14 VERHALEN OVER DEBUTEREN IN DE BREEDSTE ZIN VAN HET WOORD HET DEBUUT M IJN johanvandentol.nl

Maat: px
Weergave met pagina beginnen:

Download "14 VERHALEN OVER DEBUTEREN IN DE BREEDSTE ZIN VAN HET WOORD HET DEBUUT M IJN. 2013 johanvandentol.nl"

Transcriptie

1 14 VERHALEN OVER DEBUTEREN IN DE BREEDSTE ZIN VAN HET WOORD HET DEBUUT M IJN 2013 johanvandentol.nl 1

2 SCHRIJFWEDSTRIJD HET DEBUUT, HOE KOM JE OP HET IDEE? Dure managementcursussen trainen je in teamrolmanagement of de hoedjes van Bono. Alles om het werken in een team in goede banen te leiden. Dat dat nog niet zo makkelijk is, blijkt vaak uit de praktijk. Neem bijvoorbeeld vijf creatievelingen bij elkaar. Dat levert een avond op met veel wijn, flitsende ideeën en spannende stellingen, maar leidt zelden tot een concreet resultaat. Of zet vijf uitvoerders bij elkaar, dat geeft veel koffie en verhalen over voetbal, maar geen duidelijkheid. Maar plaats een groep heel verschillende karakters in een team en er ontstaan vanzelf de mooiste plannen met een grote kans op een positief resultaat. Zo gaat dat tenminste bij de organisatie van de Dordtse Boekenmarkt en zo is dat ook gegaan met het thema van de 18 e Dordtse Boekenmarkt: het Debuut. Van het Debuut ging het naar Schrijfwedstrijd het Debuut en vandaar naar de apotheose van de wedstrijd op het Debutantenboekenbal. De Bibliotheek A tot Z, DordtLiterair en de Dordtse Boekenmarkt hebben alle (beginnend) schrijvers in Nederland opgeroepen om mee te doen met Schrijfwedstrijd het Debuut. De opdracht: Schrijf een verhaal van maximaal 1000 woorden over debuteren in de breedste zin van het woord. Het kan gaan over de eerste keer dat je schreef, maar ook over een heel andere vorm van debuteren. Je bent volledig vrij in de uitwerking van het thema. Voor de winnaars waren er indrukwekkende prijzen: boekenpakketten, geldbedragen, publicatie in dit ebook en deelname aan de gerenommeerde cursus Literair Debuteren bij Sebes & Van Gelderen Literary Agency. Tussen 1 april en 31 mei 2013 stuurden bijna honderd auteurs hun verhaal in. De eersten al binnen een week na de oproep, de meesten pas op de laatste dagen voor de deadline. Onder grote druk wordt alles vloeibaar, nietwaar? De shortlistjury, bestaande uit Vera de Ridder, Remko Jas en voorzitter Kees Voorbij, ging aan de slag met de geanonimiseerde inzendingen. Soms met wat opgetrokken wenkbrauwen, maar meestal met veel plezier en waardering hebben zij hun zware taak volbracht en een shortlist met de veertien beste verhalen

3 samengesteld. Deze verhalen zijn daarna, even anoniem, doorgestuurd naar de eindjury. Een eindjury die, geheel binnen het thema, bestond uit de drie debuterende finalisten van de Academica Literatuurprijs: Hanneke Hendrix, Shira Keller en Christophe van Gerrewey. De winnaars van Schrijfwedstrijd het Debuut zijn onder ruime belangstelling bekend gemaakt tijdens het Debutantenboekenbal in de Kunstkerk, Dordrecht. En de gelukkigen zijn: 1 E. YOLANDE BELGHAZI-TIMMAN 2 E. DAVID COLIN 3 E. THIJS BEUMER Alle veertien verhalen van de shortlist zijn opgenomen in dit ebook. Wij wensen de auteurs veel succes met hun verdere schreden op het moeilijke pad van de literatuur en alle lezers heel veel leesplezier. ANKIE KESSELER, DE BIBLIOTHEEK A TOT Z HERMAN KOEKKOEK, DORDTSE BOEKENMARKT CASPER MARKESTEIJN, DORDTLITERAIR Een uitgave van de Bibliotheek A tot Z ter gelegenheid van Schrijfwedstrijd het Debuut In samenwerking met Dordtse Boekenmarkt en Dordt Literair

4

5 INHOUDSOPGAVE 7 NIEUW OBJECT DOOR YOLANDE BELGHAZI-TIMMAN 11 TWEEDE LEVEN DOOR DAVID COLIN 15 IN DE PERIFERIE VAN MIJN BESTAAN DOOR THIJS BEUMER 19 HET MANUSCRIPT DOOR MICHELLE VAN DER KIND 21 IK GEEF GEEN KRIMP DOOR LAURENS HOEVENAREN 25 DE KANDIDAAT DOOR VINCENT ANDRIESSEN 29 HET DEBUUT DOOR DAVID DUIJNMAYER 31 HET DEBUUT DOOR ANNIKA VAN DER VELDEN 35 DE UNDERSTUDY DOOR FRANCINA DE BRUIJN 37 HET DEBUUT DOOR JANINE GEERLING 41 LA VOIX HUMAINE DOOR FLORENCE AALBERS 43 INTERBELLUM DOOR JEROEN BOOTSMAN 47 FACSIMILE DOOR FONS WIJERS 51 KOTSEN MET KROONENBERG DOOR GREETJE HENDRIKS

6

7 NIEUW OBJECT DOOR YOLANDE BELGHAZI-TIMMAN Op het schoolplein hadden ze het over hockey, toen we het gebouw inliepen, hadden ze het over hockey en ik zat niet op hockey. De bel ging en ze legden hun agenda s op tafel, de meisjes Hello Kitty, de jongens glimmende zwarte met oranje sterren en gemaskerde soldaten, waarom had ik toch geen Hello Kitty gekocht? De zwarte panter op mijn dierenagenda, zo donker en geheimzinnig en machtig, hij leek ineens kinderachtig. Ik keerde de agenda om en legde mijn etui erop. Ze praatten en lachten, de leraar kwam binnen en ze gingen door met praten en lachen. Dames en heren, zei hij. `Wat een pret. Jullie komen zeker van dezelfde school. Laat me raden de Schoolvereniging? Ze werden stil en knikten. Hij keek de klas rond. Jullie kennen elkaar allemaal? Iedereen draaide zich om naar mij. Snel opende ik het leerboek en deed alsof ik las. Dus niemand is echt nieuw hier? Ik ging door met doen alsof ik las. Alsof. Alles moest alsof worden. En dat meisje dat daar al zo ijverig zit te leren, waar kom jij vandaan? Doe alsof. Meisje, vertel het eens? Zijn stem klonk niet onvriendelijk. Ik keek op. Willibrordschool, mompelde ik. Wat zeg je? Die ken ik niet. Waar is die? Het werd stil in de klas. Ik keek strak naar het boek, terwijl de ogen op me gericht waren, de spottende, de onverschillige, de hooghartige. En de niet onvriendelijke van de leraar. Buiten riep iemand langs de gracht. Daarna werd het weer stil. Zo stil dat het ging zoemen en gonzen en draaien. De bel ging en de lerares Nederlands kwam binnenstappen met tikkende hakjes en een bloemetjesblauw mantelpakje. Ze legde haar spullen op tafel en zei dat we gingen ontleden. Ontleden, gelukkig, dat kon ik. Ze schreef een zin op het bord, kijk. De agent in burger arresteerde de van cocaïnehandel verdachte reiziger. Wat is het zinsdeel met de reiziger? Makkie. Zoals jij zinnen ontrafelt Dat heb ik hier nog nooit gezien, had de juf van groep acht gezegd. Jij gaat naar het gymnasium. Later, op het schoolplein, waren ze om me heen komen staan: Stuudje! Stuudje! Hier konden ze allemaal ontleden. Maar mijn hand ging als eerste omhoog. De lerares keek mij aan: Ja? Lijdend voorwerp. Ik wist het zeker en toch trilde mijn stem. Ze woog het antwoord. Waarom? 7

8 8 Nee, zei ze na een tijdje. Dat is niet goed. Snel deed ik de test: de van cocaïnehandel verdachte reiziger werd gearresteerd door... Lijdend voorwerp. Zeker weten. Maar zij zei: Nee. Dat is het niet, en bleef me met opgetrokken wenkbrauwen aankijken. Het zonlicht scheen op de zin. De woorden trilden op het donkere bord, de letters begonnen te bibberen, ze hielden me voor de gek. Eindelijk gaf de lerares opheldering. Het is niet het laidend voorwerp. Het is het lij..dend voorwerp. Achter me giechelde iemand. Dat is hetzelfde, zei ik. Dat is niet hetzelfde, zei ze met een fijn glimlachje. De klas hield zijn adem in. Jawel, zei ik. Iemand ging binnensmond proesten. De lerares klakte met haar tong. Kun jij het verschil niet horen? Ik antwoordde niet. Rechts van me klonk gefluister. Links gehinnik. Het was of ik wegzakte in een gat diep en zwart. Kun jij het verschil écht niet horen? zei de opgewekte stem ergens vanuit het licht. Ja. Maar het is hetzelfde. Het gehinnik verspreidde zich door de klas. Kennelijk niet. Zeg me eens na: IJ IJ...Lij-ij-dend Ik zei niets. Ik was hier niet. Zeg me na zei de lerares streng. Nu! Ineens zat ik weer in de klas. Scherp en helder. Nee. Ik heb het al gezegd. Recht in haar ogen keek ik. En ik heb gelijk. Het was stil. Even. Toen golfde het lachen omhoog. Terwijl ze om me heen aan het gieren waren, bleef ik de lerares aankijken. Ze sperde haar ogen open. Keek naar haar boek, schudde haar hoofd en ging verder met de les. Hé, daar gaat het laidend voorwerp, riepen ze me na toen ik het schoolplein afliep. Langs de grachten. Over het marktplein. Door de straten. Ik liep en liep. De mensen lachten, de zon scheen en de lucht was bloemetjesblauw. In mij was het hol en duister. Laidend voorwerp! Laidend voorwerp! echode het bij iedere pas. Weg van het centrum. Ik ging niet terug naar school. De kerkklok sloeg vijf keer. Ik ging niet meer naar huis. Ik liep naar de andere kant van de stad door buitenwijken waar ik nooit geweest was, steeds verder van de school en van de buurt waar ik woonde. Langs een straatweg, verder en verder tot de huizen dunner werden en de echo van de woorden steeds zachter. Onder de bomen liep ik langs een kanaal. Aan de andere kant van de stad dichtbij waar ik woonde, stroomde ook een kanaal. Was het hetzelfde? Ik rook het kanaalwater, vies en toch ook lekker, koel en een beetje warm. Verderop lagen weilanden in het zonlicht, wijd en onpartijdig. Een onpartijdigheid die aan mijn

9 kant was. De zon kwam lager. Ik ging in het gras zitten. Het voelde vochtig en rasperig aan mijn handpalmen. Ik dacht aan de panter. Met zijn groene ogen keek hij me aan, moedig en geheim. Nooit zou ik hem meer wegdraaien. De lucht van dieselolie prikte in mijn neus. Een vrachtschip kwam langs. Spes Patriae stond in witte letters tegen de zwarte scheepswand. Het water voor me golfde donker. Verderop schitterde het alsof het licht zelf daar in bad ging. Toen landde er iets op mijn haar. Een groot handvormig blad. Goud en geel. Ik keek omhoog naar de boom, naar de vele zachte handen van de boom. OVER DE AUTEUR Yolande Belghazi-Timman is geboren in Amsterdam. Zij studeerde Taalwetenschappen en werkt als ontwikkelaar/onderzoeker voor het Nederlands aan anderstaligen-onderwijs. In het kader hiervan schrijft Belghazi-Timman veel lesmaterialen en artikelen. Hiernaast werkt zij al enige tijd aan een roman en schrijft zij sinds een jaar ook verhalen. Eén ervan, Als de katjes in de bomen zijn, werd vorig jaar opgenomen in het boekje Grimmige Schrijfsels (Fantastyval, uitgeverij Parelz) en een ander, Johannesbrood, verscheen onlangs in de bundel Ik zoek een reisgenoot (City2cities, Het Literatuurhuis). 9

10

11 TWEEDE LEVEN (DAG 36) DOOR DAVID COLIN Je geheugen kwijt zijn heeft zijn voordelen. Je maakt van alles voor het eerst mee. Zoals mijn eerste zonsondergang. Die oranjegloed aan de horizon. Ik was ontroerd. Mijn eerste appel. Ik at hem met klokhuis en al op. De eerste keer aftrekken. Wat een ontdekking was dat! Eerst dacht ik dat ik het zelf had uitgevonden mijn zaalbroeders doen er niet aan, die liggen de godganse dag voor dood in hun bed en gaf het spontaan mijn eigen naam. Zoals de ontdekker van een diersoort het beestje een naam mag geven, noemde ik het: tot bloedens toe aan je plasser trekken. Toen ik me de echte naam herinnerde en al zijn saaie varianten was ik teleurgesteld. Zo is het leven kennelijk: bij tijd en wijle saai en teleurstellend. Leer er maar mee leven, zei de therapeut. Je geheugen kwijt zijn heeft ook zijn nadelen. Zo was ik de schaamte vergeten die met het tot bloedens toe aan je plasser trekken gepaard gaat. Op de ochtend van dag zesendertig liet ik mijn kunstje aan de hoofdverpleegster zien. Ze was niet geamuseerd. Ik dacht dat het aan haar lag. Ze is de vrolijkste niet, maar ook Ira mijn lievelingszuster draaide haar hoofd weg. Sindsdien doe ik alsof ik het hele voorval ben vergeten (wat aannemelijk is in mijn geval) en neem ik mijn maatregelen: een rol toiletpapier onder mijn kussen, besmeurde velletjes door de wc, en de knieën hoog optrekken om vlekken op het laken te voorkomen. En dat alles drie keer per dag. Net als tandenpoetsen: een keer s ochtends, een keer s middags (na de lunch) en s avonds voor het slapen gaan. Regelmaat is goed voor mijn herstel, zei de therapeut. In het begin voldeed mijn bed niet aan de eisen voor een ongestoord trekplezier. Bij de kleinste beweging piepten de voorste bedpoten als een ongeoliede schommel met een te dik jongetje erop. Die avond, meteen nadat de zaallichten waren uitgegaan klokslag tien uur heb ik mijn bed omgewisseld met dat van mijn buurman, zaalbroeder Ilja. Ook het beddengoed verwisselde van eigenaar. Ik was benieuwd naar de geur die hij in zijn bed had achtergelaten. Hoe ruikt een comapatiënt? Vroeg ik me af. Tot ik in slaap viel was het de belangrijkste vraag van mijn leven. Misschien was het heimwee naar mijn eigen comatijd. Ik weet het niet. Nog zo n voordeel: als je je geheugen kwijt bent hoef je niet alles meer te weten. Bewust of onbewust ik kende het verschil nog niet zo goed vergat ik de naambordjes aan het bedeinde te verwisselen. Wat deed het er toe? Ik wist van Leander Land (zo heet ik, schijnt) net zo weinig als van Ilja Troubadour. Midden in de nacht schrok ik wakker. Ik droomde, voor het eerst. Of had hem voor het eerst onthouden. In de droom namen Ilja s ouders me mee naar huis. In de roestige Volkswagen Kever werd gezongen. Ik kende de liedjes niet, maar dat was niet erg. Comapatiënten hebben sowieso de neiging niet mee te zingen als er 11

12 12 gezongen wordt. Thuisgekomen aten we beschuit met muisjes. Blauwwitte; ik was een jongetje. En dronken we moedermelk. Dat was een idee van Ilja s zus. Ze leek me veel te oud voor de buitenboordbeugel die ze met een rode band om haar hoofd had gebonden. Het koude en puntige metaal stak in mijn huid toen ze me twee keer op de wang kuste. Twee keer links. De derde kus was vol op mijn mond. Om acht uur was het bedtijd en werd ik ingestopt. Mijn voeten staken buiten het bed. Boven mijn hoofd hingen zes gevechtsvliegtuigjes (type: Tweede Wereldoorlog) aan een nylondraad. Er wordt in stilte een oorlog uitgevochten die in werkelijkheid allang is beslist, dacht ik. Bij het raam stond een plastic telescoop op de tuin gericht. Ilja speurde naar molshopen, concludeerde ik na lang piekeren. Elk uur keek Ilja s moeder even om het hoekje van de deur. Ze was blij dat haar zoon weer bij haar was, zei ze tegen Ilja s vader. Hij was er ook blij mee. Ze streelde liefdevol door zijn haren en daarna door die van mij. Natuurlijk was haar arm in werkelijkheid niet zo lang dat ze vanaf de deur door mijn haren kon strelen, maar in dromen gebeuren nu eenmaal de gekste dingen, ontdekte ik. Misschien ben ik hier beter af, dacht ik. Toen het huis stil was het licht op de gang hadden ze voor mij aangelaten kroop Ilja s zus bij me in bed. De beugel had ze afgedaan. Het maakte haar gezicht er niet beter op. Ze had mijn spelletje wel door, zei ze zacht. Als ik wilde kon het ons geheimpje blijven. Daarna trok ze mijn pyjamashirt omhoog en zette ze een wasknijper op mijn tepels. Eerst links, daarna rechts. Toen ik me niet verroerde gleed haar hand in mijn onderbroek en nam ze de linkerbal tussen duim en wijsvinger. Ik hield mijn adem in. Hard, harder, hardst, zei ze gemeen en kneep drie keer zo hard als ze kon. De zes gevechtsvliegtuigjes boven onze naakte lichamen lieten hun bommen vallen, maar het hielp niet. Ze nam mijn rechterbal onder handen. Ik zal later nooit kinderen kunnen krijgen, verzekerde ze me, en dat was volgens Ilja s zus maar beter ook. Volgens de therapeut hoeft de droom niets te betekenen. Toch was het goed dat ik hem heb onthouden. In dit stadium is elke herinnering waardevol om weer de oude te worden, zo zei hij. Wie die oude ook mag wezen. Ik heb hem maar niet verteld dat ik de bedden heb omgewisseld, dat ik daardoor in Ilja s dromen ben beland, dat ik me afvraag wat Ilja droomt nu hij in mijn bed ligt. Ik hoop dat hij snel wakker wordt, dan kan ik hem vragen wat hij zich van mijn leven herinnert. Het was de eerste keer dat ik iets verzweeg. Dat wil zeggen: voor zover ik me het kan herinneren. Hoe dan ook, de macht om iets te verzwijgen smaakt naar meer.

13 OVER DE AUTEUR David Colin studeerde fotografie aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag en is regisseur/filmmaker en fotograaf. Sinds 2012 schrijft hij korte verhalen en gedichten, en volgt hij cursussen aan de Schrijversvakschool te Amsterdam. 13

14

15 IN DE PERIFERIE VAN MIJN BESTAAN DOOR THIJS BEUMER Ik zit weer op het bankje. Tegenwoordig zit ik steeds een beetje rechts van het midden van het bankje. Eerder mocht ik graag een beetje links van het midden zitten, maar toen waren daar opeens die twee listige spijkers, vervaarlijk verrezen vanuit het rottende hout. De spijkers zijn oud en roestig, maar toch verdomd scherp. Deze intrigerende paradox houdt mij al zeker drie weken in een verzengende houdgreep. Op de plek een beetje links van het midden van het bankje kon ik nog net een hoek van het hertenkamp zien, nu zie ik slechts een verzameling kale takken en een vergeten prullenbak. Het tekent mijn teloorgang. In mijn meest troebele tijd zorgde de aanblik van een kauwend vrouwenhert bij mij voor een levensrelativering die zijn weerga niet kende. Mijn hemel! Hoe kon ik nog twijfelen aan de toevoeging van mijn eigen bestaan? Alles, maar ook écht alles, had meer waarde dan dat. Deze gedachte gaf mij rust op de momenten dat ik dit het meest nodig had. Sinds ik noodgedwongen mijn tijd doorbreng rechts van het midden van het bankje, probeer ik deze relativering meer dan regelmatig opnieuw bij mezelf op te roepen. Ik kauw dan ook op blaadjes, ik staar dan ook in de leegte. Soms werkt het, soms moet ik huilen en braken. Ik heb sinds mijn kindertijd geen enkele behoefte tot uiting meer gevoeld, maar vandaag wel. Als ik dan ooit mijn eerste gedicht moet maken, dan moet het nu. Het moet nu, want alles wat ik heb is het nu. De afgebroken hals van mijn wijnfles dient als schrijfinstrument in het door krakende vorst tot kristal verworden zandpad. Dezelfde fles die mij zojuist nog heeft verenigd met een plakkerige Pinot Noire; een zwierige slobberwijn die mijn vertrouwen in mens en maatschappij met iedere slok sneller liet afnemen. Het ging overigens ook voor geen barst samen met de bladerzuren die nog her en der over mijn gehemelte doolden. Ik had het kunnen weten, in de supermarkt stond expliciet vermeld dat deze wijn goed zou smaken bij rood vlees, geen woord over blaadjes. Hoe lang ben ik al bezig? Een uur? Twee? Ik word bekeken, zoals iedere dag. Brave burgers met aangelijnde mormels en poepschepjes kijken naar mij alsof ík degene ben die een verkeerde keuze in het leven heeft gemaakt. Zalig zijn de onwetenden, zeggen ze dan. Deze stoïcijnse houding heb ik niet altijd bezeten, nee zeg. Kort geleden spartelde ik nog rond in een gitzwarte poel van haat en destructieve angst. Ik had een taart gebakken van zelfmedelijden en iedereen om mij heen moest per se een stukje. Dat alles heeft uiteindelijk plaatsgemaakt voor berusting en bijgeleverd cynisme. Dit met dank aan de conclusie dat ik al genoeg aan mijzelf had; het bleek een gouden greep van mijn vermoeide geest. Mijn ongewassen haren en het uitgebroken zweet daartussen zorgen voor 15

16 intense jeuk op mijn hoofdhuid, maar ik heb geen tijd om hier mijn kostbare aandacht aan te besteden. Mijn eerste gedicht is bijna af. Bijna, nog een laatste toevoeging en alles wat ik zeggen wil zal er in zijn opgenomen. Dit gedicht reikt verder dan woorden alleen. Ik zit met mijn knieën op de koude grond. Het is dat ik weet dat het koud is, want voelen lukt al een tijdje niet meer. Ik staar naar de gekraste letters in het zandpad. Ze staan schots en scheef. Ik had ze best recht kunnen maken, maar dit is mooier. Ik neem de stilte om mij heen tot me, meer dan ooit ben ik alleen. De brave burgers zullen nu ongeveer de aardappels op het vuur gezet hebben, terwijl hun televisies felle kleuren spuwen in de veel te donkere woonkamers. Voor mij is er gelukkig niets meer dan de stilte om mij heen. En natuurlijk mijn gedicht, mijn eerste gedicht waarvan het einde gestaag nadert. Een natuurlijke high maakt zich langzaam van mij meester, zachte krachten dragen mij richting de laatste regel. Het puntje op de i. Er is meer bloed dan ik had verwacht. Ik moet oppassen dat het gedicht niet onleesbaar wordt. Ik sluit mijn ogen. Het voelt alsof ik weer kind ben, een gelukkig kind met alles wat daar bij hoort. Het voelt alsof ik in mijn pyjamaatje op de bank in slaap ben gevallen. Mijn vader tilt me op en draagt me voorzichtig naar boven. Ik slaap half, maar voel de sterke armen van mijn vader en de hobbelige weg naar boven beter dan ik doe voorkomen. Ik veins een diepe slaap, mijn vader stopt me in en kust me twee keer op mijn voorhoofd. Nog eenmaal open ik mijn ogen, ik lees nog één keer mijn gedicht. De donkerrode flessenhals. De twee spijkers links van het midden van het bankje, ze knikken naar me. Ik knik terug. Het gedicht is af, ik weet het en ik voel zowaar een warme glimlach mijn gezicht opvullen. Slaap lekker jongen, fluistert mijn vader in mijn oor. Welterusten papa, mompel ik zachtjes. Mijn vader sluit stil de deur van mijn kamertje, er is niets meer. Ik kan nu eindelijk gaan slapen. DE TIJD IS NU OM TE STOPPEN MET DENKEN DAT HET HEDEN MET EEN TOEKOMST LEEFT IK WIL NIET LANGER ZOEKEN NAAR IETS DAT AL VOORBIJ IS IK BEN ER NOOIT GEWEEST 16

17 OVER DE AUTEUR Thijs Beumer (Renswoude, 1988) is zoon van twee onderwijzers en leerde al vroeg dat beter als mij foutief Nederlands is. Interesse voor taal en literatuur zit in zijn genen, het is nooit een keuze geweest. Hij kan niet zonder het geschreven woord, wil het zelf creëren en daarnaast andermans werken verorberen. Beumer schreef kleine boekjes op de basisschool, honderden (hiphop)teksten en studeerde zowel journalistiek als communicatie. Zijn drang om te schrijven wordt elk levensjaar groter, hij produceert steeds meer en probeert zichzelf structureel te verbeteren. Beumer maakt gedichten, korte verhalen en werkt momenteel aan een roman. In de periferie van mijn bestaan is het eerste verhaal dat hij ooit heeft ingezonden. 17

18 18

19 HET MANUSCRIPT DOOR MICHELLE VAN DER KIND Dit kan bijna niet, mompelde hij. Het manuscript dat hij zojuist nog aan het lezen was, schoof hij opzij. Het kwam terecht tussen de kranten die hij van huis meenam en die hij altijd las in zijn pauze, terwijl zijn jongere collega s de straat opgingen en lunchten in de cafés rondom de hippe grachtengordel. Hij kon dat niet. Hij bleef liever binnen, achter zijn bureau waarop een foto stond van de vrouw met wie hij deze maand 25 jaar getrouwd was. Hij vond haar nog steeds mooi, zoals ze naar hem glimlachte vanaf het balkon van het appartement op Malta waar ze ieder jaar op vakantie gingen. Achter haar was de Middellandse Zee te zien. Terwijl hij de krant las, at hij de boterhammen die zijn vrouw s morgens voor hem smeerde: twee met belegen kaas en één met worst. Zijn bureau was niet opgeruimd, wel geordend. In een doosje zaten wat paperclips, een nietmachine en een rol plakband. De computer stond aan, de inbox van zijn mail geopend. Veel mails kwamen er niet binnen op een dag. Hij kwam vooral met papier in aanraking. Er lagen twee stapels in drie plastic bakken. De etiketten spraken voor zich: ongelezen, afgewezen en potentie. Zo werkte hij al jaren. Het bakje dat bedoeld was voor de manuscripten met potentie bleef het grootste deel van de tijd leeg. Hij stond bekend om zijn literaire voelsprieten en zijn taalgevoel. Eén, misschien twee keer per jaar, stuitte hij op een manuscript met potentie. Dat werd dan meestal het jaar daarop een bestseller. De rest van de manuscripten liet hij aan de schrijvers terugsturen begeleid door een standaardbrief van de uitgever. Vandaag echter dacht hij een bestseller onder ogen te hebben. Al na de eerste regels was hij overtuigd van de mogelijkheden van het manuscript dat hij die ochtend uit de bak met ongelezen had gevist. De bruine enveloppe was hem opgevallen. Ouderwets, maar stijlvol had hij goedkeurend gedacht. Het bleek een geschreven manuscript te zijn in een krullend, goed leesbaar handschrift, een dik pak papier, geurend naar de inkt van een chique vulpen. Tevreden door de plotselinge romantiek die het schrijverschap met zich mee kon brengen, was hij begonnen met lezen. Hij had de woorden direct herkend. Het waren de woorden die hij ooit had moeten schrijven. Het was zíjn werk dat uit die bruine enveloppe gekomen was. Dit was het debuut dat hij had moeten schrijven. Iemand had hem zijn woorden, zijn pen, ja, zelfs zijn handschrift, afgenomen. Nu lag zijn manuscript tussen de kranten. Een hoek van het papier stak uit. Mooi papier ook, dacht hij, terwijl hij de stapel opnieuw naar zich toetrok. Opnieuw begon hij te lezen: 19

20 Dit kan bijna niet, mompelde hij. Het manuscript dat hij zojuist nog aan het lezen was, schoof hij opzij. Het kwam terecht tussen de kranten die hij van huis meenam en die hij altijd las in zijn pauze, terwijl zijn jongere collega s de straat opgingen en lunchten in de cafés rondom de hippe grachtengordel. OVER DE AUTEUR Michelle van der Kind (1978) heeft na haar studie Nederlandse Taal en Letterkunde een jaar gewerkt in Parijs als talendocent bij het Institut Néerlandais. Momenteel werkt zij als docente Nederlands bij het Ignatius Gymnasium in Amsterdam en schrijft zij aan haar eerste roman. Daarnaast doet Van der Kind mee met schrijfwedstrijden. Voor een schrijfwedstrijd van de Volkskrant, waarvoor zij een ongepubliceerd verhaal van Helle Haasse afschreef, kreeg zij in december 2012 een eervolle vermelding in de krant.

21 IK GEEF GEEN KRIMP DOOR LAURENS HOEVENAREN De geur van kadavers en bloed, met heel vaag de licht zure geur van vers braaksel, dat alles is voor mij verbonden met mijn debuut. Niet dat het geen succes was, integendeel. Ik herinner me hoe de coupeuses nog een laatste speld verstaken, hoe MB met een tweede glas roze champagne in de hand mij keurde en het verlossende knikje gaf. Bella, bella! riep hij uit, en ik was trots dat de meester zelf had gezien dat het goed was. En daar ging ik, eerst door een donkere gang met vale, gescheurde tegels. In de verte klonk dreunende muziek die door het hele gebouw galmde. MB had natuurlijk weer een opzienbarende en shockerende locatie gehuurd. Was het in het vorig seizoen nog een bordeel, nu had hij een compleet slachthuis afgehuurd. Het was weliswaar sinds twee maanden niet meer in gebruik, maar hogedrukreinigers en vele liters chloor hadden nauwelijks effect gehad. MB, bekend van zijn creaties in leer, vond dat zijn clientèle de ogen niet kon sluiten voor de ambachtelijke herkomst van zijn grondstoffen. Ik prees mezelf gelukkig dat ik alleen een kleine leren applicatie had op de linkerschouder. Met enkele diamanten erop, dat dan weer wel. Op de voorste rij in de slachthal zaten de redacteurs van bladen als Vogue en Elle, er waren prinsessen van onbeduidende maar steenrijke staatjes en een operazangeres van zodanige leeftijd en omvang, die ik daarom meteen afschreef. Jammer, klassieke muziek doet zoveel meer voor je dan een filmsterretje dat zich niet dankzij haar acteerprestaties omhooggewerkt heeft. Enfin, acteren kan op veel niveaus en ik ben niet zo bekrompen dat ik op anderen neerkijk. Dat kan ik me gegeven mijn afkomst ook niet permitteren. Niet dat ik me daar nog veel van herinner. Natuurlijk, het was ergens in Zuid- Italië, het mekka van alle modefanaten. Zelf houd ik het op Napels, en dan, ik zeg het eerlijk, niet zo n goede buurt. Mijn allereerste herinnering is de geur van slechte knoflookadem en verse sigarettenrook. Binnen mocht er niet gerookt worden. En men hield zich daar strikt aan, hoewel Italianen niet bekend staan om hun trouw aan regels en wetten. Wetten zijn er om overtreden te worden. Ik weet niet of er een dergelijke Italiaans spreekwoord is, maar het is wel de praktijk. Regering of kerk lappen ze aan hun laars, maar Koning Mode wordt met ontzag gediend. Zo ook in mijn geboortehuis. Daarom mochten de coupeuses ieder uur naar buiten om te roken. En al kon ik me niet aan hun knoflookgeur onttrekken, wat was ik blij dat ze uitsluitend met ultradunne, nauwsluitende handschoentjes mochten werken, zodat ze mij niet met hun door nicotine bruinverkleurde vingertoppen konden bepotelen. Geduld, dat heb ik in die periode wel geleerd, en het komt me nog steeds goed van pas. 21

22 22 Zeker drie weken lang had ik de volle aandacht van drie coupeuses. Elke twee dagen kwam de meester, Marco Biscanti, op inspectie. Zijn dunne haar altijd in jongensachtige plukjes, een zorgvuldig getrimd drie-dagenbaardje, een crèmekleurige coltrui boven een zwarte broek. En immer omringd door jonge mannelijke stagiaires. Ik dacht tenminste dat het stagiaires waren, gekleed in nauwe witte T-shirts met lage halzen en strakke spijkerbroeken. De manager waarschuwde het personeel als MB in aantocht was. Dan verstomde het geroddel van de coupeuses, hun gezichten verstrakten. Ik bleef koel en onaangedaan, ik wist dat hij het beste met mij voor had. En al klinkt het pretentieus, achteraf kan je stellen dat ik ook het beste was dat hem is overkomen. Aan mij dankt hij het grootste deel van zijn carrière. Aan het onrustige gedrag van de coupeuses om hem heen was precies te volgen waar MB zich in het atelier bevond, alsof er steeds iemand een kleine steen gooide in een verder rimpelloze vijver. In ratelend Italiaans, wapperend met twee handen, gaf hij aanwijzingen aan de naaisters, verschikte hier en daar een plooi. Regelmatig kreeg hij een hysterische woedeaanval. Dan rukte hij de stof van de paspop en hield niet op met schelden tot ten minste twee naaisters in huilen uitbarstten. Waarna hij dan, quasi geschrokken van het effect, ook zelf begon te huilen en innig getroost moest worden door de jongste van zijn stagiaires. Of wie er op dat moment het jongste uitzag. Ook tijdens mijn debuut waren ze er allemaal, al hield de manager de allerjongsten op afstand van MB, zodat hij nog lang niet middelbaar leek. Ik voel weer de warmte van de lampen. Hoewel de broodmagere mannequin die me droeg iets te grote stappen nam op haar twintig centimeter hoge hakken, gaf ik geen krimp, volledig bewust van mijn glorieuze moment. Op een eetstoornis kom ik het beste tot mijn recht. Voor het eerst tijdens de show haalden de genodigden hun zwaargeparfumeerde zakdoekjes van mond en neus om volledig uiting te geven aan hun bewondering. Na diverse rondjes op de catwalk werd ik voor het eerst in mijn leven zonder handschoenen beroerd. Het was alsof ik toen pas écht geboren werd, tot leven werd gewekt. Het bella, bella was niet van de lucht, haast verafgodende strelingen zochten naar onzichtbare naden, in volledige verrukking over mijn materiaal, mijn stijl, mijn uitstraling. Ik was een statement, een stijlicoon, een godin. Gedurende twee maanden heb ik daarna nog in een glazen vitrine staan pronken in de etalage van MB, vierentwintig uur per dag verlicht. Mijn foto s gingen de hele wereld over, ik was de cover van n importe welk modeblad. Mijn debuut, ach, het was eigenlijk mijn leven bedenk ik me, hier in het modemuseum, in dit slachthuis van ontzielde jurken.

Inhoud. Een nacht 7. Voetstappen 27. Strijder in de schaduw 51

Inhoud. Een nacht 7. Voetstappen 27. Strijder in de schaduw 51 Inhoud Een nacht 7 Voetstappen 27 Strijder in de schaduw 51 5 Een nacht 6 Een plek om te slapen Ik ben gevlucht uit mijn land. Daardoor heb ik geen thuis meer. De wind neemt me mee. Soms hierheen, soms

Nadere informatie

Er was eens een heel groot bos. Met bomen en bloemen. En heel veel verschillende dieren. Aan de rand van dat bos woonde, in een grot, een draakje. Dat draakje had de mooiste grot van iedereen. Lekker vochtig

Nadere informatie

Het paaltje van Oosterlittens Er stond weer een pot met bonen! Elke avond kreeg de schoenmaker van Oosterlittens bonen te eten. Maar de schoenmaker

Het paaltje van Oosterlittens Er stond weer een pot met bonen! Elke avond kreeg de schoenmaker van Oosterlittens bonen te eten. Maar de schoenmaker Het paaltje van Oosterlittens Er stond weer een pot met bonen! Elke avond kreeg de schoenmaker van Oosterlittens bonen te eten. Maar de schoenmaker klaagde nooit. Hij was te arm om vlees te kopen. Elke

Nadere informatie

veeg de tranen van me weg. Ik kijk nog eens rond en er valt een hoop spanning van me af. Er komt zelfs een kleine glimlach op me gezicht terug.

veeg de tranen van me weg. Ik kijk nog eens rond en er valt een hoop spanning van me af. Er komt zelfs een kleine glimlach op me gezicht terug. Het DOC Ik kruip in één van de buikpijn terwijl ik in bed lig. Mijn gedachten gaan uit naar de volgende dag. Ik weet wat er die dag staat te gebeuren, maar nog niet hoe dit zal uitpakken. Als ik hieraan

Nadere informatie

Die nacht draait Cees zich naar me toe. In het donker voel ik heel zachtjes zijn lippen op mijn wang.

Die nacht draait Cees zich naar me toe. In het donker voel ik heel zachtjes zijn lippen op mijn wang. Vanavond ga ik mijn man vertellen dat ik bij hem wegga. Na het eten vertel ik het hem. Ik heb veel tijd besteed aan het maken van deze laatste maaltijd. Met vlaflip toe. Ik hoop dat de klap niet te hard

Nadere informatie

www.queridokinderboeken.nl

www.queridokinderboeken.nl www.queridokinderboeken.nl Copyright 2013 Joke van Leeuwen Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt, in enige vorm of op welke wijze ook, zonder voorafgaande schriftelijke

Nadere informatie

Spreekbeurt Dag. Oglaya Doua

Spreekbeurt Dag. Oglaya Doua Spreekbeurt Dag Oglaya Doua Ik werd wakker voordat m n wekker afging. Het was de dag van mijn spreekbeurt. Met m n ogen wijd open lag ik in bed, mezelf afvragend waarom ik in hemelsnaam bananen als onderwerp

Nadere informatie

MEMORY WOORDEN 1.1. TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 1

MEMORY WOORDEN 1.1. TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 1 MEMORY WOORDEN 1.1 TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 1 ik jij hij zij wij jullie zij de baby het kind ja nee de naam TaalCompleet A1 Memory Woorden 1 2 MEMORY WOORDEN 1.2 TaalCompleet A1 Memory Woorden

Nadere informatie

Suzanne Peters. Blijf bij me! liefdesroman

Suzanne Peters. Blijf bij me! liefdesroman Suzanne Peters Blijf bij me! liefdesroman Hoofdstuk 1 Katja belde aan bij het huis. Ze vond het toch wel erg spannend. Het was de tweede keer dat ze op visite ging bij de hondenfokker en deze keer zou

Nadere informatie

Stomme trutten. Qatar, Qatar!, giechelen de meisjes voor het huis aan de overkant. Kelly heeft gelijk. Nu zijn ze op de fiets.

Stomme trutten. Qatar, Qatar!, giechelen de meisjes voor het huis aan de overkant. Kelly heeft gelijk. Nu zijn ze op de fiets. Stomme trutten Kijk, die stomme trutjes zijn er weer. Kelly wijst naar buiten. Sanne kijkt nieuwsgierig uit het raam. Voor het huis aan de overkant staan twee meisjes. Meisjes met blonde paardenstaartjes.

Nadere informatie

Nooit had zijn moeder over haar vader gesproken en nu hij dood was, moest ze de hele dag huilen.

Nooit had zijn moeder over haar vader gesproken en nu hij dood was, moest ze de hele dag huilen. 9-12 jaar De villa van Spoek De villa van Spoek was een grote villa aan de Tapijtweg nummer elf in het stadje Sonsbeek. Het huis stond aan een brede rivier en had een lange oprijlaan van glimmende witte

Nadere informatie

Voor Cootje. de vuurtoren

Voor Cootje. de vuurtoren Voor Cootje de vuurtoren De Koos Meinderts vuurtoren Lemniscaat & Annette Fienieg Nederlandse rechten Lemniscaat b.v. Rotterdam 2007 isbn 978 90 5637 909 4 Tekst: Koos Meinderts, 2007 Illustraties: Annette

Nadere informatie

Rianne haalt haar hand door Jochems haar terwijl ze naar de kamer loopt. Kijk eens wie we daar hebben? roept ze als ze uit het raam kijkt.

Rianne haalt haar hand door Jochems haar terwijl ze naar de kamer loopt. Kijk eens wie we daar hebben? roept ze als ze uit het raam kijkt. Hoofdstuk 1 Zullen we deze ballonnen nog aan de lamp hangen? Vragend kijkt Rianne Jochem aan. Is goed, mompelt haar stiefbroertje zacht. Hé, wat is er? vraagt Rianne verbaasd. Vind je de slingers niet

Nadere informatie

Een mysterieuze uitnodiging

Een mysterieuze uitnodiging Een mysterieuze uitnodiging Het begon allemaal op een avond in september. Ik had net een nieuw artikel ingeleverd bij De Wakkere Muis, de krant van mijn broer, Geronimo Stilton. Het was een nogal eenvoudig

Nadere informatie

Ik moet Claire nu niet aankijken. Wij kennen elkaar te goed. Mijn ogen zouden me verraden.

Ik moet Claire nu niet aankijken. Wij kennen elkaar te goed. Mijn ogen zouden me verraden. 1. We gaan eten in een restaurant. Serge heeft gereserveerd; dat doet híj altijd. Het is zo n restaurant waar je drie maanden van tevoren moet bellen. Of nog langer. Serge belt nooit drie maanden van tevoren.

Nadere informatie

Hij had dezelfde soort helm op als in het beeld vooraf...2 Mijn vader was verbaasd dat ik alles wist...3 Ik zat recht overeind in mijn bed te

Hij had dezelfde soort helm op als in het beeld vooraf...2 Mijn vader was verbaasd dat ik alles wist...3 Ik zat recht overeind in mijn bed te Hij had dezelfde soort helm op als in het beeld vooraf...2 Mijn vader was verbaasd dat ik alles wist...3 Ik zat recht overeind in mijn bed te kijken...4 De mensenmenigte opende zich in het midden...5 Toen

Nadere informatie

Een greep uit een presentatieviering met als thema: Licht zijn voor anderen

Een greep uit een presentatieviering met als thema: Licht zijn voor anderen Een greep uit een presentatieviering met als thema: Licht zijn voor anderen Openingstekst: (Door een ouder en kind) A. Zeg zou jij het licht aandoen? Je moet opschieten, want het is bijna tijd. Dadelijk

Nadere informatie

Bert staat op een ladder. En trekt aan de planten die groeien in de dakgoot. Hij verstopt de luidspreker en het stopcontact achter de planten.

Bert staat op een ladder. En trekt aan de planten die groeien in de dakgoot. Hij verstopt de luidspreker en het stopcontact achter de planten. Helaas Wanneer besloot Bert om Lizzy te vermoorden? Vreemd. Hij herinnert zich het niet precies. Het was in ieder geval toen Lizzy dat wijf leerde kennen. Dat idiote wijf met haar rare verhalen. Bert staat

Nadere informatie

Gijsje zonder staart geschreven door Henk de Vos (in iets gewijzigde vorm) Er was eens een klein lief konijntje, dat Gijs heette. Althans, zo noemden

Gijsje zonder staart geschreven door Henk de Vos (in iets gewijzigde vorm) Er was eens een klein lief konijntje, dat Gijs heette. Althans, zo noemden Gijsje zonder staart geschreven door Henk de Vos (in iets gewijzigde vorm) Er was eens een klein lief konijntje, dat Gijs heette. Althans, zo noemden zijn ouders hem, maar alle andere konijntjes noemden

Nadere informatie

DE INBREKER Rikus Koops 2014

DE INBREKER Rikus Koops 2014 DE INBREKER Rikus Koops 2014 In de dagen dat ik nog een jongeman was, werd ik geregeld wakker in een vreemd bed of op een onbekende bank. Na verloop van tijd had ik er een gewoonte van gemaakt om na het

Nadere informatie

Eerste druk, september 2009 2009 Tiny Rutten

Eerste druk, september 2009 2009 Tiny Rutten Doortje Eerste druk, september 2009 2009 Tiny Rutten isbn: 978-90-484-0769-9 nur: 344 Uitgever: Free Musketeers, Zoetermeer www.freemusketeers.nl Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgenomen

Nadere informatie

De twee zaken waarover je in dit boek kunt lezen, zijn de meest vreemde zaken die Sherlock Holmes ooit heeft opgelost.

De twee zaken waarover je in dit boek kunt lezen, zijn de meest vreemde zaken die Sherlock Holmes ooit heeft opgelost. Sherlock Holmes was een beroemde Engelse privédetective. Hij heeft niet echt bestaan. Maar de schrijver Arthur Conan Doyle kon zo goed schrijven, dat veel mensen dachten dat hij wél echt bestond. Sherlock

Nadere informatie

Geelzucht. Toen pakte een vrouw mijn arm. Ze nam me mee naar de binnenplaats van het huis. Naast de deur van de binnenplaats was een kraan.

Geelzucht. Toen pakte een vrouw mijn arm. Ze nam me mee naar de binnenplaats van het huis. Naast de deur van de binnenplaats was een kraan. Geelzucht Toen ik 15 was, kreeg ik geelzucht. De ziekte begon in de herfst en duurde tot het voorjaar. Ik voelde me eerst steeds ellendiger worden. Maar in januari ging het beter. Mijn moeder zette een

Nadere informatie

De beslissing. Aan mij zal het niet liggen, antwoordde Jens. Maar jij

De beslissing. Aan mij zal het niet liggen, antwoordde Jens. Maar jij De beslissing De winter daarvoor was de beslissing gevallen. We zaten met een glas wijn bij mijn ouders in de woonkamer en vertelden over Kreta, en ook dat we van plan waren naar Zuid- Duitsland te verhuizen.

Nadere informatie

De jongen weet dat hij niet in slaap moet vallen. Want dan zullen dieven zijn spullen stelen. Ook al is het nog zo weinig wat hij heeft.

De jongen weet dat hij niet in slaap moet vallen. Want dan zullen dieven zijn spullen stelen. Ook al is het nog zo weinig wat hij heeft. In Kanton, China Op de hoek van twee nauwe straatjes zit een jongen. Het is een scheepsjongen, dat zie je aan zijn kleren. Hij heeft een halflange broek aan, een wijde bloes en blote voeten. Hij leunt

Nadere informatie

Soms ben ik eens boos, en soms wel eens verdrietig, af en toe eens bang, en heel vaak ook wel blij.

Soms ben ik eens boos, en soms wel eens verdrietig, af en toe eens bang, en heel vaak ook wel blij. Lied: Ik ben ik (bij thema 1: ik ben mezelf) (nr. 1 en 2 op de CD) : Weet ik wie ik ben? Ja, ik weet wie ik ben. Weet ik wie ik ben? Ja, ik weet wie ik ben. Ik heb een mooie naam, van achter en vooraan.

Nadere informatie

Het meisje De volgende dag is de soldaat er niet. De negers zijn weer naar het front vertrokken, hoort ze de opgeluchte zuchten in het dorp. De sfeer verandert als blanke soldaten hen aflossen. De mensen

Nadere informatie

Verhaal: Jozef en Maria

Verhaal: Jozef en Maria Verhaal: Jozef en Maria Er was eens een vrouw, Maria. Maria was een heel gewone jonge vrouw, net zo gewoon als jij en ik. Toch had God haar uitgekozen om iets heel belangrijks te doen. Iets wat de hele

Nadere informatie

Voor Maresa Jacobse: bedankt voor al je hulp Proloog: 7 januari Chantal dekte de tafel en keek op de klok. Nog even en dan was Menno er ook. Vanavond aten ze weer met zijn drieën. Soms vond ze dat nog

Nadere informatie

Weer loop ik door de draaideur van het Lucasziekenhuis.

Weer loop ik door de draaideur van het Lucasziekenhuis. 1 Weer loop ik door de draaideur van het Lucasziekenhuis. Dat is nu al de derde keer in een paar dagen. We moeten vandaag op de eerste verdieping zijn, kamer 105. Mevrouw dr. W.H.F. Scheltema, internist,

Nadere informatie

Het Rosie Pr0ject. in makkelijke taal. Graeme Simsion

Het Rosie Pr0ject. in makkelijke taal. Graeme Simsion Het Rosie Pr0ject in makkelijke taal Graeme Simsion Dit boek heeft het keurmerk Makkelijk Lezen 1 Mijn naam is Don Tillman. Ik ben professor op een universiteit in Australië. Daar werk ik al tien jaar.

Nadere informatie

Weer naar school. De directeur stapt het toneel op. Goedemorgen allemaal, zegt hij. * In België heet een mentor klastitularis.

Weer naar school. De directeur stapt het toneel op. Goedemorgen allemaal, zegt hij. * In België heet een mentor klastitularis. Weer naar school Kim en Pieter lopen het schoolplein op. Het is de eerste schooldag na de zomervakantie. Ik ben benieuwd wie onze mentor * is, zegt Pieter. Kim knikt. Ik hoop een man, zegt ze. Pieter kijkt

Nadere informatie

Spekkoek. Op de terugweg praat zijn oma de hele tijd. Ze is blij omdat Igor maandag mag komen werken.

Spekkoek. Op de terugweg praat zijn oma de hele tijd. Ze is blij omdat Igor maandag mag komen werken. Spekkoek Oma heeft de post gehaald. Er is een brief van de Sociale Werkplaats. Snel scheurt ze hem open. Haar ogen gaan over de regels. Ze kan het niet geloven, maar het staat er echt. Igor mag naar de

Nadere informatie

Het lam. Arna van Deelen

Het lam. Arna van Deelen Het lam Arna van Deelen Hij leunde vermoeid op zijn staf, starend over de eindeloze velden. De kudde lag verspreid onder de bomen, die op deze tijd van de dag voor wat schaduw zorgden. Hij legde zijn hand

Nadere informatie

Druk: september 2014 Copyright 2014 obs Oldenije PIT (www.pitcc.nl) en DurvDesign (www.durvdesign.nl) Als je iets wilt gebruiken uit dit boek, mail

Druk: september 2014 Copyright 2014 obs Oldenije PIT (www.pitcc.nl) en DurvDesign (www.durvdesign.nl) Als je iets wilt gebruiken uit dit boek, mail Druk: september 2014 Copyright 2014 obs Oldenije PIT (www.pitcc.nl) en DurvDesign (www.durvdesign.nl) Als je iets wilt gebruiken uit dit boek, mail ons dan eerst even via info@pitcc.nl en dan hebben we

Nadere informatie

Een Berbers dorp. Mijn zussen en ik mochten van mijn vader naar school. Meestal mochten alleen jongens naar school.

Een Berbers dorp. Mijn zussen en ik mochten van mijn vader naar school. Meestal mochten alleen jongens naar school. Een Berbers dorp Ik ben geboren en opgegroeid in het noorden van Marokko. In een buitenwijk van de stad Nador. Iedereen kent elkaar en altijd kun je bij de mensen binnenlopen. Als er feest is, viert het

Nadere informatie

Vertel de kinderen, of praat met hen over het verschil tussen film, tv kijken of naar het theater gaan.

Vertel de kinderen, of praat met hen over het verschil tussen film, tv kijken of naar het theater gaan. LESBRIEF Binnenkort gaan jullie met jullie groep naar de voorstelling Biggels en Tuiten Hieronder een aantal tips over hoe je de groep goed kan voorbereiden op de voorstelling. VOOR DE VOORSTELLING Vertel

Nadere informatie

LES 4. Handelingen 12:1-19; Van Jeruzalem tot Rome: Verlost uit de gevangenis blz.109-116

LES 4. Handelingen 12:1-19; Van Jeruzalem tot Rome: Verlost uit de gevangenis blz.109-116 LES 4 Handelingen 12:1-19; Van Jeruzalem tot Rome: Verlost uit de gevangenis blz.109-116 De boodschap God hoort en verhoort onze gebeden voor elkaar. Leertekst: Terwijl Petrus onder zware bewaking zat

Nadere informatie

Oud wit Prins de Vos. Ik wil je.

Oud wit Prins de Vos. Ik wil je. Oud wit Prins de Vos Ik wil je. Het is het eerste berichtje dat ik vandaag van hem ontvang. De uren waarin het stil blijf zijn ondragelijk. Pas als ik de trilling in mijn broekzak voel begint mijn hart

Nadere informatie

Ze neemt nog een slok van haar rum-cola. Even lijkt het alsof de slok weer omhoogkomt.

Ze neemt nog een slok van haar rum-cola. Even lijkt het alsof de slok weer omhoogkomt. Manon De muziek dreunt in haar hoofd, haar maag, haar buik. Manon neemt nog een slok uit het glas dat voor haar staat. Wat was het ook alweer? O ja, rum-cola natuurlijk. Een bacootje noemen de jongens

Nadere informatie

O, antwoordde ik. Verder zei ik niets. Ik ging vlug de keuken weer uit en zonder eten naar school.

O, antwoordde ik. Verder zei ik niets. Ik ging vlug de keuken weer uit en zonder eten naar school. Voorwoord Susan schrijft elke dag in haar dagboek. Dat dagboek is geen echt boek. En ook geen schrift. Susans dagboek zit in haar tablet, een tablet van school. In een map die Moeilijke Vragen heet. Susan

Nadere informatie

Ze moet wel twee keer zo veel eten als Anne, en altijd weer die pillen vooraf.

Ze moet wel twee keer zo veel eten als Anne, en altijd weer die pillen vooraf. 1. Susan Susan ligt op een bed in haar tuinhuisje. De twee deuren van het huisje staan wijd open, zodat er frisse lucht naar binnen komt. Vanuit haar bed kan Susan precies tussen de struiken door de achterdeur

Nadere informatie

Andrea Voigt. Augustus in Parijs. Uitgeverij De Geus

Andrea Voigt. Augustus in Parijs. Uitgeverij De Geus Andrea Voigt Augustus in Parijs Uitgeverij De Geus I Loretta deed de deur open. Ze was op haar pantoffels. De roze lippenstift klonterde een beetje om haar mond en haar ogen waren zwartomlijnd. - Dat is

Nadere informatie

IK OVERLEEFDE AUSCHWITZ

IK OVERLEEFDE AUSCHWITZ Ferenc Göndör IK OVERLEEFDE AUSCHWITZ Uitgeverij Eenvoudig Communiceren 3 Mijn vader Lang geleden kwam een jonge, joodse man naar het land Hongarije. Mohr Goldklang was zijn naam. Dat was mijn opa. Mohr

Nadere informatie

NAAM. Uil kijkt in een boek. Het is een boek over dieren. Er staan plaatjes in. Van elk dier één. Uil ziet een leeuw. En een pauw. En een bever.

NAAM. Uil kijkt in een boek. Het is een boek over dieren. Er staan plaatjes in. Van elk dier één. Uil ziet een leeuw. En een pauw. En een bever. Vos en Waar is Haas het ijs? NAAM Uil kijkt in een boek. Het is een boek over dieren. Er staan plaatjes in. Van elk dier één. Uil ziet een leeuw. En een pauw. En een bever. Wat een raar beest! lacht Uil.

Nadere informatie

Paasviering 2014. Vandaag sluiten we het project Schatzoekers af en vieren we het feest van de opstanding.

Paasviering 2014. Vandaag sluiten we het project Schatzoekers af en vieren we het feest van de opstanding. Welkom Vandaag sluiten we het project Schatzoekers af en vieren we het feest van de opstanding. Gebed (groep 6) Lieve God, we zijn hier bij elkaar gekomen om Pasen te vieren het feest van de opstanding

Nadere informatie

Walraed Cremers. Zoeken naar Jesse. Roman

Walraed Cremers. Zoeken naar Jesse. Roman Walraed Cremers Zoeken naar Jesse Roman Misschien is het beter om de vreselijke waarheid niet te kennen en te berusten in de dagelijkse routine. 1 Denk er rustig eens over na, Gaston, zei de chef na een

Nadere informatie

Rivka voelt tranen in haar ogen. Vader aait over haar wang. Hij zegt: Veel plezier, prinsesje. Vergeet je nooit wie je bent? Dan draait vader zich

Rivka voelt tranen in haar ogen. Vader aait over haar wang. Hij zegt: Veel plezier, prinsesje. Vergeet je nooit wie je bent? Dan draait vader zich 1942-1943 1 Rivka! Het is tijd om te gaan!, roept vader. Rivka is blij. Ze gaat logeren. Ze weet niet bij wie. En ze weet ook niet hoe lang. Maar ze heeft er wel zin in. Vader heeft gezegd: Je gaat in

Nadere informatie

Johanna Kruit. Gedichten, geïnspireerd door bomen. Geheimen

Johanna Kruit. Gedichten, geïnspireerd door bomen. Geheimen 1 Gedichten, geïnspireerd door bomen Geheimen In het donker huizen bomen die overdag gewoner zijn. Wij slaan de bochten van een pad mee om en gaan, ontkomen aan het licht af op geheimen.kleine geluiden

Nadere informatie

Een gesprekje met God De kleine ziel en de zon

Een gesprekje met God De kleine ziel en de zon Een gesprekje met God De kleine ziel en de zon Parabel geschreven door Neale Donald Walsch Ergens in de tijd was er een Zieltje, dat tegen God zei: Ik weet wie ik ben! God zei: Dat is heel mooi. Wie ben

Nadere informatie

NieuwsBrief nr.1, 2014 Naar Binnen

NieuwsBrief nr.1, 2014 Naar Binnen NieuwsBrief nr.1, 2014 Naar Binnen Beste lezer, Het thema van deze nieuwsbrief is verbinding. De winter is de tijd om het donker weer met het licht te verbinden. Er komt letterlijk meer licht. In verbinding

Nadere informatie

Het kasteel van Dracula

Het kasteel van Dracula Uit het dagboek van Jonathan Harker: Het kasteel van Dracula 4 mei Eindelijk kom ik bij het kasteel van Dracula aan. Het kasteel ligt in de bergen. Er zijn geen andere huizen in de buurt. Ik ben moe. Het

Nadere informatie

Door het raam ziet ze Bea, de benedenbuurvrouw. Ze veegt de sneeuw weg van het pad voor de flat. Uitslover, denkt Alice.

Door het raam ziet ze Bea, de benedenbuurvrouw. Ze veegt de sneeuw weg van het pad voor de flat. Uitslover, denkt Alice. Alice ligt in bed. Heel langzaam wordt ze wakker. Haar lichaam ontspannen, haar hoofd leeg. De vertrouwde geur van haar man Jules hangt in de slaapkamer. Een geur van alcohol, nootmuskaat en oude man.

Nadere informatie

H O O F D S T U K E E N Winterkind

H O O F D S T U K E E N Winterkind H O O F D S T U K E E N Winterkind A dara hield het meest van de winter, want als de wereld koud werd, kwam de ijsdraak. Ze wist niet helemaal zeker of de kou de ijsdraak meebracht, of de ijsdraak de

Nadere informatie

Lieke. redt de dieren

Lieke. redt de dieren Lieke redt de dieren met tekeningen van ivan & ilia Uitgeverij Ploegsma Amsterdam Kijk ook op: www.ploegsma.nl www.wijzijnvriendinnen.nl AVI 7 / E5/M6 ISBN 978 90 216 7436 0 / NUR 282 Tekst: Jette Schröder

Nadere informatie

Wat een mensenkennis, grijnst vader. Van je tweelingbroer weet je toch alles? Ook al denkt hij van niet. Vera steekt haar neus in de lucht.

Wat een mensenkennis, grijnst vader. Van je tweelingbroer weet je toch alles? Ook al denkt hij van niet. Vera steekt haar neus in de lucht. 1. Vakantieplannen Yeeesss! roept Vera. Had ik wel verwacht, bromt Edwin. Vader kijkt hem met opgetrokken wenkbrauwen aan. Wel verwacht? Natuurlijk, reageert Edwin. We hebben nog een rondvlucht met de

Nadere informatie

Hoe lang duurt geluk?

Hoe lang duurt geluk? Hoe lang duurt geluk? Op dit moment ben ik gelukkig. Na veel pech ben ik dan eindelijk een vrolijke schrijver. Mijn roman is goed gelukt. En ik verdien er veel geld mee. En ik heb ook nog eens een mooie,

Nadere informatie

10. Gebarentaal [1/3]

10. Gebarentaal [1/3] 10. Gebarentaal [1/3] 1 Gebarentalen Stel, je kunt niets horen. Je bent doof. Hoe praat je dan met andere mensen? Je kunt liplezen, maar dat is moeilijk en je mist dan toch nog veel van het gesprek. Bovendien

Nadere informatie

Het tweede avontuur van Broer Vos en Broer Konijn

Het tweede avontuur van Broer Vos en Broer Konijn Het tweede avontuur van Broer Vos en Broer Konijn Oom Remus bron. Z.n., z.p. ca. 1950 Zie voor verantwoording: http://www.dbnl.org/tekst/remu001twee01_01/colofon.php 2010 dbnl / erven J.C. Harries 2 [Het

Nadere informatie

Mijn loverboy Verloren onschuld

Mijn loverboy Verloren onschuld Mijn loverboy Verloren onschuld in makkelijke taal simone schoemaker 8 Het verhaal van Lisa De dag begint goed. Ik word wakker met een blij gevoel. Yes, ik ben jarig! Ik ben zestien! Mijn moeder feliciteert

Nadere informatie

De kerker met de vijf sloten. Crista Hendriks

De kerker met de vijf sloten. Crista Hendriks De kerker met de vijf sloten Crista Hendriks Schrijver: Crista Hendriks Coverontwerp: Pluis Tekst & Ontwerp ISBN: 9789402126112 Crista Hendriks 2014-2 - Voor Oscar... zonder jou zou dit verhaal er nooit

Nadere informatie

Het verhaal van. de bomen

Het verhaal van. de bomen Het verhaal van de bomen 24 Mr finney liep fluitend het bos in. Hij snoof een paar keer heel diep. Niets ruikt lekkerder dan een bos waar het net geregend heeft! Pinky Pepper zou het hier vast mooi vinden.

Nadere informatie

1. Joris. Voor haar huis remt Roos. Ik ben er. De gordijnen beneden zijn weer dicht.

1. Joris. Voor haar huis remt Roos. Ik ben er. De gordijnen beneden zijn weer dicht. 1. Joris Hé Roos, fiets eens niet zo hard. Roos schrikt op en kijkt naast zich. Recht in het vrolijke gezicht van Joris. Joris zit in haar klas. Ben je voor mij op de vlucht?, vraagt hij. Wat een onzin.

Nadere informatie

KINDEREN VAN HET LICHT

KINDEREN VAN HET LICHT KINDEREN VAN HET LICHT Verteller: Het gebeurde in een donkere nacht, heel lang geleden, dat er herders in het veld waren, die de wacht hielden over hun schapen. Zij stonden net wat met elkaar te praten,

Nadere informatie

Villa Volta. Roman. Anja de Crom

Villa Volta. Roman. Anja de Crom Villa Volta Roman Anja de Crom LaVita Publishing 2010 ISBN 9789079556113 2006 Anja de Crom 2006 LaVita Publishing Tweede druk 2010 Grafische vormgeving: Jeelof Design, Leeuwarden Omslagfoto: Hilda Abbing

Nadere informatie

De meester is een Vampier

De meester is een Vampier De meester is een Vampier Door Wout Terpstra Het is maandag en Tom werd wakker. Hij vindt het altijd heel leuk op school. Maar vandaag weet hij het niet. Want ze krijgen een nieuwe meester. Tom!Tom! Ben

Nadere informatie

ROSANNE. Oh, oh, oh. Van Aemstel Produkties - De leukste uitjes van Amsterdam - www.amterdamexcursies.nl

ROSANNE. Oh, oh, oh. Van Aemstel Produkties - De leukste uitjes van Amsterdam - www.amterdamexcursies.nl ROSANNE Rosanne, ik weet dat er heel veel mannen zijn Elke keer weer een ander en mij doet 't pijn Want jou liefde waarmee jij mij soms verblijdt Wil ik liever, liever, liever, liever voor altijd Als ik

Nadere informatie

Een Islamitische Verrassing

Een Islamitische Verrassing Frederica Hugenholtz Een Islamitische Verrassing 2014 www.eenislamitischeverrassing.nl Rotterdam Inhoud Baardmannen Couscous Geestelijke armoede Overgave Vrouwen Merkkleding Kopvoddentax Islamisering Verwarring

Nadere informatie

Help me, Zoey, zeg ik. Zoey kijkt verbaasd. Waarmee?, vraagt ze.

Help me, Zoey, zeg ik. Zoey kijkt verbaasd. Waarmee?, vraagt ze. 1 Ik wou dat ik een vriendje had. Ik wou dat hij in mijn kast zat. Dan kon ik hem tevoorschijn halen wanneer ik maar wilde. Hij zou naar me kijken alsof ik mooi ben. Zwijgend. Hij zou zijn leren jack uittrekken

Nadere informatie

10 Een pluizig beestje

10 Een pluizig beestje 10 Een pluizig beestje REMCO CAMPERT Vooraf Remco Campert schrijft vooral verhalen en gedichten. Net als Hans Andreus (zie hoofdstuk 19) behoorde Campert tot de Vijftigers, een literaire stroming in de

Nadere informatie

LEZEN FICTIE BK 1 LEKKER LEZEN PERRON 1

LEZEN FICTIE BK 1 LEKKER LEZEN PERRON 1 LEZEN FICTIE BK LEKKER LEZEN PERRON Lekker lezen Daar lag de molen. Donker en dreigend lag hij daar in de sneeuw, als een sterk, gevaarlijk dier dat loert op zijn prooi. Ik hoef er helemaal niet heen,

Nadere informatie

Koningspaard Polle en de magische kamers van paleis Kasagrande

Koningspaard Polle en de magische kamers van paleis Kasagrande Koningspaard Polle en de magische kamers van paleis Kasagrande Eerste druk 2015 R.R. Koning Foto/Afbeelding cover: Antoinette Martens Illustaties door: Antoinette Martens ISBN: 978-94-022-2192-3 Productie

Nadere informatie

Op weg met Jezus. eerste communieproject. Hoofdstuk 5 Bidden. H. Theobaldusparochie, Overloon

Op weg met Jezus. eerste communieproject. Hoofdstuk 5 Bidden. H. Theobaldusparochie, Overloon Op weg met Jezus eerste communieproject H. Theobaldusparochie, Overloon Hoofdstuk 5 Bidden Eerste communieproject "Op weg met Jezus" hoofdstuk 5 blz. 1 Joris is vader aan het helpen in de tuin. Ze zijn

Nadere informatie

Kikker in de kou. geschreven door Max Velthuijs

Kikker in de kou. geschreven door Max Velthuijs Kikker in de kou geschreven door Max Velthuijs Op een ochtend, toen Kikker wakker werd, merkte hij meteen dat er iets veranderd was in de wereld. Hij sprong uit bed en liep naar het raam. Tot zijn verwondering

Nadere informatie

Klein Kontakt. Jarigen. in april zijn:

Klein Kontakt. Jarigen. in april zijn: A Klein Kontakt Het is alweer eind maart wanneer dit Kontakt uitkomt, het voorjaar lijkt begonnen, veel kinderen hebben kweekbakjes met groentes in de vensterbank staan, die straks de tuin in gaan. Over

Nadere informatie

Nieuws van mama uit Holland

Nieuws van mama uit Holland 1 Nieuws van mama uit Holland Als Nadia en haar oudere broertje Iván uit school komen, zit oma klaar in de versleten stoel. Kom gauw zitten, zegt ze en ze trekt Nadia op schoot. Ze heeft een brief van

Nadere informatie

De zolder van opa Groepen 3-4-5

De zolder van opa Groepen 3-4-5 De zolder van opa Groepen 3-4-53 Inhoud 1 Kinderboekenweek 3 2 Op de zolder 4 3 De stoof 5 4 Het leesplankje 6 5 De Keulse pot 7 6 De tol 8 7 De foto 9 8 De koffiemolen 10 9 De schaatsen 11 10 Nog een

Nadere informatie

klassieke muziek! Er gaat niets boven grootmoeders MIJN NAAM IS STILTON

klassieke muziek! Er gaat niets boven grootmoeders MIJN NAAM IS STILTON MIJN NAAM IS STILTON Mijn naam is Stilton, Geronimo Stilton! Ik ben een doodgewone man, eh muis. Ik ben de uitgever van De Wakkere Muis, de meest gelezen krant van wakker Muizeneiland! Ik heb een nogal

Nadere informatie

Ik ben maar een eenvoudige ezel, maar ik wil je graag een mooi verhaal vertellen

Ik ben maar een eenvoudige ezel, maar ik wil je graag een mooi verhaal vertellen De ezel van Bethlehem Naar een verhaal van Jacques Elan Bewerkt door Koos Stenger Ik ben maar een eenvoudige ezel, maar ik wil je graag een mooi verhaal vertellen over iets wat er met me gebeurd is. Het

Nadere informatie

Charles den Tex VERDWIJNING

Charles den Tex VERDWIJNING Charles den Tex VERDWIJNING 3 Klikketik-tik-tik Het is halftwaalf s ochtends. Marja vouwt een hemd. En kijkt om zich heen. Even staat ze op haar tenen. Zo kan ze over de kledingrekken kijken. Die rekken

Nadere informatie

Een nieuwe vriendin, een nieuw tijdperk

Een nieuwe vriendin, een nieuw tijdperk Een nieuwe vriendin, een nieuw tijdperk Ruud Macco De kieren van de deur lichtten oogverblindend op. De radio viel uit. De klap kwam zo n halve minuut later. Toen ik wakker werd, was het stil en donker.

Nadere informatie

Krabbie Krab wordt Kapper

Krabbie Krab wordt Kapper E-boek Geschreven en Vormgeving Esther van Duin Copyright Esthers Atelier www.esthersatelier.nl email info@esthersatelier.nl Krabbie Krab wordt Kapper Krabbie krab was een kunstenaar. Hij maakte beelden

Nadere informatie

HETTY LUITEN. Voorbij de einder. GROTE LETTER BIBLIOTHEEK deventer

HETTY LUITEN. Voorbij de einder. GROTE LETTER BIBLIOTHEEK deventer HETTY LUITEN Voorbij de einder GROTE LETTER BIBLIOTHEEK deventer 1 Ja, dit is m! dacht Ankie. Dit is de pagina die ik zocht. Ze wipte van enthousiasme met haar stoel op en neer en keek vol belangstelling

Nadere informatie

De Nationale Stichting ter Bevordering van Vrolijkheid

De Nationale Stichting ter Bevordering van Vrolijkheid In Nederland staan 40 asielzoekerscentra (AZC's). Dat zijn plekken waar asielzoekers wonen. Asielzoekers zijn mensen die naar Nederland zijn gevlucht. Omdat er in hun eigen land oorlog is bijvoorbeeld,

Nadere informatie

We hebben verleden week nog gewinkeld. Toen wisten we het nog niet. De kinderbijslag was binnen en ik mocht voor honderd euro kleren uitkiezen.

We hebben verleden week nog gewinkeld. Toen wisten we het nog niet. De kinderbijslag was binnen en ik mocht voor honderd euro kleren uitkiezen. Woensdag Ik denk dat ik gek word! Dat moet wel, want ik heb net gehoord dat mijn moeder kanker heeft. Niet zomaar een kankertje dat met een chemo of bestraling overgaat. Nee. Het zit door haar hele lijf.

Nadere informatie

De arme man en zijn parkiet

De arme man en zijn parkiet De arme man en zijn parkiet deel 3/3 Iedereen op straat is blij dat de arme straatmuzikant niet arm meer is. s Avonds brengt hij zijn volle buideltjes met geld naar de bank. Dat is heel veel en thuisgekomen

Nadere informatie

Voorwoord. Veel leesplezier! Liefs, Rhijja

Voorwoord. Veel leesplezier! Liefs, Rhijja Voorwoord Verliefd zijn is super, maar ook doodeng. Want het kan je heel onzeker maken. En als het uiteindelijk uitgaat, voel je je intens verdrietig. In dit boek lees je over mijn liefdesleven, de mooie,

Nadere informatie

D Artagnan gaat naar Parijs

D Artagnan gaat naar Parijs D Artagnan gaat naar Parijs Artagnan reed op zijn oude paard, een uitgeputte knol met een trieste blik. Ook al was zijn paard op zijn minst vreemd te noemen en ook al waren de kleren die hij droeg verbleekt,

Nadere informatie

Op de koninklijke ontbijttafel lagen de exotische vruchten en. Kamperen met de koning. Nederigheid Assertiviteit Eer Begrip

Op de koninklijke ontbijttafel lagen de exotische vruchten en. Kamperen met de koning. Nederigheid Assertiviteit Eer Begrip Kamperen met de koning Nederigheid Assertiviteit Eer Begrip Op de koninklijke ontbijttafel lagen de exotische vruchten en de luxe pasteien hoog opgestapeld. Mijn kind! zei de koning, wat is er aan de hand?

Nadere informatie

Pasen met peuters en kleuters. Jojo is weg

Pasen met peuters en kleuters. Jojo is weg Pasen met peuters en kleuters Beertje Jojo is weg Thema Maria is verdrietig, haar beste Vriend is er niet meer. Wat is Maria blij als ze Jezus weer ziet. Hij is opgestaan uit de dood! Wat heb je nodig?

Nadere informatie

Het is al erg warm in de kantine. Een koel blikje cola gaat er altijd wel in.

Het is al erg warm in de kantine. Een koel blikje cola gaat er altijd wel in. 1. Leroy Het is opvallend hoe snel de vakantie voorbijgaat. De eerste week vakantie kruipt voorbij. Daarna gaan de vrije dagen sneller. Steeds sneller. Dan komt die gevreesde dag. Je wordt op een morgen

Nadere informatie

Geboortegedichtjes. Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren. En ook nog nooit gebeurd zijn bovendien. Die moet beslist met eigen ogen

Geboortegedichtjes. Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren. En ook nog nooit gebeurd zijn bovendien. Die moet beslist met eigen ogen Geboortegedichtjes Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren En ook nog nooit gebeurd zijn bovendien Die moet beslist met eigen ogen Dit schitterende wonder komen zien We hebben ze geteld Je armpjes en je

Nadere informatie

Voor Olaf Bremer: bedankt voor de gezellige en leuke dagen in Spanje!

Voor Olaf Bremer: bedankt voor de gezellige en leuke dagen in Spanje! Voor Olaf Bremer: bedankt voor de gezellige en leuke dagen in Spanje! Proloog: 7 januari Van harte gefeliciteerd! Lindy sloeg haar armen om Mariëlle heen. Zestien! Nu mag je eindelijk op een scooter rijden.

Nadere informatie

DE VLUCHT & andere spannende verhalen

DE VLUCHT & andere spannende verhalen DE VLUCHT & andere spannende verhalen 2 Bianca Kruger DE VLUCHT & andere spannende verhalen Enschede 2015 3 Hoewel aan de totstandkoming van deze uitgave de uiterste zorg is besteed, aanvaarden auteur

Nadere informatie

GAAT ER OP UIT. Balder

GAAT ER OP UIT. Balder Balder GAAT ER OP UIT H et was die ene nacht van het jaar dat de tijd stil lijkt te staan voor het merendeel van de mensen, maar voor EEN persoon ging die nog altijd veel te snel. Er was nooit genoeg tijd

Nadere informatie

1 Vinden de andere flamingo s mij een vreemde vogel? Dat moeten ze dan maar zelf weten. Misschien hebben ze wel gelijk. Het is ook raar, een flamingo die jaloers is op een mens. En ook nog op een paard.

Nadere informatie

De boekenbeer Module dans groep 1-2

De boekenbeer Module dans groep 1-2 De boekenbeer Module dans groep 1-2 Teksten: Stella van Lieshout Illustraties: Tjarko van der Pol In samenwerking met Centrum voor de Kunsten Beverwijk en ABC Cultuur Contact: DeboraVollebregt@centrumvoordekunstenbeverwijk.nl

Nadere informatie

Heleen slaat het boek dicht. Vanavond komt er niets van lezen, haar gedachten dwalen steeds af.

Heleen slaat het boek dicht. Vanavond komt er niets van lezen, haar gedachten dwalen steeds af. 1 Heleen van Rijnsburg zet de wekker op halfacht. Als ze nu nog een halfuurtje leest in bed, dan krijgt ze zeven uur slaap. Dat is precies genoeg. Zes uur is te kort en acht uur is te lang. Op het nachtkastje

Nadere informatie

LATEN WE ZWEMMEN PAUL BAETEN GRONDA. kenden niets en het was warm. Ze liet het raam omlaag en keek naar buiten. Er stond zweet

LATEN WE ZWEMMEN PAUL BAETEN GRONDA. kenden niets en het was warm. Ze liet het raam omlaag en keek naar buiten. Er stond zweet LATEN WE ZWEMMEN PAUL BAETEN GRONDA WE WAREN VAN VER GEKOMEN. We kenden de lucht niet, we kenden geen straten. We kenden niets en het was warm. Ze liet het raam omlaag en keek naar buiten. Er stond zweet

Nadere informatie