vervolgens bovenhaal. Terwijl ik het aanbreng leg ik haar de werking uit: het is gewoon een geknutselde combinatie van een gasmasker, een vibrator en

Maat: px
Weergave met pagina beginnen:

Download "vervolgens bovenhaal. Terwijl ik het aanbreng leg ik haar de werking uit: het is gewoon een geknutselde combinatie van een gasmasker, een vibrator en"

Transcriptie

1 Nota: dit verhaal is niet een van mijn gebruikelijke "realistische" verhalen. Het is gewoon een fantasietje waarbij ik suffe dingen als "nazorg", "consensualiteit" of "grenzen" achterwege kan laten. Is het niets voor jou of gaat het je te ver...even goeie vrienden, maar hou dan op met lezen. Het is GEEN representatie van wat BDSM kan zijn. Een De kelderdeur gaat open op het moment dat ik het bakje water neerzet. Ik kijk nauwelijks op. Als ik een slavin train heb ik geen tijd voor andere zaken. Je avondeten, zeg ik achteloos tegen de naakte vrouw aan mijn voeten. Haar hele lichaam zit onder de blauwzwarte plekken en schrammen. Ik let op haar gezichtsuitdrukking. Ze verrekt geen spier. Dat is mooi. Bovendien begint haar uitgebluste onverschilligheid wat weg begint te trekken. Over een paar dagen is ze aan dit leven gewend. De ketting aan haar collar rinkelt over de grond als ze naar het bakje kruipt. Steunend op ellebogen en knieën bukt ze zich voorover en neemt enkele likjes uit het bakje, precies zoals ik haar geleerd heb. Dan trekt er een rilling over haar rug. Ik heb er wat smaak bijgedaan, vertrouw ik haar toe terwijl ik over haar heen buig. Is dat niet lief van me? Het is niet de eerste keer dat ik haar mijn urine laat drinken. Hoewel het deze keer verdund is, is ze nog niet in staat het van zich af te zetten. Dank u, Meester, fluistert ze met hese stem. Ze klinkt alsof ze het meent, maar dat is niet waar. In de twee weken dat ik met haar bezig ben heb ik wel geleerd wanneer ze iets echt meent. Ik neem het haar niet kwalijk; oprechtheid kan je niet afdwingen. Ik laat mijn laars langs haar zij en haar gehavende rug glijden.. Haar spieren spannen onder de aanraking maar ze probeert het gewillig te aanvaarden. Ze neemt meer likjes uit het bakje. Dat is prima, zeg ik sussend terwijl ik naast haar neer hurk. Lekker likken. Braaf teefje. Ook daar heeft ze nog wat moeite mee. Ook dat probeert ze voor me verborgen te houden. Ik ga dwars op haar rug zitten. Mijn handen nemen haar hoofd beet en ik draai haar naar me toe. Zoals ik haar geleerd heb houdt ze haar blik laag en haar mond een beetje open. Van wie ben je? vraag ik. Van u, Meester, antwoordt ze meteen. Oprecht. Je wil alles voor me doen? Ja, Meester. Ik richt haar weer naar het waterbakje. Ik wil dat je je ontspant, zeg ik tegen haar. Niet tegenspartelen. En ik wil dat je uitademt. Begrijp je wat ik wil zeggen? Haar ademhaling versnelt. Ze begrijpt het. Ik ik ben bang, Meester, fluistert ze bevend. Dat weet ik, antwoord ik zacht. Ik voel het. Maar ik ben hier. Vertrouw je me? Een seconde voel ik nog angst. Dan laat ze het los. Het lijkt van haar af te glijden. Ja, Meester. Het klinkt haast sereen. Ik duw haar hoofd voorover in het bakje. Hallo, Vicky, zeg ik tegen de vrouw die het tafereel gadegeslagen heeft. Het is pas een kwartier later dat ik echt tijd heb voor mijn gaste. Gelukkig is Vicky niet te beroerd om even te helpen om de naar adem happende slavin in een kooi op te sluiten en aan de spijlen ervan vast te binden. Vicky is geïnteresseerd in het seksmasker dat ik 1

2 vervolgens bovenhaal. Terwijl ik het aanbreng leg ik haar de werking uit: het is gewoon een geknutselde combinatie van een gasmasker, een vibrator en een ballgag. De vieb aan het eind van de lange slurf zorgt voor wat entertainment, en doordat de ballgag ademen via de mond verhindert is de draagster eigenlijk verplicht de hele tijd haar eigen lucht te ruiken. Puur een mindfuck, voeg ik eraan toe als we buiten gehoorsafstand van mijn gevangene zijn. Die slurf is veel te lang om er wat dan ook door te ruiken, zeker als je bedenkt dat ze ook moet kunnen ademen. Doorgaans laat ik saliva wat van d r eigen vocht in de neusholte smeren. Slim, beaamt Vicky. Maar ruiken ze dat verschil niet? Ik haal mijn schouders op en leid haar verder naar de wijnkelder. Het werkt de rest interesseert me niet. Maar vertel eens wat voert jou naar mijn kelder van plezier? Ik kom gewoon even kijken, Cerberus. Ze gaat aan de tafel zitten. Ik zoek op de rekken achter haar naar een goede fles wijn voor deze gelegenheid. Alles gaat goed, antwoord ik dan. Ik schat het nog een dag of drie, vier, voordat ze haar vroegere leven totaal vergeten is. Dan nog een paar dagen om anderen even blind te vertrouwen als ze mij vertrouwt en ze is klaar voor verkoop. Oftewel: alles gaat volgens schema. Hoezo? Ik vroeg het me gewoon af, dat is alles. Nee, repliceer ik vlakaf. Dat doe je niet. Ik krijg een geïrriteerde blik terug. Dan breekt er een grijns doorheen. Verdomd, Cerberus. Jij bent ook altijd zo direct. Denk je echt dat ik hier alleen maar zou komen als er iets zou zijn? Ik zeg niets. Dit is een van die momenten waarop stilte beter is dan welk antwoord ook. Oh, oké, moppert ze. Ik had wel een vraag. Een opdracht. Een nieuwe slavin. Ik zwijg nog steeds. Er is iets niet in de haak. Onzekerheid is niets voor Vicky. Ik heb haar een man zonder verdoving zien castreren en een roedel uitgehongerde terriërs op een weggelopen slavin weten loslaten. Een gewone opdracht zou haar nooit zo nerveus maken. afgelopen is. Ik bedoel: zie je het zitten om meteen na deze vrouw een ander te trainen? Ik zwijg nog even. Ze hoeft niet te weten dat mijn gedachten afgedwaald waren. Waar zit het probleem? vraag ik dan. Is er niet. Ze gaat over op een zakelijke koudbloedigheid. Mooi, antwoord ik. Waarom ben je onzeker? Ik ben niet onzeker. Dat ben je wel. En dit is een verdediging. Je houdt iets achter. Wat? Waarom zou er iets moeten zijn? Je werkt te hard, Cer. Je ziet dingen die er niet zijn. Alweer een verdediging. Ik werk misschien te hard, Vicky, maar ik doe het in elk geval wel goed. Op dit moment hou je iets achter. Iets belangrijks. Dus: ik steek geen poot uit voordat ik weet wat het is. Haar lichaam verraadt niets. Niet eens haar lichaamstaal. Maar achter haar ogen wervelt een storm. Ik besluit het erop te wagen: Wie? Het is een schot in de roos. Haar ogen schieten omlaag. Ik zie zelfs iets dat een zucht zou kunnen zijn. Ze haalt een enveloppe uit haar binnenzak. Haar handen beven als ze die overhandigt. Ik je hoeft niet meteen te antwoorden, prevelt ze. In feite, voegt ze er snel aan toe als ik aanstalten maak de enveloppe open te maken, in feite heb ik liever dat je later pas een antwoord geeft. 2

3 Ik sla er geen acht op. Zonder een woord scheur ik het ding open en bekijk de foto die erin zit. Ik zie het als een deugd om niets van mezelf prijs te geven. Wat ik meemaak zijn mijn zaken. Lichaamstaal hou ik voor mezelf. Toch kost het moeite om stoïcijns te blijven. Ik weet niet zeker of het lukt. Nee, antwoord ik zo neutraal als ik kan. Ik maak me op voor een lang partijtje zwijgen. Twee De vrouw hangt bewusteloos in de muffe, vochtige kelder. Haar handen zijn tot op haar bovenarmen samengesnoerd in een lederen sleeve boven haar hoofd, waardoor haar gezicht wat voorover geduwd wordt. Haar benen zijn door een spreader bar uit elkaar gedwongen en bungelen zachtjes over de koude vloer. Op de boeien en een grote knevel in haar mond na is ze volledig naakt. Er staat een schijnwerper op haar lichaam gericht die zo krachtig is dat het zowat haar lichaam brandt. Door die straal ontwaakt ze langzamerhand uit haar verdoving. Een kwartier gaat voorbij. De knevel in haar mond wordt vochtig waardoor speeksel op haar volle borsten begint te druppelen. Af en toe beweegt ze haar armen een beetje of zet ze enkele kleine pasjes om haar vermoeide spieren een beetje rust te gunnen. Al die tijd kijk ik toe vanuit het duister. Ze lijkt het heel gelaten te ondergaan. Ze panikeert niet en gaat ook niet overdreven aan haar boeien rukken. Hoogst uitzonderlijk. Zeker gezien ze een klein uur geleden nog thuis lag te slapen. Nietsvermoedend kan ik in dit geval niet zeggen, maar evengoed ik had toch minstens wat gepruttel verwacht toen het haar begon te dagen. Ze lijkt me niet bang. Niet echt. Nog eens vijf minuten later begint het schouwspel me te vervelen. Zonder geluid te maken druk ik op de knop naast me. Meteen vuurt een brandweerslang vanuit het duister een sterke straal ijswater op haar af. Ik tel langzaam tot tien. Het zijn interessante seconden. De eerste reactie is een gesmoorde schreeuw van angst. Maar waar eerdere slachtoffers gelijk proberen de straal te ontwijken doet deze vrouw een moedige poging om te blijven staan. Pas na vier lange seconden wendt ze zich zo goed als haar boeien toelaten van de straal af. Na tien seconden schakel ik het kanon weer uit. Net lang genoeg voor haar om op adem te komen. En voor mij om de brandweerspuit uit de houder te nemen. Ze heeft snel door dat ik vooral op haar buik en haar edele delen mik. Toch beschermt ze zich minder dan haar tientallen voorgangsters. Af en toe lijkt ze zich zelfs expres kwetsbaar op te stellen. Het maakt me niet uit. En het duurt ook hooguit een paar seconden. Dan neemt haar instinct het over om te proberen zich af te wenden. Hoe tevergeefs het ook is. Vijf lange minuten later laat ik de slang opnieuw halt houden. Wat er ook van pit in die vrouw had gezeten is nu verdwenen. Ze hangt in de touwen, wanhopig proberend om niet om te vallen. Ze rilt als een bang muisje. Je leven is voorbij, is het eerste dat ik tegen haar zeg. Het maakt niet uit wie je was of wat je deed. Je bezittingen, herinneringen, je identiteit dat laat je allemaal achter. Je bent nu van mij. Ik bepaal alles dat je doet. Ik bepaal je kleding. Ik bepaal wie je zal zijn en wat je zal denken. Alles dat je hebt geleerd zal ik ongedaan maken en opnieuw opbouwen. Als ik met je klaar ben zal je in een naamloos graf wegrotten. Ik laat het een paar seconden bezinken. Dan ga ik op dezelfde zakelijke toon,verder: Bedenk dat weerstand dingen alleen erger zullen maken. Je kan niet ontsnappen. Je zal nooit vrij zijn. Ik zal je verschrikkelijke dingen aandoen. Pijnlijke, vernederende, 3

4 onrechtvaardige dingen. Hoe jij dat ervaart zal me worst wezen. De hel is wat je er zelf van maakt. Met die woorden laat ik haar alleen met de schijnwerper. De metalen deur sla ik achter me dicht. Drie Ik word gewekt door zachte handen die over mijn lijf glijden en een sexy hese stem die me verteld dat het half acht is. Ik draai me weg en mompel dat ik met rust gelaten wil worden. De handen blijven over me heen glijden. ik moest U eraan herinneren dat er een training bezig is, Meester. Ach ja...die training. Lui draai ik me opnieuw om en open mijn ogen. saliva zit perfect in de houding naast me op bed: op haar knietjes, ogen neergeslagen. Ze draagt slechts doorzichtige lingerie en gouden armbanden en kettingen. Blijkbaar heeft ze vandaag een Oosterse bui. Is het een bevel U te laten slapen? vraagt ze zacht. Aanlokkelijk, maar het kan niet. Tenslotte heb ik een training in het vooruitzicht. ontbijt met eieren en spek, antwoord ik. En leg het kappersgerei en de meetspullen klaar in de spiegelkamer. Wat met de volgelinge, Meester? Ik maak een wegwerpend gebaar. Die andere trainee moet maar geduld leren oefenen. Geef die maar een blikje kattevoer en een bakje water. Ik hou me later wel met haar bezig. O, en zorg dat ze niets merkt. Dus alleen dat mondstuk van die hood losmaken om haar geluidloos te voederen. Zoals U wenst, Meester. Snel en gracieus als een gazelle vliegt saliva de kamer uit. Ik gaap nog eens en besluit nog vijf minuten te blijven liggen. Iets voor half negen open ik de kelderdeur. De vrouw hangt nog steeds op dezelfde plaats, in dezelfde houding als ik haar achtergelaten heb. Hoewel ze nog wakker is levert de metalen klap van de deur nauwelijks reactie op. Ze probeert niet eens over de felle lamp heen te turen. Op mijn gemak neem ik mijn notities erbij en noteer de tijd. Ze hangt hier nu iets meer dan zes uur. Goed geslapen? vraag ik olijk. Ze schudt haar natte haren van nee. Ik grijns en schakel het licht uit. De korte tijd dat ze slechts groene en gele stippen voor de ogen ziet is genoeg voor me om haar van achteren te benaderen en tegen me aan te drukken. Ze schrikt maar ontspant zich snel. Ze lijkt haast comfortabel in mijn armen. Vandaag begint je training, teef, fluister ik in haar oor terwijl ik haar borsten fijn knijp. Ze kreunt nauwelijks. Ook als ik mijn hand omlaag naar haar kruis laat glijden stribbelt ze niet tegen. Niet dat ze zoveel kan tegenhouden: die spreader bar verhindert dat ze haar benen sluit. Ze voelt nat aan vanbinnen. Interessant. Wat is dit? vraag ik nonchalant als ik mijn hand voor ons beider neus houdt. Ze bokt een beetje. Ga jij hier een beetje mijn kelder onderplassen? Heb jij nooit manieren geleerd, vuile hoer? Ze stribbelt nu harder tegen. Ik laat toe dat ze zich half naar me toedraait. Aan haar bewegingen voel ik dat ze eerder kwaad dan beschaamd is. Ongewoon, maar ik had het wel een beetje verwacht. Nu dat komt mooi uit, ga ik verder. Je bent niet de enige die af en toe naar het toilet moet. 4

5 Haar gezicht verandert snel. Verwarring vloeit over in ongeloof en vrijwel meteen in paniekerige angst. Ze probeert zich vrij te trekken maar mijn handen en de boeien hebben haar in een stevige greep. Het enige dat ze bereikt is dat ze uit evenwicht raakt waardoor haar armen plots haar volledige gewicht moeten dragen. Dat vind ik grappig. Vooral als ze probeert om haar voeten goed te zetten en ik met slechts één laars achter haar spreader bar gehaakt kan verhinderen dat ze beweegt. Kijk me aan, zeg ik terwijl ik mijn broek open rits. Ze weigert. Als ik haar kin beet neem en haar hoofd omhoog dwing perst ze haar ogen stijf dicht. Daardoor kan ze mijn demonische grijns niet zien: ik heb haar precies waar ik hebben wil. Ik heb nu niet alleen een aanleiding haar te straffen, maar ook een stok achter de deur om haar andere dingen te laten doen. Bovendien zorgt het feit dat ze niet kijkt ervoor dat ze het des te harder zal voelen. Het verbaast me dan ook niets dat ze het op een door de knevel gesmoord gillen zet als ik over haar buik en onderlichaam urineer. Vier Als ik klaar ben spuit ik haar af met de brandweerslang. Vooral haar borsten en kruis geef ik de volle laag. Meteen daarna begin ik haar af te drogen. Niet ruw maar teder. Liefdevol, zelfs. Stockholm-syndroom is slechts een kwestie van timing. Door ruwheid met tederheid af te wisselen wordt het onvoorwaardelijke liefde. Ik ga je losmaken, zeg ik effen. Je hebt lang gehangen dus probeer niets onverwacht: je spieren kunnen het nog niet aan. Maar eerst even iets anders buig je hoofd wat naar voren. Van de tafel haal ik een doorzichtige plastieken zak en een rol zwarte tape tevoorschijn. Ze laat alles gewillig gebeuren. Als ik de knevel uit haar mond haal ontspant ze nauwelijks haar kaken. Ik sla haar lange zwarte haren achterover, trek de zak over haar hoofd en begin de tape eroverheen te rollen. Eerst over haar ogen, daarna strak door haar mondhoeken. Ik hou van de hulpeloze O-vorm die haar mond daardoor krijgt. Ik ben er nog mee bezig als ze onrustig wordt. Hou je kalm, spreek ik haar toe. Ze lijkt het niet te horen. Integendeel: ze gaat steeds harder bokken en wriemelen. Haar adem bestaat uit korte fluittoontjes. Wanhopig probeert ze met haar schouders (nog steeds in de sleeve boven haar hoofd) de tape om haar mond los te maken. Wat uiteraard niet lukt. Ik laat haar gewoon spartelen. Ik ken de uitslag al. Lang duurt het niet. Het lichaam voor me schokt al snel minder hevig. Ze wankelt en valt dan terug op haar opgebonden armen. Ik stap meteen naar haar toe en maak ter hoogte van haar neus een scheur in de zak. Meteen begint ze daar gierend door adem te halen. Ik beval je om je kalm te houden, snauw ik. Als je dat eerder had gedaan had je eerder lucht gehad. Begrijp je me? De vrouw wankelt nog steeds. In niets merk ik zelfs maar dat ze me gehoord heeft. Ik tel rustig tot vijf. Dan haal ik uit en mep ik haar voluit op haar plastieken gezicht. De klap komt door de verrassing des te hard aan; ze wordt hard teruggeworpen op haar armen. Ik grijp haar bij de keel. Stomme hoer. Als ik zeg dat je je kalm moet houden dan DOE JE DAT! Jij hebt niet te kiezen wat je doet of laat. Jij doet wat ik zeg dat je doet. Dat, en niets meer. Ik kan je hier de hele dag als boksbal gebruiken, weet je dat? Weet je dat? Antwoord! De vrouw beeft over haar hele lichaam. Toch slaagt ze erin een bevend knikje ter antwoord te geven. 5

6 Ik zei je je kalm te houden omdat ik je neus moest vrijmaken. Jij, daarentegen, koos ervoor om als een kip zonder kop te gaan spartelen. Dat was stom. Je kon jezelf wel doden. Wil je dat? Een aarzelend hoofdschudden is mijn antwoord. Dat is niet duidelijk genoeg. WIL JE DAT? Opnieuw hoofdgeschud. Duidelijker, dit keer. Het wordt door een murmelend hmee gevolgd. Mooi,' zeg ik op een veel rustiger toon. 'Ik vertrouw erop dat je in de toekomst zal proberen te doen wat ik zeg. Terwijl ik dat zeg loop ik terug naar het tafeltje en haal op wat ik daar had klaargelegd. Terwijl ik haar het lederen om haar nek gesp spreek ik haar toe. Dit is een collar. Je weet wat het is en waar het voor staat. Je bent nu een initiate.deze collar is je eerste stap om een slavin te worden. Het is een ruw, waardeloos en slap ding net als jij. Het breekt of scheurt gemakkelijk, kan niet tegen water en wordt snel vuil. Wederom: net als jij. Dit is je enige bezit. Het enige op deze wereld dat van jou is. Doe er zuinig mee. Het kan best zijn dat het het laatste is dat je ooit zal dragen. Op dit punt trek ik even de ketting die aan de collar hangt omhoog, om duidelijk te maken dat het ding sterk genoeg is om haar te wurgen. Maar doe je best, en wie weet slaag je erin om een betere en mooiere collar te verdienen. Begrijp je wat ik daarmee bedoel? De vrouw de initiate knikt doorheen haar plastieken masker. Ik maak haar los uit de sleeve en de spreader bar. Het kost tien minuten voor ze fatsoenlijk kan staan en nog een kwartier voordat haar armen enigszins normaal aanvoelen. Al die tijd houdt ze zich rustig. Uiteraard gilt ze wel eens als ik hardhandig in haar tintelende arm knijp of uittest hoeveel haar tepels kunnen hebben, maar het valt prima mee. Ze doet zelfs geen enkele poging haar masker aan te raken. Bovendien reageert ze goed. Als ik haar collar aan een leiband klik en haar voor me uit laat lopen luistert ze aandachtig naar mijn aanwijzingen en volgt ze deze ook zo goed mogelijk op. De paar keer dat ik haar expres tegen een muur laat lopen neemt ze ook zonder mopperen op (al maak ik wel de aantekening dat ze haar vuisten even balde toen ik haar erom uitlachte). Ze houdt zelfs gewillig haar handen achter haar rug. Al snel komen we op deze wijze aan in de spiegelkamer. Deze kamer heet zo omdat drie van de vier muren en het plafond grotendeels uit spiegels bestaan. Voor het overige hangt er een gotische luchter aan de dwarsbalken in het plafond, is er een groot kingsize bed met fluwelen dekens en staat er een grote open zetel van mooie krullen en fluweel (mijn troon). De vloeren van lichtgekleurd hout. Ik hou wel van de sfeer in deze kamer. Het heeft iets koninklijks. Uiteraard ziet mijn initiate daar niets van. Ik laat haar in het midden van de kamer stilstaan en maak de leiband vast aan een ketting dat van het plafond omlaag hangt. Tot mijn tevredenheid heeft saliva alles wat ik gevraagd heb reeds naast mijn troon klaar gelegd. Ik ga zitten en bekijk mijn nieuwste speeltje voor het eerst echt uitgebreid. Ze is ongeveer tweeëndertig en lang voor een vrouw ik schat haar op een meter tachtig. Haar benen zijn mooi maar haar kont is net iets dikker dan ik zou willen (ik maak notitie dat saliva eens moet kijken naar goede lichaamsoefeningen). Overgewicht lijkt ze niet te hebben, maar haar borsten beginnen eerste sporen van doorhangen te vertonen. Gelukkig maken haar nek en gezicht dat in orde: ik kan de fijne gelaatstrekken en volle lippen zeer waarderen. Al bij al is ze een erg mooie vrouw. Zelfs naar maatstaven van de fotomodellen die ik soms in handen krijg. Terwijl ik om haar heen loop maak ik nota van haar maten en lichaamskenmerken. Die tattoo van een ongebalanceerde weegschaal op haar rechterschouder kende ik al maar lijkt groter dan ik me herinnerde. Dat ze een staafje in haar rechterborst en een ringetje 6

7 door haar clit heeft verbaast me niet zoveel vrouwen dragen dat soort rotzooi vaker dan je zou verwachten. Merkwaardig genoeg is haar schaamstreek reeds geschoren. Daar leek ze me het type niet voor. Ze biedt geen verweer als ik haar begin op te meten. Al snel ga ik wat routinevragen stellen. Intieme dingen als hoeveel mannen ze gehad heeft, of ze van anale seks houdt en of ze vaak winderig is. De antwoorden interesseren me eigenlijk niet. Doorheen die plakband in haar mond versta ik haar toch nauwelijks. Het gaat me erom haar schaamtegevoel te polsen. Dat is vrij laag. In haar geval verwachtte ik dat ook. Eenmaal ik haar opgemeten heb neem ik het touw van haar collar bij de hand en neem ik wat afstand. Gehoorzaamheidstraining, sletje, grijns ik. Gewoon doen wat je gezegd wordt. Maar wel meteen. Ik begin met simpele dingen. Een paar keer bukken, wat stapjes zetten, springen dat soort dingen. Ze heeft er geen aanmoediging voor nodig. Ze is wel wat houterig, maar gezien die blinddoek en die slapeloze nacht is dat normaal. Maar ik geloof er geen donder van dat ze zo gemakkelijk te temmen zou zijn. Stilstaan en rug recht, beveel ik op zeker moment. Totnogtoe heb ik het haar gemakkelijk gemaakt. Tijd om er wat verandering in te brengen. De klap van de zweep een bullwhip raakt haar net onder haar linkerborst en laat een lange rode striem achter. Haar reactie is er ook naar: ze deinst achteruit maar wordt meteen door de ketting aan haar collar tegengehouden. Ik heb het andere uiteinde vast. Stil blijven staan, slet grauw ik als ze uitgejammerd is. Langs haar kant blijft ze aan de ketting trekken, haar voeten stevig op de grond. Als ze de ketting met haar handen gaat omklemmen laat ik de zweep op haar arm neerkomen. De seconde vertwijfeling is voldoende: met een harde ruk trek ik haar in mijn richting uit haar evenwicht. Terwijl ze haar balans terugzoekt zet ik een paar stappen achteruit en haal twee keer snel na elkaar uit. De eerste keer in de lucht om de zweep te laten knallen. De tweede keer mik ik op haar benen. Het effect is prachtig: de initiate probeerde zich na de eerste klappen al volop met haar handen te te beschermen, maar nu ook haar benen in gevaar zijn is ze van slag. Zeker na het horen van die knal. Ze is bang. Op het randje van paniek, zelfs. Mijn opdracht is vergeten. Haar eergevoel is vergeten. Het enige dat telt is verdere klappen vermijden. Ik moet er om lachen. Ik vind het grappig te zien hoe ze zich in een foetushouding oprolt en probeert zo ver mogelijk van me vandaan te kruipen. Grinnikend laat ik de ketting wat vieren, puur om haar te zien ploeteren. Wat denk je dat je weg kan komen? vraag ik op poeslief toontje. ONMOGELIJK! Tegelijk geef ik zo n harde ruk aan de ketting dat ze uit haar beschermend balletje getrokken wordt en languit op de vloer belandt. Voor ze overeind kan komen druk ik mijn laars op haar rug. Blijven liggen. Tot nu toe ben ik aardig voor je geweest. Ik heb je een rustige nacht laten beleven, heb best wat aandacht aan je besteed en heb ik je zelfs enige vrijheid toegestaan. Dat eindigt hier. Voel je dit? Dat laatste zet ik kracht bij door mijn zweep over haar rug te laten gaan. Hoewel het minder pijnlijk is dan de eerdere klappen doordat ik nu veel dichterbij sta ben kan ik slechts de helft van de whip gebruiken laat het toch een mooie striem over haar rug na. Ze reageert met heerlijke, nutteloze tegenstand. Tegenstand die pas ophoudt als ik driekwart van mijn gewicht op haar schouderblad zet. Wat zei ik van blijven liggen? breng ik in herinnering. Ze houdt op met spartelen. Voorlopig toch: Tel tot honderd, teef en hoop maar dat ik dan geen zin meer heb in een tweede reeks. 7

8 Vijf Ik rust met ontbloot bovenlijf uit op mijn troon. saliva is een paar keer langsgekomen met frisdrank en handdoekjes, maar dat verhindert niet dat ik zweet als een paard. Mijn werk is leuk maar soms erg vermoeiend. Vooral de eerste trainingsdag. Daarna wordt het fysiek minder erg (al wordt het mentaal net zwaarder). Je hoeft er dan ook niet zo n smeerboel van te maken. Aan mijn voeten is de initiate gereduceerd tot een bloederig hoopje tranen. Ik geniet van haar zachte gesnik. Zowat elk deel van haar lichaam is geslagen, bekrast of gesneden. Alleen haar gezicht is gespaard; ze draagt nog steeds dat masker van tape en doorschijnend plastiek. Ik kijk even op mijn papieren. Het duurde zes minuten voordat haar geest overstag ging en ze alles gelaten onderging. Tien minuten daarna toen ik voor het eerst met de cowboysporen over haar schaamstreek ging probeerde ze de tape los te pulken. Het kostte me geen moeite haar op andere gedachten te brengen. Ik bereid me mentaal voor op de volgende stap. Op de een of andere manier is dit stuk altijd erger dan het pijnspel. Ook voor de vrouwen. Op de een of andere manier is het veel definitiever dan wat voor wonde ook. Voluit op je buik. Ik zeg het terloops. Bijna alsof ik het niet tegen haar heb. Ze gehoorzaamd echter ogenblikkelijk. Mooi Zodra ze ligt ga ik op haar rug zitten. Daarbij leun ik zorgvuldig voorover, waardoor mijn knieën haar armen op de grond pinnen. Ik ga dat mooie masker van jou losmaken. Jij blijft rustig en maakt geen plotse bewegingen. Je houdt je kop dicht en je ogen gesloten. Je houdt je kop dicht en je ogen gesloten. Heb je dat goed begrepen? Om mijn woorden kracht bij te zetten druk ik koud metaal achterin haar nek, vlak onder haar collar. Ik voel de rilling over haar rug lopen. wa, meeftef. Haar stem is een schor gekwaak. Daardoor, en door die tape in haar mond, kan ik haar stemming niet goed peilen. Maar sarcasme is het niet. Zou ze zich echt overgegeven hebben? Het metaal in haar nek is een schaar. Daarmee begin ik het masker open te knippen. Maar dat niet alleen. Dat ik ook haar zwarte haren aan het afknippen ben merkt ze vooral als ik blijf knippen nadat het masker is stukgeknipt. De verwarring maakt al snel plaats voor angst. Haar ademhaling wordt zwaarder. Ze huilt niet meer. Spanning hoopt zich op in haar lichaam. Cerberus hou op. Het is een goede poging tot duidelijke articulatie. Ik sla er geen acht op. Ik blijf knippen. Opnieuw praat ze. Het is leuk geweest, Cerberus. Je hebt het prima gedaan. Je hebt je niet laten weerhouden. Je je hou VERDOMME OP!!! Ik reageer onmiddellijk met een vuiststoot tegen haar wang. Doordat ze het niet verwacht slaat haar hoofd tegen de grond. ik zei kop dicht, grom ik haar toe. Je gaat te ver! Dit is niet Haar stem verstijft: ik druk de schaar met de scherpe kant tegen haar keel. Nog één woord, stomme teef. Nog één woord en ik snij je strot eraf. In gedachten tel ik de seconden. Een twee drie Bij vierenhalf is het afgelopen. Ze ontspant zich weer. Voor de zekerheid hou ik de schaar nog tien tellen op haar nek. Dan ga ik verder met knippen. De lokken komen snel los. Daar zit ik echter niet mee in. Wel met wat er door haar hoofd gaat. Haar ontspanning is niet van overgave of vermoeidheid maar van radeloosheid. Ze weet het. Ze weet hoe het 8

9 van hieruit gaat verlopen. Geen geintjes of kinky spelletjes. Geen speciale behandeling. Niet even testen waar de grenzen liggen. De volledige behandeling. De volledige training. Aan haar bevende lichaamstaal merk ik dat ze het daar moeilijk mee heeft. Ik hoop dat ze niet krankzinnig wordt. Dat zou slecht zijn voor mijn reputatie. Ziezo, mompel ik joviaal als ik met het scheermesje klaar ben. Helemaal klaar en glad. Ben je niet blij dat het achter de rug is? Ik krijg geen antwoord. Alleen een bokkig geluid dat aangeeft dat ze me veracht. Ik moet hardop lachen: zo reageren ze allemaal. Nog nagrinnikend reik ik naar de ketting aan haar collar. Die loopt naar het plafond, en van daar via een dwarsbalk weer omlaag. Ik heb het andere uiteinde vast. Ziezo. Genoeg gelegen. Tijd om jezelf te bewonderen, schoonheid. De ruk van de ketting trekt haar half overeind. Ik geloof nooit dat ze mijn opdracht van niet te kijken ernstig genomen heeft, maar blijkbaar is het niet tot haar doorgedrongen waar we zijn: temidden van drie grote spiegels die het tafereel in drievoud weerspiegelen. Het is geen prettig zicht. En dat beseft ze. Het heeft me altijd verbaasd hoe snel de schoonheid van een vrouw ongedaan kan worden. Een stevig pak ransel en een scheerbeurt volstaan al. Eens was ze mooi. Daar is nu weinig meer van te merken. Ze is een schriel figuurtje. Een angstig muisje, bang voor haar eigen spiegelbeeld. Ze staat krom met laaghangende schouders, ingevallen wangen en droeve ogen met dikke wallen. Niet bepaald wat je hoopte te zien, hé? spot ik. Ze kijkt me verward aan. Zonder haar eerdere uitbarsting zou ze nu zeker iets gezegd hebben. Dat moment is echter voorbij. Ze weet dat ik haar zwaar zal straffen of zelfs doden als ze ook maar iets verkeerds zegt. De ketting die van haar collar via een dwarsbalk in het plafond naar mijn hand gaat kan zonder moeite een dodelijke strop worden. Waar hoopte je juist op? vraag ik haar. Dat ik van jou een sexy stoeipoes zou maken? Dat ik jou lekker ruig zou nemen? Al pratende kom ik dichterbij en haal ik de ketting rinkelend aan. Ze wordt op de tippen van haar tenen gedwongen. Ik dwing haar pols achter haar rug als ze de alsmaar strakker staande ketting om haar nek wil grijpen. Wat wil je? sis ik in haar gezicht. Wat wil je echt? De ketting staat nu zo strak dat ze ervan moet kokhalzen. Toch slaagt ze er desondanks in om haar antwoord te krassen: V vergeving. Ik grijns. Dat dacht ik al. En ik laat de ketting los. Zes Ik zit op de troon mijn middageten op te eten: een kommetje kippensoep met vers brood, gevolgd door een heerlijke lamsragout. saliva kan prima koken. Bovendien sluit het mooi aan bij mijn spel. De initiate aan mijn voeten moet zich met een bakje hondenvoer tevreden stellen. De geur van mijn eten maakt haar kwelling veel erger. En een halve dag is nog niet het punt waarop het je niet meer kan schelen wat je eet. Dat merk ik ook nu: na een eerste aarzelende hap beperkt ze zich tot wat naar haar eten staren. Vanavond zal dat ongetwijfeld anders zijn. Niet lekker? grijns ik haar toe. Ze kijkt wat onbewogen terug. Wat? Ga je nu zeggen dat je dit niet eens had verwacht? Alweer geen antwoord. Alleen een zielige blik die wat onzekerheid uitstraalt. Ik slaak een zucht en wenk haar naderbij te komen. De ketting aan haar collar rinkelt over de grond. Even wil ik haar daarvoor berispen, maar bedenk me dan dat ze nog helemaal ongetraind 9

10 is. Met tegenzin reik ik voorover en neem ik de ketting in handen. Met een kort handgebaar gebiedt ik haar zich op de vloer neer te leggen. Ik buig een beetje voorover en zet mijn voet op de zijkant van haar hoofd. Ik duw net genoeg om duidelijk te maken dat ik mijn volle gewicht op haar oor zou kunnen zetten. Daar lijkt ze echter niet bang voor. Gisternacht was je leven voorbij, zeg ik op vaderlijke toon. Dat heb ik je gezegd en dat is de waarheid. Wat je denkt te herinneren, wie je denkt dat je was dat is allemaal voorbij. En daarmee ook je angsten, verdriet en wat daar allemaal bij kwam kijken. Begrijp je me? Ik vraag me af waarom ik haar dit allemaal zeg. Ze kent deze hele procedure. Beter dan mij, zelfs. Toch weet ik uit ervaring hoe effectief het is. Ik begrijp het, meester, antwoordt ze fluisterend. Volgens mij is ze oprecht. Geloof je me? Aarzeling. Ze gaat niet antwoorden. Ik besluit om maar van de procedure af te stappen. Nee, antwoord ik in haar plaats. Jij denkt nog steeds dat je Vicky Panakinadis bent, slavenhandelaarster in dienst van de Orde. Je denkt dat je een kast van een villa hebt, een paar miljoen op een Zwitserse bankrekening en een butler-slash-seksspeeltje genaamd James. Je denkt dat je spijt hebt van bepaalde daden en denkt op deze manier verlossing te verdienen. Je begint langzaam tot het besef te komen dat je geen controle hebt op wat er gebeurt, maar denkt nog altijd dat je enige invloed kan uitoefenen. Waar of niet? Stilte. Instemmende stilte. Ik denk niet dat ik invloed op u kan uitoefenen, meester, fluistert ze dan. Ik rol met mijn ogen. Ze omzeilt de vraag. Typisch... Wat is het nummer van je pinkaart? acht acht zeven twee. Ik schop haar hard tegen de schouder. Stomme doos. Je HEBT helemaal geen pinkaart! Het enige dat jij hebt is een collar om je nek. Het enige! Ze begint opnieuw te snikken. In gedachten sla ik haar antwoord op. Als dat haar echte nummer is, is het een groot teken van overgave. saliva moet dat later maar gaan checken. Ik besluit haar even wat te troosten door mijn hand over haar zij heen te laten gaan. Ik zeg niets. Soms is dat effectiever dan troostende woorden. Na enige tijd kalmeert ze. Ze draait zich naar me toe en krult zich half in foetushouding om mijn benen. Die tekenen van genegenheid zijn vroeger dan normaal. Langs de andere kant is het wel te begrijpen. Ik ben bang, fluistert ze. Controle opgeven is moeilijk, antwoord ik sussend. Veel moeilijker dan het lijkt. Ik weet echter zeker dat je het kan. Dat nummer, ga ik verder. Vicky s pinkaart dat is haar echte nummer, nietwaar? De initiate knikt zachtjes. Ik verdien het niet meer. Ik knik zachtjes. Dit is niet het moment om haar nog verder te indoctrineren. Als dat nummer echt is en daar durf ik intussen zowat mijn reputatie op inzetten dan staat ze meer dan een dag voor op het gemiddelde. Het betekent ook dat haar meer dwars zit dan ze wil toegeven. Je hebt het niet meer en zal het ook nooit meer krijgen, mijmer ik zachtjes. Het enige dat je hebt is een collar. Hou je daaraan vast. Hou me vast. Ze zegt het fluisterend. Dringend. Ik beweeg niet. Alsjeblieft.meester? 10

11 Ik voel teleurstelling. Ze zou beter moeten weten dan dit soort manipulaties te proberen. Wat heb je ervoor over? vraag ik onbewogen. Alles, antwoordt ze. Ik doe niet eens moeite voor een smalend antwoord. In plaats daarvan gesp ik mijn broek open. Afzuigen en doorslikken, slet. En zorg dat je er plezier in hebt. Het afgrijnzen is duidelijk in haar ogen te lezen. Ze wil dit niet. Absoluut niet. Niet zonder strijd. Niet zonder dwang. Ze weet best dat als ze gehoorzaamt, haar trots en eigenwaarde eronder zullen lijden. Tegelijk heeft ze veel te haastig toegezegd om te krijgen wat ze wil. En daar kan ze nu niet meer van onderuit. Het pleit voor haar dat ze niet terugkrabbelt. Veruit de meeste vrouwen konden walging niet onderdrukken zodra ze de erectie in hun mond voelden. Zij niet. Ze gaat zelfs zodanig op in haar taak dat het zou kunnen dat het plezier dat ze erin heeft niet gespeeld is. Zeven De eerste minuten na het klaarkomen zijn het moeilijkst. Ik word er altijd wat vermoeid en gevoelig van. Ik verman me. Ik weet hoe macht werkt. En wat meer is: zij weet dat ook. Ik mag haar niet het idee geven dat ze met seks gunsten kan afdwingen. Dat is een gedachte die er erg moeilijk uit gaat. Maar dat maakt het niet gemakkelijk om daar ook naar te handelen. Aan mijn voeten haalt mijn initiate alles uit de kast opdat ik haar toch zou knuffelen. Vloeken, verwensingen, bokken, schelden ik laat het over me heen komen. Dit soort situaties proberen tegen te gaan maakt het alleen maar erger. Ik merk zelfs niet op dat zij dit meer dan de anderen had moeten zien aankomen. Ik moet luidop lachen als ze me fysiek probeert aan te vallen. Daar is ze te zwak voor. Alleen als ze naar mijn ogen of ballen grijpt weer ik haar af. Voor het overige laat ik haar gewoon op me in beuken. Na enige tijd houdt ze vanzelf op en valt ze weer terug in het hoopje ellende dat ze is. Mijn beurt Ze schrikt als ik haar strak aankijk, maar haar reactie is te laat. Het volgende moment ligt ze kreunend op de grond naar adem te happen. Een goeie maagstoot werkt altijd om aandacht te trekken. Ik sta vlak naast haar en toren over haar heen. Laat dit een les voor je zijn. Een belofte aan een slavin is niets waard. Niets. Komt nog eens bij dat jij nog geen slavin bent. En met dit soort gedrag zal je dat ook nooit worden. Wat zegt dat over jou? Ze kijkt reeds verslagen. Dat ik niets te zeggen heb? antwoordt ze. Ik glimlach. Heel juist. Ik ben de baas in deze relatie. Ik bepaal wat jij wel en niet verdient. Jouw rol is om dat te slikken. Ook letterlijk. Ze kan er niet om lachen. Haar ogen staan nog steeds kwaad, maar lijken meer in zichzelf gericht. Ze haat zichzelf dat ze dit niet zag aankomen. Ik haal wat touw uit een la. Met een knie op haar nek bind ik haar polsen achter haar rug bij elkaar. Ik test haar lenigheid even, maar het zal nog een tijd duren voordat ik haar ellebogen achter haar rug kan samenbinden. Dan verwissel ik de ketting los van haar collar en bind deze aan het uiteinde van het touw. Je kan maar beter rechtstaan, mompel ik zacht terwijl ik de ketting begin in te halen. Overeind komen gaat gepaard met heel wat gekrabbel. Al liggend is het nu eenmaal niet zo gemakkelijk om zonder handen overeind te komen. Ik blijf echter de ketting inhalen. Ik hou van het geluid van het rinkelen als de ketens over de dwarsbalk glijden, maar nog 11

12 veel meer van de leuke positie waarin het haar dwingt. Al snel moet ze helemaal naar voren buigen om haar schouders niet te forceren. Pas als ze van ergernis of pijn een gesmoord gegrom laat horen veranker ik de ketting in die positie. Ik kom voor haar staan. Dat ze met haar hoofd laag staat, zelfs zo dat ze recht naar mijn kruis kijkt, is geen toeval. Zie je hoe simpel het is om je te bedwingen? Al dat ik nodig had was een eindje touw en een ketting. En nu sta je alweer in een houding waarin je eigenlijk vraagt om een blowjob. Ze probeert onbewogen te staan. Alsof ze het niet gehoord heeft. Of is dit een uitnodiging om je kont een goeie caning te geven? ga ik verder terwijl ik om haar heen loop en haar achterste een paar tikjes geef. Ze weifelt een beetje maar zegt nog steeds niets. Haar ogen staan nog altijd grimmig. Waar denk je aan? Ik vraag het zacht, maar ze schrikt er toch van. Ze antwoordt niet. Dus neem ik haar schouder beet en duw haar zachtjes rechtop. Doordat haar polsen zo hoog hangen gaat het al snel verschrikkelijk pijn doen. Je dacht iets gemeens. Wat? Ze blijft zwijgen. Ik duw haar opnieuw een stukje verder rechtop. Ze bijt nog wat harder op haar tanden. I ik wilde opmerken dat dat wat ik ook zou zeggen een uitoefening is van invloed, meester. Het komt er jammerend uit. Prachtig. En zijn we dan sarcastisch? Een korte blik mijn richting. Ze weet goed genoeg dat ik haar voeten weg zou schoppen bij het verkeerde antwoord. J ja, meester. Braaf, zo!. Ik streel haar armen. Nu je hebt enkele gemene dingen gezegd toen bleek dat je niet kreeg wat je wilde. Een rilling. Ze beseft dat ze hier niet onderuit komt. Dat spijt me, meester. Ik grinnik. Ze kijkt me niet aan. En dat is mooi. Daardoor merkt ze te laat dat ik het eind van de ketting weer in handen heb genomen. Nee, antwoord ik neutraal. Dat spijt je niet. Nog niet. En ik geef een ferme ruk aan de ketting. Acht Het is ongeveer een kwartier later als ik ophoud. Die initiate heeft net tien keer uit volle borst uitgeschreeuwd dat het haar speet. Logisch ook. Haar schouders hangen zowat uit de kom. Inmiddels bungelen er veertig knijpers en klemmetje op haar lichaam. Het zorgt dat ze zo weinig mogelijk probeert te bewegen. Zelf heb ik haar echter meer dan genoeg reden om te bewegen gegeven. Haar kont zal de komende dagen nog roder zijn dan de rest van lichaam. Ze huilt opnieuw. Ondanks de fysieke pijn denk ik dat het alsnog mentaal het hardst aangekomen is. Dat ik haar de meest obscene dingen heb laten uitschreeuwen heeft ze allesbehalve gemakkelijk kunnen verteren. Gek, eigenlijk. Ondanks dat een sadistische maniak hen er genadeloos van langs geeft met een cane zijn vrouwen toch geneigd een gedwongen uitroep als ik ben uw gewillige spermabank als iets persoonlijks te zien. En hoe meer weerstand ze aanvankelijk bieden, hoe moeilijker ze het ermee hebben. Ga met je schouders overeind staan, zeg ik haar. Ze wil haar hoofd schudden, maar doet het niet. Ze weet dat dat soort bewegingen extra pijn van de klemmen op haar lichaam zal veroorzaken. Maar ze gehoorzaamt. Langzaam weliswaar, maar toch. Wil je nog altijd een knuffel? 12

13 Ze schrikt nog maar nauwelijks. Ze heeft dat soort vermoeidheid over zich. Vermoeidheid is niet het juiste woord, maar ik weet niet hoe ik het anders moet omschrijven. Het is verslagenheid, maar toch ook niet. Op fysiek vlak is dat eenvoudig te herkennen het is het moment waarop niet meer tegengestribbeld wordt. Ik heb nu het idee dat ik er mentaal in de buurt aan het komen ben. Ze weet dat ik haar altijd te slim af zal zijn en alles wat ze zegt en doet tegen haar zal gebruiken. Kom hier. Het is geen vraag maar ook geen echt bevel. Het is eerder een vaststelling van iets dat kan. Het is de illusie dat ze een keuze heeft. Ze komt naderbij en laat zich gewillig omhelzen. Ik voel haar lichaam opstijven door de tientallen klemmen die strak op haar lichaam komen te staan. Bij dat besef ga ik alleen maar heftiger knuffelen. Ze kreunt van de pijn. Ik krijg er opnieuw een erectie van. Klemmen doen doorgaans het meeste pijn als je ze er weer af haalt. Dat is me een goede reden om dat zo lang mogelijk te rekken. Wat? Wil je dan niet dat ik die klem eraf haal? vraag ik quasi-verwonderd terwijl ik op een van de zovele wasknijpers tik. Wil je er dan de rest van de avond mee blijven rondlopen? Ze pruilt. Het is ook een onmogelijke keuze. Nee, meester. En waarom wil je dan dat ik dit leuke dingetje van je oksel haal? Omdat ik hou van de pijn die het veroorzaakt, meester, dreunt ze haar antwoord op. Omdat ik uw pijnslet ben. Je klinkt als een papegaai. Ze ergert zich enorm. Nog even en ze gaat stampvoeten. Dat spijt me, meester. Goed zo, antwoord ik. Hoewel ook dat antwoord nogal geforceerd overkwam. Ik trek de knijper langzaam, zorgvuldig los. Net zoals bij de acht eerdere knijpers maak ik daarbij een draaiende beweging om wat extra pijn te veroorzaken. Meer dan een half uur later het is inmiddels kwart voor vijf blijven er nog drie klemmen achter op haar lichaam. Niet toevallig de klemmen die in haar tepels en vagina grijpen. Het is ook niet toevallig dat het grote metalen klemmen zijn. Zitten die dingen nog goed vast? vraag ik terloops terwijl ik er een paar tikjes tegen geef. Ze knikt ten antwoord. Je kan ze niet van je afschudden? Ze schudt het hoofd. Probeer eens. Ze doet iets dat op een klein dansje lijkt. Ik zucht en neem haar collar beet bij het einde van de ketting. Sluit je ogen, zeg ik neutraal. Ze gehoorzaamt meteen. Zonder waarschuwing geef ik haar een harde klap op de wang. Mijn greep op de collar verhindert dat ze omvalt. Haar ogen schieten open en ze kijkt me een seconde kwaad aan voordat ze haar blik omlaag richt. Ze mompelt zelfs iets van een verontschuldiging dat ze me aangekeken heeft. Dat was geen goede poging. Probeer opnieuw. Ik slaag erin op precies dezelfde stemtoon te blijven. Het kost haar een paar diepe ademhalen voordat ze de moed gevonden heeft, maar dan gaat ze voluit met haar lichaam schudden. In die beweging raakt ze me per ongeluk met de klem op haar linkerborst. De tranen schieten haar in de ogen. De klem houdt echter stand. Mooi, antwoord ik lachend. Dat is tenminste enthousiasme. 13

14 Ze probeert stoïcijns te blijven, maar ik zie wel dat over haar kale kopje kroelen haar emotioneel erg goed doet. Dan ga ik naar de kast aan de zijkant en haal er een toestel uit. Haar ogen worden wijder als ze het ziet. En met een goede reden: elektro op zich is al geen lichtzinnig marteltuig. In combinatie met het ijzerwerk op haar edele delen is het een nachtmerrie. Afgelopen met spelletjes spelen, slet, grijns ik terwijl ik drie krokodillenbekjes van het toestel op de drie laatste klemmen op haar lichaam aansluit. Je gaat me nu vertellen waarom Vicky met deze opdracht aankwam. De waarheid, de hele waarheid en niets dan de fucking waarheid. Negen Ik zit op mijn troon in één van mijn meest geliefkoosde kamer. De muren zijn marmer en spiegels. Er zijn fluwelen gordijnen en luchters met krullen. Er heerst een aangenaam warme temperatuur. Voor me staat een naakte vrouw. Het is haar eerste trainingsdag als slavin. Ze is kaalgeschoren, gemarteld, gefolterd en vernederd. Haar lichaam zit onder de striemen en beurse plekken. Ze heeft meermaals gehuild. Haar ogen staan dof. Ze draagt een bruinlederen collar om haar nek waar een ketting aan hangt die bijna strak naar een dwarsbalk in het plafond gaat. Haar handen zijn op haar rug gebonden. Er hangt een ijzeren klem op elk van haar borsten en één op haar schaamlippen. Van daaruit vertrekken draadjes die samenkomen in een elektronicatoestel met vele knopjes naast mijn troon. In een recent verleden heette de vrouw Vicky Panakinadis. Naar alle waarschijnlijkheid denkt ze dat ze dat nog steeds is. Ze is muisstil geweest sinds ik haar heb verteld dat ik alles wilde weten. Maar haar geest draait op volle toeren. Ik wacht geduldig. P permissie om vrijuit te spreken, meester? Ik wuif met mijn hand. Permissie geweigerd. Je bent een slavin in opleiding, en je gedraagt je ook zo. Het zou mijn verhaal hee-eell AUW! Het is niet jouw verhaal. Het is Vicky s verhaal. Begrijp je me? Ze staart naar haar rechterborst. Ongetwijfeld weet ze best dat dit nog een klein schokje was. Ik begrijp het, meester, antwoordt ze gedwee. Mooi. Vier dagen geleden kwam Vicky bij me langs met een ongewone opdracht. Ze wilde zelf tot slavin gemaakt worden. Waarom? Stilte. Dan, zachtjes: Ik ze kon het leven niet meer aan. Wat zeg je? Op dit punt kijkt ze op en kijkt ze me recht aan. Als ze spreekt is ze vinnig en kwaad: Ze kon dit leven niet meer aan, Cerberus. Al dat martelen en lijden. Waarom doen we dat? Wat geeft ons het recht dat te doen? Wat we doen is verkeerd. Erger dan de dood, zelfs. We we maken mensen tot tot dingen! Ik wacht rustig tot ze uitgeraasd is. Dan stuur ik een elektrische schok naar haar kut. Mooie uiteenzetting, zeg ik nuchter. Maar je spreekt me met Meester aan. Nu en altijd. Begrijp je? Dit is ernstig! Opnieuw een schok; dit keer naar haar tepels. Ik ben ook ernstig, zeg ik. Dodelijk ernstig. Ik kan je probleem oplossen. Maar dan moet je me vertrouwen. Onvoorwaardelijk vertrouwen. Doe je dat? Het blijft een paar seconden stil. Dan schudt ze haar hoofd. 14

15 Ik haal mijn vinger van de knop. Ze is tenminste eerlijk. Wil je dat? Ja, meester. Waarom? weet ik niet. Opnieuw een schok. Auw, hou op! Het is de waarheid! Ik zucht en geef, kort na elkaar, twee extra schokken. Ik ben geen kleuterjuffrouw, stomme doos. Verwacht niet dat ik je elke keer ga corrigeren. Maar maar dan schiet het haar te binnen. Sorry: ik bedoelde: ik weet het niet, meester. Wat weet je niet? Ze kijkt me plots met open mond aan. Het begint haar moeilijk te worden zich te concentreren. Ik weet niet waarom ik me aan u wil overgeven, meester. Ik geef opnieuw een schok. Bijna juist, liefje, corrigeer ik fijntjes. Ik had het over onvoorwaardelijke overgave. Sorry meester. Je zit met een probleem, ga ik verder. Een probleem uit een vorig leven. Een probleem dat niet meer van tel is. Het is niet meer jouw probleem. Herhaal. Het is niet meer mijn probleem. Mooi. En nu alsof je het meent. Uit volle borst. En doe die schouders wat omhoog! Ik kan niet zeggen dat ze niet gehoorzaamd. Maar haar aarzeling en tegenzin maken haar overtuigingen wel duidelijk. Je gelooft er niets van, hé? merk ik schamper op. Haar houding krimpt meteen weer terug tot een zielig hoopje voordat ze antwoordt. Ik wou dat ik het kon geloven, meester. Ja ongetwijfeld. Maar geef het tijd. Ik breek je heus wel. Ik zie aan haar ogen dat ze het niet gelooft. Dat werkt op mijn lachspieren: dit gebeurt iedere keer opnieuw. Wie ik ook in handen heb, aanvankelijk denken ze allemaal dat ze niet gebroken kunnen worden. Het is iedere keer onterecht. Je vertelt niet alles, voeg ik er terloops aan toe. De Vicky die ik kende was een meedogenloze furie die allesbehalve in dit soort ethische nonsens geloofde. Ja, we maken mensen tot dingen. En dan? Waarom is dat verkeerd? Waarom zouden we daar geen recht toe hebben? Verdorie Vicky geloofde net in ongelijkheid. Dat mensen niet gelijkwaardig zijn. Schapen en wolven, weet je nog? Jij was een wolf. En niet in een ver, grijs verleden, maar enkele maanden terug. Herinner je je die brandmerking nog? Hoe je het logo van die sultan op die slavin d r kont brandde? Je genoot daarvan! Ik ben al pratende steeds dichterbij gekomen. De woorden hebben duidelijk effect: ze is verschrikkelijk bang. Erger nog dan toen ik haar met de zweep afranselde. Vaag dringt het tot me door dat ik haar heb aangesproken zoals ze vroeger was. Doorgaans is dat een ernstige fout. In dit geval geloof ik echter dat het de juiste aanpak is om diep bij haar binnen te dringen. Wat is er veranderd? vraag ik op zachtere toon. Je normen zijn in korte tijd erg veranderd. De Vicky die eergisteren bij me aanklopte is niet die van vroeger. Ondanks dat ze haar hoofd afwendt zie ik dat de tranen over haar wangen stromen. Wat het ook was dat haar heeft verandert ze maakt het nu opnieuw mee in gedachten. Ik neem haar collar beet en sla mijn andere arm beschermend om haar heen. Wat is er gebeurd? vraag ik zacht. Ze zegt niets. Schudt slechts haar hoofd. 15

16 Vertel het me, ga ik op dezelfde toon verder. Je hoeft niet in detail te gaan. Vertel gewoon wat er gebeurd is. Opnieuw schudt ze haar hoofd. Ze huilt nog harder. Ik neem haar bij de kin en druk deze omhoog zodat ze me aankijkt. Je weet dat ik het uit je kan trekken. Ik kan je martelen tot je de meest gruwelijke details prijs geeft. Dat wil je niet. Je wil nu vertellen wat je dwars zit. Kort, in een paar zinnetjes. Dan is alles afgelopen. Ze kijkt me aan doorheen een mist van tranen. Dan buigt ze zich iets naar me toe en fluistert ze in mijn oor: James is dood. Ik heb hem vermoord. Ik knik en hou haar even vast. Ik fluister haar zachtjes toe dat het voorbij is. Dat zij het niet gedaan heeft, maar iemand uit een vorig leven. Iemand die nu zelf dood is. Zelf is ze nog zo onschuldig als maar zijn kan. Ik hou haar vast, maar niet zozeer uit bezorgdheid als wel omdat ik mijn opties moet wegen. Het is niet het eerste duistere geheim dat me in volle vertrouwen is medegedeeld. Ik heb het altijd kunnen oplossen. Maar evengoed was het altijd een lang, pijnlijk proces geweest. Ik vraag me af of het dit keer juist sneller of veel trager zal verlopen. Tien Het is avond. Ik lig languit op de massagetafel. Enya zingt een Keltisch slaapliedje tegen een achtergrond van warme wierook. saliva s zorgzame handen glijden vaardig over mijn rug en armen. Ze draagt nog steeds dat doorzichtige ondergoed en sluier dat haar dat Oosterse tintje meegeeft. Ze is goed in masseren; ik hoef nauwelijks aanwijzingen te geven. Met een lui oog kijk ik naar het grote televisiescherm in de hoek van de kamer. Het toont een staande latex pop, omwikkeld met tientallen koorden. De pop beweegt nauwelijks. Dus ze staat daar nu twee uur? vraag ik lui. Ja Meester. Ik druk op een knopje van de afstandsbediening. De pop wordt dubbel zo groot waardoor ik het knoopwerk beter kan bekijken. De koorden staan strak op het latex maar zijn zo te zien nergens geplooid. Ook de knopen zien er goed verzorgd uit. Prima werk, mompel ik bewonderend. Vond je het leuk om te doen? De handen op mijn lichaam aarzelen slechts een fractie van een seconde. Het was gewoon een opdracht, Meester. Mijn plezier bestaat erin Uw wil uit te voeren. Een mooi antwoord. Bij haar kan ik er tenminste van op aan dat het geen slijmen is. Dan richt ik me weer op de bondage. Jammer dat ik het niet zelf kon doen Ik ga haar eerder de deur uitdoen, denk ik hardop. Denk je dat dat een goed idee zou zijn? Ik ben het met U eens, Meester. Eerlijk gezegd vermoedde ik al dat U tot deze conclusie zou komen. Goed denkwerk, sletje. Neem straks contact op met Mugabi. Zeg hem dat ik een aanbieding voor hem heb: een tweede klasse slavin. Kent de klappen van de zweep maar moet nog een beetje bijgeschaafd worden waar het respect betreft. Heb je dat? Ik neem contact op met Mugabi zodra U me niet meer nodig heeft, Meester. Mooi. Opnieuw druk ik op de afstandsbediening. Het beeld toont nu mijn nieuwe initiate. Ze ligt nog steeds waar ik haar achtergelaten heb: plat op de grond in haar kooi, polsen en enkels spreadeagle-gewijs aan de hoekpunten geboeid. Haar gezicht is een rubbermasker 16

17 waaraan een reeks draden bevestigd zijn. Een paar andere draden lopen naar haar borst en haar vagina. Ik zoom meteen in en tover wat cijfers op het scherm. Die bevestigen wat ik reeds zie: ze slaapt rustig. De gevitaminiseerde lucht zorgt ervoor dat ze niet ondervoed raakt door gebrek aan voedsel, ze ademt prima op het ritme van het ademhalingstoestel, en ook haar hartslag volgt min of meer dat zelfde tempo. Mooi morgen moet ik natuurlijk de cijfers vergelijken met die van eerdere vrouwen, maar ik vermoed dat ze ook hier voor ligt op schema. Misschien dat ik haar morgenavond niet eens hoef te verdoven voor ik haar dat masker opzet. Verder toont mijn data dat ze onrustiger wordt in de REM-slaap. Dat verbaast me niets. James was voor Vicky wat saliva is voor mij. Meer dan alleen maar een gebruiksartikel of zelfs huisdier, maar een soort steun en toeverlaat. En van wat ik herinner was zijn trouw en toewijding minstens even groot. Ik heb er geen idee van waarom Vicky hem vermoord heeft. Dat komt allemaal later wel. Herken je haar? vraag ik hardop. Ze heeft dezelfde tatoeage als Meesteres Vicky, Meester, antwoordt saliva diplomatiek. Ze heeft er dus ook over nagedacht. Verbaast het je? Ja, Meester. Mij ook, antwoord ik mijmerend. Waarom denk jij dat ze dat deed? Ze houdt op met masseren. Dat zou ik niet willen zeggen, Meester. Ik zucht. Wees niet zo n suffe doos en geef gewoon antwoord. V vraagt U deze slavin naar haar mening, Meester? Ik draai me met een sluwe grijns naar haar toe. Ik weet best dat dit uitdagen is. Het maakt me niet uit. Ik wenk haar naderbij. saliva herkent de glans in mijn ogen wel, maar het verhindert haar niet te gehoorzamen. En nauwelijks weerstand te bieden als ik haar pols grijp. Het is een kwartier later. saliva s mooie, Oosterse haremkleding ligt in stukken gescheurd over de vloer. Verdere merktekens heeft ze nauwelijks. Ik ransel haar zo vaak af dat ze gewoon niet meer kleurt. Ik vraag me soms af of haar gillen nog echt van pijn is of omdat ze weet dat het me opwindt. Opstaan en opnieuw masseren, slet, is het eerste dat ik zeg nadat ik ben klaargekomen. Ik trek haar vrijwel meteen aan haar haren omhoog. Ik hijg een beetje. Mijn spieren zinderen nog na. En niet alleen mijn spieren. Haar blik is een mengeling van bewondering en schaamte. Daar hou ik van. Enerzijds streelt het mijn ego. Anderzijds is het een aangename gedachte te weten dat ze haar billen moet samenknijpen om te verhinderen dat mijn sperma uit haar kont gaat lopen. Toch zoekt ze geen excuses. Ze zet ze zich meteen weer aan haar taak. In gedachten keer ik terug naar het antwoord dat ik met geweld uit saliva geperst heb. Dat is geen simpele kwestie. Ik bedoel maar ik weet ook wel dat slaven en slavinnen zich niet hoeven te bekommeren over dingen als keuzes, stress, de ratrace of traumatiserende situaties is een mogelijk voordeel. Maar dat Vicky jaloers zou kunnen zijn op de positie van saliva is een nieuwe gedachte. Eentje waar ik eigenlijk nog niet over nagedacht heb. Elf Ik slaap slecht. Gedachten rollen over elkaar heen. Herinneringen haken zich tot nachtmerries aan elkaar. De dubbele whisky helpt maar een beetje. Als om tien uur de wekker gaat voel ik me vermoeider dan toen ik ging slapen. Ik troost me met het feit dat het vandaag in elk geval fysiek minder zwaar gaat zijn. Ik sta op, kleed me aan en doe 17

18 wat ochtendoefeningen om mijn lichaam wakker te krijgen. Dan ga ik in de keuken ontbijt halen. Dat stal ik uit op de ontbijttafel. Of liever: dat stal ik uit bovenop saliva, die de nacht op haar buik op die tafel heeft doorgebracht. Ze schrikt wakker als ik hete koffie op haar wervelkolom neerzet, maar beheerst zich snel genoeg om te zorgen dat ze het niet omstoot. Gelukkig weet ze beter dan me te storen voordat ik mijn koffie op heb en mijn krant heb doorbladerd. Ergens halverwege het ontbijt zet ik de televisie aan om te kijken hoe mijn initiate het stelt. Die slaapt nog, in net dezelfde X-vormige houding als gisteren. De seismograaf in haar masker toont aan dat ze wat heeft liggen woelen; absoluut normaal in haar positie. Een druk op de afstandsbediening later krijg ik er de ingeblikte stem van saliva bij: niet beter dan een leven vol verantwoordelijkheden. Als slavin weet je waar je aan toe bent. Er is voldoening te halen uit het volgen van orders. Er is rust in het volgen van een Meester. Een Meester die je stuurt en begeleidt. Het is goed je over te geven. Weerstand bieden maakt het onnodig moeilijk. Het leven van slavin voelt goed en aangenaam. Je hoeft niet te denken over kleding of aanzien. Je kan je genoegen halen uit een bestaan als slavin. Je Enzovoort. Alles bij elkaar is het een riedeltje van veertig minuten dat de hele nacht door herhaald wordt. Doordat het masker de draagster tevens kunstmatig buiten bewustzijn houdt beseft die dat niet eens. Alleen...ik vraag me af of ik Vicky ooit over dit snufje verteld heb. Ik denk van niet. Als fantasietje is het erg leuk, maar het geeft niet zoveel effect als in films. Als ik klaar ben met eten en saliva heb losgemaakt die moet vandaag die andere slet vermaken ga ik mijn initiate bekijken. Ik weet nooit wat het juist is dat me opwindt. Het is niet puur het zicht van een mooie, naakte vrouw in een kooi. Het is niet alleen het feit dat ze geboeid en gemaskerd in een uitnodigende houding gedwongen is. Niet eens haar volslagen hulpeloosheid. Nee wat het ook is, het heeft met die berusting te maken. Die rustige overgave aan een machine die haar dwingt te ademen op een tempo dat het hare niet is. Er zijn momenten dat ik dat als mijn doel zie: om slavinnen zodanig te kneden dat ze overdag diezelfde ontspannende houding hebben als in hun slaap. Ik maak haar masker los, bevrijd haar uit haar boeien en haal haar uit de kooi. Ze wordt er niet wakker van. Gelukkig heb ik daar een emmer ijskoud water voor meegenomen. Ze schrikt meteen gillend wakker als het ijswater over haar heen plenst. Ze houdt er duidelijk niet van om op die manier wakker gemaakt te worden. Geeft niet: ik vind het best leuk. Vooral om te zien hoe ze verdwaasd het water uit haar ogen wrijft en de situatie probeert in te schatten. Goeiemorgen, slettebak. Lekker geslapen? Ze is nog bezig zich te oriënteren; mogelijk beseft ze niet eens dat ze geslapen heeft. Stomverbaasd vraagt ze zich af wat er aan de hand is. Op dat moment mep ik haar zo hard in het gezicht dat ze terugvalt uit de zittende houding waarin ze zich had opgekrabbeld. Ik vroeg je iets, merk ik scherp op. Als ik iets vraag verwacht ik antwoord. Begrepen? Het sorteert precies het goede effect: verwarring. Ze probeert de situatie te bevatten maar beseft al goed hoe de machtsverdeling is. Ik heb het begrepen, Meester, zegt ze tenslotte. Dan zwijgt ze. Met enig schuldbesef. Ik blijf zwijgen en kijk haar doordringend aan. Ik voel haar kleiner worden onder mijn blik. Het spijt me zeer, Meester. Maar ik heb uw eerdere vraag niet goed gehoord. W wil u het alstublieft herhalen? Ik geniet van haar schuldige, zelfverwijtende toon. Met enig leedvermaak herhaal ik de vraag. J ja, Meester. 18

19 En zeg je dat nu om me naar de mond te praten of heb je echt goed geslapen? Ze kleurt een beetje. Dan bekent ze: Ik ben u naar de mond aan het praten. Eerlijk gezegd heb ik er geen idee van wat er gebeurd is. Heb ik de hele...? Mooi, onderbreek ik haar half peinzend antwoord. Heb je honger? Een kwartier later zit ze rillend op haar knietjes voor me. Ik heb haar net naar het toilet laten gaan en gewassen met een koude waterstraal en een ruwe borstel. Nu kijkt ze hoopvol naar de handdoek die ik in handen heb. Ik veins aarzeling. Dat is belangrijk: niets geven zonder nadruk. Dat geeft de indruk dat een geschenk waardevoller is dan anders. En ook al kent Vicky dat truukje, ze is evengoed dankbaar voor de handdoek. Haar ontbijt is een grote kom havervlokken met melk. Na dat hondenvoer van gisteravond klaagt ze niet. Ook niet dat ze op haar blote knietjes moet wachten terwijl ik haar voeder. Af en toe zit er een capsule of pilletje tussen het eten. Ook die slikt ze zonder aarzelen binnen. En dat terwijl ze weet wat het is. Vicky heeft het eens omschreven als Troep die vrouwen op geile anorexiapatiënten doet lijken. Een prima omschrijving. Dat neemt niet weg dat we het beiden gebruikten. Schoonheid is nu eenmaal een investering die veel meerwaarde oplevert. Lekker? informeer ik op gegeven moment. Ja, Meester, beaamt ze. Met toevoeging dat het beter is dan wat ze gisteren kreeg. Puur toevallig komt die toevoeging me goed uit: door naar haar kale kop te kijken had ik namelijk een ideetje gekregen. Met een geniepige opmerking ( O, dus gisteren was het niet lekker? ) laat ik haar even alleen. Als ik terugkom heb ik een pincet in de hand. Als ik terug op mijn stoel ga zitten en de kom havervlokken op mijn schoot zet hou ik het haar voor. Na een korte opmerking om rustig te blijven zitten reik ik naar haar en trek ik haar een neushaartje uit. Neusharen trekken is op een pijnlijke manier heel irritant. Het verbaast me niets dat ze boos gaat kijken. De enige respons die ik geef is heel demonstratief het haartje in de havervlokken laten vallen. Ze ademt even heel zwaar als ik haar de lepel het haartje is er ergens in gezonken toestop. Dan verzachten haar trekken en slikt ze de lepel door. Helaas voor haar ben ik van plan nog minstens tien extra haartjes te trekken Twaalf Uiteindelijk is de kom leeg en uitgelikt. Haar maag rommelt, maar ze weet gelukkig beter dan een Oliver Twist-imitatie te geven. Ik begin haar lichaam te inspecteren. Door de afranselingen van gisteren zit ze nog steeds onder de striemen. Voornamelijk donkerrood-paarsig, met hier en daar wat zwart. Niet toevallig is ze daar het gevoeligst voor mijn aanrakingen. Meekomen, zeg ik dan. 'Op handen en knieën.' Dan keer ik haar de rug toe en begin ik de kamer uit te lopen. Hoewel ik niet omkijk ben ik absoluut alert op geluiden. Als ik zelfs maareen aanval vermoed ben ik meteen klaar om haar op te vangen. Minder dan één op de tien vrouwen waagt zich aan een aanval bij de eerste gelegenheid. Ik had gedacht en zelfs gehoopt dat zij erbij zou zijn. Ze is het niet. Het enige dat ik hoor is gestommel en geschuifel dat erop wijst dat ze achter me aan begint te kruipen. Ik loop voor haar uit de gang in, een hoek om en een trap op. Allemaal in rustig tempo, zodat ze de tijd heeft om bij te benen. Dan draai ik me om, ga de trap weer af, de hoek weer om en de gang opnieuw door. Uiteindelijk ga ik de kamer binnen naast die waar we net vandaan kwamen. Slechts een gesmoord kreetje verraadt wat ze van mijn omweg over een ruwe keldervloer en trap vindt. Jammer voor haar: dit is nog maar het begin. Deze kamer is de pijnkamer. Het is opgezet als een middeleeuwse kerker met roestige 19

20 kettingen aan het plafond en kruisen en boeien aan de muur. Verder bevat het ook het grootste gedeelte van mijn slagwerk. Ik kies er zorgvuldig een aantal uit die ik met beleid over een splinterige stoel drappeer. Een houten cane een suède flogger een lederen plak een kat-met-negen-staarten een karwats en jij mag er ook twee kiezen, merk ik tegen mijn initiate op. Die knikt gewoon. Ze is een van de weinigen die niet totaal van haar stuk gebracht wordt bij het voorstel. Ze is ook de enige die zich van commentaar onthoudt, en op rustig tempo een single tail en een metalen staaf uitkiest. Erg pijnlijke speeltjes...ik weet niet wat ik van die keuze moet denken. Ze weet natuurlijk best dat ik daar niet op volle kracht kan uithalen zonder haar te beschadigen. Is dat waarom ze een paar van de pijnlijkste instrumenten uitkiest? Ik weet het niet. Dat is een zorg voor later. De tweede dag gebruik ik slagwerk altijd anders. De eerste dag is het ruw, hard en sterk. Het toont mijn kracht, uithoudingsvermogen en genadeloosheid. Vandaag is het rustiger, maar ook gemener. Meer onverwacht en onregelmatig. Veel minder een zelfde tempo. Veel vaker afwisselend tussen hard en zacht, zowel qua materiaal als qua slagkracht. En ook: vandaag doe ik het zonder bondage. Ik zeg gewoon waar en hoe ze moet staan. Een paar waarschuwingen en een paar tikken op dezelfde kracht als gisteren dwingen goede gehoorzaamheid af. Ook bij iemand die de klappen van de zweep door en door kent. Voor mij is dit gewoon lekker ontspannend bezig zijn. Een beetje pijn toebrengen, een beetje pesten, een beetje lollige opmerkingen maken en bovenal genieten van de vorderingen. Het verschil tussen de eerste dag en de tweede is altijd het grootst. Vrouwen janken minder, gaan minder bokken en luisteren over het algemeen sneller. Bovendien worden de verschillen minder groot. Zelfs deze initiate reageert nu een stuk minder eigenwijs als gisteren. Uiteraard blijf ik op mijn hoede. Er is een groot verschil tussen gehoorzaamheid en onderdanigheid. Aan haar houding te beoordelen schat ik dat ze slechts het eerste is. Dat ze zich eerder verzoend heeft met de beslissing haar leven op te geven dan dat ze me als haar Meester aanvaardt. Ik geef haar opdrachtjes. Vraag haar een sexy pose aan te nemen, op en neer te springen of de zwepen te identificeren. Haar stemtoon verraadt dat ze het irritant vindt. Ik geef meer opdrachtjes, maar begin meer op haar stemtoon te letten. Ik weet dat er een moment van uitbarsting zit aan te komen. Een moment waarop ze terugvalt in het idee Vicky te zijn. Dat moment komt er na de vijfde slag waarin ze op één been moet meetellen terwijl ik haar kont ervan langs geef. Ze zet die voet weer op de grond. Ik ben gelijk alert: ze doet het niet om haar evenwicht te hervinden. Op één been, zeg ik rustig. Ze reageert niet. Ze staat er gewoon. Ogenschijnlijk onbeweeglijk. Haar schouders hangen echter niet. Haar adem is zwaar. Af en toe trekt er een rilling over haar rug. Ik wacht af. Ik ken dit. Vroeg of laat komt dit moment er altijd. Het Bulldogmoment, zoals ik het wel eens noem. Ongeacht hoe lief en aardig die honden opgevoed zijn, als je ze lang genoeg pest worden ze vals en zullen ze hun pester die op dat moment maar beter een met bont gevoerd pak draagt aanvallen. Dit is net zo n moment. En ook al heb ik het tientallen keren meegemaakt en overleefd mijn nekharen blijven ervan overeind komen. Dit is gevaarlijk. Hou op. Haar stem klinkt op een verkeerde manier kalm. Als het oog van een orkaan. Ik beweeg niet. Jammer dat ze met haar rug naar me toe staat. Van wie ben je? Even stilte. De stille figuur voor me lijkt wat heen en weer te wiegen. 20

veeg de tranen van me weg. Ik kijk nog eens rond en er valt een hoop spanning van me af. Er komt zelfs een kleine glimlach op me gezicht terug.

veeg de tranen van me weg. Ik kijk nog eens rond en er valt een hoop spanning van me af. Er komt zelfs een kleine glimlach op me gezicht terug. Het DOC Ik kruip in één van de buikpijn terwijl ik in bed lig. Mijn gedachten gaan uit naar de volgende dag. Ik weet wat er die dag staat te gebeuren, maar nog niet hoe dit zal uitpakken. Als ik hieraan

Nadere informatie

HANDIG ALS EEN HOND DREIGT

HANDIG ALS EEN HOND DREIGT l a n d e l i j k i n f o r m a t i e c e n t r u m g e z e l s c h a p s d i e r e n HANDIG ALS EEN HOND DREIGT OVER HOUDEN VAN HUISDIEREN HIER LEES JE HANDIGE INFORMATIE OVER HONDEN DIE DREIGEN. JE KUNT

Nadere informatie

Ze neemt nog een slok van haar rum-cola. Even lijkt het alsof de slok weer omhoogkomt.

Ze neemt nog een slok van haar rum-cola. Even lijkt het alsof de slok weer omhoogkomt. Manon De muziek dreunt in haar hoofd, haar maag, haar buik. Manon neemt nog een slok uit het glas dat voor haar staat. Wat was het ook alweer? O ja, rum-cola natuurlijk. Een bacootje noemen de jongens

Nadere informatie

Door het raam ziet ze Bea, de benedenbuurvrouw. Ze veegt de sneeuw weg van het pad voor de flat. Uitslover, denkt Alice.

Door het raam ziet ze Bea, de benedenbuurvrouw. Ze veegt de sneeuw weg van het pad voor de flat. Uitslover, denkt Alice. Alice ligt in bed. Heel langzaam wordt ze wakker. Haar lichaam ontspannen, haar hoofd leeg. De vertrouwde geur van haar man Jules hangt in de slaapkamer. Een geur van alcohol, nootmuskaat en oude man.

Nadere informatie

Inhoud. Een nacht 7. Voetstappen 27. Strijder in de schaduw 51

Inhoud. Een nacht 7. Voetstappen 27. Strijder in de schaduw 51 Inhoud Een nacht 7 Voetstappen 27 Strijder in de schaduw 51 5 Een nacht 6 Een plek om te slapen Ik ben gevlucht uit mijn land. Daardoor heb ik geen thuis meer. De wind neemt me mee. Soms hierheen, soms

Nadere informatie

Oefeningen ter Verbetering van je Lichaamshouding

Oefeningen ter Verbetering van je Lichaamshouding Oefeningen ter Verbetering van je Lichaamshouding Verkeerde lichaamshoudingen veroorzaken klachten. Eén van de meest voorkomende verkeerde houdingen, wordt veroorzaakt door een naar vorend hangend hoofd,

Nadere informatie

HANDIG SPELEN MET EEN HOND

HANDIG SPELEN MET EEN HOND l a n d e l i j k i n f o r m a t i e c e n t r u m g e z e l s c h a p s d i e r e n HANDIG SPELEN MET EEN HOND OVER HOUDEN VAN HUISDIEREN HIER LEES JE HANDIGE INFORMATIE OVER SPELEN MET EEN HOND. JE

Nadere informatie

Bewustwording dag 1 Ik aanvaard mezelf zoals ik nu ben.

Bewustwording dag 1 Ik aanvaard mezelf zoals ik nu ben. Het meditatieprogramma duurt veertig dagen en bestaat uit tien affirmaties. Het is fijn om gedurende dit programma een dagboek bij te houden om je bewustwordingen en ervaring op schrijven. Elke dag spreek

Nadere informatie

HANDIG DE TAAL VAN EEN HOND

HANDIG DE TAAL VAN EEN HOND l a n d e l i j k i n f o r m a t i e c e n t r u m g e z e l s c h a p s d i e r e n HANDIG DE TAAL VAN EEN HOND OVER HOUDEN VAN HUISDIEREN HIER LEES JE HANDIGE INFORMATIE OVER HONDENTAAL. JE KUNT ER

Nadere informatie

Relaxatie en ontspanning. voor ouder en kind

Relaxatie en ontspanning. voor ouder en kind Relaxatie en ontspanning voor ouder en kind door Sofie Possemiers www.elsole.be Deze oefening wordt aangeboden door Sofie Possemiers van El Sole. Wil je nog meer van zulke oefeningen ontvangen, schrijf

Nadere informatie

Pannenkoeken met stroop

Pannenkoeken met stroop Pannenkoeken met stroop Al een maand lang zegt Yvonne alleen maar nee. Heb je je best gedaan op school? Nee. Was het leuk? Nee. Heb je nog met iemand gespeeld? Nee. Heb je lekker gegeten? Nee. Heb je goed

Nadere informatie

Het kasteel van Dracula

Het kasteel van Dracula Uit het dagboek van Jonathan Harker: Het kasteel van Dracula 4 mei Eindelijk kom ik bij het kasteel van Dracula aan. Het kasteel ligt in de bergen. Er zijn geen andere huizen in de buurt. Ik ben moe. Het

Nadere informatie

Ik ga je wat vertellen, je hoeft alleen maar te volgen wat ik zeg, mijn stem is nu het enige wat voor jou belangrijk is om te volgen.

Ik ga je wat vertellen, je hoeft alleen maar te volgen wat ik zeg, mijn stem is nu het enige wat voor jou belangrijk is om te volgen. Oefening 1: Nodig: 2 personen en een boom of een huisdier: Zoek een plek op bij een boom of in de buurt bij je paard of ander huisdier waar je even niet gestoord wordt en veilig even je ogen dicht kunt

Nadere informatie

Laat uw ogen elk deel grondig verkennen, alsof u nog nooit zoiets heeft gezien.

Laat uw ogen elk deel grondig verkennen, alsof u nog nooit zoiets heeft gezien. MINDFULNESS Tips en oefeningen voor thuis Mindfulness leert mensen te leven met aandacht en bewust met handelingen en gedachten in het hier en nu om te gaan. Dit kan sommige mensen wat zweverig in de oren

Nadere informatie

Rianne haalt haar hand door Jochems haar terwijl ze naar de kamer loopt. Kijk eens wie we daar hebben? roept ze als ze uit het raam kijkt.

Rianne haalt haar hand door Jochems haar terwijl ze naar de kamer loopt. Kijk eens wie we daar hebben? roept ze als ze uit het raam kijkt. Hoofdstuk 1 Zullen we deze ballonnen nog aan de lamp hangen? Vragend kijkt Rianne Jochem aan. Is goed, mompelt haar stiefbroertje zacht. Hé, wat is er? vraagt Rianne verbaasd. Vind je de slingers niet

Nadere informatie

HANDIG EEN BIJTEND KONIJN

HANDIG EEN BIJTEND KONIJN l a n d e l i j k i n f o r m a t i e c e n t r u m g e z e l s c h a p s d i e r e n HANDIG EEN BIJTEND KONIJN OVER HOUDEN VAN HUISDIEREN HIER LEES JE HANDIGE INFORMATIE OVER BIJTENDE KONIJNEN. JE KUNT

Nadere informatie

Cursus Rust. Het Slotervaart, een ziekenhuis met ambitie KINDERGENEESKUNDE TELEFOONNUMMER 020-512 45 42

Cursus Rust. Het Slotervaart, een ziekenhuis met ambitie KINDERGENEESKUNDE TELEFOONNUMMER 020-512 45 42 Het Slotervaart, een ziekenhuis met ambitie Het Slotervaartziekenhuis, een opmerkelijk en ambitieus ziekenhuis in Amsterdam. In een informele en vertrouwde omgeving werken wij aan innovatieve medische

Nadere informatie

Theorieboek. leeftijd, dezelfde hobby, of ze houden van hetzelfde. Een vriend heeft iets voor je over,

Theorieboek. leeftijd, dezelfde hobby, of ze houden van hetzelfde. Een vriend heeft iets voor je over, 3F Wat is vriendschap? 1 Iedereen heeft vrienden, iedereen vindt het hebben van vrienden van groot belang. Maar als we proberen uit te leggen wat vriendschap precies is staan we al snel met de mond vol

Nadere informatie

Arnold & Naomi Kristian van Essen

Arnold & Naomi Kristian van Essen Arnold & Naomi Kristian van Essen Ik wil dat je gaat. Naomi haar stem snijdt door t hart van Arnold. Maar waarom dan? Arnold zijn stem hapert. Naomi zucht en staat op. Langzaam beweegt ze naar het raam

Nadere informatie

( Hoe moet deze oefeningen doen? )

( Hoe moet deze oefeningen doen? ) Relaxatieoefeningen ( Wat zijn Relaxatieoefeningen? ) Deze opdracht bestaat uit oefeningen die je kunnen helpen om te relaxen. ( Waarom relaxatieoefeningen? ) Mensen weten dikwijls niet meer hoe ze kunnen

Nadere informatie

Stemwerkschrift. Inhoud

Stemwerkschrift. Inhoud Stemwerkschrift Inhoud Allerlei dingen, die slecht zijn voor je stem Schreeuwen Voor je ouders Schreeuwen Schrapen en kuchen Voor je ouders Schrapen en kuchen Gekke stemmetjes nadoen Voor je ouders Gekke

Nadere informatie

Mijn loverboy Verloren onschuld

Mijn loverboy Verloren onschuld Mijn loverboy Verloren onschuld in makkelijke taal simone schoemaker 8 Het verhaal van Lisa De dag begint goed. Ik word wakker met een blij gevoel. Yes, ik ben jarig! Ik ben zestien! Mijn moeder feliciteert

Nadere informatie

2012 Editie v1.0 EquestrianMassage.nl F.S.A. Tuinhof. Oefeningen voor een gezond lichaam en geest

2012 Editie v1.0 EquestrianMassage.nl F.S.A. Tuinhof. Oefeningen voor een gezond lichaam en geest 2012 Editie v1.0 EquestrianMassage.nl F.S.A. Tuinhof Oefeningen voor een gezond lichaam en geest De Soldaat Dit is de eerste van de vier warming up oefeningen waarbij het doel is de hartslag te verhogen

Nadere informatie

Sander Kloet. Elisha Mercelina. Het zwarte meer

Sander Kloet. Elisha Mercelina. Het zwarte meer Sander Kloet koud zo voelt het hier. kil ik weet niet waar het vandaan komt het is geen kou. het is angst. angst voor de wereld angst voor de dag van morgen bang dat we dingen vergeten bang dat we dingen

Nadere informatie

NAAM. Uil kijkt in een boek. Het is een boek over dieren. Er staan plaatjes in. Van elk dier één. Uil ziet een leeuw. En een pauw. En een bever.

NAAM. Uil kijkt in een boek. Het is een boek over dieren. Er staan plaatjes in. Van elk dier één. Uil ziet een leeuw. En een pauw. En een bever. Vos en Waar is Haas het ijs? NAAM Uil kijkt in een boek. Het is een boek over dieren. Er staan plaatjes in. Van elk dier één. Uil ziet een leeuw. En een pauw. En een bever. Wat een raar beest! lacht Uil.

Nadere informatie

Soms ben ik eens boos, en soms wel eens verdrietig, af en toe eens bang, en heel vaak ook wel blij.

Soms ben ik eens boos, en soms wel eens verdrietig, af en toe eens bang, en heel vaak ook wel blij. Lied: Ik ben ik (bij thema 1: ik ben mezelf) (nr. 1 en 2 op de CD) : Weet ik wie ik ben? Ja, ik weet wie ik ben. Weet ik wie ik ben? Ja, ik weet wie ik ben. Ik heb een mooie naam, van achter en vooraan.

Nadere informatie

GAVE Kerk: werkblad Bijbelklassen en Spoorzoekers

GAVE Kerk: werkblad Bijbelklassen en Spoorzoekers Onze gemeentevisie GAVE Kerk: werkblad Bijbelklassen en Spoorzoekers Wij zijn gemeente van Jezus Christus die hem leren kennen, volgen en verkondigen. G K V - V Thematekst met gebaren: Sleutelvers: God

Nadere informatie

Jezus geeft zijn leven voor de mensen

Jezus geeft zijn leven voor de mensen Eerste Communieproject 38 Jezus geeft zijn leven voor de mensen Niet iedereen gelooft in Jezus In les 5 hebben we gezien dat Jezus vertelt over de Vader. God houdt van de mensen. Hij vergeeft je zonden.

Nadere informatie

Dino en het ei. Duur activiteit: 30 minuten Lesdoelen: De kleuters: kunnen een prent linken aan een tekst; kunnen het verhaal navertellen.

Dino en het ei. Duur activiteit: 30 minuten Lesdoelen: De kleuters: kunnen een prent linken aan een tekst; kunnen het verhaal navertellen. Dino en het ei Bibliografie: Demyttenaere, B. (2004). Dino en het ei. Antwerpen: Standaard. Thema: niet alles is steeds wat het lijkt, illusies Korte inhoud: Elke nacht staat er een groot wit ei tussen

Nadere informatie

Susanne Hühn. Het innerlijke kind. angst loslaten

Susanne Hühn. Het innerlijke kind. angst loslaten Susanne Hühn Het innerlijke kind angst loslaten Inhoud Inleiding 7 Hoe ontstaat angst? 11 Wegen uit de angst 19 Het bange innerlijke kind leren kennen 35 Meditatie Het bange innerlijke kind leren kennen

Nadere informatie

- Waarschuwing- dit is een pittige les!

- Waarschuwing- dit is een pittige les! - Waarschuwing- dit is een pittige les! Herken je de volgende situatie: Je vraagt aan je partner (heb je deze niet denk dan even terug aan de tijd dat je deze wel had) of hij de vuilniszak wilt buiten

Nadere informatie

Geen tijd om elke dag te sporten? Kom thuis in actie met 1-minuut oefeningen!

Geen tijd om elke dag te sporten? Kom thuis in actie met 1-minuut oefeningen! Geen tijd om elke dag te sporten? Kom thuis in actie met 1-minuut oefeningen! Astrid Witte zomer 2014 Even vooraf: - Deze oefeningen zijn bedoeld voor gezonde volwassenen - Heb je klachten, overleg dan

Nadere informatie

In balans door. centreren

In balans door. centreren In balans door centreren Centreren Om je lichaam en geest op een lijn te brengen is centreren een belangrijke vaardigheid. In eerste instantie is centreren je aandacht naar je een punt 3 tot 5 centimeter

Nadere informatie

Rekoefeningen voor de Gehandicapte schutter

Rekoefeningen voor de Gehandicapte schutter Rekoefeningen voor de Gehandicapte schutter Rekken is een essentieel onderdeel van een evenwichtig trainingsprogramma. Het dagelijks uitvoeren van rekoefeningen kan de flexibiliteit en gezonde gewrichten

Nadere informatie

1. Joris. Voor haar huis remt Roos. Ik ben er. De gordijnen beneden zijn weer dicht.

1. Joris. Voor haar huis remt Roos. Ik ben er. De gordijnen beneden zijn weer dicht. 1. Joris Hé Roos, fiets eens niet zo hard. Roos schrikt op en kijkt naast zich. Recht in het vrolijke gezicht van Joris. Joris zit in haar klas. Ben je voor mij op de vlucht?, vraagt hij. Wat een onzin.

Nadere informatie

CD Liggende Yoga oefeningen (Joke Hellemans) tekstuitwerking

CD Liggende Yoga oefeningen (Joke Hellemans) tekstuitwerking CD Liggende Yoga oefeningen (Joke Hellemans) tekstuitwerking INLEIDING (Fragment 1. 2:16 min.) We beginnen nu met de liggende bewegingsoefeningen. Sta jezelf toe deze oefeningen met dezelfde zorgzame aandacht

Nadere informatie

Alleen de mens die zich leert te ontspannen, kan creatief zijn en in zijn geest komen de ideeën op met de snelheid van de bliksem.

Alleen de mens die zich leert te ontspannen, kan creatief zijn en in zijn geest komen de ideeën op met de snelheid van de bliksem. 1) Ontspannen loslaten Ik kom regelmatig mensen tegen die teveel druk en spanning ervaren of overprikkeld zijn. Ze geven aan behoefte te hebben aan meer ontspanning en rust, ze willen dingen makkelijker

Nadere informatie

Bonus Rapport : Lichaam en geest in balans

Bonus Rapport : Lichaam en geest in balans Bonus Rapport : Lichaam en geest in balans Lichaam en geest weer in bala ans Wil je echt ontspannen, plof dan niet op de bank maar ontspan actief! Katjaa Callens Denk aub eventjes aan het milieu voor je

Nadere informatie

Jezus kreeg de straf voor onze zonden, wij ontvangen vergeving en vrede. Jesaja 53:4-6 en 1 Petrus 2:24

Jezus kreeg de straf voor onze zonden, wij ontvangen vergeving en vrede. Jesaja 53:4-6 en 1 Petrus 2:24 Jezus kreeg de straf voor onze zonden, wij ontvangen vergeving en vrede. Jesaja 53:4-6 en 1 Petrus 2:24 Als je iets verkeerd doet, verdien je straf. Ja toch? Dat is eerlijk. Er is niemand die nooit iets

Nadere informatie

Energiek de lente in!

Energiek de lente in! Miniboekje Energiek de lente in! 10 tips voor meer balans & energie Beste lezer, Dit boekje is een klein cadeautje voor u! De lente is weer begonnen en de bomen staan te popelen om uit te lopen. Koeien

Nadere informatie

Weer loop ik door de draaideur van het Lucasziekenhuis.

Weer loop ik door de draaideur van het Lucasziekenhuis. 1 Weer loop ik door de draaideur van het Lucasziekenhuis. Dat is nu al de derde keer in een paar dagen. We moeten vandaag op de eerste verdieping zijn, kamer 105. Mevrouw dr. W.H.F. Scheltema, internist,

Nadere informatie

Cambridge Health Plan Benelux BV

Cambridge Health Plan Benelux BV Wanneer doet u deze oefeningen? Doe deze minstens 3 keer per week en al vrij snel voelt u verandering in uw lichaam. Ook krijgt u meer zelfvertrouwen. Naast deze oefeningen zorgt een dagelijkse wandeling

Nadere informatie

Deze folder legt uit hoe je SNAP kan gebruiken voor een blijvende verandering.

Deze folder legt uit hoe je SNAP kan gebruiken voor een blijvende verandering. Bij SNAP leren we ouders en kinderen vaardigheden om problemen op te lossen en meer zelfcontrole te ontwikkelen. Deze folder legt uit hoe je SNAP kan gebruiken voor een blijvende verandering. SNAP (STOP

Nadere informatie

Ontspannen met progressieve relaxatie

Ontspannen met progressieve relaxatie www.psychfysio.nl Ontspannen met Progressieve Relaxatie 1 Ontspannen met progressieve relaxatie De progressieve relaxatie van Edmund Jacobson is een bekende ontspanningsmethode in het westen. In deze hand-out

Nadere informatie

Oud wit Prins de Vos. Ik wil je.

Oud wit Prins de Vos. Ik wil je. Oud wit Prins de Vos Ik wil je. Het is het eerste berichtje dat ik vandaag van hem ontvang. De uren waarin het stil blijf zijn ondragelijk. Pas als ik de trilling in mijn broekzak voel begint mijn hart

Nadere informatie

Succes en veel plezier toegewenst!

Succes en veel plezier toegewenst! Voorwoord HOE VOER JE EEN OEFENING GOED UIT? Ten eerste door de beweging correct uit te voeren. Dat wil zeggen gecontroleerd en beheerst. Dat wil zeggen eerst de spieren opwarmen ('warming up'). Nooit

Nadere informatie

4 communicatie. Ik weet welke informatie anderen nodig hebben om mij te kunnen begrijpen. Ik vertel anderen wat ik denk of voel.

4 communicatie. Ik weet welke informatie anderen nodig hebben om mij te kunnen begrijpen. Ik vertel anderen wat ik denk of voel. 4 communicatie Communicatie is het uitwisselen van informatie. Hierbij gaat het om alle informatie die je doorgeeft aan anderen en alle informatie die je van anderen krijgt. Als de informatie aankomt,

Nadere informatie

Lucy heeft een ballon

Lucy heeft een ballon Caro Kindercoach & begeleiding Maasdijk 16 4283 GA Giessen 0620380336 info@carokindercoach.nl www.carokindercoach.nl heeft een ballon Handleiding Doelgroep: Kinderen van 3 tot 6 jaar. Doel van het lezen

Nadere informatie

De boekenbeer Module dans groep 1-2

De boekenbeer Module dans groep 1-2 De boekenbeer Module dans groep 1-2 Teksten: Stella van Lieshout Illustraties: Tjarko van der Pol In samenwerking met Centrum voor de Kunsten Beverwijk en ABC Cultuur Contact: DeboraVollebregt@centrumvoordekunstenbeverwijk.nl

Nadere informatie

De bijen. De bijen prikken de leeuwen. De leeuwen gaan in een rondje rondom Izzi zitten. Bzzz Bzzz Bzzz BZZZ

De bijen. De bijen prikken de leeuwen. De leeuwen gaan in een rondje rondom Izzi zitten. Bzzz Bzzz Bzzz BZZZ De bijen Bzzz Bzzz Bzzz BZZZ En kom je redden Vertrouw op ons We gaan je beschermen Van dit bos Bzzz Bzzz Bzzz BZZZ Bijen marcheren Bijen springen Bijen dansen Bijen zoemen Bzzz Bzzz Bzzz BZZZ We gaan

Nadere informatie

Babylichaamstaal. Van te vroeg geboren baby s

Babylichaamstaal. Van te vroeg geboren baby s Babylichaamstaal Van te vroeg geboren baby s Inleiding Voor een pasgeboren baby is lichaamstaal de eerste en enige manier om te vertellen wat hij wel of niet prettig vindt. Omdat hij nog niet kan praten,

Nadere informatie

Mijn baby heeft een voorkeurshouding... Wat nu?

Mijn baby heeft een voorkeurshouding... Wat nu? Mijn baby heeft een voorkeurshouding... Wat nu? Adviezen voor de hantering van uw baby Als uw baby in de eerste levensmaanden altijd met z n hoofd op dezelfde kant ligt, kan hij een afgeplat hoofd krijgen.

Nadere informatie

Die nacht draait Cees zich naar me toe. In het donker voel ik heel zachtjes zijn lippen op mijn wang.

Die nacht draait Cees zich naar me toe. In het donker voel ik heel zachtjes zijn lippen op mijn wang. Vanavond ga ik mijn man vertellen dat ik bij hem wegga. Na het eten vertel ik het hem. Ik heb veel tijd besteed aan het maken van deze laatste maaltijd. Met vlaflip toe. Ik hoop dat de klap niet te hard

Nadere informatie

Wat is PDD-nos? VOORBEELDPAGINA S. Wat heb je dan? PDD-nos is net als Tourette een neurologische stoornis. Een stoornis in je hersenen.

Wat is PDD-nos? VOORBEELDPAGINA S. Wat heb je dan? PDD-nos is net als Tourette een neurologische stoornis. Een stoornis in je hersenen. Wat is PDD-nos? 4 PDD-nos is net als Tourette een neurologische stoornis. Een stoornis in je hersenen. Eigenlijk vind ik stoornis een heel naar woord. Want zo lijkt het net of er iets niet goed aan me

Nadere informatie

Tijdens de video- hometraining worden verschillende begrippen gebruikt. In de bijlage geven we een korte omschrijving van deze begrippen.

Tijdens de video- hometraining worden verschillende begrippen gebruikt. In de bijlage geven we een korte omschrijving van deze begrippen. Bijlage 11 Voorbeeld informatie VHT: Bouwstenen voor geslaagd contact Informatie Video - hometraining Belangrijke begrippen initiatieven herkennen volgen ontvangstbevestiging beurt verdelen leidinggeven

Nadere informatie

Beste vrienden, ik mag jullie vandaag vertellen over de laatste week van het leven van Jezus.

Beste vrienden, ik mag jullie vandaag vertellen over de laatste week van het leven van Jezus. 1 Beste vrienden, ik mag jullie vandaag vertellen over de laatste week van het leven van Jezus. 2 Het verhaal De Goede Week Trouw, Hoop en Spijt Ik wil jullie vandaag vertellen over de Goede Week. Dat

Nadere informatie

Ontmoetingskerk, Laren NH 8 november 2015 Preek over Job 3

Ontmoetingskerk, Laren NH 8 november 2015 Preek over Job 3 Ontmoetingskerk, Laren NH 8 november 2015 Preek over Job 3 Na 7 dagen en nachten gaat Job klagen. Hij en zijn vrienden hebben al die tijd stil bij elkaar gezeten op de ashoop. Verdoofd. Ze hebben geen

Nadere informatie

Voor mijn ouders, en voor mijn man, want toen ik zei dat ik de maan wilde aanraken, pakte je mijn hand, drukte me tegen je aan en leerde me vliegen.

Voor mijn ouders, en voor mijn man, want toen ik zei dat ik de maan wilde aanraken, pakte je mijn hand, drukte me tegen je aan en leerde me vliegen. Voor mijn ouders, en voor mijn man, want toen ik zei dat ik de maan wilde aanraken, pakte je mijn hand, drukte me tegen je aan en leerde me vliegen. Een Two roads diverged in a wood, and I I took the one

Nadere informatie

O m t e b e g i n n e n : V e i l i g h e i d s r e g e l s : G e n i e t e n f o r c e e r n i e t s!

O m t e b e g i n n e n : V e i l i g h e i d s r e g e l s : G e n i e t e n f o r c e e r n i e t s! Wanneer doet u deze oefeningen? Doe deze minstens 3 keer per week en al vrij snel voelt u verandering in uw lichaam. Ook krijgt u meer zelfvertrouwen. Naast deze oefeningen zorgt een dagelijkse wandeling

Nadere informatie

13. MICROBEWEGINGEN VOOR IN DE BADKAMER

13. MICROBEWEGINGEN VOOR IN DE BADKAMER 13. MICROBEWEGINGEN VOOR IN DE BADKAMER De badkamer is een uitgelezen plek voor MicroBewegingen. Als het goed is, kom je er ook meerdere malen per dag. Een mooie ruimte om eens te bekijken wat je daar

Nadere informatie

Openingsgebeden INHOUD

Openingsgebeden INHOUD Openingsgebeden De schuldbelijdenis herzien Openingsgebeden algemeen Openingsgebeden voor kinderen Openingsgebeden voor jongeren INHOUD De schuldbelijdenis herzien De schuldbelijdenis heeft in de openingsritus

Nadere informatie

KINDEREN LEKKER IN HUN VEL

KINDEREN LEKKER IN HUN VEL KINDEREN LEKKER IN HUN VEL 1. Welkom wij zijn Karin Hallegraeff en Noelle van Delden van Praktijk IKKE Karin stelt zich voor en er komt een foto van Karin in beeld. Noelle stelt zich voor en er komt een

Nadere informatie

Spekkoek. Op de terugweg praat zijn oma de hele tijd. Ze is blij omdat Igor maandag mag komen werken.

Spekkoek. Op de terugweg praat zijn oma de hele tijd. Ze is blij omdat Igor maandag mag komen werken. Spekkoek Oma heeft de post gehaald. Er is een brief van de Sociale Werkplaats. Snel scheurt ze hem open. Haar ogen gaan over de regels. Ze kan het niet geloven, maar het staat er echt. Igor mag naar de

Nadere informatie

1. Inleiding. 2. Materiaal. 3. De delen van de dwarsfluit?

1. Inleiding. 2. Materiaal. 3. De delen van de dwarsfluit? 1. Inleiding Je wil graag dit wondermooie instrument leren bespelen. Om je hierin op weg te helpen, geef ik jou graag de volgende tips mee. + Zorg ervoor dat je ergens rustig en aandachtig kan werken.

Nadere informatie

Ontdek je kracht voor de leerkracht

Ontdek je kracht voor de leerkracht Handleiding les 1 Ontdek je kracht voor de leerkracht Voor je ligt de handleiding voor de cursus Ontdek je kracht voor kinderen van groep 7/8. Waarom deze cursus? Om kinderen te leren beter in balans te

Nadere informatie

Overdenking 21 juni 2015 Velserbroek - Ds. Mirjam Vermeij

Overdenking 21 juni 2015 Velserbroek - Ds. Mirjam Vermeij Overdenking 21 juni 2015 Velserbroek - Ds. Mirjam Vermeij Geliefde gemeente van onze Heer Jezus Christus, Wie is hij toch, dat zelfs de wind en het meer hem gehoorzamen. Wie is hij toch? Die vraag klinkt

Nadere informatie

Inner Child meditatie

Inner Child meditatie De Inner Child meditatie Uit: Je Relatie Helen Een nieuwe weg naar heling van je relatievaardigheid Indra Torsten Preiss De Inner Child meditatie De Inner Child-meditatie is de meditatie bij uitstek om

Nadere informatie

Baby-lichaamstaal. Albert Schweitzer ziekenhuis kinderafdeling december 2003 pavo 0301

Baby-lichaamstaal. Albert Schweitzer ziekenhuis kinderafdeling december 2003 pavo 0301 Baby-lichaamstaal Albert Schweitzer ziekenhuis kinderafdeling december 2003 pavo 0301 Inleiding Via deze folder vertellen we u wat over de lichaamssignalen die uw baby geeft: baby-lichaamstaal is méér

Nadere informatie

Er zijn mensen nodig met nieuwe fantasie

Er zijn mensen nodig met nieuwe fantasie Er zijn mensen nodig met nieuwe fantasie Ervaringen, belevenissen, vragen in woorden gevangen om die woorden weer vrij te laten in nieuwe ervaringen, belevenissen, vragen. Marcel Zagers www.meerstemmig.nl

Nadere informatie

SEH Spoedeisende hulp

SEH Spoedeisende hulp Afdeling: Onderwerp: SEH Spoedeisende hulp 1 Wat is hyperventilatie Wanneer u gespannen of angstig bent, kunnen daardoor verschillende lichamelijke klachten ontstaan. is één van die klachten. wil zeggen

Nadere informatie

Welke voorkeur heb jij?

Welke voorkeur heb jij? Pedagogische vaardigheden: Welke voorkeur heb jij? Als pedagogisch medewerker maak je in de omgang met de kinderen in jouw groep gebruik van verschillende pedagogische vaardigheden. Wat zijn jouw voorkeursvaardigheden

Nadere informatie

In de eeuwigheid van het leven waarin ik ben is alles volmaakt, heel en compleet en toch verandert het leven voortdurend. Er is geen begin en geen

In de eeuwigheid van het leven waarin ik ben is alles volmaakt, heel en compleet en toch verandert het leven voortdurend. Er is geen begin en geen 14 In de eeuwigheid van het leven waarin ik ben is alles volmaakt, heel en compleet en toch verandert het leven voortdurend. Er is geen begin en geen einde, alleen een voortdurende kringloop van materie

Nadere informatie

O, antwoordde ik. Verder zei ik niets. Ik ging vlug de keuken weer uit en zonder eten naar school.

O, antwoordde ik. Verder zei ik niets. Ik ging vlug de keuken weer uit en zonder eten naar school. Voorwoord Susan schrijft elke dag in haar dagboek. Dat dagboek is geen echt boek. En ook geen schrift. Susans dagboek zit in haar tablet, een tablet van school. In een map die Moeilijke Vragen heet. Susan

Nadere informatie

Relaxatie als manier om met stress en pijn om te gaan

Relaxatie als manier om met stress en pijn om te gaan Relaxatie als manier om met stress en pijn om te gaan Materiaal Opdracht buikademhalingsoefening Opdracht relaxatie-oefening Relaxatiedagboek lichaamsscan oefening (www.actinactie.nl, te downloaden als

Nadere informatie

Les 4. De vrouw is tussen de 25 en 30 weken zwanger.

Les 4. De vrouw is tussen de 25 en 30 weken zwanger. Les 4 De vrouw is tussen de 25 en 30 weken zwanger. 61 1 Aandachtsoefening en buikademhaling Deze oefening is bedoeld ter bewustwording van de adem. Waar kun je je ademhaling het beste voelen, wat gebeurt

Nadere informatie

Ze moet wel twee keer zo veel eten als Anne, en altijd weer die pillen vooraf.

Ze moet wel twee keer zo veel eten als Anne, en altijd weer die pillen vooraf. 1. Susan Susan ligt op een bed in haar tuinhuisje. De twee deuren van het huisje staan wijd open, zodat er frisse lucht naar binnen komt. Vanuit haar bed kan Susan precies tussen de struiken door de achterdeur

Nadere informatie

Clicker Training. Train uw pup met de clicker training. Uw pup leren wat zijn naam is:

Clicker Training. Train uw pup met de clicker training. Uw pup leren wat zijn naam is: HIL02347 P&K Puppy Clicker NL 19/10/07 14:34 Page 1 Clicker Training Train uw pup met de clicker training Clicker training is in de jaren veertig ontwikkeld door trainers van zeezoogdieren. Zij ontdekten

Nadere informatie

Evaluatie Rots & Water

Evaluatie Rots & Water Evaluatie Rots & Water Training Weerbaarheid Groep 8 St. Jozefschool Locatie Tarcisius Schooljaar 2003/2004 Door: Linda Geraeds Sociaal Cultureel Werker Docente Weerbaarheid Rots en Water Trainer CMWW

Nadere informatie

Als je ergens heel erg bang voor bent, dan heb je angst. Je hebt bijvoorbeeld angst voor de tandarts.

Als je ergens heel erg bang voor bent, dan heb je angst. Je hebt bijvoorbeeld angst voor de tandarts. Thema 5 Les 1: De angst: Als je ergens heel erg bang voor bent, dan heb je angst. Je hebt bijvoorbeeld angst voor de tandarts. De schrik: Als iemand ineens achter je staat, dan schrik je. Je bent dan ineens

Nadere informatie

Zo verleid je de vrouw van je dromen! UITGELEKT Pagina 1

Zo verleid je de vrouw van je dromen! UITGELEKT Pagina 1 Zo verleid je de vrouw van je dromen! UITGELEKT Pagina 1 Hoofdstuk 5: Hoe Je De Kans Op Success Verruïneerd De Vijf Dodelijke Misvattingen Eén van de manieren om je kansen op succes gegarandeerd te verruïneren

Nadere informatie

Tekening voorkant: Tara van Veen. Tekeningen binnenin: Alette Straathof. Leeftijd: 10 11 12 jaar AVI: E3 M4. Lettertype: Dyslexie

Tekening voorkant: Tara van Veen. Tekeningen binnenin: Alette Straathof. Leeftijd: 10 11 12 jaar AVI: E3 M4. Lettertype: Dyslexie Tekening voorkant: Tara van Veen Tekeningen binnenin: Alette Straathof Leeftijd: 10 11 12 jaar AVI: E3 M4 Lettertype: Dyslexie Kleine Joe Arco Struik 2 www.gratiskinderboek.nl K L E I N E J O E A R C O

Nadere informatie

Hyperventilatie. Neem altijd uw verzekeringsgegevens en identiteitsbewijs mee!

Hyperventilatie. Neem altijd uw verzekeringsgegevens en identiteitsbewijs mee! Hyperventilatie Wanneer u gespannen bent of angstig, kunnen verschillende lichamelijke klachten ontstaan. Eén van die klachten is hyperventileren. Hyperventileren wil zeggen dat u te snel of te diep ademt.

Nadere informatie

Fruit eten: Appel, kiwi en banaan Fruit, dat moet je eten. Brood eten:

Fruit eten: Appel, kiwi en banaan Fruit, dat moet je eten. Brood eten: Liedjes Zingen Fruit eten: Appel, kiwi en banaan Fruit, dat moet je eten. Stop het nu maar in je mond Fruit, dat is gezond! En jullie krijgen een bakje fruit Dan worden jullie sterk en stoer Bewegingen

Nadere informatie

Hoe je je voelt. hoofdstuk 10. Het zal je wel opgevallen zijn dat je op een dag een heleboel verschillende gevoelens hebt. Je kunt bijvoorbeeld:

Hoe je je voelt. hoofdstuk 10. Het zal je wel opgevallen zijn dat je op een dag een heleboel verschillende gevoelens hebt. Je kunt bijvoorbeeld: hoofdstuk 10 Hoe je je voelt Het zal je wel opgevallen zijn dat je op een dag een heleboel verschillende gevoelens hebt. Je kunt bijvoorbeeld: zenuwachtig wakker worden omdat je naar school moet, vrolijk

Nadere informatie

duurde het wel een uur om ze weer naar buiten te krijgen. Zijn ze bang? vraagt Jasmijn. Weer haalt Kirsten haar schouders op. Daar is geen directe

duurde het wel een uur om ze weer naar buiten te krijgen. Zijn ze bang? vraagt Jasmijn. Weer haalt Kirsten haar schouders op. Daar is geen directe 1 Slecht nieuws D it is echt niet normaal! Jasmijn wijst naar de groep bavianen voor hen, op een punt van de rots. Kijk dan! Ze zitten daar maar wat. Jurre knikt. Dit is inderdaad niet normaal. Mantelbavianen

Nadere informatie

Lekker ding. Maar Anita kijkt boos. Hersendoden zijn het!, zegt ze. Die Jeroen is de ergste. Ik kijk weer om en zie hem meteen zitten.

Lekker ding. Maar Anita kijkt boos. Hersendoden zijn het!, zegt ze. Die Jeroen is de ergste. Ik kijk weer om en zie hem meteen zitten. Lekker ding Pas op!, roept Anita. Achter je zitten de hersendoden! Ik kijk achterom. Achter ons zitten twee jongens en drie meisjes hun boterhammen te eten. Ze zijn gevaarlijk, zegt Anita. Ze schudt haar

Nadere informatie

De Powerwords. Woorden die beïnvloeden. Auteur: Edwin Selij

De Powerwords. Woorden die beïnvloeden. Auteur: Edwin Selij Het volgende dat de bouwblokjes zijn van de yes set waar we zo direct nog even een inductie mee gaan doen. Gisteren zijn we begonnen met de yes set. Maar hoe kan je hem nog effectiever maken? Als je koppelwoorden

Nadere informatie

Vertel de kinderen, of praat met hen over het verschil tussen film, tv kijken of naar het theater gaan.

Vertel de kinderen, of praat met hen over het verschil tussen film, tv kijken of naar het theater gaan. LESBRIEF Binnenkort gaan jullie met jullie groep naar de voorstelling Biggels en Tuiten Hieronder een aantal tips over hoe je de groep goed kan voorbereiden op de voorstelling. VOOR DE VOORSTELLING Vertel

Nadere informatie

De twee zaken waarover je in dit boek kunt lezen, zijn de meest vreemde zaken die Sherlock Holmes ooit heeft opgelost.

De twee zaken waarover je in dit boek kunt lezen, zijn de meest vreemde zaken die Sherlock Holmes ooit heeft opgelost. Sherlock Holmes was een beroemde Engelse privédetective. Hij heeft niet echt bestaan. Maar de schrijver Arthur Conan Doyle kon zo goed schrijven, dat veel mensen dachten dat hij wél echt bestond. Sherlock

Nadere informatie

WORD GROTER DAN DAT WAT JOU KLEIN HOUDT. Ann Weiser Cornell en Egbert Monsuur

WORD GROTER DAN DAT WAT JOU KLEIN HOUDT. Ann Weiser Cornell en Egbert Monsuur WORD GROTER DAN DAT WAT JOU KLEIN HOUDT Ann Weiser Cornell en Egbert Monsuur 1 Les één Welkom bij deze e-cursus waarin we je zullen laten zien hoe jij groter kunt worden en je problemen kleiner! Zijn er

Nadere informatie

De Boomhut Module muziek groep 3-4

De Boomhut Module muziek groep 3-4 De Boomhut Module muziek groep 3-4 Teksten: Stella van Lieshout Illustraties: Tjarko van der Pol In samenwerking met Centrum voor de Kunsten Beverwijk en ABC Cultuur Contact: DeboraVollebregt@centrumvoordekunstenbeverwijk.nl

Nadere informatie

De meeste kinderen worden vanzelf droog zonder dat je er als ouder een inspanning voor moet leveren. Plots komen ze zeggen ik moet pipi.

De meeste kinderen worden vanzelf droog zonder dat je er als ouder een inspanning voor moet leveren. Plots komen ze zeggen ik moet pipi. 1 De meeste kinderen worden vanzelf droog zonder dat je er als ouder een inspanning voor moet leveren. Plots komen ze zeggen ik moet pipi. Je zet ze op het potje en daarna heb je nooit meer een natte broek.

Nadere informatie

Oefeningen om om te gaan met moeilijke momenten. Algemeen. Overzicht:

Oefeningen om om te gaan met moeilijke momenten. Algemeen. Overzicht: Oefeningen om om te gaan met moeilijke momenten Algemeen In dit document vind je een overzicht terug van oefeningen die je kan doen om de psychologische vaardigheden te versterken en de deelnemers te ondersteunen

Nadere informatie

Het is de bedoeling dat het paard actief aan de longe leert gaan met een regelmatige gang.

Het is de bedoeling dat het paard actief aan de longe leert gaan met een regelmatige gang. Longeren Ieder paard heeft regelmatig beweging nodig, daarvoor is longeren een oplossing. Longeren is ook een goede manier om jonge paarden te trainen. Ze leren dan wat de hulpen van stem, teugel en zweep

Nadere informatie

10 minuten training 1 Total Body

10 minuten training 1 Total Body 10 minuten training 1 Total Body Met deze 10 Minuten training train je het hele lichaam. Alle spiergroepen komen aan bod. Waarom 10 minuten trainingen? Voor veel mensen is het nog steeds moeilijk om een

Nadere informatie

Het meisje De volgende dag is de soldaat er niet. De negers zijn weer naar het front vertrokken, hoort ze de opgeluchte zuchten in het dorp. De sfeer verandert als blanke soldaten hen aflossen. De mensen

Nadere informatie

Stil blijft Lisa bij de deur staan. Ook de man staat stil. Ze kijken elkaar aan.

Stil blijft Lisa bij de deur staan. Ook de man staat stil. Ze kijken elkaar aan. Wild Op het laatste moment ziet Lisa de man pas. Ze hangt de was op in de tuin. En ineens komt hij achter de lakens vandaan. Lisa laat het mandje met was in het gras vallen. Ze gilt. De man ziet er slecht

Nadere informatie

David Grossman Uit de tijd vallen

David Grossman Uit de tijd vallen David Grossman Uit de tijd vallen Een verhaal in stemmen Vertaling Ruben Verhasselt Cossee Amsterdam stadschroniqueur: Als ze s avonds aan tafel zitten te eten, verandert plots het gezicht van de man.

Nadere informatie