad Appel

Veertien leesteksten. Leesvaardigheid A1. Te gebruiken bij : Basisexamen Inburgering Studieboek. Ad Appel Veertien leesteksten Leesvaardigheid A1 Te gebruiken bij : Basisexamen Inburgering Studieboek Ad Appel Uitgave: Appel, Aerdenhout 2011-2016 Verkoopprijs: 1,95 Ad Appel Te bestellen via www.adappelshop.nl

Nadere informatie

DE WEEK VOOR WE HET AV0NDMAAL VIEREN

DE WEEK VOOR WE HET AV0NDMAAL VIEREN DE WEEK VOOR WE HET AV0NDMAAL VIEREN AVONDMAAL VIEREN Het Avondmaal is meer dan zomaar een maaltijd. Om dat te begrijpen, is dit boekje gemaakt. Vooral is daarbij gedacht aan de kinderen, omdat zij met

Nadere informatie

Johannes 6,1-15 - We danken God, want Jezus zorgt voor ons

Johannes 6,1-15 - We danken God, want Jezus zorgt voor ons Johannes 6,1-15 - We danken God, want Jezus zorgt voor ons Dankdag voor gewas en arbeid Liturgie Voorzang LB 448,1.3.4 Stil gebed Votum Groet Zingen: Gez 146,1.2 Gebed Lezen: Johannes 6,1-15 Zingen: Ps

Nadere informatie

Alleen een plastic tasje

Alleen een plastic tasje Alleen een plastic tasje Gaat u zitten, fijn dat u er bent. Wilt u thee? Met suiker? Zal ik beginnen bij het begin? Ik woon hier sinds 1970. Toen ik hier aankwam, had ik alleen een klein plastic tasje

Nadere informatie

Wat mevrouw verteld zal ik in schuin gedrukte tekst zetten. Ik zal letterlijk weergeven wat mevrouw verteld. Mevrouw is van Turkse afkomst.

Wat mevrouw verteld zal ik in schuin gedrukte tekst zetten. Ik zal letterlijk weergeven wat mevrouw verteld. Mevrouw is van Turkse afkomst. Interview op zaterdag 16 mei, om 12.00 uur. Betreft een alleenstaande mevrouw met vier kinderen. Een zoontje van 5 jaar, een dochter van 7 jaar, een dochter van 9 jaar en een dochter van 12 jaar. Allen

Nadere informatie

16-23 oktober 2015 Met in de hoofdrol: Alex, Sanne, Gideon, Wieneke en Mattias

16-23 oktober 2015 Met in de hoofdrol: Alex, Sanne, Gideon, Wieneke en Mattias Reisverslag Portugal 16-23 oktober 2015 Met in de hoofdrol: Alex, Sanne, Gideon, Wieneke en Mattias Vrijdag 16 oktober De vakantie kon eindelijk beginnen! Al om half drie `s nachts verzamelde iedereen

Nadere informatie

Antwoorden Thema 5 Vrije tijd

Antwoorden Thema 5 Vrije tijd Antwoorden Thema 5 Vrije tijd Luisteren Oefening 2 hobby Willem Linda hockeyen squashen tennissen voetballen bioscoop theater ballet kroegbezoek concertbezoek popmuziek jazz klassieke muziek Spreken Oefening

Nadere informatie

Inhoud. Thailand. 4 start 8 chang rai 28 chang mai 34 ayutthaya 44 ao nang 74 ko tao 88 bangkok 98 eind

Inhoud. Thailand. 4 start 8 chang rai 28 chang mai 34 ayutthaya 44 ao nang 74 ko tao 88 bangkok 98 eind Thailand 1 Thailand het verhaal over een reis een reis gemaakt door een gezin een gezin dat houdt van een avontuur een avontuur dat zij samen hebben beleefd een verhaal over: paul van kan conny coppen

Nadere informatie

Hen heeft Hij ook geroepen, namelijk ons, niet alleen uit de Joden, maar ook uit de heidenen. Romeinen 9:24

Hen heeft Hij ook geroepen, namelijk ons, niet alleen uit de Joden, maar ook uit de heidenen. Romeinen 9:24 Hen heeft Hij ook geroepen, namelijk ons, niet alleen uit de Joden, maar ook uit de heidenen. Romeinen 9:24 Zendingsreis naar China 07-06 t/m 16-06-2013 Geliefde broeders en zusters, Liefde, hoop, redding,

Nadere informatie

Outback Australië. Je kunt een auto huren of kopen. Dat kan op veel plaatsen.

Outback Australië. Je kunt een auto huren of kopen. Dat kan op veel plaatsen. Outback Australië Voor mij is Australië een heel bijzondere plek. Waarom? Dat zal ik uitleggen. Het begon al toen ik voor het eerst in Australië kwam. Ik stapte uit het vliegtuig. Meteen merkte ik dat

Nadere informatie

VERSLAG BEZOEK ROEMENIË EN OEKRAÏNE MEIVAKANTIE 2014

VERSLAG BEZOEK ROEMENIË EN OEKRAÏNE MEIVAKANTIE 2014 VERSLAG BEZOEK ROEMENIË EN OEKRAÏNE MEIVAKANTIE 2014 In deze verslagen kunt u lezen over de bevindingen tijdens het bezoek van de familie Veldman aan onze contacten in Roemenië en Oekraïne. Zaterdag 3

Nadere informatie

De Road Runners naar Luxemburg.

De Road Runners naar Luxemburg. De Road Runners naar Luxemburg. Donderdag 13 mei was het weer zo ver de Road Runners { zo noemen zich tegenwoordig } en aan hang { supporters } 11 personen, zijn we naar Luxemburg geweest, het is een combinatie

Nadere informatie

Abdi Kasih Wij zijn twee zussen, Anniek en Sophie, en begin dit jaar zijn we samen op wereldreis gegaan naar Australië, Nieuw-Zeeland en Indonesië. In Australië woont een deel van onze familie en in Indonesië

Nadere informatie

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen 1. Print deze tekst 2. Download het geluidsbestand en luister Je gaat een toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen maken. Dit is een leestoets. De toets heeft vijf delen. Deel A, B, C, D en E. Deze toets

Nadere informatie

Filmverslag Nederlands Pay It Forward

Filmverslag Nederlands Pay It Forward Werkstuk Scholieren.com Filmverslag Nederlands Pay It Forward Someone A Basis Titel: Pay it forward. Regisseur: Mimi Leder. Personen: Trevor is de hoofdpersoon, maar Arlene en Eugene zijn ook heel belangrijk.

Nadere informatie

SV Baarn D1 pakt eerste prijs in Parijs!

SV Baarn D1 pakt eerste prijs in Parijs! SV Baarn D1 pakt eerste prijs in Parijs! De D1 van SV Baarn is met Pinksteren vier dagen naar Parijs geweest. Dit was een onvergetelijke ervaring voor de spelers uit het team. De ploeg van Jacco Engelsman,

Nadere informatie

Inhoud. Een nacht 7. Voetstappen 27. Strijder in de schaduw 51

Inhoud. Een nacht 7. Voetstappen 27. Strijder in de schaduw 51 Inhoud Een nacht 7 Voetstappen 27 Strijder in de schaduw 51 5 Een nacht 6 Een plek om te slapen Ik ben gevlucht uit mijn land. Daardoor heb ik geen thuis meer. De wind neemt me mee. Soms hierheen, soms

Nadere informatie

Een van de agenten komt naar hem toe. Nou, het is me het dagje wel, zegt hij. Nu zijn er toch rellen in de stad.

Een van de agenten komt naar hem toe. Nou, het is me het dagje wel, zegt hij. Nu zijn er toch rellen in de stad. Een dode De voetbalwedstrijd is afgelopen. Het stadion is bijna leeg. Het is koud, de zon schijnt bleek. Munck staat op de tribune van vak H en staart naar de dode man op de bank. Wat vreselijk, denkt

Nadere informatie

London. klas 2B kompas. Dagboek: Gemaakt door Stacey Wilbrink

London. klas 2B kompas. Dagboek: Gemaakt door Stacey Wilbrink London klas 2B kompas Dagboek: Gemaakt door Stacey Wilbrink Dag 1 Klas 2b van het kompas moesten allemaal verzamelen op het station Breda. Daar werden de kinderen uitgezwaaid door hun ouders. De kinderen

Nadere informatie

Moshi gaat met het vliegtuig naar Malawi

Moshi gaat met het vliegtuig naar Malawi Malawi Auditieve analyse: 1.2 Eén en twee lettergrepen 1.3 Drie of meer lettergrepen Auditieve synthese 4.1 Lettergrepen samenvoegen tot een woord 4.2 Letters samenvoegen tot een woord Zon varken Malawi

Nadere informatie

René op vakantie. 10-17 mei 2013 P U T T E N

René op vakantie. 10-17 mei 2013 P U T T E N René op vakantie 10-17 mei 2013 P U T T E N Begeleider Theo Vrijdag 10 mei Vertrek naar Landal Tegen 12 uur rijdt de Tendens bus de Ranonkelweg in en René straalt als hij mij ziet. Na de lunch nemen we

Nadere informatie

Voor Maresa Jacobse: bedankt voor al je hulp Proloog: 7 januari Chantal dekte de tafel en keek op de klok. Nog even en dan was Menno er ook. Vanavond aten ze weer met zijn drieën. Soms vond ze dat nog

Nadere informatie

BIJLAGEN LESPAKKET 1.2

BIJLAGEN LESPAKKET 1.2 BIJLAGEN LESPAKKET 1.2 BIJLAGE 1 A4 BLADEN THEMA S BIJLAGE 2 DOMINO EMOTIES BIJLAGE 3 MATCHING OEFENING GEVOELENS BIJLAGE 4 VRAGENLIJST FILM BIJLAGE 5 VRAGENSTROOKJES HOEKENWERK BIJLAGE 6 ANTWOORDENBLAD

Nadere informatie

Reisverslag Wijnreis 2011

Reisverslag Wijnreis 2011 Woensdag 2 November: Een uitgestelde start in verband met een ISO audit.. Omniva le Ridderkerk om 16.45 uur. Tot onze verbazing geen files in ons land en België. Spreuk van de dag 1: Morgen zien we meer:

Nadere informatie

De foto hierboven laat het eigenlijk al zien, waar dit nummer overgaat.

De foto hierboven laat het eigenlijk al zien, waar dit nummer overgaat. Hoofdredactie: Paul Meekhof mei / juni 2015 Pagina s : 10 NR 4 De foto hierboven laat het eigenlijk al zien, waar dit nummer overgaat. De herdenking van afgelopen 4 mei en de viering van 5 mei. Voor het

Nadere informatie

3 Bijna ruzie. Maar die Marokkanen en Turken horen hier niet. Ze moeten het land uit, vindt Jacco.

3 Bijna ruzie. Maar die Marokkanen en Turken horen hier niet. Ze moeten het land uit, vindt Jacco. 1 Het portiek Jacco ruikt het al. Zonder dat hij de voordeur opendoet, ruikt hij al dat er tegen de deur is gepist. Dat gebeurt nou altijd. Zijn buurjongen Junior staat elke avond in het portiek te plassen.

Nadere informatie

De Bloem (van plastic) is een meid van nu! Tikkeltje brutaal!

De Bloem (van plastic) is een meid van nu! Tikkeltje brutaal! De Bloem (van plastic) is een meid van nu! Tikkeltje brutaal! Hé hoi, hallo! Ik zal me even voorstellen. Ik ben Bloem. Bloem van Plastic. Maar je mag gewoon Bloem zeggen. Wow! Wat goed dat jullie even

Nadere informatie

Een terugblik op (bijna) twee jaar Barbara Foundation The Gambia.

Een terugblik op (bijna) twee jaar Barbara Foundation The Gambia. Speciale editie December 2015 Nummer: 005 Barbara Foundation The Gambia Een beter leven voor de kinderen in Gambia Een terugblik op (bijna) twee jaar Barbara Foundation The Gambia. Het is alweer jaren

Nadere informatie

Joweria staat hier voor een muurschildering die de kinderen van KAYDA samen gemaakt hebben op een van de muren.

Joweria staat hier voor een muurschildering die de kinderen van KAYDA samen gemaakt hebben op een van de muren. Joweria Shadia, 11 jaar oud Ik ontmoette Joweria in augustus 2010 bij de organisatie Katwe Youth Development Association of te wel KAYDA, een partner organisatie van het programma Kinderen in de Knel van

Nadere informatie

Dag 3 - Lief en leed en???

Dag 3 - Lief en leed en??? Dag 3 - Lief en leed en??? Beste mede reisgenoten, Sorry dat het gisteren niet goed ging met de mail. Ik zal de foto's voortaan verdelen over een aantal mails want Romica heeft geen programma om ze te

Nadere informatie

LES 4. Handelingen 12:1-19; Van Jeruzalem tot Rome: Verlost uit de gevangenis blz.109-116

LES 4. Handelingen 12:1-19; Van Jeruzalem tot Rome: Verlost uit de gevangenis blz.109-116 LES 4 Handelingen 12:1-19; Van Jeruzalem tot Rome: Verlost uit de gevangenis blz.109-116 De boodschap God hoort en verhoort onze gebeden voor elkaar. Leertekst: Terwijl Petrus onder zware bewaking zat

Nadere informatie

Gijsje zonder staart geschreven door Henk de Vos (in iets gewijzigde vorm) Er was eens een klein lief konijntje, dat Gijs heette. Althans, zo noemden

Gijsje zonder staart geschreven door Henk de Vos (in iets gewijzigde vorm) Er was eens een klein lief konijntje, dat Gijs heette. Althans, zo noemden Gijsje zonder staart geschreven door Henk de Vos (in iets gewijzigde vorm) Er was eens een klein lief konijntje, dat Gijs heette. Althans, zo noemden zijn ouders hem, maar alle andere konijntjes noemden

Nadere informatie

koploper Oktober/ November 2013

koploper Oktober/ November 2013 koploper NIEUWS Oktober/ November 2013 Kinderboekenweek De kinderboekenweek was erg leuk, het ging over sport. Wij moesten een sport bedenken voor meneer GertJan. Zijn knie deed zeer en toen moest hij

Nadere informatie

Beste vrienden, ik mag jullie vandaag vertellen over de laatste week van het leven van Jezus.

Beste vrienden, ik mag jullie vandaag vertellen over de laatste week van het leven van Jezus. 1 Beste vrienden, ik mag jullie vandaag vertellen over de laatste week van het leven van Jezus. 2 Het verhaal De Goede Week Trouw, Hoop en Spijt Ik wil jullie vandaag vertellen over de Goede Week. Dat

Nadere informatie

1 Vinden de andere flamingo s mij een vreemde vogel? Dat moeten ze dan maar zelf weten. Misschien hebben ze wel gelijk. Het is ook raar, een flamingo die jaloers is op een mens. En ook nog op een paard.

Nadere informatie

De beslissing. Aan mij zal het niet liggen, antwoordde Jens. Maar jij

De beslissing. Aan mij zal het niet liggen, antwoordde Jens. Maar jij De beslissing De winter daarvoor was de beslissing gevallen. We zaten met een glas wijn bij mijn ouders in de woonkamer en vertelden over Kreta, en ook dat we van plan waren naar Zuid- Duitsland te verhuizen.

Nadere informatie

Programma uitwisseling Lycée La Trinité & Gymnasium Haganum. Béziers 20 t/m 25 mei 2012

Programma uitwisseling Lycée La Trinité & Gymnasium Haganum. Béziers 20 t/m 25 mei 2012 Programma uitwisseling Lycée La Trinité & Gymnasium Haganum Béziers 20 t/m 25 mei 2012 Zondag 20 mei 2012 Maandag 21 mei 2012 Dinsdag 22 mei 2012 7.30u Verzamelen voor Vertrekhal 2 Schiphol. Wees op tijd!

Nadere informatie

U leert in deze les om een mening vragen. U wilt dan weten wat iemand vindt.

U leert in deze les om een mening vragen. U wilt dan weten wat iemand vindt. UW MENING GEVEN spreken inleiding en doel Een mening is wat iemand denkt of vindt. U leert in deze les om een mening vragen. U wilt dan weten wat iemand vindt. U leert ook uw mening geven. Uw mening geven

Nadere informatie

O, antwoordde ik. Verder zei ik niets. Ik ging vlug de keuken weer uit en zonder eten naar school.

O, antwoordde ik. Verder zei ik niets. Ik ging vlug de keuken weer uit en zonder eten naar school. Voorwoord Susan schrijft elke dag in haar dagboek. Dat dagboek is geen echt boek. En ook geen schrift. Susans dagboek zit in haar tablet, een tablet van school. In een map die Moeilijke Vragen heet. Susan

Nadere informatie

Verslag van activiteiten Stichting Afric Sanaga in 2011-2012 -2013

Verslag van activiteiten Stichting Afric Sanaga in 2011-2012 -2013 Verslag van activiteiten Stichting Afric Sanaga in 2011-2012 -2013 2011 Leerlingen luiden 2011 in met Schoolmaaltijd Na de kerstvakantie in januari 2011 werd op basisschool Mahoussi het nieuwe jaar goed

Nadere informatie

Verslag Comenius uitwisseling mavo Turkije 31 mei t/m 6 juni 2014

Verslag Comenius uitwisseling mavo Turkije 31 mei t/m 6 juni 2014 Verslag Comenius uitwisseling mavo Turkije 31 mei t/m 6 juni 2014 Zaterdag, 31 mei Na een aangename vlucht kwamen wij in Istanbul St. Gokcan aan en werden na een lange wachttijd bij de pascontrole van

Nadere informatie

7 e bericht van zeevarenden Vrijdag 2-6-2011. We spreken inmiddels al effe Zweeds.

7 e bericht van zeevarenden Vrijdag 2-6-2011. We spreken inmiddels al effe Zweeds. 7 e bericht van zeevarenden Vrijdag 2-6-2011 We spreken inmiddels al effe Zweeds. We zitten inmiddels boven de 55 e breedte graad. Donker wordt het niet meer en de langste dag moet nog komen. Het is een

Nadere informatie

Een dag uit het leven van een au pair Doëlla Kroll

Een dag uit het leven van een au pair Doëlla Kroll Een dag uit het leven van een au pair Doëlla Kroll Weer een dag dat ik vroeg moet op staan, de ellende weer begint. De dagen worden steeds langer en vermoeiender. De dingen waaraan ik gedacht heb om het

Nadere informatie

DE VLUCHT & andere spannende verhalen

DE VLUCHT & andere spannende verhalen DE VLUCHT & andere spannende verhalen 2 Bianca Kruger DE VLUCHT & andere spannende verhalen Enschede 2015 3 Hoewel aan de totstandkoming van deze uitgave de uiterste zorg is besteed, aanvaarden auteur

Nadere informatie

Vrijdag 30 juli 2010: De laatste dag in Tashkent en dus in Oezbekistan. Ik doe niet veel meer.

Vrijdag 30 juli 2010: De laatste dag in Tashkent en dus in Oezbekistan. Ik doe niet veel meer. Maandag 19 juli 2010: Eindelijk is de dag aangebroken, waarop ik naar Oezbekistan ga. Met de trein van 8.18 vertrek ik naar Schiphol, waar ik ± 1½ later aankom. We vertrekken met 45 minuten vertraging,

Nadere informatie

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen 1. Print deze tekst 2. Download het geluidsbestand en luister Je gaat een toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen maken. Dit is een leestoets. De toets heeft vijf delen. Deel A, B, C, D en E. Deze toets

Nadere informatie

Wie maalt om de molens?

Wie maalt om de molens? deel 1 Dag 1 Er is een ongeluk gebeurd vandaag, met meneer Swarteschaep. Eind van de middag was ik zakken graan naar binnen aan het sjouwen. De baas was op de stelling aan het werk. Ineens hoorde ik een

Nadere informatie

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen 1. Print deze tekst 2. Download het geluidsbestand en luister Je gaat een toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen maken. Dit is een leestoets. De toets heeft vijf delen. Deel A, B, C, D en E. Deze toets

Nadere informatie

De jongen weet dat hij niet in slaap moet vallen. Want dan zullen dieven zijn spullen stelen. Ook al is het nog zo weinig wat hij heeft.

De jongen weet dat hij niet in slaap moet vallen. Want dan zullen dieven zijn spullen stelen. Ook al is het nog zo weinig wat hij heeft. In Kanton, China Op de hoek van twee nauwe straatjes zit een jongen. Het is een scheepsjongen, dat zie je aan zijn kleren. Hij heeft een halflange broek aan, een wijde bloes en blote voeten. Hij leunt

Nadere informatie

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen

Toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen 1. Print deze tekst 2. Download het geluidsbestand en luister Je gaat een toets Geletterdheid en Begrijpend Lezen maken. Dit is een leestoets. De toets heeft vijf delen. Deel A, B, C, D en E. Deze toets

Nadere informatie

Een greep uit een presentatieviering met als thema: Licht zijn voor anderen

Een greep uit een presentatieviering met als thema: Licht zijn voor anderen Een greep uit een presentatieviering met als thema: Licht zijn voor anderen Openingstekst: (Door een ouder en kind) A. Zeg zou jij het licht aandoen? Je moet opschieten, want het is bijna tijd. Dadelijk

Nadere informatie

~~Weekly Diary~~ Week 2

~~Weekly Diary~~ Week 2 ~~Weekly Diary~~ Week 2 [social_share] Zondag 06-01-2013 Een heerlijk rustig dagje, dus eigenlijk niks bijzonders gedaan. Maandag 07-01-2013 Aan het werk geweest, er was weer genoeg te doen op de kinderboerderij.

Nadere informatie

LES 3 Ik leer Nederlands. TESTEN TEST 1

LES 3 Ik leer Nederlands. TESTEN TEST 1 12/11/14 1 LES 3 Ik leer Nederlands. TESTEN TEST 1 1. (lezen) Ik.... een lange tekst. 2 Hij.... een moeilijk boek. 3. Zij.... een gemakkelijk tekstje. 4..... jullie veel? Ja, wij.... graag kinderboeken.

Nadere informatie

Dag 2: Goed aangekomen & dag 2

Dag 2: Goed aangekomen & dag 2 Dag 2: Goed aangekomen & dag 2 Hallo allemaal, Eerst even een bedankje voor de post, sms'jes die wij gekregen hebben en aan allen die ons uitgeleide hebben gedaan. En natuurlijk aan Maaya voor de koffie,

Nadere informatie

Bijlage 1: Luchtpost voor de kerstman van Brigitte Weninger. Luchtpost voor de kerstman 1

Bijlage 1: Luchtpost voor de kerstman van Brigitte Weninger. Luchtpost voor de kerstman 1 Bijlage 1: Luchtpost voor de kerstman van Brigitte Weninger Luchtpost voor de kerstman 1 Martijn en zijn moeder woonden in een dorpje hoog in de bergen. Ze waren arm. Martijn had geen vader. Martijns moeder

Nadere informatie

www.queridokinderboeken.nl

www.queridokinderboeken.nl www.queridokinderboeken.nl Copyright 2013 Joke van Leeuwen Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt, in enige vorm of op welke wijze ook, zonder voorafgaande schriftelijke

Nadere informatie

Wij hebben op 28 september 2015 dit bedrijf mogen bezoeken in Rotterdam.

Wij hebben op 28 september 2015 dit bedrijf mogen bezoeken in Rotterdam. PostMasters Inleiding Postmasters is een franchiseformule in Nederlandvoor alle postzaken en print werk bent u hier bij het goede adres. Het motto van Postmasters is we deliver en dat is wat ze de klant

Nadere informatie

Nieuwsbrief Stichting Dierensteun La Vida

Nieuwsbrief Stichting Dierensteun La Vida Verslag werkbezoek aan Chiripaina in Guareña oktober 2014 Vorig jaar zijn we voor het eerst naar het asiel in Guareña geweest. Wij zijn Joséphine, Joke, Linda en Jet van Dierensteun La Vida. Het is fantastisch

Nadere informatie

Hij had dezelfde soort helm op als in het beeld vooraf...2 Mijn vader was verbaasd dat ik alles wist...3 Ik zat recht overeind in mijn bed te

Hij had dezelfde soort helm op als in het beeld vooraf...2 Mijn vader was verbaasd dat ik alles wist...3 Ik zat recht overeind in mijn bed te Hij had dezelfde soort helm op als in het beeld vooraf...2 Mijn vader was verbaasd dat ik alles wist...3 Ik zat recht overeind in mijn bed te kijken...4 De mensenmenigte opende zich in het midden...5 Toen

Nadere informatie

Ik moet Claire nu niet aankijken. Wij kennen elkaar te goed. Mijn ogen zouden me verraden.

Ik moet Claire nu niet aankijken. Wij kennen elkaar te goed. Mijn ogen zouden me verraden. 1. We gaan eten in een restaurant. Serge heeft gereserveerd; dat doet híj altijd. Het is zo n restaurant waar je drie maanden van tevoren moet bellen. Of nog langer. Serge belt nooit drie maanden van tevoren.

Nadere informatie

Uitzicht op de heuvels 10 km van Kabaya Uitzicht op de heuvels ten noorden van Kabaya. Ongeveer 7 km van het dorp.

Uitzicht op de heuvels 10 km van Kabaya Uitzicht op de heuvels ten noorden van Kabaya. Ongeveer 7 km van het dorp. Verblijf van Tautvydas Rindzevicius in Kabaya/RWANDA in het kader van het bezoek aan wezen en kwetsbare kinderen gesponsord door de Jyambere stichting. Inleiding Tijdens de periode van juli-augustus 2015,

Nadere informatie

Geboortegedichtjes. Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren. En ook nog nooit gebeurd zijn bovendien. Die moet beslist met eigen ogen

Geboortegedichtjes. Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren. En ook nog nooit gebeurd zijn bovendien. Die moet beslist met eigen ogen Geboortegedichtjes Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren En ook nog nooit gebeurd zijn bovendien Die moet beslist met eigen ogen Dit schitterende wonder komen zien We hebben ze geteld Je armpjes en je

Nadere informatie

Namibië. 25 augustus 2015

Namibië. 25 augustus 2015 Namibië 25 augustus 2015 Verslag Namibië 27-6 tm 9-7- 2015 27-6 Vertrek vanaf Frankfurt om 20.10 uur. 28-6 Na een vlucht van 10 uur zijn wij aangekomen op Windhoek. Wat was het koud s,morgens vroeg om

Nadere informatie

Fiets vakantie Gran Canaria oktober 2013.

Fiets vakantie Gran Canaria oktober 2013. Fiets vakantie Gran Canaria oktober 2013. In de zomer van 2013 is het plan geboren om met de racefiets een weekje te fietsen op Gran Canaria. 11 oktober is na wat voorbereiding de vertrek datum gevonden.

Nadere informatie

De Romeinen. Wie waren de Romeinen?

De Romeinen. Wie waren de Romeinen? De Romeinen Wie waren de Romeinen? Lang voor de Romeinen naar ons land kwamen, woonden ze in een kleine staat rond de stad Rome. Vanaf 500 voor Christus begonnen de Romeinen met gebiedsuitbreiding. Als

Nadere informatie

ARMOEDE. Schriftelijke Bezinning. Anoniem

ARMOEDE. Schriftelijke Bezinning. Anoniem ARMOEDE Schriftelijke Bezinning Anoniem INHOUDSOPGAVE INTRODUCTIE... 3 Levensvragen... 3 Stelling... 3 Antwoorden op levensvragen... 4 Mijn standpunt... 4 INTERVIEWS... 5 Derde generatie.... 5 Tweede generatie....

Nadere informatie